علت و علائم عفونت روده در کودکان چیست و چگونه درمان می‌شود؟

عفونت روده در کودکان
عفونت روده در کودکان، بیماری رایجی است که به دلایل مختلف ویروسی، باکتریایی و انگلی ممکن است رخ دهد. این بیماری، اغلب در صورت انجام مراقب‌هایی از قبیل مصرف مایعات درمان می‌شود؛ اما گاهی کودک باید تحت مراقبت قرار بگیرد.

عفونت روده در کودکان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – عفونت‌های شکمی، درمیان کودکان خردسال بسیار رایج است. گاستروانتریت (Gastroenteritis) به معنای التهاب معده و روده به استفراغ و یا اسهال منجر می‌شود. این بیماری اغلب به دلیل عفونت‌های ویروسی و باکتریایی و یا انگلی اتفاق می‌افتد. بسیاری از کودکان در عرض چند روز از اسهال و التهاب معده خود نجات پیدا می‌کنند. تشویق کودکان در این مدت به نوشیدن آب مهم‌ترین چیز است چرا که خشکی می‌تواند بزرگترین مشکل باشد. در این مقاله درباره عفونت روده در کودکان خواهید خواند.
 

علائم عفونت روده (دستگاه گوارش)

عفونت دستگاه گوارش اغلب با حالت تهوع (احساس ناراحتی در معده)، استفراغ و یا اسهال (تکرر دفع و یا شل شدن روده) شروع می‌شود. کودکان همچنین ممکن است تب، کاهش اشتها یا درد شکمی نیز داشته باشند. علائم اغلب از یک روز تا یک هفته، بسته به شدت عفونت ادامه می‌یابد. گاهی ممکن است اسهال مدت بیشتری طول بکشد. عفونت روده انگلی، می‌تواند موجب اسهال طولانی‌تر، خستگی و کاهش وزن شود.
 

عفونت روده و کاهش آب بدن

مهم‌ترین نگرانی در عفونت روده در کودکان، این است که آن‌ها به دلیل از دست دادن آب زیاد به خاطر استفراغ و اسهال، دچار کم آبی شوند. کودکان و نوزادان به خصوص مستعد کم آبی هستند. از نشانه‌های کم آبی، تشنگی و ادرار کم است. علائم دیگر کمبود آب، شامل خشکی دهان، پوست و احساس ضعف یا سبک سری است. درصورتی که کم آبی شدید باشد، علائم شامل خواب آلودگی، تنفس سریع و عمیق و دست و پای سرد است. کاهش آب بدن مشکلی بسیار جدی است، بنابراین اگر فکر می‌کنید که کودک شما ممکن است در معرض آن باشد، به دکتر مراجعه کنید.
 
عفونت روده در کودکان و کاهش آب بدن
 

علل ابتلا به عفونت دستگاه گوارش در کودکان

این بیماری معمولا به دلیل عفونت اتفاق می‌افتد، اما گاهی واکنش به غذا یا دارویی جدید است که می‌تواند منجر به التهاب روده و معده شود. در اکثر مواقع مهم‌ترین دلیل عفونت روده و دستگاه گوارش در کودکان، ویروس است. ویروس‌ها اغلب بسیار مسری هستند و به راحتی از فردی به فرد دیگر انتقال می‌یابند. این ویروس‌ها در مکان‌هایی مانند مدارس و مراکز مراقبت از کودکان که کودکان در تماس نزدیک با یکدیگر هستند موجب شیوع این بیماری می‌شوند. عفونت روده‌ی ویروسی، معمولا یک تا سه روز طول می‌کشد. ویروس‌هایی که عموما باعث بیماری‌های گوارشی در کودکان می‌شوند شامل موارد زیر هستند:
  • نورو ویروس: شایع‌ترین علت التهاب معده و روده در کودکان بزرگتر است. گاهی اوقات یه آن ویروس استفراغ زمستانی می‌گویند، هرچند که ممکن است در هر فصلی رخ بدهد. نورو ویروس باعث استفراغ ناگهانی می‌شود و بسیار مسری است.
  • روتا ویروس: این ویروس قبلا شایع‌ترین علت گاستروانتریت شدید در خردسالان بود تا اینکه واکسیناسیون کودکان رایج شد.
  • آدنو ویروس: اغلب کودکان و نوزدان را مبتلا می‌کند، و باعث تب، استفراغ و اسهال می‌گردد.
  • استرو ویروس: معمولا باعث اسهال می‌شود (استفراغ رایج نیست)

اما باکتری‌هایی که معمولا باعث بیماری‌های گوارشی می‌شوند شامل سالمونلا،‌ ای کولی و یا کمپیلوباکتر است.


بیشتر بدانید: عفونت های باکتریایی دستگاه گوارش


عفونت روده در کودکان، معمولا با خوردن غذا‌ها یا آب آلوده ایجاد می‌شود. هنگامی که شما این بیماری را از غذا دریافت کنید، ممکن است به آن مسمومیت غذایی گفته شود. برخی از باکتری‌ها، سمومی تولید می‌کنند که باعث مسمومیت غذایی شدید می‌شود و در نهایت با گرفتگی معده و استفراغ، چند ساعت بعد از خوردن غذا شروع می‌شود.
اسهال میکروبی گاهی اوقات می‌تواند در طول یا پس از مصرف یک دوره آنتی‌بیوتیک، اغلب به خاطر عفونت با باکتری Clostridium difficile ایجاد شود. این نوع بیماری گوارشی نسبتا غیرمعمول است، اما می‌تواند جدی باشد.

گرفتگی معده و استفراغ در کودکان
گاستروانتریت همچنین می‌تواند ناشی از انگل‌هایی مانند جیاردیا و کریپتوسپوریدیم باشد، که معمولا از طریق آب آلوده یا تماس نزدیک با دیگران انتقال می‌یابد.
یک روش دیگر که کودک ممکن است از طریق آن به عفونت روده مبتلا شود این است که در آب آلوده شنا یا بازی کند؛ مانند پارک آبی، استخر شنا، تالاب و یا رودخانه. استخر‌های شنای عمومی و پارک‌های آبی نیز باید به طور مکرر مورد آزمایش قرار گیرند و به دقت برای باکتری‌ها مورد نظارت قرار گیرند. همیشه ابتدا مطمئن شوید که آب‌ رودخانه‌ها یا استخر و … آلوده نیستند و برای شنا ایمن هستند سپس به کودک اجازه بازی و شنا دهید.
 

راه های درمان عفونت روده در کودکان

کودکان مبتلا به عفونت خفیف را معمولا می‌توان در خانه با استراحت و مایعات مناسب، برای جلوگیری از کمبود آب بدن، درمان کرد. کودک خود را تشویق کنید تا هر چه سریع‌تر و بیشتر استراحت کند. نوزادان و کودکان مبتلا به علائم جدی‌تر، در خطر کمبود شدید آب بدن قرار دارند. آن‌ها باید با دقت تحت نظارت قرار گیرند و ممکن است به درمان با مایعات و دارو‌ها در بیمارستان نیاز داشته باشند.

۱. مایعات

درمان اصلی التهاب معده و روده این است که بدن کودک خود را مرطوب نگه دارید با تشویق آن‌ها به نوشیدن مقدار زیادی مایعات از کمبود آب جلوگیری کنید. اگر آن‌ها استفراغ کرده یا احساس ناخوشی می‌کنند، نوشیدن مقادیر کمی مایعات اغلب بهترین روش درمان است. کودکان و نوزادان باید بعد از هر بار که استفراغ می‌کنند یک نوشیدنی مصرف کنند. در نوزادان این میزان را با شیر مادر جبران کنید و در کودکان بزرگتر می‌توانید از آب میوه یا آب استفاده کنید.

۲. غذا

در زمان عفونت، برای کودکان مبتلا، غذا‌هایی که راحت هضم می‌شوند تجویز می‌شود. به طور کلی، بهتر است در عرض ۲۴ ساعت پس از ابتلا به عفونت، غذا خوردن شروع شود. خوب است که ابتدا غذا‌های ساده مانند سوپ، موز، نان و برنج مصرف شوند. برخی از کودکان ممکن است در هضم کردن محصولات لبنی، مانند شیرگاو، پنیر یا ماست، تا مدتی بعد از عفونت روده مشکل داشته باشند.
 
تجویز پزشک برای عفونت روده در کودکان

۳. دارو‌ها

در برخی موارد پزشکان ممکن است دارو‌های ضد تهوع تجویز کنند. این کار عموما زمانی انجام می‌شود که کودکان در بیمارستان بستری می‌شوند. Ondansetron دارویی است که می‌تواند برای کاهش استفراغ در کودکان مورد استفاده قرار گیرد و به جلوگیری از کمبود آب بدن کمک کند.
دارو‌هایی برای توقف اسهال مانند (Imodium) برای کودکان توصیه نمی‌شوند، چون کمک‌کننده نیستند و ممکن است مضر باشند. در برخی موارد، نوزادان یا کودکان مبتلا به بیماری‌های باکتریایی یا انگلی ممکن است با آنتی‌بیوتیک‌ها درمان شوند تا طول و شدت بیماری را کاهش دهند یا از عوارض پیش‌گیری کنند.
 
شما برای پیشگیری از عفونت روده در کودکان چه می‌کنید؟ برای درمان چه قدم‌هایی برمی دارید و از کدام روش پاسخ بهتری گرفته اید؟ دیدگاه‌ها، سوالات و پیشنهادات خود را از طریق ارسال نظر با ما و سایرین در میان بگذارید.
برگرفته از:mydr

تالاسمی مینور در کودکان؛ آیا این بیماری خطرناک است؟

تالاسمی مینور در کودکان؛ آیا خطرناک است؟
تالاسمی مینور در کودکان، درواقع اختلالی شبیه به کم خونی است، خطرناک نیست و معمولا به درمان خاصی نیاز ندارد. افراد مبتلا به تالاسمی مینور، درواقع حاملان ژن تالاسمی هستند که در صورت ازدواج با فردی با ژن‌های بتای عادی، خطری فرزندشان را تهدید نمی‌کند.

تالاسمی مینور در کودکان؛ آیا خطرناک است؟
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – تالاسمی، یک اختلال خون ارثی است که در آن هموگلوبین و گلبول قرمز کمتری نسبت به حالت طبیعی، در بدن فرد وجود دارد. هموگلوبین، ماده‌ای است که در سلول‌های قرمز خون شما وجود دارد و به آن‌ها اجازه می‌دهد اکسیژن حمل کنند. هموگلوبین و گلبول قرمز پایین ناشی از تالاسمی، موجب کم خونی و در نتیجه احساس خستگی مداوم می‌شود. اگر تالاسمی خفیف داشته باشید، احتمالا به درمان نیازی نخواهید داشت. اما اگر مبتلا به فرم شدیدتر آن باشید، شاید به تزریق منظم خون احتیاج باشد. درمان تالاسمی مینور با روش های مختلف را بخوانید. ما در این مقاله قصد داریم درباره تالاسمی مینور در کودکان به طور خاص صحبت کنیم.
 

تالاسمی مینور در کودکان چیست؟

تالاسمی بتا یک اختلال خونی است که به صورت ارثی از والدین به فرزند منتقل می‌شود. این بیماری نوعی کم خونی است. کم خونی به معنای سطح پایین گلبول قرمز یا هموگلوبین است. هموگلوبین حامل اکسیژن به ارگان‌ها، بافت‌ها و سلول‌های بدن است. تالاسمی بتا بر تولید هموگلوبین اثر می‌گذارد. انواع مختلفی از تالاسمی وجود دارد. میزان کم خونی در کودک، به نوع بیماریش بستگی دارد.
 
تالاسمی بتا ناشی از نقص ژن‌هایی است که تولید هموگلوبین را کنترل می‌کند. سه نوع تالاسمی بتا وجود دارد:
  • بتا تالاسمی ماژور (کم خونی کولی)؛ این نوع شدید بتا تالاسمی است که اغلب در دو سال اول زندگی مشخص می‌شود. کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور، اغلب به انتقال خون مکرر و منظم نیاز دارند. این موضوع می‌تواند باعث ایجاد مشکلات جدی ناشی از آهن اضافه در بدن این افراد، شود.  
  • بتا تالاسمی اینترمدیا؛ این نوع تالاسمی، در سراسر جهان رایج است و ممکن است ناشی از وجود یک یا بیش از یک نوع هموگلوبین غیر عادی در بدن کودک باشد. این بیماری اغلب بعد از تالاسمی ماژور یافت می‌شود. در این نوع تالاسمی معمولا نیازی به انتقال خون نیست.
  • تالاسمی مینور یا تالاسمی تریت؛ مبتلایان به این نوع تالاسمی، حاملان بیماری هستند. به طور معمول، تالاسمی مینور در کودکان مشکل خاصی برای فرد ایجاد نمی‌کند و بسیار خفیف است. اگر یکی از والدین کودک، هموگلوبین A طبیعی داشته باشد (به تالاسمی مینور مبتلا باشد) ۵۰ درصد احتمال دارد کودک به تالاسمی مینور مبتلا شود. نتایج ممکن است در هر بارداری متفاوت باشند (ممکن است کودک به تالاسمی مینور مبتلا باشد یا نباشد).
 
تالاسمی مینور
والدین دارای تالاسمی مینور می‌توانند کودکی مبتلا به بیماری بتا تالاسمی یا بیماری سلول داسی شکل (بیماری Sβ + تالاسمی یا Sβ۰ تالاسمی) داشته باشند. به همین دلیل مهم است بدانیم که تالاسمی مینور چگونه منتقل می‌شود، و چگونه بر سلامت فرزند و نوه‌ها اثر می‌گذارد.
 

تفاوت تالاسمی مینور و ماژور

همانطور که گفته شد، دو نوع بتا تالاسمی جود دارد؛ تالاسمی مینور و ماژور. فرد مبتلا به تالاسمی مینور، تنها یک نسخه از ژن بتا تالاسمی را داراست و یک ژن طبیعی نیز دارد. در این حالت گفته می‌شود که فرد برای تالاسمی بتا، هتوزیگوت است. در بدترین حالت، فرد مبتلا به تالاسمی مینور، کم خونی خفیف دارد. این وضعیت بسیار شبیه به فقر آهن در سایر افراد است. با این حال، فرد مبتلا به تالاسمی مینور، آهن کافی در خون دارد، مگر آنکه به دلایل دیگر به فقر آهن مبتلا باشد. درمان خاصی برای تالاسمی مینور ضروری نیست؛ به خصوص، آهن که نه لازم است و نه توصیه می‌شود.
اما کودک مبتلا به تالاسمی ماژور، دارای دو ژن بتا تالاسمی است و هیچ ژن بتای طبیعی ندارد. در این حالت کودک برای بتا تالاسمی، هوموزیگوت است. این بیماری موجب کمبود قابل توجه تولید زنجیره بتا و Hb A است. تالاسمی ماژور در کودکان یک بیماری جدی است.
 

تشخیص تالاسمی مینور در کودکان

آزمایش تالاسمی

افراد مبتلا به تالاسمی، دارای گلبول‌های قرمز کوچک‌تری نسبت به سایر افراد هستند و همچنین تعداد این گلبول‌ها نیز کمتر است.  تشخیص تالاسمی ماژور و تالاسمی مینور در کودکان نه تنها با آزمایش بالینی و خون، بلکه با آزمایشات مولکولی و ژنتیکی نیز قابل انجام است. این آزمایشات را می‌توان هر زمان و حتی قبل از تولد نیز انجام داد.

 

نگاه کلی به تالاسمی 

تالاسمی‌ها گروهی از اختلالات خون هستند که بر بدن انسان اثر می‌گذارند. هموگلوبین پروتئینی است که در گلبول‌های قرمز وجود دارد و اکسیژن را در سراسر بدن حمل می‌کند و از آلفا هموگلوبین و بتا هموگلوبین تشکیل شده است. بدن بیش از هر سلول دیگری، حاوی گلبول‌های قرمز است و هریک از این گلبول‌ها حدود ۴ ماه عمر دارند. هر روز، بدن گلبول قرمز تولید می‌کند تا جایگزین آن‌هایی شود که از دست می‌دهد. افراد مبتلا به تالاسمی، گلبول‌های قرمز را با سرعت بیشتری از دست می‌دهند که این منجر به کم خونی، خستگی و سایر عوارض می‌شود.
تالاسمی یک بیماری ارثی است، در ژن حمل می‌شود و به فرزندان منتقل می‌گردد. افرادی که ناقل ژن تالاسمی هستند، علائم تالاسمی را نشان نمی‌دهند و ممکن است ندانند که ناقل بیماری هستند. اگر هر دو والدین، حامل باشند، می‌توانند آن را به فرزندان انتقال دهند. تالاسمی بیماری مسری نیست.
انواع مختلفی از تالاسمی وجود دارد که دو دسته اصلی آن به عبارت زیر است:
  • تالاسمی آلفا: زمانی که بدن در تولید آلفا هموگلوبین مشکل دارد.
  • تالاسمی بتا: زمانی که بدن در تولید بتا هموگلوبین مشکل دارد.

بیشتر بدانید: تالاسمی مینور و ازدواج


نظر شما چیست؟ آیا شما اطلاعات یا تجربه خاصی در زمینه تالاسمی مینور در کودکان دارید؟ لطفا نظرات و تجربیات خود را برای ما ارسال کنید. 

 
برگرفته از: medicinenet و urmc و kidshealth

درمان آبسه دندان شیری کودکان و روش های پیشگیری از آن

درمان آبسه دندان شیری کودکان و روش های پیشگیری از آن
برای درمان آبسه دندان شیری کودکان در خانه می‌توان از آب گریپ فروت به همراه عسل، کمپرس گرم یا سرد بر روی صورت و شربت ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کرد.

درمان آبسه دندان شیری کودکان و روش های پیشگیری از آن
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – آیا با عوامل و دلایل به وجود آمدن عفونت یا آبسه در دندان شیری آشنایی دارید؟ آبسه دندان نوعی عفونت است که در اثر تجمع باکتری در دندان به وجود می‌آید و این موضوع موجب درد و ناراحتی در دندان خواهد شد. این عارضه هم در دندان بزرگسالان و هم در دندان‌های شیری کودکان رخ خواهد داد. در این مقاله درباره علت ها، روش‌های پیشگیری و درمان آبسه دندان شیری مطالبی عنوان شده است.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در “فهرست موضوعی” زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.
  • آبسه دندان چیست؟
  • علت بروز آبسه دندان شیری
  • علائم و نشانه‌ها
  • راه های جلوگیری
  • راه های درمان
  • راه های درمان خانگی

آبسه دندان چه نوع عارضه‌ای است؟

تجمع چرک و مایعات عفونی به دلیل افزایش باکتری‌ها در یک دندان را آبسه دندان گویند. گاهی آبسه در ظاهر مشاهده نمی‌شود و با فشار دادن محل عفونت و دردناک شدن آن متوجه وجود این عارضه می‌شویم. در مواردی دیگر محل آبسه علاوه بر آن که دردناک می‌شود، متورم و برجسته نیز خواهد شد. آبسه عارضه شایعی است که هم در دندان دائمی بزرگسالان و هم در دندان‌های شیری کودکان به وجود خواهد آمد.

عوامل به وجود آمدن آبسه در دندان شیری

علت عمده به وجود آمدن آبسه دندان شیری پوسیدگی دندان است. این پوسیدگی ممکن است به دلایل زیر به وجود آید:
  • شکستگی دندان در اثر وارد آمدن ضربه به دندان‌ها
  • ایجاد ترک خوردگی میان در دندان‌ها
  • تغذیه نوزاد با شیشه شیر به خصوص در هنگام شب
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان توسط کودک
  • استفاده زیاد از مواد نوشیدنی حاوی قند در طول روز
  • عدم استفاده مرتب از مسواک و کشیدن نخ دندان توسط کودکان
  • استفاده از تنقلات، شیرینی جات و مواد حاوی قند و نشاسته مصنوعی

درمان آبسه دندان شیری کودکان و روش های پیشگیری از آن

علائم و نشانه‌های ابتلا به آبسه در دندان شیری

علائم و نشانه‌های زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد کودک شما به آبسه دندان شیری مبتلا شده و نیاز به درمان دارد. از جمله این عوامل می‌توان موارد زیر را عنوان کرد:

  • وجود درد در دندان و لثه
  • احساس درد در ناحیه گوش و گردن
  • گرفتگی عضلات در ناحیه فک
  • به وجود آمدن تورم غدد لنفاوی
  • ابتلا به تب و درد در ناحیه دهان و صورت
  • احساس برآمدگی و ورم لثه
  • احساس درد شدید هنگام جویدن غذا

چگونه می‌توان از بروز آبسه دندان شیری جلوگیری به عمل آورد؟

  • عدم استفاده از شیشه شیر برای تغذیه نوزاد در هنگام شب
  • مراجعات منظم و انجام معاینات توسط دندانپزشک متخصص اطفال
  • آموزش شستشوی دهان و مسواک زدن به کودکان
  • انجام توصیه‌های لازم ارائه شده توسط دندانپزشک
  • آموزش به کودک برای استفاده از نخ دندان به صورت مرتب
  • کاهش مصرف تنقلات و خوراکی‌های شیرین توسط کودک

درمان آبسه دندان شیری توسط دندانپزشک

بسته به اندازه و نوع عفونت و شرایط دندان‌ها درمان‌های پزشکی متفاوتی برای این عارضه وجود دارد؛ که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • برداشتن پوسیدگی‌های دندان
  • ترمیم و پر کردن دندان شیری
  • عصب کشی دندان شیری مبتلا به آبسه
  • تجویز و استفاده از آنتی بیوتیک
  • کشیدن دندان

 

درمان آبسه دندان شیری کودکان و روش های پیشگیری از آن


 دندان شیری چیست و چه وظایفی دارد؟


بعد از ترمیم دندان شیری مبتلا به آبسه از چه نوع روکشی استفاده می‌شود؟

همانگونه که اشاره شد یکی از راه‌های درمان دندان شیری ترمیم و پرکردن دندان است. به طور معمول در چنین شرایطی برای دندان‌های جلو از موادی سفید و همرنگ دندان استفاده خواهد شد. برای ترمیم و درمان دندان‌های آسیاب نیز معمولاً از روکش‌هایی از جنس استیل استفاده می‌شود. از مزایای استفاده از این نوع روکش‌ها این است که نصب آن در یک جلسه قابل انجام بوده و نیاز به قالب گیری وجود ندارد. کلیه روکش‌های دندان شیری در زمان افتادن دندان‌های شیری به طور طبیعی جدا شده و تاثیر بدی بر روی رشد دندان‌های دائمی نخواهند داشت.

آیا کشیدن دندان برای درمان آبسه دندان شیری عارضه‌ای دارد؟

در برخی از موارد برای درمان آبسه دندان شیری درمان‌هایی مانند ترمیم عصب کشی به دلایلی قابل انجام نیست که در آن صورت دندانپزشک متخصص اطفال اقدام به کشیدن دندان می‌کند. عارضه‌ای که ممکن است در اثر کشیدن دندان شیری به وجود آید این است که ممکن است فضای لازم برای رویش دندان‌های دائمی به مرور زمان از بین برود؛ که در آن صورت دندانپزشک از وسیله‌ای به نام فضا نگهدار در دهان کودک استفاده می‌کند. بدین ترتیب فضای لازم برای رویش دندان‌های دائمی حفظ می‌شود.

روش‌های خانگی برای درمان آبسه دندان شیری

درمان آبسه دندان شیری اغلب نیازمند به مراجعه به دندانپزشک است اما تا درمان‌های تخصصی در این خصوص صورت گیرد، با استفاده از موارد زیر می‌توان تا حدودی از درد و ناراحتی ناشی از آن جلوگیری به عمل آورد:

  • به کار بردن مقداری آب گرم به همراه نمک بر روی لثه برای آنکه عفونت از لثه خارج گردد.
  • به کار بردن حوله گرم و یا کمپرس سرد می‌تواند باعث کم شدن درد در دندان عفونی کودک شود.
  • برای تسکین درد و کاهش تب ناشی از آبسه می‌توان از مقداری شربت ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کرد.
  • استفاده از دارو‌هایی مخصوص بر روی لثه‌ها که به صورت ژل بوده، برای درمان عفونت دندان‌ها مناسب است.
  • مصرف روزانه آب گریپ فروت به همراه مقداری عسل برای درمان آبسه دندان شیری روش موثری خواهد بود.
  • مالیدن چند قطره عصاره نعنا بر روی محل عفونت دندان نیز می‌تواند تا حد زیادی آبسه دندان را تسکین بخشد.
  • قرار دادن تکه‌ای از سیر تازه به مدت چند دقیقه بر روی آبسه دندان موجب کاهش درد عفونت و در آن خواهد شد.
  • شستن دهان با محلول جوش شیرین به همراه سرکه سیب نیز از روش‌های خانگی برای درمان آبسه دندان شیری است.

علل فساد و پوسیدگی دندان شیری کودکان چیست؟


شما چه روش‌های دیگری را برای درمان آبسه دندان شیری مد نظر دارید؟ لطفاً نظرات و تجربیات خود را در این خصوص با ما و دیگر مخاطبان بیا نی نی درپایین صفحه و در قسمت “ارسال نظر” در میان بگذارید.

علت ختنه پسران چیست؟

علت ختنه کردن پسران
از کهن‌ترین عمل‌های جراحی می‌توان ختنه کردن را نام برد. علت ختنه پسران اغلب، دلایل مذهبی و پزشکی است. این عمل جزو ارکان دینی ادیان مختلف از جمله دین اسلام و یهود به شمار می‌رود.

علت ختنه کردن پسران
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – شایعترین و در عین حال قدیمی‌ترین عمل جراحی که روی نوزادان و کودکان پسر انجام می‌شود، ختنه کردن است. به بریدن همه یا بخشی از پیش پوست از آلت مردانه ختنه می‌گویند. در حالت طبیعی زیر پوست آلت تناسلی کودکان پسر ماده سفید رنگی ترشح می‌شود که خاصیت نرم کنندگی دارد و مانع چسبیدن پوست به آلت می‌شود. در ادامه به دلایل پزشکی و شرعی علت ختنه پسران و فواید و مضرات آن می‌پردازیم.

علت ختنه پسران چیست؟

برای ختنه کردن پسران می‌توان دو دلیل کلی بیان کرد؛ دلایل پزشکی و دلایل مذهبی – فرهنگی.
  • آخرین درمان برای تنگی غلفه (فیموز)، عفونت مجدد غلفه و سر آلت تناسلی ختنه کردن است و می‌توان آن را یکی از اصلی‌ترین دلایل پزشکی ختنه کردن پسران دانست. در ادامه مقاله سایر فواید پزشکی ختنه پسران تحت عنوان فواید ختنه کردن پسران آورده شده است. 
  • در برخی از ادیان مانند اسلام به دلیل فواید و آثار مثبت ختنه کردن پسران، این امر واجب شده است و اگر در سنین پایین انجام نشود بر فرد واجب است بعد از بلوغ این عمل را انجام دهد. اگر غیر مسلمانی به دین اسلام روی آورد و ختنه نشده باشد بر او واجب است این عمل را انجام دهد.

علت وجود پوست ختنه‌گاه

سوالی که ممکن است هر فرد با شنیدن عمل ختنه کردن پسران به ذهنش خطور کند این است که اگر قرار است مردان “پوست ختنه گاه” نداشته باشد، پس علت وجود داشتن آن چیست؟ علتی که برای آفریده شدن این عضو می‌توان آورد این است که، این پوست در دوران جنینی و قبل از تولد نوزاد باعث حفظ آن قسمت جنین می‌شود و مانند بند ناف بچه پس از تولد عضو زاید به حساب آمده و بهتر است بریده شود.

فواید ختنه کردن پسران

۱- پسرانی که عمل ختنه انجام می‌دهند بهداشت و سلامت بیشتری دارند.
۲- این عمل از عفونت ادراری و کلیوی پیشگیری می‌کند و عفونت و تورم دستگاه تناسلی را کاهش می‌دهد. گفته می‌شود، کودکانی که ختنه می‌شوند ۱۵ برابر کمتر از کودکانی که ختنه نمی‌شوند به عفونت‌ دچار می‌شوند.
۳- از مهم‌ترین اثرات مثبت ختنه کردن، جلوگیری از انتقال سریع ویروس HIV و کم کردن انتقال عفونت‌های دیگری است که ممکن است از طریق رابطه جنسی به وجود آید.
۴- مردان ختنه شده کم‌تر در معرض ابتلا به سرطان آلت تناسلی هستند و در سنین بالاتر ابتلا به این نوع سرطان در مردان ختنه شده کمتر است.
۵- ختنه شدن تنها برای مردان مفید نیست بلکه زنانی که همسرانشان ختنه شده‌اند، کمتر دچار ابتلا به سرطان دهانه رحم می‌شوند.
۶- در مواردی هم گفته شده است که ختنه کردن باعث افزایش لذت بردن از رابطه جنسی می‌شود که البته ثابت شده نیست و نمی‌توان درباره آن نظر قطعی داد.

می‌توان نتیجه گرفت که ختنه کردن پسران از ابتلا به خیلی از بیماری‌های عفونی که ممکن است آقایان به آن مبتلا شوند و بیماری‌هایی که ممکن است از روش جنسی منتقل شود، جلوگیری می‌کند. باکتری‌ها و ویروس‌ها به علت وجود محیط مناسب در زیر پوست ختنه‌گاه می‌توانند به خوبی رشد کنند و در واقع اصلی‌ترین علت ختنه پسران حذف محیط مناسب رشد باکتری‌هاست.  

 

نوزاد پسر و علت ختنه پسران


عوارض ختنه کردن پسران

عوارض عمل ختنه‌ای که با رعایت ضوابط پزشکی انجام شود، خیلی نادر است و تنها خونریزی و التهاب از جمله عوارض آن به شمار می‌آید.

  • خون ریزی از شایع‌ترین عوارض ختنه کردن است که با اقدامات ساده قابل کنترل است و به ندرت نیاز به انتقال خون وجود خواهد داشت.
  • عفونت موضعی دومین عارضه‌ای است که ممکن است به صورت خفیف و به شکل قرمزی و ترشحی که چرک باز است نمود پیدا کند.
  • از دیگر عوارض نادری که ممکن است رخ دهد عوارض ایزوله است که شامل فیموزیس راجعه، باز شدن زخم، پنیس مخفی، اشکالات زیبایی به علت پوست اضافه و … می‌شود.

عوارض جانبی شدید بعد از عمل ختنه بسیار نادر است. 

اگر ختنه کردن پسران در زمان نوزادی انجام پذیرد، بسیار آسان‌تر و کم خطرتر است و کودک نیازی به بیهوشی عمومی نداشته و تنها با بیهوشی موضعی انجام می‌شود. اگر ختنه کردن در زمان نوزادی صورت نگیرد باید کودک به طور کامل بیهوش شود. علاوه بر آن اثر بدی بر روحیه و روان کودک گذاشته و تصویر بدی در ذهن کودک باقی می‌ماند زیرا در این سنین (به ویژه سنین ۲ تا ۳ سالگی) کودک نسبت به حفظ آلت تناسلی خود حساسیت دارد.

 

روش‌های مختلف ختنه کردن پسران

۱- ختنه کردن با گذاشتن حلقه پلاستیکی

متداول‌ترین روش ختنه کردن، گذاشتن حلقه پلاستیکی است که از این روش بیشتر برای نوزادانی که ۳ ماه یا کمتر سن دارند استفاده می‌شود. به این صورت که حلقه پلاستیکی را نوک آلت قرار داده و با نخ گره زده و آن را به مدت ۵ تا ۷ روز به همین صورت نگه می‌دارند. بعد از این مدت پوست جلو نخ سیاه شده و با حلقه پلاستیکی می‌افتد.
 
روش های ختنه کردن

 

۲- ختنه کردن با روش بریدن و دوختن

اگر ختنه کردن در یک یا دو ماه بعد از تولد نوزاد انجام نشود، از این روش استفاده می‌شود. بعد از انجام این روش، محل ختنه باید با دقت مراقبت شود. خروج چند قطره خون مسئله مهمی نیست ولی در صورت بروز خونریزی زیاد حتما باید به پزشک مراجعه شود. اگر در محل بریدن ختنه ترشحات سیتوزنگ مشاهده شد باید محل را با آب و صابون شسته و در معرض هوا قرار دهید.

ختنه پسران با جراحی

 

مراقبت از کودکان ختنه شده

بعد از ختنه آلت تناسلی کودک قرمز و متورم شده و تا ۲۴ ساعت احتمال خونریزی وجود دارد، در چنین شرایطی برای مراقبت از کودک می‌توان اقدامات زیر را انجام داد:
۱- تعویض پوشک کودک به محض کثیف شدن
۲- تمیز کردن روزانه ناحیه مورد نظر با آب (توجه داشته باشید که این کار به آرامی انجام شود)
۳- استفاده از یک پماد آنتی بیوتیک به مدت ۳تا ۴ روز
۴- استفاده نکردن از صابون، پودر، لوسیون و هر ماده دیگر تا خوب شدن کامل
۵- حمام نبردن کودک تا بهبودی کامل
(در بعضی مقالات تاکید شده بعد از افتادن پانسمان اولیه می‌توان کودک را حمام کرد و برای بهبود سریعتر مقداری نمک در وان کودک بریزید، ولی از هیچ ماده ضدعفونی دیگر در آب استفاده نکنید. نخ بخیه معمولا طی ۷ تا ۱۰ روز جذب می‌شود. اگر از حلقه استفاده شود حداکثر تا یک هفته خودبه خود می‌افتد.)
۶- در صورت ادامه پیدا کردن خونریزی و یا ترشحات از آلت تناسلی، آبی و یا سیاه شدن سر آلت تناسلی و کاهش جریان ادرار حتما با پزشک خود تماس بگیرید.

چگونه از کودکان ختنه شده مراقبت کنیم؟

سخن آخر

در حال حاضر بسیاری از مردان دنیا بنا به دلایل بهداشتی و یا مذهبی ختنه می‌شوند. آمریکا یکی از کشور‌هایی است که در آن عمل ختنه کردن به یک امر سنتی تبدیل شده است و می‌توان کانادا را با ۴۸ درصد از مردان ختنه شده جزء کشور‌هایی دانست که عمل ختنه کردن پسران در آن رواج دارد، ولی ختنه کردن در آمریکای جنوبی و مرکزی، آسیا و بیشتر اروپا در گستره پایینی قرار دارد.


بیشتر بدانید: بهترین زمان ختنه نوزاد پسر چه زمانی‌ است؟


تمام تلاش ما در این مقاله این بود که شما را با عمل ختنه و علت ختنه پسران آشنا کرده و فواید و مضرات آن را معرفی کنیم، امیدواریم توانسته باشیم بخش اعظمی از سوالات شما در این رابطه را پاسخ داده باشیم. لطفا نظرات و تجربیات خود را در رابطه با علت ختنه پسران در قسمت “ارسال نظر” با دیگر کاربران بیا نی نی به اشتراک بگذارید.

آیا درد دور ناف در کودکان خطرناک است؟

آیا درد دور ناف در کودکان خطرناک است؟
25 درصد مراجعه کودکان به بیمارستان به علت درد دور ناف است که معمولا خطرناک نیست. دل درد، دردی شایع است که می تواند علل مختلفی داشته باشد، اما اگر با اسهال، استفراغ و یا تب همراه بود باید به پزشک مراجعه شود.

آیا درد دور ناف در کودکان خطرناک است؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – کودکان اغلب از دل درد شکایت دارند. این درد می تواند نشانه یک بیماری باشد، اما اغلب کودکان این درد را دارند ولی بدحال نمی‌شوند. برخی از کودکان مبتلا به درد شکمی، ممکن است دچار مشکلاتی شوند، شاید در خانه باشند و یا شاید در مدرسه، اما بسیاری از آنها تحت فشار و حال بد قرار نمی‌گیرند. تحقیقات نشان می دهد که ۱۰ درصد از کودکان دل دردی دارند که مقطعی است و تنها در ۵ درصد موارد، دل درد کودکان به علت یک بیماری است. در این مقاله شما را بیشتر با درد دور ناف در کودکان آشنا خواهیم کرد.
اگر درد دور ناف در کودک شما، با تب، استفراغ، اسهال، عدم تمایل به نوشیدن یا خوردن، به حوصلگی و… است، احتمالا کودک بیمار است و بهتر است به پزشک مراجعه شود.

آپاندیسیت و درد دورناف در کودکان

همانطور که گفته شد، درد دور ناف در کودکان، بسیار شایع است و علل آن می‌تواند از اضطراب مدرسه تا یک بیماری جدی، متغیر باشد. معمولا جای نگرانی نیست، اما چطور می توانید بدانید که لازم است فورا به دل درد کودک رسیدگی کنید یا خیر؟
ویلیام جک کچران، پزشک متخصص اطفال پنسیلوانیا می گوید: «اگر کودک از دل درد شکایت دارد، ولی همچنان به بازی ادامه می‌دهد، می‌خندد و می‌خورد، احتمالا خطری او را تهدید نمی‌کند؛ اما اگر کودک در درد دارد و نمی‌تواند یا نمی‌خواهد کاری انجام دهد یا چیزی بخورد، برخلاف همیشه، لازم است با پزشک صحبت کنید.»
 
دل درد در کودکان
به طور کلی، با مشاهده علائم زیر، بهتر است برای دل درد کودک به پزشک مراجعه کنید:
  • دردی که از نزدیکی دور ناف شروع می‌شود و به سمت راست پایین معده گسترش می‌یابد. بروز این درد می‌تواند به معنی آپاندیسیت، یک وضعیت پزشکی اورژانسی باشد.
  • درد شکم که همراه با خون در استفراغ یا مدفوع باشد.
  • بالا آوردن مایع سبز رنگ. این حالت صفرا باشد که نشانه‌ای از مشکل یا انسداد معده یا روده است و باید سریعا درمان شود.
  • باد کردن شکم، که می‌تواند به معنای انسداد و یا مشکلات دیگری مثل آپاندیسیت باشد.
  • بروز درد با وارد کردن فشار به شکم. این به معنای التهاب غشای حفره شکمی است که می تواند در شرایطی مانند اپاندیسیت اتفاق بیافتد.
  • کودک از درد شکم شکایت دارد، و روی طرفین می‌خوابد و پاهایش را دربغلش جمع می‌کند.
  • کودک از درد شکم شکایت دارد و به صورت خم شده راه می‌رود.
آپاندیسیت التهاب آپاندیس است که در بخش پایینی، سمت راست شکم و در نزدیکی آغاز روده بزرگ قرار دارد. درد آپاندیسیت معمولا از دور ناف شروع می‌شود و در عرض چند ساعت به سمت پایین و راست شکم گسترش می‌یابد. نشانه‌هایی که بعد از شروع درد دور ناف ظاهر می‌شوند عبارتند از:
  • از دست رفتن اشتها
  • تب خفیف
  • حالت تهوع و استفراغ
در کودکان زیر دو سال، اصلی ترین علامت استفراغ و ورم است. کودکان بزرگتر نیز ممکن است اسهال و یبوست داشته باشند.
تشخیص آپاندیسیت ممکن است دشوار باشد، چرا که علائم آن می‌تواند شبیه به گاستروانتریت و یا مسمومیت غذایی باشد. گاستروانتریت، که در کودکان 5 تا 9 ساله معمول است، وضعیتی اورژانسی به نظر می‌رسد، اما معمولا چنین نیست. گاستروانتریت به علتی ویروسی، معمولا خیلی سریع با درد شکمی، استفراغ و اسهال بر روی کودک شما اثر می‌گذارد. اکثر موارد نیز خیلی زود درمان می‌شوند. اما اگر این اتفاق نیفتد، یا اگر کودک دچار کم آبی و یا کم کاری شکم یا ورم شکم شود، لازم است پزشک کودک را معاینه کند.

سایر علل درد دور ناف در کودکان

بیماری هایی که ممکن است علت درد دور ناف در کودک شما باشند، عبارتند از:
  • عفونت روده
  • عفونت یا درد در قسمت‌های دیگر بدن، کودکان خردسال اغلب در اثر گلو درد، عفونت گوش و ریه‌ها دل درد را تجربه می‌کنند
  • عفونت در کلیه یا مثانه
  • مسمومیت غذایی
  • علائم بیماری
در صورتی که این علائم را در کودک خود مشاهده می‌کنید، احتمال دارد که درد دور ناف، ناشی از یک بیماری باشد:
  • کودک به نظر می رسد بدحال است، کمتر از حدمعمول فعالیت می‌کند، مدام دراز می کشد، مایل به حرکت و یا بازی نیست.
  • تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش اشتها به غذا و نوشیدنی‌ها
  • تب، رنگ پریدگی، عرق، خشکی پوست
  • سوزش ادرار
  • دردی که کودک را در شب از خواب بیدار می‌کند

تب در کودکان

برای درد دور ناف کودک چه کنیم؟

اگر فرزند شما بیش از چند ساعت است که درد و حال بدی دارد، بهتر برای معاینه او را نزد پزشک ببرید. اینکه چقدر وضعیت اورژانسی است و چقدر سریع باید برای درمان اقدام شود بستگی به موارد زیر دارد:
  • سن کودک (نوزادان باید سریعتر به پزشک مراجعه کنند)
  • آیا او به اندازه کافی مایعات می‌نوشد (نوشیدن مایعات به جلوگیری از کم آبی بدن کمک می‌کند)
  • آیا او اسهال و استفراغ دارد ( چرا که در این صورت آب زیادی از دست می‌دهد)
  • درجه حرارت بدن برای مدت طولانی بالا بوده است. مطلب « علت تب طولانی در کودکان و روش های درمان آن» را بخوانید.
در صورتی که هیچ یک از مشکلات فیزیکی که پیشتر به آن اشاره شد، برای کودک وجود ندارد (در کنار دل درد) باید به این فکر کنید که آیا چیزی در خانه یا مدرسه، کودک را ناراحت کرده است یا خیر. یک زمان برای گفتگو با معلم یا مربی کودکتان اختصاص دهید. اینکار اضطراب و فشار روحی کودک را کاهش می‌دهد.
کودک شما ممکن است نتواند به شما بگوید، اما مورد آزار و اذیت قرار گرفته باشد، بنابراین ممکن است لازم باشد شما این موضوع را مطرح کنید. اگر در خانه مشکلاتی وجود دارند، که پدر یا مادر عصبانی هستند، بسیار مهم است که با کودک خود صحبت کنید و او را روشن کنید که محیط خانه برای او امن است و آسیبی به او نمی رسد.
اگر درد، کودک را از رفتن به مدرسه بازداشته است، با مدرسه صحبت کنید تا کمک کنند، شرایط برای فرزند شما ساده تر شود. زمانی که در این رابطه با فرزندخود صحبت می‌کنید، به خاطر داشته باشید که درد شکمی او واقعی است و اینکه به او بگویید چیزی نیست اصلا کمک نمی‌کند.

نظر شما چیست؟ آیا تجربه ای در رابطه با درد دور ناف در کودکان دارید؟ نظرات و تجربیات خود را با ما و مخاطبین بیا نی نی، در قسمت ارسال نظر به اشتراک بگذارید.

برگرفته از: stanfordchildrens و cyh

تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری و هورمون‌های بدن

تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری و هورمون های بدن
تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری به دلیل ترکیبات میواینوزیتول، ملاتونین و اسید فولیک در آن است. این پودر اختلالات متابولیکی و هورمونی بدن را بهبود داده و باعث افزایش میزان باروری می‌گردد.

تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری و هورمون های بدن

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری به علت وجود ترکیبات آن است که با بهبود و اصلاح عملکرد هورمون‌های بدن زن و رفع اختلالات متابولیکی و هورمونی، باعث افزایش میزان باروری می‌گردد. اما این ترکیبات چیست و چگونه بر عملکرد هورمون‌های بدن زنان تاثیر می‌گذارد. طریقه مصرف و عوارض احتمالی این دارو چیست؟ برای آگاهی بیشتر و دقیق تر در این زمینه، به مطالعه این مطلب ادامه دهید.

اینوفولیک چه دارویی است؟

اینوفولیک ترکیبی است از میواینوزیتول، ملاتونین و اسید فولیک. این پودر در بهبود اختلالات متابولیکی و هورمونی بدن موثر است و چرخه قاعدگی را تنظیم می‌کند. همچنین تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری اثبات شده است.

تحقیقات اخیر در رابطه نقش میواینوزیتول نشان می‌دهد بسیاری از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) کمبود ژنتیکی میواینوزیتول دارند. میواینوزیتول باعث بهبود تخمک در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کسیتیک می‌شود.

میواینوزیتول و اسید فولیک، از جمله ترکیبات متعلق به گروه ویتامین B هستند. میواینوزیتول به طور معمول در بسیاری از غذاها یافت می‌شود. شاید همه مادران استفاده از قرص‌های اسید‌فولیک در دوران بارداری را به یاد داشته باشند! استفاده از اسید فولیک به شکل قابل توجهی باعث کاهش بعضی از نقایص زایمان در زنان می‌شود. مطالعات نشان داده است که استفاده از میواینوزیتول و اسید فولیک، تاثیر بسزایی در بهبود کیفیت تخمک گذاری، سیکل قاعدگی نامنظم و اختلالات هورمونی را در بر داشته است.

میواینوزیتول

میواینوزیتول (Myo-inositol)، یک قند طبیعی است که اغلب در گوشت، غلات و حبوبات یافت می‌شود. میواینوزیتول یکی از واسطه‌های داخل سلولی از سیگنال انسولین بوده و با حساسیت انسولین در دیابت نوع 2 ارتباط دارد. با توجه به تاثیر این ماده بر بهبود حساسیت انسولین، میواینوزیتول ممکن است در پیشگیری از دیابت بارداری در زنان نیز مفید باشد. همچنین میواینوزیتول به عنوان یک داروی کلیدی در مایع فولیکولی تخمک سالم است و باعث تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری می‌گردد.

ملاتونین

ملاتونین یک آنتی اکسیدان قوی است. از اسیدفولیک نیز به عنوان یک آنتی اکسیدان طبقه بندی نشده استفاده می‌شود. استفاده آنتی اکسیدان‌ها معمولا برای سلامتی مردان نابارور توصیه می‌شود تا در راستای بهبود پارامترهای تخمک موثر واقع شوند.

ملاتونین یک هورمون طبیعی است که معمولا در مغز یافت می شود. به طور کلی این هورمون در تنظیم چرخه خواب و بیداری انسان فعالیت می‌کند. میزان ملاتونین در شب هنگام افزایش یافته و در طول شب بالا باقی می‌ماند.

نکته: احتمالا بالا بودن سطح ملاتونین در شب، باعث ایجاد خواب‌آلودگی در افراد می‌شود. در همین راستا توصیه شده است که اینوفولیک پلاس در اواخر شب مصرف شود.


بیشتر بدانید: قرص خواب ملاتونین (Melatonin) و چگونگی مصرف آن


تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری

همانطور که بیان شد اینوفولیک با ترکیباتش، در بهبود اختلالات متابولیکی و هورمونی تاثیر بسیاری داشته و باروری را بهبود می‌بخشد. در واقع مصرف پودر اینوفولیک باعث بهبود و اصلاح عملکرد هورمون‌های بدن زن خواهد شد. 

استفاده از پودر اینوفولیک، مشکلات هورمونی و فولیکولار را در بدن زنان طبیعی می‌کند. بیماران مبتلا به PCOS یا زنان مسن، اغلب فاقد میواینوزیتول هستند، در نتیجه تخمک‌هایشان با کیفیت پایین تولید می‌شوند و در نهایت احتمال ابتلا به بارداری کاهش می‌یابد. همچنین ۷۰ درصد زنان مبتلا به PCOS دارای مقاومت به انسولین هستند و سلول‌های آن‌ها نمی‌توانند به درستی از انسولین استفاده کنند؛ بنابراین افزایش انسولین باعث تحریک تخمدان‌ها برای تولید بیشتر هورمون مردانه می‌شود و میزان باروری را کاهش می‌دهد. مصرف اینوفولیک سطح انسولین را نیز عادی می‌کند.

خواص دارویی پودر اینوفولیک برای باروری

  •  در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، موجب افزایش کیفیت تخمک می‌گردد.
  • باعث کاهش میزان استروژن می‌شود.
  •  باعث ارتقاء تخمک‌های سالم می‌شود.
  •  در بیماران مقاوم در برابر انسولین، سطح انسولین را عادی می‌کند.

 

هورمون‌های بدن زن و عملکرد آن

زمانی که یک زن تصمیم به بارداری می‌گیرد، در تعادل بودن هورمون‌های او مهم است. اگر یکی از هورمون‌های زن در تعادل نباشد، فعالیت و یا تولید هورمون‌های دیگر به خطر خواهد افتاد و یا عملکرد درستی نخواهند داشت. توجه به این نکته ضروری است که هورمون‌ها بر تولید هورمون‌های دیگر تاثیر می‌گذارند، برای مثال: انسولین ممکن است بر هورمون‌های دیگری تاثیر بگذارد. به طور کلی تولید هورمون‌های زن در یک چرخه کار می کند و اگر عملکرد یک هورمون با مشکل مواجه شود بر هورمون دیگر تاثیر گذاشته و نهایتا چرخه فعالیتی نخواهد داشت.

در ادامه برخی از هورمون‌های مهم در چرخه زندگی یک زن را شرح می‌دهیم:

  • هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH): مسئولیت رشد فولیکول‌ها، کیسه‌ای که در آن تخمک‌ها تولید می‌شود و تخمک است.
  • هورمون Luteinizing ) LH) : مسئولیت انتشار تخمک‌های غالب در طی تخمک گذاری را بر عهده دارد.
  • استروژن: در صورتی که هورمون استروژن تنظیم نشود؛ مغز، سطح FSH و LH را افزایش می‌دهد. افزایش سطح FSH منجر به تولید تعدادی از فولیکول‌ها شده  اما تخمکی آزاد نمی‌گردد چراکه سطح LH بالاتر از حد نرمال است. به طور کلی خانم‌ها با تعداد مشخصی فولیکول (± 400 هزار) متولد می‌شوند. در هر ماه تعدادی فولیکول رشد می‌کند، اما به طور معمول تنها یک فولیکول غالب، تخمک را آزاد می‌کند.

 

تاثیر پودر اینوفولیک در باروری و هورمون های بدن
 

پس از تخمک گذاری، فولیکولی که تخمک را آزاد می‌کند، تبدیل به یک جسم زرد خواهد شد و نهایتا پروژسترون را برای آماده سازی رحم جهت کاشت نطفه تولید می‌کند. اگر تخمک گذاری صورت نگیرد، احتمالا سطح پروژسترون افزایش نیافته و در نتیجه فاز قاعدگی وجود نخواهد داشت، زیرا اندومتری رشد نمی‌کند. مصرف پودر اینوفولیک به بهبود و اصلاح عملکرد هورمون‌ها کمک خواهد کرد.

طریقه مصرف پودر اینفولیک

هر بسته اینوفولیک شامل چندین شاسه (بسته‌های پودر) است.

  • هر ساشه را در یک لیوان آب حل کنید.
  • استفاده دو بار از این پودر در طول روز توصیه می‌گردد.
  • مقدار مشخص شده توسط پزشک را بدون مشورت تغییر (افزایش) ندهید.

افرادی که از قرص متفورمین و یا اسید فولیک استفاده می‌کنند، می‌توانند با مصرف پودر اینفولیک، مصرف دو قرص دیگر را با مشورت پزشک خود قطع نمایند.

عوارض جانبی مصرف اینوفولیک

عوارض جانبی قابل توجهی در مطالعات صورت گرفته بر مصرف این دارو مطرح نشده است. در مطالعاتی که بخشی از بررسی سیستماتیک میواینوزیتول بوده است، تعدادی زن در دو گروه درمانی با مصرف روزانه ۲ یا ۴ گرم میواینوزیتول مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی‌ها نشان می‌دهد تنها مصرف دوز بالای ۱۲ گرم در طول روز، باعث ایجاد عوارض جانبی خواهد شد. عوارض گزارش شده، مشکلات گوارشی همچون تهوع و اسهال بوده است.

تجربه شما از تاثیر پودر اینوفولیک بر باروری چیست؟ آیا از این گزینه برای افزایش میزان باروری استفاده کرده و نتیجه دیده‌اید؟ سوالات و دیدگاه‌های خود را از طریق بخش «ارسال نظر» با ما و خوانندگان بیا نی نی در میان بگذارید.

خروسک در کودکان چیست؟ + علت، علائم و راه های درمان

خروسک در کودکان
خروسک یک عفونت شایع تنفسی است که اغلب در کودکان ۳ ماه تا ۵ سال دیده می‌شود. از علائم خروسک در کودکان سرفه، تب و التهاب حنجره است. برای درمان خروسک در کودکان می‌توان از روش‌های دارویی و خانگی استفاده کرد.

خروسک در کودکان
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – خروسک نوعی مشکل تنفسی شایع است که اغلب در کودکان دیده می‌شود. این بیماری به شدت مسری است. در این مقاله با علائم و علل بروز خروسک در کودکان و همچنین راه‌های درمان آن به صورت دارویی و خانگی بیشتر آشنا خواهیم شد. 


چنانچه مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • خروسک در کودکان چیست؟
  • علت بروز
  • چه کودکانی در معرض ابتلا به خروسک قرار می‌گیرند؟
  • علائم
  • نحوه تشخیص
  • ارتباط خروسک و آسم در کودکان
  • درمان خروسک در کودکان
  • چطور از گسترش خروسک جلوگیری کنیم؟
  • چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
  • بروز تب و کودکان
  • درمان خانگی 
  • نکات بیشتر

خروسک در کودکان چیست؟

خروسک نوعی عفونت شایع در کودکان است. این عارضه باعث ایجاد تورم در قسمت فوقانی نای در گردن و همچنین بروز سرفه همراه با تب یا بدون تب می‌شود. به‌علاوه خروسک ممکن است باعث بروز مشکلات تنفسی نیز شود. این بیماری بیشتر در پاییز و زمستان بروز می‌یابد.

علت بروز خروسک در کودکان چیست؟

ویروس شایع‌ترین علت بروز خروسک در کودکان است. اما ممکن است توسط باکتری، آلرژی یا رفلاکس معده نیز ایجاد شود. ویروس‌هایی که باعث بروز خروسک می‌شوند عبارتند از:
  • ویروس پاراآنفلوانزا
  • ویروس سین سیشیال تنفسی (RSV)
  • ویروس آنفلوآنزا
  • آدنوویروس ها‌
  • انتروویروس‌ ها
  • راینو ویروس
  • کروناویروس‌ ها
خروسک در کودکان از طریق تماس مستقیم با فرد بیمار یا ترشحات بدن او انتقال می‌یابد. عفونت از بینی و گلو آغاز شده و به ریه‌ها می‌رسد. تورم بر ناحیه اطراف حنجره، نای و نایچه تاثیر می‌گذارد.

چه کودکانی در معرض ابتلا به خروسک قرار می‌گیرند؟

کودکان خردسال بیشتر مبتلا به خروسک می‌شوند، زیرا نای و مجرای تنفسی آن‌ها کوچکتر است. میزان کم تورم باعث می‌شود که کودکان یا نوزادان به سختی نفس بکشند. خروسک در کودکان اغلب از ۳ ماهگی تا ۵ سالگی مشاهده می‌شود. بیشترین میزان شیوع آن در سن ۲ سالگی است. برخی تحقیقات نشان داده اند که پسر‌ها بیش از دختر‌ها مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

علائم

علائم و نشانه های خروسک در کودکان همیشه یکسان نیستند. زمانی که بیماری از بینی به ریه منتقل شود، علائم می‌توانند تغییر پیدا کنند. علائم خروسک عبارتند از:
  • آبریزش بینی، گرفتگی بینی و سرفه خفیف
  • سرفه‌هایی شبیه به صدای فوک دریایی
  • التهاب حنجره و از دست دادن صدا (لارنژیت)
  • تب
  • صدای بلند و گوش خراش در زمان تنفس
 
این علائم معمولا در شب بدتر و باعث بیدار شدن کودک از خواب می‌شوند. علائم ممکن است در صبح، بهتر به نظر آیند، اما در طول روز بدتر شوند. اکثر کودکان بعد از ۳ تا ۷ روز احساس بهتری خواهند داشت. علائم خروسک در کودکان ممکن است با دیگر بیماری‌ها اشتباه گرفته شود. برای تشخیص حتما به پزشک مراجعه کنید.
 
خروسک در کودکان

نحوه تشخیص خروسک در کودکان

پزشک با معاینه فیزیکی و بررسی سابقه پزشکی کودک می‌تواند خروسک را تشخیص دهد. اگر پزشک فکر کند کودک مبتلا به بیماری دیگری است، آزمایش‌هایی را برای او تجویز خواهد کرد. آزمایش‌هایی مانند:
  • عکس برداری از گردن یا قفسه سینه
  • آزمایش خون

ارتباط خروسک و آسم در کودکان

خروسک و آسم از بیماری‌های التهابی شایع نایژه در کودکان هستند. اگر کودک مبتلا به خروسک شد، بهتر است حداقل تا ۳ سال تحت نظر پزشک قرار بگیرد تا مبتلا به آسم نشود.

درمان خروسک در کودکان

درمان خروسک بستگی به علائم، سن، وضعیت سلامت عمومی کودک و همچنین شدت بیماری دارد.
در موارد حاد خروسک، یا اگر کودک نتواند به خوبی نفس بکشد، بهتر است به بیمارستان مراجعه کنید. در موارد خفیف‌تر می‌توانید خروسک را در خانه درمان کنید. البته گاهی تشخیص این موضوع که آیا کودک نیاز به بیمارستان دارد یا خیر سخت است، زیرا این بیماری می‌تواند تغییر کند. کودک ممکن است یک لحظه خوب به نظر آید و بعد حالش بدتر شود. پزشک ممکن است برای تسکین علائم، دارو‌های زیر را تجویز کند:
  • دارو‌های استنشاقی: اگر کودک دچار مشکل در تنفس باشد، این نوع دارو‌ها تجویز خواهند شد. از درمان‌های استنشاقی می‌توان برای تسکین صدا‌های گوش خراش و بهبود تنفس استفاده کرد.
  • استروئیدها: اگر کودک نتواند استروئید‌های خوراکی را مصرف کند، برای او استروئید تزریقی تجویز خواهد شد. این دارو می‌تواند مانع از بدتر شدن خروسک در کودکان شود.
  • دیگر داروها: اگر پزشک تشخیص دهد خروسک ناشی از آلرژی یا رفلاکس است برای او دارو‌های دیگری تجویز خواهد کرد. همچنین پزشک ممکن است برای تب، استامینوفن یا ایبوپروفن تجویز کند. اگر بیماری ناشی از ویروس باشد، آنتی بیوتیک مفید نخواهد بود.
در موارد خفیف می‌توانید از روش‌های زیر در خانه کمک بگیرید:
  • بگذارید کودک استراحت کند و به او مایعات فراوان دهید.
  • در خانه سیگار نکشید. دود آن سرفه را بدتر خواهد کرد.
  • سر کودک را بالا نگه دارید. برای کودکان بزرگتر می‌توانید از بالش اضافه استفاده کنید. برای کودکان زیر ۱۲ ماه هرگز از بالش استفاده نکنید.
  • در اتاق کودک بخوابید تا در صورت بروز مشکل در تنفس بتوانید به او کمک کنید.
  • آرام باشید. اگر فرزندتان ببیند شما ترسیده اید، اضطراب و مشکل تنفس او بیشتر خواهد شد.
تنفس در هوای بخار یا خنک می‌تواند به تنفس بهتر کودک کمک کند. می‌توانید موارد زیر را امتحان کنید:
  • قرار دادن دستگاه بخور در اتاق کودک
  • قرار دادن یک حوله مرطوب و گرم بر روی بینی و دهان کودک، زمانی که نفس می‌کشد
  • ایجاد حمام بخار. می‌توانید به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با فرزند خود در حمام بمانید. کودک را هرگز تنها نگذارید.
  • اگر کودک در شب از خواب بیدار شد، می‌توانید او را بیرون برده تا در هوای خنک شب نفس بکشد.

چطور از گسترش خروسک جلوگیری کنیم؟

با انجام توصیه‌های زیر می‌توانید مانع از گسترش خروسک شوید:
  • دست‌های خود را مدام بشویید. به فرزندتان نحوه صحیح شستن دست‌ها را یاد دهید.
  • لیوان و ظروف غذاخوری کودک را جدا کنید.
  • کودک را در خانه نگه دارید تا حال او بهتر شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت مشاهده موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:
  • ایجاد صدای گوش خراش که با هر بار تنفس بلند‌تر شود
  • ایجاد صدای گوش خراش در زمان استراحت
  • مشکل در بلع بزاق یا آب دهان
  • افزایش مشکل تنفس
  • بروز رنگ آبی یا تیره در اطراف ناخن ها، دهان یا بینی
  • تقلا برای نفس کشیدن
  • نتواند صحبت کرده یا صدایی از خود درآورد
  • بروز تب
  • اگر سرفه یا علائم دیگر بهبود پیدا نکردند یا بدتر شدند
  • عدم بهبود طی یک هفته
  • پایین آمدن تب، اما همچنان بیمار باشد
  • بروز تشنج

بروز تب و کودکان

همیشه از دماسنج دیجیتالی برای بررسی دمای کودک استفاده کنید. هرگز از دماسنج جیوه‌ای استفاده نکنید.
مراقب باشید که از دماسنج رکتال (مقعدی) برای نوزادان به درستی استفاده کنید. این نوع دماسنج ممکن است به طور تصادفی باعث آسیب به مقعد شود. بعلاوه ممکن است باعث سرایت میکروب از مدفوع شود. پس همیشه از دستورالعمل آن به درستی پیروی کنید.
در ادامه به نکاتی در رابطه با درجه حرارت تب اشاره خواهیم کرد. درجه حرارت گوش قبل از ۶ ماهگی دقیق نیست. برای کودکان زیر ۴ سال از درجه حرارت دهانی استفاده نکنید.
 
خروسک در کودکان

نوزاد زیر ۳ ماه:

  • از پزشک خود بپرسید که چطور دمای بدن کودک را بگیرید.
  • دمای رکتال یا پیشانی (سرخرگ گیجگاهی) ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سانتی گراد) یا بالاتر
  • درجه حرارت زیر بغل، ۹۹ درجه فارنهایت (۳۷.۲ درجه سانتی گراد) یا بالاتر

کودک ۳ تا ۳۶ ماه:

  • دمای رکتال، پیشانی (سرخرگ گیجگاهی) یا گوش، ۱۰۲ درجه فارنهایت (۳۸.۹ درجه سانتی گراد) یا بالاتر
  • درجه حرارت زیر بغل، ۱۰۱ درجه فارنهایت (۳۸.۳ درجه سانتی گراد) یا بالاتر

کودک در سنین دیگر:

  • درجه حرارت مکرر، ۱۰۴ درجه فارنهایت (۴۰ درجه سانتی گراد) یا بالاتر
  • تبی که بیش از ۲۴ ساعت در کودکان زیر ۲ سال طول کشد. یا تبی که به مدت ۳ روز در کودکان ۲ ساله یا بزرگتر طول کشد.
 

درمان خانگی خروسک درکودکان

اگر علائم خروسک خفیف باشند، می‌توانید از درمان‌های خانگی زیر برای بهبود آن‌ها استفاده کنید.

۱. استنشاق بخار

یکی از بهترین روش‌های تسکین علائم خروسک، استفاده از بخار است. حمام بخار می‌تواند به کاهش احتقان و بهبود تنفس کمک کند. بهتر است از روش سنتی استنشاق بخار (پوشاندن سر و استنشاق بخار از قابلمه آب جوش) اجتناب کرده و از حمام بخار استفاده کنید.
۱. در حمام را محکم بسته و شیر آب داغ را باز کنید.
۲. با کودک یا نوزاد خود در حمام بخار گرفته بنشینید.
۳. اجازه دهید کودک به مدت ۳۰ دقیقه بخار را تنفس کند.
۴. این کار را هر زمان که نیاز داشتید تکرار کنید.
 
خروسک در کودکان

۲. مرطوب کردن هوا

هوای مرطوب به بهبود تنفس کمک می‌کند. از این رو باید رطوبت خانه و اتاق کودک را افزایش دهید. هوای مرطوب همچنین به کاهش احتقان و شدت سرفه‌ ها کمک می‌کند.
  • در خانه و اتاق کودک، دستگاه بخور قرار دهید.
  • بر روی بخاری یا رادیاتور، قابمه‌ای از آب قرار دهید.
نکته: دستگاه بخور را به طور مرتب تمیز کنید تا از تجمع قارچ یا کپک جلوگیری شود.
 
خروسک در کودکان

۳. جلوگیری از کم شدن آب بدن

برای کاهش مشکلات تنفسی در کودک مبتلا به خروسک، باید از کم شدن آب بدن او جلوگیری کنید. تامین آب بدن بسیار مهم است، زیرا مایعات می‌توانند به کاهش خلط کمک کنند.
  • برای نوزادان، شیر مادر یا غذای بچه مناسب است. در صورت تجویز پزشک می‌توانید از جایگزین الکترولیت استفاده کنید.
  • برای بچه‌های بزرگتر، علاوه بر آب می‌توان از سوپ یا میوه‌های یخ زده نیز استفاده کرد. 
  • عصاره یا آبگوشت استخوان خانگی نیز می‌تواند مفید باشد.
  • آب سیب، آب لیمو یا چای‌های گیاهی نیز به تامین آب بدن کمک می‌کنند.

۴. ماساژ با روغن‌های ضروری

ماساژ ملایم سینه با روغن‌های ضروری می‌تواند به کاهش سفتی عضلات و بهبود آرامش و تنفس کودک کمک کند.
  • ۱۰ قطره روغن اسانس اکالیپتوس را در نصف فنجان روغن زیتون گرم و خالص مخلوط کنید. از این ترکیب به ویژه قبل از خواب برای ماساژ سینه کودک استفاده کنید.
  • به‌علاوه می‌توانید ۱۰ تا ۱۵ قطره روغن پونه کوهی را با ۲ قاشق غذا خوری روغن جوجوبا مخلوط کنید. از این مخلوط قبل از خواب برای ماساژ سینه کودک استفاده کنید. این ترکیب می‌تواند به کاهش سرفه کمک کند.
  • اگر روغن ضروری ندارید، می‌توانید از ویکس استفاده کنید. البته اگر کودک ۲ سال یا کمتر دارد، قبل از استفاده از ویکس با پزشک مشورت کنید.

خروسک در کودکان

۵. وضعیت عمودی

قرار دادن کودک در وضعیت عمودی می‌تواند به بهبود تنفس و کاهش احتقان کمک کند. از سوی دیگر، دراز کشیدن به صورت تخت می‌تواند منجر به بروز سرفه و تشدید بیماری شود. بنابراین کودک را در بغل خود بگیرید یا او را بر روی صندلی بنشانید.

۶. استحمام با ابر حمام (بدون وان یا دوش)

اگر کودک تب دارد می‌توان از پاشویه یا ابر حمام برای کاهش تب استفاده کرد. این کار به تنظیم دمای بدن کودک کمک می‌کند.
  • یک حوله را در آب سرد خیس کنید. حوله را فشار دهید تا آب اضافی آن گرفته شود. سپس زیر بغل، پاها، دست‌ها و کشاله ران کودک را مرطوب کنید. این کار را ۲ یا ۳ بار در روز انجام دهید.
  • همچنین برای کاهش تب، یک حوله مرطوب و خنک را روی پیشانی کودک قرار دهید و هر چند دقیقه آن را عوض کنید.
  • کودکان بزرگتر می‌توانند از حمام یا دوش آب سرد استفاده کنند.

 

استحمام با ابر حمام برای کاهش تب کودک

 

۷. عسل

اگر فرزند شما بالای ۱ سال دارد، می‌توان از عسل برای درمان خروسک در کودکان استفاده کرد.
عسل با داشتن خواص آنتی بیوتیکی، آنتی اکسیدانی و تقویت کننده ایمنی بدن می‌تواند با عفونت‌های باکتریایی و ویروسی مبارزه کرده و به کاهش علائم خروسک کمک کند.
  • یک قاشق چای خوری عسل را به یک فنجان آب گرم یا شیر اضافه کنید. ۲ یا ۳ بار در روز آن را به کودک دهید.
  • همچنین می‌توانید ۲ قاشق چای خوری عسل را با ۱ قاشق چای خوری آب لیمو مخلوط کنید. ۲ یا ۳ بار در روز آن را به کودک دهید.
توجه: به کودکان کمتر از یک سال عسل ندهید، زیرا می‌تواند منجر به بروز بوتولیسم اطفال شود.

۸. استراحت

بدن در زمان خواب، خود را بهبود می‌بخشد. از این رو تا جای ممکن اجازه دهید کودک استراحت کند. البته توجه داشته باشید که سر کودک به هنگام خواب بالا قرار بگیرد. محیطی آرام برای کودک فراهم کنید، زیرا استرس می‌تواند مشکلات تنفسی او را بدتر کند.

نکات بیشتر

  • بدون تجویز پزشک از دارو‌های سرماخوردگی برای کودکان زیر ۲ سال استفاده نکنید.
  • به کودک یاد دهید جلوی سرفه یا عطسه خود را با دستمال بگیرد تا از انتقال ویروس به دیگران جلوگیری شود.
  • مرتب دست‌های خود و کودک را با محصولات بهداشتی بشویید.
  • اجازه ندهید کودک در مجاورت فرد بیمار قرار بگیرد.
  • نور خورشید به تامین ویتامین D در بدن کمک می‌کند. روزانه صورت و بازو‌های کودک را به مدت ۲۰ دقیقه در معرض نور خورشید قرار دهید. بهتر است این کار را صبح زود انجام دهید، زیرا نور خورشید در ظهر می‌تواند به پوست آسیب برساند.
  • از پروبیوتیک‌ها و غذا‌های غنی از ویتامین C در رژیم غذایی کودک استفاده کنید. این مواد به بهبود عملکرد دستگاه ایمنی بدن کمک می‌کنند.
  • تنفس هوای خنک برای چند دقیقه می‌تواند به کاهش سرفه کمک کند.

 

تجربه شما از ابتلاء خروسک در کودکان چیست؟ آیا از روش‌های درمان خانگی استفاده کردید و یا با مراجعه به پزشک و دارو کودکتان درمان شد؟ نظرات و تجربیات خود را از طریق «ارسال نظر» با ما و مخاطبین بیا نی نی به اشتراک بگذارید.

 
برگرفته از: cedars-sinai.org و top10homeremedies.com

کمبود آهن در کودکان + علل، علائم و راه‌های درمان

کمبود آهن در کودکان
از عوامل بروز کمبود آهن در کودکان می‌توان به مصرف زیاد شیر گاو، وزن پایین نوزاد در زمان تولد و عدم مصرف گوشت اشاره کرد. با تغییر در رژیم غذایی و مصرف مکمل‌های آهن می‌توان به درمان کمبود آهن در کودکان کمک کرد.

کمبود آهن در کودکان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – آهن یکی از مواد معدنی مهم در بدن است که در عملکرد‌های مختلف بدن از جمله انتقال اکسیژن در خون نقش دارد. این موضوع برای تامین انرژی در زندگی روزانه ضروری است. به‌علاوه آهن برای رشد مغز حیاتی است. نوزادان، کودکان و نوجوانان بیشتر در معرض خطر کمبود آهن قرار می‌گیرند که عمدتا به دلیل افزایش نیاز آنها به آهن در طول دوره رشد است. اگر رژیم غذایی کودک حاوی آهن کافی نباشد، در نهایت به فقر و کمبود آهن در کودکان منجر می‌شود. اگر فکر می‌کنید کودک تان مبتلا به کمبود آهن است، حتما به پزشک مراجعه کنید. در این مطلب، علائم و دلایل بروز کمبود آهن در کودک بررسی شده و به تشخیص و درمان آن به علاوه توصیه‌هایی برای والدین پرداخته می‌شود.


چنانچه مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • علائم
  • علت
  • تشخیص
  • درمان

علائم کم خونی فقر آهن در کودکان

علائم کم خونی و نشانه‌ای فقر آهن در کودکان عبارتند از:
  • مشکلات رفتاری
  • تکرر عفونت
  • از دست دادن اشتها
  • رخوت و بی حالی
  • تنگی نفس
  • افزایش تعریق
  • تمایل به خوردن مواد عجیب مانند خاک یا گل
  • عدم رشد مناسب بر اساس سن کودک

 

تمایل کودک به خوردن خاک از علائم کمبود آهن در کودکان

 

علل بروز کمبود آهن در کودکان

عوامل خطرزا در بروز کمبود آهن در کودکان عبارتند از:
  • زودرسی و وزن پایین در زمان تولد
  • تغذیه فقط با شیر مادر بیش از شش ماه (عدم مصرف مواد غذایی دیگر)
  • مصرف زیاد شیر گاو در کودکان کمتر از دو سال
  • عدم مصرف گوشت
  • گیاه‌خواری
  • رژیم غذایی بد و نامناسب در دومین سال زندگی
  • بیماری‌های دستگاه گوارش
  • مسمومیت با سرب

 

از آنجایی که نوزادان، کودکان و نوجوانان دستخوش رشد سریع هستند، نیاز به آهن در آن‌ها افزایش پیدا می‌کند. علل اصلی کمبود آهن در کودکان بر اساس گروه سنی عبارتند از:
  • نوزادان کمتر از شش ماه: نوزادان ذخیره آهن خود را از رحم دریافت می‌کنند؛ از این رو رژیم غذایی مادر در دوران بارداری بسیار مهم است. نوزادان زودرس و نوزادانی که در زمان تولد، وزن پایینی دارند، بیشتر در معرض خطر کمبود آهن قرار می‌گیرند که در این حالت نیاز به مکمل‌های آهن خواهند داشت. (فقط تحت نظارت پزشک)
  • کودکان شش ماه تا یک سال: ذخیره آهن کودک در شش ماهگی کاهش پیدا می‌کند. اگر رژیم غذایی کودک شامل مواد غذایی جامد غنی از آهن نباشد، این امر می‌تواند منجر به کمبود آهن شود. از شش ماهگی می‌توان دو بار در روز به نوزاد، سرلاک ساده و غنی از آهن داد. زمانی که کودک به سرلاک عادت کرد می‌توانید به او پوره گوشت ساده هم بدهید. عدم استفاده از مواد جامد در رژیم غذایی کودک در این سنین، یکی از دلایل کمبود آهن است.
  • کودکان یک تا پنج سال: در شیر مادر مقدار کمی آهن وجود دارد، اما تغذیه طولانی مدت با شیر مادر می‌تواند به کمبود آهن منجر شود. به ویژه اگر شیر مادر جایگزین مواد غذایی جامد در رژیم کودک شود. شیر‌هایی که حاوی آهن کمی هستند مانند شیر گاو، شیر بز و شیر سویا را نباید به کودکان زیر ۱۲ ماه داد. کودکانی که شیر را به غذا‌های جامد ترجیح می‌دهند در معرض کمبود آهن قرار می‌گیرند.
  • نوجوانان: دختران نوجوان به خاطر عواملی مانند دوره بلوغ، کاهش آهن در دوره قاعدگی و گرفتن رژیم‌های زودگذر، در معرض کمبود آهن قرار می‌گیرند.
  • به طور کلی: اختلالات دستگاه گوارش مانند بیماری سلیاک ممکن است منجر به کم خونی در کودکان شود. البته این موضوع نادر است.

 

هشدار: آهن می‌تواند سمی باشد

آهن در دوز‌های زیاد و بالا سمی است. از تشخیص سرخود و دادن مکمل‌های آهن به کودک خودداری کنید. زیرا مصرف بیش از حد آهن می‌تواند باعث مرگ شود!
در نوزادان و کودکان خردسال، ۲۰ میلی گرم آهن در روز مناسب است. اکثر مکمل‌های آهن حاوی حدود ۱۰۰ میلی گرم آهن در هر قرص هستند!
توجه داشته باشید که مکمل‌های آهن را از دسترس کودکان دور نگه دارید. اگر کودک‌تان مبتلا به بیش‌مصرفی آهن شد، سریع به پزشک مراجعه کنید.

 

توصیه‌هایی برای والدین نوزادان

برای پیشگیری از بروز کمبود آهن در نوزادان کمتر از ۱۲ ماه، توصیه‌های زیر را مد نظر داشته باشید:
  • در زمان بارداری از مواد غذایی غنی از آهن استفاده کنید. گوشت قرمز بهترین منبع آهن است.
  • برای بررسی کم خونی در دوران بارداری حتما آزمایش دهید. اگر پزشک برای شما مکمل‌های آهن تجویز کرده است، تنها بر اساس دستورالعمل مصرف کنید.
  • از غذا‌های مخصوص بچه که غنی از آهن هستند به نوزاد بدهید.
  • تا قبل از ۱۲ ماهگی به کودکان شیر گاو ندهید.
  • دادن غذا‌های جامد به کودک را به تاخیر نیندازید.

توصیه‌هایی برای والدین کودکان خردسال

برای پیشگیری از بروز کمبود آهن در کودکان خردسال توصیه‌های زیر را مد نظر داشته باشید:
  • سه تا چهار بار در هفته، به کودکان گوشت قرمز کم چرب دهید. از غذا‌هایی مانند حبوبات خشک، عدس، نخود، کنسرو لوبیا، مرغ، ماهی، تخم مرغ و مقدار کمی آجیل می‌توانید به جای گوشت استفاده کنید.
  • از ویتامین C برای جذب بهتر آهن در بدن استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که فرزندتان غذا‌های غنی از ویتامین C مانند پرتقال، لیمو، نارنگی، انواع توت، کیوی، گوجه فرنگی، کلم، فلفل دلمه‌ای و کلم بروکلی را مصرف کند.
  • مراقب باشید کودکان در حین غذا خوردن، نوشیدنی مصرف نکنند.
  • به یاد داشته باشید که اسهال مزمن می‌تواند ذخیره آهن کودک را کاهش دهد، در حالی که انگل‌های روده‌ای مانند کرم‌ها می‌توانند منجر به بروز کمبود آهن شوند. برای تشخیص سریع و درمان به پزشک مراجعه کنید.

 انگل در کودکان، نشانه‌ ها و روش‌ های پیشگیری


  • کودکان بد غذا به علت عدم وجود تنوع غذایی در معرض ابتلا به کم خونی قرار می‌گیرند. در این شرایط با پزشک مشورت کنید.

 

کمبود آهن در کودکان

توصیه‌هایی برای والدین نوجوانان

برای پیشگیری از بروز کمبود آهن در نوجوانان، توصیه‌های زیر را مد نظر داشته باشید:
  • با فرزندان خود درباره اهمیت وجود آهن در بدن صحبت کنید. به آن‌ها یاد دهید که آگاهانه مسئول انتخاب مواد غذایی خود باشند.
  • آن‌ها را به خوردن مواد غذایی غنی از آهن مانند غلات صبحانه غنی شده با آهن، نان، گوشت، مرغ و ماهی تشویق کنید.
  • اگر فرزندتان می‌خواهد گیاه‌خوار شود یا گوشت قرمز دوست ندارد، او را به خوردن غذا‌هایی مانند حبوبات خشک، عدس، نخود فرنگی، کلم بروکلی، اسفناج، لوبیا، غلات غنی شده، نان و غلات کامل تشویق کنید. از غذا‌های غنی از ویتامین C مانند میوه‌ها و سبزیجات همراه با وعده‌های غذایی استفاده کنید.
  • از چای و قهوه به میزان کم استفاده کنید، زیرا می‌توانند باعث اختلال در جذب آهن شوند.

تشخیص کمبود آهن در کودکان

اگر فکر می‌کنید کودک‌تان ممکن است کمبود آهن داشته باشد، باید حتما به پزشک مراجعه کنید. هدف از تشخیص کمبود آهن در کودکان این است که دیگر بیماری‌هایی که علائم آن‌ها مشابه با کم‌خونی است مانند بیماری سلیاک، از دور خارج شوند.
روش‌های تشخیص کمبود آهن عبارتند از:
  • معاینه جسمی و فیزیکی
  • سابقه پزشکی
  • آزمایش خون

درمان کمبود آهن در کودکان

درمان کمبود آهن شامل موارد زیر است:
  • تغییر در رژیم غذایی، مانند افزایش مصرف غذا‌های غنی از آهن
  • مصرف مکمل‌های آهن (قرص یا شربت برای نوزادان و کودکان) – فقط تحت نظارت پزشک
  • درمان عفونت، گاهی عفونت می‌تواند باعث بروز کم‌خونی خفیف در کودکان شود.
 
برگرفته از: betterhealth.vic.gov.au

کهیر در کودکان؛ علت، علائم و راه‌ های درمان

کهیر در کودکان، دلایل و راه های درمان
کهیر در کودکان واکنش بدن آن‌ها به مواد آلرژن است. با اجتناب از مواد آلرژی‌زا و درمان در اولین فرصت می‌توان دوره کهیر در کودکان را کوتاه کرد.

کهیر در کودکان، دلایل و راه های درمان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – مشاهده کهیر در کودکان ممکن است والدین را بسیار نگران کند.  بثورات پوستی قرمز رنگ، در اشکال و اندازه‌های مختلف است که احساس خارش ایجاد می‌کند. علامت شناخته شده کهیر، یک ناحیه مرکزی قرمز رنگ است که کمی متورم شده و با یک حلقه بثورات قرمز رنگ احاطه شده است. برای شناخت بیشتر این عارضه و علل و علائم آن، همچنین راه‌های درمان دارویی و خانگی کهیر برای کودک، با ما همراه باشید. 


چنانچه مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • علت
  • علائم
  • عوارض جانبی
  • درمان دارویی
  • درمان‌های خانگی

آلرژی و بروز کهیر در کودکان 

کهیر واکنش بدن انسان به آلرژی است. هر زمان که بدن انسان در معرض ماده آلرژن قرار گیرد، ماده‌ای به نام هیستامین آزاد می‌شود.
دلایل بروز آلرژی و واکنش کهیر می‌تواند موارد زیر باشد:
  • گزش حشرات
    تماس داشتن با حشرات خاص و یا گزیده شدن توسط زنبور‌ها یا مورچه ها، ممکن است به واکنش کهیر در بدن منجر شود.
  • خوردن برخی مواد غذایی
    مصرف برخی مواد غذایی، حتی دست زدن به آنها، یکی دیگر از عوامل بروز کهیر است. مصرف شیر، بادام زمینی، سویا و صدف برای برخی کودکان حساسیت‌زاست و موجب بروز کهیر می‌شود.
  • تماس با حیوانات خانگی
    در برخی موارد کودکان به موی حیوانات خانگی مانند گربه یا سگ واکنش نشان می‌دهند و کهیر می‌زنند.
  • بیماری
    ابتلا به بیماری‌های خاصی، مانند عفونت ویروسی یا ممکن است باعث ایجاد لکه‌های قرمز و کهیر در کودکان شود.
  • برخی داروها
    از آنجایی که کهیر واکنش بدن انسان نسبت به یک ماده شیمیایی ناخواسته است، برخی دارو‌ها یا آنتی بیوتیک‌ها نیز باعث ایجاد واکنش بدن و کهیر می‌شوند.
  • نوسانات دمایی
    نوسانات دمایی در محیط باعث می‌شود که پوست کودک واکنش نشان دهد و موجب بروز کهیر می‌شود.

 حساسیت فصلی در کودکان؛ دلایل و راه های درمان


معمولا، شدت کهیر در کودکان خفیف است و با درمان‌های ساده خانگی بهبود می‌یابد. داروی آنتی هیستامین خوراکی موجب کاهش شدت کهیر می‌شود و پماد هیدروکورتیزون احساس خارش در اطراف کهیر را برطرف می‌کند.
در موارد نادر، اگر بثورات پوستی به مرور زمان شدت پیدا کند و آنتی هیستامین پاسخگو نباشد، بایستی به پزشک مراجعه شود. به ویژه زمانی که کهیر همراه با تورم است. پزشک دارو‌هایی تجویز می‌کند تا از شدت تورم بکاهد در موارد حاد، پزشک تزریق یک دوز اپی نفرین را برای کودک تجویز می‌کند.

علت کهیر در کودکان

کهیر معمولا در نتیجه یک واکنش آلرژیک ایجاد می‌شود، اگرچه تعیین دقیق منبع واکنش کار ساده‌ای نیست. به طور معمول کهیر در حدود ۲۴ ساعت روی پوست ظاهر می‌شود و سپس ناپدید می‌شود. این بازه زمانی اندک می‌تواند شما را از منبع آلرژی کودک‌تان آگاه کند. آلرژی ممکن است واکنش به یک شامپوی جدید، گزش حشره‌ای در باغ، تست کردن یک غذای جدید یا بازی با گربه یا سگ خانگی باشد.
تعیین دلیل کهیری که ظرف ۲۴ ساعت بهبود نمی‌یابد و چند هفته تا چند ماه درمان آن طول می‌کشد، بسیار مشکل است. در اغلب موارد دلیل آن‌ها آلرژی غذایی است. اما مصرف برخی دارو‌ها نیز باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک و ایجاد کهیر می‌شوند. کهیر مزمن در میان کودکان نادر است. بنابراین بهتر است که بر روی رژیم غذایی کودک نظارت داشته باشید و از آزمایش آلرژی برای کشف منبع حساسیت در کودکان استفاده کنید.

علائم و نشانه‌های کهیر در کودکان و نوزادان

  • ظاهر شدن بثورات قرمز رنگ همراه با احساس خارش به طور ناگهانی و بدون هیچ دلیلی
  • ظاهر شدن لکه‌های قرمز و جوش در چندین محل بدن
  • بثورات ملتهب که در محلی از بدن ناپدید می‌شوند و در ناحیه دیگری ظاهر می‌شوند
  • بثورات دایره‌ای شکل که روز‌ها یا هفته‌ها روی پوست ظاهر می‌شوند

کهیری که درمان آن بیش از شش ماه طول می‌کشد مزمن است.

 

شوک آنافیلاکتیک بر اثر کهیر

در موارد شدید، ظاهر شدن کهیر منجر به شوک آنافیلاکتیک در بدن می‌شود. در عرض یک ساعت یا بیشتر پس از بروز کهیر، شوک آنافیلاکتیک منجر به مشکل تنفسی، حالت تهوع، تاری دید، خارش، عطسه یا حتی از دست دادن هشیاری می‌شود.

 

کهیر در کودکان

روش تشخیص

اولین گام در جهت تشخیص کهیر، بررسی بثورات قرمز رنگ روی پوست است. سپس منبع آلرژی با بررسی عوامل مرتبط با آن‌ها مشخص می‌شود، مانند:

  • زمان و مکان مشاهده اولین بثورات پوستی
  • بررسی رژیم غذایی روزانه و مواد غذایی مصرف شده
  • اعلام هر دارو جدیدی که اخیرا مصرف شده
  • حضور حیوانات یا حیوانات خانگی در محیط زندگی
  • گزیدگی حشرات
  • سابقه خانوادگی کهیر

 

عوارض جانبی کهیر

کهیرهای مزمن و حاد موجب تورم عمیق در بافت پوست می‌شوند. همچنین بر حالات و خلق و خوی کودک نیز تاثیر می‌گذارند.
کهیر‌های بسیار بزرگ در اثر تجمع مایع در لایه‌های زیرین پوست ایجاد می‌شوند. این کهیرها بسیار متورم هستند و معمولا روی چشم، لب، اندام تناسلی، دست و پا دیده می‌شوند. حضور دائمی این کهیر‌های بزرگ موجب احساس ناراحتی و استرس در فرد می‌شود.

 

درمان دارویی کهیر کودک

انواع مختلفی از دارو‌ها برای درمان کهیر مورد استفاده قرار می‌گیرند. مصرف این دارو‌ها موجب کنترل علایم کهیر در کودکان می‌شود. «بنادریل» دارویی رایج برای کنترل کهیر است. دیگر درمان‌ها عبارتند از:

۱. آنتی هیستامین

اگر کهیر در سراسر بدن پخش شده باشد، دارو‌های آنتی هیستامین مانند «ستریزین» می‌تواند موجب کاهش خارش و تورم آن‌ها شود.


بیشتر بدانید: موارد مصرف قرص آنتی هیستامین و عوارض آن


۲. مسدود کننده‌های هیستامین

پزشکان گاهی از مسدود کننده‌های هیستامین (به صورت خوراکی یا تزریقی) برای تسکین کهیر استفاده می‌کنند. سایمتیدین و رانیتیدین در این گونه شرایط مورد استفاده قرار می‌گیرند، اگرچه ممکن است عوارض جانبی ناخواسته‌ای مانند سوء هاضمه داشته باشند.

۳. کورتیکواستروئید‌ها

در مواردی که بدن کودک به دارو‌های بالا پاسخ ندهد، پزشک کورتیکواستروئید‌های موضعی یا دارو‌های خوراکی قوی‌تری مانند پردنیزون را تجویز می‌کند. این دارو‌ها تنها برای مدت زمان کوتاهی استفاده می‌شوند.

۴. داروی آسم تزریقی

پژوهش‌ها نشان داده اند که تزریق omalizumab، داروی آسم، منجر به درمان کهیر بدون عوارض جانبی می‌شود. هزینه این درمان بیشتر از روش‌های معمول است.

۵. ترکیبی از دارو‌های ضد آسم و آنتی هیستامین

در موارد شدید کهیر، پزشک ترکیبی از دارو‌های آسم و آنتی هیستامین را تجویز می‌کند. این درمان موجب تغییر در حالات و رفتار کودک می‌شود.

۶. مهار کننده‌های سیستم ایمنی

ممکن است برای درمان کهیر در کودکان نیاز به مهار کننده‌های سیستم ایمنی باشد. دارو‌هایی مانند سیکلوسپورین و تاکرولیوزس واکنش سیستم ایمنی بدن به کهیر را کنترل می‌کنند، اما عوارض جانبی مانند سردرد و حالت تهوع را در پی دارد.

 

درمان‌های خانگی کهیر کودک

  • نواحی از بدن که دچار کهیر شده اند را بشویید تا آلرژن‌های موجود روی پوست از بین روند.
  • نشستن در وان آب سرد با اندکی جوش شیرین موجب تسکین خارش پوست می‌شود.
  • قرار دادن کمپرس سرد روی محل خارش موجب التیام آن می‌شود.

 

توصیه‌هایی برای مراقبت از کودک در دوران عفونت کهیر

  • مراقب باشید تا کودک کهیر‌ها را نخارد.
  • لباس آزاد و راحتی به تن کودک کنید تا در اطراف کهیر چسبان و تنگ نباشد.
  • کودک را در معرض دمای شدید (خیلی سرد یا خیلی گرم) یا نوسانات دمایی قرار ندهید.

 

روش‌های تسکین خارش پوست

تسکین خارش پوست موجب آرامش کودک می‌شود. حمام سرد و یا دوش گرفتن موجب التیام خارش ناشی از کهیر می‌شود. همچنین مواد آلرژن موجود روی پوست را نیز از بین می‌برد. استفاده از یک پماد مخصوص کهیر و آرامش بخش نیز همین تاثیر را دارد.

 

کهیر در کودکان

زمان مراجعه به پزشک

  • اگر کهیر ظرف چند روز ناپدید نشد، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
  • در مورد کهیر مزمن، به محض مشاهده بثورات پوستی، به پزشک مراجعه کنید.
  • اگر کودک واکنش شدیدی به کهیر نشان داد، بلافاصله به اورژانس مراجعه کنید.
  • کهیر در کودکان معمولا ملایم است و به راحتی با درمان خانگی ساده درمان شود. به طور معمول با مراقبت و استفاده از دارو‌های بدون نسخه (OTC)، کهیر از بین می‌رود.

 

جمع بندی

  • کهیر در کودکان واکنش بدن به مواد آلرژن است که به صورت بثورات پوستی قرمز رنگ بروز می‌کند.
  • کهیر معمولا ظرف یک تا دو روز، درمان می‌شود.
  • در صورت مشاهده موارد حاد و عدم درمان کهیر بهتر است به پزشک مراجعه کنید.


شما برای درمان کهیر کودکان از چه روشی استفاده می‌کنید؟ تجربیات و دیدگاه‌های خود را با ما و خوانندگان بیا نی نی در بخش نظرات در میان بگذراید.

برگرفته از: firstcry

چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد: علت، علائم و راه‌های درمان

چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد: دلایل، نشانه ها و راه های درمان
چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد یک مشکل مادرزادی است. برای تشخیص این عارضه در نوزاد باید نشانه‌های آن را بشناسید. در موارد حاد تنها راه درمان آن عمل جراحی برش فرنولوم یا فورنالوپلاستی است.

چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد: دلایل، نشانه ها و راه های درمان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – اگر شیردهی به نوزاد تازه متولد شده‌تان را آغاز کرده‌ باشید، ممکن است مشکلاتی با پستان به دهان گرفتن  داشته باشید. یکی از علت‌های این مشکل، چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد (tongue tie) است. این وضعیت در نوزادی به راحتی قابل تشخیص است.


در صورتی‌که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد چیست؟
  • علت
  • میزان شیوع
  • علائم
  • تشخیص
  • درمان

چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد چیست؟

چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد (tongue tie) که در پزشکی به نام Ankyloglossia نیز شناخته می‌شود، وضعیتی است که در آن زبان به کف دهان می‌چسبد.
فرنولوم (frenulum) بافتی رشته‌ای است که زبان را به کف دهان متصل می‌کند. در نوزادان سالم، فرنولوم در عقب زبان است و تنها وقتی که زبان را بلند می‌کنند قابل دیدن است. اما در نوزادانی که مبتلا به این مشکل هستند، فرنولوم تا نوک زبان ادامه یافته و باعث چسبندگی زبان به دهان می‌شود. این شرایط مانع از حرکت آزادانه زبان می‌گردد.
پزشکان با توجه به میزان چسبندگی، این شرایط را به چهار مرحله دسته بندی می‌کنند:
  • مرحله I ankyloglossia خفیف
  • مرحله II ankyloglossia متوسط 
  • مرحله III ankyloglossia شدید
  • مرحله IV ankyloglossia کامل

علت چسبندگی زبان نوزاد به کف دهان چیست؟

کارشناسان معتقدند که ژن‌های معیوب باعث ایجاد چسبندگی زبان می‌شوند، زیرا این وضعیت در خانواده‌هایی که سابقه آن وجود دارد، اتفاق می‌افتد. چسبندگی زبان یک بیماری مادرزادی است، بدان معنی که کودک با آن متولد می‌شود و این شرایط با رشد کودک تغییری نمی‌کند.

حتما بخوانید: 


چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد به چه میزان شایع است؟

حدود ۵٪ نوزادان با این وضعیت متولد می‌شوند و درصد ابتلا در پسران سه برابر بیشتر از دختران است.
 
چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد: دلایل، نشانه ها و راه های درمان
 

علائم چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد چیست؟

علائم بروز این مشکل در نوزاد عبارتند از:
  • بروز مشکل در پستان به دهان گرفتن نوزاد: چسبندگی زبان نوزاد باعث می‌شود که مکیدن نوک پستان برایش سخت باشد. نوزاد دارای چسبندگی زبان نمی‌تواند برای مدت طولانی شیر بمکد و به سرعت سرش را عقب می‌کشد و از مکیدن منصرف می‌شود. اگر نوزاد شما از شیر خشک تغذیه می‌کند یا شیر دوشیده شده را با شیشه می‌خورد، ممکن است متوجه این وضعیت نشوید، زیرا نوک شیشه به راحتی در دهان نوزاد قرار می‌گیرد.

بیشتر بدانید: ۱۵ مورد از مشکلات شیردهی و راه حل آن‌ها


  • درد نوک پستان در هنگام شیردهی با شیر مادر: نوزادان دارای چسبندگی زبان تمایل به جویدن یا گاز زدن نوک پستان دارند تا راحت‌تر بتوانند دهان‌شان را به پستان قفل کنند. این حالت باعث ایجاد درد و ناراحتی برای مادر می‌شود.
  • افزایش وزن ناکافی: از آنجا که نوزاد شیر کافی نمی‌خورد، رشد او بسیار کمتر از میزان طبیعی خواهد بود.
  • زبان V شکل: از آنجایی که در چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد، زبان به خط میانی دهان چسبیده است، زبان به شکل “V” با عمقی در محور آن دیده می‌شود. این حالت هنگامی که نوزاد گریه می‌کند، قابل مشاهده است.
  • از دست دادن تمایل نوزاد به تغذیه با شیر مادر: در این شرایط تغذیه با شیر مادر برای مادر و نوزاد به کار سختی تبدیل می‌شود. کودک تمایلی به شیر خوردن ندارد و شیردهی برای مادر دردناک است. این شرایط در نهایت منجر به تغذیه با شیر خشک می‌شود.
  • مشکلات دندانی: چسبندگی زبان منجر به ناهماهنگی دندان‌های جلو در فک پایین و فاصله بین دو دندان می‌شود. کودک مبتلا به این مشکل، نمی‌تواند باقی مانده‌های غذا را با زبان از میان دندان‌هایش خارج کند که خود موجب پوسیدگی دندان‌ها می‌شود.
  • مشکلات گفتاری: اگر چسبندگی زبان در ماه‌های اولیه تولد تشخیص داده نشود، ممکن است کودک در ادای واج‌هایی مانند ر، د، ش، ث، ز و ل مشکل پیدا کند. ادای این واج‌ها نیازمند یک حرکت پیچیده زبانی است که برای این کودکان غیر ممکن است.
  • دشواری در خوردن غذا‌های خاص: کودکان نوپا، که می‌توانند غذا‌های متنوعی بخورند، ممکن است در خوردن برخی غذا‌ها به مشکل برخورد کنند. برای نمونه، کودک نوپا قادر به لیس زدن بستنی یا آب نبات نخواهد بود.
  • خطر خفگی: زبان کمک می‌کند تا غذا در مسیر درستی به سمت گلو برود. چسبندگی زبان مانع از انجام این کار می‌شود و بلعیدن غذا را سخت می‌کند. گاهی اوقات نیز ممکن است موجب خفه شدن نوزاد شود.
  • مشکل در جویدن: غذا در بین دندان‌ها و زبان حرکت می‌کند و خرد می‌شود. چسبندگی زبان انجام این کار را غیر ممکن می‌کند و باعث می‌شود که یک کودک نوپا نتواند به راحتی غذای جامد بخورد.

بهتر است که با تشخیص به موقع و انجام اقدامات درمانی، این مشکل هر چه سریع‌تر برطرف شود تا کودک آسیب کمتری ببیند.


 


چسبندگی زبان به کف دهان

 

چسبندگی زبان در نوزادان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک ممکن است چسبندگی زبان نوزاد را در هنگام تولد تشخیص دهد. گاهی اوقات نیز هنگام شیر دادن به نوزاد متوجه بروز مشکل می‌شوید و وضعیت نوزاد در بیمارستان مورد بررسی قرار می‌گیرد.
در مواقعی که چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد شدید نیست یا نوزاد به گونه‌ای آن را مدیریت می‌کند؛ ممکن است این مساله نادیده گرفته شود و تا زمانی که پدر و مادر حالت زبان نوزاد را در هنگام گریه کردن مشاهده کنند، یا دیگر علایم بر آن‌ها آشکار شود از چشم دور بماند. اگر نگران چسبندگی زبان نوزاد خود هستید، در اولین فرصت به پزشک متخصص کودکان مراجعه کنید. پزشک ممکن است شما را به متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع دهد.
روش تشخیص چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد به شرح زیر است:
  • پزشک ابتدا وضعیت زبان نوزاد را بررسی می‌کند: معاینه زبان به احتمال زیاد کافی است تا پزشک بتواند چسبندگی زبان را تشخیص دهد. مراحل III و IV چسبندگی زبان به قدری شدید هستند که به سادگی تشخیص داده می‌شوند.
  • در مورد عادات تغذیه‌ای نوزاد سوال هایی پرسیده می‌شود: پزشک درباره عادات تغذیه‌ای و نحوه شیر خوردن نوزاد سوال خواهد کرد. در صورت وجود مشکل در پستان به دهان گرفتن نوزادتان، مساله را با پزشک در میان بگذارید. افزایش وزن اندک نوزاد نیز دلیل دیگری بر وجود این مشکل است.
  • گفتار و حرکات زبان مورد آزمایش قرار می‌گیرند: در مورد کودکان نوپا، پزشک ممکن است از کودک بخواهد زبان خود را رول کند یا برخی کلمات ساده را بگوید. پزشک از این روش برای تشخیص محدودیت‌های حرکتی زبان استفاده می‌کند.

چسبندگی زبان نوزاد چگونه درمان می‌شود؟

آزاد کردن زبان نوزاد تنها با جراحی برش فرنولوم امکان پذیر است. این روش frenotomy نامیده می‌شود. همچنین به عنوان frenulotomy و frenulectomy نیز شناخته می‌شود. یکی دیگر از روش‌های جراحی، فورنالوپلاستی است که در موارد چسبندگی شدید زبان انجام می‌شود.
خطرات احتمالی این جراحی عبارتند از:
  • خونریزی شدید
  • عفونت محل جراحی
  • تورم شدید
  • آسیب به زبان و غدد تولید کننده بزاق
  • باقی ماندن جای زخم جراحی
  • اتصال مجدد فرنولوم به کف دهان

 

سخن آخر

اگر چسبندگی زبان موجب بروز مشکلات دیگر یا اختلال در رشد نوزاد نشود، نیازی به عمل جراحی نیست. برخی از نوزادان به خوبی از پس این شرایط بر می‌آیند و نیازی به جراحی ندارند. در این موارد تنها مشاهدات بلند مدت می‌تواند تعیین کند که آیا زبان نیاز به جراحی دارد یا خیر.
زبان، نقش مهمی در رشد گفتار و تغذیه کودک (به ویژه غذا‌های جامد) دارد. کودکان مبتلا به چسبندگی زبان ممکن است نیاز به گفتار درمانی و تمرینات منظم زبان داشته باشند. اگر پدر و مادر تصمیم به انجام جراحی در سال‌های آینده بگیرند، نیاز به بیهوشی عمومی وجود دارد. همچنین خطر بروز عوارض جانبی نیز افزایش می‌یابد، زیرا فرنولوم ضخیم‌تر می‌شود.
تشخیص به موقع و درمان زودهنگام چسبندگی زبان به کف دهان نوزاد موجب پیشگیری از عوارض آن در آینده و اختلال در رشد کودک می‌شود.

دیر حرف زدن کودک؛ نشانه های هشدار دهنده را بشناسیم


آیا شما تجربه‌ای در این زمینه دارید؟ دیدگاه‌ها و تجربیات خود را با ما و خوانندگان بیا نی نی در بخش نظرات به اشتراک بگذارید.
 
برگرفته از: momjunction