ماستیت یا التهاب پستان چیست؟ + علت، علائم و راه های درمان

ماستیت چیست؟
یکی از مشکلات مادران شیرده در دوران شیردهی تورم غدد شیردهی و احساس درد و ناراحتی در این ناحیه است که معمولا با عنوان ماستیت سینه از آن یاد می‌شود. در این مقاله با جزییات این مشکل و راه های درمان و پیشگیری آن آشنا خواهیم شد.

ماستیت چیست؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – در این مطلب سعی شده تمام نکات مهم در مورد ماستیت سینه پوشش داده شود. اما خواننده محترم در نظر داشته باشد که با توجه به شرایط خاصش (شیردهی به نوزاد و امکان انتقال دارو به نوزاد از طریق شیر) مجاز به خوددرمانی و تصمیم خودسرانه در این باره نیست.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

  • ماستیت چیست؟
  • علائم ماستیت
  • علل ایجاد ماستیت
  • درمان ماستیت
  • پیشگیری از ماستیت
  • سخن آخر بیا نی نی به مادرهای عزیز

ماستیت چیست؟

ماستیت چیست؟ آناتومی سینه، ساختار سینه و غدد شیردهی

ماستیت به عنوان التهاب پستان تعریف می‌شود. التهابی که در غدد سینه و بیشتر در دوران شیردهی اتفاق می‌افتد و معمولا یک سینه را درگیر می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد، حدود ۱۰ تا ۳۳٪ مادران شیرده این التهاب دردناک را که معمولا در طول ۳ ماه اول پس از زایمان بروز می‌کند، تجربه می‌کنند. این عفونت در میان زنان غیر شیرده شایع نیست، ولی شاید رخ دهد.

علائم ماستیت

  • وجود یک ناحیه قرمز و متورم در سینه که هنگام لمس باعث ایجاد حس درد و ناراحتی می‌شود یا داغ است.
  • احساس سوزش که می‌تواند مداوم باشد یا تنها هنگام شیردهی بروز پیدا کند.
  • علائمی شبیه آنفولانزا مانند تب و لرز، خستگی، احساس ناخوشی.

ماستیت چیست؟ علایم ماستیت ،  تجمع شیر در مجاری شیردهی و ایجاد احساس درد و ورم در سینه

علل ایجاد ماستیت

دلیل بیشتر عفونت‌های پستان، باکتری استافیلوکوکوس اورئوس است. دومین دلیل شایع عفونت، باکتری استرپتوکوکوس آگالاکتیه می‌باشد.
اگر یکی از مجرا‌های شیر در سینه مادر شیرده مسدود شود شیر برگشت پیدا می‌کند و همین می‌تواند دلیلی برای آغاز فرایند عفونت شود. انسداد مجرا باعث بروز حالت ایستایی در شیر می‎شود، که در آن شیر تولید شده در سینه در طول تغذیه بچه از آن خارج نمی‎شود و در همان جا باقی می‎ماند. باکتری‎ها به طور معمول در شیر تازه انسان رشد نمی‎کنند. با این حال، اگر مجرا‌های شیر دچار انسداد شده و شیر راکد شود، احتمال بروز عفونت افزایش پیدا می‎کند. این وضعیت در صورتی اتفاق می‌افتد که:
  • بچه به طور کامل به سینه مادر نچسبد.
  • بچه در مکیدن شیر دچار مشکل باشد.
  • شیردهی مداوم نباشد.
  • سینه‌ها بخاطر لباس تنگ و چسبان تحت فشار باشند.
  • اگر همواره برای گرفتن سینه، قرار دادنش در دهان نوزاد و نگه داشتنش بر یک نقطه از سینه فشار وارد شود. این نقطه بعد‌ها به یک مجرای مسدود تبدیل می‎شود.
  • اگرهر چیزی از جاری شدن شیر از نوک سینه جلوگیری کند. این امر معمولاً باعث ایستایی یا راکد شدن شیر می‎شود، و این وضعیت اغلب به انسداد مجرای شیر منجر می‎گردد.

ماستیت چیست؟ علل ایجاد ماستیت، علل تجمع شیر در سینه ، مسدود شدن مجرای شیر، نحوه صحیح شیردهی به نوزاد

به علاوه تغذیه با شیر مادر می‌تواند سبب ایجاد شقاق نوک پستان و دهانه مجرای شیر گردد و باکتری‌های دهان نوزاد بر روی نوک سینه ایجاد عفونت کنند. این باکتری‌ها به صورت طبیعی بر روی پوست وجود دارند، ولی در حالت عادی ایجاد عفونت نمی‌کنند، اما نفوذ آن‌ها به بافت پستان آسیب دیده می‌تواند به سرعت ایجاد درد و علائم عفونت نمایند.
ماستیت غیر شیردهی در زنان با ضعف سیستم ایمنی، به ویژه زنانی که جراحی پستان یا پرتودرمانی کرده‌اند و زنان مبتلا به دیابت رخ می‌دهد و در بعضی از موارد نادر، نشانه‌ای از سرطان التهابی پستان است.


۱۵ مورد از مشکلات شیردهی و راه حل آن‌ها


درمان ماستیت

درمان ماستیت با بهبود روش شیردهی آغاز می‌شود. مادر به هیچ عنوان نباید شیردهی را متوقف کند، چون همین کار باعث ایجاد آبسه و ورم می‌شود. مادران نباید نگران انتقال عفونت باکتریایی به نوزادشان باشند. مطالعات نشان داده که شیر موجود در سینه مبتلا به ماستیت سطح بالاتری از برخی اجزای ضدالتهابی را دارد که برای نوزاد مانند یک محافظ عمل می‌کند. همچنین مادر باید مقادیر زیادی مایعات بنوشد و به اندازه کافی استراحت کند.
 
ماستیت چیست؟ درمان ماستیت، ادامه دادن به شیردهی
درصورت وخیم بودن اوضاع می‌توان حتی از یک دستگاه شیردوش کمک گرفت. بهرحال شیر درون سینه مرتبا باید تخلیه شود و با نوشیدن مایعات و تغذیه کافی زمینه تولید شیر تازه ایجاد شود (برای همین بهتر است مادر خودش به نوزادش شیر بدهد). همین امر باعث می‌شود مجرا‌ها مجددا باز شوند، به کار بیفتند و ضدعفونی شوند. در صورتیکه مادر تب داشته باشد باید متناسب با شرایطش دارویی مصرف کند که در شیردهی منع نداشته باشد. مثلا استامینوفن برای مادران شیرده منع دارویی ندارد. در صورت التهاب شدید ممکن است پزشک آنتی‌بیوتیک (سفالکسین، آموکسی سیلین و دیکلوگزاسیلین از آنتی‌بیوتیک‌های رایج برای ماستیت هستند.) و مسکن ضد درد تجویز کند. البته برای تسکین درد می‌توان از کمپرس آب گرم هم استفاده کرد. کمپرس آب گرم علاوه بر تسکین درد باعث بهتر جاری شدن شیر از سینه می‌شود. فراموش نکنید که مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها خود باعث کم آب شدن بدن و کمتر تولید شدن شیر می‌شود پس در صورت مصرف آنتی‌بیوتیک باید میزان بیشتری مایعات مصرف کنید.
 
ماستیت چیست؟ درمان ماستیت، قرار دادن کمپرس گرم بر روی سینه ها، کمک به باز شدن مجاری شیر

پیشگیری از ماستیت

باید شیردهی مادر مداوم باشد مخصوصا وقتی سینه‌ها پر از شیر هستند. سینه‌ای که یک بار به ماستیت دچار شده همچنان مستعد ابتلا دوباره است پس باید مداوما تخلیه شود و اگر نوزاد سیر است از شیردوش استفاده شود تا جلوی تجمع شیر در سینه گرفته شود.
مادر باید از افراد با تجربه مانند پزشک و پرستار یا مادران با تجربه کمک بگیرد و ببیند نحوه شیردهی او به نوزادش صحیح است و آیا نوزاد سینه را به شکل صحیح می‌گیرد و بدن مادر در پوزیشن درستی قرار دارد؟ این امر می‌تواند در جلوگیری از آسیب به نوک سینه و شقاق سینه بسیار موثر باشد. چرا که در شیردهی به نوزاد، اگر نوزاد فقط نوک سینه را مک بزند به آن آسیب می‌زند. اما اگر نوک سینه با هاله اطرافش وارد دهان نوزاد شود این امر هم از آسیب جلوگیری می‌کند هم با تحریک غدد شیردهی اطراف سینه تولید شیر در مادر بیشتر می‌شود.
در طول تغذیه نباید بچه را از سینه جدا کرد، چون نوزاد با پافشاری بر مکیدن به سینه فشار می‌آورد. باید صبر کرد تا نوزاد خودش سینه را جدا کند.
از پوشیدن سینه بند تنگ و سفت در دوران شیردهی خودداری شود.
 
ماستیت چیست؟ ماساژ سینه ها برای جلوگیری از انسداد مجاری شیردهی و جلوگیری از ایجاد توده عفونی
هر دفعه که مادر شیرده استحمام می‌کند بهتر است سینه‌ها را زیر آب گرم ماساژ دهد. همچنین بررسی کند ببینید توده سفت یا متورمی در سینه وجود دارد یا خیر. گرم کردن سینه با کمپرس قبل از شیردهی تاثیر بسزایی در راحت جاری شدن شیر دارد. همچنین نوزاد می‌تواند با صرف انرژی کمتر شیر بیشتری بنوشد و دیرتر خسته شود.

سخن آخر بیا نی نی به مادرهای عزیز

تحمل درد ناشی از ماستیت سینه و نگهداری از یک نوزاد کوچک همزمان با هم کار سختی است، اما شما پس از گذراندن این سختی‌ها لحظات شیرینی با نوزادتان تجربه خواهید کرد. فکر کردن به این لحظات تحمل سختی را آسان می‌کند. پس حین درمان در شیر دادن به نوزادتان کوتاهی نکنید و به تجربه‌ای که کسب کردید ببالید. این تجربه قطعا به شما کمک خواهد کرد تا در آینده بدانید چطور با بدنتان رفتار کنید.

پنومونی در کودکان و نوزادان؛‌ علائم و مراقبت‌های پزشکی

پنومونی در کودکان و نوزادان
پنومونی که در ایران تحت عنوان ذات‌الریه شناخته می‌شود یکی از بیماری‌های سخت دوران کودکی است که بخاطر علائم ظریفی که در کودکان دارد می‌تواند باعث عوارض شدید و حتی مرگ شود. این مقاله به شما در شناخت علائم پنومونی در کودکان و نوزادانتان کمک می‌کند.

پنومونی در کودکان و نوزادان


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – 
به گفته سازمان جهانی بهداشت (WHO) هر ۲۰ ثانیه یک کودک جان خود را بر اثر پنومونی از دست می‌دهد و دلیل مرگ ۱۶٪ از کودکان زیر ۵ سال پنومونی است. ۹۹٪ مرگ و میر ناشی از پنومونی در کشور‌های کم درآمد یا با درآمد متوسط اتفاق می‌افتد و همین امر نشان‌دهنده اهمیت تشخیص به موقع علائم پنومونی در کودکان است.

ذات‌الریه یا پنومونی در کودکان 

برخلاف بزرگسالان کودکان مبتلا به پنومونی ممکن است علائمی مانند تب و سرفه را نشان ندهند و علائم عفونت درشان به سختی قابل تشخیص باشد. همچنین خطر ابتلا به عفونت در آن‌ها بسیار بیشتر است، چون سیستم ایمنی بدنشان هنوز کامل توسعه نیافته است.
طبق گفته سازمان جهانی بهداشت (WHO) سیستم ایمنی بدن کودکان سالم ممکن است بتواند به خوبی از عهده عفونت‌ها بربیاید. متقابلا ریسک بالایی برای کودکانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند در مقابله با این عفونت وجود دارد. کودکانی که بخاطر سوتغذیه یا نرسیدن مواد غذایی ضروری به بدنشان (این مورد مخصوصا در نوزادانی که از شیر مادر تغذیه نمی‌شوند دیده می‌شود.) دچار این ضعف در سیستم ایمنی‌شان هستند.

پنومونی در کودکان و نوزادان

بطور کل پنومونی در کودکان در هر سن علایم خاص خودش را دارد. اما برخی علائم هستند که به شما کمک می‌کنند تا اگر بیماری کودکتان چیزی بیش از یک سرماخوردگی است توجه بیشتری به سلامت او نشان دهید.
به گفته دکتر ماریه بوده (Marie Budev) متخصص ریه و جراحی‌های پیوند ریه در کلینیک کلولند (Cleveland) واقع در اوهایو، تفاوت سن باعث ایجاد تفاوت بزرگی در وضعیت سیستم ایمنی افراد شده و همین مساله باعث بروز علایم متفاوتی در بدن افراد می‌شود و ممکن است پنومونی گاهی با سرماخوردگی یا آنفولانزا اشتباه گرفته شود.
میشل بارون استادیار دانشگاه کلرادو نیز در تایید این گفته اعلام کرده است: جوان بودن یا سالم بودن به این معنی نیست که بتوانید به خوبی از عهده پنومونی بربیایید. اما عکس این قضیه یعنی ارتباط پیشرفت پنومونی با کهنسالی و بیماری کاملا صدق می‌کند.
وقتی که فردی صاحب یک سیستم ایمنی قوی با عکس العمل‌های شدید در مقابل عوامل بیماری زاست، همین واکنش سیستم ایمنی بدن می‌تواند باعث التهاب و ورم شدید شود و این واکنش به ارگان‌های حیاتی بدن صدمه بزند. به گفته دکتر بارون (Barron) سیستم ایمنی بدن شما اغلب اوقات می‌تواند این واکنش‌ها را کنترل کند. اما اگر نتواند کنترل کند بدن شما آسیب بسیاری متحمل خواهد شد.

پنومونی خفیف در کودکان

پنومونی در کودکان و نوزادان ، پنومونی خفیف در کودکان، واگیردار بودن پنومونی در مدرسه

نوعی از پنومونی در کودکان، ناشی از باکتری‌های خاصی از جمله Mycoplasma pneumoniae و Chlamydophila pneumoniae است، که حتی در کودکان ۲ تا۳ سال علائم خفیفی از خود نشان می‌دهد. این پنومونی بیشتر در سنین مدرسه رایج است. کودکان مبتلا به پنومونی خفیف ممکن است بدنشان آنقدر علائم حاد نشان ندهد که بخواهند در خانه بمانند و استراحت کنند، علایم این بیماری عبارتند از:
  • سرفه خشک
  • تب با درجه کم
  • سردرد
  • خستگی
باکتری مایکوپلاسما (Mycoplasma pneumonia) ایجاد کننده بین ۲ تا ۲۰٪ از پنومونی در بزرگسالان است که این رقم در میان کودکان ۶-۷ ساله بیشتر است. تخمین زده شده حدود ۲ میلیون عفونت با باکتری مایکوپلاسما هر ساله در ایالات متحده رخ می‌دهد و این شایع‌ترین علت پنومونی در این کودکان است.
دلیل اینکه بیشتر کودکان در سنین مدرسه به این عفونت باکتریایی دچار می‌شوند، اینست که این باکتری در اواخر تابستان و اوایل پاییز بهتر رشد می‌کند و از افراد بهم منتقل می‌شود. شیوع این باکتری خصوصا در تجمع‌های کودکان مانند مدرسه یا اردوگاه بیشتر است و کودکانی که به این بیماری مبتلا می‌شوند حتی ممکن است آن را به اعضای خانواده‌شان هم انتقال بدهند.
باکتری مایکوپلاسما می‌تواند باعث ایجاد علائمی مانند تب، خستگی، سردرد، گلودرد، بثورات پوستی، سرفه و عفونت گوش شود. خوشبختانه، عفونت‌های مایکوپلاسما پنومونیه به درمان آنتی بیوتیک پاسخ می‌دهند و به ندرت جدی هستند؛ و یک بار ابتلا به این عفونت سیستم ایمنی بدن را در برخورد بعدی با باکتری قوی‌تر می‌کند؛ هرچند ممکن است مجددا فرد مبتلا شود.

پنومونی متوسط در کودکان

پنومونی در کودکان و نوزادان، پنومونی متوسط در کودکان، پنومونی با منشا ویروسی، بررسی ریه‌ها توسط پزشک با گوشی پزشکی

اغلب پنومونی‌هایی که کودکان پیش دبستانی ۴ تا ۵.۵ ساله مبتلا می‌شوند منشا ویروسی دارند. علائم ابتلا به این پنومونی‌ در کودکان معمولا با علائم ابتلا به سایر ویروس‌ها یکسان است. علائمی مانند:
  • گلو درد
  • سرفه کردن
  • تب با درجه پایین
  • گرفتگی بینی
  • اسهال
  • از دست دادن اشتها
  • خستگی یا کمبود انرژی

پنومونی شدید در کودکان

پنومونی در کودکان و نوزادان، پنومونی شدید در کودکان، تب در پنومونی

ابتلا به پنومونی باکتریایی در میان کودکان و نوجوانانی که به مدرسه می‌روند بیشتر است. این نوع پنومونی‌ها بطور ناگهانی بخاطر سرما و ویروس سرماخوردگی ایجاد می‌شوند و علائم ظاهری زیر را دارند:
  • تب شدید
  • عرق کردن یا لرزیدن
  • قرمز شدن پوست
  • کبودی ناخن
  • خستگی
  • تنگی نفس یا تنفس دشوار

پنومونی در نوزادان

پنومونی در کودکان و نوزادان ، پنومونی در نوزادان، علائم نهان پنومونی در نوزادان

نوزادان ممکن است علائم مشخص پنومونی را نشان ندهند. همچنین دانستن اینکه یک نوزاد بیمار است کار سختی‌ست، چون نوزادان نمی‌توانند درمورد اوضاع خود مانند کودکان بزرگتر صحبت کنند. بهرحال علائم زیر می‌تواند از پنومونی نوزاد شما خبر دهد:
  • پژمرده و بی‌حال به نظر رسیدن نوزاد
  • گریه و زاری بیش از حد معمول
  • بی‌اشتهایی و تغذیه ضعیف
  • ناآرامی و تحریک‌پذیری
  • استفراغ

مراقبت‌های پزشکی برای کودکان مبتلا به پنومونی

پنومونی در کودکان و نوزادان ، مراقبت‌های پزشکی برای کودکان مبتلا به پنومونی، عکس‌برداری از ریه با اشعه ایکس برای بررسی احتمال تجمع مایعات در ریه

این کودکان در معرض ریسک بیشتری قرار دارند:
  • کودکانی که به تازگی در بیمارستان بستری شده اند.
  • کودکانی که آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنند.
  • کودکانی که آسم یا بیماری‌های مزمن دیگر دارند.
  • کودکانی که بخوبی واکسینه نشده‌اند.
  • کودکان مبتلا به سرخک، آبله مرغان، سیاه سرفه، هپاتیت ب. یا حساسیت فصلی در کودکان.
  • کودکانی که با واکسن Prevnar۱۳ یا (PCV۱۳) واکسینه نشده‌اند.
تنها راه اطمینان از اینکه کودک مبتلا به پنومونی است یا خیر، معاینه پزشک است. پزشک متخصص اطفال با گوشی طبی یا با استفاده از اشعه ایکس احتمال تجمع مایعات را در ریه کودک بررسی می‌کند.
 
پنومونی در کودکان و نوزادان ، مراقبت‌های پزشکی از کودکان مبتلا به پنومونی، معاینه کودک با گوشی پزشکی
با مورد توجه قرار دادن علائم اولیه پنومونی، والدین می‌توانند از رفتن کودکشان به بیمارستان پیشگیری کنند. با این حال پنومونی می‌تواند در کودکان، نوزادان و کسانیکه در معرض ریسک بیشتری هستند پیشرفتی سریع داشته باشد. ۲ نشانه کلیدی که نیاز کودک به مراقبت‌های پزشکی فوری را نشان می‌دهد، عبارتند از:
  • گرفتگی شدید بینی که در تنفس مشکل جدی ایجاد کند.
  • کمک گرفتن از ماهیچه‌های شکم برای تنفس
کودکان مبتلا به پنومونی به سرعت نفس می‌کشند و دکتر به شما نشان می‌دهد چگونه ماهیچه‌های شکمشان را برای نفس گرفتن به کار می‌گیرند. اگر فرزندتان سریع نفس می‌کشد یا به عبارتی نفس نفس می‌زند، بهترین اقدام بردن او به اورژانس است.
 
برگرفته از everydayhealth

تنبلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟
تنبلی چشم یکی از شایع‌ترین علت‌های ضعیفی چشم در کودکان است که ممکن است به دلایل انحراف چشم، اختلالات بینایی و وجود عوامل مسدود کننده در بینایی، ایجاد شود. در صورتی که قبل از ۷ تا ۹ سالگی تشخیص داده شود، درمان می‌شود و کودک می‌تواند دوباره سلامت بینایی خود را به دست بیاورد.

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟


بیا نی نی |
دسته مادر و کودک – 
احتمالاً در مورد تنبلی چشم در کودکان زیاد شنیده‌اید. این اتفاق زمانی می‌افتد که دید یکی از چشم‌های کودک، آنطور که باید، تکامل نیافته است. اگر درمان نشود، مغز کودک یاد می‌گیرد که تصاویری که از آن چشم به سمت مغز می‌آید را نادیده بگیرد و این می‌تواند به طور چشمگیری به بینایی چشم کودک آسیب برساند.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

  • علت تنبلی چشم
  • تشخیص تنبلی چشم
  • درمان تنبلی چشم

چه چیزی باعث تنبلی چشم می‌شود؟

این عارضه معمولاً زمانی شروع می‌شود که یک چشم تمرکز بیشتری نسبت به دیگری داشته باشد. گاهی اوقات یکی از چشم‌ها، دوربین یا آستیگماتیسم بوده و دیگری نرمال است. هنگامی که مغز کودک تصویر را از هر دو چشم دریافت می‌کند، ولی یکی تار و یکی واضح است، یاد می‌گیرد که تصویر تار را نادیده بگیرد. اگر این حالت یک ماه یا چند سال در یک کودک ادامه داشته باشد، بینایی چشم تار به بدترین حالت خود خواهد رسید.

گاهی اوقات چشمان کودک بر روی یک خط نیستند و انحراف دارند. انحراف چشم کودکان نیز می‌تواند به تنبلی چشم منجر شود. كودكانی كه نمی‌توانند چشم خود را بر روی یک تصویر متمركز كنند، اغلب آنها را دوتایی می‌بینند. اگر فرزند شما این حالت را داشته باشد، مغز او تصاویر را از چشم غیرقابل هماهنگ، دریافت نمی‌کند و این ناهماهنگی به تنبلی چشم منجر می‌شود.

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

گاهی یک چشم کودک به دلیل حضور یک مانع، نمی‌تواند به خوبی ببیند. این موانع می‌تواند به دلیل آب مروارید یا مقدار کمی خون یا مواد دیگر در پشت چشم باشد.

تنبلی چشم در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

همه کودکان باید قبل از سن مدرسه تست شوند. پزشک، کودک را با توجه به موارد زیر مورد بررسی قرار می‌دهد:

  • نور که به سمت چشم می‌آید، وارد چشم می‌شود و توسط مانعی مسدود نمی‌شود.
  • هر دو چشم‌ سالم هستند.
  • هر دو چشم مانند هم و در یک جهت حرکت می‌کند.

اگر مشکلی وجود داشته باشد، پرستار یا پزشک مدرسه ممکن است شما را برای بردن کودکتان نزد یک متخصص چشم راهنمایی کند. اگر خودتان نیز در مورد بینایی فرزندتان شک دارید، به یک پزشک متخصص چشم مراجعه کنید.

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

بعضی از متخصصان مراقبت از چشم می‌گویند چشمان بچه‌ها باید ۶ ماهگی، ۳ سالگی و سپس هر ساله در مدرسه معاینه شوند.

اگر تنبلی چشم در خانواده شما ارثی است، به احتمال زیاد کودک شما هم زمینه ابتلا به آن را دارد. به یاد داشته باشید، فقط می‌توانید با نگاه کردن به کودک متوجه این عارضه در او شوید و یا در صورت متوجه نشدن او را نزد چشم پزشک ببرید تا تشخیص دهد و درمان اولیه را انجام دهد.

تنبلی چشم چگونه درمان می شود؟

شایعترین روش درمان این است که مغز، مجبور به استفاده از چشم ضعیف شود. در ابتدا، دکتر هرگونه مشکل اساسی در چشم را، مانند نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم شناسایی می‌کند. اکثر کودکان مبتلا به تنبلی چشم برای کمک به تمرکز چشم به عینک نیاز دارند. اگر آب مروارید مانع رسیدن نور به چشم شود، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند.

پزشک بعد از تشخیص، روی چشم قوی‌تر را می‌پوشاند تا کودک فقط با چشم ضعیف تصاویر را ببیند. با این روش بینایی کودک بهتر خواهد شد، هرچند ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد. در طول دوران درمان کودک، به دقت دستورالعمل‌های پزشک را دنبال کنید و کودک را مرتباً برای ادامه برنامه معاینه چشم و درمان نزد پزشک ببرید.

پس از اینکه پزشک تشخیص داد، بینایی چشم ضعیف به حالت عادی بازگشته، دیگر روی چشم را نمی‌پوشاند. در طول این مدت ممکن است گاهی در بینایی کودک مشکل ایجاد شده و به خوبی نبیند که اگر چنین اتفاقی بیفتد، ممکن است پزشک مجبور شود دوباره چشم قوی را برای مدتی بپوشاند تا به نتیجه مطلوب برسد.

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

در برخی از موارد، پزشک ممکن است، قطره چشم آتروپین را تجویز کند. این قطره بینایی چشم قوی را تار می‌کند تا دیگر نیازی به پوشاندن چشم کودک نباشد.

اگر انحراف چشم در کودک مشاهده شود، پزشک ممکن است عمل جراحی عضلات چشم را پیشنهاد دهد، شما می‌توانید در مورد بهترین درمان برای فرزندتان با متخصص چشم صحبت کنید.

سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها …

با تشخیص زودهنگام و درمان سریع، اکثر کودکان سلامت بینایی خود را به دست می‌آورند. پس از حدود ۷-۹ سالگی، درمان تنبلی چشم بسیار سخت‌تر می‌شود، بنابراین اطمینان حاصل کنید که کودک شما قبل از آن معاینات چشم را انجام و ادامه دهد.

 در مورد درمان، اگر احساس می‌کنید چشم‌پزشک، روش سختی را پیشنهاد داده است، با پزشکان دیگر نیز مشورت کنید. اکثر بچه‌ها دوست ندارند روی یک چشمشان را بپوشاند. در این مورد می‌توانید درباره قطره چشم آتروپین از چشم‌پزشک سوال کنید.

برگرفته از: webmd

درمان خانگی یبوست کودکان

درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست در کودکان، مصرف فیبرها و پیشگیری از یبوست
تحمل یبوست برای کودکان سخت و دردناک است. بجز این ادامه‌دار شدن این روند باعث بروز عوارض ناخوشایند یبوست می‌شود. در این مقاله به درمان خانگی یبوست کودکان می‌پردازیم تا والدین گرامی بتوانند از حاد شدن این مشکل جلوگیری کنند.

درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست در کودکان، مصرف فیبرها و پیشگیری از یبوست
 
بیا نی نی| بخش مادر و کودک – در طب سنتی بی‌راه نگفته‌اند که یبوست مادر بیماری‌های زیادی است. کودکانی که دچار یبوست مزمن هستند، این جمله را به خوبی درک می‌کنند. دل‌درد‌های مکرر و مشکل در اجابت مزاج، نفخ و امکان خونریزی به هنگام دفع (که اگر بطور مکرر تکرار شود باعث کم خونی و تشدید همورویید و بواسیر می‌شود.) افتادگی رکتوم و افزایش لحظه‌ای و ناگهانی فشار خون در مغز از جمله مشکلاتی هستند که بخاطر یبوست ایجاد می‌شوند. از طرفی بخاطر ماندن مدفوع در روده‌ها تمام آن سمومی که باید از بدن دفع می‌شدند حالا دوباره جذب می‌شوند و باعث بدرنگی پوست کودک، جوش‌های صورت و بدحالی می‌شوند. پس چطور می‌توان از یبوست کودکان پیشگیرس کرد و تا قبل از حاد شدن آن بصورت خانگی قدمی در جهت بهبود آن برداشت؟ 

پیشگیری از یبوست کودک

اگر قرار باشد جمله پیشگیری بهتر از درمان است را برای مرض خاصی بیان کرده باشند آن مرض یبوست است! تا قبل از اینکه بخواهید با مشکل یبوست کودکان و عوارض ناشی از آن دست و پنجه نرم کنید، نگاهی به رژیم غذایی او بیندازید. برای طبقه‌بندی کردن مواد غذایی مصرفی نمی‌شود یک فرمول کلی گفت، ولی نکته‌ای که هست اینست که اکثر مواد غذایی که در طب سنتی طبع خشک دارند (سرد و خشک مثل سنجد، گرم و خشک مثل ماش) باعث ایجاد یبوست می‌شوند.

مصرف مواد غذایی با مصلح آن 

گام اول برای پیشگیری اینست که مصلح هر یک از این مواد غذایی را بشناسید با مصلحش مصرفشان کنید. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که این مساله در تمامی غذا‌های سنتی ما ایرانیان رعایت شده یعنی در خورشت‌ها و آش‌های سنتی ما هم طب سنتی رسوخ کرده و مواد استفاده شده در هر غذا باعث ایجاد اعتدال در بدن می‌شود. متاسفانه رژیم غذایی این روز‌های ما از رژیم غذایی باستانی‌مان فاصله گرفته است. مثلا برنج بعنوان یکی از پرمصرف‌ترین اقلام در خانه یک خانواده ایرانی، در ایجاد یبوست نقش بسیار بسزایی دارد. (طبع برنج سرد و خشک است) و بسیاری از مادران بخاطر افزایش وزن کودک سعی می‌کنند زیاد به او برنج بدهند. پس فراموش نکنید که هر مواد غذایی را با مصلحش مصرف کنید و این نکته را نه تنها برای کودک که در رژیم غذایی کل خانواده اعمال کنید.

درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست کودکان، سنجد و ایجاد ایجاد یبوست

حذف مواد غذایی یبوست آور و استفاده از ملین‌ها

در مرحله بعدی اگر دیدید یبوست کودک ادامه دارد کلا مصرف موادی که موجب یبوست می‌شود را حذف کنید. مثلا فست فود‌ها، میوه‌هایی مانند موز، غلاتی مانند گندم و ذرت باعث یبوست کودک می‌شوند.
گام دوم برای پیشگیری و درمان خانگی یبوست کودکان، مصرف مواد غذایی ملین است. همانطور که گفته شد اکثر مواد غذایی با طبع خشک باعث ایجاد یبوست می‌شوند، اکثر مواد غذایی با طبع‌ تر هم ملین هستند. مثل هلو، انجیر، کیوی و خرما. سوپ جو هم بسیار ملین است. پزشکان اصولا برای بهبود یبوست مصرف فیبر‌ها و میوه‌ها را تجویز می‌کنند. مشخصا مصرف میوه‌ها در بهبود حرکات روده‌ای موثر است، ولی چه بهتر که آن میوه طبع گرم و‌ تر یا سرد و‌ تر هم داشته باشد. 

درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست کودک، پیشگیری از یبوست با مصرف انجیر خشک یا تازه

استفاده از رب ها

یک راه خوب برای پیشگیری از یبوست کودک استفاده از رب میوه‌های مختلف در غذای اوست. رب‌هایی مثل رب انار، رب آلو، رب زردآلو، رب آلوچه و رب آلبالو. درست کردن غذا‌ها با این رب‌های میوه‌ای نه تنها تنوع جالبی به رنگ و طعم غذای کودک می‌دهد بلکه در صورت مصرف مستمر از یبوست او تا حد زیادی پیشگیری می‌کند. شما می‌توانید این رب‌ها را خودتان در خانه تهیه کنید و تا مدت زیادی هم در یخچال یا فریزر نگهداری کنید؛ برای وقتی که فصل آن میوه رفته است و برای تعدیل مزاج کودک به آن نیاز دارید. راه دیگری که برای پیشگیری از یبوست وجود دارد، ولی نباید به استفاده از آن خیلی عادت کنید استفاده از سبوس برنج در غذا‌ها و سوپ‌های کودک است. سبوس برنج بجز ملین بودن خواص بی‌شماری دارد، ولی نباید بطور مکرر مصرف شود، چون مصرف آن روده‌ها را تنبل می‌کند.
 
درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست کودک، تحرک کودک و پیشگیری از یبوست

ورزش و رژیم غذایی 

بطور کل رژیم سرشار از فیبر جای نگرانی برایتان نمی‌گذارد، ولی تاثیر تحرک را هم نادیده نگیرید. متاسفانه زندگی آپارتمانی امروزی کودکان را تا حد زیادی به تنبلی و تحرک نکردن عادت داده است. بجای دادن گوشی و کامپیوتر به کودک برای بازی، او را به تحرک بیشتر ترغیب کنید.
اقدام دیگری که برای پیشگیری می‌توانید بکنید گنجاندن پروبیوتیک‌ها در رژیم غذایی کودک است. آنهم با مصرف چند مواد ساده مانند  پنیر و ماست پروبیوتیک، سیر، پیاز و دوغ کفیر پروبیوتیک‌ها بطور کل باعث تقویت سیستم ایمنی و باکتری‌های روده می‌شوند و عین اینکه درمان خانگی یبوست کودکان به حساب می‌آیند، در درمان اسهال هم مفیدند.
 
از دیگر نسخه‌های خانگی که برای پیشگیری از یبوست کودک کاربرد دارد، می‌توان به مصرف مستمر روغن زیتون، عسل یا آلوئه‌ورا و نوشیدن مخلوط خاکشیر با آب گرم بصورت ناشتا اشاره کرد.

درمان خانگی یبوست کودکان

درمان خانگی یبوست کودکان، ماساژ شکم کودک برای درمان یبوست

حالا که می‌خواهیم از درمان خانگی یبوست کودکان صحبت کنیم، ارزش پیشگیری کردن از آن را متوجه می‌شوید! وقتی کودک دچار یبوست شده یک توده مدفوع سخت در روده‌اش گیر کرده است. توده‌ای که هر چه بیشتر از ماندنش در روده می‌گذرد خشک‌تر می‌شود، چون روده آب بیشتری از آن جذب می‌کند. پس اول باید از تولید مجدد توده‌های اینچنینی با مواردی که در پیشگیری از یبوست گفته شد جلوگیری کرد. اقدام بعدی اینست که روده کودک را به تکاپو در بیاورید. ماساژ دورانی شکم کودک و تحرک او باعث می‌شود، روده‌اش تکانی به خودش بدهد، این توده به جلو حرکت کند و اجابت مزاج انجام شود.
 
درمان خانگی یبوست کودکان، درمان یبوست با تنقیه روغن، سرنگ مخصوص تنقیه
 
اما اگر هنگام دفع به کودک خیلی فشار می‌آید گزینه دیگری به جز تنقیه روغن در مقعد و یا استعمال شیاف‌های مخصوص این کار که در داروخانه‌ها موجود هستند نمی‌ماند. تنقیه روغن با یک سرنگ ۱۰ سی‌سی بدون سر یا سرنگ حبابی مخصوص تنقیه صورت می‌گیرد. شما باید سرنگ را از مخلوط روغن زیتون و آب ولرم به نسبت مساوی پر کرده و عمل تنقیه را انجام دهید. سپس بعد از صبر کردن به مدت یک ربع کودک را تشویق به اجابت مزاج کنید. برای تمیز کردن کامل روده‌ها از ذرات ریز و سخت مدفوع که خودشان دوباره می‌توانند عامل ایجاد یبوست باشند، این کار می‌توانید چندین بار در روز انجام دهید. انجام دادن تنقیه به مدت چند روز پشت سر هم اشکالی ندارد. ولی اگر این وضعیت استمرار پیدا کند، نشانه یک دلیل جدی برای یبوست است و حتما باید در زمینه مشکل کودک با پزشک مشورت کنید.

سخن آخر

کودکان وقتی دچار یبوست می‌شوند بسیار اذیت می‌شوند. ممکن است در مدفوع‌شان رگه‌هایی از خون مشاهده کنید. ممکن است تب کنند. همه علائم کودک را به دقت زیر نظر بگیرید تا اگر احساس خطر کردید به دکتر مراجعه کنید. اما تا جایی که می‌شود با روش‌هایی که گفته شد از ابتلای او به یبوست جلوگیری کنید و در ٰرژیم غذایی‌اش فیبر کافی بگنجانید. فیبر باعث حرکت بهتر مواد در روده می‌شود. 

نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان چیست؟

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان
تشخیص نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان کار بسیار سختی است، چون یک نوزاد تازه متولد شده حتی تا دو سالگی هم رفتارهای اجتماعی خیلی زیادی از خود نشان نمی‌دهد. اما مهمترین نکته در برخورد با اوتیسم تشخیص زودهنگام آنست تا آموزش‌ها هرچه سریعتر شروع شود. در این مقاله با بیا نی نی همراه باشید تا به شناخت بیشتری از اوتیسم برسید.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – اوتیسم یا اختلال درخودماندگی چیست؟ پاسخ به این سوال بسیار مشکل است. چون نمی‌توان یک تعریف مشخص از اوتیسم ارائه داد. نمی‌توان گفت بیماری اوتیسم الزاما به معنی عدم توانایی در برقراری ارتباط نیست، چون علائم اوتیسم مورد به مورد فرق می‌کند. بسیاری از مبتلایان به اوتیسم، هوش کمی دارند و از طرف دیگر عده‌ای از آن‌ها حتی از انسان‌های معمولی هم باهوشترند یا در زمینه خاصی دارای نبوغ هستند. به همین خاطر برای علایم اوتیسم یک طیف در نظر گرفته‌اند. با این حال، بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم با تعاملات اجتماعی مشکل داشت و ممکن است در عین حال دارای ناهماهنگی ‌های عضوی باشند.  آنان اغلب علایق محدود و رفتار‌هایی تکراری دارند.

پژوهشگران هنوز دلیل مشخصی برای اوتیسم نیافته‌اند، اما احتمال می‌دهند، بین بالا رفتن سن والدین و ابتلای فرزند به اوتیسم ارتباط وجود داشته باشد. چون اوتیسم می‌تواند نشات گرفته از یک جهش ژنی باشد و هرچه سن پدر بیشتر باشد احتمال این جهش هم بیشتر می‌شود. البته هنوز اطلاعاتی که به طور قطع ثابت کند جهش ژنتیک در اثر سن پدر منجر به تولد یک کودک اوتیستیک می‌شود، وجود ندارد و نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه است. 

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان - کودک اوتیستیک

نشانه های اوتیسم در نوزادان

از آنجایی که اوتیسم روز به روز شایع‌تر می‌شود، والدین بسیاری درصدد این هستند که هرچه زودتر نوزاد خود را بسنجند و به دنبال نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان خود می‌گردند. اگرچه در کل تشخیص اوتیسم تا قبل از ۳ سالگی بسیار مشکل است، اما معمولا علایم اولیه اوتیسم از ۹ ماهگی شروع می‌شود. تشخیص زودهنگام تا حد زیادی می‌تواند به بهبود زندگی افراد اوتیستیک کمک کند، چون این افراد هر چه سن کمتری داشته باشند آموزش‌پذیر‌تر هستند. در ادامه به علایم معمول اوتیسم در نوزادان می‌پردازیم.
 

بی تفاوتی نوزاد

معمولا اولین لبخند نوزاد در سه ماهگی اتفاق می‌افتد؛ و در هفت ماهگی نوزاد نسبت به محرک‌هایی، چون صدای شادی یا شنیدن اسم خودش عکس‌العمل نشان می‌دهد که این عکس‌العمل می‌تواند خندیدن، دست زدن و ابراز شادی باشد. اما نوزاد مبتلا به اوتیسم نسبت به این محرک‌ها بی‌تفاوت است و زمانی که او را صدا می‌زنید، نسبت به صدای‌تان عکس‌العمل خاصی نشان نمی‌دهد. او حتی ممکن است نسبت به دیدن‌تان هم بی‌تفاوت باشد. یک نوزاد معمولی از سه ماهگی به حرکت افراد یا اشیا در اطرافش واکنش نشان می‌دهد و با چشمش آن‌ها را تعقیب می‌کند. اما اگر نوزاد نسبت به افراد یا اشیا متحرک بی‌تفاوت است و با چشمانش تعقیب‌شان نمی‌کند این یک زنگ خطر و یکی از  نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان محسوب می‌شود.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان - بی تفاوتی نوزاد

ناتوانی در برقراری ارتباط

نوزادان معمولا از ۹ ماهگی سعی در بیان کلمات ساده دارند. آن‌ها تلاش می‌کنند با اطرافیان ارتباط برقرار کنند. اما یک نوزاد مبتلا به اوتیسم هیچ تمایلی به برقراری ارتباط با اطرافیان نشان نمی‌دهد و فقط نگاه می‌کند؛ و زمانیکه نوزادان هم‌سن او موفق به ادای کلماتی شده‌اند او تنها عباراتی نامفهوم به زبان می‌آورد. حدود ۱۵ الی ۲۰ درصد از مبتلایان اوتیسم هیچ‌گاه درطول زندگی‌شان سخن نمی‌گویند. آن‌ها با اینکه مفاهیم را درک می‌کنند، اما نمی‌خواهند صحبت کنند و تنها در برخی زمان‌های استثنایی کلمه یاکلماتی می‌گویند. کودکان در ۲ سالگی شروع به ترکیب کلمات و ساختن جمله می‌کنند، اما کودک مبتلا به اوتیسم در جمله‌سازی و ترکیب کلمات دچار مشکل است.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان - ناتوانی در برقراری ارتباط

تمرکز شدید

کودکان معمولا پس از مدتی از بازی کردن با یک وسیله خسته می‌شوند و به سراغ یک بازی دیگر می‌روند، اما کودک مبتلا به اوتیسم می‌تواند، مدت زیادی را به انجام یک بازی یا فعالیت تکراری بپردازد و فقط بر روی همان تمرکز کند. این کودکان معمولا علایق خاص خودشان را دارند و دوست دارند به تنهایی بازی کنند. آن‌ها نسبت به چیدمان وسایلشان حساسند.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان، تمرکز شدید، چینش خاص اسباب‌بازی‌ها

تحرک غیرمعمول

کودکان مبتلا به اوتیسم معمولا دارای یک سری حرکت‌های تکراری مانند چرخاندن دست‌ها، چرخیدن به دور خود و به طور کلی حرکت‌های غیر طبیعی هستند. از دیگر علائم حرکتی اوتیسم علاوه بر انجام دادن حرکات تکراری، دیر راه افتادن کودک است. کودکان باید حدودا در یک سالگی راه بیفتند. اما اگر کودک دیرتر راه افتاد درمورد مشکل او با پزشک متخصص حتما مشورت کنید، چون دلیل این تاخیر حتی اگر اوتیسم هم نباشد ممکن است مشکلات دیگری باشد که نیاز به توجه دارد.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان، علایم اوتیسم در نوزادان

حساسیت و تحریک پذیری

یک نوزاد مبتلا به اوتیسم اگرچه در برقراری رابطه اجتماعی بی‌تفاوت است، اما می‌تواند نسبت به برخی محرک‌ها مثل صدای بلند یا لمس توسط شخص غریبه عکس‌العمل شدید نشان بدهد. برای این مشکل نمی‌توان الزاما محرک‌های خاصی را نام برد، چون مورد به مورد متفاوت است. کودکان مبتلا به اوتیسم حتی آستانه تحمل متفاوتی در تحمل درد دارند. برخی از آن‌ها ممکن است نسبت به درد‌های بسیار شدید هم واکنشی نشان ندهند.
کودک اوتیستیک به دلیل روحیه حساسی که دارد از صدا، محیط‌های شلوغ و با نورپردازی شدید می‌ترسد. صدای وسایلی مثل جارو برقی می‌تواند سبب ترس شدید کودک و به گریه افتادن او شود، اگر کودک شما درمحیط‌های شلوغ بی‌قراری و گریه می‌کند، ازصدای ماشین، مکالمه بلند، زنگ تلفن یا حتی صدای جاروبرقی و ماشین لباس شویی می‌ترسد، زنگ خطر ابتلای او به اوتیسم وجود دارد.

واکنش‌های احساسی متفاوت

یکی دیگر از نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان واکنش‌های احساسی متفاوت اوست. کودک اوتیسمی مانند سایر کودکان واکنش‌های احساسی نشان نمی‌دهد، به ویژه در زمان ناراحتی، آرام کردن او بسیار دشوار است و امکان دارد برای ساعت‌ها به گریه، گفتن کلمه‌هایی نامفهوم زیر لب، فریاد کشیدن و حتی رفتار‌های خود آزاری ادامه دهد.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان، واکنش‌های احساسی متفاوت نوزاد، ساعت‌ها گریه کردن

سخن آخر 

باید خاطر نشان کرد که تشخیص دقیق اوتیسم توسط متخصص میسر است اما از آنجایی که در جامعه ما هنوز درک درستی از اوتیسم وجود ندارد لازم است همه ما در این زمینه مطالعه داشته باشیم؛ نه فقط بخاطر فرزندمان بلکه برای عکس‌العمل درست در مورد انسان‌های اطرافمان و اصلاح کردن قضاوت‌هایی که درموردشان می‌کنیم. چند بار شده که به کودکی بخاطر تفاوتش با سایرین سرزنش‌بار نگاه کرده‌ایم؟
اوتیسم برخلاف تفکر عامه پایان مسیر نیست. بسیاری از مبتلایان به اوتیسم زندگی بسیار خوبی هم دارند. شروع به موقع آموزش‌ها، همکاری والدین و درک اطرافیان نقش بسزایی در درمان و افزایش کیفیت زندگی مبتلایان به اوتیسم دارد. امیدواریم روز به روز شاهد پیشرفت بیشتر در زمینه آموزش نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان و کودکان و برخورد صحیح با اوتیسم در کشورمان باشیم.

سرماخوردگی در شیردهی، پاسخ به ۷ سوال رایج مادران

سرماخوردگی در شیردهی، پاسخ به ۷ سوال رایج مادران
ابتلا به سرماخوردگی در شیردهی، مانع از تغذیه نوزاد با شیر مادر نمی‌شود. بیماری‌های اندکی وجود دارند که موجب قطع شیردهی توسط مادر می‌شوند که سرماخوردگی، آنفولانزا، تب و التهاب پستان، جزء آن‌ها نیستند. اما رعایت برخی نکات هنگام شیردهی در دوران بیماری ضروری است.

سرماخوردگی در شیردهی، پاسخ به ۷ سوال رایج مادران
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – هنگامی که فصل سرما فرا می‌رسد، مادران شیرده معمولا این دو سوال را می‌پرسند: چگونه می‌توانیم محیط خانه را از ویروس‌ها و عوامل سرماخوردگی ایمن نگاه داریم؟ آیا سرماخوردگی در شیردهی مانع از شیردادن به نوزاد می‌شود؟
 

۱. چگونه از ورود ویروس‌ها به محیط خانه جلوگیری کنیم؟

بهترین راه برای جلوگیری از انتشار ویروس‌ها و بیماری‌ها، پاکیزه نگه داشتن محیط زندگی است. شستن مرتب دست‌ها اهمیت زیادی دارد. هم چنین سطوح نیز بایستی به طور پیوسته پاکیزه و جرم زدایی شوند. وسایلی که بیش از همه در محل کار، مدرسه یا خانه استفاده می‌شوند، بایستی ضدعفونی شوند. به خصوص شیشه شیر، پمپ شیر دوشی و دیگر لوازم غذاخوری کودک بایستی به طور مرتب ضدعفونی شود. سطوحی مانند میز تعویض نوزاد، کانتر آشپزخانه (اپن)، دستگیره درها، کنترل تلویزیون و نرده راه پله‌ها نیز محل تجمع انواع باکتری‌ها و ویروس‌ها است.

 ضد عفونی کردن شیشه شیر نوزاد


۲. آیا سرماخوردگی در شیردهی مانع از شیردادن به نوزاد می‌شود؟

در بیشتر اوقات سرماخوردگی مانع از شیر دادن به نوزاد نمی‌شود. حتی بیماری دلیل مضاعفی برای شیردهی بیشتر به نوزاد است. شیردهی باعث افزایش ایمنی بدن نوزاد شده و زمانی برای استراحت برای شما فراهم می‌کند. اگر در اثر بیماری به قدری ضعیف شده‌اید که توانایی شیردهی ندارید، شیر خود را بدوشید تا فرد دیگری شیردهی به نوزاد را بر عهده بگیرد و شما استراحت کنید.

۳. چرا سرماخوردگی در شیردهی مانع از شیردادن به نوزاد نمی‌شود؟

شیر مادر بیشترین ایمنی در مقابل بیماری‌ها را برای نوزاد ایجاد می‌کند. آنتی بادی‌های محافظت کننده موجود در شیر مادر باعث رشد و تقویت سیستم ایمنی بدن نوزاد در مقابل عفونت‌ها و بیماری‌ها می‌شوند. در بیشتر موارد، هنگامی که شما به بیماری‌های مسری مانند سرماخوردگی و آنفولانزا مبتلا می‌شوید، نوزاد شما پیش از بروز علایم بیماری در شما، در معرض آن قرار گرفته است. البته مهم است که بهداشت را رعایت کنید، دستانتان را بشویید و نزدیک صورت نوزاد، عطسه و سرفه نکنید و تا چندین روز از بوسیدن نوزاد اجتناب کنید.

هنگام عطسه و سرفه دهان و بینی خود را ببپوشانید

۴. آیا دارو‌های سرماخوردگی در شیردهی بر میزان تولید شیر تاثیر می‌گذارد؟

بله، برخی دارو‌ها شامل ترکیباتی هستند که بر میزان تولید شیر اثر می‌گذارند. اگر پزشک قصد تجویز دارو و آنتی بیوتیک برای شما دارد، حتما پزشک را در جریان شیردهی خود قرار دهید.

۵. مصرف کدام دارو‌های سرماخوردگی در شیردهی مجاز است؟

استامینوفن

تاثیر استامینوفن بر شیر مادران مورد بررسی قرار گرفته است. مقدار بسیار کمی از دارو وارد شیر مادر شده و به قدری نیست که نوزاد را تحت تاثیر قرار دهد. هم چنین بر روی میزان شیر تولیدی نیز تاثیر نمی‌گذارد. به همین دلیل استامینوفن به عنوان داروی مجاز در شیردهی شناخته شده است و برای کنترل درد مادران پس از زایمان یا سزارین تجویز می‌شود.
اگر استامینوفن مصرف می‌کنید، نسبت به مصرف دیگر دارو‌های سرماخوردگی که حاوی استامینوفن هستند (مانند کلداکس و دیگر انواع آن)، توجه داشته باشید. مصرف بیش از حد استامینوفن باعث بروز مشکلات جدی در بدن، مانند نارسایی کبد می‌شود. توصیه پزشکان این است که از دارو‌های ترکیبی سرماخوردگی (مانند کلداکس) در دوران شیردهی استفاده نکنید.

آنتی هیستامین و دکونژستان

مصرف آنتی هیستامین در دوران شیردهی مجاز است. آنتی هیستامین معمولا برای التهابات و کهیر‌های پس از زایمان نیز تجویز می‌شود. اما هر دارویی که باعث خشک شدن مخاط بینی شما می‌شود، شیر شما را نیز خشک می‌کند. آنتی هیستامین‌ها میزان شیر تولیدی را کاهش می‌دهند. اگر نگران میزان شیر خود هستید، حداکثر به مدت سه روز از اسپری بینی استفاده کنید.
 
برخی داروها باعث کاهش شیر مادر می شوند

شربت سینه

استفاده از شربت سینه در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود. سه ماده فعال در ترکیبات شربت سینه وجود دارد.
  1. سودوافدرین. ماده‌ای بسیار موثر که موجب کاهش میزان تولید شیر می‌شود.
  2. دکسترومتورفان. باعث خشک شدن شیر نمی‌شود، ولی ماده موثری برای درمان سرماخوردگی نیست.
  3. کدیین. تاثیر درمانی ندارد و تنها درد را تسکین می‌دهد و مصرف آن برای نوزاد شیرخوار خطرناک است. کدیین واردشیر می‌شود و به بدن نوزاد آسیب می‌رساند.

آسپرین

بهتر است در دوران شیردهی از مصرف آسپرین خودداری کنید، زیرا در برخی موارد موجب ابتلای نوزادان به سندرم ری (Reye’s Syndrome) شده است. به طور کلی مصرف آسپرین برای کودکان و نوجوانان توصیه نمی‌شود. اگر به دلیل بیماری قلبی نیاز به مصرف آسپرین دارید، پزشک با توجه به شرایط شما، دوز کمتری تجویز می‌کند یا داروی مشابهی پیشنهاد می‌دهد.

ایبوپروفن

ایبوپروفن یک تسکین دهنده غیر استروییدی است و ترکیبات فعال آن آدویل (Advil) و موترین (Motrin) بر روی نوزاد تاثیری نمی‌گذارند. تحقیقات نشان داده‌اند که ایبوپروفن نیز مانند استامینوفن به مقدار بسیار اندکی وارد شیر می‌شود که ضرری متوجه نوزاد نمی‌کند.

ویتامین C

مصرف ویتامین C. در دوران شیردهی به میزان ۲۰۰۰ میلی گرم در روز، مجاز است. بدن شما تنها قادر به جذب همین مقدار ویتامین C. است و مابقی آن همراه با ادرار دفع می‌شود، اما ممکن است باعث ایجاد مشکلات گوارشی و دل درد شود.

درمان‌های خانگی

بهتر است به جای مصرف دارو در دوران شیردهی به درمان‌های خانگی مانند بخور گرم، نوشیدن چای یا آب جوش و لیمو و عسل، روی بیاورید. در نظر داشته باشید که تنفس مقدار زیادی بخار نعناع (منتول) یا دمنوش نعناع نیز موجب کاهش میزان شیر تولیدی می‌شود.


 بایدها و نبایدهای سرماخوردگی در دوران شیردهی


۶. هنگام سرماخوردگی در شیردهی، مقدار شیر کاهش می‌یا‌بد؟

طبیعی است که هنگام بیماری، شیر مادر کاهش یابد، اما به محض بهبودی کامل، جریان شیر مانند قبل برقرار می‌شود. هنگام بیماری، با استفاده از راه‌های افزایش شیر مانند دوشیدن شیر، تغذیه مناسب و نوشیدن آب کافی، میزان شیر تولیدی خود را در حد مطلوب نگاه دارید. بدین ترتیب این مشکل خود به خود حل می‌شود. جهت اطلاع بیشتر در این زمینه به مقاله روش‌های افزایش شیر مادر + تشخیص کمبود شیر مادر رجوع کنید.

۷. هنگام بستری در بیمارستان چه راه‌حلی برای شیردهی وجود دارد؟ 

برخی بیمارستان‌ها به مادرانی که نوزاد شیرخوار دارند، اجازه می‌دهند نوزاد خود را به همراه بیاورند. اما اگر این امکان وجود نداشت، شیر خود را بدوشید تا طبق برنامه غذایی نوزاد، به او شیر بدهند.

آب جوش + لیمو + عسل بهترین درمان سرماخوردگی

شیر مادر سرشار از مواد مغذی و آنتی‌بادی‌های ضروری برای رشد و تقویت سیستم ایمنی بدن نوزاد است. این ماده حیات بخش را از کودک دلبندتان دریغ نکنید.

برگرفته از: medela و today’s parent

علت، علائم و راه های درمان عفونت سینه در مادران شیرده

آیا عفونت سینه در مادران شیرده مانع از شیردهی می‌شود؟
عفونت سینه در مادران شیرده، در شش ماهه اول شیردهی بسیار رایج است و حدود ۱۰ درصد از مادران را مبتلا می‌کند. عفونت سینه با مصرف آنتی بیوتیک به راحتی درمان می‌شود و منعی برای شیردهی ایجاد نمی‌کند.

آیا عفونت سینه در مادران شیرده مانع از شیردهی می‌شود؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – ورم یا  التهاب پستان به دلیل عفونت می‌تواند برای هر زنی اتفاق بیافتد، اما عفونت سینه در مادران شیرده در ۶ ماهه اول شیردهی بسیار شایع است. این مشکل می‌تواند موجب خستگی و درماندگی مادر شیرده شود. مشکلات شیردهی به همراه مراقبت بیست و چهار ساعته از نوزاد می‌تواند آنقدر مادر را خسته کند که قید شیردهی را بزند.
 

عفونت سینه در مادران شیرده (ماستیت) چیست؟

۱۰ درصد از مادرانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند به عفونت سینه مبتلا می‌شوند که این پیشامد ممکن است به قطع شیردهی منجر شود. خطر ابتلا به عفونت سینه را می‌توان با تخلیه مکرر و کامل شیر از پستان مادر کاهش داد. ترک خوردن نوک پستان‌ها موجب گسترش عفونت سینه می‌شود. علت ترک خوردن و شقاق نوک پستان می‌تواند به دهان گرفتن نادرست پستان توسط نوزاد یا اختلالات دهان نوزاد مانند شکاف کام یا عفونت باکتریایی یا مخمری باشد. تشخیص عفونت سینه در مادران شیرده معمولا بالینی است و بیماران با حساسیت موضعی در یک پستان همراه با تب و بی حالی به پزشک مراجعه می‌کنند. پزشک با صحبت کردن در مورد علائم و معاینه سینه‌ها می‌تواند عفونت سینه را تشخیص دهد و به انجام آزمایش خاصی نیاز نیست.
درمان شامل تغییر شیوه تغذیه نوزاد با شیر مادر، اغلب با کمک یک مشاور شیردهی و مصرف آنتی بیوتیک است. ادامه شیردهی با وجود ماستیت پستان، خطری برای نوزاد ندارد. آبسه پستان شایع‌ترین عارضه ماستیت است. با درمان زودهنگام ماستیت و ادامه تغذیه با شیر مادر می‌توان از آن جلوگیری کرد.
اگرچه عفونت سینه در مادران شیرده بسیار دردناک و ناراحت کننده است، اما معمولا به راحتی با دارو درمان می‌شود.
 

چه عاملی موجب عفونت سینه در مادران شیرده می‌شود؟

این بیماری اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها از راه نوک پستان (به دلیل نوک پستان ترک خورده و یا زخم شده) وارد پستان شوند. وجود فواصل طولانی در بین زمان‌های شیردهی و ناتوانی در خالی کردن پستان به طور کامل نیز می‌تواند منجر به عفونت سینه شود. با استفاده از روش‌های مختلف تغذیه با شیر مادر، مطمئن شوید که نوزاد شما، پستان را به طور کامل به دهان می‌گیرد و تا تخلیه پستان به او شیر دهید.

 ۱۵ مورد از مشکلات شیردهی و راه حل آن‌ها


علائم عفونت سینه در مادران شیرده چیست؟

عفونت سینه در مادران شیرده از احساس یک نقطه دردناک در یک پستان شروع می‌شود. ممکن است آن نقطه قرمز رنگ و ملتهب شود و در برخی موارد با تب، لرز و درد‌های بدنی همراه باشد.
در صورت گسترش عفونت سینه در مادران شیرده، نشانه‌هایی مانند گره‌های لنفاوی متورم و دردناک در زیر بغل، در کنار پستان آلوده، ضربان قلب سریع و علائم شدید آنفولانزا دیده می‌شود. عفونت سینه در مادران شیرده گاه می‌تواند به آبسه سینه (یک توده سخت و دردناک در پستان) منجر شود.

درد پستان یکی از نشانه های عفونت سینه

چه چیزی خطر ابتلا به عفونت سینه در مادران شیرده را افزایش می‌دهد؟

عوامل خطرساز به شرح زیر است:
  • سابقه‌ی قبلی ابتلا به عفونت سینه
  • به تاخیر انداختن تغذیه نوزاد خود با شیر مادر یا پمپاژ شیر. هنگامی که پستان را به طور مرتب یا کامل خالی نکنید، سینه‌ها بیش از حد پر می‌شوند، که می‌تواند به عفونت سینه منجر شود.
  • ترک در نوک پستان. نوک پستان‌هایتان ترک خورده یا زخم شده است که می‌تواند ناشی از وضعیت نادرست شیردهی یا به دهان گرفتن پستان به شکل بد توسط نوزاد باشد.
  • ابتلا به کم خونی. کم خونی باعث کاهش ایمنی بدن شده و مقاومت بدن نسبت به عفونت‌هایی مانند ماستیت کاهش می‌یابد.

مادران شیرده در ۲ ماهه اول شیردهی، بیشتر به عفونت سینه مبتلا می‌شوند. پس از ۲ ماهگی، الگو‌ شیردهی نوزاد مرتب می‌شود که این موضوع به جلوگیری از ابتلا به عفونت منجر می‌شود.

 

راه های درمان عفونت سینه در مادران شیرده

عفونت سینه معمولا با مصرف آنتی بیوتیک‌ قابل درمان است. اگر پزشک برای شما آنتی بیوتیک‌ تجویز کرد، آن‌ها را به طور منظم مصرف کنید و حتی اگر احساس بهبودی کردید، مصرف آنتی بیوتیک را قطع نکرده و دوره درمان را کامل کنید. مصرف آنتی بیوتیک‌ به نوزاد شیرخوار شما آسیب نمی‌رساند. اگر درمان موفقیت آمیز نبود، پزشک ممکن است نمونه‌ای از شیر مادر را برای شناسایی نوع باکتری که باعث عفونت می‌شود،  به آزمایشگاه ارسال کند.

 سرماخوردگی در شیردهی، پاسخ به ۷ سوال رایج مادران


درمان‌ های خانگی برای عفونت سینه در مادران شیرده

  • استراحت بیشتر، نوشیدن مایعات بیشتر و استفاده از کمپرس‌های گرم و یا سرد بر روی پستان دردناک می‌تواند موجب کاهش درد شود.
  • قبل از تغذیه نوزاد، حدود ۱۵ دقیقه پستان آسیب دیده را با آب گرم و صابون بشویید و یک دستمال گرم و مرطوب روی آن قرار دهید. حداقل ۳ بار در روز این کار را انجام دهید. این کار باعث افزایش جریان شیر در پستان می‌شود. هم چنین ماساژ پستان آسیب دیده به افزایش جریان شیر کمک می‌کند.
  • استفاده از استامینوفن (مانند تایلنول) برای کاهش درد و یا تب مجاز است. همچنین می‌توانید ایبوپروفن (مانند Advil) را همراه با استامینوفن برای کاهش التهاب پستان مصرف کنید. دستورالعمل روی بسته بندی دارو‌ها را به دقت بخوانید و مطابق آن عمل کنید.
  • تغذیه با شیر مادر از پستان مبتلا به عفونت برای نوزاد بی خطر است. اگر شروع شیردهی با پستان مبتلا بیش از حد دردناک است، سعی کنید تغذیه نوزاد را با پستان سالم آغاز کنید. سپس با به جریان افتادن شیر، پستان دیگر را به نوزاد عرضه کنید. اگر نوک پستان شما بیش از حد ترک خورده و دردناک است، با فشردن دست و یا استفاده از یک پمپ، پستان را خالی کنید.
  • در این زمان شما به کمک گرفتن از یک مشاور شیردهی نیاز دارید. مشاور روش درست شیردهی و پستان به دهان گرفتن نوزاد را به شما می‌آموزد تا با درد کمتری هنگام شیردهی مواجه شوید.

مراقب باشید که درمان عفونت پستان را به تاخیر نیاندازید، زیرا این موضوع می‌تواند به آبسه پستان منجر شود که درمان آن سخت‌تر است.

برگرفته از: uofmhealth

قطره متوکلوپرامید برای نوزادان؛ نحوه مصرف و عوارض جانبی

قطره متوکلوپرامید برای نوزادان، نحوه مصرف و عوارض جانبی
قطره متوکلوپرامید برای نوزادان جهت کاهش ریفلاکس معده تجویز می‌شود. در صورت نشان دادن هر گونه واکنش آلرژیک نوزاد به این دارو، بایستی مصرف آن را قطع کنید و به پزشک نوزاد اطلاع دهید. به تازگی انجمن غذا و داروی امریکا مصرف طولانی مدت (بیش از ۳ ماه) این دارو را منع کرده است.

قطره متوکلوپرامید برای نوزادان، نحوه مصرف و عوارض جانبی
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – اگر پزشک برای کودک شما قطره متوکلوپرامید تجویز کرده است، این مقاله اطلاعاتی به شما می‌دهد، پیرامون اینکه متوکلوپرامید چیست، مصرف آن چگونه است و چه عوارض جانبی یا مشکلاتی ممکن است با مصرف این دارو برای کودک شما ایجاد شود.
 

متوکلوپرامید برای نوزادان

متوکلوپرامید دارویی است که حرکات معده و روده را افزایش می‌دهد. این دارو برای درمان یا پیشگیری از ریفلاکس معده تجویز می‌شود و برای از بین بردن علائمی مانند تهوع، استفراغ و احساس سنگینی پس از خوردن غذا و از دست دادن اشتها، کاربرد دارد. همچنین ممکن است مشکلات تغذیه‌ای و پس دادن غذا (تف کردن) را بهبود بخشد. متوکلوپرامید به همراه دارو‌هایی دیگر برای جلوگیری از تهوع و استفراغ نیز تجویز می‌شود.
اشکال دارویی: متوکلوپرامید به شکل قرص، قطره، شربت و محلول تزریقی در بازار وجود دارد.
 

پیش از دادن قطره متوکلوپرامید برای نوزادان 

در صورت داشتن هر گونه واکنش غیرمعمول یا آلرژیک به متوکلوپرامید یا یکی از ترکیبات موجود در دارو از مصرف آن خودداری کنید.
اگر فرزند شما یکی از شرایط زیر را دارد، پیش از مصرف دارو با پزشک یا داروساز صحبت کنید.
  • تشنج
  • فئوکروموسیتوم (تومور در غده فوق کلیوی)
  • خونریزی گوارشی
  • سوراخ یا انسداد در دستگاه گوارش

نحوه مصرف قطره متوکلوپرامید برای نوزادان

  • دارو را دقیقا طبق دستور پزشک به کودک خود بدهید.
  • روزی یکبار به کودک دارو بدهید مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
  • مقدار مصرف قطره متوکلوپرامید را با دقت اندازه گیری کنید. استفاده از یک سرنگ، قاشق دارو یا قطره چکان موجود در بسته بندی دارو، بهترین گزینه است.

در صورت فراموشی یک دوز متوکلوپرامید 

  • دوز از یاد رفته را به محض اینکه به یاد آوردید به کودک بدهید.
  • اگر تقریبا زمان برای دوز بعدی است، نیازی به دادن دوز از یاد رفته نیست.
  • دوز بعدی را در همان زمانبندی منظم به کودک بدهید.
  • برای جبران دوز از یاد رفته، دو دوز را باهم یک مرتبه به نوزاد ندهید.

عوارض جانبی احتمالی قطره متوکلوپرامید برای نوزادان

کودک شما ممکن است برخی از عوارض جانبی مصرف متوکلوپرامید را تجربه کند. اگر این نشانه‌ها ادامه پیدا کرد و به مرور زمان از بین نرفت، مساله را با پزشک او درمیان بگذارید.

  • سرگیجه
  • خواب آلودگی
  • بی قراری
  • خستگی
  • خواب بیش از حد معمول؛ نوزادان ممکن است برای تغذیه بیدار نشوند.
  • حرکات روده آبکی (اسهال)
  • مشکل اجابت مزاج (یبوست)

اگر فرزند شما هر کدام از این عوارض جانبی را داشت، در اولین فرصت با پزشک درمیان بگذارید:

  • ناتوانی در خواب
  • خشکی غیرمعمول در دهان
  • تحریک پذیری غیرمعمول
  • دوره‌های ماهانه خونریزی (در دختران بزرگتر) که عادی نیستند؛ مانند دوره‌های کوتاه‌تر از معمول یا در زمان‌های مختلف ماه
  • درد یا تورم سینه (در پسران یا دختران)

اکثر عوارض جانبی زیر معمولا رایج نیستند، اما ممکن است نشانه‌ای از یک مشکل جدی باشد. در صورت بروز نشانه‌های زیر سریعا به اورژانس مراجعه کنید:

  • اسپاسم عضلانی (به خصوص سر، صورت و گردن)
  • لرزش و تکان دادن دست
  • حرکات تشنجی از بازوها، پاها، و یا چشم
  • تغییرات در خلق و خوی یا رفتار
  • جوش‌های پوستی، کهیر، خارش
  • تنگی نفس
  • تورم دستها، پا‌ها یا صورت

قطره متوکلوپرامید برای نوزادان، نحوه مصرف و عوارض جانبی

تداخل دارویی قطره متوکلوپرامید برای نوزادان

این دارو ممکن است باعث سرگیجه، خواب آلودگی و هشیاری کمتر کودک نسبت به حالت طبیعی شود. مراقب باشید زمانی که فرزند شما کاری را انجام می‌دهد که نیاز به هشیاری دارد، مانند بالا رفتن از پله‌ها، تحت تاثیر دارو نباشد.

قبل از اینکه به کودک خود دارو‌های دیگر، حتی دارو‌هایی بدون نسخه بدهید، با دکتر یا داروساز فرزند خود چک کنید.
برخی از دارو‌ها نباید همراه با متوکلوپرامید مصرف شود و یا در برخی موارد دوز متوکلوپرامید یا داروی دیگر ممکن است نیاز به تنظیم داشته باشد. اگر کودک شما هر داروی دیگری (داروی تجویز شده یا گیاهان دارویی) را مصرف می‌کند، بایستی به پزشک و داروساز اطلاع دهید. از جمله:

  • دارو‌های مخدر (دارو‌های ضد درد)
  • فنوباربیتال
  • آرام بخش (دارو‌هایی که موجب خواب آلودگی و کاهش فعالیت‌های کودک شما می‌شوند)
  • پروکین آمید
  • antipsychotics (دارو‌های مورد استفاده برای درمان اختلالات روحی)

نکات مهم دیگر در مورد متوکلوپرامید

  • همیشه متوکلوپرامید به اندازه کافی برای آخر هفته و تعطیلات در منزل داشته باشید.
  • حداقل دو روز پیش از اینکه داروی فرزندتان تمام شود، آن را مجدد تهیه کنید.
  • متوکلوپرامید (بصورت قطره و یا قرص) را در دمای اتاق در محلی خشک و خنک و دور از نور خورشید نگه‌داری کنید.
  • دارو را در حمام یا آشپزخانه نگه‌داری نکنید.
  • دارو‌های فرزندتان را با دیگران به اشتراک نگذارید و دارو‌های دیگران را به فرزندتان ندهید.
  • هرگز دارویی را که تاریخ مصرف آن گذشته است، نگیرید.
  • با داروساز خود در مورد بهترین راه برای دور انداختن دارو‌های تاریخ گذشته و یا اضافه‌ای که در خانه دارید، مشورت کنید.
  • یک لیست از تمام دارو‌های کودک خود را در همراه داشته باشید و به پزشک یا داروساز کودک خود نشان دهید.

در صورت مصرف بیش از اندازه

متوکلوپرامید را خارج از دید و دسترسی فرزند خود و در یک مکان امن قفل شده نگه دارید. اگر فرزند شما بیش از حد متوکلوپرامید مصرف کرد، به سرعت با مرکز اورژانس تماس بگیرید.

هشدار FDA نسبت به مصرف متوکلوپرامید

در فوریه ۲۰۰۹، سازمان غذا و داروی امریکا FDA اعلام کرد که تولید کنندگان متوکلوپرامید باید یک هشدار بر روی بسته بندی دارو اضافه کنند. مضمون هشدار این است که در صورت مصرف بلند مدت با دوز بالا خطر ابتلا به بیماری دیسکینزی تاخیری (TD) وجود دارد. متوکلوپرامید نرخ تخلیه معده را افزایش می‌دهد و به عنوان درمان کوتاه مدت (کمتر از ۳ ماه) برای ریفلاکس معده و گاستروپارزی در بیمارانی که به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهند، استفاده می‌شود.
مدیر مرکز تحقیق و ارزیابی دارو FDA اظهار کرد که FDA می‌خواهد بیماران، قادر به تصمیم گیری آگاهانه در مورد مصرف این دارو باشند. بهتر است از مصرف طولانی مدت متوکلوپرامید اجتناب شود، مگر در موارد خاص که فواید آن بیش از عوارض جانبی باشد.
بیماری TD با حرکات ناخواسته و تکراری اندام‌ها مشخص می‌شود. نشانه‌هایی مانند: لبخند زدن، برآمدگی زبان، حرکات چشم و چشمک زدن، لرزیدن لب‌ها و اختلال در حرکت دست‌ها. برای این بیماری درمانی وجود ندارد و نشانه‌ها به ندرت برگشت پذیر هستند، اگرچه ممکن است پس از قطع دارو نشانه‌ها کاهش یابند یا کاملا از بین بروند. رشد بیماری TD به طول مدت درمان و تعداد دوز‌های مصرف شده مربوط است. زنان مسن‌تر و بیمارانی که این دارو را برای بیش از ۳ ماه دریافت کرده‌اند، بالاترین خطر ابتلا به این بیماری را دارند.

برگرفته از: aboutkidshealth و jwatch

اگزما در نوزادان؛ علت، علائم و راه‌ های درمان

اگزما در نوزادان؛ علل، نشانه‌ها و راه‌های درمان
اگزما در نوزادان نتیجه اختلال سیستم ایمنی بدن است که بر روی سد محافظتی پوست اثر می‌گذارد و توانایی پوست در حفظ رطوبت کاهش می‌یابد. اگزما به شکل بثورات پوستی قرمز رنگ بر روی بدن نوزاد بروز می‌کند و درمان قطعی ندارد. تنها با انجام راهکار‌هایی می‌توان شدت آن را کاهش داد.

اگزما در نوزادان؛ علل، نشانه‌ها و راه‌های درمان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – اگزما در نوزادان معمولا به شکل قرمزی، التهاب و بثورات بر روی صورت و پوست سر شروع می‌شود، اما با گذشت زمان ظاهر آن تغییر می‌کند. اگرچه اگزما در بزرگسالان نیز بروز می‌کند، اما در میان کودکان شایع‌تر است.
با توجه به گزارش منتشر شده در مجله درماتیت (شماره مه – ژوئن ۲۰۱۴)، حدود ۱۳ درصد از کودکان کمتر از ۱۸ سال در ایالات متحده به اگزما یا درماتیت آتوپیک (شایع‌ترین نوع اگزما) مبتلا می‌شوند.
طبق نظر آکادمی پوست و زیبایی آمریکا، ۹۰ درصد از افراد مبتلا به این بیماری، پیش از ۵ سالگی به آن مبتلا می‌شوند و تقریبا ۶۰ درصد از مردم برای اولین بار پیش از رسیدن به سن ۱ سالگی به آن دچار می‌شوند. اگزما در نوزادان و کودکان معمولا در تمام دوران کودکی و نوجوانی و در بعضی موارد حتی تا سن بلوغ ادامه می‌یابد.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست موضوعی زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

۱. علت اگزما در نوزادان
۲. علائم
۳. عوامل تحریک کننده اگزما در نوزادان
۴. راه های درمان


علت اگزما در نوزادان چیست؟

مشخص نیست که علت اگزما در نوزادان چیست، اما به احتمال زیاد به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی این اتفاق می‌افتد. اگزما مسری نیست. اما در نوزادانی که اعضای خانواده آن‌ها سابقه اگزما، تب یونجه یا آسم داشته باشند، بیشتر دیده می‌شود. با اینکه اگزما منجر به تب یونجه یا آسم نمی‌شود و یا بالعکس، اما نوزادان مبتلا به تب یونجه یا آسم در معرض اگزما قرار دارند.
اگزما در نوزادان نتیجه اختلال سیستم ایمنی بدن است که بر روی سد محافظتی پوست اثر می‌گذارد و توانایی پوست در حفظ رطوبت کاهش می‌یابد.
اگزما یک اصطلاح عمومی برای توصیف تعدادی از بیماری‌های التهابی پوست است. به غیر از درماتیت آتوپیک، انواع دیگر اگزما که معمولا کودکان را تحت تاثیر قرار می‌دهند، شامل درماتیت تماسی، اگزمای دگزیدروستیک (اگزمای پا و دست) و درماتیت سبورئیک (شناخته شده به عنوان “پوسته سر” در نوزادان) هستند.
 

علائم اگزما در نوزادان چیست؟

اگزما در نوزادان موجب بروز بثورات پوستی قرمز رنگ می‌شود که باعث خشک شدن پوست، احساس خارش و پوسته پوسته شدن می‌شود. این بثورات ممکن است به صورت جوش‌های کوچک، متورم و آبدار باشند. سایر نشانه‌ها عبارتند از:
  • کلفت شدن پوست
  • قرمزی و تورم پوست
  • تیره شدن پوست پلک‌ها و اطراف چشم
  • تغییرات در پوست اطراف دهان، چشم‌ها یا گوش‌ها
  • پوسته پوسته شدن سر نیز معمولا در انواع اگزما در نوزادان دیده می‌شود.

پوسته پوسته شدن سر، بصورت ایجاد پوسته‌های زرد رنگ و چرب بر روی پوست سر و یا بصورت یک لایه ضخیم که کل پوست سر را پوشش دهد، بروز می‌کند. با گذشت زمان، پوسته پوسته‌ها کنده شده و با شستن و شانه زدن از بین می‌روند. عارضه پوسته پوسته شدن سر معمولا موجب ناراحتی نوزادان نمی‌شود، تنها گاهی احساس خارش در سر ایجاد می‌کند.


 درمان ریزش پوست سر نوزاد؛ به روزترین نکات و روشهای درمانی


اگر نوزاد مبتلا به درماتیت آتوپیک باشد، خطر ابتلا به سایر بیماری‌های آلرژیک، مانند آسم، تب یونجه و آلرژی غذایی، که هر کدام دارای نشانه‌های خاص خود را دارند، افزایش می‌یابد.

پیشرفت اگزما در نوزادان و کودکان چگونه است؟

ظاهر، محل و رفتار اگزما همگام با رشد نوزاد تغییر می‌کند.
اگزما در نوزادان در ماه‌های اول تولد، بر روی گونه‌ها، پیشانی و پوسته سر بیشتر دیده می‌شود و باعث می‌شود که پوست این نواحی قرمز‌تر و چروک‌تر از بقیه نقاط بدن باشد. اگزما می‌تواند در سایر نقاط بدن نیز ظاهر شود، اما معمولا در نواحی پوشک رخ نمی‌دهد، زیرا این منطقه در بیشتر اوقات مرطوب است.
هنگامی که نوزاد شروع به خزیدن می‌کند – بین ۶ تا ۱۲ ماه – اگزما به آرنج و زانو‌ها تاثیر می‌گذارد، زیرا پوست این مناطق بر روی زمین کشیده می‌شود. بثورات اگزما ممکن است آلوده شوند و بصورت پوسته‌ی زرد و خشک شده از روی پوست کنده شوند.
هنگامی که کودک به سن ۲ سالگی می‌رسد، اگزما به سمت داخل آرنج و پشت زانو و مچ دست‌ها و پاها تاثیر می‌گذارد. همچنین ممکن است در اطراف دهان و پلک‌ها ظاهر شود.


 معرفی همه مشکلات پوستی نوزادان (راهنمای تصویری)


اگزما در نوزادان؛ علل، نشانه‌ها و راه‌های درمان

عوامل تحریک کننده اگزما در نوزادان چیست؟

اگزما معمولا یک وضعیت مستمر نیست، بلکه یک دوره طولانی بدون علائم دارد که پس از آن زخم‌ها ظاهر می‌شوند. عوامل مختلف محیطی ممکن است باعث شود سیستم ایمنی بدن نسبت به یک ماده مضر واکنش نشان دهد که بصورت التهاب و ظهور علائم اگزما بروز می‌کند.
این عوامل ممکن است انواع مختلفی از آلرژن‌ها، تحریک کننده‌ها و سایر مواد را شامل شود:

  • حیوان خانگی پرنده، گرده، قارچ و گرد و غبار
  • غذا‌های آلرژی زا (مانند بادام زمینی، سویا و تخم مرغ)
  • لباس‌هایی از جنس پشم یا الیاف مصنوعی
  • دود سیگار
  • محصولات معطر مانند مواد شوینده، عطر و خوشبو کننده هوا، به ویژه آن‌هایی که حاوی الکل هستند
  • گرمای بیش از حد یا خشکی
  • هوای خشک زمستان با رطوبت کم
  • عفونت‌های پوستی
  • عرق کردن
  • استرس عاطفی
  • علاوه بر این، سرازیر شدن بزاق نوزاد بر روی گونه‌ها، چانه و گردن نیز اگزما را تحریک می‌کند.

 حساسیت کودکان؛ معرفی انواع حساسیت‌ در کودکان و راهکارها


راه های درمان اگزما در نوزادان

هیچ درمانی برای اگزمای نوزادان وجود ندارد، اما با گذشت زمان از شدت علایم کاسته می‌شود. درمان با تمرکز بر مدیریت خشکی پوست نوزاد برای کاهش التهاب آن است.
پزشکان راهکار‌های زیر را به پدر و مادری که کودکشان اگزما دارد توصیه می‌کنند:

  • اجتناب از حمام گرم و طولانی نوزاد (استفاده از آب سرد یا ولرم به جای آب داغ) و یا کیسه کشیدن بیش از حد به پوست نوزاد یا خشک کردن خشن پوست نوزاد با حوله
  • مرطوب کردن پوست کودک به طور مرتب با پماد، کرم و لوسیون فاقد عطر، بویژه بعد از حمام
  • استفاده از لباس نوزاد پنبه‌ای
  • عدم استفاده از محصولات معطر
  • کوتاه نگه داشتن ناخن‌های نوزاد برای جلوگیری از خاراندن، که می‌تواند به پوست آسیب رسانده و منجر به التهاب و عفونت بیشتر شود.
  • حذف مواد محرک و آلرژن شناخته شده از خانه
  • خنک نگه داشتن نوزاد و جلوگیری از تعریق بیش از حد، با استفاده از کمپرس سرد بر روی مناطق تحریک شده

پزشک شما همچنین ممکن است سایر روش‌های درمانی اگزما در نوزادان را بکار گیرد، مانند استفاده از داروهای:

  • کورتیکواستروئید‌های موضعی
  • آنتی هیستامین‌ها
  • آنتی بیوتیک، ضد ویروس و یا دارو‌های ضد قارچ برای عفونت‌های پوستی
  • دارو‌های خوراکی برای بهبود سیستم ایمنی
  • مهار کننده‌های موضعی کالسینورین (دارو‌های غیر استروئیدی که التهاب را کنترل می‌کنند)

سخن آخر اینکه، از هنگام تولد نوزاد، با استفاده روزانه از نرم کننده‌های پوست، خطر ابتلا به اگزما در نوزاد خود را به میزان ۶۷ درصد کاهش دهید.

برگرفته از: everydayhealth

درمان گرفتگی صدا در کودکان با ۱۲ راهکار خانگی

درمان گرفتگی صدا در کودکان با ۱۲ راهکار خانگی
سرماخوردگی یا جیغ زدن‌های پیاپی کودک شما، می‌تواند باعث التهاب حنجره و گرفتگی صدای او شود. برای درمان گرفتگی صدا در کودکان، راهکار‌های متفاوتی مانند استفاده از دمنوش‌ها، غرغره کردن سرکه و آب نمک و استفاده از بخور‌های گیاهی وجود دارد.

درمان گرفتگی صدا در کودکان با ۱۲ راهکار خانگی
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – آیا کودک شما صبح با صدای گرفته و خس خس گلو از خواب برمی‌خیزد؟ احتمالا، دچار التهاب حنجره (لارنژیت) شده است. زمانی که از تار‌های صوتی استفاده بیش از حد شود؛ یا در اثر احساس سوزش یا عفونت ملتهب شود، گرفتگی صدا ایجاد می‌شود.
کافیست تنها یک شب به استادیوم برود یا هنگام مشاهده بازی‌های فوتبال جام جهانی در تلویزیون از فرط هیجان، جیغ بزند. همچنین یک سرماخوردگی یا آنفولانزا نیز می‌تواند موجب التهاب حنجره شود.
اصلی‌ترین نشانه التهاب حنجره گرفتگی صدا است. اگر کودک شما علائم دیگری که نشان دهنده یک بیماری جدی باشد را ندارد، نیازی به مراجعه سریع به پزشک وجود ندارد. درمان‌های خانگی متنوعی برای درمان گرفتگی صدا در کودکان وجود دارد.
 

درمان گرفتگی صدا در کودکان

۱. به حنجره کودک استراحت دهید

هنگامی که کودک لارنژیت دارد، تار‌های صوتی او متورم و تحریک پذیر می‌شوند. آن‌ها برای بهبودی نیاز به زمان دارند. سعی کنید شرایطی ایجاد کنید که کودک نیاز به صحبت کردن یا فریاد زیاد ندارد. او را برای مدتی به کلاس آواز و هم خوانی نفرستید. انجام بازی‌های پر سروصدا را برای چند روز ترک کنید. از او بخواهید با آرام‌ترین صدایی که می‌تواند صحبت کند و لازم نیست جیغ بزند یا فریاد بکشد. 
 

۲. غرغره آب نمک گرم

آب نمک گرم موجب تسکین گلو درد و گرفتگی صدا می‌شود. نصف قاشق چای خوری نمک را به یک لیوان آب گرم اضافه کنید. از کودک بخواهید تا یک جرعه از آن را در دهان بچرخاند، غرغره کند و سپس آن را تف کند. از آنجایی که آب در دهان خنک خواهد شد، بنابراین از او بخواهید تا اتمام لیوان این کار را تکرار کند.
 

۳. با یک دستگاه بخور، هوا را مرطوب کنید

هوای تنفسی خشک می‌تواند گلوی کودک را تحریک کند و موجب التهاب تار‌های صوتی شود. به خصوص در زمستان، زمانی که دستگاه‌های گرمایشی هوای خانه‌ها را گرم و خشک می‌کنند، دستگاه بخور سرد با افزایش رطوبت محیط، موجب بهبود تنفس و رقیق شدن خلط کودک می‌شود.
اگر دستگاه بخور سرد در منزل ندارید، دوش آب گرم و یا نشستن در وان آب گرم نیز همان تاثیر را دارد.

 فواید و طریقه استفاده از دستگاه بخور سرد برای نوزادان


۴. مصرف قرص‌های مکیدنی گلو

قرص‌های مکیدنی گلو موجب اضافه کردن رطوبت به گلو، تسکین درد و کاهش سرفه می‌شوند. سعی کنید یک قرص مکیدنی گلوی طبیعی که حاوی عسل، چای سبز یا گیاهان دارویی است تهیه کنید و به کودک خود بدهید.

۵. سرکه سیب طبیعی

سرکه سیب طبیعی دارای خواص ضد میکروبی است که می‌تواند به بدن برای مقابله با عفونت کمک کند.
۱ تا ۲ قاشق غذاخوری سرکه سیب طبیعی را به یک لیوان آب اضافه کنید. یک قاشق چای خوری عسل اضافه کنید تا این دارو را قوی‌تر (و خوشمزه‌تر) کند. این شربت را یک یا دو بار در روز به کودک خود بدهید تا علائم، بهبود یابد.

درمان گرفتگی صدا در کودکان با استفاده از بخور

۶. چای بابونه همراه با عسل

هیچ چیزی برای گلوی تحریک شده بهتر از یک فنجان چای داغ نیست. چای نه تنها تسکین دهنده گلو است بلکه می‌تواند مزایای دیگری نیز داشته باشد. چای گیاهی مانند چای بابونه حاوی آنتی اکسیدان‌هایی است که می‌تواند سیستم ایمنی بدن کودک را تقویت کند. پژوهش‌ها نشان داده است که بابونه خواص ضد التهابی نیز دارد.
چای را با قدرت شفا بخشی عسل تبدیل به دارویی معجزه آسا کنید. مطالعات نشان داده‌اند که عسل تولید خلط را کاهش می‌دهد و سرفه را بسیار بهتر از دارو‌های بدون نسخه درمان می‌کند.

۷. چای همراه با لیمو

اضافه کردن لیمو به چای برای افزایش ایمنی بدن فوق العاده است. بررسی‌ها نشان داده است که ویتامین C یک آنتی اکسیدان قوی است که توان دفاعی بدن در مقابل بیماری‌ها را افزایش می‌دهد.

۸. ریشه زنجبیل

ریشه زنجبیل دارای مزایای سلامتی زیادی است. این ماده هزاران سال در طب سنتی استفاده شده است. زنجبیل برای درمان سرفه خشک و تحریک کننده که اغلب همراه با لارنژیت است، استفاده می‌شود. همچنین می‌تواند عفونت‌های گلو را درمان کند.
زنجبیل یک ریشه همه کاره است که می‌تواند به روش‌های مختلفی مورد استفاده قرار گیرد. شما می‌توانید ریشه زنجبیل تازه (پوست کنده) را به انواع اسموتی و آب میوه اضافه کنید. روش دیگر استفاده از زنجبیل تازه، خرد کردن و تفت دادن آن است. شما همچنین می‌توانید ریشه زنجبیل تازه را به یک قوری حاوی آب جوش اضافه کرده و آن را دم کنید و ازین دمنوش گیاهی لذت ببرید.
 

۹. استفاده از روغن‌های معطر

اسانس‌های طبیعی که حاوی عصاره گیاهان روغنی است در درمان گرفتگی صدا در کودکان موثر است. عصاره این گیاهان در دارو‌های گیاهی مانند قرص‌های مکیدنی و ویکس یافت می‌شود.
روغن اکالیپتوس موجب نرم و لطیف شدن حنجره و تسکین سوزش می‌شود. چهار یا پنج قطره از آن را در بخور اتاق کودک بریزید تا در فضای اتاق پخش شود. همچنین می‌توانید چند قطره ار آن را شب روی بالش کودک بریزید.

۱۰. سیر تازه

در طول تاریخ، در مناطق و فرهنگ‌های مختلف از سیر برای درمان و پیشگیری از بیماری استفاده می‌کردند. پژوهش‌های اخیر تایید می‌کند که سیر دارای خواص ضد باکتریایی است. خواص آنتی باکتریال سیر در درمان بیماری‌های عفونی کودک مانند سینوزیت و برونشیت بسیار موثر است.
موارد مصرف سیر تازه بسیار متنوع است. می‌توان آن‌ها را خام خورد یا در سس پاستا و سالاد به صورت خام یا تفت داده شده استفاده کرد.
 

۱۱. غرغره سرکه رقیق

سرکه برای هزاران سال برای مبارزه با عفونت استفاده شده است. مطالعات علمی نشان داده است که سرکه دارای خواص ضد میکروبی است. غرغره کردن با سرکه رقیق گزینه دیگری را برای درمان گرفتگی صدا در کودکان است. ۱-۲ قاشق غذاخوری سرکه سیب یا سرکه سفید را در یک لیوان آب حل کرده، و سپس غرغره و تف کنید.
 

۱۲. مقدار زیادی مایعات بنوشید

هنگامی که بیمار هستید، نوشیدن مقدار زیادی مایعات به درمان بیماری کمک می‌کند. اگر کودکتان دچار تحریک گلو و گرفتگی صدا شده است، نوشیدن مایعات به بهبود او کمک می‌کند. آب، آب میوه، سوپ رقیق و چای موجب هیدراته ماندن بدن کودک و رقیق شدن خلط و مخاط او می‌شود. مایعات گرم مانند چای و سوپ، با افزایش جریان مخاط باعث کاهش گرفتگی بینی و گلو می‌شوند. با این حال، باید از مصرف هر گونه مایعاتی که حاوی کافئین هستند جلوگیری کنید، زیرا باعث کم آبی بدن می‌شود.

 درمان‌های خانگی برای رفع گرفتگی صدا


مراجعه به پزشک در صورت ابتلا به لارنژیت حاد

زمان مراجعه به پزشک

التهاب حنجره حاد معمولا حدود یک هفته بهبود می‌یابد. اکثر موارد التهاب حنجره و گرفتگی صدا ناشی از عفونت ویروسی (مانند سرماخوردگی) یا استفاده بیش از حد از صدا است و در این شرایط مصرف آنتی بیوتیک‌ها کمکی نمی‌کند.
اگر گرفتگی صدا بیش از چند هفته طول کشید، کودک شما ممکن است به لارنژیت مزمن (طولانی مدت) مبتلا شده باشد. لارنژیت مزمن باید توسط یک دکتر معاینه و بررسی شود تا علت اصلی آن مانند ریفلاکس اسید یا عفونت باکتریایی تشخیص داده شود.

 عفونت سینوس در نوزادان؛ علایم، نحوه تشخیص و درمان


برگرفته از: healthline