دسته: دانستنی‌های کودکان

دلایل بدغذایی کودکان چیست؟

1. بی توجهی والدین به رفتار‌های تکاملی کودکان و محدودیت فرصت والدین به خصوص مادران شاغل، می‌تواند در مشکلات تغذیه و کاهش اشتهای کودک موثر باشد و موجب بدغذایی کودک شود.
2. کودکان به دلیل رفتار‌های تکاملی از خود استقلال نشان می‌دهند و می‌خواهند که خودشان غذا بخورند و از انگشتان خود برای برداشتن غذا استفاده نمایند. آنان ترجیح می‌دهند از غذا‌هایی استفاده کنند که مستقیماً آن را به دست بگیرند و یا خودشان آن را از بشقابشان بردارند. بنابراین بسیاری از اوقات تمایل به خوردن بعضی از غذا‌ها به دلیل بازیگوشی و حس استقلال طلبی آنان است نه اینکه واقعا به آن غذای خاص علاقه داشته و یا نسبت به بعضی غذا‌های دیگر بی علاقه باشند. بنابراین پدر و مادر باید سعی کنند علت این گونه رفتار‌های کودکان را شناسایی کنند تا با بی اشتهایی و بدغذایی کودک نیز مواجه نشوند.
3. از غذا به عنوان ابزاری برای تنبیه کودک استفاده می‌کنند. مثلاً مادر او را مجبور می‌کند غذایی را که دوست ندارد بخورد، کودک نیز این عمل را می‌آموزد و لجبازی کودک نمایان می‌شود. کودک لجبازی خود را از طریق غذا نخوردن نشان می‌دهد.
4. به ساعات غذا خوردن اهمیت داده نمی‌شود. رعایت دقیق ساعت غذا خوردن و داشتن برنامه غذایی، به کودک اهمیت خوردن غذا را نشان می‌دهد.

   

5. سخت گیری بیش از حد در آداب غذا خوردن می‌تواند باعث شود در ذهن کودک غذا خوردن امری با اجبار و خسته کننده به نظر برسد. تا حدودی طبیعی است غذا از قاشق کودک بریزد یا تمایل داشته باشد از غذایی بیشتر و از غذایی دیگر کمتر بخورد، بنابراین نباید حتما اصرار داشت هر آنچه و به هرگونه که والدین می‌پسندند کودک نیز به همان طریق عمل کند.  
6. زمان غذا خوردن همراه با کشمکش والدین با یکدیگر و به دور از آرامش انجام می‌شود. در این هنگام نمی‌توان انتظار داشت کودک به حضور در این موقعیت تمایلی نشان دهد؛ زیرا وقت غذا خوردن، برای او همیشه تداعی کننده مشاجرات والدین خواهد بود.
7. برخی مادران بیش از حد نگران غذا خوردن کودک هستند و با قاشق و ظرف غذا به دنبال کودک راه می‌افتند؛ در حالی که اصرار بیش از حد به غذا خوردن، اشتیاق کودک را از میان می‌برد و موجب بدغذایی کودک می شود و باعث می‌شود کودک از غذا به عنوان شیوه‌ای برای جلب توجه استفاده کند.

بیشتر بدانید: چگونه توجه طلبی کودک را کنترل کنیم؟

چگونه اشتهای کودکمان را افزایش دهیم؟

• کودک باید در زمان خوردن غذا در وضعیت راحتی قرار گیرد و غذا نزدیک او باشد تا بتواند به راحتی بدون این که تحت فشار قرار گیرد، غذا بخورد. این کار موجب می‌شود ریخت و پاش کودک کمتر شود.
• بشقاب و لوازم غذا خوردن باید از جنس نشکن باشد. در صورت شکستن ظرف ممکن است کودک احساس ناامیدی کند و یا والدین عصبانی شوند.
• قاشق نباید زیاد گود باشد و لیوان نیز باید به اندازه‌ای باشد که کودک به راحتی آن را در دست بگیرد.
• خوردن سوپ برای کودک سخت است، ولی اگر کمی غلیظ باشد کودک می‌تواند آن را با قاشق بخورد.
• بهتر است غذای کودک گرم باشد. البته نباید خیلی داغ و یا سرد باشد.

  

• رنگ مواد غذایی می‌تواند در اشتهای کودک و علاقه‌ی او به غذا تاثیر بگذارد. خوردن غذا‌هایی با رنگ‌های سبز، نارنجی و زرد برای آن‌ها جالب است. برای این کار می‌توان از سبزیجات برگ سبز، هویج و… استفاده کرد.
• باید بی علاقگی کودک را نسبت به یک ماده‌ی غذایی پذیرفت و یک ماده‌ی خوراکی دیگر را جایگزین کرد.
  غذا خوردن در یک ساعت معین می‌تواند سبب تحریک اشتهای کودک شود.
• خستگی کودک مهم‌ترین عامل از بین بردن اشتهای اوست. بهتر است بعد از استراحت به کودک غذا داده شود.
• کودک در یک محیط آرام بهتر غذا می‌خورد. مشاجره، بلند کردن صدای رادیو و تلویزیون، وهمچنین رفت و آمد زیاد حواس کودک را پرت می‌کند و تمایل او به غذا خوردن کم می‌شود.
• از دادن غذا‌های یکنواخت و تکراری به کودک جلوگیری کنید. حتی تکرار غذای مورد علاقه کودک هم باعث بی اشتهایی و بدغذایی کودک می‌شود.
• کودک دوست دارد با غذا بازی کرده و ریخت و پاش کند، بنابراین نباید انتظار داشت کودک آداب غذا خوردن را رعایت کند پس والدین در این باره سخت گیری نکنند.

  

• در صورتی که کودک مایل است با دست غذا بخورد، نباید جلویش را بگیرید. به طور مثال نباید به خیال خود، برای تقویت احساس استقلال، یک قاشق به دست کودک داده و با قاشق دیگر به او غذا بخورانید.
• اشتهای کودک مانند خلق و خوی او متغیر است. بهتر است روزی که کودک اشتهای کمتری دارد و غذای کمی می‌خورد، اصرار نکنید که حتماً غذای بشقابش را تمام کند.
• اگر فرزندتان به طور ناگهانی علاقه‌اش را به غذایی از دست می‌دهد و از خوردن آن امتناع می‌کند توجهی به موضوع نشان ندهید. اجازه دهید آنچه را که دوست دارد بخورد و آنچه را نمی‌خواهد میل نکند. بنابراین حساسیت نشان ندهید و چند روز بعد دوباره آن غذا را تهیه کنید. به احتمال زیاد او این بار غذا را می‌خورد، چون می‌داند که عدم علاقه او به غذا توجه کسی را جلب نکرده است. کودکان نوپا در مورد علاقه‌هایشان ثبات ندارند و اگر رفتار شما درست نباشد، رفتار او تثبیت خواهد شد.

در دوران بارداری به دلیل مصرف بیشتر مواد قندی توسط خانم باردار و اسیدی شدن بیشتر بزاق به خاطر استفراغ و تهوع بارداری، بیماری‌های دندان و در پی آن نیاز به دندانپزشکی، بیشتر می‌شود و دندان‌ها و لثه‌ها به مراقبت بیشتری نیاز دارند. در این دوران در بدن مادر باردار تغییرات هورمونی رخ می‌دهد که باعث ایجاد مشکلات در لثه‌، درد دندان‌، خونریزی حین مسواک زدن و اشکال در جویدن غذا می‌شود. در مجموع این مشکلات نیاز به رعایت بهداشت دهان و دندان و خدمات دندانپزشکی در بارداری را افزایش می‌دهد. 

برای بهداشت دهان و دندان قبل از بارداری چه کنیم؟

آیا داروهایی که برای خدمات دندانپزشکی در بارداری استفاده می‌شود، خطر دارند؟

آیا عکس انداختن و رادیوگرافی از دندان، در دوران بارداری خطر دارد؟ 

خدمات دندانپزشکی در بارداری

ترمیم دندان

زنان باردار می‌توانند دندان‌هایشان را ترمیم کنند و نگران جیوه موجود در ماده ترمیم کننده دندان که به آن آمالگام می‌گویند، نباشند.

عصب کشی دندان و مشکلات ریشه

عصب کشی دندان برای زنان باردار عادی در تمام دوران بارداری قابل انجام است. هرچند، ترجیح داده می‌شود که این درمان‌ها بیشتر در سه ماهه دوم صورت گیرند. زنان بارداری که دچار درد‌هایی با منشا دندانی باشند، احتمالاً به دلیل تاثیرات درد بر فعالیت‌های روزمره‌شان، آسیب‌هایی را حتی متوجه جنین خود می‌کنند. بنابراین بهتر است که خانم‌های باردار به جای تحمل درد شدید دندان به عصب رسیده به درمان آن بپردازند.

نکاتی راجع به خدمات دندانپزشکی در بارداری

1. قبل از مراجعه به دندان‌پزشک می‌توانید با پزشک معالج خود که در دوران بارداری تحت نظر او هستید (متخصص زنان و زایمان) مشورت کرده و توضیحات مکتوب او را برای آغاز درمان به نزد دندان‌پزشک ببرید.
2. زمان مراجعه به دندانپزشک، بگویید که باردار هستید.

   

3. کار‌های غیر ضروری دندانپزشکی خود را در سه ماهه دوم بارداری و یا بعد از زایمان انجام دهید.
4. موقع نشستن روی صندلی دندانپزشکی، برای حفظ جریان خون سالم، پا‌های خود را روی هم نیندازید.
5. به زنان باردار توصیه می‌شود با خمیر دندان فلوراید دار حداقل ۲ بار در شبانه روز دندان‌های خود را مسواک کرده و نخ دندان بکشند.
6. اگر خانم باردار دچار افزایش حجم لثه شد نگران نباشد بعد از زایمان، لثه‌ها معمولاً با رعایت بهداشت و جرم گیری به حالت اولیه بر می‌گردند. این افزایش حجم از ماه دوم و سوم حاملگی شروع و تا ماه هشتم افزایش می‌یابد در ماه نهم مقداری کمتر می‌شود.
7. اگر بوی خمیر دندان باعث تهوع در زنان باردار می‌شود، بهتر است از خمیر دندان‌های بدون بو استفاده کنند.
8. برخی معتقدند که تامین کلسیم بدن جنین از دندان‌های مادر، باعث پوسیدگی دندان‌ها می‌شود که این تصور غلط است. افزایش میزان پوسیدگی در دوران بارداری ناشی از نوع رژیم غذایی و رعایت ناقص بهداشت دهان و دندان است.
9. تغییرات هورمونی دوران بارداری در نیمی از زنان باعث افزایش بزاق و در نیمی دیگر باعث خشکی دهان می‌شود. خشکی دهان محیط دهان را برای رشد میکروب‌ها مساعد می‌کند. بنابراین توصیه می‌شود با افزایش مصرف مایعات و جویدن آدامس‌های بدون قند و استفاده از دهان شویه از خشکی دهان جلوگیری کنند.
10. بعد از هر بار تهوع در زنان باردار، باید دهانشان را با آب شستشو دهند تا خاصیت اسید معده راه یافته به دهان خنثی شود و این گونه از پوسیدگی شدید دندان‌ها جلوگیری شود.
11. مصرف مداوم قرص‌های ضد بارداری پس از ۱۸ ماه باعث مشکلات دندانی و بیماری لثه می‌شوند.

بر خلاف تصور موجود در بین برخی از مردم، بارداری به خودی خود باعث آسیب پذیری دندان‌ها نمی‌شود و با رعایت بهداشت دهان و مراقبت‌های قبل و حین بارداری می‌توان از مشکلات دهان و دندان در دوران بارداری جلوگیری کرد. همچنین استفاده از خدمات دندانپزشکی در بارداری با رعایت نکات گفته شده و استاندارهای پزشکی برای مادر و جنین خطرناک نمی‌باشد.

همانطور که کودک رشد می‌کند با جهان اطرافش ارتباط برقرار کرده و این در الگوی خواب و میزان خواب کودک موثر است. گاهی شما می‌توانید الگوی خواب کودکتان را به نحوی تنظیم کنید که هم خودتان بخوابید و هم نوزاد در شب بیشتر بخوابد. در ادامه روش‌هایی وجود دارد که می‌توانید با به کار‌گیری آنان بر روی خواب نوزاد سه ماهه خود تاثیر مثبت گذاشته و الگوی خواب او را مطابق با خواب خود تنظیم کنید. 

• ایجاد آرامش در خواب

حمام کردن، تغذیه نوزاد، لالایی خواندن برای کودک، و رختخواب از عواملی هستند که می‌تواند در ایجاد آرامش نوزاد در زمان خوابیدن، موثر باشد. کودک خیلی زود یاد می‌گیرد که این‌ها را برای آرامش لازم دارد و کم کم به این‌ها خو می‌گیرد.

شما می‌توانید با انجام کارهایی مانند حمام گرم و یا موزیک ملایم آرامش در اتاق خواب کودک ایجاد کنید تا در شب هنگام کودک زودتر به خواب شبانه برود. انجام این کارها یک مدت هر شب برای تنظیم الگوی خواب نوزاد سه ماهه شما موثر است. به یاد داشته باشید اگر بخشی از برنامه خواب نوزادتان این است که نیم ساعت او را تکان دهید، هر ساعتی از شب که نوزاد بیدار شود، از شما انتظار خواهد داشت که برای برگشتن به خواب دوباره او را تکان دهید. بهترین حالت این است که نوزاد را وقتی که هنوز بیدار اما خواب‌آلود است در گهواره‌اش بگذارید. با این روش نوزاد یاد می‌گیرد که خودش بخوابد.

• جلوگیری از بیش از حد خسته شدن کودک

• مکان خواب راحت و امن 

• دریافت هوای تازه در طول روز 

بیرون رفتن و تنفس هوای تازه بر ایجاد حس خواب و داشتن یک خواب خوب تاثیر گذار است.

• مطمئن باشید که اتاق کودک گرم است

اطمینان حاصل کنید که اتاق خواب کودک گرم و راحت است. دمای اتاق را بررسی کنید که بیش از حد گرم و یا سرد نباشد. یک فن و یا دستگاه نویز سفید می‌تواند مانع انتقال سایر صداهای موجود در خانه به اتاق کودک شود و همچنین می تواند نور تاریک شب را روشن‌تر کند.

• کودک را در زمان مشخصی بخوابانید

کودک را در زمان و مکان مشخصی برای خواب قرار دهید؛ بدین صورت کودک کم کم متوجه می‌شود چه زمانی باید بخوابد و چه زمانی باید بیدار بماند و این الگوی خواب در او تنظیم می‌شود. 

• اجازه دهید مدتی کودک نق نق و گریه کند

دیده شده کودکانی که در هنگام خواب سبک خود سر و صدا و گریه می‌کنند، در یک لحظه به خواب عمیق می‌روند.به کودک خود فرصت بدهید که به خواب برود ولی اگر همچنان به گریه‌اش ادامه داد احتمالاً به تغذیه و یا تعویض پوشک و … نیاز دارد.  

• با کودک در نیمه شب بازی نکنید

• انتظار زیادی برای تنظیم خواب از کودک نداشته باشید

برگرفته از: livestrong و bounty