خارش سر چگونه درمان می‌شود؟

خارش سر چگونه درمان می‌شود؟

خارش سر چگونه درمان می‌شود؟

خارش پوست سر باعث تحریک پوست سر می‌شود. بسیاری از شرایط می‌تواند منجر به خارش پوست سر شود مانند شوره سر، واکنش‌های آلرژیک و بیماری‌های پوستی مانند اگزما و پسوریازیس. درمان بستگی به علت دقیق خارش سر دارد.

 

خارش سر را چگونه در خانه درمان کنیم؟

بسیاری از درمان‌های خانگی و تغییر شیوه زندگی وجود دارد که می‌توانید برای تسکین خارش پوست سر انجام دهید. مطمئن شوید که موهای خود را تمیز کرده و هرگونه محصول شیمیایی مانند شامپو را آبکشی می‌کنید. همچنین مهم است که یک روال منظم شستن موها را رعایت کنید. اگر پوست سر شما خشک است و باعث خارش سر شما می‌شود مرطوب کردن ناحیه می‌تواند کمک کننده باشد. می‌توانید این کار را با انواع روغن‌ها مانند نارگیل، نعناع یا درخت چای انجام دهید. روغن درخت چای کاربردهای دیگری دارد از جمله اینکه می‌تواند شپش سر را از بین ببرد. حشرات کوچکی که به سر و گردن حمله می‌کنند. مدیتیشن همچنین ممکن است برای کمک به درمان خارش پوست سر ناشی از کهیر ناشی از استرس، بثورات پوستی ناشی از واکنش یا افزایش اگزما، التهاب خارش دار پوست. ثابت شده است که مدیتیشن استرس کلی را کاهش می‌دهد. شما می‌توانید احساس خارش کهیر را با کمپرس سرد برطرف کنید. کشف علت کهیر شما همچنین می‌تواند به کاهش خطر خارش پوست سر در آینده کمک کند.

جراحی و روش‌های تخصصی:

اگر سرطان پوست باعث خارش پوست سر شما می‌شود پزشک توده سرطان پوست و بافت اطراف آن را با جراحی بر می‌دارد. سرطان‌های پوست تا زمانی که کاملاً بزرگ نشوند علائم آزاردهنده‌ای ایجاد نمی‌کنند. وقتی به اندازه بزرگتری می‌رسند ممکن است خارش، خونریزی یا حتی صدمه به آنها وارد شود. نوع جراحی که برای درمان سرطان سلول بازال و کارسینوم سلول سنگ‌فرشی مورد استفاده قرار می‌گیرد جراحی موهس نام دارد. در طی این روش پزشک لایه به لایه رشد سرطانی را حذف می‌کند.

 

بهترین درمان خارش پوست سر چیست؟

بهترین درمان خارش سر بستگی به علت آن دارد. برای درمان خارش پوست سر ناشی از پسوریازیس به شامپویی با اسید سالیسیلیک نیاز دارید. با پزشک خود مشورت کنید تا دریابید که چه چیزی باعث خارش پوست سر شما می‌شود تا بتوانید موثرترین درمان را دریافت کنید.

 

چگونه می‌توان شوره سر و خارش پوست سر را از بین برد؟

شما می‌توانید با استفاده از شامپوهای ضد شوره که در داروخانه شوره سر را از بین ببرید. این شامپوها به طور معمول در از بین بردن شوره سر و خارش همراه با آن موثر هستند.

چگونه می‌توان از خارش پوست سر جلوگیری کرد؟

برای کاهش خطر ابتلا به خارش پوست سر باید بهداشت را رعایت کنید. موهای خود را به طور مرتب بشویید و مطمئن شوید که همه روغن‌ها، باقی مانده و محصولات تمیز شسته شده‌اند. همچنین هنگام شستن موهای خود به جای آب گرم از آب سرد استفاده کنید تا خطر خشک شدن پوست سر کاهش یابد که می‌تواند منجر به خارش شود.

چه روغن ضروری برای خارش پوست سر مفید است؟

در صورت خارش پوست سر چند روغن ضروری وجود دارد که می‌توانند برای شما مفید باشند مانند روغن نارگیل، نعناع و درخت چای.

 

منبع: www.verywellhealth.com

پایین آوردن تب کودک، روش‌های کارآمد

پایین آوردن تب کودک، روش‌های کارآمد
زمانی که نوزاد تب دارد، می‌تواند نگران‌کننده باشد. با این حال، تب نشانه این است که بدن در حال مبارزه با عفونت است و سیستم ایمنی بدن درست کار می‌کند. در این مقاله با روش های پایین آوردن تب کودک آشنا می‌شوید.

پایین آوردن تب کودک، روش‌های کارآمد

زمانی که نوزاد تب دارد، می‌تواند نگران‌کننده باشد. با این حال، تب نشانه این است که بدن در حال مبارزه با عفونت است و سیستم ایمنی بدن درست کار می‌کند. در این مقاله با روش های پایین آوردن تب کودک آشنا می‌شوید.
تب‌های خفیف حتی ممکن است برای کودکان بسیار کم‌سن مفید باشد، اما تب‌های با درجه بالا می‌تواند نشان‌دهنده یک عفونت جدی باشد.
در ادامه، موضوعاتی را مانند تعریف تب، چگونگی کاهش تب نوزاد، کارهایی که باید از آن‌ها اجتناب کنید و زمانی که باید به دنبال کمک باشید، برایتان بیان می‌کنیم.

تب چیست؟
دمای بدن نوزاد معمولا حدود 37 درجه سانتیگراد است. اگر دمای بدن نوزادان به شرح زیر باشد، یعنی آن‌ها تب دارند:

  • 38 درجه سانتیگراد، یا بالاتر در صورت اندازه‌گیری از مقعد
  • 37.4 درجه سانتیگراد، یا بالاتر وقتی درجه حرارت بدن آن‌ها در نواحی دیگر مانند گوش، یا پیشانی اندازه‌گیری می‌شود
  • نوزادان اغلب تب بسیار بالایی دارند. تب به خودی خود خطرناک نیست، مگر اینکه دمای آن بالاتر 40.5 درجه سانتیگراد باشد.
  • با این حال، عفونتی که باعث تب می‌شود می‌تواند بسیار خطرناک باشد، حتی اگر تب بالا نباشد.

پایین آوردن تب کودک، روش‌های کارآمد
نحوه کاهش تب در نوزادان
وقتی نوزاد تب دارد، تمرکز باید روی درمان علت اصلی تب باشد، نه خود تب.
درمان مناسب به سن کودک، شدت تب و هر علائم دیگر بستگی دارد.

باید فقط طبق دستورالعمل‌های رسمی و ترجیحا تحت نظر پزشک به نوزادان و کودکان داروهای کاهش‌دهنده تب بدهد. برای نوزادان کمتر از 3 ماه، بدون مشورت با پزشک از این نوع داروها استفاده نکنید.

داروی ضد تب
پزشک ممکن است داروهای خاصی را برای پایین آوردن تب توصیه کند. هرگز از آسپرین استفاده نکنید و داروی ضد تب بزرگسالان را به نوزاد ندهید.
پیروی از دستورالعمل‌های روی بسته‌بندی دارو و تجویز پزشک، بسیار مهم است. در بیشتر موارد، دوز مناسب دارو به وزن کودک بستگی دارد. دوز را دوباره بررسی کنید و مطمئن شوید که اندازه‌های مناسب دارو را به کودک می‌دهید.
باید فقط طبق دستورالعمل‌های رسمی و ترجیحا تحت نظر پزشک به نوزادان و کودکان داروهای کاهش‌دهنده تب بدهد. برای نوزادان کمتر از 3 ماه، بدون مشورت با پزشک از این نوع داروها استفاده نکنید.
در ایالات متحده، 2 تا 5درصد از نوزادان و کودکان قبل از 5 سالگی تشنج تب دارند و این تشنج‌ها معمولا خطرناک نیستند. این نوع تشنج با تب و معمولا در نتیجه سرماخوردگی، آنفولانزا یا عفونت گوش ایجاد می‌شوند.
داروهای ضد تب، خطر ابتلا به تشنج را کاهش نمی‌دهند.

پایین آوردن تب کودک، روش‌های کارآمد
روش های پایین آوردن تب کودک، درمان‌های خانگی
اگر پزشک، تجویز داروی ضد تب را به نوزاد توصیه نکند، تکنیک‌های مراقبت خانگی که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم ممکن است موثر باشد:

1- نوشیدن مایعات
هدف این است که کودک را هیدراته نگه دارید، بنابراین بهتر است آب کافی به او بدهید.

2- سبک لباس پوشیدن
کودک را در لایه‌های سبک بپوشانید، نه لباس‌های سنگین یا کت.

تغذیه با شیر مادر می‌تواند آنتی‌بادی‌هایی را برای کودک تامین کند تا به مبارزه با عفونت کمک کند.

3- شستن دست‌ها
شستن دست‌ها و سایر اقدامات بهداشتی را برای جلوگیری از گسترش عفونت انجام دهید.

4- شیردهی به کودک
اگر کودک شیر مادر می‌خورد، شیردهی می‌تواند به او کمک کند.
تغذیه با شیر مادر می‌تواند آنتی‌بادی‌هایی را برای کودک تامین کند تا به مبارزه با عفونت کمک کند.
همچنین به هیدراته نگه داشتن او کمک می‌کند و ممکن است درد را کاهش دهد. حتی اگر مادر مبتلا به آنفولانزا باشد، ادامه شیردهی بی‌خطر است.

پایین آوردن تب کودک، روش‌های کارآمد
از چه کارهایی باید اجتناب کرد؟
بسیاری از درمان‌های خانگی برای تب، فقط دمای خارجی بدن را کاهش می‌دهند که می‌تواند باعث ناراحتی کودک شود.
اگر نوزاد تب دارد، این کارها را انجام ندهید:

  • برای درمان علائم عفونت، مانند تب یا درد، به جای مراقبت‌های پزشکی از داروهای خانگی استفاده نکنید.
  • شیر دادن به کودک را قطع نکنید.
  • به کودک دارو ندهید مگر اینکه پزشک توصیه کند، سپس دستورالعمل‌های پزشکی را به دقت دنبال کنید.
  • مصرف مایعات، یا غذای کودک را محدود نکنید.

    ابتدا نوک یک دماسنج را چرب کنید. کودک را روی پهلو یا شکم قرار بدهید و به آرامی فقط نوک دماسنج را در رکتوم او بگذارید.

  • نوزاد را بیرون نبرید و او را به مهدکودک نفرستید.

اندازه‌گیری ایمن دمای بدن نوزاد
مطمئن‌ترین راه برای اندازه‌گیری دمای نوزاد، از راه مقعد است.
ابتدا نوک یک دماسنج را چرب کنید. کودک را روی پهلو یا شکم قرار بدهید و به آرامی فقط نوک دماسنج را در رکتوم او بگذارید. از دماسنج شیشه‌ای استفاده نکنید و دماسنج را با فشار به مقعد کودک وارد نکنید.
اگر فکر می‌کنید موثر است در حالی تب نوزاد را اندازه بگیرید که او در حال شیر خوردن است. اگر کودک مقاومت کرد، صبر کنید تا عمیقا به خواب برود.

پایین آوردن تب کودک، روش‌های کارآمد
چه زمانی به دنبال کمک اضطراری باشیم؟
اگر نوزاد زیر 3 ماه تب کرد، فورا به پزشک مراجعه کنید. اگر امکان تماس با پزشک متخصص اطفال وجود ندارد، به اورژانس مراجعه کنید.
نوزادان کمتر از یک ماه ممکن است نیاز به آزمایش داشته باشند تا عفونت در آن‌ها مشخص شود. حتی ممکن است به گذراندن زمان در بیمارستان نیاز داشته باشند. برای نوزادان زیر 3 ماه، پزشک ممکن است به آزمایش خون و سایر آزمایش‌ها را تجویز کند.

اگر یک نوزاد بزرگ‌تر یا کودک نوپا دچار تب شد، برای راهنمایی با پزشک تماس بگیرید. اگر علائم دیگری وجود نداشته باشد، بعید است که بیماری او جدی باشد.
اگر پزشک درمان را توصیه کرد، اما علائم در عرض چند روز بهبود نیافت، دوباره با پزشک تماس بگیرید.
اگر نوزاد تب این علائم را دارد، او را نزد پزشک یا به اورژانس ببرید:

  • بی‌حال یا گیج به نظر می‌رسد.
  • علائمی از مشکلات تنفسی مانند نفس‌نفس زدن، خس‌خس سینه، یا بسته بودن سوراخ‌های بینی را نشان می‌دهد.
  • علائم واکنش آلرژیک به دارو مانند بثورات پوستی یا مشکل تنفسی را نشان می‌دهد.
  • نارس به دنیا آمده است.
  • سیستم ایمنی ضعیفی دارد.
  • برای اولین بار اول تشنج کرده، یا تشنج دوم او بیش از 5 دقیقه طول کشیده است.

پایین آوردن تب کودک، روش‌های کارآمد
خلاصه درباره روش های پایین آوردن تب کودک
درمان تب در نوزادان و کودکان به سن و علائم آن‌ها بستگی دارد. هر کودکی متفاوت است و عوامل خطر متفاوتی دارد.
اگر کودک زیر 3 ماه دچار تب شد، فورا با پزشک تماس بگیرید. یک نوزاد 3 ماهه یا بزرگ‌تر با تب خفیف می‌تواند از درمان در خانه بهره‌مند شود، اما همچنان ایده خوبی است که برای مشاوره با پزشک تماس بگیرید.

به طور کلی، بهتر است بدون تاخیر به دنبال کمک پزشکی باشید و توجه داشته باشید که تب می‌تواند نشان‌دهنده یک عفونت جدی باشد.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سرخک

سرخک

سرخک

آیا کودکان هنوز هم سرخک می گیرند ؟

امروزه سرخک در کودکان کمتر دیده می شود، اما اگر بچه شما هرگز واکسن سرخک را (بصورت یک واکسن ترکیبی برای بیماریهای سرخک، سرخجه، اوریون معروف به MMR) نگرفته است شانس اینکه به این ویروس خطرناک مبتلا شود وجود دارد. از سال 1963 که واکسن سرخک به دنیا معرفی شد، آمار مبتلایان به سرخک 99% کاهش یافت. قبل از آن سرخک هر یک یا دو سال بخصوص اواخر زمستان و اوایل بهار شایع می شد.

حتی بعد از ساخت واکسن، شیوع سرخک گاه به گاهی در کشورهایی که واکسناسیون عمومی نسبت به این بیماری را توصیه می کردند، دیده می شود. امروزه موارد کمتری از این بیماری سالانه گزارش می شود و اکثر آنها افرد و کودکانی هستند که نسبت به بیماری واکسینه نشده اند. بنا به گزارش سازمان جهانی بهداشت یا WHO سرخک هر ساله در سراسر دنیا 30 تا 40 میلیون نفر را مبتلا می کند و سبب مرگ 000/745 نفر می شود.

عامل بیماری سرخک چیست ؟

عامل سرخک نوعی ویروس بنام پارامیکسوویروس یا paramyxovirus است. وقتی که فرد مبتلا به سرخک، سرفه یا عطسه کند، ویروس سرخک را توسط ذرات کوچک در هوا پخش می کند. این ذرات برای دو ساعت در هوا یا روی سطح اجسام بصورت فعال باقی می مانند. کودکی که با این ذرات تماس داشته باشد، چه از طریق هوا یا اجسام، مبتلا خواهد شد.

اگر فرزند شما تا کنون واکسن سرخک نگرفته است یا به بیماری سرخک مبتلا نشده باشد در صورت تماس با فرد بیمار 90% شانس ابتلا به بیماری سرخک دارد. معمولا 18 روز طول می کشد تا فرد بعد از اینکه در معرض تماس با ویروس قرار گرفت اولین علائم بیماری را نشان داد.

بیشترین احتمال سرایت ویروس را به دیگران از فرد مبتلا به ویروس سرخک، 4 روز قبل از بیرون ریختن دانه ها و جوشها و چهار روز بعد از آن است.

علائم بیماری سرخک چیست ؟

علائم سرخک در بچه ها معمولا با تب شروع می شود، آبریزش شدید بینی، قرمزی چشم ها و اشکریزش از علائم مهم دیگر آن هستند.

بعد از چند روز ممکن است یک دانه یا لکه که نشانه سرخک است در دهان او ظاهر شود که معمولا روی غشا مخاطی خط داخلی گونه دیده می شود. این نقاط به کوپلیک (koplik) معروفند، که نقاطی سفید و کوچک مثل دانه نمک یا شن کوچک هستند و یا بصورت برآمدگی قرمز رنگ بنظر می رسند.

بعد از دو روز بثورات پوستی سرخک بتدریج روی صورت و گردن بیمار ظاهر می شود و پشت بیمار را هم می گیرد سپس دانه های سرخک بازوها و دستها و در نهایت پاهای بیمار را فرا می گیرد.

دانه های سرخک در ابتدا بصورت لکه های قرمز و صاف هستند اما ممکن است بصورت یک برآمدگی کوچک در بیاید. همینطور که بثورات ظاهر می شوند تب نیز بالاتر می رود و گاهی اوقات تا 40.5 درجه سانتیگراد هم می رسد. راشها ممکن است خارش دار شوند.

ممکن است تهوع، استفراغ، اسهال و تورم غدد لنفاوی در سرخک دیده شود. بروز سرفه در کودک مبتلا به سرخک می تواند بسیار ناراحت کننده باشد.

راشها حدود 5 روز ادامه خواهند داشت و پس از این مدت به تدریج ناپدید می شوند. اما قبل از اینکه کاملا از بین بروند رنگ شان قهوه ای می شود. ترتیب از بین رفتن ضایعات پوستی در سرخک به همان ترتیبی که ظاهر شده اند، یعنی دانه هایی که ابتدا در صورت و بالاتنه ظاهر شده بودند قهوه ای شده و بعد از آن در قسمتهای دیگر بدن ضایعات تیره رنگ و پوسته پوسته شده و نهایتا می ریزند.

عوارض احتمالی سرخک چیست ؟

اکثر کودکان سالم پس از ابتلا به بیماری سرخک، سلامت خود را بدون عوارض جدی باز می یابند. در 30-20% از موارد ابتلا به سرخک، عوارضی مثل اسهال و عفونت گوش دیده می شود.

پنومونی، مننژیت، آنسفالیت (عفونت مغز) و عوارض جدی تر مغزی- اگر چه بسیار نادر هستند – اما در بعضی موارد دیده می شوند.

عوارض معمولا در بچه های کمتر از 5 سال و بالغین بیشتر از 20 سال دیده می شود.

اگر کودک من سرخک گرفته باشد چطور می توانم از او مراقبت کنم؟

اگر شک دارید که فرزندتان سرخک گرفته است فورا به پزشک او اطلاع دهید. پزشک برای جلوگیری از انتشار بیماری سرخک، مراتب را به مراجع بهداشت و درمان مربوطه اطلاع می دهد.

وقتی که پزشک بیماری سرخک فرزندتان را تایید کرد، کاری دیگری نیست که شما برای درمان فرزندتان بتوانید انجام دهید. می توانید اسباب راحتی او را فراهم سازید. او باید استراحت کافی داشته باشد و مقدار کافی مایعات (شامل آب و آب میوه) دریافت کند تا بدین ترتیب از کم آبی ناشی از تب جلوگیری شود. استفاده از دستگاه بخور یا رطوبت ساز ممکن است برای سرفه فرزندتان مفید باشد.

می توانید از مقدار مناسب استامینوفن برای کاهش درد و تب کودک استفاده کنید. ( اگر فرزندتان کوچکتر از سه ماه است برای دریافت هر دارویی حتی رهایی از درد، حتما با پزشک وی هماهنگ کنید ).

هرگز به بیمار آسپرین ندهید زیرا می تواند موجب سندرم Reye شود. این سندرم بیماری نادر اما کشنده ای است.

اگر فرزند شما به تازگی با ویروس سرخک تماس داشته و هنوز واکسینه نشده است به پزشک او اطلاع دهید. اگر کمتر از 6 روز است که او با ویروس تماس داشته است (در معرض ابتلا به سرخک بوده است) ممکن است پزشک او برای وی ایمونوگلوبولین تجویز کند که می تواند از بیماری سرخک جلوگیری کند یا حداقل در صورت مبتلا شدن به سرخک علائم آن را به حداقل برساند.

اگر بچه شما 6 ماهه یا بزرگتر است و کمتر از 72 ساعت از تماس او با ویروس می گذرد ممکن است توصیه به واکسیناسیون MMR شود. البته لازم است که حداقل دو نوبت دیگر واکسن را در حدود یک سالگی و 4 تا 6 سالگی بگیرد.

آیا راهی وجود دارد که از مبتلا شدن فرزندم به سرخک جلوگیری کند؟

در یک سالگی او می تواند واکسن MMR بگیرد. این واکسن 95% از بیماری های سرخک، سرخجه و اوریون جلوگیری می کند.

در سال اول زندگی، سیستم ایمنی او آنقدر کامل نیست که در مقابل ویروس واکسینه شده واکنش کامل نشان دهد. در طول این زمان آنتی بادی هایی که فرزندتان در بدو تولد از شما دریافت کرده است او را در مقابل بیماری محافظت خواهد کرد.

آیا واکسن سرخک، ویروس زنده است؟

واکسن MMR ویروس زنده ضعیف شده است و از آنجائیکه ویروس بکار رفته در واکسن ضعیف شده است باعث بروز بیماری در بدن فرزندتان نمی شود. در عوض ویروس ضعیف شده در سلولهای بدن موجب پاسخ ایمنی می شود که می تواند از ابتلا او به بیماری سرخک هنگام تماس یا در معرض بودن با ویروس جلوگیری کند. واکسن بهترین و تنها راه شناخته شده پیشگیری از این بیماری است.

چه زمانی، در چه سنی کودک من باید واکسن سرخک بگیرد؟

طبق برنامه واکسیناسیون کشوری در ایران، اولین واکسن MMR در یکسالگی (12 ماهگی) زده می شود و تکرار آن در حدود 4 تا 6 سالگی است 

4 کار که باید برای کودکان مبتلا به آلرژی فصلی انجام شود

4 کار که باید برای کودکان مبتلا به آلرژی فصلی انجام شود

4 کار که باید برای کودکان مبتلا به آلرژی فصلی انجام شود

تب یونجه یا حساسیت فصلی بسیار شایع است و می‌تواند واقعاً ناراحت کننده باشد. در حالی که تشخیص سرماخوردگی از حساسیت‌ها همیشه کار آسانی نیست. خبر خوب این است که کارهای ساد‌ه‌ای وجود دارد که می‌توانید برای بهبود حال فرزندتان و هر کس دیگری در خانه که تب یونجه دارد انجام دهید.

– پنجره‌ها را ببندید:

پس از یک زمستان طولان، وسوسه کننده است که آنها را باز کنید اما باز نکنید زیرا آن هوای تازه و دوست داشتنی گرده را با خود به همراه می‌آورد. اگر کولر گازی دارید آن را روشن کنید.

 

– در خانه نظافت را رعایت کنید:

فرد مبتلا به آلرژی قطعاً باید لباس عوض کند و دست و صورت خود را بشوید، اما ایده بدی نیست که همه این کار را انجام دهند زیرا همه شما می‌توانید حامل گرده باشید. سعی کنید خانه خود را تا حد ممکن عاری از گرده نگه دارید. در صورت امکان سعی کنید کودک خود را در طول روز از اتاق خواب خود خارج کنید (اسباب بازی‌های سرگرم کننده را به جای دیگری منتقل کنید) و از او بخواهید قبل از خواب حمام کند.

– به هوای بیرون فکر کنید:

اگر شما مبتلا به آلرژی هستید باید قبل از فرستادن فرزند خود به بیرون فکر کنید. هنگام برنامه ریزی در فضای باز آنها را بررسی کنید. اما از آنجا که نمی‌توانید فرزند خود را در خانه نگه دارید تا فصل آلرژی به پایان برسد ممکن است لازم باشد از دارو استفاده کنید.

 

– از داروها به روش صحیح استفاده کنید:

وقتی نوبت به مصرف یک دارو برای تسکین علائم مانند خارش چشم یا عطسه حساسیت ها می‌رسد ما فکر می‌کنیم که باید در صورت بروز علائم آن را مصرف کنیم و در صورت عدم وجود آن را مصرف نکنیم. اما معلوم می‌شود که داروهای آلرژی وقتی به طور مداوم مصرف می‌شوند ممکن است مدتی طول بکشد. اسپری برای کمک به گرفتگی و عطسه و قطره چشم برای کمک به خارش چشم موثر هستند. این روزها اکثر این داروها بدون نسخه پزشک در دسترس هستند، بنابراین ممکن است به خانواده‌ها خطور نکند که هنگام شروع فصل آلرژی با پزشک خود تماس بگیرند. زیرا گاهی اوقات تغییر دادن به یک دارو یا دوز متفاوت یا استفاده کمی متفاوت از آن می‌تواند همه چیز را تغییر دهد. پزشک شما همچنین می‌تواند مطمئن باشد که به جز حساسیت چیز دیگری وجود ندارد.

 

منبع: www.health.harvard.edu

کروپ یا خروسک

کروپ یا خروسک

کروپ یا خروسک

بیماری کروپ در واقع تورم حنجره (لارنکس) و راه هوایی اصلی (تراکئه) است که به علل مختلف مانند آلرژی، باکتریها یا محرک های داخلی رخ می دهد و اکثرا عامل آن ویروسها هستند.

اکثر اوقات عامل کروپ ویروس پارا آنفلونزا است اما بقیه ویروسهای دستگاه تنفس مانند آدنوویروسها، ویروس آنفلونزا ، ویروس سرخجه و سرخک نیز می تواند سبب کروپ شوند. کروپ در بین بچه های 6 ماهه تا سه ساله شایع است، اگر چه کودکان در تمام سنین می توانند کروپ بگیرند. اغلب در ماههای اول بهار و پائیز رخ می دهد. اکثر موارد بیماری کروپ جدی نیستند، اما در صورت جدی بودن بیماری نیاز به بستری وجود دارد.

نشانه های کروپ چیست ؟

از آنجانیکه کروپ موجب تورم حنجره شده و محفظه تولید صدا را درگیر می کند، سبب تغییر صدای کودک می شود. اگر صدای کودک شما خشن شده و سرفه هایش عمیق و شبیه عوعو کردن شده است، احتمالا کودک شما کروپ گرفته است در حقیقت علامت آن قدر قابل تشخیص و افتراق است که دکتر شما تلفنی هم می تواند به شما بگوید که آیا کودکتان کروپ دارد یا خیر؟

کروپ اکثرا چند روز بعد از سرماخوردگی رخ می دهد و شبها بدتر می شود و اگر ادامه پیدا کند کودک شما ممکن است دچار سختی تنفس یا تنفسی که با کشیده شدن عضلات گردن و قفسه سینه به داخل همراه است، شود و صدایی شبیه به بانگ خروس از او خارج شود. تب خفیف در کروپ ممکن است وجود داشته باشد.

کروپ اکثرا طی دو یا سه شب تشدید می شود و اغلب در طول یک هفته خوب می شود.

آیا کروپ خطرناک است؟

واقعیت این است که این بیماری امروزه به خطرناکی که قبلا بوده است، نیست. با واکسیناسیون سرخجه، سرخک، هموفیلوس آنفلونزا و دیفتری، کروپ شدید و خطرناک کمتر دیده می شود.

احتمالا کروپ کودک شما طی یک هفته بدون هیچ عارضه ایی خوب می شود. هر چند که اگر کروپ خیلی شدید باشد، می تواند مشکلات تنفسی برای کودک ایجاد کند.

چه زمانی باید به پزشک اطلاع دهم ؟

اگر شک دارید که فرزندتان کروپ دارد، به دکترش اطلاع دهید. او احتمالا سوالاتی در مورد سرفه و نحوه تنفس فرزندتان از شما خواهد پرسید. بنابراین هنگام مصاحبه تلفنی با پزشک بهتر است فرزندتان را نزدیک خود نگه دارید. اگر فرزندتان تنفس سخت دارد یا در هنگام استراحت هم به سختی نفس می کشد، باید او را به بیمارستان منتقل کنید. در غیر این صورت می تواند خطرناک و حتی تهدیدی برای حیات او باشد.

اگر تنفس فرزندتان با زحمت و سختی باشد، یا آبریزش از دهان داشته باشد، یا اینکه کبود شده باشد (علامتی که در صورت کاهش اکسیژن رسانی به بدن رخ می دهد) سریعا باید اورژانس را خبر کنید.

چطور می توانیم کروپ را درمان کنیم؟

اگر اولین بار است که کودکتان کروپ می گیرد و پزشک کروپ او را خفیف تشخیص داده است می توانید او را در منزل درمان کنید. معمولا رطوبت سرد یا هوای سرد و مرطوب در کاهش تورم راههای هوایی موثر است. بنابراین بهتر است که کودکتان را برای 15 تا 20 دقیقه در حمام مرطوب نگه دارید و آب گرم را باز کنید (دقت کنید: ممکن است هوای گرم علیرغم رطوبت زیاد حال او را بدتر کند) یا در هوای سرد شب او را بیرون ببرید (کافیست لباس گرم و کلاه به او بپوشانید. آنچه کودک شما نیاز دارد تنفس هوای سرد و مرطوب است). بهتر است او را بصورت قائم یا ایستاده نگه دارید، چون این حالت به آسان شدن تنفس او کمک می کند.

حمام مرطوب ممکن است به درمان کمک کند اما سرفه ها را قطع نمی کند و ممکن است در طول شب هر بار که کودکتان به علت سرفه از خواب بیدار می شود، لازم باشد حمام مرطوب را تکرار کنید.

شما می توانید از یک دستگاه بخور در اتاق کودکتان استفاده کنید. انواعی از دستگاههای بخار ساز که می تواند بخار سرد تولید کند ارجحیت دارد اما قیمت آنها بیشتر از دستگاههایی است که با ایجاد حرارت آب را بخار می کند. بعلاوه باید از تمیزی و پاکی دستگاه اطمینان داشته باشید و برای این منظور می توانید از ضد عفونی کننده ها که مانع رشد باکتریها و قارچها می شوند استفاده کنید. کودکتان باید مقدار کافی مایعات دریافت کند.

برای پایین آوردن تب فرزندتان از مقدار مناسب استامینوفن و ایبوبروفن استفاده کنید. (هرگز از آسپرین جهت پایین آوردن تب استفاده نکنید زیرا سبب بروز وضعیت خطرناکی بنام سندرم Reye’s می شود.

از آنجائیکه عامل بیماری ویروس است آنتی بیوتیک بر آن اثری نخواهد داشت. داروی ضد سرفه نیز استفاده نکنید زیرا روی تورم حلق موثر نبوده و ممکن است به علت عدم تخلیه موکوس تولید شده، سرفه کودکتان را بدتر کند.

اگر رطوبت و حمام مرطوب و هوای سرد هیچ تاثیری بر کاهش سرفه و تنفس راحت تر کودکتان نداشته باشد پزشک او ممکن است برای کاهش التهاب و تورم کودکتان داروهای استروئیدی توصیه کند که تنفس او را راحت تر می کند. استروئید خوراکی را قبلا برای بچه های با کروپ شدید یا متوسط توصیه می کردند اما تحقیقات نشان داده است که بر کروپ خفیف نیز موثر است.

اگر کودکتان کروپ شدید دارد ممکن است نیاز به بستری شدن پیدا کند، اکسیژن بگیرد و استروئید استنشاقی دریافت کند، که این تدابیر سبب کاهش تورم و التهاب راه های هوایی می شود و تزریق مایعات وریدی نیز کم آبی بیمار را جبران می کند.

آیا ممکن است فرزندم دوباره کروپ بگیرد ؟

بله. در حقیقت بنظر می رسد بچه ها بیشتر از سایر سنین مستعد ابتلا به کروپ هستند. اگر فرزندتان برای بار دوم به کروپ دچار شد، سعی کنید در خانه درمانش کنید، آرامش خود را حفظ کنید و به پزشک اطلاع دهید. هر دوره کروپ ممکن است متفاوت باشد، بعضی اوقات ممکن است شدیدتر باشد و نیاز به درمان و توجه بیشتری داشته باشد.

آیا کروپ بیماری مسری است ؟

بله، مگر اینکه کروپ به علت آلرژی یا محرکها باشد. اگر عامل کروپ ویروس باشد، مسری است و بهتر است بیمار را تا زمانیکه علائمش بهتر نشده است در منزل نگه دارید. 

11روش برای کنترل کودکان تنبل

11روش برای کنترل کودکان تنبل

11روش برای کنترل کودکان تنبل

امروز ۲۸ مهر و روز جهانی تنبلی است. بسیاری از کودکان هستند که در انجام کارها تنبلی می‌کنند و خانواده از این موضوع شاکی هستند. شما می‌توانید با خواندن این مطلب بر روی کودکان تنبل نظارت داشته و از تنبلی آنها کم کنید.

 

بیش از حد کودک را لوس نکنید:

‌بگذارید فرزند شما اهمیت ارزش گذاری چیزها را بیاموزد. با تسلیم شدن در برابر خواسته‌های او کار را آسان نکنید. در عوض برای کارهایی که انجام داده‌اند به آنها پاداش دهید. این امر باعث افزایش مسئولیت مالی در آنها نیز می‌شود.

الگوی رفتاری خوبی برای کودک باشید:

الگوی خوبی برای آنها باشید زیرا فرزند شما همیشه شما را زیر نظر دارد و از این رو اعمال شما را خوب یا بد تقلید می‌کند.

فهرستی از وظایف کودک تهیه کنید:

به جای فشار آوردن آنها برای انجام کارهای روزمره فهرستی از وظایف متناسب با سن کودک را تهیه کنید که به فرزند شما اجازه می‌دهد از همه وظایف خود مطلع شود. لیست شما همچنین باید شامل مهلت مورد انتظار باشد تا فرزند شما مطمئن شود که آن را به موقع تکمیل کرده است.

بگذارید کودک در کارهای آشپزخانه به شما کمک کند:

کودک خود را در کارهای ساده مانند شستن سبزیجات، خرد کردن آنها و غیره هنگام آماده سازی غذا، سرو آن روی میز و غیره مشارکت دهید. همچنین می‌توانید او را برای خرید مواد غذایی همراه خود ببرید که برای آنها فعالیت جالبی خواهد بود.

 

والدین در برابر تنبلی کودکان چه‌کار کنند؟

 در فضاهای باز با کودک بازی کنید:

فعالیت‌های بیشتر در فضای باز انجام دهید. برنامه‌های بیشتری در فضای باز با خانواده برنامه‌

ریزی کنید که به خلق و خوی آنها کمک می‌کند و کودک احساس آرامش و راحتی می‌کند.

 کودک را قضاوت نکنید:

بدانید که شکست‌ها یک امر طبیعی هستند و تنها راه بهبود آن این است که به فرزند خود اجازه دهید بفهمد چه اتفاقی می‌افتد. این می‌تواند یک انگیزه عالی برای یادگیری باشد اگر به فرزندان خود اجازه دهید تا تاثیراتی را که به آنها کمک می‌کند در مواردی که کمبود دارند بهبود بخشند تجربه کنند.

 به فرزندتان اعتماد کنید:

داشتن ایمان به فرزند خود و نشان دادن او به طور مستمر همیشه به او انگیزه می‌دهد. هنگام فعالیت‌هایی که انجام می‌دهد او را تشویق کنید و در مورد اینکه چقدر از تماشای آنها لذت بردید صحبت کنید. از زحماتی که کشیده‌اند قدردانی کنید.

 

 فعالیت‌هایی که کودک دوست دارد را انجام دهید:

فرزندان خود را تشویق کنید تا بفهمند که چه چیزی را بیشتر دوست دارند و به چه چیزی علاقه دارند.

 به طور منظم با خانواده یک فعالیت گروهی داشته باشید:

بهترین راه برای ایجاد انگیزه در کودک این است که او را در فعالیت‌های منظم خانوادگی مشارکت دهید. این می‌تواند شامل زمان فیلم، بازی در پارک، گذراندن وقت با افراد خانواده یا پیک نیک رفتن باشد.

 

چطور کودک را به انجام کارها تشویق کنیم؟

به فرزند خود زمان دهید تا کارهایش را انجام دهد:

بیشتر والدین از فرزند خود می‌خواهند در کارهای خود عجله کنند. برای تکمیل کارهای خود کمی وقت بگذارید، درک کنید که آنها بزرگسال نیستند و بنابراین برای درک و انجام این کار به زمان بیشتری نیاز دارند. به جای این که بگویید “همین حالا این کار را بکن” می‌توانید به آنها پیشنهاد دهید که مهلت دارند تا ساعت 6 بعد از ظهر اتاقشان را تمیز کنند.

 کودک را سرگرم کنید:

می توانید در خانه با فرزندتان بازی کنید و موسیقی گوش دهید.
 کارها را تقسیم بندی کنید:

اگر فرزند شما در حال انجام کارهای بزرگ یا پروژه‌ای است به او کمک کنید تا نحوه انجام کارهای هوشمند را بفهمد.

نتیجه‌گیری:

فرزندپروری کار سختی است و انگیزه دادن به فرزندان در تمام مدت خسته کننده است. نکات مثبت والدین ذکر شده فوق در ایجاد انگیزه در کودکان تنبل بسیار موثر است.

 

منبع: wowparenting.com

قی کردن چشم نوزادان، درمان

قی کردن چشم نوزادان، درمان
هیچ چیز بهتر از خیره شدن عاشقانه به چشم‌های بسته کودک نیست. اما اگر وقتی به چشم‌های او نگاه می‌کنید، ببینید که ترشحات غلیظ و چسبناکی دارد، چه؟ ما به شما کمک می‌کنیم درباره ترشحات چشمی و قی کردن چشم نوزاد، اطلاعات خوبی به دست بیاورید.

قی کردن چشم نوزادان، درمان

هیچ چیز بهتر از خیره شدن عاشقانه به چشم‌های بسته کودک نیست. اما اگر وقتی به چشم‌های او نگاه می‌کنید، ببینید که ترشحات غلیظ و چسبناکی دارد، چه؟ ما به شما کمک می‌کنیم درباره ترشحات چشمی و قی کردن چشم نوزاد، اطلاعات خوبی به دست بیاورید.

وضعیت نرمال چیست؟
اول از همه نفس بکشید، چون ترشحات چسبناک چشم در نوزادان، بسیار شایع است. اگر قسمت سفید چشم کودک (صلبیه) شفاف است و در آن قرمزی وجود ندارد، اما ترشح هست، به احتمال زیاد مجرای اشک مسدود شده است.
از هر 5 نوزاد، 1 یک نفر با مجاری اشکی متولد می‌شود که به طور کامل رشد نکرده است.
انسداد معمولا در یک چشم است، اما می‌تواند در هر دو باشد و اغلب خود به خود برطرف می‌شود.
کمپرس گرم می‌تواند راه درمان موثری باشد، اما اگر مدت زیادی طول بکشد، ممکن است نیاز به جراحی وجود داشته باشد.

علت‌های قی کردن چشم نوزادان
در ادامه با علت‌های قی کردن چشم نوزادان آشنا می‌شوید.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
1- ورم ملتحمه
برای نوزادان کمتر از 2 ماه، ابتلا به عفونت‌های ویروسی معمول نیست، اما گاهی اوقات گرفتگی مجرای اشک آن‌ها می‌تواند منجر به عفونتی مانند ورم ملتحمه شود.

برای نوزادان کمتر از 2 ماه، ابتلا به عفونت‌های ویروسی معمول نیست، اما گاهی اوقات گرفتگی مجرای اشک آن‌ها می‌تواند منجر به عفونتی مانند ورم ملتحمه شود.

این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که التهاب لایه نازک بافت (ملتحمه) که صلبیه را می‌پوشاند وجود داشته باشد.
علائم مشابه چشم‌های چسبناک و آب‌ریزش است، اما در ورم ملتحمه، تورم، حساسیت و قرمزی ناحیه چشم بیشتر است و سفیدی چشم، صورتی یا قرمز خواهد بود.
پلک کودک ممکن است قرمز و چسبنده باشد، بخارد و ترشحات زرد به خود بگیرد. همچنین، چشم‌ها ممکن است بیش از حد معمول آبکی باشند.
عفونت اغلب از یک چشم شروع می‌شود و به چشم دیگر سرایت می‌کند.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
2- ورم ملتحمه شیمیایی
ورم ملتحمه شیمیایی، زمانی اتفاق می‌افتد که قطره‌ها و پمادهای چشمی که معمولا در نوزادان در بدو تولد برای کمک به جلوگیری از عفونت استفاده می‌شوند، باعث تحریک شوند.
علائم آن به صورت قرمزی خفیف چشم و مقداری پف در پلک‌ها ظاهر می‌شود.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
3- افتالمیا
این اتفاق نادر است، اما چشم‌های قرمز، دردناک و خارش همراه با پلک‌های متورم و ترشح چرک می‌تواند در نوزادان به معنی «افتالمیا» باشد.

«افتالمیا» یک عفونت باکتریایی است که در صورت عبور نوزاد از کانال زایمانی آلوده به کلامیدیا در حین زایمان اتفاق می‌افتد.

«افتالمیا» یک عفونت باکتریایی است که در صورت عبور نوزاد از کانال زایمانی آلوده به کلامیدیا در حین زایمان اتفاق می‌افتد.
علائم معمولا بین 5 تا 12روز پس از تولد ظاهر می‌شوند. در میان نوزادان مبتلا به آن، نیمی از آن‌ها در سایر نواحی بدن خود هم دچار عفونت هستند.

کی به پزشک مراجعه کنیم؟
در این شرایط به پزشک مراجعه کنید:

  • اگر کودک تب دارد.
  • اگر نمی‌تواند چشم‌های خود را باز کند.
  • اگر ناحیه برای لمس حساس و پوست اطراف چشم قرمز است.
  • اگر ترشحات چشمی زیاد است.

این علائم ممکن است نشانه‌های عفونت باکتریایی صلبیه باشد.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
درمان قی کردن چشم نوزادان
پزشکان معمولا برای درمان، رویکرد انتظار و مشاهده را توصیه می‌کنند، چون این مشکل اغلب خود به خود برطرف می‌شود. همچنین می‌توانید یک کمپرس گرم روی چشم آزاردهنده بگذارید.

در ورم ملتحمه شیمیایی، علائم معمولا فقط بین یک تا سه روز پس از تولد باقی می‌مانند، بنابراین نیازی به درمان نیست.

اگر مجرای اشک همچنان مسدود است و ترشحات چشمی تا اولین تولد نوزاد ادامه دارد، باید به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید. او ممکن است شما را به یک متخصص چشم کودکان ارجاع دهد، چون ممکن است نیاز به جراحی وجود داشته باشد.

برای درمان ورم ملتحمه ناشی از مسدود شدن مجرای اشک، ماساژ ملایم گرم را با دست تمیز خود بین چشم و ناحیه بینی کودک امتحان کنید.
در ورم ملتحمه شیمیایی، علائم معمولا فقط بین یک تا سه روز پس از تولد باقی می‌مانند، بنابراین نیازی به درمان نیست.
اگر علائمی وجود داشته باشد، پزشکان معمولا آن را با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی درمان می‌کنند.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
پرسش و پاسخ درباره قی کردن چشم نوزادان
سئوال مخاطب بیا نی نی: پسر سه ماهه‌ای دارم که حدود یک ماهه چشماش قی می‌زنه. پماد اریترومایسین و قطره جنتامایسین هم استفاده کردم، چند روز خوب میشه دوباره می‌زنه. چشماش رو هم ماساژ میدم، ولی فایده نداره. چیکار کنم؟

پاسخ دکتر قاسم شمس الدینی، متخصص اطفال:
عفونت و قی کردن چشم در نوزادان تقریبا امر شایعی است. به دلیل اینکه مجرای اشکی نوزاد کاملا باز نشده این مشکل پیش می‌آید.
شما اگر قطره برای چشم نوزاد استفاده می‌کنید بعد از بهبود این حالت باز هم تا 4، 5 روز قطره را ادامه دهید، اما اگر 4 بار در شبانه روز آن را استفاده می‌کردید این تعداد را نصف کنید و روزی دو بار استفاده کنید.
احتمالا با این کار این مساله بهبود پیدا می‌کند با این حال اگر بعد از چند مدت باز هم بهبودی حاصل نشد، به پزشک متخصص چشم مراجعه کنید چون در موارد کمی نیاز به این وجود دارد که با عمل جراحی کوچکی مجرای اشک نوزاد باز شود.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی
به نظر می‌رسد بچه‌ها به راحتی کبود می‌شوند. چه کودک نوپایی که اولین قدم‌های خود را برمی‌دارد، یا یک کودک پیش‌دبستانی که همیشه در حال بازی است، بچه‌ها مستعد کبودی هستند. اما علت کبودی بدن کودکان چیست؟

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی

به نظر می‌رسد بچه‌ها به راحتی کبود می‌شوند. چه کودک نوپایی که اولین قدم‌های خود را برمی‌دارد، یا یک کودک پیش‌دبستانی که همیشه در حال بازی است، بچه‌ها مستعد کبودی هستند. اما علت کبودی بدن کودکان چیست؟
بسیاری از والدین نگرانند که ممکن است کبودی نشانه یک بیماری جدی باشد، اما خوشبختانه در بیشتر مواقع این اتفاق، طبیعی است.
در ادامه این مقاله به بررسی علائم کبودی طبیعی و غیر طبیعی و علل احتمالی آن می‌پردازیم.

علائم کبودی و خونریزی طبیعی
کبودی معمولی، معمولا روی ساق پای کودک دیده می‌شود و به این دلیل است که پاهای کودکان اغلب هنگام راه رفتن یا دویدن، به چیزهایی برخورد می‌کنند.
این کبودی‌ها معمولا صاف و کوچک‌تر از یک‌چهارم هستند. بچه‌های کوچک‌تر معمولا بر اثر افتادن و ضربه زدن به سرشان در ناحیه روی پیشانی هم کبود می‌شوند.
خونریزی های مکرر بینی، یکی دیگر از علائمی است که اغلب والدین را به این فکر می‌اندازد که فرزندشان دچار اختلال خونریزی است.
اما خونریزی بینی اغلب طبیعی است و اغلب به دلیل کندن بینی کودکان، یا هوای خشک است.

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی
پیشرفت رنگ کبودی‌ها
به طور معمول اولین علامت کبودی، یک نقطه قرمز است. ممکن است متوجه این تغییر رنگ اولیه بشوید یا نه. یک روز بعد، رنگ بنفش یا آبی تیره که معمولا با کبودی همراه است ظاهر می‌شود.
با بهبودی کبودی، قبل از ناپدید شدن به رنگ سبز، زرد و احتمالا قهوه‌ای مایل به زرد در می‌آید. این روند می‌تواند تا دو هفته طول بکشد.

علائم خونریزی غیر طبیعی یا کبودی
علائم خاصی می‌تواند نشان دهد که کبودی کودک غیر طبیعی است. اندازه و محل کبودی‌ها یا مدت‌زمانی که طول می‌کشد تا خونریزی متوقف شود می‌تواند علامت خطر باشد.

علائم خاصی می‌تواند نشان دهد که کبودی کودک غیر طبیعی است. اندازه و محل کبودی‌ها یا مدت‌زمانی که طول می‌کشد تا خونریزی متوقف شود می‌تواند علامت خطر باشد.

برخی از علائمی که نشان می‌دهد کبودی باید توسط پزشک ارزیابی شود، عبارتند از:

  • کبودی‌های بزرگ که برآمده هستند و به نظر می‌رسد که با آسیبی که باعث آن شده است، نامتناسب‌اند. (مثلا یک کبودی بزرگ برای یک ضربه کوچک روی میز)
  • کبودی‌های غیرقابل توضیحی که بدون هیچ‌گونه افتادگی یا جراحت رخ می‌دهد.
  • کبودی‌هایی که بیش از چند هفته طول می‌کشد.
  • سابقه خانوادگی خونریزی، کبودی آسان، یا اختلال خونریزی، مانند بیماری «فون ویلبراند» یا هموفیلی، که ارثی است.
  • بینی خونی یا «اپیستاکسی» که پس از درمان مناسب با فشار مستقیم بیش از 10 دقیقه طول می‌کشد.
  • خونریزی بیش از حد پس از عمل‌های دندانپزشکی یا جراحی.
  • هر گونه کبودی در نوزادانی که هنوز شروع به خزیدن یا راه رفتن نکرده‌اند.
  • کبودی در مکان‌های غیرعادی مانند سینه، پشت، دست‌ها، گوش، صورت یا باسن کودک.

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی
علت کبودی بدن کودکان
همانطور که کودک نوپای شما راه رفتن را یاد می‌گیرد، احتمالا می‌افتد و به چیزهایی برخورد می‌کند که باعث کبودی‌های زیادی می‌شود.
بچه‌های بزرگ‌تر معمولا در اثر بازی و تحرک روی دست‌ها و پاهایشان دچار کبودی می‌شوند. کبودی‌هایی از این نوع معمولا جای نگرانی ندارند.

بچه‌های بزرگ‌تر معمولا در اثر بازی و تحرک روی دست‌ها و پاهایشان دچار کبودی می‌شوند. کبودی‌هایی از این نوع معمولا جای نگرانی ندارند.

علل کبودی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

1- افتادن و جراحت
جای تعجب نیست که صدمات شدید اغلب می‌تواند منجر به کبودی گسترده شود. به جای اینکه به سادگی به اندازه یک کبودی نگاه کنید، مهم‌تر است که به این فکر کنید که آیا کبودی متناسب با آسیب است، یا نه.
اگر کودکتان از درخت بیفتد، باید انتظار کبودی بزرگ‌تری نسبت به زمین خوردن روی چمن داشته باشید.

2- کودک‌آزاری
کبودی نوزادان، کبودی‌های غیرقابل توضیح و کبودی در مکان‌های غیرعادی (بازوها، دست‌ها، گوش‌ها، گردن و باسن) مشکوک تلقی می‌شوند.
به همین ترتیب، کبودی‌هایی به شکل‌های خاص، مانند گزش بزرگ، سوختگی سیگار یا علامت کمربند می‌توانند نشانه‌های کودک‌آزاری باشند.

3- بیماری «فون ویلبراند»
«فون ویلبراند»، یک اختلال شایع و اغلب خفیفِ خونریزی ژنتیکی است که می‌تواند باعث کبودی آسان، خونریزی مکرر بینی، خونریزی شدید قاعدگی و خونریزی بعد از جراحی شود.

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی
4- ترومبوسیتوپنی
ترومبوسیتوپنی، نام پزشکی تعداد کم پلاکت‌ها است که در کمک به لخته شدن خون مهم هستند.
زمانی که پلاکت‌ها تولید نمی‌شوند، در حال نابودی هستند یا در طحال بزرگ‌شده قرار دارند، تعداد کم پلاکت‌ها ایجاد می‌شود.

5- پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک
در این اختلال خودایمنی، بدن پلاکت کافی تولید نمی‌کند و معمولا توسط یک عفونت ویروسی ایجاد می‌شود. کودکان خردسال پس از یک بیماری دچار کبودی‌های بزرگ و نقاط بنفش کوچک زیر پوست می‌شوند.

لوسمی، سرطانی است که بر سلول‌های خونی تاثیر می‌گذارد. کودکان مبتلا به لوسمی علاوه بر کبودی آسان، خونریزی و تعداد کم پلاکت‌ها، علائم و نشانه‌های دیگری هم دارند.

6- پورپورای
این اختلال ایمنی می‌تواند باعث درد شکم، مدفوع خونی و درد مفاصل شود. علاوه بر این، بثورات متمایز روی بازوها، پاها و باسن کودک ایجاد می‌کند که شبیه کبودی است.

7- هموفیلی A یا هموفیلی B
هموفیلی معمولا قبل از 2 تا پنج سالگی کودک تشخیص داده می‌شود. زمانی که کودک دچار کبودی آسان، خونریزی در مفاصل، یا خونریزی بیش از حد پس از بریدگی یا عمل دندانپزشکی می‌شود، ممکن است پزشک به این مشکل مشکوک شود.

8- لوسمی
لوسمی، سرطانی است که بر سلول‌های خونی تاثیر می‌گذارد. کودکان مبتلا به لوسمی علاوه بر کبودی آسان، خونریزی و تعداد کم پلاکت‌ها، علائم و نشانه‌های دیگری هم دارند.
ممکن است تعداد گلبول‌های قرمز خون پایین، تب و کاهش وزن داشته باشند.

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی
9- کمبود ویتامین K
ویتامین K1 یا ویتامین K2 برای لخته شدن خون مورد نیازند. به دلیل نقش اساسی آن‌ها در تولید پروتئینی که توسط کبد ساخته می‌شود و برای تشکیل لخته‌های خونی، کمبود هر یک می‌تواند منجر به مشکلات خونریزی شود.

10- عوارض جانبی برخی داروها
آسپرین، داروهای تشنج و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند باعث کبودی، یا خونریزی غیرطبیعی شوند.

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی
آزمایش‌های لازم برای کبودی کودکان
اکثر بچه‌هایی که کبودی معمولی دارند، نیازی به آزمایش ندارند.
با این حال، زمانی که کبودی‌ها بزرگ هستند، یا با علائم دیگری همراه می‌شوند که ممکن است نشان‌دهنده اختلال خونریزی باشد، ممکن است نیاز به آزمایش باشد.

زمانی که کبودی‌ها بزرگ هستند، یا با علائم دیگری همراه می‌شوند که ممکن است نشان‌دهنده اختلال خونریزی باشد، ممکن است نیاز به آزمایش باشد.

آزمایش‌های رایج برای کودکان مبتلا به کبودی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

1- شمارش کامل خون (CBC)
این آزمایش خون رایج، گلبول‌های خون را اندازه‌گیری می‌کند، از جمله گلبول‌های قرمز که اکسیژن را در بدن حمل می‌کنند و گلبول‌های سفید که بخشی از سیستم ایمنی هستند و به مبارزه با عفونت‌ها کمک می‌کنند.
تعداد پلاکت‌ها که برای لخته شدن خون مهم هستند هم توسط این آزمایش بررسی می‌شود.

2- اسمیر خون محیطی
این آزمایش، خون کودک را زیر میکروسکوپ بررسی می‌کند تا کمیت و کیفیت سلول‌های خونی او بررسی شود.

3- آزمایش (PT) و آزمایش (PTT)
میزان لخته شدن خون را اندازه‌گیری می‌کند که می‌تواند به تعیین اینکه آیا کودک اختلال خونریزی مانند هموفیلی دارد یا نه، کمک می‌کند.

4- آزمایش فاکتور VIII، فاکتور IX و فاکتور XI
این فاکتورهای خاص لخته شدن خون، در انواع مختلف هموفیلی وجود ندارند، یا کمبود دارند. این‌ها پروتئین‌هایی هستند که برای لخته شدن خون مورد نیاز هستند.

علت کبودی بدن کودکان، نشانه ای از بیماری خونی
5- فیبرینوژن
فیبرینوژن، پروتئین دیگری است که به لخته شدن خون کمک می‌کند و کمبود آن منجر به خونریزی طولانی‌مدت می‌شود.

6- زمان خونریزی
این آزمایش به بررسی مدت‌زمان توقف خونریزی در کودک می‌پردازد.

7- آزمایش عملکرد پلاکت PFA-100
این آزمایش، میزان عملکرد پلاکت‌ها را ارزیابی می‌کند و در بسیاری از آزمایشگاه‌ها جایگزین تست زمان خونریزی می‌شود.

خلاصه درباره علت کبودی بدن کودکان
به خاطر داشته باشید که کودکان اغلب کبود می‌شوند و در بیشتر مواقع نیازی به نگرانی نیست.
با این حال، اگر کودک کبودی بیش از حد، کبودی آسان یا سایر علائم اختلال خونریزی دارد، مهم است که با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.
معاینه و آزمایش کامل می‌تواند به پزشک کمک کند تا تشخیص دهد آیا کبودی نیاز به درمان دارد، یا نه.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

آنچه باید در مورد بالم لب برای کودکان بدانید

آنچه باید در مورد بالم لب برای کودکان بدانید

آنچه باید در مورد بالم لب برای کودکان بدانید

ما به عنوان والدین سعی می‌کنیم هر کاری که می‌توانیم برای بچه‌هایمان در زمان بیماری یا احساس درد انجام دهیم. متأسفانه ترک خوردن لب‌ها یکی از مسائل رایج دوران کودکی در فصل سرما و در تمام طول سال است. بیشتر اوقات ما فکر می‌کنیم که بالم لب بهترین راه حل برای لب‌های خشکی زده و ترک خورده است، اما به نظر می‌رسد که در واقع برای بچه‌ها اینطور نیست. در حقیقت بالم لب می‌تواند برای سلامتی کودکان خطرناک باشد.

آیا بالم لب برای کودکان بی‌خطر است؟

اکثر کارشناسان می‌گویند که نباید برای بچه‌ها از بالم لب استفاده کنید. قبل از استفاده از هر نوع بالم لب برای ترک خوردن لب‌های خود، همیشه باید با پزشک یا ارائه دهنده مراقبت‌های دیگر خود مشورت کنید. هرگونه مومیایی یا ترکیب آرام بخش که حاوی روغن نارگیل طبیعی و یا موم زنبور عسل باشد، برای کودکان بی‌خطر تلقی می‌شود.

نحوه جلوگیری از ترک خوردن لب بدون بالم لب:

برای شروع می‌توانید مطمئن شوید که فرزند شما به کافی مایعات می‌نوشد. شما می‌توانید مطمئن شوید که فرزند شما روزانه به اندازه کافی آب می‌نوشد و همچنین می‌توانید غذاهایی را که سرشار از رطوبت هستند، مانند هندوانه یا سوپ به او بدهید. آبرسانی مناسب به بچه‌ها کمک می‌کند تا از ترک خوردن لب‌ها جلوگیری کنند. علاوه‌بر این می‌توانید عادات فرزند خود را زیر نظر داشته باشید و در صورت لزوم به او کمک کنید تغییراتی ایجاد کند. به عنوان مثال بسیاری از بچه‌ها لب‌های خود را لیس می‌زنند و این باعث می‌شود که لب‌ها به راحتی ترک خورند. بچه‌ها همچنین نمی‌توانند دهان خود را بعد از غذا پاک نکنند و این نیز می‌تواند منجر به ترک خوردن لب‌ها شود. با ایجاد این تغییرات کوچک، لب‌های کودک شما می‌تواند مرطوب و سالم بماند. اکثر والدین فقط می‌خواهند در زمان بیماری یا درد بچه‌های خود از آن‌ها مراقبت کنند.

 

منبع: www.moms.com

چگونه کودک نوپا می تواند به آبله مرغان مبتلا شود

چگونه کودک نوپا می تواند به آبله مرغان مبتلا شود

چگونه کودک نوپا می تواند به آبله مرغان مبتلا شود

روی سینه و شکم کودک نوپای من، دانه ها و جوش های قرمز بوجود آمده است؛ آیا می تواند آبله مرغان باشد؟

بله می تواند آبله مرغان باشد. آبله مرغان که بیماری واریسلا نیز نامیده می شود، به طور معمول بصورت بثورات پوستی خارش دار بروز می کند. دانه ها یا جوشهای آبله مرغان به صورت برآمدگی کوچک شروع می شوند که به سرعت به تاول های کوچک مایع دار با زمینه صورتی تغییر شکل پیدا می کنند و در نهایت به صورت پوسته های قهوه ای و خشک شده در می آیند.

این دانه ها و جوش ها اغلب از پوست سر، صورت یا تنه شروع می شود، سپس می تواند در سر تا سر بدن پخش شود. کودکان اغلب بین 500-250 دانه آبله می زنند، اگرچه در مواردی ممکن است بیماری فقط به چند تاول کوچک محدود شود.

کودک نوپای شما ممکن است خسته و بیحال بنظر برسد و شاید کمی تب داشته باشد. احتمالا اشتهایش را از دست داده و مختصری سردرد یا درد در ناحیه شکم دارد. در حدود دو روز قبل از بیرون ریختن دانه ها، ممکن است سرفه یا آبریزش از بینی داشته باشد.

بیماری آبله مرغان معمولا 5 تا 10 روز طول می کشد.

چگونه کودک نوپای من می تواند به آبله مرغان مبتلا شده باشد؟

بیماری آبله مرغان توسط ویروس واریسلا زوستر (varicella zoster) ایجاد می شود که از فردی به فرد دیگر انتقال پیدا می کند. اگر نوپای شما تا کنون واکسن آبله مرغان نزده است یا به بیماری آبله مرغان مبتلا نشده است در صورت تماس با فرد مبتلا، امکان ابتلای وی به این بیماری بسیار زیاد است.

نحوه انتقال بیماری از طریق تماس با دست افراد آلوده یا تماس با تاول های فرد آلوده است. همچنین تنفس در فضایی که فرد آلوده بر اثر تنفس یا عطسه، سرفه آلوده به ویروس کرده اند سبب انتقال بیماری می شود (ویروس در اثر تماس با مستقیم یا مایع تاولها قبل از اینکه شروع به پوسته ریزی بکند، نیز سبب انتقال بیماری میشود). اگر کودک شما در معرض تماس با ویروس قرار گیرد اغلب 14 روز تا 16 روز طول می کشد تا دانه ها و جوشهای چرکی ظاهر شود. اگر چه دوره تظاهر بیماری می تواند بین 10 تا 21 روز نیز طول بکشد.

آیا آبله مرغان خطرناک است؟

برای بچه های سالم بیشتر یک بیماری آزار دهنده است تا یک تهدید واقعی. البته حتیبچه های سالم هم بندرت می توانند دچار عوارض آبله مرغان شوند؛ این عوارش ممکن است یک عفونت باکتریایی پوستی، پنومونی یا ذات الریه، آنسفالیت یا ورم مغز باشد.

اگر کودک شما آبله مرغان دارد و بیمارتر از آنچه که مورد انتظار است به نظر می رسد، حتما به دکترش اطلاع دهید. اگر تب بیمار بعد از چند روز که از شروع بیماری می گذرد همچنان افزایش می یابد، اگر دانه یا جوشی در چشم کودک بزند یا پوست اطراف آبله ها متورم و دردناک و خیلی قرمز باشد، حتما به پزشک متخصص اطفال وی اطلاع دهید.

اگر کودک شما یک بیماری مزمن تضعیف کننده سیستم ایمنی مانند لوسمی دارد یا در حال مصرف مقادیر بالای کورتیکواستروئید است (که مثلا در بیماری آسم استفاده می شود)، ابتلا به عفونت آبله مرغان می تواند عوارش خطرناک برای وی ایجاد کند.

بعضی تدابیر پیشگیری کننده مانند تزریق سرم ایمونوگلوبولینِ واریسلا یا واکسن آن تنها اگر مدت کوتاهی بعد از تماس با ویروس بیماریزا تزریق شود، می تواند موثر باشد.

در چنین شرایطی با بروز اولین علائم آبله مرغان، حتی اگر کودک شما فقط با فرد مبتلا به آبله مرغان تماس داشته باشد، حتما به پزشک او اطلاع دهید.

بالغینی که به آبله مرغان مبتلا می شوند بیماری سخت تری خواهند داشت و در خطر ابتلا به عوارضی مثل پنومونی باکتریایی خواهند بود.

اگر شما حامله هستید و هرگز آبله مرغان نگرفته اید در صورتی که کوچکترین شکی از تماس با فرد مبتلا داشته اید حتما به پزشک خود اطلاع دهید و یا حتی از ایشان اطلاعاتی در مورد مواردی که باید رعایت کنید و احتیاط های لازم جهت پیشگیری از بیماری خود بخواهید.

زونا چیست؟

همان ویروسی که سبب بیماری زونا می شود، می تواند سبب ایجاد دانه ها و جوش های دردناک بنام زونا شود. وقتی که یک بچه در دوران کودکی آبله مرغان می گیرد، ویروس در بدن وی باقی می ماند و می تواند سالها بعد مجددا در شرایط خاصی فعال شده و باعث بروز علائم شود. زونا می تواند چندین سال بعد از اولین ابتلا کودک به آبله مرغان ظاهر شود.

تقریبا از هر ده نفری که در کودکی تجربه آبله مرغان را داشته اند، یک نفر ممکن است در بزرگسالی به زونا مبتلا شود.

آیا راه و روشی برای پیشگیری از بیماری آبله مرغان وجود دارد؟

بله. واکسن آن از سال 1373 در دسترس بوده و متخصصین اطفال پیشنهاد می کنند که بهتر است کودکان 12 تا 18 ماهه یک دوره این واکسن را دریافت کنند و یک یادآور نیز در 4 تا 6 سالگی داشته باشند. واکسیناسیون آبله مرغان 95% کودکان را از ابتلاء به آبله مرغان جدی و شدید حفظ می کنند.

البته واکسن آبله مرغان ممکن است در بچه های سالم هم عوارضی داشته باشد. اگر کودک شما به ژلاتین موجود در واکسن یا به آنتی بیوتیک نئومایسن حساسیت داشته باشد یا در تزریق دوزهای قبلی واکنش آلرژیک نشان داده باشد، در اینصورت واکسیناسیون آبله مرغان توصیه نمی شود.

اگر کودک شما به سرطان یا هر بیماری دیگری که بر سیستم ایمنی بدن تاثیر می گذارد، مبتلا باشد یا اگر اخیرا تزریق خون داشته یا مقادیر بالایی داروهای استروئیدی می گیرد لازم است در مورد تزریق واکسن آبله مرغان با پزشک معالج وی مشورت کنید تا موضوع را به دقت بررسی کنند.

برای درمان آبله مرغان در فرزندم چه کارهایی لازم است انجام دهم؟

از کودکتان در خانه نگهداری و مراقبت کنید تا دانه های آبله خشک شده و به پوسته تبدیل شود. این امر سبب بهبود سریعتر شده و از انتشار بیماری به سایرین هم جلوگیری می کند.

متاسفانه یک یا دو روز قبل از شروع تظاهرات بیماری و بروز جوشها و دانه های آبله، فرد بیمار بیشترین احتمال سرایت را به دیگران دارد. یعنی قبل از اینکه خود فرد یا حتی والدین کودک متوجه شروع بیماری شوند، احتمال انتقال بیماری به سایرین بیشتر از هر زمان دیگری است.

وقتی که کودک شما در حال بهبودی است، مهمترین کاری که می توانید انجام دهید کاهش یا از بین بردن خارش است. حمام یا دوش روزانه یا هر چند ساعت یکبار می تواند مفید باشد. افزودن بیکربنات سدیم مخصوص استحمام به آب وان یا ریختن آن در ظرف بزرگی که برای دوش گرفتن کودک از آن استفاده شود برای کاهش درد و خارش مفید است.

بعد از حمام نیز می توانید لوسیون کالامین را روی آبله های خشک شده و مناطق خارش دار بگذارید.

اگر چه سخت است اما باید از خاراندن و کندن زخمها جلوگیری شود. زیرا زمان و دوره درمان را به تعویق می اندازد. اگر زخمها کنده شوند می تواند موجب ایجاد اسکار (زخم جوش) شده و موجب عفونت پوست شبیه زرد زخم شود. کوتاه نگه داشتن ناخنهای کودک به جلوگیری از کنده شدن و زخم شدن محل آبله ها کمک می کند.

تب را می توان با استامینوفن یا ایبوبروفن پایین آورد و هرگز از آسپرین استفاده نکنید، زیرا سبب بروز سندرم Reye’s که معمولا نادر اما خطرناک است در کودکان می شود.

در صورتیکه خارش موجب ناراحتی و بیقراری کودکتان شده باشد می توانید از آنتی هیستامین به مقدار مناسب استفاده کنید.

از داروی ضد ویروس آسیکلوویر برای درمان آبله مرغان می توان استفاده کرد (در بچه هایی که از نظر ایمنی مشکلی ندارند). برای بچه هایی یا سیستم ایمنی ضعیف شده آسیکلوویر می تواند موجب وخامت حال بیمار شود. بنابراین در مورد استفاده از دارو حتما با پزشک اطفال کودکتان مشورت کنید.