گاهی علت بد زبانی کودک خود شما هستید!

بد زبانی کودک

بهترین واکنش در مقابل بد زبانی کودک چیست

بد زبانی کودک یکی از شایع ترین مشکلاتی است که اغلب پدر و مادرها با آن مواجه هستند . اگر شما هم کودک زیر هفت سال در منزل دارید و با چنین مشکلی مواجه هستید باید بدانید که گاهی علت بد زبانی کودک ریشه در نوع رفتار والدین دارد.

واکنش شما در هنگام بد زبانی کودک بسیار مهم است

زمانی که کودک یاد می گیرد صحبت کند، کلمات زیادی را به کار می برد که شاید معنی آن را نداند. کودکان سه و چهار ساله، نسبت به واکنش شما در برابر کلماتی که ادا می کنند حساس هستند و زمانی که واکنش شما را نسبت به کلمه ای می بینند، مرتب آن را در ذهن خود تکرار می کنند.
زمانی که کودکتان کلمه نامربوطی را ادا می کند، هرگز عکس العملی نشان ندهید، آرام باشید و اجازه ندهید کودکتان هیچ خنده یا اخمی ببیند. شما حتی نمی خواهید کودکتان بداند که این حرف زشت است زیرا ممکن است دوباره تکرار کند. شما می خواهید کودکتان کلمات را در جای مناسب به کار ببرد. برای مثال بردن نام باسن، مدفوع یا باد روده، سر میز شام کار زشتی است.

بد زبانی کودک

بد زبانی کودک با واکنش تند شما بدتر میشود

گاهی ممکن است کودک کلمه زشتی را از زبان کسی که در شرایط غیر قابل پیش بینی از این کلمه استفاده کرده است بشنود. کودک معنی کلمه را نمی داند اما احساسات را درک می کند و دیده است که شخص زمانی که ناراحت یا عصبانی است از این کلمه استفاده کرده است. قطعا شما نمی توانید گوش های او را بگیرید پس باید برایش توضیح دهید که این کلمات زشت هستند.
در این سنین کودک قصد ندارد هم بازیش را با کلمات آزار دهد او فقط می خواهد توجه دیگران را به خود جلب کند. شما باید به کودکتان توضیح دهید که این کلمات می توانند دیگران را ناراحت کنند. از او بپرسید چه حسی دارد وقتی کسی به او بگوید احمق. از او بخواهید که وقتی عصبانی است با کلمات بهتری عصبانیتش را بروز دهد. سعی کنید خودتان هیچ گاه از کلمات زشت استفاده نکنید و زمانی که کودکتان خوب صحبت می کند او را تحسین کنید.

با کودکی که فحش می دهد چطور برخورد کنیم؟

فحش دادن نوعی پرخاشگری کلامی است و در بسیاری از موارد جنبه یادگیری دارد. کودک از والدین یا در مهد و حتی از فیلم ها و برنامه های کودک الفاظ زشت را می آموزد و برای جلب توجه اطرافیان و ابراز خود یا تحریک احساسات دیگران و به خشم آوردنشان و حتی برای لجبازی و شکستن محدودیت ها، از آن استفاده می کند.

بد زبانی کودک

بد زبانی کودک با بی توجهی و واکنش مناسب قابل حل است

این موضوع به سن کودک بستگی دارد. 2 تا 3 سالگی سن لجبازی کودکان است وکودک بدون اینکه مفهوم الفاظ را بداند، ممکن است این کلمات را به زبان بیاورد. مواهه تند و قاطعانه یا برعکس تعجب کردن و خندیدن به کودک می تواند باعث این رفتار شود. در این سن نادیده گرفتن رفتار بهترین عملکرد است و به تغییر آن کمک می کند. این نوع رفتارها در کودکان دوره ای است. در سنین نوپایی مدت کوتاهی ممکن است کودک الفاظ نامناسب را استفاده و بعد رفتار دیگری را جایگزین آن کند.

ضرورت آموزش مهارت های زندگی به کودکان

کودکان

چگونه مهارت زندگی را به کودکان آموزش دهیم

کنار آمدن با فشارهای زندگی، داشتن زندگی هدفمند و انعطاف پذیر برای مواجهه با مشکلات زندگی، برقراری تعامل سازنده با دیگران با بیشترین سود و کمترین ضرر به خود و دیگران، روابط بین فردی بالنده و رشددهنده با کمترین کشمکش و تعارض، خروج از بحران های زندگی با مدیریت صحیح و بیشترین مصلحت روش انتخابی و برآمدن از پس مسئولیت های فردی و اجتماعی در زندگی، همواره بخشی از واقعیت زندگی انسان بوده است که در ادوار مختلف به اشکال گوناگون نمود و بروز داشته است.

در این مطلب می خواهیم به این موضوع بپردازیم که اوضاع آموختن مهارت های زندگی به کودکان چگونه است و چگونه باید باشد و از کجا شروع شود.

از قدیم گفته اند، چیزی که با شیر بیاید، با مرگ می رود، حالا در این ضرب المثل کمی اغراق شده و به نوزاد شیرخوار اطلاعات زیادی را نمی توان منتقل کرد، منظور اما این است که تربیت در سال های ابتدایی تولد فرزندان اثرات بلندمدتی و ماندگاری بر ذهن و رفتار آنها در آینده می گذارد.
امام صادق(ع) می فرمایند:«بر هر مسلمانی که ما را می شناسد، سزاوار است که هر روز و هر شب، رفتارش را نزد خود مورد بررسی قرار دهد، اگر آن را نیک یافت بر آن بیفزاید و اگر آن را گناه یافت، آن عمل را ترک کند و استغفار کند»، این حدیث و احادیث فراوان دیگر بر اهمیت مدیریت رفتار و محاسبه و کنترل رفتارهای ما توسط خودمان تأکید دارد. خانواده ای که حساب اعمال خود را داشته باشد مطمئنا کودکی را پرورش می دهد که بتواند اعمال و رفتار خود را بسنجد. در واقع کودکی که سیستم پاداش و تنبیه را درک کند، می تواند ارزیابی های ساده در درک موقعیت ها داشته باشد.

نقد رفتار به جای نقد شخصیت

در آموزش توسط خانواده این به کودک می آموزیم، ارزیابی و قضاوت نقش مهمی دارد. طبیعتا باید رفتار و گفتار کودک، توسط شما و به خصوص خود او مورد ارزیابی و قضاوت قرار بگیرد. از همین اول با خودتان قرار بگذارید که هدف در این پروژه رفتار کودک باشد، نه شخصیت او. مورد قضاوت قرار دادن شخصیت کودک در این سنین پایین می تواند لطمه های جبران ناپذیری به چارچوب هویتی و شخصیتی او وارد کند. رفتار را نقد کنید نه شخصیت را. مثلا بگویید:«علی پسرم، تو دیروز با خواهرت درگیر شدی یا او را کتک زدی، این رفتار تو خیلی بد بود و من از تو چنین انتظاری نداشتم».

مهارت های زندگی به کودکان

آموزش مهارت های زندگی به کودکان

محاسبه روزانه رفتار

یک بازی دسته جمعی شیرین راه بیندازید. هر شب موقع خواب، پدر و مادر و بچه ها، دور هم جمع بشوید و چند دقیقه ای صحبت کنید. در این جلسه از هر کدام از اعضای خانواده بخواهید کارهایی را که از صبح و آغاز روز انجام داده بیان کند. بعد کمی درباره حواشی هر رفتاری صحبت کنید و سعی کنید به جمع بندی برسید که این رفتار مناسب بوده یا نامناسب. برای رفتارهای خوب یک تشویق ساده شیرین مشخص کنید. مثلا می توانید یک سرود دسته جمعی را بخوانید یا حتی با دست زدن رفتار خوب را مورد تشویق قرار دهید. این کار را به خصوص ابتدا از رفتارهای خود و همسرتان شروع کنید و اجازه بدهید بچه ها کارهای شما را نقد کنند. سپس رفتار بچه ها را بررسی کنید و آنها را نقد کنید. با انجام چنین کاری، شما نقد و بررسی رفتارهای روزانه را جزو اعمال و آداب روزانه زندگی خود و خانواده تان قرار می دهید.

عکس العمل های حساب شده

اینکه کودک در جلسه بررسی خانوادگی، دست به خودافشایی بزند یا نه کاملا به رفتار و عکس العمل های شما بستگی دارد. اگر شما بتوانید یک فضای صمیمی دوستانه و امن در جلسه خانوادگی برقرار کنید، کودک شما هم به این فضای امن اعتماد خواهد کرد و رفتارهای نامناسبی را که گاه حتی شما از آنها خبر هم ندارید، در گروه مطرح خواهد کرد. اما اگر در برابر خودافشایی ها و مطرح کردن مسائل، عکس العمل تند نشان دهید و مثلا کودک را مواخذه و توبیخ کنید، به صورت غیرمستقیم این پیام را به کودک منتقل کرده اید که برای آسیب کمتر، پنهان کاری بیشتری بکند. این علاوه بر اینکه هدف جلسه، مبنی بر آموزش ارزیابی و کنترل رفتارها به کودک را تحت الشعاع قرار می دهد، باعث خطرات دیگر، ناشی از پنهان کاری کودک نیز خواهد شد. پس لطفا هرچقدر هم بابت رفتاری ناراحت شدید، در برابر اعتراف و خودافشایی کودک رفتاری متعادل را در پیش گرفته و با او تند برخورد نکنید.

جایزه های کوچک برای کوچک تر ها

در طول هفته، بدون اینکه قولی بدهید یا حرفی از قبل بزنید رفتارهای کودک را بررسی کنید مثلا یکی دوبار در طول ماه، یک جایزه کوچک برای او بخرید و در جلسه ارزیابی خانوادگی پایان روز، به او بدهید و بگویید:«زهراجان، در مهمانی ای که برگزار شد، رفتار تو خیلی خوب و پسندیده بود و این جایزه را بابت تلاشت برای خوب بودن و بهتر شدن رفتارهایت برای تو گرفته ام». دقت کنید که چنین کاری نباید یک رسم ثابت و مشخص شود.یعنی کودک نباید تصور کند که برای خوب بودن، همیشه باید مورد تشویق قرار بگیرد.

مهارت های زندگی به کودکان

چگونگی آموزش مهارت های زندگی به کودکان

تابلوی پیشرفت

خروجی جلسه ارزیابی خانوادگی شما علاوه بر صحبت هایی که در آن مطرح می شود می تواند به صورت یک تابلو تعیین وضعیت مشخص شود. یک صفحه مقوایی بزرگ تهیه کنید و آن را در بخشی از اتاق کودک نصب کنید. بنا بر علاقه کودک و سلیقه خودتان با نقاشی و چسباندن کاغذهای رنگی، یک جاده در این مقوا رسم کنید. هر کدام از فرزندان خانه باید روی این جاده که می توانید آن را تابلوی پیشرفت یا تابلوی موفقیت نامگذاری کنید، یک نشانه داشته باشند، این نشانه می تواند شکلک یک عروسک یا حتی عکس یک ماشین یا موتور باشد که نام فرزند شما روی آن نوشته شده. به ازای کارهای خوبی که کودک در طول روز انجام می دهد، نشانه مخصوص به او را به جلو و به سمت هدف و انتهای مسیر ببرید و در قبال هر رفتار نامناسبی که از او سر زد و ارزیابی کردید، نشانه او را یک خانه به عقب بیاورید.

هدف را گم نکنید

دقت کنید هدف کلی ما از آموزش خود محاسبه گری به کودک چه چیزی است. گاهی ما در طول رفتارهایمان هدف اصلی را گم می کنیم و از مسیر اصلی منحرف می شویم. قرار نیست ما روش های اعتراف گرفتن از کودک و افشاگری او را به کاری نرم و جذاب تبدیل کنیم. هدف ما اساسا این است که کودک رفتارهای خود را مورد بررسی و نقد قرار دهد تا وجدان او بیدار شود و با مشخص شدن رفتارهای نامناسب، برای جبران و اصلاح آنها تلاش کند و ما هم به عنوان پدر و مادر در این راه به او کمک کنیم. پس دقت کنید در مسیر رسیدن به این هدف دچار انحراف نشوید و هدف را گم نکنید. همواره پس از اعتراف کودک به رفتاری نامناسب، او را بابت صداقت و شجاعتش بابت بیان این مسئله تشویق کنید.

چگونه مانند کودکان زندگی کنیم؟

کودکان

کودک درونتان را با این شیوه ها دوباره زنده کنید

بهترین دوران زندگی انسان ها دوران کودکی آنها می باشد ،هنگامی که انسانها بزرگ می شوند آرزو می کنند دوباره به دوران کودکی خود باز گردند تا همان زندگی پر نشاط را داشته باشند اما راهکارههایی در زندگی است که باعث می شود زندگی شما مانند دوران کودکی مفرح شود.در این بخش از بیا نی نی با بررسی زندگی دوران کودکی ، راهکارهایی را برای شاد شدن زندگی بزرگسالان ارائه کرده ایم.

مانند کودک دلبندمان شاد زندگی کنیم!

کودک درون، بخش شاد درون ماست، بخشی که اکثر ما گمش کرده ایم، بخشی که به ما انرژی و انگیزه و نیروی حیات می بخشد و زندگی ما را سرشار از طراوت و حس ناب زیستن می کند!
کودکی خود را به یاد دارید؟ زمانی که همه چیز زیبا و مانند قصه ها بود و شما را غرق شگفتی می کرد؟ متاسفانه خواسته های ما از زندگی مانند کار، روابط انسانی ، پول و سلامتی باعث می شود تا همه ما کم کم این حس شگفتی ساز را از دست بدهیم. اما این به معنای نابودی این احساس نیست!

در اینجا 8 روش برای بازیافتن آن ارائه می کنیم: 

1 – خود را در شرایط ناآشنا قرار دهید.

آلیسون گوپنیک، نویسنده کتاب ((کودک فلسفی)) – کتابی در خصوص معنای عشق و حقیقت و… از نگاه کودکان – پروفسور فلسفه در دانشگاه کالیفرنیای برکلی می گوید:مغز کودکان مانند پلاستیک است. یعنی دائما درحال ایجاد روابط جدید به میزان زیاد هستند. او می گوید:برای اثبات این امر، می توانید در سنین بالا هم با قرار دادن خود در شرایط نا آشنا و انجام فعالیت های جدید خاصیت پلاستیکی مغز خود را فعال کنید (اما نه به اندازه دوران کودکی).
کافیست کارهایی انجام دهید که حقیقتا و واقعا برایتان تازگی دارد. مثل یادگیری یک زبان جدید، یادگیری نواختن یک ساز یا مسافرت! گوپنیک می گوید:با مسافرت به اماکن جدید، شناخت شما از محیط کمتر می شود؛ ممکن است گم شوید، زبان آنجا را نمی دانید. در نتیجه، شما احساس می کنید که تمامی این اطلاعات جدید را یک باره دریافت می کنید، همانطور که کودکان دنیا را می شناسند.

2 – یادگیری ماجراجویانه را در پیش بگیرید، نه یادگیری بهره ورانه !
گوپنیک می گوید:در بزرگسالی ما سعی در حل کردن مشکلات کنونی خود داریم. کودکان و نوجوانان مشکلی ندارند، از این جهت انرژی آنها صرف کشف موضوعات جدید می شود. این تفاوت بین یادگیری ماجراجویانه یعنی یادگیری برای یادگرفتن و یادگیری بهره ورانه یعنی یادگیری برای استفاده بردن است. تجربه های جدید صرفا برای لذت تجربه، شما را وادار به تفکر در خصوص موضوعات مختلف می کند.

3 – عادات خلاقانه داشته باشید!
مشکل است که انسان وقتی اغلب اوقات درگیر کار در بیرون و در خانه است، احساس کنجکاوی و عدم دغدغه داشته باشد. به همین دلیل باید به نوعی برنامه ریزی کنیم تا هر روز لحظاتی را برای انجام فعالیت های تقویت کننده خلاقیت اختصاص دهیم.
گابریل برن استاین، نویسنده کتاب معجزات اکنون و نویسنده HuffPost می گوید:هرچه ما تجارب خلاقانه جدیدی بدست آوریم، بیشتر با کودک درونمان در ارتباط خواهیم بود. خلاقیت به ما آزادی برای خود بودن و حس رهایی می دهد.

کودک 

داشتن عادات خلاقانه یکی از راه های ارتباط با کودک درون

4 – بنگرید!
دنیای بزرگی اطراف ماست، اما خیلی راحت می توان با پریدن از یک فعالیت به دیگری از آن غافل شد. اینگونه نباشید! برن استاین می گوید:با بزرگتر شدن، فراموش کردم که به آسمان نگاه کنم. من روز خود را با نگاه کردن به صفحه تلفن همراهم شروع می کردم و از یک کار به سوی دیگری می شتافتم و این امر باعث شد تا زندگی را فراموش کنم! از کودکان یادبگیرید که استاد لذت بردن از اطرافشان هستند! گاه و بیگاه مکثی کنید تا تمامی آنچه در اطرافتان در جریان است را ببینید.

5 – با کودکان وقت بگذرانید.
گوپنیک می گوید:من یک نوه دو و نیم ساله دارم و وقت گذرانی با او باعث می شود بفهمم دنیا چقدر زیبا و پر محتواست. درست است که به عنوان سرپرست کودکتان، همواره چنین فرصت هایی برایتان وجود ندارد، اما وقتی که فرصت داشتید “مکثی کنید و از آرامش بودن در کنا ر کودکان لذت ببرید.” گوپنیک می گوید:از این فرصت استفاده کنید!
او می گوید:بشمارید و ببینید یک کودک 2 تا 4 ساله طی 5 دقیقه چند آزمایش انجام می دهد. اگر من می توانستم این مقدار کاوش را طی یک سال انجام دهم، تبدیل به یک دانشمند می شدم.

6 – هر روز یک کار را با تمرکز کامل انجام دهید !
لزلی بکر فلپس، روانشناس می گوید:تمرکز به شما کمک می کند تا کاملا در لحظه باشید. این یکی از چیزهایی است که بزرگسالان در کودکان تحسین می کنند. “آنها با تمام وجود غرق در تجارب خود هستند و برای پذیرش نتایج آن آماده اند!” یا آن گونه که برن استاین می گوید:”کودکان نگران گذشته و آینده نیستند، در زمان حال شما حقیقتا می توانید زندگی را تجربه کنید.”
بکر فلپس می گوید:نیازی نیست این کار خیلی زمان بر و رسمی باشد. توجه خود را برای چند لحظه به نفس های خود جلب کنید، چند قدم راه بروید و به حرکات و احساسات بدنتان توجه کنید،یک هویج را قاچ کنید و به حرکت چاقو روی آن و دستانتان توجه کنید.

7 – روزی یک کار را تنها برای اینکه دوست دارید، انجام دهید!
بکر فلپس می گوید:برقصید، برنامه تلویزیونی دلخواهتان را ببینید، با دوستانتان بگردید.کودکان همواره مشغول انجام کارهایی هستند که دوست دارند. شما هم از آنها پیروی کرده و روزانه یک کار را برای دل خودتان انجام دهید! با خواسته های خود در ارتباط باشید تا تجارب و یافته های جدیدی بدست آورید.

کودک

داشتن زندگی شادتر با برقراری بیشتر ارتباط با کودکان

8 – نکات مثبت را بنویسید!
کودکان از اتفاقات کوچکی که برایشان می افتد شگفت زده می شوند و تا روزها آن را به یاد داشته و برای والدینشان تعریف می کنند. از تفریح خود در پارک می گویند و یا از نکته خنده داری که یک نفر در مدرسه گفته بود. این کار برای یادآوری اتفاقات خوبیست که روزانه برایتان پیش می آید. بکرفلپس می گوید:هرشب 3 تجربه ی مثبتی که در طول روز داشتید را بنویسید. این کار می تواند به مهمی فارغ التحصیلی یا به سادگی دیدن پروانه ای بر روی یک گل باشد!

یک راه دیگر برای داشتن زندگی شاد مانند کودکی

در لحظه غرق شوید، نه در گذشته یا آینده

بچه ها همزمان چند فعالیت را انجام نمی دهند، بلکه فقط یکی را در لحظه انتخاب می کنند، در آن غرق می شوند و تا زمانی که تمامش نکرده اند سراغ چیز دیگری نمی روند. این خصلت آنها که با تمام وجود و توجه خود، غرق یک چیز در آن لحظه می شوند باعث شادی عمیق شان می شود. اما بیشتر بزرگسالان ترجیح می دهند همزمان چند کار را انجام دهند و برای همین هم تمرکز چندانی ندارند.

اگر به این بهانه که سرتان خیلی شلوغ است و فرصت خیلی کمی دارید، خودتان را درگیر چندچالش همزمان کنید، یعنی قبول کرده اید که در لحظه نباشید. ضمنا بهتر است در مورد حوادث دیروز اینقدر فکر نکنید و ببینید در این لحظه در اطراف تان چه روی می دهد. دست از تفکر وسواس گونه به ضرب العجل های کاری و زندگی در آینده بردارید و همین الان برای همین لحظه کاری انجام دهید. نگران لیست های بی پایان بایدها نباشید و یکی را انتخاب کنید و تا زمانی که تمامش نکرده اید سراغ بعدی نروید.

اگر ذهن تان فقط درگیر کاری باشد که هم اکنون آن را در دست دارید، کیفیت عملکردتان بالا خواهد رفت. با تمرکز داشتن و پراکنده نبودن ذهن، انرژی ذهنی تان هم ذخیره شده و سرحال ترید. لطفا کودک درون تان را که دوست دارد تفریح و لذت را هم چاشنی هر کاری بکند فراموش نکنید!

آموزش مهارت های دوست یابی به کودکان

دوست یابی

دوست یابی را به بچه هایمان بیاموزیم

برای کودک آسان است که در محیط خانه پر شور باشد اما برخی از کودکان درون گرا هستند و لازم است به آنها یاد بدهیم چگونه با دیگران معاشرت کرده و رابطه برقرار کنند. دوستان خوب می توانند زندگی آنها را کامل کنندو در زندگی آینده آنان تاثیر فراوانی بگذارند ما در این مطلب می خواهیم شما را با چگونگی دوست یابی در کودکان آشنا کنیم.

چگونه دردوست یابی به فرزندم کمک کنم

دوستی برای بچه ها خیلی بیشتر از یه تفریح ساده است. دوست پیدا کردن و نگه داشتن این روابط دوستی براشون فرصتهای یادگیری مهارت های اجتماعی و نحوه کنترل احساساتش رو فراهم میکنه. وقتی به کودکتون یاد میدین که چطوری دوست پیدا کنه و چطوری مهربان، صبور، قدردان و همدل باشه و به دیگران احترام بذاره و باهاشون همکاری و ارتباط روشنی داشته باشه، اساس یه شخصیت خوب رو در اون پایه گذاری کردین.
یه مدل خوب از صفات شخصیتی به فرزندتون ارائه بدین که بتونه دوستای بهتری پیدا کنه. وقتی که باهاش بازی میکنین، ازش مودبانه درخواست کنین تا نوبتش رو به شما بده، یا بهتون تو کارای چالش برانگیزی مثل حل کردن پازل کمک کنه. بذارین ببینه که چقد صبور هستین تا نوبتتون بشه. از کلماتی مثل “لطفا” و “متشکرم” استفاده کنین تا اون هم یاد بگیره. وقتی که درباره مسئله ای ناراحت یا ناامیده، بهش زمان بدین که متوجه بشه شما در زمان های سخت در کنارش هستین و دلتون میخواد بهش کمک کنین تا مشکل رو حل کنه.
به فرزندتون یاد بدین تا قوانین و محدودیت ها رو رعایت کنه. بازی یا ورزش کردن یکی از روش های دوست پیدا کردنه، چون باعث میشه علایق مشترک بینشون پیدا بشه و در همین حین مهارت های جسمی پایه ای هم یاد گرفته میشن. فرزندتون احساس اعتماد به نفس بیشتری پیدا میکنه اگه قوانین و مهارت های بازی با بچه های دیگه رو بلد باشه. پس تشویقش کنین تا نگرش مثبتی داشته باشه و به علایق دیگران در بازی ها احترام بذاره، و از بچه های دیگه دعوت کنه تا توی بازی باهاش همراهی کنن. یاد بدین که مرزهای اجتماعی رو رعایت کنه، مثل درخواست قبل از قرض گرفتن چیزی. این امر باعث میشه که با بچه هایی که میخواد دوست بشه مهربان باشه.

دوست یابی

 آموزش مهارت دوست یابی با بازی کردن

موقعیت های اجتماعی مختلف رو هم در دنیای واقعی و هم با نقش بازی کردن به فرزندتون نشون بدین. بهش فرصت بدین که با همسالانش تعامل داشته باشه. در باره اینکه چطوری میتونه توی مهمونی تولد خجالت رو کنار بذاره، یا وقتی که تحت فشار همسالان است چطوری با این موقعیت مواجه بشه، صحبت کنین. به ابراز احساساتش گوش بدین و بهش کمک کنین تا در هر وضعیت بهشون پاسخ مناسبی بده. اگه درباره یه موقعیت پیش اومده عصبی شده، باهاش طوری کار کنین که بدونه چطور اون وضعیت رو خنثی کنه (مثلا اگه با دوستش مشکل داره شما نقش دوستش رو بازی کنین و بذارین صحبت کنه و در همین حین یاد بدین چطور باید با دوستش صحبت کنه تا از این بحران عبور کنه.) باهاش تمرین کنین که زبان بدن و نشانه های غیر شفاهی دیگه رو یاد بگیره و بتونه به احساسات و نظرات دیگران پاسخ مناسبی بده. هنر مذاکره و سازش رو با نقش بازی کردن بهش یاد بدین تا وقتی با یه گروه بازی میکنه به یه آدم دیکتاتور و زورگو تبدیل نشه.
مهارت های محاوره ای و گوش دادن مثل تماس چشمی، تکان دادن سر و پرسیدن سوال درباره آنچه که یه فرد داره درباره اش صحبت میکنه، رو به فرزندتون یاد بدین. بهش کمک کنین تا ارتباط بین احساسات و استفاده از کلمات رو به وضوح درک کنه، مثل :هیجان زدگی، شادی، غمگینی، عصبی و نگران بودن، ناامید شدن، یا آرام بودن. به انتخاب های خوبی که میکنه و کارهای جدیدی که سعی میکنه انجام بده و از محیط امنش خارج بشه توجه کرده و ازش تعریف کنین و بهش بگین چقدر کارش شجاعانه بوده.

تشویقش کنین تا دیگران رو همونجوری که هستن قبول کنه و دوست داشته باشه، نه اونطوری که خودش میخواد. عادتش بدین تا یه فرد مفید و باملاحظه باشه و به دیگران کمک کنه. به عبارت دیگه، هر چقد که فرزندتون راحت دوست پیدا میکنه یا خیلی توی این زمینه کنده مهم نیست، باید بهش یاد بدین که بهترین روش برای دوست پیدا کردن اینه که با دوستاش مهربون باشه، همونطوری که دوست داره دوستاش باهاش مهربون باشن.

آموزش مهارت دوست یابی با قصه گویی

قصه گویی همیشه برای کودک خوب و مفید است. چون یک نوع آموزش محسوب می شود. به همین دلیل می توانید از 2 سالگی شروع به خواندن کتاب های قصه با مفهوم و محتوای دوستی، همکاری و همدلی (درک احساسات و عواطف دیگران) برای فرزندتان کنید. با بازی کردن هم می توانید نحوه تعامل و رفتار با دیگران را به زبانی ساده و همراه با شادی و لذت به نمایش بگذارید.

چگونه کودکی خلاق تربیت کنیم؟

کودک خلاق

راهکارهای طلایی برای تربیت یک کودک خلاق

داشتن خلاقیت و ذهنی خلاق برای انجام فعالیت های زندگی بسیار مهم است. داشتن یک ذهن خلاق باعث می شود تا افراد از چیزهایی که در زندگی همیشه به آن عادت داشته اند، فاصله بگیرند و چیزهای جدیدتری را در ذهن خود پرورش دهند.داشتن یک کودک خلاق از آرزوهای هر پدر ومادری است اگر می خواهید این آرزویتان به حقیقت بپیوندد این مقاله را مطالعه بفرمایید.

14 راهکار برای تربیت یک کودک خلاق

اگر می خواهید کودکانی مبتکر داشته باشید، آموزش هنر به آنها یکی از روش های عالی است. اما روش های دیگری هم وجود دارد که می توانید با به کار بستن آنها، کودکی خلاق تربیت کنید. تمام انسان ها خلاق متولد می شوند. خلاقیت به کارگیری تخیل و ابتکار در حل مساله ای به روش دیگر است. بسیاری از مردم خلاقیت را ویژگی ذاتی نمی دانند بلکه آن را حاصل مهارت هایی می دانند که فرد می آموزد و به آن بیش از پیش بها می دهد. اگر می خواهید کودکانی مبتکر داشته باشید، آموزش هنر به آنها یکی از روش های عالی است. اما روش های دیگری هم وجود دارد که می توانید با به کار بستن آنها، کودکی خلاق تربیت کنید.

1.خودتان الگو باشید
در مورد مسائل مختلف، راه حل های متفاوتی در نظر بگیرید و تعصب به خرج نداده و به عقاید تازه و نو توجه نشان دهید. به کودکتان نشان دهید برای یک مشکل، می توانید چندین راه حل ارائه دهید، بدون اینکه به دردسر بیفتید. اگر کودکتان از شما سوالی می پرسد، در پاسخ دادن به سؤال او، خلاقانه عمل کنید. می توانید قبل از پاسخ دادن، به کودک کمک کنید، خودش پاسخ هایی را حدس بزند. مثلاً اگر از شما می پرسد، «باران از کجا می آید؟» شما با این پاسخ شروع کنید، «خوب… از آسمان می آید.» بعد بلافاصله بپرسید، «دیگه چه چیزی از آسمان می آید؟» و به همین ترتیب ادامه دهید و سعی کنید، کودک را به تفکر وادارید. مثلاً اگر از شما می خواهد که برای او یک قلب بکشید، با روش های مختلف- مثلاً با خطوط صاف، نقطه چین، یا کشیدن گل های به شکل قلب -این کار را انجام دهید. بعد از او بخواهید که با روش های دیگری قلب بکشد.

2. وقت بازی، بدون الگوی ساختاری خاصی، در نظر بگیرید
به کودکتان اجازه دهید هرجور که مایل است، وقت بازی و نوع بازی خود را – تا زمانی که خطرناک نباشد- تنظیم کند. اسباب بازی هایی برای کودکانتان انتخاب کنید که هدف خاصی را دنبال نمی کنند و او می تواند برای آنها اهداف متفاوتی تعیین کند. او را تشویق کنید، نقاشی بکشد، رنگ آمیزی کند و یا ساختمان سازی انجام دهد. هرگز در بازی کودکتان مداخله نکنید و تا زمانی که خطری او را تهدید نمی کند، او را تصحیح نکنید. هر زمان که کودکتان کسل شده و حوصله اش سررفته است، یک خط داستانی برای او ترتیب دهید و از او بخواهید داستان را تمام کند. مثلاً می توانید عروسک هایش را کنار هم چیده و بگویید، آن ها می خواهند به مسافرت دور دنیا بروند. چطوری می توانند این کار را انجام دهند و از کدام مکان شروع کنند؟

 

کودک خلاق

تاثیر بازی در تربیت یک کودک خلاق

3. منابع مورد نیاز را آماده کنید
فضاهای ویژه ای در خانه برای انجام فعالیت های پرسروصدا اختصاص دهید. حتی می توانید فضایی برای کارهای هنری مانند رنگ آمیزی، نقاشی، بدون اینکه همه جای خانه را به هم بریزد، برای او تعیین کنید. زمان تولد، نوروز و از این جشن ها، لباس مناسب برای تفریح او آماده کنید. می توانید از وسایل خانه، برای انجام کارهای متفاوت استفاده کنید. مثلاً از لوله های دستمال کاغذی برای ساخت شمشیر یا از کاغذ برای ساخت قایق استفاده کنید.

4. ایده پردازی کنید
زمانی را برای ارائه عقیده و ایده های جدید به منظور حل مشکلات، خلق فعالیت های جدید یا ساخت وسایل جدید، اختصاص دهید. هرگز قضاوت نکنید و در مورد اینکه چه چیزی می تواند منطقی باشد، صحبت نکنید. فقط از سیل ایده ها و پیشنهادها استقبال کنید. به دنبال «بهترین پیشنهاد» نباشید و روی روند تولید ایده ها متمرکز شوید. کاری به نتایج و یا ارزیابی ها نداشته باشید.

5. کودک تان را از اشتباه کردن، نترسانید
کودکان از خطا کردن و یا شکست خوردن بسیار می ترسند و همین ترس جلوی خلاقیت آنها را می گیرد. آن ها ممکن است از قضاوت شدن بترسند. بنابراین به او بگویید که شما هم در کودکی تان شکست هایی را تجربه کرده اید و تاکید کنید که اشتباه کردن ایرادی ندارد و همیشه باعث یادگیری می شود. موقع رنگ آمیزی، نگران از خط بیرون زدن نباشید. پوست بدن را گاهی آبی یا بنفش رنگ کنید. اگر کودکتان بابت اشتباه خود ناراحت است، گزینه های خلاقانه ای پیشنهاد دهید تا در تصحیح خطایش به او کمک کرده باشید. مثلاً اگر کودکتان، کتاب نقاشی اش را به اشتباه پاره کرده، با استفاده از چسب یا هر وسیله مناسب دیگر، آن را تعمیر کنید.

6. سؤال با پاسخ های متفاوت از کودک تان بپرسید
برخی از والدین سؤال هایی از کودکشان می پرسند که نمی توان برای آن پاسخ های متعددی در نظر گرفت. به جای این نوع سؤال ها، از او سؤال هایی بپرسید که بتواند چندین پاسخ خلاقانه برای آن ارائه دهد. مثلاً، به جای اینکه بپرسید،«آیا این گل زیباست؟» از او بپرسید، «چه گلی دوست دارد و چرا»

7. تماشای تلویزیون و یا بازی های رایانه ای را محدود کنید
استفاده دایمی از این ابزارها، کودک را گرفتار چاقی، مشکلات توجه، آشفتگی احساسی و یا مشکلات خواب می کند. به جای آن می توانید او را به فعالیت هایی چون خواندن، شنیدن موسیقی، تمرین نقاشی یا تمرین یک نمایشنامه تشویق کنید.

8. به جای نتیجه، روی فرآیند کار متمرکز شوید
وقتی کودکتان مشغول انجام کاری هست، او را تشویق کنید و در پایان کار به جای اینکه به او بگویید، «چه نقاشی زیبایی!»، از تلاش او تعریف کنید.

کودک خلاق

ارتباط نقاشی و تربیت یک کودک خلاق

9. از کودک بخواهید موضوعات مورد علاقه خود را پیدا کند
شاید واقعاً دوست داشته باشید که کودکتان نواختن نوعی ساز را بیاموزد، اما به او اجازه دهید کاری را که خودش دوست دارد، انتخاب کند. کودک هرچه بیشتر آزادی عمل داشته باشد، خلاقیتش بیشتر خواهد شد.

10. او را در فعالیت های پر از خلاقیت شرکت دهید
می توانید کودکتان را به کلاس های طراحی، مجسمه سازی و یا سفالگری بفرستید. هنر، قوه خلاقه کودک را بسیار بالا می برد و کمک می کند تا خود واقعی اش را نشان دهد. البته فعالیت هایی را انتخاب کنید که کودک بتواند به وسیله آنها مهارت های اولیه مورد نیاز را بیاموزد و سپس با خلاقیت های خود نقاط خالی را پر کند.

11. کودکتان را با کودکان خلاق آشنا کنید
یادگرفتن برخی از فعالیت ها به وسیله کودکان دیگر، می تواند برای کودکتان بسیار جذاب، هیجان انگیز و آموزشی باشد. بنابراین شرایطی ترتیب دهید که کودکتان بتواند در کنار کودکان دیگر- البته با نظارت دورادور یک بزرگسال- بازی کرده و مهارت های جدید بیاموزد.

12. او را به یادگیری چندحسی تشویق کنید
کودکتان را در فعالیت هایی شرکت دهید که چندین حس را به کار می گیرد. از اطلاعات حرکتی، صدا، چشایی و بصری استفاده کنید. همچنین می توانید هنگام انجام دادن این فعالیت ها، موسیقی نیز به کار برید.

13. در تصمیم گیری به او کمک کنید
وقتی کودکتان در برابر خود چند انتخاب می بیند، سعی کنید با ارائه چند پیشنهاد خوب، به او در تصمیم گیری کمک کنید. در این مواقع از او باید بخواهید فواید و مضرات هر یک از انتخاب های خود را ارزیابی کند و در نهایت یکی از آنها را برگزیند.

کودک خلاق

ارتباط کتاب خواندن و تربیت یک کودک خلاق

14. تصمیم گیری های بد هم مفید هستند
هرگز در تصمیم گیری های اشتباه کودک خود دخالت نکنید. البته منظور مواردی است که او را در تهدیدی جدی قرار نمی دهد. کودکان با هر بار تصمیم گیری اشتباه و عواقب آن، درسی تازه از زندگی می آموزند.

کتاب یکی از راه های افزایش خلاقیت در کودکان

والدینی که برای کودکشان کتاب می خوانند ، به رشد مهارتهای شنوایی و پرورش بینش در آنها کمک می کنند. بر اساس نتایج عملی اگر والدین به طور مکرر با فرزندان صحبت کنند آنها حرف زدن را خیلی زودتر یاد می گیرند.
خواندن و اشاره کردن به کلمات و تصاویر، صحبت کردن را به کودکان می آموزد. تشویق کودک به حرف زدن به او اعتماد و اطمینان می بخشد. کتابها بخش مهمی از رشد کودکان هستند زیرا به انها کمک می کند کلمات جدیدی را یادگرفته و خواندن را به انها می آموزد. به والدین توصیه می گردد که داستانهایی برای کودک انتخاب کنید و با تغییراتی که در آنها ایجاد می کنید منتظر پاسخ و واکنش کودک بمانید. توجه کنید این تغییرات متناسب با سطح سنی کودک باشد و بیان کننده مسائل غیر عادی و غیر طبیعی باشد.

کهنه نخی برای کودکان بهتر است یا پوشک؟

کهنه نخی یا پوشک

استفاده از کهنه نخی یا پوشک

استفاده از کهنه نخی یا پوشک یکی از دغدغه های مادرانی است که نوزاد تازه متولد شده دارند زیرا آنها نمی دانند برای دلبندانشان از کدام یک از این موارد استفاده کنند اگر شما هم جز این دسته از مادران هستید این مقاله را مطالعه بفرمایید.

کهنه نخی یا پوشک ، کدام یک مناسب ترند

در این مطلب می خواهیم فرق بین پارچه های نخی و پوشک  را برای بچه بدانیم و اینکه اطفالی که پوست حساسی دارند کدام گزینه را باید بکار ببریم؟
شاید از خود سئوال کنید که تا چه وقت باید از کهنه نخی استفاده کرد. چون پوست کودک بسیار حساس است، حداقل در نخستین ماه های تولد از کهنه های نخی استفاده کنید و در ماه های بعد به جای آن می توانید پوشک به کار ببرید.پوشک را رفته رفته جانشین کهنه کنید.

کهنه نخی یا پوشک

بهترین روش برای نوزادان ،کهنه یا پوشک

بدین ترتیب که در هر دو بار تعویض کهنه فقط یک بار پوشک به کار ببرید و اگر چناچه  کپل های کودک  نسبت به پوشک حساسیت نشان داد، دوباره از کهنه استفاده کنید. با تمام شرحی که درباره انواع کهنه، پوشک داده شده، باید توجه داشته باشید که اطفال نسبت به پارچه هائی که از مواد نایلون ساخته شده حساسیت دارند. بنابراین باید به عنوان آزمایش، یکی دوبار از آن استفاده کنید و سپس مقدار زیادی از آن بخرید.

زمان تعویض کهنه 

بسیاری از مادران کهنه های طفل را قبل و بعد از شیر دادن تعویض می کنند که این روش ایده آل است اما عده ای از مادران بعد از شیردادن کهنه های طفل را تعویض می کنند و به این ترتیب هم در وقت و هم در شستن کهنه صرفه جوئی می نمایند. بسیاری از اطفال شیرخوار از خیس بودن کهنه یا پوشک خود ناراحت نمی شوند ولی بعضی از آنها حسّاس هستند و باید زود به زود به تعویض کهنهٔ آنها اقدام کرد.

علت و درمان وابستگی کودک به والدین

کودک و والدین

علت وابستگی کودک به والدین و راه درمان آن

وابستگی مقوله آشنایی است که همه افراد آن را تجربه می کنند، هریک از ما در طول زندگی به فرد یا حتی اشیاء پیرامون خود وابستگی پیدا کرده ایم؛ اغلب کودکان قبل از ورود به سه سالگی نوعی وابستگی به والدین را تجربه می کنند. وابستگی شدید کودک به والدین عواقب نامطلوبی به همراه دارد ونه تنها حیات روانی افراد بلکه زندگی اجتماعی وزناشوئی آن ها را به مخاطره انداخته ونسلی را قربانی این اختلال عاطفی می کند.

آشنایی بیشتر با علت و درمان وابستگی کودک به والدین

کودکان زیادی هستند که در دوره ای از زندگی به والدین خود وابستگی پیدا می کنند. این وابستگی اگر به شکل افراطی نبوده و تعادل خود را از دست ندهد، گاهی بسیار خوب و بجا هم هست اما کودکان و نوجوانانی که بیش ازحد تعادل، به والدین خود وابسته هستند ممکن است در آینده با مشکلات گسترده روبه رو می شوند.
پسری 14 می گوید:از دستم خودم خسته شدم، از لحاظ عاطفی خیلی زود به دیگران وابسته می شوم و به آن ها عادت می کنم طوری که بعد از اینکه از آن ها دور می شوم دچار افسردگی می شوم. چه کار کنم؟
اضطراب عامل اصلی این وابستگی هاست. در واقع زیر نقاب شخصیت وابسته، اضطراب بالایی وجود دارد. به همین علت فرد وابسته می خواهد برای پنهان کردن یا کنترل این اضطراب به فرد دیگری متکی باشد تا در پناه این اتکا در تصمیم گیری و دیگر نیازهای عاطفی و اجتماعی، اضطراب خود را کنترل کند. فرد وابسته نمی تواند به تنهایی پروژه های شخصی اش را شروع کند چون اضطراب باعث می شود اعتماد به نفس خود را از دست بدهد. بنابراین او مدام خودش را مورد قضاوت قرار می دهد یا از آن ترس دارد که دیگران درباره او چه قضاوتی می کنند. این ترس باعث می شود برای شروع هر کاری به دیگری متکی باشد.
وابستگی و سن آن
اغلب کودکان قبل از ورود به سه سالگی نوعی وابستگی به والدین را تجربه می کنند. معمولا وابستگی که پاسخی برای اضطراب جدایی است از 6 تا 7ماهگی شروع می شود، درسن 10تا 18ماهگی به اوج خود می رسد و معمولا در 24ماهگی از شدت این حالات کاسته می شود. نوع برخورد والدین با مسئله اضطراب جدایی و وابستگی بسیار مهم است.
نشانه های یک وابستگی کودکانه
اغلب این افراد دچار نوعی عدم اعتماد به نفس نسبت به توانایی های خود هستند. نمی توانند به تنهایی تصمیم بگیرند و معمولا سلطه پذیر بوده و منتظرند تا دیگران به آنها بگویند چه کنند و چه راهی در پیش گیرند و طبعا موقعیت های پیشرفت و رشد خود را به این خاطر از دست می دهند. این افراد اغلب گوشه گیر و منزوی می شوند و در ارتباط با دیگر همسالان خود دچار مشکل شده و همین مسئله سبب وابستگی بیشتر آنها به والدینشان می شود، هرگز نمی توانند بدون احساس ترس تنها بمانند و هنگام حضور در مدرسه یا هر مکانی که والدین در کنارشان نباشند، احساس عدم امنیت و بی پناهی می کنند، از پذیرفتن مسئولیت فرار می کنند و در انجام کارهای شخصی و روزمره خود ناتوان هستند. این مسئله اگر به شکل بیمارگونه ادامه پیدا کند عوارض جانبی آن چندان خوشایند نیست.

وابستگی کودک به والدین

احساس عدم امنیت یکی از نشانه های وابستگی کودک به والدین

آیا شما مقصرید؟
حتما از خود می پرسید که چه رفتاری کودک را به سمت وابستگی افراطی به والدین سوق می دهد؟ والدینی که دائما در حال انجام وظایف و کارهای شخصی کودک به بهانه کمک به او و دلسوزی هستند، نخستین کسانی هستند که در این مسیر به ضرر کودکشان عمل می کنند. ترس از اشتباه بچه ها و آسیب دیدن آنها و محبت و دلسوزی افراطی و… سبب می شود که والدین گاه به جای فرزندشان تصمیم هم بگیرند.
نقطه مقابل این والدین، پدر و مادرانی هستند که به روش زورگویی و استبداد، بچه ها را تربیت می کنند. کودکان تربیت یافته در چنین محیط های مستبدی اغلب دچار شخصیتی ضعیف بوده و مطیع و فرمانبردار دیگران هستند یا در مواردی دیگر خود نیز دچار همان نوع استبداد شده و به اطرافیان خود زور می گویند و یا ممکن است به دیگرانی بیرون از خانواده وابسته شوند مثل معلم ها و مدیرها و… .
در خانواده های تک فرزند نیز نوعی وابستگی دوطرفه و افراط گونه بین والدین و فرزند به وجود می آید که تمامی توجهات و حساسیت ها روی تک فرزنداست. این کودکان نیز اغلب حامل اختلال های رفتاری ناشی از وابستگی هستند.
معلم من کو؟
دانش آموزان تحت تأثیر رفتار معلمانشان قرار می گیرند؛ این مسئله ای بسیار طبیعی است و گاه به لحاظ نقش الگویی معلم در فراگیری و آموزش رفتار مناسب، بسیار هم مؤثر واقع می شود. این حالت کودک- وابستگی بیش ازحد به دیگری- بدین معناست که کودک یا نوجوان چنان خود را مجذوب طرف مقابل می بیند که زندگی بدون او برایش به معنای نابودی است. در این حالت شادمانی و انگیزه و غم و هیجان کودک، وابسته به بود و نبود دوست یا مربی مهد یا معلم است.
تبلت من کجاست؟
کودکی که حاضر نیست دقیقه ای تلویزیون را خاموش ببیند یا بدون تبلت خوابش نمی برد و از دور شدن گوشی همراهش احساس اضطراب می کند، دچار وابستگی و اعتیاد به فناوری است. همه می دانیم که دیر یا زود، کودک با این وسایل و فناوری ها آشنا خواهد شد و حتی می دانیم که چه سودهایی هم برای کودک دارد اما آگاه باشید که استفاده بیش ازحد و اعتیاد به آنها نیز می تواند سبب بروز اختلالات رفتاری در کودک شود.
چه کنیم؟
خبر خوب این است که این اختلال کاملا قابل درمان بوده و راههایی برای برون رفت از این مشکل وجود دارد. قدم به قدم با ما همراه باشید:
یک تنهایی دو دقیقه ای
در نخستین قدم باید جدایی های مقطعی، در حد 2 یا5 دقیقه را تجربه کنید. اگر والدینی هستید که تمام مدت کودک تان به شما چسبیده است، از نزدیکان یا اقوام بخواهید که زمان کوتاهی را در یک اتاق با کودک تنها بمانند. شما برای کودک تان توضیح دهید که 5دقیقه او را با آن شخص تنها می گذارید و بعد از 5 دقیقه برمی گردید. روشن است که در مراحل اولیه، کار سخت پیش می رود اما به مرور زمان کودک عادت می کند. نکته قابل توجه در این روش این است که شما هرگز نباید دیر کنید.

وابستگی کودک به والدین

انزوا وگوشه گیری یکی از نشانه های وابستگی کودک به والدین

تهدید نکنید
هرگز با کودکی که دارای اختلال وابستگی و اضطراب جدایی است، با خشونت رفتار نکنید و او را با شدت فیزیکی یا عاطفی از خود دور نکنید. هرگونه فریاد و بیا نی نی و جنجالی او را بیمار و افسرده و گوشه گیرتر می کند. مراحل جدایی و بازیابی استقلال را به مرور و با صبر و حوصله انجام دهید، کودک را ناگهانی و برای مدت زمان زیاد از خود جدا و رها نسازید. جایگزین های دوست داشتنی برایش درنظر بگیرید؛ به طور مثال او را با دوستان و همسالان و اسباب بازی های موردعلاقه اش تنها بگذارید. هرگز کودک را تهدید به ترک کردن نکنید بلکه با جملاتی که حس اعتماد و امنیت به او می دهد دلگرمش کنید.
قایم باشک بازی کنید
بازی های مؤثر را امتحان کنید؛ به طور مثال می توانید با کودکان کم و سن و سال تر بازی قایم باشک را اجرا کنید. او در این بازی یاد می گیرد که شما پس از غیبت بازمی گردید و دوباره با او خواهید بود. برای اینکه بهتر با احساسات منفی کودک که در مورد عدم حضور شما دارد آشنا شوید از او بخواهید که یک نقاشی از آنچه هنگام جدایی از شما حس می کند، بکشد و بعد آن را برایتان توضیح دهد. در این روش او احساسش را با شما شریک خواهد شد. پس شما نیز در این تجربه به او یادآور شوید که احساسش را درک می کنید. مسئولیت های ریز و کوچک به او بسپارید و در ازای انجام هرکدام از آنها او را تشویق کنید و نشان دهید که چقدر خوشحالید که او از پس کارهای خود برمی آید. هرگز او را به دلیل اضطراب و عدم توانایی ارتباط مؤثر با دیگران سرزنش و شماتت نکنید. در عین حال حواستان باشد که کودکتان را با دیگر بچه ها مقایسه نکنید.

زمان طلایی شکل دهی به شخصیت سالم در کودک
کودکان از لحاظ رفتاری به 4 دسته تقسیم می شوند:این تقسیم بندی از 8 تا 18ماهگی لحاظ می شود؛از 8 تا 12 ماهگی کودک در شرایط اضطراب قرینگی قرار دارد و از 12 تا 18 ماهگی اضطراب جدایی در او شکل می گیرد.
اولین دسته کودکان در طبقه بندی ما کودکانی هستند که دلبستگی به والدین خصوصا مادر دارند واین دلبستگی توام با احساس امنیت است که این شکل درست تربیت است زمانی که مادر این کودک را برای مدتی ترک کند،چه آشفته شود وچه نشود در بازگشت مادر تعامل خوبی با مادر برقرار می کند.
دسته دوم کودکانی هستند که دلبستگی بدون احساس امنیت دارند که با الگوی دوری گزینان هستند.یعنی در پیوند دوباره با مادر به طور آشکار از پذیرش مادر پرهیز می کنند.
دسته سوم کودکانی هستند که ضمن عدم احساس امنیت در پذیرش مجدد مادر دودل هستند واین کودکان نیازمند تماس جسمی با مادر هستند ولی درعین حال در مقابل مادر مقاومت نشان می دهند.
دست چهارم کودکان نابسامان هستند این کودکان رفتارهای متقانض از خود نشان می دهند و معمولا افسردگی از علائم بارز این کودکان است ؛اگرچه به مادر نزدیک می شوند ولی بلافاصله از او روی می گردانند.در مجموع باید گفت افرادی که در کودکی دلبستگی ایمنی را تجربه نکرده باشند در بزرگسالی مبتلا به اختلال وابستگی می شوند.

راهکارهایی برای تربیت کودکان منطقی

کودکان منطقی

رمز موفقیت والدین در تربیت کودکان منطقی

آیا با شیوه های تربیت کودک آشنایی دارید؟ آیا شما نیز می خواهید کودک منطقی تربیت کنید؟ آیا با شیوه های تربیت کودکان منطقی آشنایی دارید؟ آیا می دانید والدین چه نقشی در تربیت کودکان منطقی دارند؟ جواب تمامی سوالات خود را در این بخش از بیا نی نی بیابید.

چگونگی تربیت کودکان منطقی

بدون شک می دانید کودکتان بعد از دوران نوزادی خیلی زود نسبت به دنیای اطرافش کنجکاو می شود. او ابتدا حواسش را آزمایش می کند و تجربه های جدیدی را با حواسش کسب می کند. خوشبختانه مغز کوچکش نسبت به هر چیزی در محیط زندگیش کنجکاو است و خیلی زود محیط اطرافش، آدم ها و اشیا را درک می کند.
یکی از اولین چیزهایی که کودک می آموزد رابطه علت و معلول است. او می فهمد که هر عملی، واکنشی منطقی دارد. یکی از مهمترین نکته هایی که در اینباره می فهمد این است که هر چیزی به طور طبیعی به چیز دیگری مربوط است.

شما می توانید کودک را از همین دوران برای پرورش تفکر منطقی آماده کنید. از هر زمان که شروع کنید می توانید یک کودک منطقی پرورش بدهید. بازی با کودک مهم ترین راه یادگیری و توسعه منطق در او است.

یک کلاس منطق برای کودک پر است از اسباب بازی ها، عروسک ها و اشیای سرگرم کننده و پدرومادری با انگیزه برای آموزش و بازی با کودک! هربازی می تواند فرصتی برای آموزش تفکر منطقی در کودک باشد. این شما هستید که باید بازی مناسب برای کودک خودتان را پیدا کنید.

یادتان باشد کودک خودش باید رابطه های منطقی را یاد بگیرد. نباید چیزی را به زور یاد او بدهید. به کودک نگویید بازی ها چه نکته ای را به او می آموزند اما آنها باید در سطحی باشند که کودک را به فکر یافتن دلایل بیندازند.

کودکان منطقی

 بازی مکعب سازی یکی از راهکارهای تربیت کودکان منطقی

بازی «تو چی نیستی؟»
از کودک بپرسید او شبیه چه چیزی نیست. این بازی برای کودکان پیش دبستانی و دبستانی اصلا جالب نیست اما برای یک کودکان 2-4 سال بسیار جالب است. مثال ها را از خوتان شروع کنید«من اسب نیستم؟ تو پاک کنی؟».

درشکل گیری منطق «چه چیزی بودن» و «چه چیزی نبودن» بسیار مهم است. در این بازی او یاد می گیرد چیزها را دسته بندی کند. . به کودک درباره تفاوت های ساده میان حیوانات، انسان و اشیا توضیح های ساده بدهید. مثلا بگویید «اسب روی چهار پا راه می ره اما من روی دو پا راه می رم. پاک کن حرف نمی زنه و تکون نمی خوره اما من می تونم حرف بزنم و حرکت کنم».
بازی « به من بگو این چی نیست؟»
یک اسباب بازی مثل خرس یا ماشین کامیون را بلند کنید و بپرسید« این چی نیست؟ » کودکتان باید یاد بگیرد در پاسخ به شما به چیز دیگری فکر کند. چیزی که حتی ممکن است در جلوی چشمش نباشد. نوبتی با کودک بازی کنید. یک بار در بین بازی وقتی خرسی را به شما نشان می دهد بگویید «این یه خرسه» اگر کودک اشتباه شما را درست کرد به این معنی است که شما به هدفتان رسیده اید و البته کودک بسیار باهوشی دارید.
بازی «بیا اسباب بازی ها رو برداریم»
این بازی هم شیوه تفکر منطقی را به کودک یادمی دهد و هم به او می فهماند بعد از بازی باید اسباب بازی هایش را جمع کند. برای این بازی به چند جعبه و سبد برای دسته بندی اسباب بازی ها نیاز دارید. از کودک بخواهید اسباب بازی های نرم را در یک جعبه بریزد. ماشین ها را جدا کند یا آنها را به ترتیب رنگ، اندازه ونرمی یا سفتی دسته بندی کند. بعد از مدتی او این بازی را به شکل های مختلف وبا ایده های دیگری دیگری انجام می دهد.
بازی «مکعب سازی»
بازی با مکعب ها برای کودک جذاب است، او از ساختن هر چیز ساده ای با مکعب خوشحال می شود. حتی در سنین نوزادی لمس مکعب ها برای شناخت حواس، علت و معلول، تفکر فضایی، تفکر روشمند، الگوسازی و خلاقیت مفید هستند. مکعب ها نه تنها برای مهارت های فیزیکی مفید هستند بلکه برای حل مسایل ریاضی پایه و هندسه نیز مناسب اند.
استفاده از مکعب های چوبی گام بعدی در آموزش هستند. توانایی ساخت اشیا و روی هم قرار دادن مکعب ها سن خاصی ندارد. هر کودکی ممکن است در سن خاصی این توانایی را به دست بیاورد. با توجه به خطرات احتمالی مکعب ها برای کودکان زیر سن سه سال، مکعب های چوبی گزینه های مناسبی هستند. همیشه برای انتخاب اسباب بازی مناسب و بی خطر برای کودکتان دقت کنید. به اندازه مکعب ها دقت کنید، آنها نباید آنقدر کوچک باشند که کودک آنها را در دهانش بگذارد. اندازه مناسب مکعب ها برای کودک باید حداقل 4 سانتیمتر باشد. رنگ استفاده شده در مکعب ها نیز مهم هستند، آنها باید رنگ ثابت داشته باشند. اگر پدر یا مادر خلاقی باشید می توانید خودتان مکعب های دست ساز درست کنید. آنها حتما خلاقانه تر و ارزان تر هستند و اگر کودکتان بزرگ باشد خودش هم می تواند در ساخت آنها به شما کمک کند. مکعب های رنگی و یا دارای حروف یا اعداد بر روی آنها می تواند در آموزش مهارت ها و آموزش های دیگر نیز به شما کمک کند. هر چه کودک شما بزرگتر شود این مکعب ها می تواند کاربردهای بیشتری داشته باشد. مکعب ها نسبت به دیگر اسباب بازی ها مدت زمان استفاده بیشتری برای کودکتان دارد. علاوه بر مکعب ها، لگو ها، پازل ها و ابزارهای خانه سازی دیگر، همین کارکرد را دارند. تنها مشکل این اسباب بازی ها پیچیدگی و سختی کار با آنها برای کودکان زیر سه سال است. اگر کودکتان با بازی با لگو راحت نیست، از همان مکعب های چوبی استفاده کنید و برایش خانه های بلند و شهر بسازید.
در بازی با مکعب ها اسباب بازی های دیگر را نیز استفاده کنید. مثلا از ماشین یا عروسک های انگشتی برای جذابیت بیشتر استفاده کنید. وقتی کودک کمی بزرگ شد و مهارتهایش توسعه یافت، مکعب سازی می تواند پیچیده تر و با مهارت بیشتری اجرا شود. با کودکتان بازی کنید. کودک مهارت های بسیاری را از تماشای کارهای شما به دست می آورد. برایش خانه بسازید، آنها خراب کنید و از نو چیزهای تازه بسازید. بازی با کودک هم آموزش است هم تفریح. وقتی بازی تمام شد، فرصت مناسبی برای آموزش مهارت ها و عادت های تازه فراهم می شود. مکعب ها را با کودک جمع کنید و آنها را داخل یک سبد یا جعبه بریزید. او از شما یاد می گیرد مرتب باشد. حتی روش جمع کردن و چیدن مکعب ها را به کودک بیاموزید. مرتب کردن و نظم بخشیدن تنها یک عادت رفتاری نیست. کودک از این طریق نیز مهارت هایش را تقویت می کند. سختی کار جمع کردن اسباب بازی های کودک نیز برای شما کم می شود. کودک باید یاد بگیرد مکعب ها را پرتاب نکند و روی آنها راه نرود. این آموزش فقط برای امنیت و پرهیز از خطرات احتمالی این رفتار است. نکته دیگر این است که او حق ندارد سازه های دیگران را خراب کند. خراب کردن آنها خطری برای کودک ندارد اما او باید یاد بگیرد به دیگران و تلاش هایشان احترام بگذارد.
بازی قلقک و نوازش
یکی از راه های تقویت تفکر منطقی همین نوع بازی های ساده است. شایدتا کنون اصلا به این فکر نکرده باشید چه تجربه ای پشت این بازی هاست. اما این بازی ها برای خنداندن و سرگرمی نیستند.

وقتی کودکتان کاری را خوب انجام می دهد یا کار مورد علاقه شما را انجام می دهد دست ها و انگشت هایتان را برایش تکان دهید. وقتی کودک می خندد قلقکش بدهید و یا وقتی پاهایش را می گیرد شکمش را نوازش کنید.

اکنون شما بازی خودتان را برای فهماندن معنای علت و معلول به کودک ساخته اید. این بازی ها به کودک منطق را می آموزد. وقتی او کاری انجام می دهد شما واکنشی نشان می دهید. فهم معنای علت و معلول مهمترین گام در رشد ذهنی کودک است. شاید خودتان هم نمی دانستید در واکنش های رفتاریتان چه معنایی نهفته است.

کودکان منطقی

بازی قلقلک ونوازش یکی از راهکارهای تربیت کودکان منطقی

بازی پرتاب و هدف
این بازی ممکن است برای شما وکودکتان جدید باشد. یک صفحه روی زمین بگذارید و یک کیسه لوبیا آماده کنید. صفحه را مانند صفحه دارت یا هر چیز مشابه دیگری امتیاز بندی کنید. از کودک بخواهید کیسه را روی صفحه پرت کند و با او در این بازی مسابقه بدهید.

شاید فکر کنید این بازی هیچ ارتباطی به آموزش تفکر منطقی ندارد. اما این بازی بسایر هوشمندانه است. تلاش کودک برای گرفتن بیشترین امتیاز، دقت عمل در پرتاب کیسه و هماهنگی بین دست و چشم و رشد تفکر فضایی و یافتن روش های منطقی هدف اصلی این نوع بازی ها است. جذابیت بازی برای کودک به اندازه آموزش مهارت ها در این بازی اهمیت دارند.
بازی دیگری که با کیسه لوبیا می توانید خلق کنید. نگه داشتن کیسه روی سر و راه رفتن روی یک خط مشخص است. می توانید بازی را کمی سخت تر کنید مثلا از او بخواهید در این حالت چیزی را از روی زمین بر دارد، با چشم های بسته راه برود و یا برعکس و به سمت عقب برود.
متناسب با سن کودک می توانید باز هم بازی را سخت تر کنید. مثلا به او بگویید کیسه را به هوا بیندازد، سه بار دست بزند و کیسه را بگیرد و با حرکت ها موزون کیسه را در هوا بگیرد. این مثال ها به شما کمک می کند تا ایده های جدید دیگری پیدا کنید. از خود کودک کمک بگیرید تا بازی را خلاقانه تر پیش ببرید. ممکن است کودکتان بعد از مدتی تردستی نیز یاد بگیرد.
رشد تفکر منطقی در کودک را جدی بگیرید. مهم نیست کودکتان چه بهره هوشی خاصی دارد، کی راه می رود، کی حرف می زند و چه استعداد متفاوتی نسبت به کودکان دیگر دارد اما یادگرفتن تفکر منطقی و انتقادی برای کودک بسیار مهم است. هرچقدر او مسائل اطرافش را منطقی تر بررسی کند در آینده در یادگیری درس ها، حل مشکلات، کنترل احساسات و تصمیم گیری ها موفق تر است.

در مورد موفقیتها و شکستهای کودکان منطقی عمل کنید

برخورد منطقی با شکستها و موفقیتها باعث می شود انگیزه برای کارهای بعدی در کودک از بین نرود. بزرگ کردن موفقیت و زیاد منفی جلوه دادن شکست هیچ کدام صحیح نیست. اگر فرزندتان در یک مسابقه ورزشی مدال می آورد، آن را زیاده از حد بزرگ و با اهمیت جلوه ندهید، زیرا اگر دوباره نتوانست مدال بیاورد شدیدا احساس بی ارزشی می کند و اگر هم شکست خورد آن را زیاد مهم تلقی نکنید تا بتواند باز تلاش خود را از سر گیرد. در این مورد، شکست و موفقیت در تحصیل حائز اهمیت ویژه ای است.

راهنمای خرید عینک آفتابی مناسب کودکان

عینک آفتابی

چه عینک آفتابی ای برای کودکان بخریم

نور خورشید از دو جهت می تواند به چشم آسیب برساند. شدت نور خورشید و وجود اشعه ماوراءبنفش دو پارامتر آسیب رسان به چشم ها هستند و با استفاده از عینک آفتابی مناسب می توان از آسیب به چشم پیش گیری کرد. چشم کودکان در برابر اشعه مضر آفتاب بسیار حساس تر است و تا 12 سالگی چشم کودکان توانایی فیلتر کردن اشعه فرابنفش (UV) را ندارد و مواجهه طولانی با نور خورشید میتواند سبب چسبندگی قرنیه و پیرچشمی شود بنابر این باید بهترین عینک آفتابی را برای کودکانمان انتخاب کنیم تا چشمهایشان از آسیب به دور باشد.

بینایی کودکان را با استفاده از عینک آفتابی نجات دهید

چشم پزشکان می گویند اشعه فرابنفش خورشید می تواند بر سلامت چشم ها و به ویژه سلامت چشم کودکان اثر منفی بگذارد و زمینه ساز بروز بیماری های مختلفی در بزرگسالی باشد. به همین دلیل لازم است در خرید عینک برای کودکان، محتاطانه عمل کنید و بهترین را برایشان بیابید.

آیا کودکان هم باید عینک آفتابی بزنند؟
بله، چشم کودکان در برابر اشعه مضر آفتاب بسیار حساس تر است. تا 12 سالگی چشم کودکان توانایی فیلتر کردن اشعه فرابنفش (UV) را ندارد و مواجهه طولانی با نور خورشید میتواند سبب چسبندگی قرنیه و پیرچشمی شود. به همین دلیل کودکانی که خارج از منزل بازی می کنند نیاز به عینک آفتابی دارند.


چه رنگ شیشه عینکی برای کودکان مناسب است؟

باور عموم مردم این است که هر چه رنگ شیشه عینک تیره تر باشد، توانایی بیشتری در محافظت از چشم در برابر خورشید دارد، اما حقیقت اینجاست که شیشه های تیره تنها مناسب افرادی است که چشم های حساس به نور دارند یا در فضاهایی که نور خورشید بسیار شدید است، کار می کنند. برای سایر افراد عینک هایی برای استفاده روزانه با شیشه های رنگی نه چندان تیره که چشم ها از ورای آن دیده شود، مناسب تر است. قهوه ای، خاکستری و سبز را برای استفاده روزانه توصیه می کند زیرا زمینه دید خوبی ایجاد می کند، اما رنگ های قرمز، نارنجی یا آبی و بنفش چندان مناسب نیستند زیرا سبب پخش رنگ ها می شوند و نور زیادی وارد چشم می کنند. در مورد کودکان اما رنگ های قرمز، سبز و آبی مناسب نیست زیرا نور زیادی وارد چشم می کنند.

چه قاب عینکی برای کودکان تھیه کنیم؟
قاب عینک کودکان باید انعطاف پذیر و نشکن و شیشه آن از جنسی پلی کربنات باشد و به خوبی از اشعه UV محافظت کند. قبل از خرید حتما عینک را روی چشم کودک امتحان کنید تا مطمئن شوید با آن راحت است. دسته عینک باید سبک و از جنسی الاستومر باشد. استفاده از بند هم برای عینک در کودکان زیر 3 سال لازم است.

 

عینک آفتابی

 آشنایی با خصوصیات بهترین عینک آفتابی برای کودکان

عینکی که میخریم، باید تا چند درصد در برابر اشعه UV مقاوم باشد؟
عینک آفتابی باید تا 99 درصد اشعه UV را منعکس کند و این شامل هر دو اشعه UVA و UVB می شود. روی برچسب برخی از عینک ها قید شده محافظت کنندگی در برابر UV تا 400 mm است. این بدان معنی است که عینک صددرصد قدرت محافظت کنندگی در برابر اشعه UV را دارد. اصلا توصیه نمی کنیم برای فرزندتان عینک های معمولی که هیچ اثر محافظت کنندگی ندارند، تهیه کنید. عینک های آفتابی که قدرت محافظت کنندگی ندارند و صرفا سایه ای جلوی چشم هستند باعث میشوند مردمک چشم در مواجهه با نور شدید بازتر و میزان نور و اشعه UV بیشتری وارد چشم شود. هر چه چشم در تماس بیشتری با اشعه UV باشد، احتمال ابتلا به بیماریهای چشمی در سنین بالا بیشتر می شود.

حتما باید عینک های گرانقیمت و برند را خرید؟
نه! به هیچ وجه نیازی به خرید عینک از برندهای معروف باقیمتهای بالا نیست. کافی است تست UV بدهید تا مطمئن شوید عینکی که خریداری می کنید، استاندارد است. هرچه میزان محافظت عینک از اشعه فرابنفش بیشتر باشد؛ کیفیت عینک بالاتر و قیمت آن بیشتر است.

 

عینک آفتابی

آشنایی با اهمیت زدن عینک آفتابی در کودکان

زدن عینک آفتابی کودکان در چه ساعاتی ضروری است؟
لازم است هربار که کودک از خانه خارج می شود، چه در تابستان، چه زمستان، چه هوا ابری باشد، چه آفتابی، عینک به چشم بزند. برخی از کودکان نیز مثل کودکان زال یا کودکانی که به نور آفتاب حساس اند مثل برخی کودکان اوتیستیک چشمشان به نور حساس تر است بنابراین باید مراقبت بیشتری از چشم داشته باشند.

آیا برای کودکانی که عینک میزنند می توان از شیشه های فوتوکرومیک که در مواجهه با نور خورشید تیره تر یا روشن میشوند به جای عینک افتابی استفاده کرد؟
بله، البته با تغییر در موقعیت و ورود از مکانی تاریک به روشن، چند دقیقه ای زمان می برد تا رنگ شیشه عینک تیره شود و همین فاصله می تواند تا حدودی به چشم آسیب بزند.

عینک های آفتابی، حتی زیر چترهای آفتاب گیر
برای محافظت از چشم های فرزندتان تنها یک راه حل وجود دارد و آن هم استفاده از عینک های آفتابی است.حتی اگر آسمان ابری است، یا فرزندتان کلاه بر سر می گذارد و یا حتی زیر سایۀ چترهای آفتاب گیر قرار دارد هم باید عینک آفتابی به چشم بزند.
بنابراین بهتر است سعی کنید به چشم زدن عینک هنگام خروج از منزل به نیت گردش و تفریح، برای فرزندتان تبدیل به عادت شود. با این روش، او هنگامی که عینک می زند احساس ناراحتی نمی کند و تمایل بیشتری دارد که آن را روی بینی اش قرار دهد.

طول عمر مناسب یک عینک چه قدر است؟
در اولین سال زندگی کودک، صورتش تغییرات زیادی می کند.به همین علت عموماً یک عینک فقط برای شش ماه مناسب است.
یک نکته برای تشخیص اینکه عینک برای فرزندتان خیلی کوچک شده است:اگر جای دسته های عینک بر روی شقیقه های کودک بماند، وقتش است که عینکش را عوض کنید.

چگونه فضای خانه را برای کودکان نوپا ایمن کنیم؟

کودکان نوپا

ایمن سازی منزل برای کودکان نوپا

وقتی کودکان شروع به راه رفتن می کنند یا حتی در مرحله قبل از آن یعنی حرکت به روش چهار دست و پا باید هوشیارتر باشید و خانه را برای این کودکان نوپا ایمن کنید یعنی اینکه وسایل خطرناک را از دسترس آنان خارج کنیم زیرا وقتی فرزندانتان نوپا هستند کارهای شگفت آور و خطرناکی انجام می دهند که ممکن است به سلامتی آنها آسیب بزند.

چگونه فضای منزل را برای کودکان نوپا امن کنیم

پدر و مادرها از زمان به دنیا آمدن کودک به خاطر حفظ سلامت او باید به فکر تغییر چیدمان خانه شان باشند چراکه چیدمان اشتباه خانه، کودک تازه متولد شده را با هزار و یک خطر رو به رو می کند و اگر والدین به این مسائل بی توجه باشند، ممکن است برای شان گران تمام شود. با این حال و اگر شما هم نوزادی در راه دارید یا به تازگی پدر و مادر شده اید باید بدانید که ناایمن بودن خانه در سال اول زندگی فرزندتان به خصوص در ماه های بعد از به راه افتادنش می تواند شما را با مشکلاتی روبه رو کند که حتی احتمال وقوع شان را هم نمی دهید. پس اگر نمی خواهید در یک چشم به هم زدن سلامت و حتی جان فرزندتان به خطر بیفتد، به ریزه کاری هایی که برای ایمن کردن خانه رعایت کردن شان ضروری است، توجه کنید و با ساختن خانه ای امن، فرزندتان را برای کنجکاوی هایی که اقتضای ماه های اول زندگی اش است، آماده کنید.

برای پریزها درپوش بگذارید
همه پریزهای برق را با درپوش های محکم و مناسب بپوشانید. بچه ها درک صحیحی از خطر ساز بودن برق ندارند و با یک آزمون و خطای ساده می توانند دردسری جدی درست کنند. اگر سه راهی روی زمین گذاشته اید و شارژرها یا وسایل الکتریکی دیگر را به آن می زنید، بهتر است سه راهی را به ارتفاع بالاتری منتقل کنید. بچه ها از روی کنجکاوی با سوراخ های کوچک پریز بازی می کنند، پس این هشدار را جدی بگیرید. همچنین بهتر است برای مدتی چراغ خواب های سیم دار و دیگر وسایلی را که سیم شان روی زمین آویزان می شود، از دسترس خارج کنید. فرزند نوپای تان ممکن است با کنجکاوی سیم ها را بکشد و باعث افتادن وسایل روی دست و پایش شود.

پله ها را مسدود کنید
جالب است بدانید آماری که سوئدی ها منتشر کرده اند، نشان می دهد بیشتر صدمه ها به کودکان زیر یک سال به علت سقوط بوده است. گرچه در کشور ما آمار مشخصی در این باره منتشر نشده اما مراجعه به مراکز اورژانس نشان می دهد که بسیاری از کودکان نوپا به خاطر سقوط از ارتفاع کمتر از یک متر دچار مشکلاتی جدی می شوند. اگر نمی خواهید فرزند شما دچار چنین آسیب هایی شود، مقابل پله های خانه نرده های محافظی که جهت ایمن کردن خانه برای کودکان طراحی شده قرار دهید و دسترسی کودک نوپای تان به آن فضاها را مسدود کنید.
از ترمز فرش استفاده کنید
زیر فرش های خانه و قالیچه هایی که در راهروها انداخته اید، ترمز فرش قرار دهید تا وقت راه رفتن و حتی دویدن، فرزندتان روی آن ها سُر نخورد. تی کشیدن خانه در شرایطی که کسی مراقب فرزندتان نیست، می تواند باعث زمین افتادن کودک شود. اصلا شاید بهتر باشد برای محافظت از فرزندتان خانه را موکت کنید یا به جای فرش های کوچک از فرش هایی با اندازه بزرگ استفاده کنید.

کودکان نوپا

 آشنایی با خطرات احتمال برای کودکان نوپا

گوشه های میزها را بی خطر کنید
اگر می خواهید مبلمان خانه را عوض کنید، فکر خریدن مبل های استیل و چوبی را از سر بیرون کنید. مبل های راحتی بهترین انتخاب برای خانه هایی هستند که در آن ها کودکان نوپا قدم برمی دارند. اما اگر مبل های قدیمی تان چوبی هستند و قصد تعویض شان را هم ندارید، کنار پایه های مبل و صندلی ها کوسن بگذارید تا فرزندتان به خاطر برخورد با چوب های سخت، آسیب نبیند. از طرف دیگر گوشه های میزها و فضاهای سرتیز اتاق را با ابزارهای ساده ای که برای امن کردن خانه ساخته شده اند مانند تکه ای ابر، بپوشانید.

راه بخاری و شومینه را سد کنید
برای شمایی که فرزندتان در بهار یا تابستان امسال به دنیا آمده، سپری کردن پاییز و زمستان امسال، آسان نخواهد بود. احتمالا کودک شما در حال حاضر می تواند چهار دست و پا به سمت شومینه یا بخاری برود و در یک چشم به هم زدن، کار دست خودش بدهد. اگر هم تازه راه رفتن را یاد گرفته باشد، اشتیاقش به تمرین راه رفتن بیشتر خواهد شد و البته به خاطر ناتوانی اش در حفظ تعادل ممکن است با نزدیک شدن به بخاری و شومینه دردسر درست کند. برای محافظت از فرزندتان نمی توانید فقط به پوشاندن نقاط داغ اکتفا کنید. شما می توانید با خرید نرده های محافظی که برای مراقبت از کودکان نوپا ساخته شده، اطراف محدوده های خطرساز را نرده کشی کنید.

 کودکان نوپا

 آشنایی با راه های ایمن سازی منزل برای کودکان نوپا

شوینده ها را دور از دسترس کودک بگذارید
اگر سری به اورژانس بیمارستان های کودکان بزنید، همیشه کودکانی را می بینید که به خاطر مسمومیت با شوینده ها، روانه بیمارستان شده اند. شاید فکر کنید فرزندتان قدرت باز کردن در بطری های شوینده را ندارد یا این که تصور کنید شما همیشه مراقبش هستید اما وضعیت اورژانس بیمارستان ها نشان می دهد بچه ها کافی است تنها چند لحظه چشم شما را دور ببینند تا با جان خود بازی کنند. بنابراین پیش از آن که فرزندتان چهاردست و پا رفتن را یاد بگیرد، شوینده ها را به کابینت های بالا منتقل و حشره کش ها و داروها را هم از کابینت های پایینی خارج کنید.

خطرات در واقع در چند دسته برای کودکان هستند :

1- در واقع محل های خطرناک مثل گوشه ها و لبه های تیز و برنده مثل لبه های میزها , میزهای تلویزیون ,میز ناهارخوری , کابینت و … لبه های کاشی دیوار حمام و سرویس های بهداشتی و… این گونه خطرات باعث آسیب های جدی بدی می شوند مانند پارگی ها و یا کوفتگی و ضربه های بسیار خطرناک.

2-سری دیگر وسایلی است که کمک به محفوظ کردن و بستن بعضی کمد ها و کشو ها می کنند. مانند قفسه ها و کمدهایی که در آنها مواد مضر مانند مواد شوینده و اسیدی نگهداری می شود و یا اسبابی که باعث آسیب رساندن به کودک می شود مانند کشویی که در آن چاقو و یا ظروف شکستنی نگهداری می شود.

3- درها نیز خود بسیاری از اوقات به کودکان آسیب می رسانند. به نظر نمی رسد که کودکی تاکنون له شدن انگشتان را ما بین در و چارچوب و درد وحشتناک حاصل از آن ر ا تجربه نکرده باشد . این درد و آسیب را با وسایلی می توان کمتر کرد. آسیب های حاصل از له شدگی انگشتان کودکان در مهد کودک ها و محل های نگهداری کودک بیشتر احتمال وقوع دارد .