بایدها و نبایدهای سرماخوردگی در دوران شیردهی

بایدها و نبایدهای سرماخوردگی در دوران شیردهی
سرماخوردگی در دوران شیردهی یکی از عارضه‌های احتمالی برای مادر و نوزاد اوست. اما آیا مادری که نوزادش کاملا از شیر تغذیه می‌کند می‌تواند همانند شرایط عادی دارو مصرف کند؟ مسلما خیر. بنابراین لازم است به باید و نبایدها و شرایط سرماخوردگی در دوران شیردهی نگاهی کلی داشته باشیم.

بایدها و نبایدهای سرماخوردگی در دوران شیردهی
بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – آیا با سرماخوردگی در دوران شیردهی مواجه شده‌اید؟ برای تضمین سلامت نوزاد چه نکاتی را باید رعایت کنیم؟ 
دوران شیردهی یک دوره خاص در زندگی هر مادر است. دورانی که تغذیه مادر و وضعیت روحی او همگی بر روی شیری که به نوزاد می‌دهد، اثرگذار است. ممکن است طی این دوره شیرین و حساس مادران شیرده به بیماری سرماخوردگی مبتلا شوند. از آنجایی که بسیاری از داروها از طریق شیر به نوزاد منتقل می‌شوند، قبل از مصرف هر گونه دارو، بهتر است در این مورد با دکتر مشورت کنید و با آگاهی کامل نسبت به مصرف دارو‌ها اقدام کنید. با این کار از بروز عوارض ناخواسته در نوزاد پیشگیری خواهید کرد. در ادامه با باید و نباید‌های مواجهه با سرماخوردگی در دوران شیردهی آشنا می‌شوید.

مصرف دارو‌های شیمیایی در دوران شیردهی

اگرچه مصرف برخی از دارو‌ها در دوران شیردهی بی‌خطر است، اما بیشتر دارو‌ها تا حدی به شیر مادر راه پیدا می‌کنند و حتی ممکن است در تولید شیر تاثیرگذار باشند. مقدار دارویی که وارد شیر مادر می‌شود و چگونگی تاثیر آن در کودک به عواملی مثل نوع دارو، مقدار و طریقۀ مصرف آن مرتبط است. اسهال، استفراغ، بی‌اشتهایی، خواب‌آلودگی یا تحریک‌پذیری غیرمعمول در نوزادان، برخی از عوارض جانبی قرارگیری در معرض داروهاست. همچنین برخی دارو‌ها می‌تواند تولید شیر را کاهش دهد یا منجر به افزایش وزن نامتناسب در کودک شود؛ بنابراین قبل از مصرف هر نوع دارو لازم است با پزشک مشورت کنید. 
 
مصرف داروهای شیمیایی در دوران شیردهی

  • اصولا مصرف استامینوفن‌های معمولی و ایبوپروفن‌ها برای سرماخوردگی در دوران شیردهی ایراد ندارند. فراموش نکنید به هیچ عنوان از فرآورده‌های حاوی کدئین استفاده نکنید. همچنین درصورت مصرف قرص ایبوپروفن  از بابت نداشتن کدئین اطمینان حاصل کنید. (در برخی از ایبوپروفن‌ها به دلیل قوی‌تر کردن آن از کدئین استفاده می‌شود.)
  • طبق مطالعات اثر کدئین مصرف شده توسط مادر شیرده بر روی فرزندش ثابت شده است. این کودکان به تپش قلب ضعیف، بی اشتهایی، کمبود انرژی، خستگی و دچار مشکل در تنفس می‌شوند. فراموش نکنید بسیاری از دارو‌هایی که برای درمان سرماخوردگی استفاده می‌شود، حاوی مخدر هستند. به همین دلیل بهترین کار این است که با پزشک خود مشورت کنید و خود‌درمانی نکنید. بسیاری از قرص‌های معروف سرماخوردگی، ترکیبی هستند. یعنی در ترکیبات آن‌ها چندین ماده دارویی به کار رفته است که ممکن است یکی از آن‌ها برایتان مضر باشد.
  • به جز کدئین، از مصرف هر دارویی که در آن آسپرین وجود داشته باشد، خودداری کنید. آسپرین وارد شیر و سپس بدن نوزادتان می‌شود. ورود آسپرین به بدن نوزاد باعث ایجاد سندروم ری می‌شود (این سندروم سوخت و ساز بدن را نامنظم می‌کند). مصرف نکردن آسپرین بخصوص در ماه‌های اولیه تولد نوزاد اهمیت ویژه‌ای دارد.

 

مصرف داروهای شیمیایی در دوران شیردهی
 
 
  • دارو‌هایی که برای گرفتگی بینی و یا حساسیت‌های بینی استفاده می‌شوند، حاوی ماده‌ای به نام “افدرین” هستند. افدرین باعث کاهش شیر مادر می‌شود. بنابراین از مصرف این دارو‌ها برای درمان سرماخوردگی در دوران شیردهی اجتناب کنید.
  • به طور کل آنتی هیستامین‌ها و ضداحتقان‌ها ممکن است باعث کاهش تولید شیر مادر شوند. البته برخی مطالعات نشان می‌دهد که مقادیر بسیار کمی از ضد احتقان‌ها وارد شیر مادر می‌شود. در مورد کاهش شیر مادر نیز اثر آنتی هیستامین‌ها به طور قطع ثابت نشده است، چراکه وقتی شما چند ماه به کودک خود شیر داده‌اید، میزان شیر تولیدی شما متناسب با نیاز نوزاد تنظیم و تثبیت شده است. 
  • در مورد آنتی‌هیستامین‌ها، نسل اول آن‌ها مانند شربت دیفن‌ هیدرامین و کلرفنیرامین می‌توانند باعث خواب‌آلودگی، بی‌علاقگی به شیر خوردن، بی‌اشتهایی، عدم تغذیه کافی و در نهایت وزن نگرفتن نوزاد شوند. آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم و سوم مانند لوراتادین و فکسوفنادین به میزان کمتری خواب آور هستند.
  • بسیاری از دارو‌های سرماخوردگی حاوی دیفن هیدرامین و همچنین پرومتاین هستند. دارو‌هایی که خواب‌آورند و همان عوارض مربوط به خواب‌آلوده شدن نوزاد را دارند.
  • مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها نیز در این دوران نباید بدون مشورت با پزشک صورت بگیرد، چون بسیاری از آن‌ها مانند مترونیدازول برای نوزاد مضر هستند.

موارد مصرف قرص مترونیدازول و عوارض آن


مصرف گیاهان دارویی در دوران شیردهی

مصرف گیاهان دارویی در دوران شیردهی

نه تنها دارو‌های شیمیایی که بسیاری از دارو‌های گیاهی نیز در دوران شیردهی منع مصرف دارند. چون برخی میزان شیر تولیدی مادر را کاهش می‌دهند و برخی دیگر می‌تواند برای کودک شما مضر باشد. بسیاری از این دارو‌ها طبق باور‌های عامیانه و نسخه‌های خودساخته هستند.
بجز این هر گیاهی ممکن است با طبع مادر شیرده یا نوزاد سازگار نباشد و باعث عوارضی مانند کهیر، حساسیت و … شود. پس در مصرف جوشانده‌ها و دمنوش‌های گیاهی هم با پزشک متخصص طب سنتی مشورت کنید و در این زمینه خودسرانه عمل نکنید. متخصص طب سنتی با شناسایی طبع شما و طبع نوزادتان بی‌ضررترین راهکار‌ها را به شما نشان خواهد داد.

توصیه‌های مفید برای سرماخوردگی مادر شیرده

حتما شنیده‌اید میگویند سرماخوردگی باید دوره‌اش را بگذراند. متاسفانه یا خوشبختانه این سخن کاملا درست است. مصرف دارو‌ها به شما در بهبود علایم کمک می‌کند. اما برخی دارو‌ها با سرکوب علایم مشکلات دیگری برای شما ایجاد می‌کند. مثلا آبریزش بینی عکس‌العمل بدن در مقابل عفونت سینوس‌هاست و بدن با این کار به شستوشوی عفونت‌ها می‌شتابد. اما ما مریضان عجول با مصرف آنتی‌هیستامین‌ها این عکس‌العمل طبیعی بدن خود را سرکوب می‌کنیم.
مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‌ها هم فقط آستانه تحمل ویروس را بالا می‌برد. همه این‌ها نهایتا به ضرر ارگان‌های داخلی بدن تمام می‌شود که مجبورند بخاطر ناآگاهی ما رسوبات و مسمومیت‌های دارویی را تاب بیاورند و صدایشان هم در نیاید و اگر روزی از کار افتادند باز با همان دارو‌های رنگارنگ بمباران شوند. ما نه تنها با بدن خود مهربان نیستیم بدن کودکمان را هم قربانی این نامهربانی می‌کنیم. برای چه؟ برای یک سرماخوردگی ساده. توصیه‌های زیر تا حد زیادی به بهبود علایم شما و تحمل سرماخوردگی با محدودیت دارویی کمک می‌کند:

  •  همانطور که گفتیم سرماخوردگی دوره‌ای دارد که باید بگذرد و چه بهتر که خوش بگذرد پس خودتان را به صرف سوپ مرغ دعوت کنید. هضم مواد موجود در سوپ مرغ برای بدن آسان است و بخاطر لعاب گرمش گلوی شخص سرماخورده را تسکین می‌دهد.
  • نوشیدنی عسل و لیمو هم در این زمینه شهرت خوبی دارد. عسل را در آب ولرم (نه آب جوش) حل کنید تا خواصش حفظ شود و بعد به آن آبلیمو اضافه کنید.
  • شستن دهان، بینی و گلو با آب نمک یک روش قدیمی، موثر و بی‌ضرر است. خیلی‌ها برای این کار از سرم‌های موجود در داروخانه‌ها کمک میگیرند (برای شستن بینی). به اینصورت که مقدار کمی از سرم را کف دست ریخته و با دم مقدار کمی از آن‌را به داخل دماغ می‌کشند و سپس با بازدم دماغ را شستوشو می‌دهند. شما برای این کار می‌توانید از اسپری‌های مخصوص دماغ موجود در داروخانه‌ها استفاده کنید (دکوسالین). برای شستوشوی گلو (قرقره کردن)، آب نمک باید شوری ملایمی داشته باشد؛ و اگر ولرم هم باشد چه بهتر.
  • نوشیدن مایعات گرم مانند شیر نه تنها تا حد زیادی باعث تسکین شما می‌شود بلکه اگر در اثر مصرف آنتی‌بیوتیک (که اصولا آب بدن را کم می‌کنند) یا دارو‌های دیگر شیر شما کم شده، میزان تولید شیر را بیشتر می‌کند. مصرف مایعات در دوره بیماری شما باعث می‌شود بدن‌تان قوی‌تر شده و حتی زودتر بهبود یابید.
  • تحقیقات اخیر نشان می‌دهد اگر پس از دیدن اولین علایم سرماخوردگی تا ۲۴ ساعت بعد زینک یا مواد غذایی حاوی زینک مصرف کنید دوره بیماری‌تان کوتاه‌تر می‌شود. زینک بطور کل سیستم ایمنی بدن شما را تقویت می‌کند. پس از دکترتان بخواهید در نسخه اش شربت زینک را فراموش نکند.
  • این ریه‌های درمانده از مریضی و آلودگی را هم به بخور مهمان کنید. شما می‌توانید این کار را در حمام انجام دهید یا از دستگاه بخور استفاده کنید.
  • برای شیر دادن به کودکتان، قبل از شیر دادن حتما دست‌های خود را بشویید. این کار از ابتلای کودکتان به سرماخوردگی تا حد زیادی جلوگیری می‌کند. استفاده از ماسک هم می‌تواند موثر باشد. بطور کل راه انتقال سرماخوردگی آب دهان، بینی و اشک چشم است. شما باید از تماس یا تنفس این‌ها توسط نوزادتان جلوگیری کنید. اما شیردهی را تا جایی که امکان دارد قطع نکنید. اجازه دهید او از آنتی‌بادی‌هایی که بدن شما برای مقابله با سرماخوردگی آزاد کرده است و در شیر شما هم موجود است بهره‌مند گردد.
توصیه های مفید برای سرماخوردگی مادر شیرده
 
مشورت با پزشک متخصص خود را فراموش نکنید. پزشکان با بیماران متعددی سر و کار دارند. هیچوقت از پرسیدن نترسید و به سراغ پزشکی بروید که می‌دانید به حرف‌های شما گوش می‌دهد و نگرانی‌های شما را درباره سرماخوردگی در دوران شیردهی برطرف می‌کند. از طرف دیگر سوالات خود را در انتهای همین صفحه در بخش “ارسال نظر” با گروه بیا نی نی در میان بگذارید.

انگل در کودکان، نشانه‌ ها و روش‌ های پیشگیری

انگل در کودکان، نشانه‌ها و روش‌های پیشگیری
تماس کودکان با آب، خاک و اسباب بازی‌های آلوده موجب ابتلای آن‌ها به انگل می‌شود. از نشانه‌های ابتلا به انگل در کودکان، اسهال، دل درد و کاهش وزن است. با رعایت نکات بهداشتی در خانه، مهد کودک و محل بازی کودکان، و شستشوی مداوم دستها، می‌توان از ابتلای کودک به عفونت انگلی پیشگیری کرد.

انگل در کودکان، نشانه‌ها و روش‌های پیشگیری
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – انگل‌های روده‌ای که ممکن است کودکان را آلوده کنند دو گونه دارند: تک یاخته (پروتوزوئید) و کرم. پروتوزوئید انگل تک سلولی است که قادر است در داخل بدن انسان تکثیر شود. کرم موجودی چند سلولی است و رایج‌ترین شکل آن کرمک و کرم‌های نواری هستند. کرم نمی‌تواند درون بدن انسان تکثیر شود. کودکان معمولا هنگام تماس با زمین‌های آلوده، آب، مدفوع یا غذای آلوده، به انگل‌های روده مبتلا می‌شوند.
در این مطلب به موضوع انگل در کودکان پرداخته شده و یک مرور کلی از علل، نشانه‌ها و درمان‌های پروتوزوئید (مانند ژیاردیازیس) یا کرم‌ها (مانند کرمک یا کرم‌های نواری) که می‌توانند به بدن کودک شما وارد شوند، خواهیم داشت.

نکات کلیدی در مورد انگل در کودکان

  • انگل روده‌ای در روده یا سایر قسمت‌های بدن زندگی و اغلب تولید مثل می‌کند.
  • عدم رعایت بهداشت و آب ناسالم خطر ابتلا به انگل‌های روده‌ای را افزایش می‌دهد.
  • برای کودکان مبتلا به بیماری، علائم ممکن است شامل اسهال، خستگی و حالت تهوع باشد.
  • درمان ممکن است شامل دارو‌های خوراکی باشد.
  • بهترین پیشگیری در برابر ابتلا به انگل‌ها رعایت بهداشت است.

انگل  چیست؟

انگل یک ارگانیسم یا حیوان کوچک است که درون یا بیرون ارگان زنده دیگری که از آن تغذیه می‌کند، زندگی می‌کند. انگل نمی‌تواند به تنهایی زندگی کند. انگل‌ها شامل کک‌ها، شپش و کرم‌ها می‌شوند. بیماری‌های انگلی شامل عفونت‌های تک یاخته (ارگانیسم‌های تک سلولی مانند مالاریا)، کلمنت (کرم) و بندپایان (مانند گال) هستند.

انگل روده‌ ای چیست؟

انگل روده‌ ای درون روده زندگی می‌کند. انگل‌های روده‌ای معمولا تک یاخته (مانند ژیاردیازیس) و یا کرم‌ها (مانند کرمک یا کرم‌های نواری) هستند که به بدن کودک خود وارد شده و از روده به عنوان سرپناه استفاده می‌کنند. انگل‌ها در روده و یا سایر نقاط بدن زندگی می‌کنند و اغلب تولید مثل کنند. وجود انگل در بدن ممکن است علائم یا عفونت ایجاد نکند.
ابتلا به انگل در سراسر جهان بسیار رایج است. انگل و عفونت‌ها در مکان‌های شلوغ و عمومی مانند مهد کودک منتقل می‌شود. همچنین، کودکان در کشور‌های در حال توسعه معمولا میزبان نوعی از انگل هستند. بهداشت ضعیف و آب ناسالم خطر ابتلا کودک به انگل را افزایش می‌دهد.
انگل‌های روده‌ای شایع در کودکان عبارتند از: ژیاردیازیس و کرمک. انگل‌های دیگر مانند آسکاریس، آمبیبیاس و کرم کدو در کودکانی که در کشور‌های در حال توسعه زندگی می‌کنند و از نظر بهداشت و سلامت ضعیف هستند، دیده می‌شود.

انواع بیماری های انگلی در کودکان

۱. ژیاردیازیس (Giardiasis)

ژیاردیازیس یک عفونت انگلی است که از راه آب آلوده منتقل می‌شود. اگر کودک از آب آلوده بنوشد، ممکن است این عفونت را بگیرد. در مناطقی که دارای امکانات آب و فاضلاب مناسب و بهداشتی نیستند یا مکان‌های عمومی که در آن بسیاری از مردم در تماس نزدیک با یکدیگر هستند، مانند مراکز مراقبت از کودکان و مهدکودک‌ها، احتمال ابتلای کودکان به این عفونت بسیار بالا است.

علائم و نشانه‌های ژیاردیازیس

در برخی از کودکان ممکن است هرگز علائم عفونت انگلی بروز نکند، اما حامل انگل باشند و آن را از طریق مدفوع خود پخش کنند.
در کودکانی که به این بیماری مبتلا می‌شوند، نشانه‌های زیر بروز می‌کند:

  • اسهال آبکی
  • مدفوع نرم و چرب
  • خستگی
  • دل درد و معده درد
  • نفخ
  • حالت تهوع
  • کاهش شدید وزن

خون و مخاط در مدفوع دیده نمی‌شود. نشانه‌های بیماری حدود دو هفته پس از عفونت نشان داده می‌شود. با درمان، علائم در عرض شش هفته از بین رفته و بهبودی حاصل می‌شود. بیشتر کودکان هرگز به درمان نیاز ندارند.

دلیل ابتلا به ژیاردیازیس

این انگل در رودخانه‌ها، سدها، دریاچه‌ها، منابع آب شهری، استخر‌های شنا و اسپا یافت می‌شود. همچنین عفونت می‌تواند از طریق غذای آلوده یا تماس فرد به فرد منتقل شود. این انگل‌ها در مدفوع حیوانات نیز یافت شوند.

عوارض احتمالی ژیاردیازیس

اسهال شدید که بسیار نادر است و می‌تواند منجر به کم آبی بدن شود.

چگونگی تشخیص ژیاردیازیس

برای تشخیص اینکه کودک شما به ژیاردیازیس مبتلا شده است، پزشک مدفوع کودک را آزمایش خواهد کرد. فرزند شما ممکن است مجبور به تکرار این آزمایش در چند روز شود تا پزشک از دقت و صحت نتیجه مطمئن شود.

درمان ژیاردیازیس

برای درمان، دارو‌هایی که برای درمان انگل در کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرند، تجویز می‌شوند. پزشک تعیین خواهد کرد که بهترین درمان متناسب با وضعیت فرزند شما کدام است.

خاک آلوده موجب ابتلا به انگل می شود

۲. کرمک

کرمک کوچک، سفید و با رفتاری مانند سایر کرم‌ها در راست روده زندگی می‌کند. شب‌ها کرم می‌خزد و بر پوست اطراف مقعد تخم زیری می‌کند که باعث خارش شدید می‌شود. خارش پوست می‌تواند بسیار ناخوشایند باشد، ولی موجب بیماری نمی‌شود. تخم کرمک بسیار پایدار است و می‌تواند تا دو هفته در خارج از بدن در لباس، ملافه و یا اشیاء دیگر زندگی کند.

علائم و نشانه‌های کرمک

به طور کلی کودکان مبتلا به کرمک معمولا علائمی ندارند. آن‌ها ممکن است خارش زیادی در اطراف مقعد، به خصوص در شب داشته باشند؛ به گونه‌ای که بی خواب شده و از شدت خارش بی‌قرار شوند. ممکن است کرم بالغ را در اطراف مقعد فرزند خود، در لباس زیر یا پوشک بچه و یا در توالت مشاهده کنید.

دلیل ابتلا به کرمک

کرمک می‌تواند به راحتی بین کودکان پخش شود. هنگامی که کودک با یک منطقه آلوده تماس پیدا می‌کند، تخم کرمک بر روی انگشتان یا زیر ناخن‌هایش می‌رود. کودک آلوده به انگل، در تماس با کودکان دیگر عفونت را به آنان منتقل می‌کند و اگر کودک دستان آلوده به تخم کرمک را به دهان ببرد،‌ دچار این انگل خواهد شد.   
کرمک می‌تواند به طور غیر مستقیم نیز منتقل شود. تخم کرمک از اسباب بازی، صندلی توالت، لباس یا ملافه فرد آلوده قابل انتقال است و هنگامی که کودک دیگری، آن‌ها را لمس کند، دستانش آلوده شده و با به دهان بردن دست‌ها یا اسباب بازی‌های آلوده دچار این عفونت خواهد شد. کودکان به ویژه در مهد کودک‌ها، بیشتر در معرض آلودگی هستند.

چگونگی تشخیص کرمک

برای تشخیص این انگل در کودکان، پزشک ممکن است از تست نواری استفاده کند. تست نوار می‌تواند توسط شما یا پزشک انجام شود. بدین صورت که نوار سلولی بر پوست اطراف مقعد فشار داده می‌شود. سپس نوار در زیر میکروسکوپ برای مشاهده تخم کرمک مورد بررسی قرار می‌گیرد. در صورت انجام آزمایش در منزل، بهترین زمان برای این کار صبح پیش از دستشویی رفتن کودک است. پس از نمونه گیری، نوار را برای پزشک فرزندتان ببرید.
راه دیگر برای تشخیص کرمک این است که شما کرم بالغ را در اطراف مقعد فرزند خود، در لباس زیر یا پوشک بچه و یا در توالت ببینید. به خاطر داشته باشید که آن‌ها سفید رنگ هستند و فقط یک سانتی متر طول دارند.

درمان کرمک

اگر کرمک تشخیص داده شود، پزشک کودک شما ممکن است یک داروی خوراکی تجویز کند. معمولا حدود دو هفته طول می‌کشد تا بیماری درمان شود. خارش ممکن است به مدت یک هفته ادامه یابد.
اگر یکی از اعضای خانواده به کرمک مبتلا شود، دیگر اعضای خانواده نیز باید مورد بررسی قرار گرفته و در صورت ابتلا درمان شوند.

شستشوی مداوم دست ها موجب پیشگیری از ابتلا به انگل می شود

سایر انگل‌های رایج در کودکان

Blastocystis hominis

Blastocystis hominis یک انگل کوچک است که در مدفوع افراد سالم یا کودکان مبتلا به اسهال یا درد معده یافت می‌شود. این عفونت معمولا به صورت خود به خود از بین می‌رود.

Dientamoeba

Dientamoeba انگلی است که در روده زندگی می‌کند واز طریق غذا یا آب آلوده پخش می‌شود. Dientamoeba باعث بیماری نمی‌شود.

آسکاریس

آسکاریس یک نوع از انگل‌های کرم‌های گرد است. کرم‌ها می‌توانند تا ۴۱ سانتی متر رشد کنند. این انگل تنها زمانی جدی است که بدن با صد‌ها کرم آلوده و در بدن کودک علائمی نشان داده شود.

امبیازیس

آمبیازیس زمانی اتفاق می‌افتد که انگل آمیبا به بدن کودک شما وارد و تکثیر شود. این عفونت ممکن است علائمی نداشته باشد. در موارد عفونت شدید، که نادر است، منجر به علائمی مانند تب،  اسهال ، زردی یا کاهش وزن می‌شود.

کرم نواری

عفونت کرم‌های نواری (مانند کرم کدو) از راه مواد غذایی یا آب آلوده ایجاد می‌شود. تخم کرم بلعیده شده به سمت روده کودک حرکت می‌کند و به شکل کیست در بافت‌های بدن و اندام لانه گزینی می‌کند. لارو‌های کرم در صورت خورده شدن می‌توانند در روده بزرگ رشد کنند و بالغ شوند.

پیشگیری از ابتلا به عفونت های انگلی

بهترین راه پیشگیری در برابر انگل‌ها رعایت بهداشت است. شما، فرزندتان، اعضای خانواده و مربیان و بچه‌های مهد کودک باید برای حفظ بهداشت و سلامت موارد زیر را رعایت کنند:  

  • دست‌ها را بطور مرتب بشویید، به ویژه پس از تغییر پوشک، رفتن به دستشویی و بازی در خارج از منزل.
  • آبی که احتمال آلودگی دارد را بجوشانید یا فیلتر کنید.
  • ملافه‌ها را به طور منظم بشویید.
  • اسباب بازی‌های کودکان را با محلول ضد عفونی کننده شستشو دهید.
  • لباس زیر را به طور مرتب تغییر دهید.
  • در حال شنا کردن در استخر، دریاچه و یا رودخانه‌ها سعی کنید آب قورت ندهید.
  • از آنجا که تخم کرمک حساس به نور است، پرده اتاق خواب را در طول روز باز بگذارید.

اگر اسهال کودک بمدت دو هفته طول کشید حتما نزد پزشک بروید

چه زمانی باید به دنبال کمک پزشکی باشید؟

کودک را نزد پزشک ببرید اگر:

  • اسهال یا تهوع کودک بیش از دو هفته طول کشید.
  • کودک دچار کم آبی شد.

اگر کودک شما به مهد کودک می‌رود، به تازگی به کشور دیگری سفر کرده‌اید یا ممکن است آب آلوده خورده باشید، به پزشک اطلاع دهید.

با رعایت بهداشت فردی و شستشوی مداوم دست‌ها از ابتلا به عفونت‌های انگلی پیشگیری کنید.

برگرفته از: aboutkidshealth و livestrong

بوتاکس و شیردهی؛ آیا تزریق بوتاکس در دوران شیردهی مجاز است؟

بوتاکس در دوران شیردهی ، بوتاکس و شیردهی
بوتاکس چیست و چه کاربردهایی دارد؟ شاید بتوان از کاربردهای زیبایی بوتاکس در دوران شیردهی گذشت و احتیاط کرد. اما در موارد پزشکی که چاره دیگری نداریم آیا امکان دارد در تزریق بوتاکس مشکلی برای نوزاد شیرخوار ما پیش بیاید؟

بوتاکس در دوران شیردهی ، بوتاکس و شیردهی


بیا نی نی |
دسته مادر و کودک – 
مادر شدن یکی از شیرین‌ترین رویدادهای زندگی هر زنی است. اما محدودیت‌های خاص خودش را دارد. به این معنی که شاید دیگر نتوانید هر کاری دلتان خواست با بدنتان بکنید! چون از این پس مسئول زندگی یک موجود کوچک هستید و اگر شیرخوار باشد سلامت تغذیه‌اش به نحوه تغذیه شما و رفتار شما با بدنتان بستگی دارد. بیایید ببینیم رابطه بوتاکس و شیردهی چیست و تزریق بوتاکس در دوران شیردهی چه تاثیری بر روی بدن یک مادر شیرده و فرزندش دارد.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

  • بوتاکس چیست؟
  • کاربرد بوتاکس
  • عملکرد بوتاکس
  • بوتاکس و شیردهی
  • هشدار‌ها
  • اثرات جانبی بوتاکس
  • سخن آخر

بوتاکس چیست؟

بوتاکس نوعی دارو است که از باکتری کلوستریدیم بوتولینوم ساخته می‌شود. سموم بوتولینوم تولید شده توسط این باکتری نوروتوکسین نام دارد. مسومیت کشنده بوتولوسیم توسط همین باکتری‌ها ایجاد می‌شود. نوروتوکسین سمی است که بر سیستم عصبی اثر می‌گذارد و اعصاب و بافت‌های عصبی بدن را هدف قرار می‌دهد.

کاربرد بوتاکس

بوتاکس در پزشکی کاربرد بسیاری دارد و بیشتر توسط متخصصان پوست و جراحان پلاستیک برای مسایل مربوط به زیبایی استفاده می‌شود. وقتی بوتاکس به صورت شخص تزریق می‌شود خطوط ظریف چهره‌اش را هموار می‌کند و ظاهر چین و چروک‌ها را بهبود می‌بخشد. با این حال، بوتاکس در درمان فلج مغزی، میگرن‌های مزمن، اسپاسم شدید گردن، شکاف‌های مقعد، تعریق بیش از حد، بی اختیاری یا نشت ادرار، سندرم روده تحریک پذیر، اسپاسم پلک‌ها، اسپاسم عضلات گردن و شانه، دوبینی و لوچی چشم و سایر شرایط پزشکی نیز کاربرد دارد.
 
بوتاکس در دوران شیردهی بوتاکس چیست کاربرد بوتاکس

عملکرد بوتاکس

بوتاکس مستقیما به عضله‌ای که مسبب ایجاد چین و چروک است تزریق می‌شود. با این تزریق فعالیت اعصاب در آن ناحیه مسدود می‌شود و عضله از کار می‌افتد. البته این اثر موقت است و تزریق بوتاکس دوباره باید طی ماه‌های آتی تکرار شود تا اثرش تمدید شود. به طورمعمول بوتاکس چند روز پس از تزریق شروع به کار می‌کند. متخصصان تمایل دارند اثر بوتاکس فقط یک اثر محلی، نه سیستمیک بر کل بدن باشد. پیش بینی می‌شود که توکسین‌های بوتاکس در بدن یا منطقه هدف به مدت ۴ تا ۶ ماه فعال می‌مانند و پس از آن اثرشان از بین می‌رود.

سموم بوتاکس ممکن است به طور مستقیم به غدد فوق فعال تزریق شوند تا فعالیت آن‌ها را محدود کنند، مانند غدد عرق زیر بغل، عضلات گردن یا عضلات دست؛ و ازین راه مشکلاتی نظیر تعریق بیش از حد را بهبود بخشند.

بوتاکس و شیردهی

اطلاعات کمی درمورد ایمن بودن استفاده از بوتاکس در دوران شیردهی وجود دارد، اما بهرحال این‌ها نکاتی هستند که در مورد بوتاکس و شیردهی می‌دانیم:
  • در هر تزریق بوتاکس تنها مقدار کمی از سموم خالص بوتولینوم نوع A. وجود دارد.
  • دارو مستقیما به عضله تزریق می‌شود و شواهدی مبنی بر اینکه در سراسر بدن به گردش درآید یا به شیر مادر منتقل شود هنوز وجود ندارد.
  • بعید بنظر می‌رسد که استفاده از بوتاکس در دوران شیردهی به کودک شیرخوار آسیبی بزند.
  • حتی اگر اطمینان داریم که سم از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل نمی‌شود، بهتر است قبل از تزریق بوتاکس کودک با شیر مادر خوب تغذیه شود و سپس تزریق صورت گیرد و چند ساعت به کودک شیری داده نشود. با این تعویق چند ساعته، می‌توان شانس انتقال هر گونه دارو به نوزاد را کاهش داد.

 

بوتاکس در دوران شیردهی ، بوتاکس و شیردهی
 
  • البته تزریق بوتاکس در دوز‌های بزرگ، حاوی نوروکسین‌هایی است که می‌توانند خطرناک باشند و یا برای افرادی که آلرژی به این مواد شیمیایی دارند مشکل ایجاد کنند.
  • بوتولیسم می‌تواند مرگ‌آور باشد، به ویژه در زنان باردار، نوزادان و افرادی که در معرض بیماری‌های گوارشی هستند.
  • در برخی تحقیقات نشان داده شده که سموم بوتولینوم ممکن است از جفت در طول بارداری عبور کنند و باعث مشکلاتی در جنین شود.
  • بعلاوه تمام نوزادان مجاز به مصرف غذا‌هایی که امکان وجود سم بوتولینوم در آن هست، نیستند.

غذا‌هایی که احتمال دارد بوتولینوم در آن وجود داشته باشد، عبارتند از:

  • عسل
  • میوه‌ها و سبزیجات کنسرو شده
  • شربت ذرت
  • غذایی که برای مدت طولانی بیرون از یخچال نگه داشته شود
  • پنیر
  • سیب زمینی پخته شده بسته بندی شده
  • روغن‌های گیاهی
  • ماهی و گوشت تخمیر شده

اگر چه بسیار نادر است، اما تزریق بوتاکس می‌تواند باعث علائم شدید به ویژه مشکلات تنفسی شود، که می‌تواند در صورت عدم درمان کشنده باشد.

بوتاکس در دوران شیردهی ، مسمویت با بوتاکس ، بوتاکس و شیردهی

هشدار‌های مهم در مورد بوتاکس در دوران شیردهی

سم بوتولینوم بسیار خطرناک و مرگبار است. برای جلوگیری از بیماری‌های جدی و عوارض جانبی، به این نکات توجه کنید:
  • دوز بوتاکسی که بایستی تزریق کنید حتما توسط پزشک تجویز شود و خود تزریق بوتاکس هم توسط یک متخصص انجام شود. فقط یک پزشک می‌تواند دوز مناسب این دارو‌های خطرناک را تجویز کند، و فقط یک پزشک متخصص می‌داند که چگونه این دارو را به درستی به عضله تزریق کند.
  • از هر نوع سم بوتولونیوم که توسط اشخاص غیر متخصص و شخصی بجز پزشکتان تجویز می‌شود استفاده نکنید. در آمپول‌های بوتولونیوم خریداری شده از طریق اینترنت یا تهیه شده از هر منبع غیر قابل اعتماد دیگر ممکن است دوز سم بیش از حد نیاز بدن شما باشد.
  • بوتاکس جعلی، دارو‌های آلوده و میکروبی، دارو‌هایی که در دوز‌های اشتباه داده شده‌اند و دارو‌هایی که به درستی تزریق نمی‌شوند، می‌توانند باعث ناراحتی و مرگ شوند. پس بوتاکس را از مراکز معتبر تهیه کنید.

اثرات جانبی بوتاکس

عوارض جانبی بوتاکس می‌تواند درد، تورم و کبودی در محل تزریق، خشکی دهان، سردرد و خستگی باشد. بوتاکس همچنین می‌تواند عوارض جانبی جدی‌تری را ایجاد کند. اگر سم بوتولینوم خارج از محدوده‌ای که به آن تزریق شده پخش شده باشد، می‌تواند زندگی شخص استفاده کننده را تهدید کند. بلافاصله با مشاهده هر یک از موارد زیر با پزشکتان تماس بگیرید:
  • مشکل بلع
  • به سختی صحبت کردن
  • ضعف عضلانی
  • اشکال در تنفس
  • افتادگی پلک چشم
  • تاری دید
  • علائم واکنش آلرژیک به بوتاکس مانند خارش، بثورات پوستی، تورم، و خس خس سینه.

اگرچه انتظار نمی‌رود عوارض در کودک شیرخوار دیده شود، اما کودک را برای علائم ضعف و مشکلات گوارشی مورد بررسی قرار دهید.


جوانسازی و رفع چین و چروک صورت بدون بوتاکس


بوتاکس در دوران شیردهی ، هشدارها در تزریق بوتاکس ، اثرات جانبی بوتاکس

سخن آخر بیا نی نی در مورد بوتاکس در دوران شیردهی

طبق نظر اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA)، اینکه تزریق بوتاکس در دوران بارداری یا شیردهی ایمن است یا نه هنوز شناخته نشده. اما بخاطر عوارض احتمالی آن هم که شده بهتر است در این مورد جانب احتیاط را رعایت کنیم و با پزشک درمورد راه‌های جایگزین هم مشورتی داشته باشیم تا در فرصتی بهتر که کودکمان کمتر به حضور فعال ما در کنار خودش نیاز دارد تزریق بوتاکس را با خیال راحت انجام دهیم. اما درصورتی که چاره‌ای ندارید تحت نظارت دقیق پزشکانی که از وضعیت فعلی شما و کودکتان آگاهی دارند تزریق بوتاکس را انجام دهید.

برگرفته از: verywellfamily

حساسیت کودکان؛ معرفی انواع حساسیت‌ در کودکان و راهکارها

معرفی انواع حساسیت‌های کودکان و راهکارها
آلرژی یا حساسیت کودکان می‌تواند برای کودکان و نوزادان بسیار آزاردهنده باشد، چون نمی‌توانند از مشکلات خود و جزییاتش صحبت کنند. حساسیت‌های غذایی، حساسیت‌های فصلی و حساسیت‌های پوستی از جمله آلرژی‌های شایع در کودکان است که هریک علل و راهکار درمانی خود را دارد.

معرفی انواع حساسیت‌های کودکان و راهکارها


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – 
امروزه در جهانی که مشکلات پزشکی متعددی وجود دارد، آلرژی‌ها بسیار رایج هستند و ما از آن‌ها تحت عنوان حساسیت یاد می‌کنیم. نه فقط بزرگسالان، بلکه نوزادان نیز مبتلا به حساسیت می‌شوند. حساسیت غذایی شایع‌ترین نوع حساسیت کودکان است. حساسیت‌ها در کودکان بصورت تصادفی ظاهر می‌شود و شما باید از شایع‌ترین علل آن‌ها و نحوه مدیریت کردنشان مطلع شوید.


در صورتی که قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر به موضوع دلخواه خود برسید:

  • آلرژی یا حساسیت چیست؟
  • حساسیت در نوزادان چقدر شایع است؟
  • چه کسانی بیشتر درمعرض ابتلا به حساسیت هستند؟
  • حساسیت در مقابل سرماخوردگی
  • علت حساسیت کودکان چیست؟
  • تشخیص آلرژی در کودکان
  • چرا ابتلا به حساسیت در کودکان رو به افزایش است؟
  • واکنش‌های آلرژیک چگونه ایجاد می‌شوند؟
  • حساسیت‌های شایع در کودکان
  • سخن آخر

آلرژی یا حساسیت چیست؟

“آلرژی” اصطلاح رایج برای نشان دادن واکنش غیر طبیعی بدن به برخی از مواد است. موادی که می‌توانند بسیار مورد استفاده باشند و استفاده از آن‌ها کاملا عادی باشد. بدن به برخی از مواد حساس است. واکنش آلرژیک نتیجه واکنش بدن به یک یا چند ماده خاص است.
نوزادان نیز ممکن است به برخی غذا‌ها مانند شیر، تخم مرغ، آجیل، گندم و ماهی آلرژی داشته باشند. ممکن است به علت واکنش آلرژیک خارش، مشکل در تنفس و عطسه‌ی مداوم ایجاد شود.

حساسیت در نوزادان چقدر شایع است؟

سیستم ایمنی بدن نوزادان بسیار آسیب پذیر و ضعیف است. همین امر نوزادان را مستعد ابتلا به حساسیت می‌کند. کودکان ممکن است به مواد غذایی و سایر مواد خارجی حساس باشند.

چه کسانی بیشتر درمعرض ابتلا به حساسیت هستند؟

به سختی می‌توان حساسیت را به یک عامل خاص وابسته دانست. پس نمی‌توان به سادگی مشخص کرد کودک شما در معرض ابتلا به حساسیت هست یا خیر. با این حال ژنتیک می‌تواند در حساسیت کودکان به یک ماده خاص تاحدودی دخیل باشد. اگر در خانواده‌ای نسبت به ماده خاصی حساسیت وجود داشته باشد، شانس کودک شما برای حساسیت داشتن به همان ماده دوچندان می‌شود. بعضی اوقات هم کودک ما دقیقا به همان ماده حساس نیست و عامل حساسیتش می‌تواند کاملا جدید باشد. همانطور که قبلا گفتیم نوزادان بخاطر ضعف سیستم ایمنی بدن بسیار مستعد ابتلا به حساسیت هستند.

حساسیت در مقابل سرماخوردگی

حساسیت کودکان ، حساسیت در مقابل سرماخوردگی ، مقایسه سرماخوردگی با حساسیت

اشتباه گرفتن سرماخوردگی با حساسیت بسیار رایج است، چون این دو علائم مشترک زیادی با هم دارند. حتی بسیاری از افراد تفاوت سرماخوردگی و حساسیت را نمی‌دانند.
دلیل سرما خوردن ما یک ویروس مسری است. وقتی سرما می‌خورید سیستم ایمنی بدنتان در واکنش به این ویروس شما را دچار تب، سرفه و درد می‌کند. رها شدن از شر ویروس سرماخوردگی ممکن است چندین روز طول بکشد. اما حساسیت به دلیل نحوه کار سیستم ایمنی بدن ایجاد می‌شود. چون چیز‌های بی‌ضرر را به عنوان عامل خارجی شناسایی کرده و به آن‌ها حمله می‌کند و واکنش‌های آلرژیک بدن مانند بثورات پوستی یا عطسه ایجاد می‌شوند.
بعضی از آلرژی‌های شناخته شده عبارتند از: حساسیت به شیر، سویا، ماهی، گرد و غبار، گرده، آجیل و گندم. بر خلاف سرماخوردگی، آلرژی‌ها به سرعت از بین نمی‌روند، آن‌ها به صورت ادامه دار تکرار می‌شوند و البته مسری هم نیستند.

تشخیص حساسیت در کودکان از سرماخوردگی

اگر بدن کودکتان تحریک شده و مدتی‌ست دچار گرفتگی دماغ می‌باشد، احتمالا او به چیزی حساس است. بدن به عامل حساسیت خیلی سریع واکنش نشان می‌دهد، برخلاف سرماخوردگی که علائم با سرعت کمتری ظاهر می‌شوند. اگر متوجه شدید دماغ کودک گرفته و وی نمی‌تواند راحت بخوابد یا برروی بدنش بثورات پوستی ظاهر شده‌اند این به احتمال قوی حساسیت است نه سرماخوردگی.

علت حساسیت کودکان چیست؟

بیشتر حساسیت‌ها در خانواده نسل در نسل از طریق ژن‌ها منتقل می‌شوند، مانند حساسیت‌های غذایی. کودک همچنین می‌تواند به حیوانات خانگی، علف‌های هرز و گرده گل حساس باشد. حساسیت وی ممکن است در هر لحظه یا نقطه‌ای از زندگی خودش را نشان دهد.

تشخیص آلرژی در کودکان

تشخیص آلرژی در کودکان ، حساسیت کودکان

واکنش‌های بدن به حساسیت بلافاصله پس از قرار گرفتن در معرض عامل حساسیت دیده می‌شود. اولین علائم عبارتند از: عطسه‌، چشمان خیس و گرفتگی بینی. این واکنش‌ها هر بار که کودک در معرض آن آلرژن‌ها قرار می‌گیرد، دوباره تجدید می‌شوند.
برای تشخیص آلرژی‌های مختلف روش‌های تست مختلفی هم وجود دارد. اما بهترین راه اینست که اول خود عامل حساسیت کودکان را شناسایی کنید.
 

چرا ابتلا به حساسیت در کودکان رو به افزایش است؟

استدلال خاصی مبنی بر اینکه چرا آلرژی در نوزادان و کودکان افزایش یافته وجود ندارد. سطوح آلودگی رو به افزایش است و ما در خارج از منزل در معرض آلودگی‌های مختلفی قرار می‌گیریم. به طور کلی، اعتقاد بر این است که تمیزکاری زیاد منزل و قرار گرفتن در معرض میزان کمتری از میکروب‌های بی ضرر ممکن است سبب افزایش حساسیت شود، زیرا بدن نوزاد توانایی ایجاد مکانیسم دفاعی در محیط آلوده را از دست می‌دهد. خوب است گاهی اجازه دهید بچه‌ها کثیف شوند. مراقبت بیش از حد می‌تواند آسیب بیشتری نسبت به خسارت‌های کثیف بازی ایجاد کند.

واکنش‌های آلرژیک چگونه ایجاد می‌شوند؟

هنگامی که بدن ما با عامل حساسیت روبرو می‌شود، آنتی بادی‌هایی را برای مبارزه با این آلرژن‌ها آزاد می‌کند و این آنتی بادی‌ها، هیستامین نامیده می‌شوند. هیستامین‌ها باعث می‌شوند عروق خونی متورم شوند و این باعث بروز خارش، انسداد بینی، عطسه و خارش چشم می‌شود و نفس کشیدن دشوار می‌گردد. بدیهی است که یک نوع هیستامین فقط مسبب ایجاد یک نوع حساسیت است. مثلا شما ممکن است به تخم مرغ حساسیت داشته باشید، اما به بادام زمینی حساسیت نداشته باشید.

حساسیت‌های شایع در کودکان

تعدادی از حساسیت‌های شایع در کودکان عبارتند از:
  • حساسیت غذایی
  • حساسیت پوستی
  • حساسیت به شیر
  • حساسیت به حیوانات خانگی
  • حساسیت به گرد و غبار و مایت‌ها
  • حساسیت به گرده گل
  • حساسیت به قارچ‌ها

حساسیت‌ های غذایی کودکان

حساسیت‌های غذایی در کودکان ، حساسیت کودکان

شایع‌ترین نوع حساسیت در نوزادان و کودکان حساسیت غذایی است. تحقیقات نشان می‌دهد که حدود ۴٪ نوزادان و کودکان از حساسیت غذایی رنج می‌برند. مواد غذایی مانند آجیل، تخم مرغ، گندم، شکلات و ماهی باعث ایجاد حساسیت غذایی در نوزادان می‌شوند.

علائم: علائم رایج این نوع حساسیت عبارتند از:

  • گرفتگی بینی
  • ورم کردن
  • خارش یا ورم کردن چشم
  • دل درد
  • اسهال

کولیک نوزادان: نشانه‌ها، علل و نکاتی برای والدین


مشکلات:‌ دشوارترین بخش روبرو شدن با حساسیت نوزادان اینست که آن‌ها نمی‌توانند مشکلات خود را بیان کنند. اگرچه علائمی که گفته شد بی خطر به نظر می‌رسند. اما در بعضی موارد زبان به دلیل تورم عروق خونی ضخیم می‌شود. این تورم می‌تواند تنفس را مشکل کند و کودک قادر به نفس کشیدن نباشد (شوک آنافیلاکتیک یا آنافیلاکسی).

 

راهکار‌ها: بهترین راهکار در مقابل حساسیت‌ کودکان دوری کردن از عواملش است. این راهکار ممکن است خیلی عملی نباشد. چنین مواقعی دکتر‌ها آنتی‌هیستامین تجویز می‌کنند. مشاهد شده که برخی از این حساسیت‌ها با رشد کودک از بین می‌روند.

 

پیشگیری: همانطور که گفتیم باید تا می‌توان از عامل حساسیت دوری کرد. اگر شما علائم حساسیت را در کودکتان مشاهده کردید بهتر است در آینده از روبرو کردن او با عامل حساسیتش جلوگیری کنید.

حساسیت به شیر مادر: بعضی از نوزادان شیرخوار به شیر مادر حساسیت دارند که دلیل این حساسیت می‌تواند بخاطر وجود شیر گاو در رژیم غذایی مادر باشد. این نوزادان وقتی از فرمول‌های غذایی جایگزین شیر مادر استفاده می‌کنند بسیار بهتر می‌شوند. علائم حساسیت به شیر مادر در شیرخوارن عبارتند از: استفراغ، اسهال، دل درد، گرفتگی بینی و وزن نگرفتن. آلرژی به شیر گاهی تنها در سال‌های اولیه زندگی کودک، والدین را درگیر می‌کند.
حساسیت به تخم مرغ: برخی کودکان نوپا به تخم مرغ حساسیت دارند. این حساسیت در پسر‌ها بیشتر از دختر‌ها دیده شده است. در اینصورت باید برای چند سال استفاده از تخم مرغ در غذای کودکتان را ممنوع کنید و بعد از چند سال می‌توانید مجددا تست کنید که آیا حساسیت آن‌ها از بین رفته است یا خیر.

حساسیت‌های پوستی کودکان

حساسیت‌های پوستی کودکان

به طور متوسط ۱۰٪ از کودکان، مبتلا به حساسیت‌های پوستی هستند، شایع‌ترین آن اگزما است که به عنوان درماتیت آتوپیک نیز شناخته می‌شود. سایر آلرژی‌های پوستی عبارتند از: سبوره، درماتیت، عرق سوز.
اگزما یک نوع از بیماری پوستی است که در آن تکه‌هایی از پوست خشک و قرمز می‌شود و با احساس سوزش همراه است.

حساسیت پوستی چیست و چگونه درمان می‌شود؟


علائم: لکه‌های قرمزی که بیشتر برروی گردن، مچ دست و مچ پا ظاهر می‌شوند.

 

مشکلات: اگر اگزما درمان نشود، می‌تواند بسیار دردناک باشد و در طول عمر فرد مداوما باعث رنج وی شود.

 

راهکار‌ها: اگزما با کرم‌های موضعی استروئیدی (هیدروکورتیزون) درمان می‌شود.

 

پیشگیری: با راهکار‌های زیر اگزما به راحتی قابل کنترل است:

  • اجتناب از عوامل حساسیت زا و محرک‌های پوستی
  • تنظیم کردن یک برنامه روتین برای مراقبت از پوست
  •  جلوگیری از خارش بثورات پوستی توسط کودک
  • دوری از استرس

چگونه استرس کودکان را کاهش دهیم؟


حساسیت‌های تنفسی

حساسیت کودکان، حساسیت‌های تنفسی کودکان

حساسیت‌های مربوط به بینی یا دستگاه تنفسی معمولا شدید هستند و اقدامات فوری می‌طلبند. علائم این آلرژی بسیار شبیه به سرماخوردگی است با این تفاوت که سرماخوردگی بخش فوقانی دستگاه تنفسی را درگیر می‌کند، ولی آلرژی برروی بخش تحتانی دستگاه تنفسی اثر می‌گذارد.

علائم: آلرژی‌های تنفسی برروی مسیر عبور هوا از بینی تاثیر می‌گذارد و باعث سرفه و خس خس سینه می‌شود. از دیگر علائم آن دشواری تنفس و تنگی نفس است.

 

مشکلات: خس خس سینه یا آسم یک وضعیت ناخوشایند و جدی است زیرا کودک در نفس کشیدن دچار مشکل می‌شود، بنابراین مهم است که فورا کودک را نزد پزشک ببرید. آلرژی تنفسی می‌تواند زمینه ساز مشکلات ریه در آینده باشد.

 

راهکار‌ها: دارو‌های ضد التهابی یا استروئید‌های استنشاقی برای درمان این حساسیت کودکان استفاده می‌شود که در بهبود التهاب و تورم بینی موثر است.

 

پیشگیری: بهترین راه برای جلوگیری از آلرژی‌های تنفسی این است که از عوامل محرک دوری کنید. در اینجا به برخی از روش‌های رایج برای جلوگیری از آلرژی تنفسی اشاره کرده‌ایم:

  • استفاده از تشک و بالشت‌های مقاوم در برابر گرد و غبار
  • اجتناب از مصرف سیگار در منزل
  • فرش نکردن اتاق کودک
  • نیاوردن حیوانات خانگی در داخل خانه

حساسیت‌ های فصلی

حساسیت‌های فصلی “Hayfever” نیز نامیده می‌شود. عواملی مثل گرده گل و قارچ ها، به عنوان جسم خارجی در بدن، سیستم ایمنی بدن را تحریک می‌کنند و بدن با انتشار هیستامین‌ها علیه شان مبارزه می‌کند.

علائم: برخی علائم عبارتند از:

  • خاراندن چشم توسط نوزاد
  • گرفتگی بینی
  • آبریزش بینی
  • خارش گوش
  • احساس خارش در گلو
مشکلات: اگرچه حساسیت فصلی خطرناک نیست، زندگی با وجود آن‌ها دشوار است. اگر درمان نشود، ممکن است در دراز مدت باعث بروز مشکلاتی مانند آسم، سینوزیت و عفونت گوش بشود. در این آلرژی چشمان نوزادان ممکن است بسیار اذیت شده و بی قرارشان کند.

 

راهکار‌ها: حساسیت فصلی به جز اجتناب از عوامل حساسیت زا نیاز به مصرف دارو هم دارد. مثل برخی از دارو‌های رایج آلرژی برای نوزادان که شامل آنتی هیستامین‌ها و ضد گرفتگی بینی هستند.

 

پیشگیری: برخی اقدامات پیشگیرانه عبارتند از:

  • ایمونوتراپی
  • شستشوی مجاری تنفسی با محلول آب نمک
  • دوری کردن از مکان‌های پر از گردو غبار و قارچ
  • استفاده کردن از ماسک و تصفیه کننده هوا

حساسیت به حیوانات

حساسیت به حیوانات ، حساسیت کودکان

حساسیت به حیوانات در اثر تنفس شوره و پوست‌های خشک شده ریز، بزاق دهان، مدفوع و ادرار حیوانات ایجاد می‌شود. خز و پوست حیوانات چندان حساسیت زا نیست، اما گرد و غبار زیادی جذب می‌کند.

تمایل روز افزون مردم به نگهداری و سرپرستی از حیوانات خانگی


علائم: علائم شایان ذکر عبارتند از:

  • چشمان اشک آلود
  • آبریزش بینی
  • عطسه کردن
  • خستگی

مشکلات: هیچ مشکل جدی در این نوع حساسیت وجود ندارد، اما برای کودک می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد.

 

پیشگیری: بهترین راه جلوگیری از آوردن حیوانات به درون خانه است. دیگر راه‌های پیشگیری عبارتند از:

  • بغل نکردن حیوانات و نبوسیدنشان
  • جارو کردن خانه بطور منظم
  • استفاده از تصفیه کننده‌های هوا
  • حمام کردن حیوانات خانگی بطور منظم

حساسیت‌های داخل سالن

حساسیت‌های داخلی به خاطر آلرژی به گرد و غبار، حیوانات خانگی و قارچ‌ها ایجاد می‌شود.


علا‏یم: 
سرفه و مشکلات تنفسی از علائم کلیدی هستند.

مشکلات: 
گرچه هیچ عوارضی جدی وجود ندارد، سرفه بیش از حد و مشکلات تنفسی می‌تواند موجب ناراحتی شود.

راهکارها: 
استفاده از اسپری بینی و ایمونوتراپی.

پیشگیری: 
توصیه می‌شود خانه را تا حد امکان تمیز نگه داشته و از نگهداری حیوانات خانگی اجتناب کنید.

 

سخن آخر

اکثر حساسیت‌ها تنها در صورت شناسایی عامل حساسیت کودکان قابل درمان هستند. بهترین درمان واکنش‌های آلرژیک کودک این است که این عوامل را از بین ببرید یا از آن‌ها دوری کنید. اگر چه بیشتر آلرژی‌ها خطرناک نیستند، اما برای نوزادان بسیار ناراحت کننده‌اند؛ بهتر است که در اسرع وقت برای آسودگی فرزندتان اقدامی کنید.


برگرفته از:
parenting.firstcry.com

سردرد کودکان، نشانه‌ ها و راه‌ های پیشگیری

سردرد کودکان، نشانه‌ها و راه‌های درمان
سردرد کودکان معمولا موقتی و گذراست و نیاز به درمان خاصی ندارد. اما در صورت بروز سردرد‌های مزمن و روزانه بایستی حتما به پزشک مراجعه کرد. جهت پیشگیری از سردرد کودکان بایستی شیوه زندگی سالم (شامل فعالیت فیزیکی متناسب و تغذیه سالم و مغذی) را در پیش گرفت.

سردرد کودکان، نشانه‌ها و راه‌های درمان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – سردرد در میان کودکان شایع است و معمولا مساله مهمی نیست. همانند بزرگسالان، سردرد در کودکان نیز انواع متفاوتی دارد، مانند میگرن یا سردرد‌های تنشی. سردرد کودکان ممکن است به صورت روزانه و مزمن نیز باشد.
گاهی اوقات بیماری، عفونت، استرس و اضطراب شدید یا ضربه کوچکی به سر نیز می‌تواند دلیل سر درد باشد. بایستی به نشانه‌های سردرد کودکان توجه کرد و در صورت تشدید یا تکرار آن به پزشک مراجعه کرد. سردرد را می‌توان با استفاده از دارو‌های مسکن رایج یا تغییر در شیوه زندگی درمان کرد.

نشانه‌های سردرد کودکان

نشانه‌های سردرد کودکان کمی متفاوت با سردرد بزرگسالان است. برای نمونه، سردرد میگرنی در کودکان کمتر از ۴ ساعت طول می‌کشد و در بزرگسالان حداقل ۴ ساعت ادامه دارد.
تفاوت در نشانه‌ها موجب می‌شود، تشخیص نوع سردرد کودکان سخت شود. خصوصا در کودکان کوچکتر که نمی‌توانند نشانه‌های سردرد خود را به درستی بیان کنند، تشخیص پیچیده‌تر می‌شود.
نشانه‌های اصلی هر یک از انواع سردرد در کودکان در ادامه آمده است.

میگرن

میگرن در کودکان موجب حالات زیر می‌شود.
  • سردرد ضربان دار
  • تشدید درد با فعالیت جسمانی
  • احساس تهوع
  • استفراغ
  • درد‌های شکمی
  • حساسیت شدید به نور و صدا

حتی نوزادان نیز ممکن است مبتلا به سردرد شوند. کودکی که هنوز نمی‌تواند صحبت کند، از شدت درد گریه می‌کند و سرش را در دستانش می‌گیرد.

سردرد تنشی

سردرد تنشی موجب حالات زیر می‌شود.

  • احساس فشار و سفتی در عضلات سر و گردن
  • درد غیر ضربان دار، با شدت ملایم تا متوسط در هر دو طرف سر
  • دردی که با فعالیت فیزیکی تشدید نمی‌شود.
  • این نوع سردرد موجب حالت تهوع و استفراغ نمی‌شود.

در کودکان نوپا موجب می‌شود که از بازی دست بکشند و تمایل به بیشتر خوابیدن پیدا کنند. سردرد تنشی معمولا از ۳۰ دقیقه تا چند روز طول می‌کشد.

سردرد مزمن روزانه (CDH)

در صورتی که میگرن یا سردرد تنشی، بیش از ۱۵ روز در ماه طول بکشد، پزشکان آن را سردرد مزمن روزانه می‌نامند. دلیل آن ممکن است، عفونت، ضربه به سر یا استفاده زیاد از داروی مسکن باشد.

واکنش کودک نوپا هنگام سردرد گریه است

زمان مراجعه به پزشک

بیشتر سردرد‌ها جدی نیستند، اما اگر نشانه‌های زیر را در کودکتان دیدید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

  • کودک به خاطر سردرد از خواب می‌پرد.
  • سردرد‌های کودک تشدید یا تکرار می‌شود.
  • شخصیت و رفتار‌های کودک تغییر کرده است.
  • ضربه محکمی به سرش خورده است.
  • عوارضی مانند استفراغ یا اختلال در دید پیدا کرده است.
  • سردرد با تب و درد یا خشکی گردن همراه شده است.

دلیل ابتلا به سردرد

عوامل زیادی در ابتلا و تشدید سردرد کودکان موثرند. این عوامل عبارتند از:

  • بیماری و عفونت. بیماری‌های رایج مانند: سرماخوردگی، آنفولانزا، عفونت گوش و سینوزیت مهم‌ترین دلیل سردرد کودکان هستند. بیماری‌های جدی تری مانند مننژیت و آنسفالیت (التهاب مغز) هم موجب سردرد می‌شوند، اما معمولا با نشانه‌های دیگری مانند تب و خشکی گردن همراه می‌شوند.
  • ضربه به سر. ضربه به سر و ایجاد برآمدگی نیز ممکن است باعث سردرد شود. اگر سردرد کودک پس از ضربه به سر، تشدید شد، بایستی به پزشک مراجعه کنید. معمولا ضربات به سر کوچک و ناچیز هستند، اما در صورت افتادن کودک از ارتفاع یا وارد آمدن ضربه سنگین به سر کودک، بایستی سریعا به پزشک مراجعه کرد.
  • عوامل احساسی. استرس و اضطراب می‌توانند باعث سردرد در کودکان شوند (معمولا این استرس از سوی گروه همسالان، خانواده یا معلمان به کودک وارد می‌شود). کودکان مبتلا به افسردگی نیز از سردرد رنج می‌برند، به خصوص اگر در شناخت و درک احساسات خود (تنهایی و ناراحتی) مشکل داشته باشند.
  • سابقه ژنتیکی. سردرد، به ویژه میگرن، در خانواده‌هایی که سابقه ابتلا وجود داشته است، بیشتر دیده می‌شود.
  • برخی مواد غذایی و نوشیدنی‌ها. نیترات موجود در گوشت‌های فرآوری شده (مانند سوسیس، کالباس)، ماده افزودنی MSG در مواد غذایی، کافیین زیاد (در نوشابه، شکلات، قهوه و چای) موجب سردرد می‌شوند.
  • مشکلات مغزی. تومور‌های مغزی، آبسه و یا خونریزی مغزی باعث ایجاد فشار در مناطقی از مغز می‌شود که منجر به سردرد مزمن و تشدید شونده می‌شود. در این موارد نشانه‌های دیگری مانند اختلال بینایی، سرگیجه و عدم هماهنگی میان اعضای بدن نیز دیده می‌شود.

تکالیف زیاد مدرسه موجب استرس و سردرد می شود

عوامل موثر در ابتلا به سردرد

تمامی کودکان ممکن است سردرد را تجربه کنند، اما در موارد زیر بیشتر دیده می‌شود.

  • دختران پس از سن بلوغ
  • کودکانی با سابقه خانوادگی سردرد
  • نوجوان‌ها در سنین بالاتر

پیشگیری از سردرد کودکان

روش‌های زیر می‌تواند موجب پیشگیری از سردرد کودکان شود.

  • تمرین رفتار‌های سالم. رفتار‌هایی که موجب سلامتی بدن می‌شوند، می‌توانند از ابتلا به سردرد کودکان جلوگیری کنند. رفتار‌هایی مانند خواب کافی، فعالیت بدنی، خوردن غذا‌ها و میان وعدههای سالم، نوشیدن ۴ تا ۸ لیوان آب در روز و اجتناب از مصرف کافیین.
  • کاهش استرس. استرس و برنامه کاری شلوغ باعث می‌شود، تعداد دفعات سردرد افزایش یابد. نسبت به عواملی که موجب استرس کودکان می‌شود، آگاه باشید، عواملی مانند تکالیف سخت درسی و روابط پر تنش با همکلاسی‌ها. اگر سردرد کودک به دلیل افسردگی یا اضطراب اوست، بهتر است از یک مشاور کمک بگیرید.
  • زمان بندی سردرد‌ها را یادداشت کنید. زمان شروع و طول مدت سردرد را بطور روزانه بنویسید. اشاره کنید که چه عاملی موجب توقف سردرد شد. نحوه تاثیر دارو‌ها بر تسکین سردرد کودک را یادداشت کنید. با داشتن این اطلاعات به مرور زمان می‌توانید نشانه‌ها و درمان‌های موثر سردرد کودک خود را بشناسید.
  • از محرک‌های سردرد اجتناب کنید. هر نوع غذا و نوشیدنی، مانند نوشیدنی‌های کافیین دار محرک سردرد هستند. یادداشت سردرد‌ها به شما کمک می‌کند که عوامل محرک را بشناسید و از آن‌ها اجتناب کنید.
  • از برنامه پزشک پیروی کنید. اگر سردرد‌ها شدید و مزمن باشند و فعالیت روزانه کودک را مختل کنند، ممکن است پزشک دارو‌های پیشگیرانه تجویز کند. بایستی این دارو‌ها سر وقت و با دوز مشخص استفاده شوند یا شدت و تکرار سردرد کودک را کاهش دهند.

اگر خودتان نیز گاه به گاه دچار سردرد می‌شوید خواندن مقاله درمان سردرد با روش‌های خانگی و گیاهان دارویی را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

برگرفته از: mayoclinic

حساسیت فصلی در کودکان؛ دلایل و راه های درمان

حساسیت فصلی در کودکان، دلایل و راه های درمان
حساسیت فصلی در کودکان، عارضه‌ای است که در آن دستگاه ایمنی بدن به طرز نامناسبی نسبت به یک ماده آلرژن واکنش نشان می‌دهد. نتیجه این عارضه، یک واکنش حساسیتی است که ممکن است گستره وسیعی از نشانه‌ها را پدید آورد. معمولا با افزایش سن کودکان، نشانه‌های این حساسیت نیز از بین می‌رود.

حساسیت فصلی در کودکان، دلایل و راه های درمان`

بیا نی نی |
بخش مادر و کودک –
 ها…ها…هاچی! سه عطسه پشت سرهم صبحگاهی کودکتان و یک مشت دستمال کاغذی مچاله شده در دستش، شما را نگران می‌کند که شاید کودکتان سرما خورده است. نشانه‌های دیگر مانند آب ریزش بینی و گرفتگی صدا نیز ممکن است دیده شود. اگر هر سال هنگام تغییر فصل‌ها، کودک شما این نشانه‌ها را بروز می‌دهد، مبتلا به حساسیت فصلی است.

حساسیت فصلی در زمان‌های مشخصی از سال، خصوصا در فصل بهار که زمان گرده افشانی است و گرده‌ها و هاگ‌های گل‌ها و گیاهان در فضا پخش می‌شود، بروز می‌کند. سیستم ایمنی بدن در مواجهه با این گرده‌ها (که به آن‌ها مواد آلرژن گویند) مواد شیمیایی مانند هیستامین را در بدن آزاد می‌کند که وارد جریان خون می‌شوند تا با مواد آلرژن مبارزه کنند. آزاد شدن این مواد در بدن موجب بروز نشانه‌های آلرژی می‌شود.

افراد ممکن است به یک یا چند چیز متفاوت حساسیت داشته باشند. کودکانی که تا پیش از این آلرژی نداشته‌اند، ممکن است به یکباره به حساسیت فصلی مبتلا شوند. سن ابتلا معمولا حدود ۱۰ سالگی است و در حدود ۲۰ سالگی به اوج خود می‌رسد. در بیشتر موارد، با افزایش سن در بزرگسالی نشانه‌های آلرژی از بین می‌رود. در کودکانی که والدین آن‌ها مبتلا به حساسیت فصلی بوده‌اند، این نشانه‌ها بیشتر دیده می‌شود. اگر یکی از والدین به حساسیت مبتلا باشد، احتمال ابتلا کودک ۳۰% و اگر هم پدر و هم مادر به حساسیت مبتلا باشند، احتمال ابتلای کودک ۵۰% است.

نشانه‌های حساسیت فصلی در کودکان

هنگامی که کودک در معرض آلرژن‌ها قرار دارد، این نشانه‌ها را از خود بروز می‌دهد:
  • عطسه
  • خارش گلو و بینی
  • گرفتگی بینی
  • آبریزش بینی
  • سرفه
  • قرمزی، خارش، خشکی چشم و آمدن آب از چشم

اگر این نشانه‌ها با خس خس سینه و مشکل در تنفس همراه شود، احتمال ابتلا کودک به آسم وجود دارد.

مبتلایان به آسم از حساسیت فصلی رنج می برند

تفاوت آسم و حساسیت فصلی در کودکان

اگرچه آسم و آلرژی معمولا با هم همراه می‌شوند، اما متفاوت از یکدیگرند:

  • آسم. بیماری مزمن تنفسی است که از ریه‌ها آغاز می‌شود.
  • حساسیت فصلی. واکنشی است که توسط سیستم ایمنی بدن آغاز می‌شود.

تمام مبتلایان به حساسیت فصلی آسم ندارند، اما مبتلایان به آسم همگی از گونه‌ای آلرژی رنج می‌برند.


 همه چیز درباره آلرژی آسم


مواد آلرژن در محیط زندگی

وجود برخی مواد در محیط زندگی موجب تحریک بیشتر آلرژی در کودکان می‌شود. برخی از این مواد آلرژن عبارتند از:

  • گرد و غبار
  • گرده‌ها و هاگ‌های گیاهان
  • پشم، خز و پر حیوانات
  • لباس‌ها و اسباب بازی‌های ساخته شده از پوست و خز حیوانات
  • لاتکس
  • آنزیم‌های آنتی باکتریال موجود در مواد شوینده
  • برخی غذا‌ها

مبتلایان به آسم از حساسیت فصلی رنج می برند

تشخیص حساسیت فصلی در کودکان

حساسیت فصلی در کودکان به راحتی تشخیص داده می‌شود، زیرا نشانه‌ها در زمان مشخصی از سال و با در معرض قرار گرفتن آلرژن‌ها تکرار می‌شود.
اگر به ابتلای کودک به حساسیت فصلی مشکوک هستید، با پزشک او صحبت کنید. پزشک در مورد نشانه‌ها و زمان بروز آن‌ها از شما پرسش‌هایی می‌کند و براساس پاسخ‌های شما و معاینه جسمی کودک، حساسیت فصلی را در کودک تشخیص می‌دهد. در غیر این صورت آزمایش خون یا آزمایش پوستی آلرژی انجام می‌شود.
معمولا پزشکان برای تشخیص دلیل حساسیت فصلی در کودکان، آزمایش پوستی را به یکی از دو روش زیر انجام می‌دهند:

  1. خراشی سطحی روی پوست ایجاد کرده و یک یا چند قطره از ماده آلرژن را روی آن خراش می‌ریزند. اگر کودک به ماده آلرژن حساسیت داشته باشد، آن نقطه متورم می‌شود.
  2. مقدار اندکی از ماده آلرژن به زیر پوست تزریق می‌شود (نترسید، زیاد دردناک نیست!). پس از ۱۵ دقیقه اگر اطراف محل تزریق قرمز و متورم شد (مانند محل نیش حشرات) نشانگر حساسیت کودک به ماده آلرژن است.

در صورت مثبت بودن آزمایش آلرژی، کودک باید نشانه‌های حساسیت به ماده آلرژن را نیز داشته باشد تا وجود حساسیت در کودک تایید شود. برای نمونه کودکی که در آزمایش حساسیت، نسبت به گرده چمن آلرژی نشان داده است، اگر هنگام بازی بر روی چمن عطسه و آبریزش بینی داشته باشد، وجود حساسیت نسبت به گرده چمن در او تایید می‌شود.

درمان حساسیت فصلی در کودکان

حساسیت فصلی در کودکان به دلایل ژنتیکی و محیطی بروز می‌کند. از آنجایی که نمی‌توان دلیل ژنتیکی ابتلا به حساسیت را از بین برد، بایستی دلایل محیطی آن را کنترل کرد.

  • راه‌های زیادی برای درمان حساسیت فصلی در کودکان وجود دارد که بسته به شدت بروز نشانه‌ها، مناسب‌ترین آن‌ها انتخاب می‌شود. مهم‌ترین بخش درمان حساسیت فصلی در کودکان، شناخت ماده آلرژنی است که موجب بروز حساسیت شده است. برخی از کودکان با حذف یا کاهش آن ماده در زندگی روزمره خود، بهبود می‌یابند.
  • در فصل گرده افشانی گیاهان، پنجره‌های خانه را ببندید و از سیستم تهویه مطبوع استفاده کنید. در مکان‌های بازی که گل و گیاه و گرده زیاد است، درون فضای بسته بمانید.
  • پس از بازی کودک در فضای باز، او را حمام کرده و لباس‌هایش را عوض کنید. در صورتی که امکان حمام کردن وجود ندارد، حداقل دست‌های او را بشویید.
  • ملحفه و رختخواب کودک را هر ۲ یا ۳ هفته یکبار بشویید. بالش‌ها را در ۲ تا ۳ سال یکبار عوض کنید.
  • وسایل خانه، خصوصا مبلمان و پرده را به طور مرتب تمیز کنید و در صورت نیاز بشویید.
  • در صورتی که نمی‌توانید از مواد آلرژن در محیط زندگی خود اجتناب کنید، دارو‌هایی برای کاهش نشانه‌های حساسیت مصرف کنید. دکونژستان‌ها، آنتی هیستامین‌ها و اسپری‌های استروییدی بینی در این زمینه راه گشا هستند.
  • اگر نشانه‌های حساسیت با دارو قابل کنترل نیستند، پزشک شما را به متخصص آلرژی ارجاع می‌دهد تا در مقابل حساسیت فصلی واکسینه شوید.

فصل بهار زمان بروز حساسیت فصلی است


 معرفی برخی از انواع قرص ضد حساسیت


به خاطر داشته باشید، حساسیت فصلی در کودکان اگر درمان نشود، ممکن است محرک ابتلا به آسم در آن‌ها شود.

برگرفته از: kidshealth و healthychildren

مقدار و نحوه مصرف رانیتیدین برای نوزادان

مصرف رانیتیدین برای نوزادان
رانیتیدین دارویی‌ست که بطور معمول برای نوزادان و کودکان تجویز می‌شود. در این مقاله با بیا نی نی همراه باشید تا بدانید دلیل تجویز رانیتیدین برای نوزادان چیست و چه عوارضی برروی کودک شما دارد؟ چه مواقعی باید از رانیتیدین استفاده کرد؟

مصرف رانیتیدین برای نوزادان


بیا نی نی |
دسته مادر و کودک –
بسیاری از مادران از روز اولی که نوزاد خود را نزد دکتر می‌برند با رانیتیدین آشنا می‌شوند. اما دلیل تجویز و لزوم دادن آن به کودک خود را نمی‌دانند. به هرحال شما باید در مصرف این دارو خصوصا اگر کودکتان دچار ویروس خاصی است دقت کنید و نکاتی را در نظر بگیرید.

علت تجویز رانیتیدین برای نوزادان

در زمانی که فرزندتان علائم رفلاکس اسید معده به مری را نشان دهد رانیتیدین برای نوزاد تجویز می‌شود؛ علائم مشخصی مانند سکسکه، استفراغ، تف کردن، نفخ معده، تحریک‌پذیری، گریه ناگهانی و امتناع از غذا خوردن. تا وقتی نوزاد سالم است و به خوبی رشد می‌کند رفلاکس معده امری نگران کننده نیست. در واقع با بزرگ شدن نوزاد و فعال‌تر شدن او، این مشکل اهمیت خود را از دست می‌دهد. پس نگران نباشید. علت رفلاکس معده کودک شما عدم تکامل اوست که تا یک سالگی نهایتا ۲ سالگی‌اش برطرف می‌شود. حدودا نیمی از نوزادان در طی سه ماهه اول تولد خود دچار رفلاکس معده می‌شوند. بسیاری از نوزادان هستند که ممکن است بعد از شیر خوردن مقداری از آن را پس بدهند یا همراه با آروغ زدن شیر را بالا بیاورند. برای جلوگیری از این امر باید سعی کنید علاوه بر مصرف رانیتیدین برای نوزادان این نکات را هم رعایت کنید:
  • معده کودک را خیلی سنگین نکنید و پس از شیر دادن به نوزاد او را سریع نخوابانید. بلکه نوزاد را در آغوش گرفته و با زدن ضربات ملایمی به پشتش سعی کنید آروغ او را بگیرید. ماساژ ملایم کمر نوزاد از پایین به بالا برای گرفتن آروغش تا حدودی می‌تواند موثر باشد.
  • زیر سر نوزاد را بلند کنید یا زاویه تخت را سی درجه بالاتر بیاورید. هنگامی که قسمت بالاتنه نوزاد بالاتر است، جاذبه کار خود را انجام می‌دهد و مانع از برگشت محتویات معده به مری می‌شود.
  • برای این کودکان باید از پوشاندن لباس تنگ خودداری کنید و وقتی که غذاخور شدند غذا‌ها را خیلی رقیق نکنید. دادن غذای سفت و جامد نتیجه بهتری می‌دهد.

مصرف رانیتیدین برای نوزادان ، چرا رانیتیدین برای نوزادم تجویز شده؟ دلایل تجویز رانیتیدن ، رفلاکس معده نوزادان

رانیتیدین یک داروی ضد استفراغ نیست!

همانطور که گفته شد، رانیتیدین در صورت وجود رفلاکس معده تجویز می‌شود. اسید معده گلوی نوزاد را می‌سوزاند. از طرفی ممکن است این اسید به مری آسیب برساند. کاری که رانیتیدین می‌کند اینست که میزان اسید موجود در معده را کاهش داده و از این طریق علایم رفلاکس را بهبود می‌بخشد. اما زمانی که کودک در اثر دلایل دیگری بالا می‌آورد، مثلا مسمومیت یا ابتلا به ویروس، رانیتیدین نمی‌تواند چندان موثر باشد.

طریقه مصرف رانیتیدین برای نوزادان و کودکان

این دارو به سه شکل قرص، قرص تجزیه شدنی و شربت وجود دارد. قرص‌های رانیتیدین به شکل قرص‌های ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی‌گرمی موجود هستند. این قرص را کودک نباید بجود بلکه باید آن را درسته قورت بدهد. قرص‌های تجزیه شدنی به شکل قرص‌های ۱۵۰ و ۳۰۰ میلی‌گرمی هستند و باید در مقداری (۱۰میلی لیتر) آب یا آب میوه حل شوند. برای نوزادان شربت یا قطره رانیتیدین را تجویز می‌کنند که ۱۵ میلی‌گرمی است. البته نوع دیگری از شربت آن وجود دارد که برای مصرف کودکان بالای ۱۲ سال است پس بهتر است حتما با نسخه پزشک آن را خریداری کنید تا داروی اشتباهی نخرید.
 
مصرف رانیتیدین برای نوزادان ، مصرف رانیتیدین ، شربت رانیتیدین ، دوز مصرف و میزان مصرف رانیتیدین
 
در صورتی که نوزاد شما کمتر از ۶ ماه سن دارد می‌توان به ازای هر کیلوگرم وزن نوزاد یک میلی‌گرم از این دارو را به تعداد دفعاتی که دکتر گفته است (۲ یا ۳ بار در روز) به نوزاد داد. اگر این دوز برای نوزاد کافی نباشد پزشک با تشخیص خودش دوز را افزایش می‌دهد و اگر نوزاد مشکلات کلیوی داشته باشد تا ۵۰٪ دوز را کاهش می‌دهد. بهترین زمان مصرف این قطره برای نوزادان رفلاکسی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از شیر خوردن است. در صورتی که نوزاد پس از مصرف یک دوز از دارو، بعد از ۲۰ دقیقه همچنان ناخوش بود (سوزش گلو و اذیت شدن مری بخاطر اسید معده)، می‌توانید مجددا به او دارو بدهید (البته در این زمینه کاملا به توصیه پزشک نوزادتان عمل کنید و از کار خودسرانه بپرهیزید.) اگر از ۳۰ دقیقه گذشت و همچنان ناخوش بود دیگر مجاز نیستید دارو بدهید و باید تا نوبت بعد دارو (۶ساعت بعد یا ۱۲ ساعت بعد) صبر کنید. در صورتیکه مشاهده کردید این دارو اثرگذاری لازم را برروی نوزادتان ندارد و او همچنان ناخوش است از پزشک بخواهید داروی دیگری برای نوزادتان تجویز کند.
 
مصرف رانیتیدین برای نوزادان ، عوارض جانبی رانیتیدین برای نوزادان
 

عوارض جانبی رانیتیدین برای نوزادان

نوزادان معمولا به خوبی رانیتیدین را تحمل می‌کنند و عوارض جانبی رانیتیدین چندان شایع نیست. این عوارض معمولا عبارتند از: اسهال، درد شکم و یبوست. البته عوارض جانبی نادرتری هم وجود دارند. عوارضی شامل مشکلات التهاب کبد و کاهش سلول‌های خونی. به هرحال درصورتیکه عوارض جانبی این دارو بروز کند به راحتی می‌توان دارو‌های دیگری را جایگزینش کرد. رانیتیدین بطور کل داروی بی‌خطری است و در صورت مصرف دوز بیشتر خطر بزرگی نوزاد شما را تهدید نمی‌کند،‌ با این حال بهتر است با پزشک تماس بگیرید.

نگهداری از رانیتیدین

خوشبختانه شربت رانیتیدین از آن دسته شربت‌هایی نیست که باید حتما در یخچال نگهداریشان کرد. فقط باید مواظب باشید آن را به دور از گرما و تابش نور خورشید قرار دهید. بهترین کار اینست که آن را درون جعبه خودش بگذارید تا از نور دور باشد؛ و همانند همه دارو‌های دیگر این شربت هم باید از دسترس کودکان دور بماند.
 
مصرف رانیتیدین برای نوزادان ، نگهداری از رانیتیدین
 
شما در مورد مصرف این دارو چه نظری دارید؟ آیا از شربت رانیتیدین برای نوزادان و کودکان‌تان استفاده کرده‌اید و از اثرگذاری آن راضی هستید؟ نظراتتان را با ما در میان بگذارید تا علاوه بر ما، سایر مادران هم از تجربیات شما بهره ببرند.

مسمومیت غذایی در کودکان؛ هر آنچه باید بدانید

مسمومیت غذایی در کودکان
مسمومیت غذایی در کودکان از شایع‌ترین دلایل ایجاد اسهال و استفراغ و سپس کم‌آبی بدن است. سیستم ایمنی بدن کودکان ضعیف‌تر است و به نسبت بزرگسالان آب بیشتری از دست می‌دهند. در این مقاله با چگونگی مقابله با مسمومیت غذایی، علایم آن و چگونگی مدیریت کردن آن آشنا خواهید شد.

مسمومیت غذایی در کودکان


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – 
هنگامی که با پوشک کثیف، استفراغ در ماشین و انواع مشکلات گوارشی و دل درد در مدرسه یا مهدکودک فرزندتان روبرو می‌شوید، خجالت زده نشوید. بله ممکن است کودک شما دچار مسمومیت غذایی شده باشد. مشکلی که ممکن است چندین روز طول بکشد. طبیعتا طول دوره مسمومیت کودکان با مسمومیت بزرگسالان متفاوت است. پس بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید اینست که آرامشتان را حفظ کنید.
معمولا خوردن غذا یا آشامیدن آبی که باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌ها و سموم در آن لانه کرده‌اند باعث ایجاد مسمومیت می‌شود. معمولا کودکان زیر ۵ سال بیشتر در معرض مسمویت هستند، زیرا سیستم ایمنی بدنشان هنوز در مبارزه با میکروب‌ها کم می‌آورد. علاوه بر این اسید معده‌شان هنوز مقداری ضعیف است. چه در هضم غذا چه در از بین بردن میکروب‌ها!
اسهال و استفراغ ناشی از مسمومیت، برای بدن کودکان خطرات و عوارض بیشتری دارد. پس به مواردی که در ادامه گفته می‌شود توجه کنید.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

  • علائم مسمومیت غذایی در کودکان 
  • درمان مناسب برای کودک شما
  • چگونه مراقبت کردن از کودک مسموم
  • زمان مراجعه به پزشک
  • رفتن به هدکودک و مدرسه

علائم مسمومیت غذایی در کودکان

بطور معمول علائم مسمومیت غذایی ۳۰ دقیقه تا ۲ روز پس از خوردن غذای آلوده خود را نشان می‌دهد. براساس علت دقیق مسمومیت کودک، ممکن است علائم متفاوتی وجود داشته باشند. اما بطور معمول یک یا چند علامت زیر به شما در تشخیص مسمومیت غذایی در کودکان کمک می‌کند:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • اسهال
  • تب
  • احساس ناراحتی در معده
  • درد در ناحیه شکم
  • احساس ضعف
  • سر درد

مسمومیت غذایی در کودکان، علایم مسمومیت غذایی در کودکان ، تب و مسمومیت غذایی

درمان مناسب برای کودک شما

در اغلب موارد، فرزند شما بدون درمان بهبود خواهد یافت. اما توصیه می‌شود در صورت مشاهده علائم مسمومیت غذایی در کودکان با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید تا خیالتان راحت شود.
اگر معده کودک شما به هیچ عنوان مایعات را تحمل نمی‌کند و کودک استفراغ می‌کند ممکن است بدنش دچار کم‌آبی شود. پس اگر در او نشانه‌های کم‌آبی بدن را مشاهده کردید زودتر به بیمارستان بروید تا با استفاده از تزریق وریدی و سرم، آب از دست رفته بدن احیا شود و تعادل الکترولیت‌های بدن بهم نخورد. الکترولیت‌ها مواد معدنی مانند سدیم و پتاسیم هستند که تقریبا در تمام فعالیت‌های حیاتی بدن نقش دارند. از کنترل ضربان قلب شما تا تنظیم مقدار آب موجود در بدن.
برای مسمومیت‌های شدید ناشی از بعضی از باکتری‌ها، مانند لیستریا، کودک شما ممکن است آنتی بیوتیک دریافت کند. اما برای اکثر باکتری‌ها، فرزند شما هیچ دارویی دریافت نخواهد کرد، مگر اینکه سیستم ایمنی بسیار ضعیفی داشته باشد. فرزند شما همچنین ممکن است برای مسمومیت غذایی ناشی از انگل دارو دریافت کند، اما برای ویروس‌ها، هیچ دارویی وجود ندارد.
 
مسمومیت غذایی در کودکان ، درمان مسمومیت غذایی در کودکان ، مسمومیت غذایی و حالت تهوع ، مسمومیت غذایی و استفراغ

چگونه از کودکم مراقبت کنم؟

بدن کودکان در مقایسه با بزرگسالان زودتر دچار کمبود آب می‌شود. کار اصلی شما اینست که به او مایعات بیشتری بدهید. البته از دادن شیر و نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند قهوه خودداری کنید. به جای این نوشیدنی‌ها موارد زیر را رعایت کنید:
  • برای نوزادان، از هرچیزی که تغذیه می‌کند بهره ببرید. شیر مادر یا شیرخشک. همچنین می‌توانید از نوشیدنی‌های حاوی الکترولیت استفاده کنید. (مانند پودر او آر اس حل شده در آب)
  • برای کودکان می‌توانید از آب، آب میوه و نوشیدنی‌های طعم دار که در ترکیب خود آب فراوان دارند استفاده کنید. نوشیدنی را می‌توانید مملو از تکه‌های یخ کنید و از آن‌ها بخواهید جرعه جرعه آن را بنوشند.

هنگام مسمومیت غذایی در کودکان رعایت نکات زیر نیز می‌تواند مفید باشد:

  • از دادن غذا به کودک تا چند ساعت بعد از استفراغ خودداری کنید تا معده‌اش آرام بگیرد.
  • اجازه بدهید هر موقع خودشان احساس آمادگی کردند شروع به خوردن غذا کنند. با مقادیر بسیار کم و غذا‌های بسیار سبک مانند نان، برنج، نان تست، غلات خشک و کراکر‌ها شروع کنید.
  • از کودک بخواهید استراحت کند.
  • همچنین، برای بند آوردن اسهال کودکتان به او چیزی ندهید. این بخشی از فعالیت سیستم ایمنی بدن او برای رهایی از میکروب‌هاست. دارو‌های ضد اسهال ممکن است مدت علایم را طولانی‌تر کند یا عوارض جدی برای بدن کودک بوجود بیاورد.

مسمومیت غذایی در کودکان ، مراقبت از کودکان در مقابله با مسمویت غذایی ، کم‌آبی بدن در مسمومیت غذایی ، نوشیدن آب

چه زمانی باید با دکتر تماس بگیرم؟

اگر این نشانه‌ها که از کم‌آبی بدن کودکتان خبر می‌دهد دیدید با دکترتان تماس بگیرید:
  • گیجی
  • خشکی دهان
  • تشنگی شدید
  • چشمان گود رفته
  • گریه بدون اشک یا با اشک کم
  • انرژی کافی نداشتن
  • نداشتن ادرار یا دفع ادرار به میزان بسیار کم
  • ضربان قلب سریع
  • احساس وجود فرورفتگی ملاج کودک
  • ضعف، سرگیجه، احساس خستگی

مسمومیت غذایی در کودکان ، تماس با دکتر ، علایم اورژانسی بودن مسمومیت غذایی

شما در خانه مراقبت بهتری می‌توانید از کودکتان داشته باشید، اما بهتر است در موارد زیر کودک تحت نظر پزشک باشد:

  • مسمومیت غذایی در کودکان زیر ۵ سال
  • مسمومیت کودکانی که به بیماری‌های مزمن و مداوم مبتلا هستند مثلا مشکلات کلیوی دارند.

در صورتیکه بعد از ۲۴ ساعت هیچ بهبودی در حال کودکتان حاصل نشد یا هر یک از علایم زیر را داشت با دکتر تماس بگیرید:

  • استفراغ یا اسهال خونی
  • تاری دید اسهال و تب بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد
  • دل پیچه‌ای که پس از دفع اسهال از بین نمی‌رود
  • ضعف عضلانی
  • مشکلات تنفسی
  • استفراغ بیش از ۱۲ ساعت
  • لرزش دست‌ها

رفتن به مهدکودک و مدرسه

مسمومیت غذایی در کودکان ، رفتن کودکان به مهدکودک و مدرسه با مسمومیت غذایی ، واگیردار بودن بیماری اسهال

اکثر بچه‌ها در عرض ۱ تا ۵ روز به طور کامل به حالت طبیعی باز می‌گردند، اما قبل از فرستادن فرزندتان به مدرسه یا مهد کودک، با پزشک مشورت کنید. اگر هنوز اسهال داشته باشد، بیماریش می‌تواند مسری باشد.
برای نوزادان، اطمینان حاصل کنید که اسهالشان با پوشک قابل کنترل است. بچه‌های بزرگتر ممکن است نیاز داشته باشند سریعا به سمت حمام یا دستشویی بدوند (برای اسهال یا استفراغ) لذا بهتر است در خانه بوده و همچنین مراقبت باشید مسیر دویدن آنها ایمن باشد. 


روش‌های جلوگیری از مسمویت غذایی


برگرفته از: webmd

میکروسفالی چیست؟ + علت، علائم و عوارض

میکروسفالی چیست؟
میکروسفالی (Microcephaly) چیست و چه علایمی دارد؟ چگونه می‌توان از ایجاد شدن چنین عارضه‌ای در نوزاد جلوگیری کرد و اگر نوزاد به میکروسفالی دچار شد چه کاری برایش می‌توان انجام داد؟ در این مقاله به این پرسش‌ها و سایر ابهاماتی که در این زمینه وجود دارد پاسخ داده می‌شود.

میکروسفالی چیست؟


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک –
در این مقاله به بررسی بیماری میکروسفالی می‌پردازیم. مطالب ارائه شده در این نوشتار عبارتند از عناوین زیر که شما می‌توانید با کلیک کردن بر روی هر یک، بخش مورد نظرتان را مطالعه کنید:

  • میکروسفالی چیست؟
  • علایم میکروسفالی نوزاد
  • تشخیص میکروسفالی
  • درمان میکروسفالی
  • عوارض میکروسفالی
  • پیشگیری از میکروسفالی
  • سخن آخر

میکروسفالی چیست؟

میکروسفالی (Microcephaly) را یک نوع اختلال رشدی عصبی می‌دانند که در آن سر (مغز) بیمار کوچک است. نوزادان مبتلا به این اختلال مغزشان رشد کافی نمی‌کند و همین منجر به بروز معلولیت گسترده و ناتوانی‌های فراوان می‌شود. در واقع در این اختلال بافت مغز به طور غیرعادی کوچک می‌شود. این بیماری نادر است و در هر ۶۲۰۰ تا ۸۵۰۰ تولد ۱ مورد اتفاق می‌افتد.
 
میکروسفالی چیست؟

علائم میکروسفالی نوزاد

مهمترین علامت میکروسفالی کوچک بودن سر نوزاد است که از طریق اندازه‌گیری دور سر و مقایسه اندازه دور سر نوزاد با اندازه دور سر مربوط به نمودار رشدش مشخص می‌شود. اگرچه بعضی از نوزادان با سر کوچک متولد می‌شوند، اما اندازه‌ی سر کودکان مبتلا به این بیماری بسیار کوچک‌تر از حد متوسط است و حتی ممکن است کوچکتر از اولین صدک یک گروه سنی باشد. علائم شایع دیگری که در مبتلایان به این بیماری دیده شده عبارتند از:
  • پیشانی با شیب وارونه که نشان دهنده نوع شدید آن است.
  • گریه با صدای بلند، تغذیه ضعیف، تشنج، افزایش حرکت دست‌ها وپا‌ها (اسپاستیسیتی)، فعالیت بیش از حد، تاخیر تکاملی و عقب ماندگی ذهنی.
  • کودکان مبتلا به میکروسفالی با افزایش سن صورتشان رشد می‌کند، ولی جمجمه‌شان رشد نمی‌کند. همین این بیماری باعث می‌شود صورت بزرگ و نامتناسب و پیشانی عقب رفته‌ای داشته باشند.
  • به همین ترتیب ممکن است سایر قسمت‌های بدن نیز کوچکتر از حد معمول باشند.

آیا فرم سر نوزاد شما طبیعی است؟


میکروسفالی چیست؟ ، علایم میکروسفالی ، کوچک بودن سر و جمجمه در میکروسفالی

تشخیص میکروسفالی

این بیماری در شکم مادر هم قابل تشخیص است به شرط اینکه تفاوت سر جنین با اندازه‌ای که باید داشته باشد زیاد باشد. البته اکثر مواقع این مشکل زودتر از سونوگرافی سه ماهه سوم مشخص نمی‌شود.
در اکثر موارد بیماری را بعد از تولد تشخیص می‌دهند. گاهی بیماری حتی پس از گذشتن مدتی پس از تولد نوزاد خودش را نشان می‌دهد.
روند تشخیص میکروسفالی به این صورت است که پس از آزمایش فیزیکی و ارزیابی محیط دور سر، سابقه پزشکی خانوادگی و اندازه سر والدین را می‌سنجند و نمودار رشد سر در طول زمان را تهیه می‌کنند.
پزشکان نیز می‌توانند برای ارزیابی وجود یا دلیل تاخیر در رشد از سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری)، MRI (تصویر برداری با رزونانس مغناطیسی) یا آزمایش خون استفاده نمایند. سی تی اسکن و MRI نیز اطلاعاتی در خصوص وجود عفونت در رحم که ممکن است باعث تغییرات ساختاری مغز شده باشد، در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد.
 
میکروسفالی چیست؟ تشخیص میکروسفالی ، روند تشخیص پزشکی میکروسفالی

درمان میکروسفالی

متاسفانه در حال حاضر درمان یا دارویی برای این بیماری وجود ندارد و پزشکان بیشتر در تلاش هستند از تاثیرات کوچک بودن جمجمه و رشد نکردن مغز بر زندگی کودک بکاهند و بیماری یا عوارض توام با آن مثل تشنج را کنترل کنند.
اگر نوزاد، مبتلا به میکروسفالی خفیف باشد، معمولا به آزمایش‌های معمولی نیاز دارد. اما مواردی که به نوع وخیم‌تر این بیماری دچار هستند، نیازمند کمک پزشکی بیشتری هستند تا توانایی‌های جسمی و فکری شان مانند گفتار تقویت شود و فیزیوتراپی و کار درمانی در بالا‌ترین سطح انجام شود.
عارضه‌ای به نام کرانیوسینوستوز هم وجود دارد که می‌تواند باعث میکروسفالی شود. در این بیماری، مفاصل بین استخوان‌های جمجمه کودک پیش از موعد مقرر به هم جوش می‌خورد و از رشد مناسب مغز جلوگیری می‌کند، اما این عارضه معمولا با عمل جراحی قابل تغییر است و به شکل گیری مجدد جمجمه کمک می‌کند.
 
میکروسفالی چیست؟ درمان میکروسفالی ، میکروسفالی درمان ندارد

عوارض میکروسفالی

میکروسفالی اکثر اوقات با درجاتی از عقب ماندگی ذهنی همراه است البته در ۱۵ درصد موارد کودک هوش طبیعی دارد. در حقیقت این کودکان با احتمال بیشتری، تأخیر رشد و اختلالات یادگیری را تجربه می‌کنند. آمار‌ها نشان می‌دهند حدود ۴۰ درصد کودکان مبتلا به این اختلال دچار بیماری صرع، ۲۰ درصد آن‌ها دچار فلج مغزی، ۵۰ درصد دچار افت ذهنی و ۲۰ تا ۵۰ درصد دچار مشکلات بینایی و شنوایی هستند. به جز این‌ها از دیگر عوارض این بیماری می‌توان تشنج، بیش فعالی، نابهنجاری در چهره، اختلالات تعادلی و حرکتی، کوتاهی قد و مشکلات تغذیه‌ای را نام برد.

عوامل موثر در ایجاد میکروسفالی و پیشگیری

  • این بیماری در بسیاری از موارد ژنتیکی است. این مساله خصوصا در ازدواج‌های فامیلی در خانواده‌هایی که بیمار مبتلا به میکروسفالی داشته‌اند نمود پیدا می‌کند. پس اولین اقدام پیشگیرانه در مورد ازدواج‌های فامیلی مشاوره ژنتیکی است. البته در صورت بارداری پس از ۳۵ سالگی و سابقه سقط جنین هم بهتر است مشاوره صورت بگیرد. این اقدام خصوصا در صورتی که والدین قبلا صاحب یک فرزند مبتلا به میکروسفالی شده‌اند حیاتی است و چنین والدینی حتما باید پیگیری دقیق انجام دهند.
 
میکروسفالی چیست؟
  • در موارد غیر ژنتیکی، زمانی که نوزاد هنوز در شکم مادر است، عواملی، چون عفونت‌های ویروسی ناشی از سرخجه، آبله مرغان و یا ویروس زیکا (ویروسی که از طریق پشه خاصی منتقل می‌شود) و عفونت‌های انگلی مانند سیتومگالو یا توکسوپلاسموز را در بروز میکروسفالی موثر دانسته‌اند. پس بهتر است مادر در دوران بارداری از خودش به خوبی مراقبت کرده و بهداشت را رعایت کند تا به این ویروس‌ها و عفونت‌ها دچار نشود.
  • وجود موادی مانند سرب، الکل و دارو‌های خاص در رژیم غذایی مادر نیز به ایجاد این عارضه دامن می‌زند. حتی عدم دریافت مواد غذایی کافی در شکم مادر خطرناک است و می‌تواند زمینه ساز میکروسفالی باشد. پس مادر باید در رژیم غذایی خود دقت کند و در مصرف دارو‌ها هم بدون مشورت پزشک عمل نکند.
  • حتی پس از تولد نوزاد سکته نوزاد، خونریزی مغزی نوزاد، بروز اختلالات مغزی و نخاعی و هر آسیب به مغز نوزاد پس از تولد، احتمال ابتلا کودک به این بیماری را بالا می‌برد. پس باید از نوزاد بسیار دقیق مراقبت کرد.
  • از دیگر عوامل موثر در ایجاد میکروسفالی که کمتر قابل کنترل هستند کم اکسیژنی مغزی (کاهش انتقال اکسیژن به مغز جنین) و فنیل کتونوری کنترل نشده‌ی مادر (PKU) است که به موجب این نقص مادرزادی، بدن نوزاد نمی‌تواند آمینواسید خاصی را تفکیک کند.

سخن آخر

همیشه پیشگیری عواقب و عوارض کمتری دارد تا درمان! والدینی که در خانواده‌شان سابقه چنین عارضه‌ای هست بهتر است بدون مشورت با متخصص دست به اقدام خودسرانه نزنند. والدینی که زمینه ژنتیکی ندارند و ازین بابت خیالشان راحت است باید تلاش کنند بیشترین مراقبت را در زمان بارداری اعمال کنند و مادر از تمامی عوامل موثر دور نگه داشته شود. خیلی از خانواده‌ها ابتلا مادران باردار به عفونت‌های ویروسی را ساده می‌گیرند و آن را یک مریضی ساده می‌نامند در حالیکه حتی اگر بدن مادر بتواند به خوبی از پس مریضی بر بیاید این نوزاد ظریف و کوچک باید عواقب بی‌دقتی و ساده انگاری دیگران را تا آخر عمر پس بدهد.

مصرف روغن مورچه برای نوزادان

مصرف روغن مورچه برای نوزادان
استفاده از روغن مورچه برای نوزادان یکی از توصیه‌های منسوب به نسخه حکیمان طب سنتی برای رفع مو‌های زاید بدن است. در این نسخه‌ها گفته شده اگر روغن مورچه را در روز‌های اول تولد کودک به بدن کودک بزنید او در آینده مو‌های زاید درنمی‌آورد. در این مقاله درمورد روغن مورچه اطلاعات مفیدی گفته شده و صحت مطالب گفته شده در مورد استفاده از روغن مورچه برای نوزاد بررسی می‌شود.

مصرف روغن مورچه برای نوزادان


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – 
امروزه برطرف کردن مو‌های زاید برای بانوان (بهتر است بگوییم بانوان خاورمیانه!) بقدری مهم شده که توجه بسیاری از کاسبان و سودجویان را به خود جلب کرده است. می‌توان گفت برطرف کردن مو‌های زاید تبدیل به یک تجارت شده که بدن و سلامت بانوان به عنوان بازیچه‌های اصلی تاجران و متخصصان زیبایی در این تجارت نقش دارد. در این میان استعمال روغن مورچه برروی بدن از نسخه‌های عجیبی است که حتی برای نوزادان دختر هم تجویز می‌کنند و برای اینکه نوزاد پس از رسیدن به دوران بلوغ رشد مو‌های زاید بدنش کم باشد یا اصلا مو در نیاورد می‌گویند باید در روز‌های اول تولد بدنش با این روغن ماساژ داده شود. بیایید ببینیم این سخن تا چه حد می‌تواند درست باشد.

روغن مورچه در طب سنتی

مصرف روغن مورچه برای نوزادان ، روغن مورچه در طب سنتی ، خواص روغن مورچه

روغن مورچه در طب سنتی هم وجود دارد. اما در هیچ یک از منابع طب سنتی هیچ سخنی از کاربرد این روغن در از بین بردن مو‌های زاید بدن نیست! در این منابع که برخی از آن‌ها مانند تحفه حکیم مومن تبریزی و مخزن الادویه خراسانی قدمت ۲۰۰ ساله دارند، برای روغن مورچه خواص درمانی کم نظیر دیگری شناخته‌اند.
در طب سنتی ایرانی روغن مورچه به ۲ شکل گرفته می‌شود. یکی به شکل روغن گیری در روغن گیاه زنبق و دیگری روغن گیری از مورچه در روغن زیتون. یکی از خواص جالب روغن مورچه‌ای که با استفاده از جوشاندن مورچه در روغن زیتون به دست می‌آید، درمان و بهبود وز وز گوش و افزایش شنوایی در افرادی‌ست که دچار کاهش شنوایی شده‌اند. درمانگران طب سنتی توصیه می‌کنند فرد مقدار مشخصی از این روغن را در گوشش بریزد. البته در مورد اینکه این کار چقدر از نظر پزشکی موثر و درست است تحقیقی صورت نگرفته، اما هر چه هست، اشاره‌ای به خواص روغن مورچه برای نوزاد و رفع مو‌های زاید بدن و کاربرد آن برای نوزادان نشده است.

روغن مورچه چیست؟ + خواص روغن مورچه


روغن مورچه برای نوزاد

مصرف روغن مورچه برای نوزادان ، روغن مورچه و پوست نوزاد ، حساسیت پوست نوزاد و  واکنش پوست نوزاد در مقابل روغن مورچه و سوختگی با فرمیک اسید

صحت داشتن خواص روغن مورچه در از بین بردن مو‌های زاید یک طرف، حساسیت پوست نوزاد و اهمیت سلامت او حتی با وجود دلایل کافی برای اثبات خواص روغن مورچه در طرف دیگر می‌تواند به شما در تصمیم گیری بهتر کمک کند! طبق بررسی‌های صورت گرفته روغن مورچه (اگر واقعا روغن مورچه باشد) پر از اسید فرمیک است (اصلا همین اسید است که باید در روغن چنان خواصی ایجاد کند) که می‌تواند موجب سوختن پوست نوزاد و تیره کردن رنگ پوست نوزاد برای همیشه بشود. البته در بیشتر مواقع روغن مورچه موجود در بازار، روغن مورچه نیست! چون واقعا چقدر مورچه باید استفاده کرد تا بتوان چنین روغنی تهیه کرد؟ پس چه بسا حساسیت‌های شدیدتری ممکن است برای پوست نوزادتان پیش بیاید. در حالی که نتیجه‌ای هم در ارتباط با از بین بردن مو‌های زاید بدن نوزادتان نخواهید گرفت.

روغن مورچه خارجی

مصرف روغن مورچه برای نوزادان ، روغن مورچه خارجی ، نقش روغن مورچه خارجی در از بین بردن موهای زاید ، مصرف روغن مورچه خارجی برای نوزاد

در کنار روغن مورچه‌های ایرانی که از خود مورچه بدست می‌آید روغن مورچه خارجی هم وارد بازار رقابت شده است. این روغن را از تخم مورچه تهیه می‌کنند و قیمت بالایی هم دارد. حالا اینکه این همه تخم مورچه از کجا پیدا می‌کنند که اینقدر روغن بدهد بماند. اما انگار اثرگذاری این روغن بیشتر است. مصرف کنندگان روغن مورچه خارجی در نظرسنجی‌های مختلف از تاثیر ماندگار روغن مورچه صحبت می‌کنند و در این باره می‌گویند: بعد از ۴ تا ۵ بار استفاده از روغن مورچه به مرور شاهد کاهش میزان رویش مو‌های زائد بودیم و نتیجه خوبی به دست آوردیم. روی کاتالوگ این محصول هم نوشته شده که این روغن مورچه از تخم مورچه استخراج می‌شود.
شیوه استخراج این روغن اینگونه است که تخم مورچه را ابتدا خشک می‌کنند. سپس آن را آسیاب کرده و روغن آن را که مایعی قهوه‌ای و قرمز رنگ است طی فرآیندی که در دمای ۵۰ درجه سانتیگراد اتفاق می‌افتد، استخراج می‌کنند. روغن به دست آمده با اسانس‌های معطر خوشبو می‌شود و مورد استفاده مردم قرار می‌گیرد. البته باز هم در عدم مصرف روغن مورچه برای نوزاد هیچ جای تردیدی وجود ندارد! 

مصرف روغن مورچه برای نوزادان ، شیوه بدست آوردن روغن مورچه خارجی ، استفاده از روغن مورچه خارجی برای نوزادان

سخن آخر

واکنش بدن یک نوزاد در برابر آسیب‌های متفاوت و حساسیت‌های ایجاد شده ناشی از مواد شیمیایی با بدن یک فرد بزرگسال متفاوت است و می‌تواند بسیار شدیدتر باشد. در بسیاری موارد این واکنش و حساسیت برای نوزاد حتی کشنده است در حالیکه در یک شخص بزرگسال تنها علایم حساسیت ظاهر شده و پس از مدتی محو می‌شوند. همانطور که عکسی طی این چند سال اخیر در فضای مجازی منتشر شد و صورت برافروخته نوزادی را نشان می‌داد که مادرش موهایش را با رنگ مو، صورتی رنگ کرده بود! نوزادی که کارش به بیمارستان کشید. بیایید بسنجیم سلامت نوزادمان را فدای چه چیزی می‌کنیم؟ موجودی که ما تکیه گاهش هستیم و باید در این دنیای بزرگ و پر از خطر برایش پناهگاه امنی باشیم نه اینکه خودمان با دست خودمان تیشه به ریشه‌اش بزنیم. آن هم نه به خاطر دلایل نشات گرفته از عقل و منطق بلکه گاهی بخاطر باور عموم و حرف مردم، گاهی بخاطر خودخواهی خودمان، گاهی بخاطر بر سر زبان انداختن خودمان… نه روغن مورچه نه هیچ فراورده دیگری را بدون مطالعه و تحقیق برای نوزادمان استفاده نکنیم.
سلامت نوزاد ما بازیچه دست ما نیست. ما بیش از اینکه در برابر زیبایی او مسئول باشیم در برابر سلامتی‌اش مسئولیم.