دسته: بهداشت و سلامت

کم‌خونی زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما به اندازه کافی گلبول قرمز سالم نداشته باشد. این بیماری عمدتا در اثر از دست‌دادن خون، تخریب گلبول‌های قرمز یا ناتوانی بدن شما در ایجاد و تقویت گلبول‌های قرمز کافی ایجاد می‌شود. اما آیا درمان کم‌خونی با غذا ممکن است؟ در ادامه این مطلب همراه ما باشید تا پاسخ خود را دریافت کنید.
در این مطلب خواهید خواند:

• کم‌خونی چه زمانی اتفاق می‌افتد؟
• چه عواملی منجر به کم‌خونی می‌شوند؟
• درمان کم‌خونی با غذا چگونه قابل انجام است؟
• چه غذاهایی را برای درمان کم‌خونی می‌توان مصرف کرد؟
• کم‌خونی چه زمانی اتفاق می‌افتد؟
• از مصرف چه غذاهایی باید اجتناب کرد؟

کم‌خونی چه زمانی اتفاق می‌افتد؟

انواع مختلفی از کم‌خونی وجود دارد که شایع‌ترین نوع آن کم‌خونی فقر آهن است. گلبول‌های قرمز حاوی پروتئینی به نام هموگلوبین هستند. هموگلوبین سرشار از آهن است و بدون آهن کافی، بدن شما نمی‌تواند هموگلوبین مورد نیاز را جهت ایجاد گلبول‌های قرمز کافی برای انتقال خون غنی از اکسیژن به بدن بسازد.

رژیم غذایی غنی از آهن، ویتامین B و ویتامین C جهت درمان کم‌خونی لازم است.

کمبود فولات و ویتامین B-12 نیز ممکن است بر توانایی بدن شما در ساخت گلبول‌های قرمز تأثیر بگذارد. اگر بدن شما نتواند B-12 را به درستی پردازش کند، ممکن است دچار کم‌خونی خطرناک شوید.
رژیم غذایی غنی از آهن، ویتامین B و ویتامین C جهت درمان کم‌خونی لازم است. در مورد مکمل‌ها نیز حتماً لازم است تا با پزشک خود مشورت کنید. از همین جهت می‌توان گفت که درمان کم‌خونی با غذا تا حد زیادی امکان‌پذیر است.

چه عواملی منجر به کم‌خونی می‌شوند؟

کم‌خونی می‌تواند ناشی از عوامل زیادی باشد، از جمله کمبود آهن در رژیم غذایی و قاعدگی زیاد. خون‌ریزی در معده و روده نیز می‌تواند باعث کم‌خونی فقر آهن شود. این نوع خون‌ریزی گاهی از عوارض جانبی داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی است یا ممکن است ناشی از موارد زیر باشد:

• زخم‌های موجود در بدن
• وجود توده در بدن
• تورم در روده بزرگ یا مری
• سرطان‌های خاص

برخی افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کم‌خونی فقر آهن هستند. این افراد شامل این موارد می‌شوند:
افراد باردار، افرادی که دارای بیماری‌های خاصی مانند بیماری کرون هستند، افرادی که تحت عمل جراحی چاقی قرار گرفته اند، افرادی که مبتلا به قاعدگی شدید هستند و افرادی که رژیم گیاهی را دنبال می کنند.

درمان کم‌خونی با غذا چگونه قابل انجام است؟

همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، درمان کم‌خونی با غذا تا حد زیادی ممکن است. بهترین رژیم غذایی برای کم‌خونی، شامل غذاهای غنی از آهن و سایر ویتامین‌های ضروری برای تولید هموگلوبین و گلبول‌های قرمز خون است. همچنین باید شامل غذاهایی باشد که به بدن شما در جذب بهتر آهن کمک می‌کند.

دو نوع آهن در غذاها وجود دارد:

میزان توصیه شده روزانه برای دریافت آهن ۱۰ میلی‌گرم برای مردان و ۱۲ میلی‌گرم برای زنان است.

۱. آهن «هم»
آهن هم در منابع حیوانی نظیر گوشت، مرغ و غذاهای دریایی یافت می‌شود.
۲. آهن «غیرهم»
این نوع آهن در غذاهای گیاهی و غذاهای غنی‌شده با آهن یافت می‌شود.
بدن شما می تواند هر دو نوع را جذب کند اما آهن هم را راحت‌تر جذب می‌کند.

نکته: میزان توصیه شده روزانه برای دریافت آهن ۱۰ میلی‌گرم برای مردان و ۱۲ میلی‌گرم برای زنان است.
اگرچه برنامه‌های درمان کم‌خونی فردی است اما بیشتر آنها روزانه به ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلی‌گرم آهن نیاز دارند تا زمانی که سطح بدن فرد مبتلا دوباره پر شود. به احتمال زیاد در کنار رژیم غذایی، باید از مکمل آهن نیز استفاده کنید اما لازم است تا در این مورد با پزشک خود مشورت کنید.

چه غذاهایی را برای درمان کم‌خونی می‌توان مصرف کرد؟

درمان کم‌خونی با غذاهایی که در ادامه گفته می‌شود، تا حد زیادی اثربخش خواهد بود:

۱. سبزیجات برگ‌دار

سبزیجات برگ‌دار به ویژه سبزی‌های تیره، یکی از بهترین منابع آهن غیر هم هستند که عبارتند از:
اسفناج
کلم پیچ
کلم سبز
سبزی‌های قاصدک
سوئیس چارد

هنگام مصرف سبزیجات تیره و برگ‌دار باید موضوعی را مد نظر قرار داد. برخی از سبزیجات دارای آهن بالا مانند اسفناج و کلم پیچ، دارای میزان زیادی اگزالات نیز هستند. اگزالات‌ها می‌توانند با آهن متصل شوند و از جذب آهن غیرهمی جلوگیری کنند. بنابراین اگرچه خوردن سبزیجات به عنوان بخشی از درمان کم‌خونی با غذا مفید است اما برای درمان این بیماری نباید تنها به آن‌ها وابسته باشید.

اگزالات‌ها می‌توانند با آهن متصل شوند و از جذب آهن غیرهمی جلوگیری کنند.

ویتامین C به معده شما کمک می‌کند تا آهن را جذب کند. خوردن سبزیجات برگ‌دار با غذاهای حاوی ویتامین C مانند پرتقال، فلفل قرمز و توت فرنگی ممکن است جذب آهن را افزایش دهد. برخی از سبزیجات منابع خوبی از آهن و ویتامین C هستند، مانند سبزیجات سبز و سوئیس چارد.

۲. گوشت و مرغ

تمامی انواع گوشت و طیور حاوی آهن «هم» هستند. گوشت قرمز و گوشت گوسفندی بهترین منابع هستند و مرغ و جوجه مقادیر کمتری آهن هم دارند.
خوردن گوشت یا مرغ با غذاهای حاوی آهن بدون چربی مانند سبزیجات برگ‌دار و همراه با میوه‌های غنی از ویتامین C، می‌تواند جذب آهن را افزایش دهد.

۳. جگر

جگر از محبوب‌ترین گوشت‌هایی است که سرشار از آهن و فولات است. برخی دیگر از گوشت‌های غنی از آهن عبارتند از: دل، قلوه و زبان گاو.

۴. غذاهای دریایی

برخی از غذاهای دریایی آهن «هم» را فراهم می‌کنند. انواع صدف‌ها، خرچنگ و میگو منابع خوبی هستند، بیشتر ماهی‌ها هم حاوی آهن هستند.
ماهی هایی با بهترین سطح آهن عبارتند از:

• ماهی تن کنسرو شده یا تازه
• ماهی خال‌خالی اطلس
• ماهی پومپانو
• ماهی لوتی
• ماهی قزل آلا

اگرچه ساردین‌های کنسرو شده منبع خوبی از آهن هستند اما سرشار از کلسیم نیز هستند. اما توجه داشته باشید که کلسیم ممکن است با آهن متصل شود و جذب آن را کاهش دهد. غذاهای سرشار از کلسیم نباید همزمان با غذاهای غنی از آهن مصرف شوند.

کلسیم ممکن است با آهن متصل شود و جذب آن را کاهش دهد. غذاهای سرشار از کلسیم نباید همزمان با غذاهای غنی از آهن مصرف شوند.

۵. غذاهای غنی‌شده

بسیاری از غذاها نیز با آهن غنی شده‌اند. اگر گیاه‌خوار هستید یا با خوردن منابع دیگری از آهن مشکل دارید، این غذاها را به رژیم غذایی خود اضافه کنید:

• آب پرتقال غنی‌شده
• غلات غنی‌شده آماده مصرف
• غذاهای تهیه شده از آرد تصفیه شده مانند نان سفید
• ماکارونی غنی‌شده
• غذاهای تهیه شده از آرد ذرت غنی‌شده
• برنج سفید غنی‌شده

۶. حبوبات

حبوبات منبع خوبی از آهن را برای گیاه‌خواران و گوشت‌خواران تامین می‌کنند که ارزان و قابل دسترس نیز هستند.
برخی از حبوبات غنی از آهن عبارتند از:

• لوبیا قرمز
• نخود
• سویا
• لوبیا چشم بلبلی
• لوبیا چیتی
• لوبیا سیاه
• نخود فرنگی
• لوبیای لیما

۷. آجیل و دانه‌ها

بسیاری از انواع آجیل و دانه‌ها منابع خوبی از آهن هستند. طعم آن‌ها به تنهایی بسیار خوب است و حتی می‌توانید آن‌ها را روی سالاد یا ماست بریزید.
برخی از آجیل‌ها و دانه‌های حاوی آهن عبارتند از:

هر دو نوع آجیل خام و بو داده دارای مقادیر مشابهی آهن هستند اما از آن‌جایی که کلسیم بالایی نیز دارند، ممکن است سطح آهن شما را تا حد کافی افزایش ندهند.

• دانه کدو تنبل
• بادام هندی
• پسته
• شاهدانه
• دانه کاج
• تخمه آفتابگردان

هر دو نوع آجیل خام و بو داده دارای مقادیر مشابهی آهن هستند اما از آن‌جایی که کلسیم بالایی نیز دارند، ممکن است سطح آهن شما را تا حد کافی افزایش ندهند.

از مصرف چه غذاهایی باید اجتناب کرد؟

غذاهای زیر می‌توانند در جذب آهن اختلال ایجاد کنند:

• چای و قهوه
• شیر و برخی محصولات لبنی
• غذاهایی که حاوی تانن هستند مانند انگور و ذرت
• غذاهایی که حاوی فیتات یا اسید فیتیک هستند مانند برنج قهوه ای و محصولات گندم سبوس‌دار
• غذاهایی که حاوی اسید اگزالیک هستند مانند بادام زمینی، جعفری و شکلات

کلام آخر
زخم‌های موجود در بدن، وجود توده در بدن، تورم در روده بزرگ یا مری و سرطان‌های خاص، از عواملی هستند که باعث کم‌خونی می‌شوند. کمبود آهن در رژیم غذایی و قاعدگی زیاد هم از دیگر دلایل کم‌خونی است.هیچ ماده غذایی کم‌خونی را به طور کامل درمان نمی‌کند اما داشتن یک رژیم غذایی سالم غنی از سبزیجات برگ‌دار، آجیل و دانه‌ها، غذاهای دریایی، گوشت، لوبیا، میوه‌ها و سبزیجات غنی از ویتامین C می‌توانند به شما در تامین آهن مورد نیاز برای کنترل کم‌خونی کمک بسیاری کنند.
با مراجعه به کلینیک بیا نی نی از خدمات پزشکان متخصص در این زمینه کمک بگیرید.

سرطان پوست به رشد غیرعادی سلول‌های پوست می‌گویند که اغلب اوقات به دلیل قرار گرقتن طولانی‌مدت زیر نور خورشید ایجاد می‌شود. در ادامه همه چیز را درباره سرطان پوست، از پیشگیری گرفته تا درمان را برایتان توضیح می‌دهیم.
سرطان پوست شایع‌ترین نوع سرطان در دنیا است. که سه نوع اصلی دارد:

• کارسینوم سلول بازال
• کارسینوم سلول سنگفرشی
• ملانوم

در ادامه همه چیز را درباره سرطان پوست، از پیشگیری گرفته تا درمان می‌خوانید.

در این مقاله می‌خوانید:

سرطان پوست شایع‌ترین نوع سرطان در دنیا است.

• چه چیزی باعث سرطان پوست می‌شود؟
• سن سرطان پوست
• پیشگیری از سرطان پوست
• علائم سرطان پوست
• آزمایش سرطان پوست
• درمان قطعی سرطان پوست
• آیا سرطان پوست کشنده است؟

چه چیزی باعث سرطان پوست می‌شود؟

سرطان پوست زمانی ایجاد می‌شود که خطا یا جهش‌هایی در DNA سلول‌های پوست رخ دهد.

سرطان پوست زمانی ایجاد می‌شود که خطا یا جهش‌هایی در DNA سلول‌های پوست رخ دهد. در واقع جهش‌ها باعث می‌شوند سلول‌ها خارج از کنترل رشد کرده و توده‌ای از سلول‌های سرطانی را تشکیل دهند.

سن سرطان پوست

میانگین سن افراد هنگام تشخیص این نوع سرطان در 65 سالگی است.

میزان ابتلا به سرطان پوست تا قبل از 50 سالگی در زنان بیشتر از مردان است. ابتلا به سرطان ملانوم حتی در 30 سالگی نیز غیرمعمول نیست. با این وجود، میانگین سن افراد هنگام تشخیص این نوع سرطان در 65 سالگی است.

پیشگیری از سرطان پوست

اکثر سرطان‌های پوست قابل پیشگیری هستند. برای محافظت از خود در برابر سرطان پوست، راه‌های پیشگیری زیر را امتحان کنید:

• در وسط روز که نور خورشید شدید است بیرون نروید. با این کار از آفتاب سوختگی و خطر ابتلا به سرطان پوست در امان می‌مانید.
• موقع بیرون رفتن در هوای آفتابی از کرم ضد آفتاب استفاده کنید. گرچه کرم‌های ضد آفتاب نمی‌توانند تمام اشعه‌های مضر فرابنفش را فیلتر کنند، اما می‌توانند تا حدودی از شما در برابر نور خورشید محافظت کنند.
• لباس‌های تیره و ضخیم بپوشید. پوشاندن دست‌ها و پاها و استفاده از کلاه‌های لبه‌دار به‌خوبی می‌توانند در برابر نور خورشید از شما محافظت کنند.
• عینک آفتابی را فراموش نکنید و دنبال آن‌هایی باشید که هر 2 نوع اشعه فرابنفش A و B را مسدود می‌کنند.
• از داروهایی که مصرف می‌کنید آگاه باشید. برخی از داروهای رایج و بدون نسخه، از جمله آنتی بیوتیک‌ها می‌توانند پوست شما را در برابر نور خورشید حساس‌تر کنند.
• پوست خود را با کمک آینه به طور منظم بررسی کنید و تغییرات را به پزشک خود گزارش دهید. از هیچ قسمتی از پوست نگذرید و همه‌ی تغییراتی را که در خال‌ها، کک و مک‌ها، برجستگی‌ها و لکه‌های مادرزادی می‌بینید بررسی کنید.

علائم سرطان پوست

علائم سرطان پوست بسته به نوع آن متفاوت است:

1- علائم کارسینوم سلول بازال

این نوع سرطان معمولاً در قسمت‌هایی از پوست، مثل صورت و گردن که در معرض نور خورشید قرار دارند ایجاد می‌شود و علائم آن عبارت است از:

• برآمدگی مرواریدی یا مومی
• ضایعه‌ای صاف، گوشتی رنگ یا قهوه‌ای مثل زخم
• زخم یا جراحتی که بهبود می‌یابد، اما دوباره برمی‌گردد.

2- علائم کارسینوم سلول سنگفرشی

این نوع سرطان نیز اغلب اوقات در مناطقی از پوست مثل صورت، گوش‌ها و دست‌ها که در معرض نور خورشید قرار دارند ایجاد می‌شود. اگرچه افرادی که پوست تیره‌تر دارند، بیشتر امکان دارد در مناطقی دچار این سرطان بشوند ک اغلب در معرض آفتاب نیست.
علائم این نوع سرطان عبارت است از:

• ندول سفت و قرمز رنگ
• ضایعه‌ای مسطح با سطح پوسته پوسته

3- علائم ملانوم

این نوع سرطان ممکن است در هر نقطه از بدن ایجاد شود. (صرف نظر از بودن یا نبودن در معرض خورشید) حتی پوست عادی یا یک خال هم قابلیت سرطانی شدن دارد. سرطان ملانوم اغلب در پوست صورت یا بدن مردان مبتلا ظاهر می‌شود، اما در زنان، بیشتر در ساق پا خودش را نشان می‌دهد.
سرطان ملانوم می‌تواند افراد را با هر رنگ پوستی تحت تاثیر قرار دهد. در افراد با رنگ پوست تیره، ملانوم معمولاً در کف دست یا کف پا، زیر انگشتان دست یا انگشتان پا ظاهر می‌شود.
علائم این سرطان عبارت است از:

• یک لکه‌ی بزرگ قهوه‌ای با لکه‌های تیره‌تر
• خالی که تغییر رنگ، اندازه یا احساس می‌دهد یا دچار خونریزی می‌شود.
• ضایعه‌ای کوچک با حاشیه‌ی نامنظم و قسمت‌هایی که به رنگ قرمز، صورتی، سفید، آبی یا آبی-سیاه ظاهر می‌شود.
• ضایعه‌ی دردناکی که خارش یا سوزش دارد.
• ضایعات تیره در کف دست، کف پا، نوک انگشتان دست، نوک انگشتان پا یا غشاهای مخاطی پوشاننده‌ی دهان، بینی، واژن یا مقعد

آزمایش سرطان پوست

بیوپسی پوست، آزمایشی است که با نمونه‌برداری از پوست انجام می‌شود و در واقع تعیین می‌کند که آیا شما به سرطان پوست مبتلا هستید یا نه.

برای تشخیص سرطان پوست ابتدا پزشک، پوست شما را نگاه می‌کند تا تعیین کند که آیا تغییرات پوستی شما به خاطر سرطان پوست است یا خیر. ممکن است برای تایید این تشخیص، آزمایش‌های بیشتری انجام شود.
بیوپسی پوست، آزمایشی است که با نمونه‌برداری از پوست انجام می‌شود و در واقع تعیین می‌کند که آیا شما به سرطان پوست مبتلا هستید یا نه و اگر مبتلا هستید، چه نوع سرطان پوستی دارید.

درمان قطعی سرطان پوست

روش‌های مختلفی برای درمان سرطان پوست وجود دارد:

1- جراحی

اکثر سرطان‌های پوست، به ویژه کارسینوم سلول بازال و سلول سنگفرشی با جراحی درمان می‌شوند. سرطان‌های تهاجمی‌تر مثل ملانوم ممکن است به جراحی‌های گسترده‌تری برای برداشتن تومورها نیاز داشته باشد.

2- درمان‌های موضعی

درمان‌های موضعی مثل درمان فوتودینامیکی و شیمی درمانی موضعی، معمولاً برای درمان ضایعات غیرسرطانی یا سرطان سلول‌های بازال یا سنگفرشی در مراحل اولیه استفاده می‌شوند.

3- شیمی درمانی

شیمی درمانی برای بیماران مبتلا به سرطان پوست پیشرفته که در نقاط دیگر بدن گسترش یافته مناسب است.

4- پرتودرمانی

پرتودرمانی معمولاً برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باقی‌مانده در ناحیه‌ای که غدد لنفاوی برداشته شده‌اند توصیه می‌شود. این درمان هم‌چنین ممکن است برای تسکین علائم یا کاهش متاستاز سرطان مکرر پوست استفاده شود.

5- ایمونوتراپی

داروهای ایمونوتراپی مثل سایتوکین‌ها، برای تحریک سیستم ایمنی برای شناسایی و حمله به سلول‌های سرطانی طراحی شده‌اند و ممکن است برای درمان سرطان ملانوم مورد استفاده قرار بگیرند.

آیا سرطان پوست کشنده است؟

تعداد کم اما قابل توجهی از سرطان‌های پوست، ملانوم‌های بدخیم هستند. ملانوم بدخیم، سرطانی بسیار تهاجمی است که تمایل دارد به سایر نقاط بدن گسترش یابد. اگر این سرطان‌ها به موقع درمان نشوند، ممکن است کشنده باشند.

جمع‌بندی

سرطان پوست شایع‌ترین نوع سرطان در دنیا است. بنابراین لازم است به طور منظم پوست خود را بررسی کنید و مراقب تغییرات مشکوک باشید. برای پیشگیری از سرطان پوست هم باید کمتر در معرض اشعه فرابنفش خورشید قرار بگیرید. به علاوه، تشخیص زودهنگام سرطان پوست، بیشترین شانس را برای درمان آن فراهم می‌کند.
به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

تاتو، نقش‌نمایی یا هنری دائمی روی پوست بدن است. این هنر از طریق سوراخ کردن پوست با سوزن و تزریق جوهر، رنگ و رنگدانه‌ها به لایه‌ی عمیق پوست انجام می‌شود. در ادامه شما را با ۵ طرح تاتو نوشته شیک و جذاب برای خانم‌ها و آقایان خاص آشنا می‌کنیم.
در گذشته، تاتو کردن به صورت دستی انجام می‌شد. یعنی تاتوییست با سوزن، پوست را سوراخ کرده و جوهر را با دست به آن تزریق می‌کرد. اگرچه این فرآیند هنوز هم در برخی از نقاط جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما امروزه تاتوییست‌های حرفه‌ای بیشتر از دستگاه‌های پیشرفته استفاده می‌کنند.
در ادامه شما را با 5 طرح تاتو نوشته شیک و جذاب آشنا می‌کنیم و سپس هر چیزی را که درباره‌ی تاتو کردن باید بدانید برایتان توضیح می‌دهیم.

در این مقاله می‌خوانید:

اگر به تاتو کردن پوست خود فکر می‌کنید، باید بدانید که تاتو دائمی است.

• 5 طرح تاتو نوشته شیک و جذاب
• قبل از تاتو کردن چیکار باید بکنم؟
• نکات لازم برای تاتو کردن پوست
• مراحل تاتو کردن چگونه است؟
• آیا تاتو کردن درد دارد؟
• مراقبت‌های لازم بعد از تاتو کردن

5 طرح تاتو نوشته شیک و جذاب

5 طرح تاتو نوشته‌ی زیر از نمونه‌های بسیار شیک و جذاب هستند که هم برای خانم‌ها و هم برای آقایان بسیار مناسبند.

1- طرح تاتو نوشته نستعلیق

2- طرح تاتو نوشته روی کمر

3- طرح تاتو نوشته ترکیه‌ای

4- طرح تاتو ساده

5- طرح تاتو اسم

قبل از تاتو کردن چیکار باید بکنم؟

اگر به تاتو کردن پوست خود فکر می‌کنید، باید بدانید که تاتو دائمی است. حذف تاتو یا خالکوبی، سخت و گران است و ممکن است به طور کامل تاتو را حذف نکند. از این رو قبل از تاتو کردن بهتر است:

• طرحی را انتخاب کنید که مطمئن باشید بعداً از آن پشیمان نمی‌شوید.
• تمام واکسیناسیون خود را انجام دهید. (به ویژه هپاتیت ب و کزاز)
• اگر بیماری‌ قلبی، آلرژی، دیابت، سیستم ایمنی ضغیف، مشکل خونریزی و مشکلات پوستی مثل اگزما یا پسوریازیس دارید، قبل از تاتو کردن با پزشک خود مشورت کنید.
• با این‌که تاتو کردن به طور کلی در جامعه‌ی امروز پذیرفته شده است، با این حال ممکن است در جاهایی مثل کار یا سربازی و دانشگاه برایتان دردسر ایجاد کند. پس بهتر است مناطقی را تاتو کنید که به‌راحتی با لباس پوشانده می‌شوند.

نکات لازم برای تاتو کردن پوست

طرحی را انتخاب کنید که مطمئن باشید بعداً از آن پشیمان نمی‌شوید.

برای محافظت از خود در برابر عفونت‌ها، استودیویی را برای تاتو کردن انتخاب کنید که تمام نکات بهداشتی را رعایت کرده و همه‌ی وسایل آن یکبار مصرف یا استریل هستند. برای اطمینان از این قضیه، سوالات زیر را از تاتوییست خود بپرسید:

• آیا برای تاتو کردن از سوزن‌های یکبار مصرف استفاده می‌کنید؟
• آیا با دستگاه اتوکلاو همه‌ی وسایل را تمیز و استریل نگه می‌دارید؟
• آیا سوزن‌ها و سایر تجهیزات را در بسته‌بندی‌های استریل شده قرار می‌دهید؟
• آیا از کارتریج‌های جوهر یکبار مصرف که بعد از هر مشتری دور ریخته می‌شوند استفاده می‌کنید؟
• آیا مجوز تاتو کردن دارید؟
• آیا استودیوی شما احتیاط‌های جهانی را رعایت می‌کند؟

در نهایت اگر استودیو کثیف و غیرمعمول به نظر می‌رسد یا به هر نحوی در آن احساس راحتی نمی‌کنید، بهتر است استودیوی دیگری را برای تاتو کردن انتخاب کنید.

مراحل تاتو کردن چگونه است؟

تاتوییست شما باید دستان خود را با آب و صابون ضد باکتریایی بشوید و دستکش‌های تمیز و تازه (و احتمالاً ماسک جراحی) بپوشد.

برای تاتو کردن، ابتدا تاتوییست شما باید دستان خود را با آب و صابون ضد باکتریایی بشوید و دستکش‌های تمیز و تازه (و احتمالاً ماسک جراحی) بپوشد.
ناحیه‌ای که روی بدن شما باید خالکوبی شود نیز باید به‌خوبی با صابون شسته و در صورت لزوم تراشیده شود.
سپس تاتوییست، طرح مدنظر را روی پوست شما ترسیم می‌کند. در نتیجه یک بار دیگر، محل باید با الکل یا ضدعفونی کننده تمیز شود.
در ادامه تاتوییست، یک لایه‌ی نازک از پماد خاصی را روی پوست قرار می‌دهد. سپس دستگاه خالکوبی با سوزن‌های استریلی که به آن متصل شده، توسط تاتوییست شروع به ترسیم طرح کلی خالکوبی می‌کند. بسته به طرح و مدل دلخواه، تاتوییست ممکن است سوزن‌ها را تغییر دهد. در نتیجه همه‌ی سوزن‌ها باید یکبار مصرف و استریل شوند.
هرگونه خون یا مایع در حین تاتو کردن با گاز یا پارچه‌ی استریل شده و یکبار مصرف پاک می‌شود. بعد از اتمام کار نیز ناحیه‌ای که حالا خالکوبی آن تمام شده، بار دیگر تمیز شده و باندپیچی می‌شود.

آیا تاتو کردن درد دارد؟

تاتو کردن درد دارد، اما میزان دردش ممکن است متفاوت باشد. ممکن است بعد از تاتو کردن، احساس خارش، سوزش یا سوزن سوزن شدن داشته باشید. بعضی از افراد هنگام تاتو کردن درد شدیدی را احساس می‌کنند؛ در حالی که بعضی‌های دیگر ممکن است احساس کسل شدن داشته باشند!
به طور کلی میزان دردی که احساس می‌کنید به عوامل زیر بستگی دارد:

تاتو کردن درد دارد، اما میزان دردش ممکن است متفاوت باشد.

• آستانه‌ی تحمل درد شما
• محل خالکوبی
• اندازه و تعداد سوزن‌های مورد استفاده
• سبک تاتوییست (برخی تاتوییست‌ها سریع و برخی دیگر کندتر و ملایم‌تر عمل می‌کنند.)

مراقبت‌های لازم بعد از تاتو کردن

مراقبت‌های لازم بعد از تاتو کردن عبارتند از:

معمولاً التیام خالکوبی‌ حدود 2 هفته طول می‌کشد.

• بانداژ را به مدت 24 ساعت روی ناحیه‌ی تاتو کرده نگه دارید.
• بعد از 24 ساعت، بانداژ را بردارید و اجازه دهید خالکوبی شما هوا بخورد.
• از دست زدن به ناحیه‌ی خالکوبی شده خودداری کنید.
• لباس‌های چسبناک نپوشید.
• محل تاتو شده را با صابون و آب گرم بشویید و از الکل یا پراکسید استفاده نکنید.
• برای خشک کردن محل تاتو شده از یک حوله‌ی نرم استفاده کنید و حوله را روی پوست مالش ندهید.
• 2 تا 3 بار در روز به مدت 1 هفته، پماد آنتی بیوتیک، کرم پوست ضخیم یا روغن ویتامین E را روی نقطه‌ی خالکوبی شده بمالید.
• تا زمان بهبود کامل شنا نکنید و تا حد امکان اجازه ندهید ناحیه‌ی تاتو شده در آب خیس شود.
• خالکوبی خود را تا زمان بهبودی کامل، دور از نور آفتاب نگه دارید.

معمولاً التیام خالکوبی‌ حدود 2 هفته طول می‌کشد. حتی بعد از بهبود کامل هم لازم است از کرم ضد آفتاب با حداقل ضریب محافظت در برابر آفتاب استفاده کنید. چون نه تنها از پوست شما محافظت می‌کند، بلکه می‌تواند جلوی محو شدن تاتو را نیز بگیرد.

چند طرح تاتو نوشته دیگر

جمع‌بندی

تاتو کردن، امکان حک کردن نوشته‌ها و تصاویر زیبا روی پوست را ممکن می‌کند. تعداد بی‌شمار طرح و مدل تاتو کردن وجود دارد که ما در این مقاله، چند طرح تاتو نوشته شیک و جذاب را به شما معرفی کردیم. طرح تاتو نوشته نستعلیق، طرح تاتو نوشته روی کمر، طرح تاتو نوشته ترکیه‌ای، طرح تاتو ساده، طرح تاتو اسم، برخی از این طرح‌ها بودند.
به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

جراحی شکم یک عمل جراحی زیبایی است که باعث ایجاد تغییرات زیادی در اندام فرد می‌شود. عوامل زیادی در طول زندگی مانند بارداری و یا چاق و لاغر شدن‌های پی در پی باعث افتادگی پوست و بافت شکم می‌شود که نتیجه آن از فرم خارج شدن اندام و کاهش اعتماد به نفس فرد است. همین امر باعث تمایل افراد به جراحی زیبایی شکم و پهلو شده است.

علی رغم محبوبیت جراحی شکم و پهلو، بسیاری از مراجعه کنندگان نسبت به رضایت بخش بودن نتیجه جراحی و مهارت جراح آگاهی ندارند. همین امر باعث ایجاد شک و دودلی در مراجعه کنندگان قبل از جراحی می‌شود.

در حقیقت مهارت و تجربه پزشک رابطه مستقیمی در مطلوبیت نتیجه جراحی دارد. حال سوالی که وجود دارد این است که بهترین جراح زیبایی شکم چه ویژگی دارد؟ اگر بدنبال یک جراح مناسب برای جراحی زیبایی شکم و پهلو هستید تا با برداشتن چربی و پوست اضافی شکم، خواسته شما را محقق سازد و اندامی ایده آل به شما هدیه کند، تا آخر مطالب همراه ما باشید.

عمل جراحی شکم چیست؟

ابدومینوپلاستی و یا جراحی شکم یکی از رایج‌ترین درمان‌های کاهش حجم چربی در نواحی شکم و رفع افتادگی پوست شکم و پهلو است. این جراحی زیبایی مانند یک معجزه عمل می‌کند و نتیجه آن شکمی صاف و بدون چربی خواهد بود.

جراحی شکم بهترین انتخاب برای افرادی است که در اثر چاق و لاغر شدن‌های پی در پی و یا بارداری مبتلا به شکم‌های افتاده، پوستی شل و ترک خورده شده‌اند. لازم به ذکر است ک نتیجه نهایی، عوارض و معایب جراحی شکم به عوامل مختلفی بستگی دارد. یکی از این عوامل، تخصص و تبحر پزشک جراح و تکنیک مورد استفاده او طی فرآیند عمل شکم است که تاثیر مستقیمی بر نتیجه جراحی خواهد داشت. به همین خاطر بهتر است جراحی‌های زیبایی و حساس، مانند جراحی ابدومینوپلاستی و جراحی زیبایی شکم را نزد بهترین جراح زیبایی شکم  انجام دهید تا از عوارض جانبی و خطرات احتمال در امان بمانید.

انواع جراحی شکم را می‌توان به موارد زیر تقسیم کرد :

1. ابدومینوپلاستی بزرگ
2. ابدومینوپلاستی کوچک
3. ابدومینوپلاستی و لیپوماتیک

به طور کلی طی فرآیند جراحی شکم، پوست اضافی و افتاده پهلو و زیر شکم از بین می‌رود، وضعیت عضلات جدار شکم بهبود می‌یابد و از حجم بافت چربی در نواحی مختلف کاسته می‌شود. نکته‌ای که وجود دارد این است که نتیجه انواع جراحی شکم به میزان سلامت بیمار و تجربه پزشک در این حوزه بستگی دارد.

عوارض و خطرات احتمالی عمل جراحی شکم چیست؟

جراحی شکم با ایجاد تغییرات در عضلات شکم و برداشتن چربی‌های اضافی، شکمی صاف و زیبا به شما تحویل می‌دهد. درست است که این روش معجزه آسا مزایای بسیاری دارد. اما این به معنای بی‌خطر و بدون عوارض بودن این روش نخواهد بود. جراحی شکم مانند هر جراحی پلاستیک و زیبایی دیگر دارای یک سری عوارض و خطرات است که در زیر جمع آوری شده است :

• خونریزی
• بروز لخته‌های خونی
• عفونت
• بهبود نیافتن نواحی برش خورده
• جمع شدن مایعات در ناحیه تحت درمان
• بروز عوارض داروی بیهوشی
• ایجاد اختلال در بهبود زخم‌ها و برش‌های ایجاد شده طی جراحی
• ایجاد تورم بیش از حد
• شل شدگی پوست
• احساس درد برای طولانی مدت
• بروز آسیب‌های عصبی

نکته‌ای که وجود دارد این است که با انتخاب بهترین جراح زیبایی شکم  و یک متخصص ماهر که دارای سوابق درخشان جراحی بالا و بورد فوق تخصص جراحی پلاستیک، زیبایی و ترمیمی است، می‌توان از بروز عوارض عمل شکم پیشگیری کرد. فراموش نکنید که نتیجه نهایی جراحی‌های پلاستیک و زیبایی تا حد زیادی به تجربه پزشک متخصص بستگی دارد.

بهترین جراح زیبایی شکم و ابدومینوپلاستی چه خصوصیاتی دارد؟

چنانچه به دنبال انتخاب بهترین جراح زیبایی شکم در شهر خود هستید، نکات زیر را در انتخابتان در نظر بگیرید:

1. دکتر مورد نظر باید دارای مدرک فوق تخصص در زمینه جراحی پلاستیک و زیبایی باشد.
2. یک پزشک خوب دارای بورد تخصص و فوق تخصص است.
3. فردی را می‌توان بهترین جراح زیبایی شکم دانست که دارای سابقه درخشان و مهارت بالا برای جراحی است.
4. بهترین پزشک جراح از بروزترین دستگاه‌ها و متدهای روز دنیا در حیطه عمل جراحی پلاستیک و زیبایی بهره می‌برد.
5. دقت و سرعت عمل جراح در نتیجه عمل جراحی اهمیت بالایی دارد.
6. پزشک باید آشنایی کامل با علم زیبایی شناسی داشته باشد و هنگام برخورد با بیمار از اخلاق و منش خوب برخوردار باشد.

نکات فوق از اصلی‌ترین مواردی است که هنگام انتخاب جراح باید در نظر بگیرید. علاوه بر آن بهتر است قبل از جراحی شکم، کارهای زیر را انجام دهید :

• قبل از هرگونه اقدام، نمونه کارهای چندین جراح زیبایی شکم را بررسی کنید.
• در رابطه با نتیجه جراحی شکم با مراجعه کنندگان سابق پزشک مورد نظرتان صحبت نمایید.
• حتما به صورت حضوری برای مشاوره با بهترین جراح زیبایی شکم مراجعه کنید و تمام نگرانی‌ها و سوالات خود را با او در میان بگذارید.

انتخاب جراح چه اهمیتی دارد؟

بهترین متخصص جراحی می‌تواند با استفاده از علم و مهارت خود عوارض احتمالی جراحی پلاستیک و زیبایی را به حداقل برساند. از سوی دیگر، وی تمام خطرات و عوارض جراحی شکم را طی مشاوره حضوری به اطلاع مراجعه کنندگان می‌رساند و آن‌ها را از تمام مزایا و معایب جراحی آگاه می‌سازد.

مورد دیگری که وجود دارد این است که جراحی شکم از حساسیت بالایی برخوردار است و هرچه تکنیک مورد استفاده طی جراحی پیچیده‌تر باشد بر اهمیت انتخاب بهترین جراح زیبایی شکم  افزوده می‌شود.

 به احتمال زیاد زمانی که تصمیم به جراحی پلاستیک و زیبایی می‌گیرد با جراحانی مواجه می‌شوید که حاضر هستند در ازای مبلغی کمتر، خواسته‌های شما از جراحی را محقق سازند. اعتماد کردن به نتیجه کار این جراحان چندان توصیه نمی‌شود.

خلاصه آنکه …

دکتر احمدعلی رجب پور، رتبه 1 بورد جراحی کشور سال 92 و رتبه 1 آزمون فوق تخصص جراحی پلاستیک کشور در سال 93، با استفاده از بهترین متد روز دنیا به عنوان بهترین جراح زیبایی شکم  در تهران مشغول فعالیت هستند.

افتادگی یا شل شدن بازوها می تواند نتیجه دلایل متعددی مانند کاهش وزن، سن یا شرایط ژنتیکی باشد. یکی از ناراحتی های اصلی در این شرایط این است که هنگام پیدا کردن لباس مناسب، محدودیت زیادی وجود دارد. متأسفانه، مهم نیست که چقدر رژیم را به شدت رعایت می کنیم یا چقدر شدید ورزش می کنیم، خلاص شدن از این پوست اضافه بازو بسیار دشوار است. در واقع ، پوست بازو به نوسان وزن حساس است و یکی از قسمت های کم الاستیک (با کاهش وزن کشیده نمیشود) بدن ما است. روش های جراحی پلاستیک مانند لیفت بازو یا لیپوساکشن بازو راه حل های بالقوه ای برای از بین بردن پوست یا چربی اضافی واقع در بازو است.

لیفت بازو و لیپوساکشن: تفاوت چیست؟

همانطور که قبلاً اشاره کردیم ، افتادگی پوست روی بازوها می تواند نتیجه عوامل مختلفی باشد. هدف لیپوساکشن برداشتن چربی اضافی در بازو است ، در حالی که هدف لیفت بازو برداشتن پوست اضافی است. در برخی موارد ، لیپوساکشن بازو به تنهایی می تواند پوست اضافه را نیز از بین ببرد. در مورد هر گونه تزریق چربی ، این روش شامل برش های کوچکی است که پزشک از طریق آن لوله های کانوله را وارد می کند که چربی اضافی را در مناطق موضعی حذف می کند. با این حال ، گاهی اوقات لیپوساکشن بازو برای از بین بردن شل شدن پوست کافی نیست. بنابراین ، جراحان ممکن است انجام لیفت بازو را توصیه کنند. تکنیک این روش در بین جراحان متفاوت است. در اولین جلسه شما ، جراح به شما می گوید که کدام تکنیک برای نیازهای شما مناسب است تا بهترین نتایج ممکن را تضمین کند.

روش عمل

دو روش اصلی برای عمل جراحی لیفت بازو وجود دارد: یکی شامل یک برش در قسمت داخلی بازو و دیگری در یک برش افقی زیر بغل. برش سمت داخلی بسیار موثر است اما در قسمت داخلی بازو جای زخم می گذارد. برش زیر بغل از آنجا که در قسمت زیر بغل پنهان شده است ، کمتر قابل مشاهده است. با این حال ، تنها زمانی توصیه می شود که پوست اضافی در قسمت بالای بازو قرار داشته باشد. اگر لیپوساکشن همراه با لیفت انجام شود ، پزشک شما به احتمال زیاد آن را قبلاً انجام می دهد. در مورد لیفت با برش زیر بغل ، برش های لیپوساکشن بازو معمولاً در یک چین پنهان زیر بغل قرار دارند.

بعد از عمل جراحی

همانند سایر جراحی ها مراقبت های بعد از لیپوماتیک بسیار حائز اهمیت است. پیگیری جراحی برای این روش مشابه سایر روشهای جراحی است. اول از همه ، کبودی و تورم ممکن است ظاهر شود ، اما ظرف چند هفته پس از عمل کاهش می یابد. ممکن است کمی احساس درد کنید اما با مسکن های سنتی می توان این درد را کاهش داد. همچنین کشش شدید پوست اطراف زخم ها را احساس خواهید کرد. بنابراین ، بسیار مهم است که از حرکات کششی که می توانند زخم را بزرگ کنند ، اجتناب کنید. در بیشتر موارد ، پزشکان توصیه می کنند که برای اطمینان از نتایج بهتر ، از گن بعد از لیپوماتیک استفاده کنید.

بسته به فعالیت حرفه ای خود ، ظرف چند روز میتوانید به محل کار خود بازگردید. با این حال ، ممکن است مجبور شوید چند ماه صبر کنید تا بتوانید دوباره ورزش کنید.

قبل از عمل ، جراح شما را در مورد همه چیزهایی که باید و نباید انجام می دهید ، اطلاع می دهد. از پرسیدن هر سوالی که ممکن است هنگام ملاقات اولیه با او یا در حین ملاقات های بعدی داشته باشید ، دریغ نکنید.

کلید یک نتیجه عالی: پوشیدن گن مناسب

یکی از نکاتی که حتما باید رعایت شود و مربوط است به مراقبت های بعد از لیفت بازو ، پوشیدن گن مناسب بهترین راه برای کم کردن ریسک عمل ناموفق است. همانطور که قبلاً گفتیم ، پس از عمل ، ناحیه تحت درمان متورم می شود. اگر لیفت با لیپوساکشن همراه باشد ، این تورم حتی ممکن است بیشتر باشد. برای از بین بردن بهتر ورم ، گن های  فشاری از اعمال فشار مطلوب اطمینان حاصل می کنند. علاوه بر این ، یکی از مزایای اصلی آنها این است که بافت ها را در کنار هم نگه می دارند. پس از لیفت بازو ، آستین ها می توانند از مواج یا شل شدن پوست جلوگیری کنند که خطوط ایده آل را تضمین می کند.

با اینکه همانطور که اشاره کردیم عمل جراحی لیفت بازو با لیپوساکشن بازو متفاوت است ، با این حال اصولا گن لیفت بازو با گن لیپوساکشن (لیپوماتیک) بازو یکی است . هدف فشرده سازی مناسب و سه بعدی است که این گن ها فراهم میکنند.

خرید > گن بازو بعد از عمل

این گن ها مجهز به دو بند Velcro در بالا و پایین سینه برای حداکثر قابلیت تنظیم است. گن های استاندارد با پارچه های Coolmax تولید می شود ، برای لیپوساکشن بازوها ، نواحی زیر بغل و لیفت بازو ایده آل است. برای دستیابی به نتایج مطلوب لیفت بازو ،مهرین مدیکال توصیه می کند که گن بازوی خود را یک اندازه بزرگتر از اندازه واقعی خود خریداری کنید. به عنوان مثال ، اگر با توجه به نمودار اندازه گیری اندازه شما 1 باشد ، توصیه می کنیم سایز 2 بخرید (این فقط در صورتی انجام می شود که شما بدون لیپوساکشن ، لیفت بازو انجام دهید). کیفیت پارچه ها و تحقیقات بالینی ما اطمینان می دهد که تنها یک لباس برای ارائه درمان کامل مورد نیاز پزشک مورد نیاز است. – همین حالا خرید کنید.

بیشتر بخوانید > مراقبت های بعد از لیپوماتیک بازو

به عنوان اولین قدم برای تشخیص بیماری کلیوی، پزشک سابقه شخصی و خانوادگی شما را بررسی می‌کند. آیا شما مبتلا به فشار خون بالا هستید؟ آیا دارویی مصرف کرده‌اید که ممکن است بر عملکرد کلیه تأثیر بگذارد؟ آیا متوجه تغییراتی در عادات ادراری خود شده‌اید؟
بیمای‌های کلیوی معمولا قابل درمان هستند. اما شرایط درمان بیماری مزمن کلیه متفاوت است. این مقاله به شما می‌گوید که نارسایی مزمن کلیه چگونه درمان می‌شود.

در این مقاله می‌خوانید:

• تشخیص نارسایی کلیه
• درمان نارسایی کلیه در مراحل اولیه
• عوارض بیماری
• درمان نارسایی کلیه در مرحله آخر
• نارسایی مزمن کلیه چگونه درمان می‌شود؟
• جمع بندی

تشخیص نارسایی کلیه
برای تشخیص بیماری کلیوی، ممکن است به آزمایش‌ها و روش‌های خاصی برای تعیین شدت بیماری کلیوی خود نیاز داشته باشید. از جمله :
آزمایش خون
آزمایش‌های عملکرد کلیه به دنبال سطح مواد زائد مانند کراتینین و اوره در خون شما است.

آزمایش ادرار
تجزیه و تحلیل نمونه ادرار می‌تواند ناهنجاری‌هایی را نشان دهد که به نارسایی مزمن کلیه اشاره و به شناسایی علت بیماری مزمن کلیه کمک می‌کند.

تصویربرداری و سونوگرافی
ممکن است پزشک از سونوگرافی یا سایر آزمایش‌های تصویربرداری برای ارزیابی ساختار و اندازه کلیه‌های شما استفاده کند.

برداشتن نمونه ای از بافت کلیه برای آزمایش
پزشک ممکن است بیوپسی کلیه را توصیه کند که شامل برداشتن نمونه ای از بافت کلیه است. بیوپسی کلیه اغلب با بی حسی موضعی با استفاده از یک سوزن بلند و نازک که از طریق پوست شما وارد کلیه می‌شود انجام می‌شود.
نمونه بیوپسی برای آزمایش به آزمایشگاه فرستاده می‌شود تا مشخص شود علت مشکل کلیه شما چیست.

درمان نارسایی کلیه در مراحل اولیه

درمان شامل اقداماتی برای کمک به کنترل علائم، کاهش عوارض و کند شدن پیشرفت بیماری است.

برخی از انواع بیماری‌های کلیوی با توجه به علت، قابل درمان هستند. اما اغلب بیماری مزمن کلیه درمان ندارد.
درمان معمولاً شامل اقداماتی برای کمک به کنترل علائم و نشانه‌ها، کاهش عوارض و کند شدن پیشرفت بیماری است.
اگر کلیه‌های شما به شدت آسیب ببینند، ممکن است به درمان بیماری مرحله نهایی کلیه نیاز داشته باشید.
اما آسیب کلیه حتی زمانی که یک بیماری زمینه‌ای مانند دیابت یا فشار خون بالا کنترل شود، بدتر می‌شود.

عوارض بیماری
عوارض بیماری کلیه را می‌توان کنترل کرد تا راحت تر باشید. درمان‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

داروهای فشار خون بالا
داروهای فشار خون بالا می‌توانند در ابتدا عملکرد کلیه را کاهش داده و سطح الکترولیت‌ها را تغییر دهند. بنابراین ممکن است برای نظارت بر وضعیت خود به آزمایش خون مکرر نیاز داشته باشید. پزشک رژیم غذایی کم نمک توصیه می‌کند.

داروهای تسکین تورم
افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه اغلب مایعات را در بدن خود نگه می‌دارند. این می‌تواند منجر به تورم در پاها و همچنین فشار خون بالا شود. داروهایی به نام دیورتیک ها می‌توانند به حفظ تعادل مایعات در بدن شما کمک کنند.

داروهای درمان کم خونی
مکمل های هورمون اریتروپویتین گاهی اوقات با آهن اضافی، به تولید گلبول‌های قرمز بیشتر کمک می‌کند. خستگی و ضعف مرتبط با کم خونی هم رفع می‌شود.

داروهای کاهش سطح کلسترول
پزشک شما ممکن است داروهایی به نام استاتین را برای کاهش کلسترول توصیه کند. افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه اغلب دارای سطح بالایی از کلسترول بد هستند که خطر بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهد.

داروهای محافظت از استخوان
مکمل های کلسیم و ویتامین D می‌توانند از ضعیف شدن استخوان‌ها جلوگیری کرده و خطر شکستگی را کاهش دهند. همچنین ممکن است برای کاهش میزان فسفات در خون و محافظت از رگ‌های خونی خود در برابر آسیب رسوبات کلسیم (کلسیفیکاسیون) از داروهای معروف به فسفات چسباننده استفاده کنید.

رژیم کم پروتئین برای به حداقل رساندن مواد زائد در خون
همانطور که بدن پروتئین را از مواد غذایی پردازش می‌کند ، مواد زائد ایجاد می‌کند که کلیه‌ها باید از خون فیلتر کنند. برای کاهش میزان کار کلیه‌ها ، پزشک خوردن پروتئین کمتر را توصیه می‌کند.
یک متخصص تغذیه می‌تواند راه‌هایی را برای کاهش مصرف پروتئین در حالی که هنوز رژیم غذایی سالم دارید پیشنهاد دهد.

درمان نارسایی کلیه در مرحله آخر
اگر کلیه‌های شما به تنهایی نتوانند با دفع مواد زائد و مایعات همراه شوند و دچار نارسایی کامل یا تقریباً کامل کلیه شوید، به دیالیز یا پیوند کلیه نیاز دارید.
نارسایی مزمن کلیه چگونه درمان می‌شود؟
به عنوان بخشی از درمان نارسایی مزمن کلیه، پزشک ممکن است رژیم غذایی خاصی را برای حمایت از کلیه‌ها توصیه کند. برای تغییز رژیم غذایی باید سبک زندگی خود را تغییر دهید. برخی از موارد تغییر در رژیم غذایی عبارتند از :

1-غذاهایی پر نمک را حدف کنید
با پرهیز از محصولات حاوی نمک اضافه شده ، از جمله غذاهای مناسب مانند شام‌های یخ‌زده ، سوپ‌های کنسرو شده و غذاهای فست فود، میزان سدیمی را که هر روز می‌خورید کاهش دهید.
غذاهای دیگر با نمک اضافه شده شامل غذاهای نمکی شور، سبزیجات کنسرو شده و گوشت و پنیر فرآوری شده است.

2-غذاهای کم پتاسیم را انتخاب کنید

نمونه‌هایی از غذاهای کم پتاسیم شامل سیب، کلم، هویج، لوبیا سبز، انگور و توت فرنگی است.

غذاهای حاوی پتاسیم بالا شامل موز، پرتقال، سیب زمینی، اسفناج و گوجه فرنگی است. نمونه‌هایی از غذاهای کم پتاسیم شامل سیب، کلم، هویج، لوبیا سبز، انگور و توت فرنگی است.
توجه داشته باشید که بسیاری از جایگزین‌های نمک حاوی پتاسیم هستند. بنابراین اگر نارسایی کلیه دارید ، باید از مصرف آنها خودداری کنید.
3-میزان پروتئین مصرفی خود را محدود کنید
متخصص تغذیه ثبت شده شما چند گرم پروتئین مورد نیاز در روز را برآورد می‌کند و بر اساس این مقدار توصیه می‌کند. غذاهای سرشار از پروتئین شامل گوشت بدون چربی ، تخم مرغ ، شیر ، پنیر و لوبیا است. غذاهای کم پروتئین شامل سبزیجات ، میوه ها ، نان و غلات است.

4-ارتباط با سایر افرادی که بیماری کلیوی دارند
آنها می‌توانند احساس شما را درک کنند و پشتیبانی بی نظیری ارائه دهند.

5-روال عادی زندگی خود را حفظ کنید
سعی کنید فعالیت‌هایی را که از آنها لذت می‌برید ادامه دهید و اگر شرایط شما اجازه می‌دهد به کار خود ادامه دهید.

6-فعال بودن بیشتر روزهای هفته
با توصیه پزشک، بیشتر روزهای هفته حداقل 30 دقیقه فعالیت بدنی داشته باشید.

جمع‌بندی
اینکه نارسایی مزمن کلیه چگونه درمان می‌شود، کاملا به نتایج آزمایش‌های شما بستگی دارد. در مورد تمام داروهایی که مصرف می‌کنید نیز با پزشک خود مشورت کنید.
متخصصان کلینیک بیا نی نی می‌توانند شما را برای روند درمان نارسایی‌ کلیوی راهنمایی کنند.

پیشنهاد ویژه بیا نی نی: 

پیشنهاد ویژه بیا نی نی: 

پیشنهاد ویژه بیا نی نی: 

سرگیجه عبارت است از احساس سبکی سر، گیجی و منگی، یا عدم تعادل که بر اندام‌های حسی به‌ویژه چشم‌ها و گوش‌ها تاثیر می‌گذارد، بنابراین گاهی اوقات می‌تواند باعث غش شود. اما سرگیجه ناگهانی در زنان نشانه چیست؟

در این مقاله می‌خوانید:

• علل سرگیجه
• علائم سرگیجه
• چه موقع در مورد سرگیجه با پزشک تماس بگیرید؟
• از ملاقات با پزشک چه انتظاری باید داشته باشید؟
• درمان سرگیجه
• آنچه می‌توانید در مورد سرگیجه انجام دهید
• خلاصه درباره سرگیجه ناگهانی

سرگیجه یک بیماری نیست، بلکه نشانه‌ای از اختلالات مختلف است.
سرگیجه و عدم تعادل ممکن است باعث احساس سرگیجه شود، اما این دو عبارت، علائم متفاوتی را توصیف می‌کنند. سرگیجه با احساس چرخش مشخص می‌شود، مثل اینکه اتاق در حال حرکت است.
همچنین ممکن است احساس بیماری حرکتی داشته باشید یا انگار به یک طرف متمایل شده‌اید.
عدم تعادل، از دست دادن تعادل است. سرگیجه واقعی، به معنی احساس سبکی سر یا تقریبا غش کردن است.
سرگیجه، یک مشکل شایع است و علت اصلی آن معمولا جدی نیست. سرگیجه گاه و بیگاه، نگران‌کننده نیست. با این حال، اگر بدون هیچ دلیل واضحی یا به مدت طولانی دچار سرگیجه‌های مکرر شدید، باید فورا با پزشک خود تماس بگیرید.

علل سرگیجه
علل شایع سرگیجه شامل میگرن، مصرف داروها و الکل است. همچنین می‌تواند ناشی از مشکل در گوش داخلی باشد.
شایع‌ترین علت آن، سرگیجه موضعی خوش‌خیم است که باعث سرگیجه کوتاه‌مدت می‌شود. مثلا در مواقعی که شخص به سرعت موقعیت خود را تغییر می‌دهد (مانند نشستن روی تخت بعد از دراز کشیدن).
سرگیجه و دَوَران، می‌تواند در اثر بیماری «مِنیِر» ایجاد شود که باعث تجمع مایع در گوش با پر شدن گوش، کاهش شنوایی و وزوز گوش می‌شود. یکی دیگر از علل احتمالی سرگیجه و دَوَران، «نوروم آکوستیک» است.
«نوروم آکوستیک» یک تومور غیر سرطانی است که روی عصبی که گوش داخلی را به مغز متصل می‌کند، شکل می‌گیرد.
برخی دیگر از علل احتمالی سرگیجه عبارتند از:

• افت ناگهانی فشار خون
• بیماری عضله قلب
• کاهش حجم خون
• اختلالات اضطرابی
• کم‌خونی (آهن کم)
• هیپوگلیسمی (قند خون پایین)
• عفونت گوش
• کم‌آبی بدن
• گرمازدگی
• ورزش بیش از حد
• دریازدگی
• در موارد نادر، سرگیجه می‌تواند ناشی از بیماری ام اس، سکته مغزی، تومور بدخیم یا اختلال مغزی دیگر باشد.

علائم سرگیجه
افرادی که سرگیجه دارند ممکن است حس‌های مختلفی را تجربه کنند که عبارتند از:

• سبکی سر یا احساس ضعف
• حس چرخیدن
• ناپایداری
• از دست دادن تعادل
• احساس گیجی
• گاهی اوقات، سرگیجه با تهوع، استفراغ یا غش همراه است. اگر این علائم را برای مدت طولانی مشاهده کردید، به دنبال فوریت‌های پزشکی باشید.

چه موقع در مورد سرگیجه با پزشک تماس بگیرید؟
در صورت تداوم حملات سرگیجه، باید با پزشک خود تماس بگیرید. در صورت بروز سرگیجه ناگهانی همراه با این علائم هم به پزشک مراجعه کنید:

• صدمه به سر
• سردرد
• گردن‌درد
• تب بالا
• تاری دید
• از دست دادن شنوایی
• مشکل در صحبت کردن
• بی‌حسی یا سوزن‌سوزن شدن
• افتادگی چشم یا دهان
• از دست دادن هوشیاری
• درد قفسه سینه
• استفراغ مداوم

این علائم می‌تواند نشان‌دهنده یک مشکل جدی سلامتی باشد، بنابراین مهم است که در اسرع وقت به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید.

از ملاقات با پزشک چه انتظاری باید داشته باشید؟
پزشک می‌تواند با انجام معاینه فیزیکی، علت سرگیجه و سایر علائم را مشخص کند. او از شما سئوالاتی در مورد سرگیجه می‌پرسند:

• سرگیجه کی رخ می‌دهد؟
• در چه شرایطی رخ می‌دهد؟
• شدت علائم آن چقدر است؟

علائم دیگری که با سرگیجه دارید، چیست؟
پزشک ممکن است چشم‌ها و گوش‌های شما را بررسی کند، یک معاینه فیزیولوژیکی عصبی انجام دهد، وضعیت بدن شما را معاینه کند و آزمایش‌هایی را برای بررسی تعادل انجام دهد.
بسته به علت مشکوک، ممکن است آزمایش تصویربرداری مانند سی‌تی اسکن یا MRI توصیه شود.
در برخی موارد، علت سرگیجه مشخص نمی‌شود.

درمان سرگیجه
درمان سرگیجه بر علت زمینه‌ای متمرکز است. در بیشتر موارد، درمان‌های خانگی و دارویی می‌توانند علت سرگیجه را کنترل کنند.
مشکلات داخلی گوش ممکن است با داروها و تمرینات خانگی که می‌تواند به کنترل تعادل کمک کند، مدیریت شود.
بیماری «مِنیِر» با رژیم سالم کم‌نمک، تزریقات گاه به گاه یا جراحی گوش درمان می‌شود.
میگرن با داروها و تغییر شیوه زندگی (مانند یادگیری شناسایی و اجتناب از عوامل ایجادکننده میگرن) درمان می‌شود.
داروها و تکنیک‌های کاهش اضطراب می‌توانند به اختلالات اضطرابی کمک کنند.
نوشیدن مقدار زیادی مایعات می‌تواند در مواقعی که سرگیجه ناشی از ورزش زیاد، گرما یا کم‌آبی بدن است، مفید باشد.

آنچه می‌توانید در مورد سرگیجه انجام دهید
اگر دچار سرگیجه‌های مکرر هستید این نکات را رعایت کنید:

• هنگام احساس سرگیجه فورا بنشینید یا دراز بکشید و استراحت کنید تا سرگیجه برطرف شود. این کار می‌تواند از احتمال از دست دادن تعادل پیشگیری کند.
• در صورت لزوم از یک عصا یا واکر برای ثبات استفاده کنید.
• هنگام بالا یا پایین رفتن از پله‌ها همیشه از نرده ها کمک بگیرید.
• فعالیت‌هایی را انجام دهید که تعادل را بهبود می‌بخشد، مانند یوگا و تای‌چی.
• از حرکت یا تغییر موقعیت ناگهانی خودداری کنید.
• اگر مکررا بدون هشدار دچار سرگیجه می‌شوید از رانندگی یا کار با ماشین‌آلات سنگین خودداری کنید.
• از مصرف کافئین، الکل و دخانیات خودداری کنید. استفاده از این مواد ممکن است باعث سرگیجه، یا بدتر شدن آن شود.
• در طول روز حداقل هشت لیوان آب بنوشید، هفت ساعت یا بیشتر بخوابید و از موقعیت‌های استرس‌زا دوری کنید.
• رژیم غذایی سالم داشته باشید که شامل سبزیجات، میوه‌ها و پروتئین‌های بدون چربی باشد تا از سرگیجه جلوگیری شود.
• اگر فکر می‌کنید سرگیجه شما ناشی از مصرف دارو است، در مورد کاهش دوز یا جایگزین کردن داروی دیگر با پزشک خود مشورت کنید.
• در صورت احساس تهوع همراه با سرگیجه، از داروهای بدون نسخه مانند آنتی‌هیستامین استفاده کنید. این داروها ممکن است باعث خواب‌آلودگی شوند، بنابراین در مواقعی که نیاز به فعالیت دارید از آن‌ها استفاده نکنید.
• اگر سرگیجه شما ناشی از گرمای بیش از حد یا کم‌آبی است، در جای خنک استراحت کنید و آب بنوشید.
• اگر نگران دفعات یا شدت سرگیجه خود هستید، همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

خلاصه درباره سرگیجه ناگهانی
بیشتر موارد سرگیجه پس از درمان علت زمینه‌ای، به خودی خود برطرف می‌شود. در موارد نادر، سرگیجه می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل جدی برای سلامتی باشد.
سرگیجه زمانی می‌تواند عوارضی ایجاد کند که باعث غش یا از دست دادن تعادل شود. این اتفاق‌ها می‌تواند به‌ویژه هنگام رانندگی یا کار با ماشین‌آلات سنگین خطرناک باشد.
اگر دچار سرگیجه شدید، فورا رانندگی را متوقف کنید.

پوست بدن در همه ی نواحی یکنواخت نیست و در بعضی قسمت ها به صورت طبیعی تیره تر و یا روشن تر از سایر قسمت ها است . آلت تناسلی و نواحی چین دار بدن معمولا کمی تیره تر از بقیه ی قسمت های بدن است. در این مقاله به علت تیرگی واژن زنان پی می‌برید.

تغییر رنگ و تیره شدن ناحیه تناسلی یک روند طبیعی است. و به عنوان یک بیماری نباید به آن نگاه کرد. به طور طبیعی بعد از بلوغ و تغییرات هورمونی رنگ ناحیه تناسلی نسبت به رنگ بقیه قسمت های بدن تیره تر می شود و اصولا با بالا رفتن سن این تیرگی بیشتر می شود . علت اصلی تیره شدن رنگ آلت تناسلی زنان، تغییرات هورمونی و عوامل ژنتیکی است. تیرگی پوست ناحیه تناسلی برای بسیاری از خانم ها ناراحت کننده است با آن که این ناحیه در معرض دید همه نیست، اما تیره بودن آن می‌تواند برای یک خانم و شریک جنسی اش ناخوشایند باشد.

علت تیرگی واژن زنان چیست ؟

• ژنتیک (مهم ترین عامل)
• بارداری و افزایش رنگدانه‌های پوست
• زنانی که به دیابت نوع دوم مبتلا هستند نیز معمولا پوست واژن شان تیره است
• اصلاح مرتب موهای زائد با تیغ یا ژیلت
• بالا رفتن سن
• استفاده از برخی کرم‌ها، صابون‌ها، شامپو‌های بدن و دیگر محصولات شیمیایی
• اصطکاک نواحی تناسلی در افراد چاق
• بیماری های پوستی، خارندن زیاد پوست
• در معرض آفتاب قرار گرفتن (حمام آفتاب برای برنزه شدن)
• استفاده از شلوار و لباس زیر تنگ
• اختلالات هورمونی (مثل افراد پی سی او)
• پیاده روی و راه رفتن زیاد
• سوء تغذیه یا کمبود برخی از ویتامین ها
• استفاده از لباس زیر پلاستیکی

همان طور که در این فهرست مشاهده می کنید برخی از این علل قابل پیشگیری است و  برخی جزو روند طبیعی زندگی یک فرد است و قابل پیشگیری نیست . لازم به ذکر است اگر تیرگی ناحیه تناسلی خانم ها با خارش، درد، ترشحات غیر طبیعی و بوی بد همراه نباشد، موضوع نگران کننده ای نیست، اما در صورت عفونت می تواند هر کدام از علائم گفته شده را به همراه داشته باشد که در آن صورت باید برای درمان عفونت اقدام کرد .

درمان تیرگی واژن زنان چیست؟

برای استفاده از روش های موجود برای رفع تیرگی پوست ناحیه تناسلی بهتر است با پزشک متخصص مشورت کنید.

1- استفاده از محصولات روشن کننده 
در حال حاضر کرم ، صابون و ژل های روشن کننده پوست (ناحیه تناسلی) با مارک های تجاری مختلفی در داروخانه ها موجود است. این محصولات دارای ترکیبات طبیعی (گیاهی) یا شیمیایی می باشند. این که چه قدر این محصولات می تواند موثر باشد سوالی است که با صراحت نمی توان به آن جواب داد. برخی از انواع این محصولات شیمیایی برای سفید کردن ناحیه تناسلی نتایج موقتی دارند و تیرگی ناحیه تناسلی، بعد از مدتی دوباره برمی گردد، ولی ما توصیه می کنیم در صورت تمایل به استفاده از این محصولات حتما با پزشک متخصص مشورت کنید تا با آگاهی کامل این محصولات را انتخاب کنید .

2- لیزر درمانی
یکی از روش های رفع تیرگی پوست ناحیه تناسلی استفاده از لیزر است. لیزر درمانی یک روش تخصصی است که باید توسط پزشک با تجربه انجام شود. در این روش درمانی، بخش های تیره از سطح پوست حذف شده و باعث می شود پوست تازه دوباره تشکیل شود. اصولا لیزر در طی یک تا سه جلسه انجام می شود. این روش درمانی هیچ دردی ندارد و نتایج آن بعد از اولین جلسه درمانی نیز قابل مشاهده است. البته باید در نظر داشت با انجام لیزر رنگ پوست به رنگ طبیعی پوست برمی گردد و نباید انتظار داشت که پوست خیلی سفید شود . خانم ها قبل از اقدام به لیزر سفید کردن ناحیه تناسلی، باید انتظارات معقولی از نتیجه لیزر داشته باشند؛ در مورد این که لیزر تا چه اندازه پوست ناحیه تناسلی را روشن می کند، با پزشک مشورت کنید.

3- ماسک های گیاهی

جلوگیری از تیرگی واژن زنان
هر چند تیرگی واژن یک روند طبیعی محسوب می شود، ولی نباید فراموش کنیم زیبایی ناحیه تناسلی در برخی از افراد که اهمیت زیادی به زیبایی می دهند باعث افزایش اعتماد به نفس و تمایل بیشتر آن ها به برقراری روابط جنسی با همسرشان می شود. اقدامات زیر، می تواند به پیشگیری از تیرگی ناحیه تناسلی کمک کند.

• وزن بدن خود را کنترل کنید چون چاقی باعث تیرگی واژن می شود.
• از لباس های تنگ استفاده نکنید. لباس های تنگ جلوی تنفس پوست را می گیرند و سبب تیرگی پوست می‌شود.
• اگر مشکل هورمونی دارید برای درمان آن اقدام کنید .
• از تیغ یا ژیلت برای موهای زائد ناحیه تناسلی استفاده نکنید .
  به جنس لباس زیر خود دقت داشته باشید و از پوشیدن لباس های زیر از جنس پلاستیک خودداری کنید (جنس کتان و نخی)
• از پاک کننده های ملایم برای شستشوی ناحیه تناسلی استفاده کنید.
• در انتها اهمیت دادن به زیبایی حتی زیبایی ناحیه تناسلی یک مسئله کاملا شخصی است و نباید دیگران را برای انجام هر درمانی در این زمینه منع کنیم.

حتما اسم لابیاپلاستی را شنیده‌اید، اما ممکن است ندانید که کدام قسمت از بدن را درگیر می‌کند. به شما کمک می‌کنیم تا با عوارض عمل لابیاپلاستی و مزایای آن آشنا شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• لابیاپلاستی چیست؟
• دلایل انجام عمل لابیاپلاستی
• روش‌های لابیاپلاستی
• بیهوشی برای لابیاپلاستی
• مراقبت‌های بعد از جراحی
• انتخاب انجام عمل لابیاپلاستی
• عوارض عمل لابیاپلاستی
• پرسش و پاسخ درباره عوارض عمل لابیاپلاستی

لابیاپلاستی چیست؟
در جستجوی گوگل ممکن است واژه‌های دیگری مانند «جوانسازی واژن» به شما ارائه شود، با این حال، هدف این مقاله معرفی لابیاپلاستی و ارائه وجه تمایز آن از سایر انواع جوانسازی واژن است.
جوانسازی واژن، یک اصطلاح گسترده است که شامل تعداد زیادی از گزینه‌ها می‌شود.
درمان‌های جوانسازی واژن معمولا شامل استفاده از دستگاه‌های انرژی مانند لیزر، فرکانس رادیویی و سونوگرافی است. اکثر روش‌های جوانسازی واژن از نوعی انرژی برای انجام کارهایی مانند سفت شدن واژن، کاهش بی‌اختیاری و از بین بردن خشکی واژن استفاده می‌کنند.

تفاوت اصلی لابیاپلاستی و درمان‌های دیگر جوانسازی واژن این است که لابیاپلاستی یک عمل جراحی به شمار می‌رود.
هدف از عمل جراحی لابیاپلاستی، کاهش اندازه لبیا مینورا (بافت‌های داخلی دستگاه تناسلی زن) است به طوری که با لب‌های بزرگ (قسمت بیرونی دستگاه تناسلی زن) هم تراز شود.
این روش، بسته به وضعیت خاص بیمار، شامل استفاده از چندین روش مختلف جراحی است.

دلایل انجام عمل لابیاپلاستی
دلایل زیادی برای بزرگ شدن لابیاها وجود دارد که شامل زایمان، پیری، فعالیت جنسی و ژنتیک است. زنان به دلایل مختلف، جراحی را انتخاب می‌کنند.
بسیاری از خانم‌هایی که از بزرگ شدن لابیای خود رنج می‌برند، در ورزش، رعایت بهداشت، عفونت‌های مجاری ادراری، فعالیت جنسی و سایر فعالیت‌های بدنی دچار مشکل می‌شوند.
علاوه بر این، بزرگ شدن لابیا می‌تواند روند پوشیدن شلوار یوگا، شلوار ورزشی و مایو را مشکل کند.
اکثر بیماران هنگام ارتباط عاشقانه با همسر خود به دلیل بزرگ بودن لابیاها احساس ناراحتی دارند که باعث می‌شود لابیاپلاستی را انتخاب کنند.

روش‌های لابیاپلاستی
برخی از روش‌های لابیاپلاستی به شرح زیر است:

1- روش کوتاه کردن
کوتاه کردن لابیاها، یک تکنیک اصلی و انجام آن طبیعی‌ترین کار است. این روش پرکاربردترین تکنیکی است که توسط جراحان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در این روش، قسمت اضافی لب‌های کوچک برداشته و بخیه زده می‌شود تا با لب‌های بزرگ متقارن باشد.

کوتاه کردن لابیاها، یک تکنیک اصلی و انجام آن طبیعی‌ترین کار است. این روش پرکاربردترین تکنیکی است که توسط جراحان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

2- روش گوه
در این روش، جزئی از ضخیم‌ترین قسمت لبیای مینور برداشته می‌شود. زیر مخاط (بافت لایه زیر غشای مخاطی) باید با برداشتن ضخامت جزئی، دست‌نخورده باقی بماند.
این روش بعد از عمل هم ظاهر طبیعی واژن را حفظ می‌کند.

چندین روش دیگر برای کاهش لب‌های کوچک وجود دارد و همه این تکنیک‌ها دارای مزایا و معایب خاصی هستند.
اگر در حال انجام جراحی لابیاپلاستی هستید، کلید اطمینان از به دست آوردن نتایج مناسب این است که به جراح پلاستیک که دارای تبحر و مهارت است، مراجعه کنید.

بیهوشی برای لابیاپلاستی
لابیاپلاستی، یک عمل سرپایی است. این روش را می‌توان در عرض یک ساعت به صورت جداگانه یا با سایر جراحی‌های زیبایی انجام داد. بسته به برنامه درمانی مورد بحث با جراح پلاستیک، می‌توان آن را تحت بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام داد.

مراقبت‌های بعد از جراحی
ناحیه تناسلی زنان بسیار حساس است و به طور کلی نیاز به مراقبت مناسب دارد. بنابراین هنگام انجام روشی مانند لابیاپلاستی، برخی دستورالعمل‌های بعد از عمل وجود دارد که باید از آن‌ها آگاه باشید:

• شما باید از دوش گرفتن طولانی‌مدت اجتناب و هر بار بعد از شستشو محل زخم را خشک کنید.
• آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده توسط جراح باید برای کاهش درد و التهاب مصرف شود.
• باید از دوچرخه‌سواری، دویدن و سایر فعالیت‌های بدنی اجتناب کنید.
• بازگشت زودهنگام به فعالیت‌ها می‌تواند بر زخم فشار وارد کند و بی‌دلیل روند بهبود را به تاخیر بیاندازد.
• نباید لباس‌های تنگ یا لباس زیر بپوشید زیرا باعث اصطکاک روی زخم می‌شوند.
• حداقل تا چهار هفته بعد از جراحی، از رابطه جنسی خودداری کنید.
• درباره مراقبت‌های بیشتر از پزشک خود، سئوال بپرسید.

انتخاب انجام عمل لابیاپلاستی
لابیاپلاستی دارای مزایای کاربردی و زیبایی است. اکثر زنان تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند تا لابیای اضافی خود را که پیچ می‌خورد و باعث درد و سوزش می‌شود، کاهش دهند.
دیگران می‌خواهند ظاهر جوان خود را پس از زایمان یا افزایش سن بازگردانند. 

عوارض عمل لابیاپلاستی
میزان رضایت و عوارض طولانی‌مدت زنان از لابیاپلاستی پیگیری نشده است.
بعلاوه این عمل هم می‌تواند مانند سایر جراحی‌ها عوارضی به همراه داشته باشد که خوب است از آن‌ها آگاه شوید.
عوارض عمل لابیاپلاستی، شامل موارد زیر است:

• عفونت
• تغییرات دائمی در احساس
• درد مداوم
• زخم
• باز شدن بخیه‌ها

بهترین توصیه برای خانم‌هایی که جراحی واژن دارند این است که با پزشک در مورد احساس و نگرانی‌های‌شان در مورد اندام تناسلی و همچنین انتظارات خود از جراحی و گزینه‌های احتمالی غیر جراحی صحبت کنند.
انجام تمرینات کگل هدفمند می‌تواند عضلات ضعیف و شل‌شده واژن را تقویت کرده و برانگیختگی جنسی را افزایش دهد.
انجام مشاوره می‌تواند مشکلات مربوط به عزت نفس و اعتماد به نفس جنسی را برطرف کند.

پرسش و پاسخ درباره عوارض عمل لابیاپلاستی
سوال مخاطب بیا نی نی: سلام خانم دکتر وقتتون بخیر منظور از عوارض محدود لابیاپلاستی چی هست؟ چه عوارضی داره؟

پاسخ دکتر فاطمه ارشادی، متخصص زنان و زایمان:
دوست عزیز یعنی احتمال ایجاد عارضه بسیار کم است و از عوارض می‌توان به عفونت و باز شدن بخیه‌ها اشاره کرد.

پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی آماده‌اند تا شما را راهنمایی کنند.

پیشنهاد ویژه بیا نی نی: بهترین دکتر جراحی بینی