سوراخ کردن گوش کودک

سوراخ کردن گوش کودک

سوراخ کردن گوش کودک

بسیاری از والدین منتظر می‌مانند تا فرزندانشان در سن نوجوانی یا در مقطع راهنمایی بمانند تا به آن‌ها اجازه دهند گوش خود را سوراخ کنند. نوجوانان معمولاً به اندازه کافی بزرگ هستند که مسئولیت سوراخ شدن گوش خود را بر عهده بگیرند. در سنین نوجوانی کودکان باید بتوانند مراقبت‌های بعد از سوراخ شدن گوش را مدیریت و اهمیت تمیز نگه داشتن گوش‌ها و عاری از باکتری‌ها را درک کنند. اگر فرزند شما می‌خواهد گوش‌هایش را سوراخ کند موارد زیر را بخوانید.

– محل سوراخ کردن گوش را بررسی کنید:

از قبل تماس بگیرید تا مطمئن شوید که هنگام ورود شما فردی با تجربه گوش را سوراخ می‌کند.

– گوشواره‌های مناسب را انتخاب کنید:

دکتر از شما می‌خواهد که یک جفت گوشواره انتخاب کنید. مطمئن شوید  گوشواره‌هایی را انتخاب می‌کنید که ضد حساسیت هستند. به یاد داشته باشید که انتخاب گوشواره مناسب از ابتدا بسیار مهم است.

آیا محلی که می‌خواهید را سوراخ می‌کنند ؟

منشی قبل از سوراخ کردن لاله گوش را با محلول ضد عفونی‌کننده تمیز می‌کند. سپس لوب‌ها را با نشانگر آب پایه علامت‌گذاری می‌کنند. مطمئن شوید که علامت‌ها را بررسی می‌کنید تا مطمئن شوید سوراخ‌ها تراز شده اند و جایی که می‌خواهید باشند!

– نگران درد نباشید:

سوراخ کردن گوش نباید آسیب برساند. با این حال هنگامی که ابزار گوشواره‌ها را از طریق لوب عبور می‌دهد ممکن است کودک شما کمی احساس درد کند. پس از سوراخ کردن، پشت گوشواره در جای خود قرار می‌گیرد.

درباره مراقبت‌های پس از سوارخ کردن گوش بدانید:

شما باید یک محلول ضد عفونی‌کننده برای سوراخ کردن گوش خریداری کنید تا با خود به خانه ببرید و از گوش‌ها مراقبت کنید. از راهنمای خود بخواهید به دستورالعمل‌ها گوش دهد و نکات مراقبت‌های بعدی را بخواند تا بتوانند از سوراخ شدن خود مراقبت کنند.

کودک شما باید محلول را سه تا چهار بار در روز و بعد از ورزش یا دوش گرفتن روی لوب‌ها بمالد.

بهتر است محلول را با گلوله‌های پنبه‌ای بمالید. مطمئن شوید که کودک محلول را در زیر و اطراف گوشواره و پشت گوشواره استفاده می‌کند.

مراقب عفونت باشید:

مهم است که علائم عفونت احتمالی را بدانید. با فرزند خود در مورد علائم هشداردهنده عفونی شدن سوراخ صحبت کنید و در صورت بهبودی مراقب سوراخ شدن خود باشید. اگر فکر می‌کنید فرزند شما دچار عفونت شده است بلافاصله گوشواره‌ها را بردارید، ضد عفونی‌کننده بزنید و برای توصیه‌های درمانی با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. علائم عفونت شامل قرمزی، درد یا ظاهر چرک است.

 

منبع: www.verywellfamily.com

ضربه به نوک انگشتان

ضربه به نوک انگشتان

ضربه به سر انگشتان در بچه ها شایع است وبیشترین موارد مربوط به ماندن انگشتان کودک لای در یا پنجره و یا زیر یک جسم سنگین است.

در چنین مواردی محل آسیب را با آب گرم وصابون بشوئید و با یک باند استریل ببندید تا در صورت خونریزی، بند بیاید اما توجه داشته باشید که چنانچه بریدگی عمیقی وجود دارد،کودک درد شدید دارد،شکل انگشتش تغییر کرده و یا زیر ناخنش خون جمع شده است باید حتما توسط پزشک ویزیت شود.

معمولا آسیب های خفیف را که مقدار کمی تورم و درد ایجاد کرده اند، به خصوص اگر حرکات انگشت کودک طبیعی باشد ومختل نشده باشد ،می توان بدون نگرانی در خانه درمان کرد و در صورت نیاز به راهنمائی ،با پزشک تماس گرفت.

 

 

 

 

 

 

 

 

التهاب لثه در کودکان چگونه است؟

التهاب لثه در کودکان چگونه است؟

التهاب لثه در کودکان چگونه است؟

شایعترین علت التهاب لثه در کودکان پلاکهایی است که حاوی باکتریهای عامل عفونت است. به محض رویش دندان های کودک لثه های آنها در معرض عفونت های ناشی از این باکتری ها قرار می گیرند. مرحله اولیه عفونت لثه، التهاب لثه است. در صورت عدم کنترل می تواند به بیماری پریودنتال (پریودنتیت) تبدیل شود که لثه ها و ساختارهای پشتیبانی کننده را از بین می برد. بهداشت کافی دهان و بررسی به موقع دندانپزشکی می تواند از بروز التهاب لثه جلوگیری کند.

آیا التهاب لثه در کودکان شایع است؟

التهاب لثه یک بیماری شایع در کودکان است. حدود 73٪ کودکان بین شش تا 11 سال در کشورهای پیشرفته دچار التهاب لثه هستند. همچنین مشاهده شده است که با ابتلای کودکان به بلوغ، بروز التهاب لثه افزایش می یابد. غذاهای پرخطر مانند نوشیدنی های شیرین و بهداشت ناکافی دهان ممکن است دلایل آن باشد. التهاب لثه در کودکان براساس علت می تواند در انواع زیر قرار گیرد:

1- التهاب لثه:

این نوع التهاب لثه در هنگام رویش دندان در کودکان مشاهده می شود. در حالت ایده آل نباید هیچ لثه ای در اطراف هر دندان رویش وجود داشته باشد. با این حال اگر کودک بهداشت دهان و دندان را به درستی رعایت نکند یا در اطراف دندان در حال رویش تجمع پلاک وجود داشته باشد، می تواند منجر به التهاب لثه شود.

2- التهاب لثه ناشی از پلاک:

التهاب لثه ناشی از پلاک شایع ترین شکل التهاب لثه در کودکان است. فاکتورهای زیادی از جمله بهداشت دهان و دندان، بریس و شلوغی دندان وجود دارد که می تواند در ایجاد این نوع التهاب لثه نقش داشته باشد.

3- بیماری حاد لثه ای:

این نوع التهاب لثه به طور ناگهانی اتفاق می افتد و اغلب به دلیل آلودگی توسط ویروسی مانند ویروس هرپس سیمپلکس یا عفونت قارچی مانند کاندیدیازیس. موارد شدید ممکن است باعث التهاب لثه نکروزان کننده زخم شود.

4- بیماری های لثه که به دلیل عوامل سیستمیک بوجود می آیند:

برخی از عوامل یا شرایطی وجود دارد که می تواند منجر به التهاب لثه در کودکان شود. چند مثال بیماری های خاص کمبود ویتامین ها، عدم تعادل هورمونی و داروهای خاصی است که می توانند باعث رشد بیش از حد لثه و افزایش التهاب لثه شوند.

مراحل التهاب لثه به چه صورت است؟

1- التهاب لثه:

خفیف ترین شکل بیماری لثه التهاب لثه است. در این مرحله لثه قرمز و متورم است. ممکن است در اثر لمس یا هنگام مسواک زدن خونریزی کند. غالباً بدون درد است و ممکن است کودک از آن بی اطلاع باشد. درمان سریع در طی این مرحله می تواند در چند روز به رفع آن کمک کند.

2- پریودنتیت:

اگر التهاب لثه درمان نشود عفونت از لثه می تواند به بافت های پشتی دندان زیرین  گسترش یابد و حتی ممکن است به استخوان فک برسد. در موارد خفیف جیب های کوچکی در بین دندان ها و لثه های کودک ایجاد می شود که به شدت قرمز و متورم می شوند. دندان ها شروع به شل شدن و دور شدن می کنند. برخی از علائم دیگر ممکن است شامل هالیتوز (بوی بد دهان) و درد در لثه یا فک باشد.

چه عواملی باعث التهاب لثه در کودکان می شود؟

1- تجمع پلاک:

تجمع پلاک روی دندان ها علت اصلی التهاب لثه در کودکان است. پلاک یک لایه چسبنده و بی رنگ است که به طور مداوم روی دندان تشکیل می شود و از بزاق غذایی که می خوریم و مایعاتی که مصرف می کنیم ساخته شده است. این ماده حاوی باکتریهایی است که باعث تحریک لثه می شوند و باعث التهاب لثه می شوند.

2- بهداشت ضعیف دهان و دندان:

دلیل اصلی تجمع پلاک در کودکان بهداشت نامناسب دهان است. پلاک در مراحل اولیه نرم و تمیز است، اما اگر با مسواک زدن منظم برداشته نشود سفت می شود و باعث ایجاد تار می شود.

3- تغییرات هورمونی:

التهاب لثه در دوران بلوغ در دختران و پسران شایع است. در طی این مرحله تغییرات هورمونی باعث واکنش اغراق آمیز لثه ها به پلاک می شود که منجر به تورم لثه و التهاب لثه می شود.

4- تغذیه نامناسب:

کمبودهای تغذیه ای می تواند منجر به التهاب لثه در برخی از کودکان شود. مصرف ناکافی پروتئین ها، چربی ها، ویتامین ها و مواد معدنی ممکن است منجر به علائمی مانند کاهش بزاق، اختلال در بهبودی بافت های لثه و افزایش خطر عفونت های باکتریایی شود. این شرایط می تواند به تدریج باعث التهاب لثه و پریودنتیت شود.

 

منبع: www.momjunction.com

 

از چه سنی میتوان کودک را در خانه تنها گذاشت؟

از چه سنی میتوان کودک را در خانه تنها گذاشت؟

از چه سنی میتوان کودک را در خانه تنها گذاشت؟

 

یکی از مسائل مهمی که والدین اجبارا با آن روبرو هستند سنی است که می توان کودک را چند ساعت در خانه تنها گذاشت و اطمینان داشت که میتواند درست تصمیم بگیرد و مسئولیت بعضی چیزها را به او واگذار کرد.


 

 

 

شرایط اجتماعی هر نسل با نسل گذشته فرق می کند.شاید شما در کودکی میتوانستید تنها به مغازه نزدیک خانه بروید، با کودک همسایه باز کنید یا قبل از بزرگسالی با اتوبوس واحد از جائی به جائی بروید اما احتمالا این برای کودک شما در حال حاضر امکان ندارد.


 

 

 

 کودکان 5 تا 7 ساله نباید اصلا در خانه تنها بمانند. 20 دقیقه تا نیم ساعت در اتاق کناری یا در حیاط ،تنها بازی کردن خیلی با اصلا نبودن والدین در خانه فرق می کند. در هر شرایطی کودک تا 12 سالگی باید همیشه تحت نظارت و در دید چشمان پدر و مادرش باشد. تازه در این سن هم باید با محدودیتهائی مثل جواب ندادن به تلفن یا باز نکردن در منزل به روی غریبه ها ،به او اجازه داد تنها بماند.


 

 

متخصصین معتقدند به هر حال تا 18 سالگی باید با رعایت تمام احتیاطهای لازم کودک را در جائی تنها گذاشت. بهترین اقدام تا آن زمان این است که از ابتدا ،متناسب با سن کودک مهارت های رشدی و اجتماعی را به موقع و درست به او آموزش دهید تا برای مسئولیت های بزرگسالی آماده شود.تا آن زمان برای ساعاتی که غیبت دارید می توانید از پرستار بچه، یک همسایه مطمئن یا اقوامتان کمک بگیرید.نکته مهم این است که فرزندتان همیشه باید بداند در هر شرایطی میتواند روی کمک شما حساب کند و از حمایت کامل برخوردار است. 

کودکان چه زمانی می‌توانند انجیر بخورند؟

کودکان چه زمانی می‌توانند انجیر بخورند؟

کودکان چه زمانی می‌توانند انجیر بخورند؟

بیشتر نوزادان می‌توانند از شش ماهگی انجیر تازه و کاملا رسیده را به عنوان پوره بخورند. پس از سازگاری با طعم و قابلیت هضم انجیر می‌توانید آن‌ها را به غذا‌های دیگر مانند فرنی اضافه کنید. هنگامی که کودک شما نه تا ده ماهه شد قطعات کوچک و لقمه‌ای از انجیر را به عنوان غذا‌های فینگری تغذیه کنید. نوزادان بین شش تا ۱۲ ماهه نمی‌توانند انجیر خشک بخورند زیرا خطر خفگی دارد. اگر می‌خواهید انجیر خشک را به نوزادان زیر ۱۲ ماه بدهید آن را به صورت پخته، له شده یا پوره سرو کنید.

انجیر دارای چه ارزش‌های غذایی است؟

انجیر چندین ماده مغذی حیاتی مانند فیبر غذایی، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، آهن و فسفر آنتی اکسیدان‌ها و ویتامین‌های A، B، E، K و C را ارائه می‌دهد. یک انجیر کوچک و تازه (۴۰ گرم) که به رژیم غذایی منظم کودک شما افزوده می‌تواند مواد مغذی زیر را ارائه دهد.

انجیر چه فایده‌ای برای سلامتی دارد؟

۱- انرژی‌زا و آبرسان است:

یک انجیر کوچک و تازه (۴۰ گرم) ۳۰ کیلوکالری انرژی و مقدار قابل توجهی آب تأمین می‌کند. این موارد برای نوزادانی که انرژی بیشتری دارند ضروری است.

۲- ریز مغذی‌های حیاتی را ارائه می‌دهد:

انجیر منبع عالی پتاسیم، آهن، مس، منیزیم، کلسیم و ویتامین A و B و فیبر غذایی است. است. این مواد برای عملکرد‌های مختلف فیزیولوژیکی لازم است که در نهایت از رشد و نمو کودک حمایت می‌کند. انجیر ماهیت ضد میکروبی دارد و سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند.

۳- آنتی اکسیدان تأمین می‌کند:

فلاونوئید‌ها، آنتوسیانین‌ها و ترکیبات فنلی مانند اسید گالیک، اسید کلروژنیک و اپی کاتچین انجیر را از خواص آنتی اکسیدانی آن برخوردار می‌کند. آنتی اکسیدان‌ها باعث افزایش ایمنی بدن و بهبود سلامتی در طولانی مدت می‌شوند.

۴- سلامت دستگاه گوارش را تقویت می‌کند:

انجیر حاوی مقادیر قابل توجهی فیبر غذایی در درجه اول سلولز است که فله را اضافه و روده را تقویت می‌کند. این دو ویژگی برای حفظ حرکات روده‌ای سالم و دور نگه داشتن یبوست لازم است. برخی مطالعات تحقیقاتی حتی از اثرات ملین بالقوه انجیر نیز پشتیبانی می‌کنند.

 

چگونه از انجیر‌ها نگهداری کنیم؟

انجیر رسیده را با پوستی تمیز و خشک انتخاب کنید.

از انجیر‌هایی که پوستی کبود، لکه دار و له دارند و آن‌هایی که با فشار دادن لک می‌شوند خودداری کنید. یک انجیر را بو کنید و اگر بوی‌ترشی می‌دهد احتمالاً انجیر کهنه است. انجیر خشک فروخته شده در بسته‌های مهر و موم شده را از یک مارک معتبر خریداری کنید.

اقدامات احتیاطی هنگام مصرف انجیر به نوزادان:

برای اطمینان از کیفیت میوه انجیر ارگانیک را از یک فروشنده معتبر خریداری کنید. از آن‌ها با دقت نگهداری کنید زیرا انجیر‌ها ظریف هستند و به راحتی سیاه می‌شوند.

خوردن انجیر‌های تازه را به صورت پوره به کودک خود بدهید. هنگامی که کودک طعم و بافت انجیر را دوست داشت و توانست انجیر را به راحتی هضم کند، شروع به افزودن میوه‌های دیگر کنید.

یک تا دو قاشق چای خوری انجیر پوره یا له شده را به کودک خود معرفی کنید. هنگامی که کودک با طعم و قابلیت هضم میوه راحت شد به تدریج مقدار آن را به یک یا دو قاشق غذاخوری برسانید.

اگر کودک پس از خوردن انجیر ناراحت به نظر می‌رسد بلافاصله تغذیه را متوقف کنید و بعداً دوباره امتحان کنید. در صورت ادامه مشکل با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.

حساسیت به انجیر (سندرم آلرژی دهانی) امکان پذیر است و علائم آن بلافاصله پس از بلعیدن یا لمس انجیر تازه یا خشک بروز می‌کند. به علائم آلرژی مانند خارش پوست (کهیر)، عطسه، خس خس سینه یا گلودرد توجه کنید.

انجیر تازه و خشک ممکن است با دارو‌های خاصی تداخل پیدا کند. اگر کودک شما از دارو استفاده می‌کند، قبل از افزودن انجیر به رژیم غذایی کودک با پزشک خود مشورت کنید.

تغذیه بیش از حد انجیر به ویژه انجیر خشک ممکن است در برخی از نوزادان باعث ناراحتی دستگاه گوارش مانند اسهال شود.

دستور غذا‌های سالم انجیر برای نوزادان چه خوراکی‌هایی هستند؟

۱- پوره انجیر

مواد‌لازم:

۱ عدد انجیر تازه (پوست کنده و خرد شده)

۱ قاشق غذاخوری شیر مادر یا شیر خشک (اختیاری)

طرز تهیه:

انجیر‌ها و آب را در قابلمه روی حرارت متوسط قرار دهید تا به جوش بیایند.

سپس حرارت را کم کنید و انجیر‌ها را به مدت ۲۰ تا ۲۵ دقیقه بپزید.

حرارت را خاموش کنید و انجیر‌ها را کنار بگذارید تا خنک شوند.

بعد از خنک شدن انجیر‌ها را در یک خمیر صاف بدون توده مخلوط کنید.

برای تنظیم قوام و قورت دادن پوره، شیر مادر یا شیر خشک اضافه کنید. پوره انجیر را می‌توانید به یک فرنی نیز اضافه کنید.

 

۲- پوره زردآلو و انجیر

موادلازم:

۲ عدد زردآلو (له شده)

۲ عدد انجیر (له شده)

¼ فنجان شیر مادر یا شیر خشک

طرز تهیه:

همه مواد را در مخلوط کن بریزید و خوب مخلوط کنید. اطمینان حاصل کنید که مخلوط بدون توده بوده و از قوام صافی برخوردار است.

مخلوط را در یک ظرف تغذیه ریخته و به کودک غذا دهید.

 

۳- اسموتی ماست انجیر

موادلازم:

شما نیاز خواهید داشت

۲ عدد انجیر (له شده)

۱ فنجان ماست یونانی ساده و شیرین نشده

قاشق چایخوری پودر (بادام، گردو و پسته)۱

طرز تهیه:

همه مواد را در مخلوط کن بریزید و درون مایع صاف و بدون توده مخلوط کنید. در صورت نیاز مقداری آب اضافه کنید تا غلظت آن تنظیم شود.

اسموتی را در ظرف تغذیه بریزید و به کودک خود دهید.

می‌توانید به این اسموتی جو دوسر اضافه کنید و آن را به کودک خود بدهید.

انجیر میوه‌ای مغذی است که کودک شما دوست دارد آن را بخورد. بگذارید کودک کوچک شما از طریق غذا‌های مناسب انجیر مانند پوره، اسموتی و فرنی از انجیر لذت ببرد. می‌توانید این غذا‌ها را با استفاده از انجیر تازه درست کنید یا انجیر خشک را در نظر بگیرید.

 

منبع: www.momjunction.com

۳ دلیل رایج برای دروغ گفتن کودکان

۳ دلیل رایج برای دروغ گفتن کودکان

۳ دلیل رایج برای دروغ گفتن کودکان

همه بچه‌ها باید حقیقت را بازگو کنند و در هر زمان قصه‌های بلند بگویند. در حالی که شنیدن دروغ آشکار از فرزند شما می‌تواند ناامید‌کننده باشد مهم است که قبل از اقدام شما دلیل عدم صداقت فرزند خود را در نظر بگیرید.

 

آن‌ها از تخیلات خود برای بیان قصه‌های بلند استفاده می‌کنند:

وقتی فرزندتان از تخیلاتی که دارد می‌گوید بپرسید: آیا این چیزی است که واقعاً اتفاق افتاده است یا چیزی است که شما آرزو می‌کنید که اتفاق می‌افتد؟ یک پاسخ بدون قضاوت فرزند شما را تشویق می‌کند که بپذیرد: خوب در واقع درست نیست اما‌ ای کاش اینطور بود! تخیل کودک خود را ناامید نکنید. در عوض به فرزند خود کمک کنید تا تشخیص دهد که هنوز می‌تواند داستان‌های شگفت انگیزی بگوید به شرطی که با صداقت بگوید داستان‌هایش واقعی نیستند.

– آن‌ها می‌خواهند از عواقب جلوگیری کنند:

اگر کودکتان دروغ گفت یک فرصت به او بدهید تا حقیقت را بگوید. به او بگویید که من به شما یک دقیقه فرصت می‌دهم تا درباره آن فکر کنید و سپس یکبار دیگر از شما می‌پرسم که واقعاً چه اتفاقی افتاده است. گاهی اوقات بچه‌ها وقتی می‌ترسند که دچار مشکل شوند به طور خودکار دروغ را پیش نمی‌گیرند. به آن‌ها چند دقیقه فرصت دهید تا در مورد پاسخ خود فکر کنند فرصتی برای صادق بودن ایجاد می‌کند. وقتی دوباره از او بپرسید ممکن است متوجه شوید که او تمایل بیشتری به اعتراف حقیقت دارد. اگر صادق است به او بگویید که از تمایل او برای گفتن آنچه اتفاق افتاده است قدردانی می‌کنید.

 

– آن‌ها می‌خواهند برتر به نظر برسند:

کودکان نیز دروغ می‌گویند زیرا می‌خواهند دیگران را تحت تأثیر قرار دهند. ممکن است به والدین خود بگوید که بالاترین نمره ریاضی را در کل کلاس گرفته است حتی اگر این درست نباشد. گاهی اوقات اصرار می‌کنند که یا تجربیات مشابه دوستان خود را تحمل کرده اند یا سعی می‌کنند دوستان خود را با داستان‌هایشان تحت تأثیر قرار دهند.

 

چگونه هنگام دروغگویی کودک خود واکنش نشان دهیم؟

به کودک خود بگویید شما بقیه روز بازی خود را از دست می‌دهید زیرا تکلیف خود را انجام نداده‌اید. اما چون در این مورد دروغ گفته‌اید، تلویزیون را نیز از دست خواهید داد. صداقت را در خانه خود نیز در اولویت قرار دهید. مطمئن شوید که الگوی خوبی هستید.

 

منبع: www.verywellfamily.com

آمادگی های لازم برای شرایط اورژانسی

آمادگی های لازم برای شرایط اورژانسی

شرایط اضطراری همیشه ممکن است پیش بیاید. یک سقوط از دوچرخه  یا یک تب بالای ناگهانی یا تشنج و یاسقوط کتری بر روی کودک ،همگی شرایط اورژانس هستند و همه ما برای رویاروئی با آنها باید آمادگی داشته باشیم.
اگر موقع غذا خوردن غذا ناگهان در گلوی کودکان گیر کند می دانید باید چه کنید؟ اگر بعد از گزیده شدن با نیش زنبور ناگهان تنفسش قطع شد چه می کنید؟ مهم نیست که شما چقدر مراقب کودکتان هستید اتفاق همیشه رخ می دهد.
از نظر علمی از هنگام آغاز مشکل تا زمانی که احتمال مرگ کودک وجود داشته باشد ،زمان اورژانس محسوب می شود.
خیلی از والدین گمان میکنند همینقدر که شماره تماس اورژانس را می دانند کافی است تا جان فرزندشان را هنگام خطر نجات دهند اما واقعیت این است که این لازم است اما اصلا کافی نیست بنابراین بهتر است با انجام اقداماتی خود را  آماده کنیم تا بتوانیم در این شرایط پیش از رسیدن پرسنل پزشکی ،کمی اوضاع را بهتر کنیم.
در اینجا چند نکته آورده شده است که رعایت آنها به تمامی والدینی که کودک خردسال در منزل دارند توصیه میشود:

1-هر چند وقت یکبار شماره های تماسی که برای دسترسی به اورژانس ،بیمارستان ها یا مراکز درمانی دارید چک کنید تا مطمئن شوید شماره های صحیح را در دسترس گذاشته اید.

2- یک جعبه کمک ها ی اولیه در منزل داشته باشید.می توانید آن را به دیوار نصب کنید تا در دسترس باشد یا محل خاصی را برای آن مشخص کنید تا در صورت نیاز دقیقا بدانید کجا قرار دارد.جعبه کمک های اولیه در یک سوختگی ساده یا بریدگی سطحی بدن هم به دردتان می خورد.

3- تمام شماره های اورژانس را در دسترس همه بگذارید تا کسی مجبور نباشد به دنبال آن بگردد.

4-به کودک یاد بدهید در مواقع اورژانس با چه شماره ای تماس بگیرد و چگونه صحبت کند.به او بگوئید چنانچه سریعا وصل نشد یا پشت خط ماند صبر کند و گوشی را قطع  نکند.اپراتور از او نام ،فامیلی،آدرس منزل و جزئیات حادثه را خواهد پرسید.او می خواهد بداند چه اتفاقی افتاده، کی رخ داده، چگونه رخ داده و چه کسی صدمه دیده است.به کودکتان آموزش بدهید تا زمانی که به نگفته اند میتوانی قطع کنی ،گوشی را قطع نکند.ضمنا گاهی پشت تلفن هم می توانند کودک را تا حدودی راهنمائی کنند تا زمان رسیدن اورژانس چه کند.

5- اطمینان پیدا کنید پلاک منزل از خیابان،از هر طرف، قابل رویت است و پیدا کردن آن برای مامورین اورژانس سخت نیست.آن را محکم به دیوار بچسبانید و طوری نصب کنید که در شب هم به راحتی دیده شود.

6-واکسیناسیون های کودک را به موقع انجام دهید و یادداشتی از تاریخ انجام آن با توضیحات مربوطه در خانه نگهداری کنید.این کار باعث صرفه جوئی در وقت میشود.به عنوان مثال اگر کودکتان علائم یک عفونت خطرناک را داشته باشد،چنانچه پزشک بداند واکسیناسیون هپاتیت برایش به موقع انجام شده، سراغ تشخیص های بعدی میرود.

7-سعی کنید تا جائی که میتوانید اطلاعات خود را در مورد داروهای مختلف،دوز آنها و سایر موارد مربوطه کامل کنید.
ضمنا اگر فرزندتان مبتلا به بیماری است بسیار خوب است که اطلاعات کاملی در مورد داروهائی که به او می دهید و عوارض جانبی آنها داشته باشید.پرسنل اورژانس هم باید در جریان بیماریهای کودک و داروهای مصرفی و دوز آنها قرار گیرند.

8-به پرسنل اورژانس بگوئید فرزندتان چه آلرژی هائی دارد یا به کدام داروها حساس است .این مطلب بسیار مهم است.پیش از آنکه آنها در این مورد سوال کنند، شما باید آنها را مطلع کنید.در این صورت داروهائی به کودک داده نمی شود که حال او را بد تر کنند.

9- نکته آخر اینکه،حتما به کلاس کمک های اولیه بروید و مطالب آموزشی در مورد روشهای احیا در کودکان را بخوانید و ببینید.مانور هایملیخ ، روش بستن گردنبند طبی، درمان اولیه سوختگی و سایر اقدامات اولیه کمکی را یاد بگیرید.به خاطر داشته باشید هر چقدر که حالا وقت صرف آموزش کنید، در شرایط بحرانی وقتتان صرفه جوئی خواهد شد.خیلی خیلی بهتر است که پرستار فرزندتان یا افراد خانواده تان که از کودک مراقبت می کنند نیز در این کلاس ها شرکت کنند. 

استفاده از هورمون رشد برای درمان کوتاهی در کودکان

استفاده از هورمون رشد برای درمان کوتاهی در کودکان

استفاده از هورمون رشد برای درمان کوتاهی در کودکان

طبیعی است وقتی بچه‌ای نسبت به سایر بچه‌های هم سن خود کوتاه‌تر به نظر می‌رسد نگران باشیم. در موارد نادر کوتاهی قد می‌تواند نگران کننده باشد به ویژه اگر سرعت رشد کودک بدون دلیل مشخص باشد و ناگهان کاهش یابد یا به نظر برسد که رشد او به طور کلی متوقف می‌شود. به عبارت دیگر کودک برای مدتی با سرعت ثابت رشد می‌کند اما ناگهان از منحنی رشد خارج می‌شود. از آنجایی که کوتاهی قد یک مشکل سلامتی نیست جای نگرانی وجود ندراد. در برخی شرایط والدین ممکن است تصمیم بگیرند که یک کودک کوتاه قد را تحت درمان با هورمون رشد قرار دهند. یک درمان طولانی مدت که باعث تحریک رشد در کودکانی می‌شود که دارای کمبود هورمونی خاص هستند یا یک وضعیت سلامتی که مانع رشد طبیعی می‌شود. 

هورمون‌های رشد :

هورمون‌ها مواد شیمیایی هستند که توسط اندام‌های خاصی از بدن به خصوص غدد درون ریز و هیپوفیز تولید می‌شوند. غده هیپوفیز هورمون‌هایی را تولید می‌کند که باعث رشد بافت‌های بدن می‌شوند. هورمون رشد (GH) که به سوماتوتروپین نیز معروف است یکی از این هورمون‌هایی است به سلول‌ها اجازه می‌دهد ماهیچه‌ها، استخوان‌ها و سایر بافت‌های حیاتی را بازسازی کرده و بسازند. سایر هورمون‌های تولید شده توسط غده هیپوفیز که به رشد و نمو طبیعی کمک می‌کنند عبارتند از هورمون تحریک کننده تیروئید، هورمون آدرنالکورتیکوتروپیک و هورمون تحریک کننده فولیکول.

استفاده از هورمون رشد آیا برای فرزند شما مناسب است؟

– این یک تعهد بلند مدت است:

هورمون رشد به صورت روزانه با تزریق منتقل می‌شود. اگرچه در شرایط خاص ممکن است فقط سه تزریق در هفته لازم باشد. در بیشتر موارد درمان در طول چند سال تجویز می‌شود و ممکن است تا زمانی که امکان رشد وجود دارد ادامه یابد. علاوه بر هورمون رشد ممکن است کودک نیاز به دریافت هورمون‌های دیگر داشته باشد تا سطح کلی هورمون خود را متعادل نگه دارد.

– تغییر بزرگی ایجاد نخواهد کرد:

اگر هورمون رشد را برای فرزند خود در نظر می‌گیرید مهم است که انتظارات خود را با پزشک خود در میان بگذارید از جمله میزان قد فرزند شما. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما از پتانسیل واقعی رشد نیز آگاه است. به طور متوسط درمان هورمون رشد می تواند در نزدیک شدن کودک به بزرگسالی افزایش یابد. درمان با هورمون رشد آنها را بلندتر از آنچه هستند می‌کند اما ممکن است هنوز کوتاه‌تر از حد متوسط باشند. این مهم است که در مورد هرگونه احساس منفی در مورد کوتاهی قد در خانواده خود و اینکه چگونه ممکن است ناخواسته بر روی کودک نشان داده شود صادق باشید.
 

نتیجه گیری:

طبیعی است که اگر کودک شما ناگهان دچار کاهش رشد شده یا بسیار کوتاه‌تر از دوستان و همکلاسی هایش به نظر برسد نگران باشید. در حالی که مهم است که شرایط جدی سلامتی که ممکن است باعث تغییرات رشد شود را پیگیری کنیم. اگر احساس می‌کنید اضافه کردن یک یا دو سانت به نفع فرزند شما است درمان با هورمون رشد ممکن است گزینه‌ای برای افزایش قد فرزند شما باشد.

منبع: www.verywellfamily.com

علت سیاهی لثه کودکان

علت سیاهی لثه کودکان
مشاهده لثه‌های سیاه فرزندتان می‌تواند ترسناک باشد. اگر می‌خواهید بدانید علت سیاهی لثه کودکان چیست، در این مقاله، ما را همراهی کنید.

علت سیاهی لثه کودکان

مشاهده لثه‌های سیاه فرزندتان می‌تواند ترسناک باشد. اگر می‌خواهید بدانید علت سیاهی لثه کودکان چیست، در این مقاله، ما را همراهی کنید.

در این مقاله می‌خوانید:

  • علت سیاهی لثه کودکان
  • بیماری پریودنتال
  • دستورالعمل شیر
  • رویش دندان
  • ملانوم
  • پرسش و پاسخ درباره علت سیاهی لثه کودکان

علت سیاهی لثه کودکان
دلایل زیادی برای سیاهی لثه کودکان وجود دارد. به طور کلی، مصرف شیر دلیل مستقیم سیاه شدن لثه نیست، اما ممکن است به بیماری پریودنتال که لثه را درگیر می‌کند، کمک کند.
با این حال، به جای حذف کردن شیر از منوی غذایی فرزندتان، اقدامات احتیاطی را برای کمک به تمیز نگه داشتن دندان‌هایش و بررسی سایر دلایل احتمالی تغییر رنگ لثه‌های او انجام دهید.

بیماری پریودنتال
بیماری پریودنتال زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها در دهان رشد و پلاک‌هایی ایجاد می‌کنند که به دندان‌ها و لثه‌ها آسیب می‌زنند.
اگر رشد باکتری شدید شود، وضعیتی به نام بیماری پریودنتال حاد ایجاد می‌شود که در آن لثه سیاه شده و از بین می‌رود.
بیماری پریودنتال در کودکان معمولا تا این سطح پیشرفت نمی‌کند، اگر چه برخی از کودکان به «پریودنتیت» زودرس مبتلا می‌شوند، بیشتر این موارد شامل اختلالات ایمنی یا حساسیت ژنتیکی است.
مانند هر غذا یا نوشیدنی دیگری، اگر دندان‌ها به طور مرتب مسواک نشوند، یا اگر اجازه بدهید شیر برای مدت طولانی در دهان کودک جمع شود، شیر می‌تواند به بیماری پریودنتال کمک کند.


علت سیاهی لثه کودکان
دستورالعمل شیر
از آنجایی که به خواب رفتن کودک در حین نوشیدن شیر می‌تواند در ایجاد بیماری پریودنتال نقش داشته باشد، والدین باید از انجام این کارها خودداری کنند. قبل از خواب به کودکتان شیر ندهید. همچنین اگر کودک از شیر خشک استفاده می‌کند از دادن بطری یا فنجان شیر در حال بازی به کودک خودداری کنید.
پس از این‌که کودک شیر یا آبمیوه می‌نوشد، دندان‌های او را مسواک بزنید یا اگر به اندازه کافی بزرگ است که مسواک را به دست بگیرد، از او بخواهید که خودش دندان‌هایش را مسواک بزند.

علت سیاهی لثه کودکان

رویش دندان
در کودکان، رویش دندان بیشتر از بیماری حاد پریودنتال، دلیل سیاه شدن لثه است. در طول فرایند رویش دندان لثه‌ها می‌توانند سیاه و کبود شوند، چون دندان‌های زیرین از میان لثه‌ها بالا می‌روند و سعی می‌کنند از سطح آن عبور کنند.
گاهی اوقات هنگامی که دندان‌ها در لثه پایین درمی‌آیند، کیسه‌ای پر از مایع به نام کیست تشکیل می‌شود که می‌تواند یک توده در لثه ایجاد کند.
اگر خون وارد کیست شود، به رنگ بنفش تیره یا سیاه در می‌آید که هماتوم نامیده می‌شود.
معمولا هماتوم رویشی پس از درآمدن دندان برطرف می‌شود. گاهی اوقات دندان به دلیل کیست بیرون نمی‌آید. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، ممکن است دندانپزشک نیاز داشته باشد کیست را برش دهد.
در طول فرایند دندان درآوردن هر گونه ضربه جزئی حتی گاز زدن یک تکه غذا می‌تواند باعث کبودی‌هایی شود که سیاه، آبی یا خاکستری به نظر می‌رسد.
این اتفاق معمولا در نوزادان و کودکان نوپا در هنگام رویش دندان‌های آسیاب یا دندان‌های جلو رخ می‌دهد، اما کودکان بزرگ‌تر که دندان‌های دائمی آن‌ها در حال رشد است هم ممکن است لثه‌های سیاه پیدا کنند یا لثه‌هایشان تغییر رنگ بدهد.

علت سیاهی لثه کودکان

ملانوم
یکی دیگر از علل بسیار نادر سیاهی لثه، ملانوم دهان است که نوعی سرطان است. حتی اگر فکر می‌کنید که تغییر رنگ بیشتر در نتیجه دندان درآوردن است، باید به دندانپزشک مراجعه کنید تا نگاهی به دهان کودک داشته باشد تا از سرطان دهان یا بیماری پریودنتال پیشگیری شود.

علت سیاهی لثه کودکان

پرسش و پاسخ درباره علت سیاهی لثه کودکان
سئوال مخاطب بیا نی نی: با سلام پسرم یک ساله هست. تا الان شش دندان جلو را درآورده. الان لثه بالا عقب قسمت دندان کرسی یا آسیاب متورم شده و به کبودی می‌زند و سیاه است. علتش چیست؟ نگران‌کننده هست یا خیر؟

پاسخ دکتر رامین مظفری، فوق‌تخصص نوزادان و کودکان و عضو هیات علمی جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران:
با درآمدن دندان، لثه متورم و بافت آن به تدریج نازک و نازک‌تر می‌شود و در نتیجه ایجاد خونریزی می‌کند. از طرفی دیگر موقع غذا خوردن، دندان‌های پایین باعث می‌شود به لثه بالا فشار وارد و خود به خود سبب خونریزی شود.
کبودی‌های ایجادشده در لثه به دلیل همین خونریزی بوده و طبیعی است. جای نگرانی نیست، ولی اگر کودکتان به خاطر این مساله شب‌ها بی‌قراری می‌کند، می‌توانید یک نوبت به کودک استامینوفن بدهید تا آرام‌تر شود.

اگر سئوال بیشتری دارید آن را با متخصصان دندانپزشکی در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

واکنش های ناخواسته بدن به داروها

واکنش های ناخواسته بدن به داروها

واکنش های ناخواسته بدن به داروها

بدن کودک ممکن است به داروئی که وارد بدنش می شود واکنش نشان دهد و این شامل داروهائی که بدون نسخه پزشک قابل خریداری هستند نیز می شود. بنابر این تا آنجا که ممکن است از دادن داروهای غیر ضروری ( به خصوص در عفونت های ویروسی) به فرزندتان، خودداری کنید.

واکنش های ناخواسته یا همان عوارض جانبی داروها شامل ایجاد حساسیت ، اشکال در بلعیدن و یا حتی واکنش های غیر آلرژیک مانند استفراغ ،بی قراری ،خواب آلودگی یا اسهال می باشد.

در صورت اختلال در بلع سریعا اقدامات اولیه اورژانس را اجرا کنید( و اگر نمیدانید سعی کنید در کلاس های کمک های اولیه شرکت کنید) و با پزشک تماس بگیرید.در سایر موارد نیز تماس با پزشکتان را فراموش نکنید.