دسته: دانستنی‌های کودکان

زمانی که سن کودک شما حدود شش ماه است ممکن است شاهد رویش اولین دندان او باشید. اما قبل از اینکه اولین دندان بیرون بیاد ممکن است شما علائم دندان درآوردن نوزاد خود را مشاهده کنید که در زیر به این علائم اشاره شده است. 

خواب‌های پریشان از علائم دندان درآوردن نوزاد

دندان در آوردن نوزاد یک فرایند دردناک است که می‌تواند باعث بیدار شدن نوزاد در شب از خواب شود. بنابراین اگر نوزاد شما در شب به طور ناگهانی از خواب بیدار شد ممکن است علت آن دندان درآوردن او باشد. در این زمان سعی کنید او را به گهواره برده و آرام کنید.

تراوش آب دهان

همه بچه‌ها تراوش آب دهان دارند ولی میزان آن کم است. در نوزادی که در حال دندان درآوردن است، اغلب چانه‌ی او مرطوب است. آب دهان بیش از حد می‌تواند باعث زخمی و تحریک پوست صورت نوزاد شود؛ بنابراین با یک پارچه نرم و لطیف می‌توانید صورت و دهان کودک را خشک کنید. برای محافظت بیشتر پوست صورت نوزاد می‌توانید از یک ژل دندان نوزاد و یا روغن مخصوص استفاده کنید (با نظر پزشک).

سرخ یا گلگون شدن گونه‌ها

گونه‌های قرمز رنگ یکی از علائم دندان درآوردن نوزاد می‌باشد. گونه‌های نوزاد قرمز می‌شوند زیرا بیرون زدن دندان از لثه‌ها می‌تواند باعث تحریک و حساسیت شود و حتی شما احساس کنید که گونه‌های نوزاد گرم‌تر شده است.

جویدن انگشتان

جویدن به نوزاد کمک می‌کند که درد و فشار دندان را از بین ببرد. بنابراین ممکن است شما متوجه شوید که نوزادتان از طریق جویدن انگشتانش، خودش را آرام می‌کند. سعی کنید دست های کودک خود را تمیز نگه دارید تا هیچ میکروبی وارد دهان نوزاد نشود.

جویدن اشیا

کودکان دوست دارند هر چیزی را به سمت دهان خود ببرند اما اگر کودک شما بیش از حد هر چیزی را داخل دهانش برد ممکن است در حال دندان درآوردن باشد. سعی کنید یک حلقه دندان گیر به دست او دهید تا کمی آرام شود. از دادن چیزهایی که ممکن است به چندین قطعه شکسته و یا کوچکتر شود، پرهیز کنید زیرا ممکن است در دهان کودک شکسته شده و منجر به خفگی شود.

لثه های ورم کرده

تورم و لثه‌های قرمز رنگ از علائم حتمی دندان درآوردن نوزاد است. می‌توانید انگشت تمیز خود را به آرامی روی لثه‌های کودک قرار دهید و آن را ماساژ دهید تا کمی از درد آن کاسته شود.

بد خلق و خو شدن کودک

درد دندان درآوردن نوزاد می‌تواند منجر به حساسیت و تحریک پذیری او شود و او مدام گریه کند. اگر کودک شما مداوماً ناراحتی می‌کند بهترین روش درمان در آغوش گرفتن و بوسیدن اوست.

شیر یا غذا نخوردن

ظهور جوانه‌های دندان

زمانی که به دهان کودک خود نگاه می‌کنید جوانه‌های کوچک دندان را در دهانش می‌بینید و در صورتی که با انگشت خود آن‌ها را لمس کنید، رویش دندان نوزاد را در زیر آن احساس خواهید کرد. در نهایت باید روش‌های مراقبت از دندان نوزاد را برای دندان‌های تازه نوزاد خود بکار ببرید.

 برگرفته از: babycentre

یکی از علت‌های گریه نوزادان، دل درد می‌باشد. هر کودکی از نظر تحمل و نوع درد شکم با کودک دیگر تفاوت دارد. معمولاً دل درد نوزاد به صورت حاد و یا مزمن ظاهر می‌شود.

دل درد به چه صورتی در نوزاد ظاهر می‌شود؟ 

1. درد در تمام شکم او وجود دارد: نوزاد یا کودک شما در بیش از نیمی از شکم خود احساس درد دارد. این نوزاد ممکن است دچار عفونت‌های ویروسی معده شده و یا دچار اختلال گوارش ناشی از غذای نامناسب و یا دچار یبوست شده باشد.
2. دردهای کرمپی: اگر دل درد به دلیل نفخ شکم نوزاد است و گاز دفع می‌کند و مدفوع او نیز شل است، مبتلا به ویروس شده است.
3. دردهای قولنجی یا کولیکی: این نوع دردها ناگهانی ظاهر شده و ناگهان هم قطع می‌شود.

   

4. دردهای موضعی شکم: کودک دچار دردهایی است که در یک قسمت شکم او متمرکز است و چنین کودکی ممکن است دچار آپاندیس، فتق، پیچ خوردن روده، بیضه، تخمدان و یا دچار زخم معده شده باشد.

اگر حال عمومی کودک خوب است، استفراغ نمی‌کند و غذا می‌خورد ممکن است دل درد او مربوط به وجود گاز در روده‌ها و یا یبوست در نوزاد بوده و یا مبتلا به آلرژی غذایی شده باشد.

اگر حال عمومی او خوب نیست، استفراغ کرده و پاهای خود را روی شکم خود جمع می‌کند، ممکن است علت دل درد آن آپاندیسیت، سنگ کیسه صفرا و یا مجاری ادرار و یا فرورفتن قسمتی از روده در قسمتی دیگر (در کودکان کمتر از یک سال) باشد. چنین کودکی را باید هر چه زودتر به مراکز درمانی برسانید.

پدر و مادر می‌توانند جرعه‌هایی از آب ساده یا مایعات به کودک بدهند ولی نباید سرخود از داروهایی مانند استامینوفن یا پروفن برای کودک استفاده کنند. 

دل درد حاد کودک (آپاندیسیت یا انسداد روده) چگونه است؟

1- اگر کودک شما در سنین یک تا دوازده سالگی است و ناگهان دچار دل درد می‌شود و دل دردش همراه همراه با علایم زیر باشد:

• از دل درد از خواب بیدار شده است.
• دچار تب است و در خلال چند ساعت درجه تب او به ۳۸ تا ۳۹ درجه سانتی گراد می‌رسد.
• بعد از دل درد، استفراغ او شروع شده باشد.
• رنگ پریده است و عرق در صورت او پدیدار شده است.

ممکن است دچار آپاندیس شده باشد. در چنین شرایطی باید هر چه زودتر او را نزد پزشک یا مراکز درمانی ببرید.

 درد آپاندیس چگونه است؟

در موارد بالا مادر و پدر چه باید بکنند؟

پدر و مادر نباید هیچ دارویی مخصوصاً داروهای مسکن یا تب بر به کودک بدهند و هرچه زودتر او را نزد پزشک ببرند. پزشک متخصص در برابر کودکی که دچار دل درد حاد است، اعضای حساس داخل شکم و خارج شکم و سن کودک را در نظر می گیرد و با معاینه ی کودک مخصوصا لمس دقیق شکم، بیماری او را تشخیص می‌دهد و توصیه می‌کند که کدام دل درد نوزاد مهم است و احتیاج به عمل جراحی دارد و کدام یک با درمانی طبی بهبود می‌یابد.

دل درد کودک به صورت مزمن چگونه است؟

دلایل دل درد نوزادان و کودکان چیست؟ 

•  دل درد غیر عضوی

دل درد غیر عضوی یعنی اینکه مشکلی در اعضای داخل شکم کودک وجود ندارد. این دل درد ناشی از اختلال در تنظیم حرکات دستگاه گوارش در نتیجه عفونت‌های ویروسی، یبوست مزمن، تغذیه غیر صحیح و بالاخره استرس روانی می‌باشد (اضطراب، هیجان، ترس و غیره). این نوع دل دردها به صورت دردهای عود کننده ظاهر می‌شود.

بسیاری از پدر و مادرها نمی‌پذیرند که ممکن است استرس‌های روانی موجب دل درد کودک شده باشد. این نوع دل دردها، با داروهای ضد اسید و داروهای دیگر بهبود نمی‌یابد. پزشک ضمن گفت و گو با پدر و مادر کودک و معاینه او، علت غیر عضوی دل درد را تشخیص می‌دهد و توصیه‌هایی در جهت بر طرف کردن آن ارائه خواهد داد.

• دل درد مزمن ناشی از تورم معده و دوازدهه

این نوع دل درد نوزاد و کودک ممکن است به علت تورم مخاط معده و دوازدهه (پوشش معده و دوازدهه) و در نتیجه‌ی میکروب به وجود آید که موجب درد در اطراف ناف بعد از غذا خوردن و گاهی استفراغ و دفع خون در مدفوع می‌گردد. پزشک برای تشخیص این نوع دل درد، آزمایش‌های خون، مدفوع، تست تنفس و بالاخره دیدن مستقیم معده و برداشتن تکه کوچکی از پوشش داخلی معده را توصیه می‌کند و پس از تشخیص قطعی، با داروهایی که روی میکروب مزبور موثر است، دل درد را درمان می‌نماید.

نوزاد تازه متولد شده فقط سه خواسته از شما دارد: آغوش گرفتن او توسط مادرش، تغذیه از سینه‌های مادر خود و امنیت. تغذیه با شیر مادر هر سه خواسته‌ی او را تامین می‌کند.

پس از گذشتن مادر از مرحله زایمان، مرحله بعدی برای مادر، تغذیه نوزاد از شیر خود است. با توجه به ارزش‌های سنتی و فرهنگی، اکثر مردم نوزاد را از شیر مادر محروم نمی‌کنند؛ مگر در شرایطی که پزشک تغذیه نوزاد از شیر مادر را منع کند. با گذشت زمان و زیاد بودن مشغله مادر یا کار او در بیرون از خانه، مادر می‌تواند تغذیه با شیر خشک را به عنوان یک روش جایگزین، در نظر بگیرد. 

فرمول شیر خشک چیست؟

اساساً فرمول شیر خشک باید شبیه به شیر مادر باشد. همه‌ی زنان قادر به تولید شیر مورد نیاز فرزند خود نیستند. برخی از مادران تحت عمل جراحی سینه قرار می‌گیرند که شیر دادن برای آن‌ها مقدور نمی‌باشد. برخی دیگر از مادران در مکان‌های شلوغ و پر رفت و آمد کار می‌کنند و شیر دادن از سینه برای آن‌ها دشوار است. به همین دلیل تغذیه با شیر خشک انجام می‌شود.

تغذیه برخی دیگر از نوزادان به دلیل مبتلا بودن به بیماری‌های خاص، با شیر خشک انجام می‌شود. با این حال، ما نمی‌توانیم این واقعیت را نادیده بگیریم که شیر مادر برای غذای کودک ایده آل بوده و شیر خشک تنها یک غذای مصنوعی تولید شده توسط انسان است.

شیر خشک چگونه آماده می شود؟

پودر شیر که به عنوان شیر خشک شناخته می‌شود به صورت پودر خشک بسته بندی می‌شود. شیر خشک ترکیبی از پروتئین‌ها، آهن، قندها، چربی‌ها و ویتامین‌ها است و در شرایط بسیار استریلی تولید می‌شود. اگرچه مادرانی که به تازگی صاحب فرزند شده‌اند، ممکن است بخواهند فرمول مخصوص نوزاد خود را تهیه کنند اما توصیه می‌شود نوعی از شیر را انتخاب کنید که در آن تمامی مواد غذایی مفید جای داده شده است، تا کودک بتواند حداکثر مواد مغذی را دریافت کند.

بیشتر بدانید: بهترین نوع شیر خشک برای نوزادان چیست؟

مزایا و معایب تغذیه با شیر خشک چیست؟

مزایای تغذیه با شیر خشک برای نوزادان

امروزه شیر خشک‌ها با بهترین مواد معدنی تهیه شده و جایگزین مناسبی برای شیر مادر هستند. اگرچه توصیه می‌شود که شش ماه اول زندگی به طور انحصاری کودک از شیر مادر تغذیه کند، اما وقتی که مادر به علت شرایط شخصی یا پزشکی نمی‌تواند نوزاد خود را شیر دهد، باید از شیر خشک استفاده شود. اما شیر خشک به هیچ عنوان نمی‌تواند فرمول شیر مادر را داشته باشد. در ادامه مزایای تغذیه با شیرهای خشک برای نوزادان بیان شده است: 

• مواد مغذی غنی شده: برخی از شیر خشک‌ها به وسیله‌ی آهن، کلسیم و ویتامین‌ها غنی شده‌اند که در مورد شیر مادر  وجود این مواد مفید بستگی به مصرف رژیم غذایی مادر دارد. این مسئله با کم خونی نوزاد مبارزه می‌کند و در عین حال وابستگی مادر به رژیم غذایی برای سلامت کودکش کمتر می‌شود.
• در هر زمان و هر کجا می‌توان نوزاد را تغذیه نمود:  اکثر ما شیر دادن نوزاد را در مکان‌های عمومی دشوار می‌دانیم که به وسیله‌ی شیر خشک این مشکل حل می‌شود. در حالی که شیر مادر باید از قبل با شیردوش دوشیده و ذخیره شده باشد، تا بتوان با شیشه شیر به کودک داد.
• ناراحتی‌های نوک پستان را از بین می‌برد: سوزش در نوک پستان‌ها و ترشح خود به خودی شیر یک مسئله ناراحت کننده برای مادران تازه کار است. تغذیه با شیر خشک این ناراحتی‌ها و دردها را از بین می‌برد.
• تنها مادر تغذیه را برای نوزاد آماده نمی‌کند: در صورتی که نوزاد از شیر مادر تغذیه کند، گاهی باید شیر را از سینه‌ها پمپاژ نمود و برای زمانی که نوزاد گرسنه است، به او داد. اما اگر شما خسته و یا مریض باشید چکار می‌کنید؟ به کمک شیر خشک این مشکل حل می‌شود و هر کسی به غیر از مادر هم، به راحتی می‌تواند آن را تهیه کند و به نوزاد دهد.
• محدودیت‌های مادران تازه کار را به حداقل می‌رساند: از آنجا که مواد مغذی از غذای خورده شده توسط مادر به نوزاد از طریق شیر مادر منتقل می‌شود، مادران باید در مصرف غذای خود احتیاط کنند. به عنوان مثال، مصرف کافئین، الکل یا چای گیاهی باید محتاطانه مصرف شود. شیر خشک مادر را از چنین محدودیت‌هایی آزاد می‌کند.
• به راحتی می‌توان مقدار مصرف شیر را اندازه گیری نمود: در مواردی که یک نوزاد مبتلا به برخی از بیماری‌ها است باید تغذیه او تحت کنترل باشد، که اندازه گیری شیر خشک امکان پذیر است و این مشکل را برطرف می‌کند.

  

معایب تغذیه با شیر خشک برای نوزادان

 شیر خشک داری چندین عیب است که در زیر آمده است:

• گران است: برای شیر مادر هیچ هزینه‌ای نباید پرداخت کنید. اما شما شیر خشک را باید خریداری کنید. انواع شیر خشک در دسترس است که انتخاب آن‌ها دشوار است. هزینه‌های جانبی تغذیه با شیر خشک، بطری و شیشه شیر نوزاد است. شیر خشک باید بهترین کیفیت را داشته باشد تا نیازهای کودک را برطرف کند. همیشه شیشه شیرهای دیگری نیز داشته باشید تا در صورت کثیف شدن از آن‌ها استفاده کنید.
• باید همیشه شیشه‌ها و سر شیشه‌ها را استریل کنید تا از آلودگی‌ها پاک شود.
• شیر باید قبل از تغذیه نوزاد گرم شود و توسط مادر امتحان شود تا داغ نباشد و کودک را نسوزاند. این درحالی است که شیر مادر همیشه آماده است و نیازی به امتحان ندارد.
• فرآیند تهیه گرم نمودن شیر، انتقال به شیشه شیر و غیره مشکل است.
• شیر خشک فاقد آنتی بادی‌های ضروری و هورمون رشد است: این هورمون‌ها به طور طبیعی در شیر مادر وجود دارد و مادرانی که از شیر خشک برای تغذیه نوزاد استفاده می‌کنند، نوزاد آن‌ها از این آنتی بادی‌ها و هورمون‌ها محروم می‌شود. همچنین تغذیه با شیر خشک خطر ابتلا به عفونت و دیگر بیماری‌ها را در کودکان افزایش می‌دهد.
• شیر خشک نسبت به شیر مادر به راحتی هضم نمی‌شود: شیر مادر چون از مواد طبیعی مغذی ساخته شده است نسب به شیر خشک که مصنوعی ساخته می‌شود، راحتتر هضم می‌شود. شیر خشک باعث می‌شود که کودک کوچک شما ناراحتی معده بگیرد و مواردی نظیر  گاز معده و یبوست در نوزادان مشاهده شود.
• حذف ارتباط بین مادر و نوزاد: شیر دادن به نوزاد باعث ایجاد عشقی عمیق و رابطه عاطفی بین نوزاد و مادر می‌شود. بدین صورت که نوزاد هنگام شیر خوردن به سینه‌ی مادر چسبیده و هنگامی که شیر را از پستان به دهان خود مک می‌زند، چشم‌هایش در چشم‌های مادرش است که او را در آغوش گرفته است. تغذیه با شیر خشک این عشق و ارتباط عمیق بین نوزاد و مادر را از بین می‌برد.

  

آیا می‌توان هر دو نوع شیر را برای نوزاد استفاده نمود؟

اگر چه تغذیه با شیر مادر ممکن است انتخاب همه والدین نباشد اما باز هم بهترین انتخاب برای نوزاد تغذیه با شیر مادر است.

برگرفته از: beingtheparent

مزایای تغذیه نوزاد در ۶ ماه اول با شیر مادر

1. مهم‌ترین مزیت شیر مادر، سالم بودن آن است.
2. آسایش و راحتی مادر
3. عوامل روانی
4. احتمال ایجاد عفونت در کودکان شیر مادرخوار بسیار کم است.
5. اثر ضد میکروبی دارد.
6. حساسیت و آلرژی در کودکان شیر مادرخوار بسیار کم است.
7. چاقی

تغذیه نوزاد در ۶ ماه اول تولد، چیست؟

شروع تغذیه نوزاد در ۶ ماه اول، از چه زمانی است؟

تغذیه با شیر مادر، باید بلافاصله بعد از تولد شروع شود، یعنی نوزاد باید بلافاصله بعد از تولد با پارچه‌ای پوشیده شده و روی پستان مادر گذاشته شود. مادر باید سعی کند پستان خود را به دهان کودک بگذارد و بر طبق میل نوزاد، به او شیر دهد. این عمل شیر دادن بلافاصله بعد از تولد، نه فقط ادامه تغذیه جنین از داخل رحم مادر به محیط خارج می‌باشد، بلکه موجب ایجاد روابط عاطفی قوی بین مادر و نوزاد می‌گردد.

برنامه شیر دادن به نوزاد (۲۸ روز اول تولد) چگونه است؟

مقدار و دفعات شیر دادن مادر در ۶ ماه اول تولد

شیر خواران به علل مختلف گریه می‌کنند، بنابراین لزومی ندارد هر موقع کودک گریه می‌کند به او شیر داده شود. عللی مانند گاز روده، تر بودن کهنه‌ها، گرم بودن محیط و نیاز به بغل گرفتن کودک نیز موجب گریه‌ی نوزاد می‌شود. باید علل گریه کودک را بررسی کنید و آن را برطرف نمایید.

 مهمترین دلایل گریه نوزادان چیست؟

عادت شیر دادن به دفعات مکرر و کم کم شیر دادن به کودک برای این که گریه او متوقف شود، کار صحیحی نیست، زیرا کودک بیشتر هوا می‌بلعد و دچار دل درد و استفراغ می‌شود. همچنین پستان‌های مادر کاملاً تخلیه نمی‌شود، شیر به صورت کامل تولید و ترشح نمی‌شود و به تدریج شیر مادر نیز کم می‌گردد.

مواردی که باعث کاهش شیر مادر نمی‌شود

اگر نوزاد تعداد مناسبی از پوشک‌های مرطوب و کثیف داشته باشد، موارد زیر نباید شما را در مورد کاهش شیرتان نگران کند: 

• شیر دادن مکرر به نوزاد؛ شیر مادر به سرعت هضم می‌شود (معمولاً در عرض ۱.۵ تا ۲ ساعت). نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند نیاز به شیر بیشتری دارند نسبت به نوزادانی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند. بسیاری از نوزادان نیاز شدید به مکیدن شیر از سینه مادر دارند. همچنین نوزادان برای حفظ امنیت، نیاز به تماس مداوم با مادر دارند. این موارد همگی طبیعی است.
• نوزاد شما به طور ناگهانی طول مدت شیر خوردن را افزایش می‌دهد. این یک جهش رشدی در کودک است. شیر دادن به نوزاد، باعث افزایش شیر مادر نیز می‌شود.
• شیر دادن به نوزاد در حال افزایش بوده و در شب‌ها بیشتر می‌شود.
• همانطور که نوزادان بزرگتر می‌شوند میزان شیردهی مادر نیز افزایش می‌یابد. افزایش مصرف شیر باعث افزایش شیر مادر می‌شود. 
• کودک شما ناراحت است و بهانه گیری می‌کند که این ممکن است در شب بیشتر نمایان باشد. برخی از نوزادان در زمان‌هایی بهانه گیر و پریشان می‌شوند که این ممکن است دلایل زیادی داشته باشد و ربطی به کمبود شیر مادر ندارد.
• برخی از نوزادان مایلند پس از تغذیه با شیر مادر، یک بطری شیر دیگر نیز بخورند که این به کم بودن شیر مادر ربطی ندارد.
• گاهی سینه‌های مادر نرم‌ به نظر می‌رسد. این اتفاق طبیعی است و بعد از اینکه نوزاد از شیر مادر تغذیه کرد و سیر شد، اتفاق می‌افتد.
• مادر هیچ گاه پس از شیر دادن، احساس خستگی نمی‌کند و این موضوع ربطی به میزان کمبود شیر مادر ندارد.
• میزان شیری که از سینه مادر پمپ می‌شود، میزان دقیق شیر ذخیره شده در سینه مادر نیست. یک کودک با مکیدن شیر از سینه مادر، پمپاژ کارآمدتری را انجام می‌دهد. پمپاژ کردن شیر یک مهارت است. برخی از مادران درحالی که شیر کافی دارند، ولی زمانی که با شیردوش شیر خود را پمپ می‌کنند، شیر زیادی در دسترس قرار نمی‌گیرد. پس با میزان پمپاژ شیر از سینه مادر، نمی‌توان به این نتیجه رسید که مادر کمبود شیر دارد.

اگر مادر، کمبود شیر داشت، به چه کسی مراجعه کنیم؟

علت‌های احتمالی کم شدن شیر مادر چیست؟

موارد زیر می‌تواند باعث کاهش شیر مادر شود:

مکمل‌ها

برتری دادن به شیشه شیر

پستانک

نوزادان خواب آلود

کوتاه کردن طول زمان شیر دادن به نوزاد

توقف شیر دادن به نوزاد قبل از اینکه نوزاد بخواهد، باعث تداخل در چرخه تولید شیر مادر می‌شود.

شیر خوردن نوزاد از یک سینه مادر

مشکلات پزشکی و یا بیماری در نوزاد

عدم سلامت مادر

روش های افزایش شیر مادر

1. اطمینان حاصل کنید که شیر خوردن نوزادتان، خوب است. زیرا شیر خوردن نوزاد منجر به تولید شیر می‌شود و باید این قسمت کارآمد باشد. اگر بخش خروجی شیر به اندازه کافی کارآمد نباشد و نوزاد به خوبی شیر نخورد، شیر مادر کاهش می‌یابد. اگر موقعیت قرار گیری نوزاد درست نباشد، کودک نمی‌تواند شیر کافی را دریافت کند. برخی عوامل بر میزان دریافت شیر توسط نوزاد دخالت تاثیرگذار است از جمله خواب آلود بودن نوزاد و یا وجود برخی از مشکلات و بیماری‌های پزشکی مربوط به نوزاد یا مادر.
2. تا زمانی که کودک می‌خواهد به او شیر دهید. به یاد داشته باشید شما می‌خواهید شیر را از سینه خود حذف کرده و آن را به نوزاد خود بدهید، پس فرایند شیر دادن را زیاد تکرار کنید. اگر نوزاد شما مشکلات کمبود وزن ندارد، می‌توانید حداقل هر ۱/۵ تا ۲ ساعت در طول روز و هر ۳ ساعت در طول شب به نوزاد خود شیر دهید.
3. یکی از روش‌های افزایش شیر مادر، استراحت کردن مادر است. مادر باید استراحت داشته باشد و به اندازه کافی غذاهای مناسب برای افزایش شیر مادر در دوران شیردهی را مصرف کند.

   

4. در هر بار شیر خوردن، هر دو سینه را به نوزاد بدهید ولی ابتدا اجازه دهید شیر یک سینه تمام شود و سپس شیر دادن از سینه بعدی را شروع کنید. این باعث افزایش شیر مادر می‌شود. 
5. در هر بار تغذیه زمانی که کودک به خواب رفت، شیر خوردن از سینه مادر را تغییر دهید.
6. تا جایی که امکان دارد از پستانک و شیشه شیر استفاده نکنید. تمامی نیاز‌های کودک باید با سینه مادر و شیر مادر تامین شود. اگر نیاز به دریافت مکمل‌ها برای نوزاد هست، می‌توان آن‌ها را همراه شیر مادر با یک قاشق یا قطره چکان به نوزاد داد.
7. به کودک فقط شیر مادر بدهید. اگر کودک زیر شش ماه است به او آب، موادغذایی جامد و … ندهید و اگر کودک بالاتر از شش ماه دارد، می‌توان مصرف غذای کمکی نوزاد، همراه با شیر مادر را شروع کرد.
8. مراقبت از مادر: زمانی که کودک خواب است، استراحت و خوردن غذای کافی توسط مادر باعث افزایش شیر مادر می‌شود. رژیم غذایی دوران شیردهی اهمیت دارد. مادر استرس نداشته باشد و در زمان تشنگی مایعات کافی بنوشد. توجه کنید نوشیدن آب بیش از حد باعث افزایش زیادتر شیر مادر نمی‌شود. مادر باید یک رژیم غذایی متعادل پیش بگیرد.

   

9. پمپاژ کردن شیر مادر: بعد از شیر دادن نوزاد یا بین هر بار شیر دادن به نوزاد، مادر باید شیرش را پمپاژ کند. پمپاژ کردن شیر مادر بسیار مهم است به خصوص برای زمانی که مادر شیر کافی ندارد و یا شیر با سرعت کمی به دهان نوزاد می‌رسد و نوزاد به اندازه کافی شیر دریافت نمی‌کند. هدف از پمپاژ کردن شیر، این است که سینه مادر تخلیه شود و تولید شیر به دنبال تخلیه شیر از پستان‌ها، افزایش یابد. بهتر است پمپاژ کردن ۲ تا ۵ دقیقه انجام شود، اگرچه همان پمپ کردن کوتاه مدت هم تاثیر شگرفی خواهد داشت.
10. گالاکتاگوگ مصرف کنید. گالاکتاگوگ‌ها، داروهایی گیاهی هستند که باعث افزایش شیر مادر می‌شوند.

 برگرفته از: kellymom