دسته: قبل از بارداری

زخم‌های ناحیه تناسلی می‌توانند بسیار دردناک باشند و در برخی موارد ممکن است هیچ دردی نداشته باشند. اگر می‌خواهید بدانید زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل و درمان آن کدام است، این مقاله را مطالعه کنید.

در این مقاله می‌خوانید:

• زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟
• علائم زخم ناحیه تناسلی زنان
• انواع زخم ناحیه تناسلی
• علل زخم ناحیه تناسلی زنان
• فراوانی زخم ناحیه تناسلی
• تشخیص علت زخم ناحیه تناسلی چگونه است؟
• درمان زخم ناحیه تناسلی
• پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره زخم ناحیه تناسلی زنان
• خلاصه

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟
بیشتر اوقات زخم‌های ناحیه تناسلی، ناشی از عفونت‌های مقاربتی هستند، اما عوامل دیگر هم می‌توانند باعث ایجاد زخم شوند و گزینه‌های درمانی موثری برای آن‌ها وجود دارد.

علائم زخم ناحیه تناسلی زنان
زخم‌های ناحیه تناسلی ممکن است مانند برجستگی، به صورت شکستگی در پوست، یا راش ظاهر شوند.
علائم آن‌ها متفاوت است، اما می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• درد یا ناراحتی
• خارش
• ترشح مایع
• ادرار دردناک یا مشکل
• بزرگ شدن غدد لنفاوی
• تب

گاهی اوقات، زخم فرج هیچ علامتی را ایجاد نمی‌کند.

انواع زخم ناحیه تناسلی
به طور کلی، زخم‌های این ناحیه به دو دسته اکتسابی جنسی یا غیرجنسی طبقه‌بندی می شوند.
زخم‌های اکتسابی جنسی در نتیجه تماس جنسی به وجود می‌آیند که شایع‌ترین نوع زخم تناسلی است.
زخم‌های اکتسابی غیرجنسی، زخم‌های حاد هم نامیده می‌شوند که در زنان جوانی که از نظر جنسی فعال نیستند، شیوع دارد.

علل زخم ناحیه تناسلی زنان
دلایل زیادی برای ایجاد این نوع زخم وجود دارد که شامل این دلایل است:

1- بیماری‌های مقاربتی
شایع‌ترین علت زخم‌های تناسلی، ویروس «هرپس سیمپلکس» یا «اچ اس وی» است. علت بعدی، سیفلیس است. سایر بیماری‌های مقاربتی که می‌تواند منجر به زخم شود، عبارتند از:

• شانکروئید
• کلامیدیا
• دونووانوز

برخی از خانم‌های مبتلا به اچ آی وی هم ممکن است در ناحیه تناسلی خود دچار زخم شوند.
بیماری‌های مقاربتی شایع‌تر از آن است که فکر می‌کنید.

2- عفونت‌های قارچی
کاندیدیاز ولوواژینال که از آن با عنوان عفونت مخمری واژینال هم نام می‌برند، شایع‌ترین عفونت قارچی است که باعث زخم فرج می‌شود. علائم عفونت قارچی شامل این موارد است:

• سوزش هنگام رابطه جنسی و ادرار کردن
• خارش
• افزایش ترشحات واژن

3- عفونت‌های ویروسی
برخی از ویروس‌ها مانند ویروس «واریسلا زوستر» می‌توانند باعث ایجاد زخم‌های فرج شوند. «واریسلا زوستر» همان ویروس آبله‌مرغان و زونا است.

4- عفونت‌های باکتریایی
عفونت‌های ناشی از باکتری‌ها، مانند «استرپتوکوک گروه آ» و «مایکوپلاسما»، هم از عوامل ایجاد زخم در ناحیه تناسلی هستند. راه حل درمان عفونت‌های باکتریایی، استفاده از آنتی‌بیوتیک است.

5- بیماری‌های التهابی
بیماری‌های التهابی و خود ایمنی هم ممکن است باعث ایجاد ضایعات در اطراف فرج شوند. برخی از این بیماری‌ها عبارتند از:

• بیماری کرون
• بیماری بهجت
• سندرم استیونز-جانسون
• لیکن‌پلان فرسایشی

6- تحریک پوست
مالش یا خاراندن فرج از عوامل دیگر زخم و تحریک پوست در این ناحیه است.

7- واکنش‌های دارویی
برخی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و برخی از انواع آنتی‌بیوتیک باعث ایجاد زخم در ناحیه تناسلی می‌شود.

8- سرطان
سرطان فرج می‌تواند باعث ایجاد ضایعات زخم در اطراف واژن شود. سرطان فرج در زنان مسن بیشتر دیده می‌شود.

9- واکنش‌های پوستی
گاهی اوقات، واکنش به محصولات مراقبت از پوست مسبب زخم تناسلی است. در این صورت، بهترین کار این است که از صابون‌ها و لوسیون‌های مخصوص پوست حساس استفاده کنید.

گاهی اوقات، واکنش به محصولات مراقبت از پوست مسبب زخم تناسلی است.

10- سایر بیماری‌ها
گاهی اوقات، بیماری‌های رایج مثل التهاب لوزه، عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی یا ویروسی که باعث اسهال می‌شود، باعث ایجاد زخم‌های تناسلی، به‌ویژه در دختران نوجوان می‌شود.

فراوانی زخم ناحیه تناسلی چقدر است؟
در سراسر جهان، سالانه حدود 20میلیون نفر به نوعی از بیماری زخم تناسلی مبتلا می‌شوند.

تشخیص علت زخم ناحیه تناسلی چگونه است؟
پزشک احتمالا برای تشخیص علت زخم، ابتدا یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و سابقه سلامتی شما را بررسی می‌کند تا مشخص شود چه عاملی باعث ایجاد مشکل شده است.
پزشک همچنین سئوال‌هایی در مورد زندگی جنسی، تعداد شرکای جنسی و داروهایی که مصرف می‌کنید، از شما خواهد پرسید.
علاوه بر این، پزشک باید زخم‌ها را بررسی کند تا بهتر بتواند به علت آن‌ها پی ببرد. احتمال تجویز چندین آزمایش هم وجود دارد که عبارتند از:

• آزمایش خون
• آزمایش سواب باکتریایی، یا ویروسی
• آزمایش ادرار

حتی شاید لازم باشد بیوپسی یا نمونه‌برداری انجام دهید. در بیوپسی، نمونه زخم برداشته می‌شود و مورد آزمایش قرار می‌گیرد.

درمان زخم ناحیه تناسلی
روش درمانی شما به عامل ایجاد زخم شما بستگی دارد. خبر خوب این‌که برخی از زخم‌های فرج ممکن است خود به خود از بین بروند، اما برخی دیگر به درمان فوری نیاز دارند تا منجر به عفونت نشوند.
پزشک ممکن است چند نوع درمان را برای درمان توصیه کند.

بیماری‌های مقاربتی معمولا با داروهای آنتی‌بیوتیک و داروهای ضد ویروسی، مورد درمان قرار می‌گیرند که به صورت قرص یا واکسن است.

بیماری‌های مقاربتی معمولا با داروهای آنتی‌بیوتیک و داروهای ضد ویروسی، مورد درمان قرار می‌گیرند که به صورت قرص یا واکسن است.
زخم‌های ناحیه تناسلی که ناشی از عفونت نیستند، با این داروها، درمان می‌شوند:

• کورتیکواستروئیدها
• آنتی‌هیستامین‌ها
• داروهای تعدیل‌کننده ایمنی

پزشک ممکن است به شما یاد دهد چگونه زخم خود را تا زمان بهبودی به طور موثر تمیز کنید. همچنین ممکن است برای پوشاندن و محافظت از ناحیه به پانسمان‌های خاصی نیاز داشته باشید. اگر پزشک، چنین مواردی را به شما آموزش نداد، خودتان از او سئوال بپرسید.
گاهی اوقات، ممکن است داروهای خانگی برای تسکین درد و ناراحتی زخم فرج تجویز شود. روش‌هایی که بیشتر محبوبیت دارند، عبارتند از:

• حمام نمک اپسوم
• مصرف مسکن‌های خوراکی مثل استامینوفن
• کمپرس سرد روی ناحیه آسیب‌دیده
• استفاده از بی‌حس‌کننده‌های موضعی مانند لیدوکائین
• استفاده از پمادها

گاهی هم لازم است از مواد محرک مانند صابون‌های عطری تند، دوش واژینال، یا پوشیدن لباس‌های تنگ خودداری کنید.

پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره زخم ناحیه تناسلی زنان
سئوال مخاطب بیا نی نی: سلام خسته نباشید. من یک بار اطراف ناحیه تناسلی‌ام زخم شد و خارش به همراه سوزش داشت که دکتر رفتم و این مشکل رو حل کردم، ولی بعد از اون هر سری پریود شدم دوباره همونجا زخم میشه، ولی سوزش نداره و خارش خیلی کمی داره. این زخم اذیتم میکنه. برای رفعش چیکار باید بکنم؟ ممنونم از پاسخگوییتون.

پاسخ دکتر مرجان قاجار؛ جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی:
دوست عزیز نیاز به معاینه وجود دارد تا اقدامات درمانی انجام شود. بدون معاینه نمی‌توان نظر داد.

خلاصه
این نوع زخم‌ها گاهی دردناک‌اند و گاهی اصلا درد ندارند. علل مختلفی برای زخم‌های ناحیه تناسلی وجود دارد که عفونت‌های باکتریایی، مصرف برخی داروها، برخی از بیماری‌ها، عفونت‌های مقاربتی، عفونت‌های ویروسی و واکنش‌های پوستی، برخی از آن‌ها هستند. پزشک، پس از معاینه و تجویز آزمایش، با توجه به علت زخم ناحیه تناسلی، درمان مناسب را آغاز می‌کند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

زوج هایی که قصد فرزند آوری دارند پس از انجام یک سری معاینات لازم، بهتر است تغییراتی در سبک زندگی و رژیم غذایی خود ایجاد کنند.

اقدامات پیش از بارداری

ویتامین C تأثیر به سزایی در روند تولید مثل دارد از این رو باید روزانه ۵ وعده سبزیجات و میوه های تازه با رنگ های مختلف مصرف شود تا احتمال بارداری افزایش یابد.
از مصرف دخانیات حتما خودداری نمایید. ورزش سنگین و بیش از حد تاثیر منفی بر باروری فرد می گذارد زیرا این امرباعث کمبود کالری، یعنی حالت گرسنگی در فرد می‌شود.

باید ها و نبایدها برای یک بارداری و زایمان موفق

یکی از عوامل بسیار موثر در باروری افراد کنترل وزن است.افراد با وزن طبیعی در مقایسه با افراد لاغر ویا چاق شانس بیشتری برای باروری دارند .بنابراین داشتن یک رژیم غذایی مناسب امری ضروری است. به طور مثال صبحانه باید به موقع صرف شود و زمان آن هرگز نباید به تاخیر بیفتد. وعده های غذایی نباید حذف شوند وفرد باید یک برنامه غذایی با ۳ وعده اصلی و ۲-۳ میان وعده در روز داشته باشد. بهتر است از یک متخصص تغذیه و رژیم درمانی کمک بگیرید.

مصرف سبزیجات با برگ سبز تیره آن هم روزی ۲ وعده نیاز شما به اسید فولیک را برطرف می کند. مکمل های اسید فولیک و ویتامین B را هم با مشورت پزشک مصرف کنید.

•  از گو شت سفید به خصوص ماهی زیاد اسنفاده کنید، مصرف گوشت قرمز باید ۴۰۰ گرم در هفته باشد.
• نیازهای پروتئینی خودرا با مصرف گردو، فندق و حبوبات جبران کنید.
• از مصرف چربی های ترانس خودداری کنید و ترجیحا ا زروغن زیتون و آووکادو استفاده نمایید.

•  از خوردن شکر بپرهیزید و سعی کنید مصرف کربوهیدرات های پیچیده و فیبر را افزایش دهید.
• آهن مورد نیاز بدن را از منابع گیاهی تامین کنید. ازمصرف ویتامین C غافل نشوید. مکمل های مولتی ویتامین و آنتی اکسیدان را زیر نظر پزشک متخصص استفاده نمایید.
• در طول روز 2ونیم تا 3 لیتر آب بنوشید و از مصرف الکل، کافئین و سایر نوشیدنی های محرک خودداری نمایید.
• از خوردن غذاهای آماده دوری کنید.
• مصرف الکل، سیگار کشیدن و ورزش سنگین تاثیر منفی برکیفیت اسپرم خواهد گذاشت.

آقایان نیز برای داشن نوزادی سالم، باید نکاتی را مدنظر داشته باشند.

• قبل از هر اقدامی باید از مصرف بیش از حد الکل بپرهیزند زیرا این امر تأثیر منفی بر کیفیت اسپرم می گذارد.
• مصرف دخانیات نیز باعث کاهش تعداد اسپرم و سرعت حرکت آن می شودبنابراین آفایان باید از سیگار کشیدن خودداری کنند.
• ورزش سنگین نیز باعث کاهش سطح تستسترون می شود. ۳۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط در طول روز و5 بار در هفته کافی است.
• اضافه وزن یا چاقی بر روی سیستم هورمونی اثر گذاشته و منجر به کاهش تولید مثل خواهد شد. از آن طرف ، کمبود وزن نیز باعث کاهش تعداد و عملکرد اسپرم می شود. بنابراین، وزن خود را در حد متعادل نگه دارید.. همچنین از استرس بیش از حد دوری کنید.

نکات لازم برای تبدیل شدن به یک پدر سالم

• از مصرف روزانه سبزیجات و میوه های تازه با رنگ های مختلف شامل سبزیجات برگ دار، سبزیجات بنفش و زرد، سیب، پرتقال، کیوی، زغال اخته و خربزه غافل نشوید.
• غلات را بطورکامل مصرف کنید بطور مثال موسلی با جو برای صبحانه، نان سبوس دار برای ناهار و برنج قهوه ای در عصررا در رژیم غذایی خود قرار دهید.

• ازمحصولات لبنی کم چرب استفاه نمایید. بطور مثال۳ وعده شیر، ماست، کفیر یا گروه پنیر .لبنیات منبعی از کلسیم، پروتئین، ویتامین D و پتاسیم هستند. همه این مواد مغذی باعث می شود بدن به خوبی کار کند.
•  مصرف گوشت قرمز محدود کنید. منابع پروتئینی کم چرب مانند ماهی، بوقلمون، سینه مرغدر اولویت قرار دارند. لوبیا، مغزها، دانه های روغنی مانند گردو و پروتئین گیاهی از جمله توفومصرف کنید.

•  از خوردن غذاهای سرخ شده، لبنیات پرچرب و گوشت قرمز دوری کنید. از چربی های سالم استفاده کنید. هر روز ۳۰ گرم روغن زیتون همراه با سبزیجات و سالادها یا آووکادو در کنار ساندویچ ها استفاده کنید.
•  مکمل های مولتی ویتامین، ویتامین C و آنتی اکسیدان را زیر نظر پزشک متخصص مصرف کنید.
• روزانه ۲.۵-۳ لیتر آب بنوشید.
•  از مصرف غذاهای آماده بپرهیزید. غذاهای سالم و فرآوری نشده باید مصرف کنید
• لباس های مناسب بپوشید از پارچه هایی که تنگ، نخی و تنفس پذیر نیستند استفاده نکنید.

به نقل از بیا نی نی: اگرچه بارداری بدون شک دوران فوق العاده ای است، اما اغلب با علائم بسیار عجیب و غریب و ناخوشایند همراه است و برخی از آنها ممکن است خیلی زود ظاهر شوند، حتی قبل از اینکه تست بارداری شما مثبت شود. از طعم غیرمعمول در دهان گرفته تا سرگیجه، بسیاری از علائم آزاردهنده بارداری وجود دارد که مطمئناً پس از زایمان آنها را فراموش خواهید کرد.

آبی شدن توالت

اگر متوجه لکه های آبی روی صندلی توالت خود شوید، احتمالا فکر می کنید که شلوار جین شما مقداری از رنگ آبی خود را روی پوست شما باقی می گذارد. اما این پدیده ممکن است در واقع نشانه بارداری باشد. اگرچه هیچ توضیح علمی برای آن وجود ندارد، بسیاری از زنان باردار متوجه آبی شدن صندلی توالت خود می شوند.

یکی از دلایل محتمل آن، پوشش آنتی باکتریال روی صندلی توالت است که به هورمون های بارداری واکنش نشان می دهد. ویتامین های دوران بارداری نیز ممکن است باعث تغییرات هورمونی در بدن شود که به نوبه خود می تواند روی رنگ صندلی توالت تأثیر بگذارد.

احساس طعم فلز در دهان

زنان باردار ممکن است هوس غذایی بسیار عجیبی داشته باشند، اما اگر طعم فلز را در دهان خود احساس می کنید، در واقع یک دلیل علمی پشت آن وجود دارد. هورمون های بارداری به طرق مختلف بر بدن تأثیر می گذارند و افزایش استروژن و پروژسترون ممکن است باعث ایجاد طعم فلز در دهان شود. خوشبختانه با جویدن آدامس یا مصرف مقداری نمک می توان به راحتی از شر آن خلاص شد.

متورم شدن لثه ها

اگر متوجه شدید که لثه‌هایتان حساس‌تر از همیشه شده‌اند، احتمالاً باردار هستید. بارداری بر جریان خون در بدن تأثیر می گذارد و باعث تورم و خونریزی لثه ها می شود. حداقل یک بار در روز از نخ دندان استفاده کنید و از مسواک با موهای نرم برای کاهش علائم استفاده کنید.

سوزش سر دل یا رفلاکس معده

احساس سوزش آزاردهنده در مرکز قفسه سینه ممکن است بعد از خوردن یک وعده غذایی بسیار تند ظاهر شود، اما ممکن است نشانه بارداری نیز باشد. در واقع، سوء هاضمه در دوران بارداری بسیار رایج است زیرا کودک در حال رشد مدام به شکم شما فشار می آورد. برای تسکین این احساس ناخوشایند، سعی کنید کافئین را کاهش دهید و وعده های غذایی کوچک را اغلب به جای وعده های بزرگ ۳ بار در روز مصرف کنید.

ورم کردن

ورم کردن ممکن است یکی از اولین علائم بارداری باشد. زمان بارداری سطح پروژسترون سر به فلک می‌کشد و باعث می‌شود زنان باردار حتی در همان ابتدای بارداری احساس پف کردن داشته باشند. پروژسترون هضم را کند می کند و به کودک این امکان را می دهد که بیشترین مواد مغذی را از غذا دریافت کند که باعث ورم می شود.

سرگیجه

سرگیجه ای که ممکن است هنگام بلند شدن از رختخواب احساس کنید ممکن است یکی از اولین علائم بارداری باشد. افزایش جریان خون ممکن است بر فشار خون تأثیر بگذارد و باعث احساس سرگیجه شود. اگرچه احساس سرگیجه مطمئناً خوشایند نیست، خبر خوب این است که دلیلی برای نگرانی نیست.

تعداد دفعات رابطه جنسی ممکن در سال برای هر فردی متفاوت است و تا زمانی که هیچ عارضه‌ی نامطلوبی مانند درد را تجربه نکنید، می‌توانید هر چقدر که می‌خواهید رابطه جنسی داشته باشید. با این حال، اگر احساس ناراحتی، تورم، تحریک یا موارد دیگر را دارید، به بدن خود گوش دهید و استراحت کنید. به خواندن ادامه دهید تا با تمام عوارض رابطه جنسی زیاد آشنا شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• عوارض رابطه جنسی زیاد
• جنبه روانشناختی رابطه جنسی زیاد

عوارض رابطه جنسی زیاد

در مورد عوارض رابطه جنسی زیاد، سوالات موازی بسیاری مطرح می‌شود که عبارتند از:

• آیا ارضا شدن زیاد زن ضرر دارد؟
• آیا هر روز رابطه داشتن ضرر دارد؟
• آیا نزدیکی زیاد ضرر دارد؟

جواب این سوالات که همگی مرتبط با عوارض نزدیکی زیاد هستند را می‌توانید با خواندن بخش‌های زیر بگیرید:

عوارض رابطه جنسی زیاد در زنان

عوارض در زنان شامل تورم بیش از حد واژن و لابیا است.

اصلی‌ترین مورد از عوارض نزدیکی زیاد در زنان تورم بیش از حد واژن و لابیا است. در واقع، با تحریکات جنسی زیاد، خون بسیار زیادی در واژن و لابیا جمع می‌شود که این می‌تواند تورم و درد بیش از حدی را در حین تماس جنسی برای خانم‌ها ایجاد کند.
اگر پس از تماس جنسی دچار تورم و/یا درد واژن شدید، بر ادامه‌ی رابطه پافشاری نکنید و به خودتان استراحت دهید. اگر تورم بیش از حد به نظر می‌رسد، برای تسکین کمی کیسه یخ را امتحان کنید.

عوارض رابطه جنسی زیاد در مردان

آلت تناسلی ممکن است دچار درد و تورم و کبودی شود.

مردان نیز مانند زنان ممکن است در صورت زیاده روی در این مورد دچار ناراحتی‌های مشابهی شوند. در واقع، آلت تناسلی نیز ممکن است مانند واژن و لابیای زن، دچار درد و تورم و کبودی شود. عارضه‌ی اضافه در مردان این است که احتمال دارد در ادرار کردن نیز دچار مشکل شوند.
علاوه بر این‌ها، مردانی که آلت تناسلی ضخیم‌ دارند، ممکن است در اثر رابطه جنسی زیاد، کشش بیش از حدی را در واژن زن ایجاد کنند که علاوه بر دردناک و ناراحت‌ کننده بودن آن ممکن است حتی باعث پارگی واژن نیز بشود.

عوارض رابطه طولانی مدت

رابطه جنسی طولانی مدت می‌تواند باعث خشک شدن واژن شود.

رابطه جنسی طولانی مدت می‌تواند باعث خشک شدن و اختلال در روانکاری طبیعی واژن شود که اگر واژن خیلی خشک باشد، خودش می‌تواند اصطکاک و درد ایجاد کند. برای حل این عارضه باید از ادامه‌ی رابطه صرف نظر کنید. کمی به خودتان استراحت بدهید و سپس، دفعه‌ی بعد که رابطه جنسی دارید، از یک روان کننده‌ی واژن یا روغن نارگیل فوق بکر برای ایجاد رطوبت اضافی در واژن (هنگام رابطه جنسی طولانی مدت) استفاده کنید.

هر چه بیشتر رابطه جنسی داشته باشید، خطر ابتلا به عفونت‌های مثانه و واژن بیشتر می‌شود.

به طور کلی، هر چه بیشتر رابطه جنسی داشته باشید، خطر ابتلا به عفونت‌های مثانه و واژن بیشتر می‌شود. از نظر پزشکی، این به دلیل اختلال در تعادل pH طبیعی واژن است و زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌های واژن و مقعد راه خود را به مثانه پیدا می‌کنند. البته برای جلوگیری از این امر می‌توانید پس از دخول جنسی با همسر خود، به تخلیه کردن مثانه‌ی خود عادت کنید.

در برخی موارد، عوارض رابطه جنسی زیاد ممکن است نیاز به مراقبت‌های پزشکی نیز داشته باشد. اگر ترشحات غیرطبیعی، خونریزی غیرعادی یا مداوم، شواهدی از پارگی، درد همراه با ادرار یا درد مداوم فرج دارید، آن را توسط یک متخصص یا پزشک بررسی کنید اما اگر تنها چیزی که رابطه جنسی برای شما باقی گذاشته، احساس رضایت و شاید کمی خستگی است، دلیلی وجود ندارد که نتوانید رابطه‌ی خود را ادامه دهید.

جنبه روانشناختی رابطه جنسی زیاد

مطمئن شوید که میزان رابطه جنسی شما همان چیزی است که هر دو از آن راضی هستید.

جدای از پتانسیل علائم جسمی ناخوشایند، باید جنبه روانشناختی رابطه جنسی بیش از حد را نیز بررسی کرد. اگر همسر شما مدام تقاضای رابطه جنسی داشته باشد و به میل و خواسته‌های شما بی‌توجهی کند، این می‌تواند باعث کناره گیری و رنجش شما شود.
در واقع، شما باید به طور منظم احساسات خود و همسرتان را چک کنید تا مطمئن شوید که میزان رابطه جنسی شما همان چیزی است که هر دو از آن راضی هستید.

علاوه بر این، استفاده از رابطه جنسی به عنوان راهی برای حل مشکلات در رابطه (به جای صحبت کردن در مورد آن‌ها) ممکن است راهی باشد که یک زوج به اشتباه آن را به کار می‌گیرند. در حالی که رابطه زناشویی منبع لذت و نشاط است و طبیعی است که انگیزه‌ی قوی برای انجام آن داشته باشید، اگر متوجه شوید که به دنبال رابطه جنسی اجباری هستید، ممکن است از رابطه جنسی به عنوان خروجی چیز دیگری استفاده کنید.

این‌که چقدر رابطه جنسی دارید، کاملاً به خود شما بستگی دارد.

البته این فقط شما و همسرتان هستید که می‌توانید تعیین کنید آیا الگوهای جنسی شما به شکلی مشکل ساز در زندگی شما تداخل دارد یا خیر. ولی اگر کارهایی مانند تمیز کردن خانه، رفتن به سر کار یا رسیدگی به نیازهای اولیه‌ی خود برای داشتن رابطه جنسی انجام نمی‌شود، احتمالاً رابطه جنسی بیش از حد است.
در آخر، این‌که چقدر رابطه جنسی دارید، کاملاً به خود شما بستگی دارد. (چه به معنای روزانه، هفتگی، ماهانه یا اصلاً هرگز باشد.) وقتی صحبت از تناوب رابطه جنسی به میان می‌آید، هر فرد ترجیحات خود را دارد و زوج‌ها جزر و مد خود را پیدا خواهند کرد. تنها نکته‌ی مهم این است که با همسرتان در ارتباط بمانید و درباره‌ی امیال و خواسته‌های خود صادقانه صحبت کنید.

جمع‌بندی

عوارض رابطه جنسی زیاد شاید رواج چندانی نداشته باشد، اما غیرمحتمل هم نیست. به هر حال، اگر عارضه‌ی جانبی شما شدید باشد یا برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، احتمالاً باید با یک پزشک یا متخصص صحبت کنید. هم‌چنین، باید یاد بگیرید که بدن شما چگونه عمل می‌کند و تا چه اندازه برای رابطه جنسی ظرفیت دارد.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

اگر یکی از نزدیکانتان به سرطان سینه مبتلا باشد، باید بدانید چگونه از فرد مبتلا به سرطان سینه حمایت کنید. در این مقاله به شما کمک می‌کنیم تا با هر آنچه که همراه بیمار سرطان سینه باید بداند، آشنا شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• همراه بیمار سرطان سینه چه حسی دارد؟
• همراه بیمار سرطان سینه با چه مشکلاتی مواجه است؟
• هر آنچه که همراه بیمار سرطان سینه باید بداند
• حمایت عملی
• حمایت عاطفی
• حمایت از خودتان
• مراقب افسردگی باشید
• این کارها را در برنامه خود بگنجانید
• اگر نمی‌خواهید همراه بیمار سرطان سینه باشید
• خلاصه

همراه بیمار سرطان سینه چه حسی دارد؟
با وجود غم، اندوه و احساس شوکی که از بیماری سرطان عزیزتان دارید، به احتمال زیاد از این‌که می‌توانید او را در بیمارستان یا در دوره نقاهت پس از جراحی، همراهی کنید، احساس رضایت شخصی خواهید داشت. شما می‌توانید با این کار عشق و احترام خود را به آن شخص نشان بدهید. همچنین احساس مفید بودن و دانستن اینکه مورد نیاز یک عزیز هستید، احساس خوبی به شما می‌دهد.
ممکن است متوجه شوید که مراقبت از زندگی یک شخص دیگر، روح شما را غنی می‌کند. در این دوران، توانایی‌ها و مهارت‌های جدیدی یاد می‌گیرید و حس‌های درونی‌تان تقویت می‌شود.
نقش مراقب، می‌تواند شما را با افراد جدیدی آشنا کند. می‌توانید با افرادی که با مشکلات مشابه مواجه‌اند، آشنا شوید.
مراقبت از بیمار می‌تواند خانواده‌ها را دور هم جمع کند و به افراد کمک کند تا احساس نزدیک‌تری به یکدیگر داشته باشند.

همراه بیمار سرطان سینه با چه مشکلاتی مواجه است؟
بیماری، یک پروسه دردناک است، حتی اگر چیزهای جدیدی یاد بگیرید، با افرادی جدید آشنا شوید و به توانایی‌های درونی‌تان پی ببرید. مراقبت از بیمار می‌تواند خسته‌کننده و دردناک باشد. افرادی که از بیماران مراقبت می‌کنند ممکن است متوجه احساس غم و اندوه شدید و ناراحتی عاطفی خود شوند. بله! شما به احتمال زیاد به خاطر بیماری عزیزتان احساس غم و اندوه می‌کنید. بله! ممکن است هنگام تلاش برای مدیریت بسیاری از مشکلات، احساس غم، یا ناامیدی داشته باشید.

ممکن است هنگام تلاش برای مدیریت بسیاری از مشکلات، احساس غم، یا ناامیدی داشته باشید. حتی علائم فیزیکی مانند خستگی و مشکلات خواب را تجربه خواهید کرد.

حتی علائم فیزیکی مانند خستگی و مشکلات خواب را تجربه خواهید کرد. و اگر نتوانید حمایت مورد نیاز خود را دریافت کنید، یا مراقب خودتان باشید، این موضوعات برایتان مشکل‌ساز می‌شود.
مراقبت از فردی که تحت درمان سرطان قرار می‌گیرد سخت است، اما خوب عمل کردن در آن می‌تواند به شما احساس معنا و غرور بدهد. این حس‌های خوب باعث می‌شود برای ادامه کار، قدرت و استقامت بیشتری به دست بیاورید.

هر آنچه که همراه بیمار سرطان سینه باید بداند
اگر یکی از دوستان، یا اعضای خانواده به سرطان سینه مبتلا شده باشد، کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای حمایت از آن‌ها انجام دهید که شامل موارد زیر است:

• حمایت عملی
• حمایت عاطفی
• حمایت از خودتان

1- حمایت عملی
نحوه کمک کردن به فرد بیمار، اغلب اوقات دشوار است. علاوه بر این که باید بدانید دوست یا یکی از اعضای خانواده‌تان به چه چیزهایی نیاز دارد، مهم است به کارهایی که می‌توانید برای او انجام دهید و زمانی که برای انجام این کارها در اختیار دارید، فکر کنید.
ارائه کمک خاص به این معنی است که هر دو طرف درک می‌کنند که از یکدیگر چه انتظاری دارند. بهتر است به جای پرسیدن سئوال‌های کلی از بیمار، سئوال‌هایی جزئی‌تر بپرسید. مثلا به جای گفتن «چه کاری می‌توانم برایت انجام دهم؟» بهتر است بگویید: «دوست داری فردا بچه‌ها را به مدرسه ببرم؟»
انجام این کارها را به بیمار مبتلا به سرطان پیشنهاد بدهید:

• تمیز کردن خانه
• شستشو و اتو کردن لباس‌ها
• در صورت لزوم مراقبت از گل‌ها و گیاهان
• پختن غذا و فریز کردن آن‌ها
• بردن بیمار به بیمارستان و جلسات ویزیت پزشک
• بردن کودکان به مدرسه یا بازگرداندن آن‌ها
• نگهداری از کودکان

برخی از افراد بیمار دوست ندارند از دیگران کمک بگیرند، یا حتی از کمکی که به آن‌ها ارائه می‌شود احساس خجالت می‌کنند. این موضوع ممکن است گاهی اوقات باعث ناراحتی شما یا بیمار شود. مهم است حتی زمانی که انجام این کار بسیار دشوار است، به کمک کردن ادامه بدهید.

2- حمایت عاطفی
بیشتر مردم از شنیدن اینکه سرطان سینه دارند شوکه می‌شوند و حس‌های مختلفی مانند خشم، ترس، غم و افسردگی را تجربه می‌کنند.
این حس‌ها می‌توانند روز به روز و حتی ساعت به ساعت تغییر کنند. برای ما اغلب دشوار است که بدانیم چه چیزی باید بگوییم و چگونه از فرد مبتلا به سرطان سینه حمایت کنیم.
یکی از مهم ترین راه‌های حمایت از بیمار مبتلا به سرطان این است که فقط در کنارش باشید و اجازه بدهید احساسش را بیان کند.

یکی از مهم ترین راه‌های حمایت از بیمار مبتلا به سرطان این است که فقط در کنارش باشید و اجازه بدهید احساسش را بیان کند.

سعی کنید از اشک‌هایی که می‌ریزد، نترسید. گریه کردن ممکن است راهی مفید برای او باشد تا احساسش را بیان کند. اگر فکر می‌کنید کار مناسبی است، دستش را در دست بگیرید، یا این‌که او را بغل کنید.
اگر فرد از بیمار شدن خودش عصبانی باشد، ممکن است این عصبانیت را به شما منتقل کند. این کار می‌تواند آسیب‌زا باشد چون در هر حال، شما در تلاش برای حمایت از او هستید. اما اگر چنین اتفاقی رخ داد، سعی کنید به یاد داشته باشید که او به دلیل ابتلا به سرطان ناراحت و خشمگین است، نه از رفتار شما.
بسته به این‌که چقدر احساسی هستید، گاهی اوقات گوش دادن به صحبت‌های دوست یا خویشاوندی که درباره سرطان حرف می‌زند، می‌تواند سخت یا ناراحت‌کننده باشد، اما این موضوع را بدانید که بیمار، با بیان احساسش به خودش کمک می‌کند.

3- حمایت از خودتان
حمایت از یک دوست یا خویشاوند بیمار، کاری بسیار سخت و ناراحت‌کننده است. برای اینکه بتوانید به حمایت از دوست یا خویشاوندتان ادامه بدهید، باید ابتدا از خودتان مراقبت کنید.
بسته به اینکه چقدر درگیر حمایت از بیمار مبتلا به سرطان سینه (یا هر بیمار دیگر) هستید، مهم است که خوب غذا بخورید، به طور منظم ورزش کنید، خواب شبانه خوبی داشته باشید و کمی برای خودتان وقت بگذارید.
اگر انجام این کارها برایتان دشوار است و احساس خستگی می‌کنید، به یکی از دوستان، اعضای خانواده یا پزشک عمومی خود اطلاع دهید.

مراقب افسردگی باشید
افسردگی در بین مراقبان بیمار شایع است، اما مراقبت از بیمار همیشه باعث افسردگی نمی‌شود. اگر در طول مراقبت از بیمار، انرژی ندارید، زیاد گریه می‌کنید یا به راحتی عصبانی می‌شوید، ممکن است یک علامت هشداردهنده برای افسردگی باشد.
بسیاری از مردم احساس افسردگی را به‌عنوان نشانه‌ای از ضعف می‌بینند تا نشانه‌ای از عدم تعادل، اما نادیده گرفتن یا انکار این حس‌ها باعث از بین رفتن آن‌ها نمی‌شود.

اگر در طول مراقبت از بیمار، انرژی ندارید، زیاد گریه می‌کنید یا به راحتی عصبانی می‌شوید، ممکن است یک علامت هشداردهنده برای افسردگی باشد.

راهکارهایی برای کمک به کاهش استرس وجود دارد که می‌تواند به پیشگیری از افسردگی جدی‌تر که ممکن است در طول زمان ایجاد شود، کمک کند. این کارها را انجام بدهید:

• کمک گرفتن از خانواده و دوستان در مراقبت از بیمار
• انجام فعالیت‌های ورزش
• داشتن رژیم غذایی سالم
• بهره بردن از حمایت معنوی مثل دعا کردن، نوشتن روزانه خاطرات، یا مراقبه
• تفریح در کنار دوستان (به احتمال زیاد از داشتن تفریح در این شرایط، احساس عذاب وجدان دارید، اما به خودتان یادآوری کنید برای مراقبت از بیمار باید سالم و سرحال باشید)
• کمک گرفتن از متخصصان روانشناس

ناگفته پیداست که مراقبان اغلب بر روی فرد مبتلا به سرطان تمرکز می‌کنند و به فکر خودشان نیستند. بله! شما مراقبت از بیمار را بر عهده دارید، اما خودتان هم نیازهایی دارید که نباید آن‌ها را نادیده بگیرید.

این کارها را در برنامه خود بگنجانید
سه نوع فعالیت وجود دارد که باید برای خودتان انجام دهید:

• شرکت در برنامه‌هایی که افراد دیگر را هم درگیر می‌کند مثل صرف ناهار با یک دوست.
• انجام فعالیت‌هایی که به شما احساس موفقیت می‌دهند مثل ورزش کردن یا به پایان رساندن یک پروژه.
• انجام فعالیت‌هایی که به شما احساس خوب یا آرامش می‌دهند مثل تماشای یک فیلم خنده‌دار، یا پیاده‌روی.

اگر نمی‌خواهید همراه بیمار سرطان سینه باشید
کاملا طبیعی است که هنگام مراقبت از بیمار در برخی مواقع احساس فشار کنید. اگر خانواده شما در گذشته روابط ناآرامی داشتند، ممکن است از خودتان یا حتی اعضای دیگر خانواده بپرسید: «چرا من باید از بیمار مراقبت کنم؟»
ممکن است احساس کنید که نقش مراقب، بدون رضایت شما به شما سپرده شده. ممکن است احساس کنید که برای این کار آمادگی ندارید یا حتی قادر به مدیریت مسئولیت‌ها و احساس ناشی از آن نیستید.

شما باید در مورد محدودیت‌های خودتان تصمیم بگیرید و در سریع‌ترین زمان آن‌ها را به دیگران اطلاع بدهید.

ممکن است از جانب اعضای خانواده و دوستانتان برای مراقبت از بیمار تحت فشار باشید، حتی اگر علاقه یا توانایی این کار را ندارید، ممکن است مجبور به این کار شوید.
اگر به دلیل خواسته‌های دیگران، نقش مراقب بیمار را بر عهده گرفته‌اید، باید به این موضوع فکر کنید چه احساسی دارید. حس‌های متضاد شما در شروع این نقش می‌تواند بعدها به احساس ناامیدی بیشتر منجر شود.
شما باید در مورد محدودیت‌های خودتان تصمیم بگیرید و در سریع‌ترین زمان آن‌ها را به دیگران اطلاع بدهید. اگر می‌دانید که با مقاومت مواجه خواهید شد، ابتدا با یک مددکار اجتماعی صحبت کنید.

خلاصه
مهم‌ترین نکته درباره همراه بیمار سرطان سینه و مراقبت از بیمار این است که نباید نیازهای خود را نادیده بگیرید. شما می‌توانید از بیمار، حمایت عملی و حمایت عاطفی داشته باشید. فعالیت‌هایی مثل تماشای فیلم، پیاده‌روی، یا مراقبه هم جزو کارهایی است که باید برای خودتان انجام بدهید.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

مطالعات و آمارها نشان می‌دهند که تنها حدود ۲۰ درصد از افرادی که به سرطان تخمدان مبتلا هستند در مراحل اولیه با مراجعه به دکتر متوجه آن می‌شوند. اگر سرطان تخمدان زود تشخیص داده شود ۹۴ درصد از مبتلایان می‌توانند ۵ سال بیشتر عمر کنند و از پیشروی آن جلوگیری شود. در ادامه بیشتر درباره روش ‌های تشخیص سرطان تخمدان و علل ایجاد آن صحبت خواهیم کرد.

در این مقاله می‌خوانید:

• سرطان تخمدان چیست؟
• علائم سرطان تخمدان
• علل ابتلا به سرطان تخمدان چیست؟
• انواع سرطان تخمدان
• روش ‌های تشخیص سرطان تخمدان

سرطان تخمدان چیست؟

سرطان تخمدان با رشد بیش از حد سلول‌ها در تخمدان‌ها ایجاد می‌شود. این سلول‌ها به سرعت تکثیر می‌شوند و می‌توانند به بافت‌های سالم بدن حمله کرده و آن‌ها را از بین ببرند. دستگاه تناسلی زنان شامل دو تخمدان است که در دو طرف رحم قرار دارند.  هر کدام از آن‌ها به اندازه یک بادام هستند و هورمون‌های استروژن و پروژسترون تولید می‌کنند. در صورت ابتلای فرد به سرطان تخمدان ممکن است یکی از تخمدان‌ها یا هردو درگیر شوند.

علائم سرطان تخمدان

زمانی که سرطان تخمدان برای اولین بار ایجاد می‌شود، ممکن است علائم قابل توجهی ایجاد نکند یا علائم آن به سایر بیماری‌های شایع‌تر دستگاه تناسلی زنان نسبت داده شود.

از جمله علائم و نشانه‌های سرطان تخمدان، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• نفخ یا تورم شکم
• احساس سیری زودهنگام حین غذا خوردن
• کاهش وزن
• ناراحتی و درد در ناحیه لگن
• خستگی و بی‌حالی
• کمر دردهای مزمن و بی‌دلیل
• تغییر در عادات روده مانند یبوست
• نیاز مکرر به ادرار کردن

علل ابتلا به سرطان تخمدان چیست؟

مشخص نیست که چه عواملی باعث سرطان تخمدان می‌شود، اگرچه پزشکان مواردی را از جمله مصرف سیگار، مشروبات الکلی، ابتلا به زگیل‌های تناسلی خطرناک شناسایی کرده‌اند که می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد. پزشکان می‌دانند که سرطان تخمدان زمانی شروع می‌شود که سلول‌های داخل یا نزدیک تخمدان‌ها دچار جهش شوند.

یک سلول حاوی دستورالعمل‌هایی است که به سلول می‌گوید چه کاری انجام دهد. این جهش‌ و تغییرات به سلول‌ها می‌گوید که به سرعت رشد کرده و تکثیر شوند و توده‌ای از سلول‌های سرطانی (تومور) ایجاد کنند. سلول‌های سرطانی زمانی به زندگی خود ادامه می‌دهند که سلول‌های سالم بمیرند. آنها می‌توانند به بافت‌های مجاور حمله کنند و از تومور اولیه جدا شوند و به سایر قسمت های بدن گسترش یابند که به آن متاستاز می‌گویند.

انواع سرطان تخمدان

نوع سلولی که سرطان در آن شروع می‌شود، نوع سرطان تخمدان را تعیین می‌کند. پزشک با تشخیص درست نوع سرطان بهترین درمان را تجویز می‌کند.

انواع سرطان تخمدان عبارتند از:

سرطان اپیتلیال تخمدان

این نوع سرطان رایج‌ترین از بین گزینه‌های دیگر است و شامل چندین زیرگروه از جمله سرطان سروز، کارسینوم موسینوس می‌شود. این سرطان از سلول‌های قشر نازک بخش خارجی تخمدان آغاز می‌شود.

تومورهای استرومال

این تومورهای نادر معمولاً در مراحل اولیه نسبت به سایر سرطان‌های تخمدان تشخیص داده می‌شوند و سلول‌های بافت تخمدان که وظیفه تولید هورمون را دارند، درگیر می‌کنند.

تومورهای رده جنسی

این نوع از سرطان ابتدا سلول‌های تخمک‌گذار را درگیر می‌کنند. این نوع سرطان نادر است و معمولا در سنین نوجوانی و جوانی رخ می‌دهد.

روش ‌های تشخیص سرطان تخمدان

روش ‌های تشخیص سرطان تخمدان متفاوت است و شامل آزمایش‌های مختلفی می‌شود. این روش‌ها توسط پزشک براساس شرایط فرد و علائم آن تجویز می‌شوند.

معاینه لگن

در طول معاینه لگن، پزشک انگشتان خود را وارد واژن می‌کند و همزمان دست دیگرش را روی شکم شما فشار می‌دهد تا اندام های لگنی شما را لمس کند. پزشک همچنین دستگاه تناسلی خارجی، واژن و دهانه رحم شما را به صورت بصری معاینه می‌کند.

تصویربرداری

تست‌های تصویربرداری مانند سونوگرافی یا سی تی اسکن شکم و لگن ممکن است به تعیین اندازه، شکل و ساختار تخمدان و شرایط آن کمک کند.

آزمایش خون

آزمایش خون ممکن است برای بررسی عملکرد اندام‌های شما باشد یا پزشک ممکن است خون شما را برای نشانگرهای تومور که نشان دهنده سرطان تخمدان هستند آزمایش کند. به عنوان مثال، آزمایش آنتی ژن سرطانی (CA) 125 می‌تواند پروتئینی را که اغلب در سطح سلول‌های سرطانی تخمدان یافت می‌شود، شناسایی کند. این آزمایشات نمی‌تواند قطعی به پزشک بگوید که آیا سرطان دارید یا خیر، اما ممکن است سرنخ‌هایی درباره تشخیص ارائه دهند.

نمونه برداری

گاهی اوقات پزشک نمی‌تواند از وجود سلول‌های سرطانی با آزمایش‌های معمول مطمئن شود. در این صورت یک جراحی کوچک برای نمونه‌برداری از بافت تخمدان و آزمایش آن برای اطمینان از وجود سلول‌های سرطانی ترتیب می‌دهد.

آزمایش ژنتیک

پزشک ممکن است آزمایش نمونه خون را برای بررسی تغییرات ژنی که خطر سرطان تخمدان را افزایش می‌دهد، توصیه کند. دانستن تغییر ارثی در DNA به پزشک کمک می‌کند تا درباره برنامه درمانی تصمیم بگیرد. همچنین بعد از مشخص شدن نتایج شما می‌توانید آن اطلاعات را با خویشاوندان خونی خود، مانند خواهر و برادر و فرزندانتان به اشتراک بگذارید، زیرا آن‌ها نیز ممکن است در معرض خطر ابتلا به همان تغییرات ژنی باشند.

کلام آخر

همان طور که اشاره کردیم، سرطان تخمدان مانند بسیاری از انواع دیگر سرطان می‌تواند برای مدت طولانی خاموش بماند و علائم قابل توجهی را ایجاد نکند. چکاپ‌های مرتب می‌توانند کمک کنند که به موقع متوجه هرگونه تغییر غیر عادی در تخمدان‌ها پ دستگاه تناسلی خود شوید. در این مقاله قصد داشتیم تا اطلاعات بیشتری درباره روش ‌های تشخیص سرطان تخمدان، علل و علائم آن در اختیارتان قرار دهیم تا آگاهی بیشتری درباره این بیماری رایج در زنان داشته باشید.

سیستیت ماه عسل، اصطلاحی پزشکی برای التهاب مثانه است. التهاب، زمانی رخ می‌دهد که قسمتی از بدن شما متورم شود که می‌تواند دردناک هم باشد. در این مقاله با روش های درمان عفونت ماه عسل آشنا می‌شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• چرا عفونت ماه عسل یا سیستیت مال عسل، ایجاد می‌شود؟
• علائم عفونت ماه عسل
• چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
• تشخیص سیستیت ماه عسل
• روش های درمان عفونت ماه عسل
• درمان سایر اشکال سیستیت غیر عفونی
• خلاصه

چرا عفونت ماه عسل یا سیستیت ماه عسل، ایجاد می‌شود؟
در بیشتر مواقع، سیستیت زمانی اتفاق می‌افتد که عفونت ناشی از باکتری وجود داشته باشد که به آن عفونت مجاری ادراری می‌گویند. ابتلا به عفونت مثانه می‌تواند برای هر شخصی دردناک و آزاردهنده باشد، اما اگر عفونت به کلیه‌های شما سرایت کند، می‌تواند به یک مشکل جدی برای سلامتی تبدیل شود.
سیستیت ممکن است در واکنش به برخی داروها یا پرتودرمانی هم رخ دهد. گاهی استفاده از محصولات بهداشتی، ژل اسپرم‌کش یا استفاده طولانی از کاتتر، مثانه را تحریک می‌کنند که منجر به التهاب مثانه می‌شود. سیستیت همچنین می‌تواند به عنوان عارضه یک بیماری دیگر هم رخ دهد.
درمان متداول سیستیت ناشی از باکتری، مصرف داروهای آنتی‌بیوتیکی است. درمان سایر انواع سیستیت به علت آن‌ها بستگی دارد.

علائم عفونت ماه عسل
علائم و نشانه‌های سیستیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• میل شدید و مداوم برای ادرار کردن
• درد یا احساس سوزش هنگام ادرار کردن
• دفع مکرر و مقدار کمی ادرار
• خون در ادرار (هماچوری)
• دفع ادرار کدر یا با بوی تند
• ناراحتی لگن
• احساس فشار در ناحیه زیر ناف
• تب با درجه پایین

در کودکان خردسال، دوره‌های جدید نشت ادرار تصادفی در طول روز ممکن است نشانه‌ای از عفونت دستگاه ادراری باشد. شب‌ادراری و خیس کردن رختخواب در شب به خودی خود به دلیل عفونت ادراری اتفاق نمی‌افتد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر علائم و نشانه‌های عفونت کلیه را دارید، باید فورا به پزشک مراجعه کنید. این علائم عبارتند از:

• درد کمر یا پهلو
• تب و لرز
• تهوع و استفراغ

اگر دچار ادرار فوری، مکرر یا دردناک شدید که چندین ساعت یا بیشتر، طول می‌کشد یا اگر متوجه خون در ادرار خود شدید، با پزشک تماس بگیرید. اگر در گذشته به عفونت ادراری مبتلا شده‌اید و علائمی مشابه با عفونت ادراری قبلی دارید، به پزشک مراجعه کنید.
همچنین اگر پس از پایان درمان آنتی‌بیوتیک، دوباره علائم سیستیت ایجاد شد، حتما به پزشک مراجعه کنید. شاید لازم باشد پزشک نوع دیگری از دارو را برایتان تجویز کند.
اگر فرزند شما در طول روز هم کنترل خود را از دست داده، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.
در مردهای سالم، ابتلا به سیستیت بسیار نادر است، اما هر گونه علائم باید توسط پزشک، بررسی شود.

تشخیص سیستیت ماه عسل
اگر علائم سیستیت دارید، در اسرع وقت با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می‌تواند سیستیت را بر اساس علائم و سابقه پزشکی شما تشخیص بدهد.
هنگامی که اطلاعات بیشتری برای تشخیص لازم باشد، پزشک ممکن است این موارد را توصیه کند:

تجزیه و تحلیل ادرار
برای این آزمایش، لازم است مقدار کمی ادرار را در یک ظرف جمع‌آوری کنید. پزشک ادرار را برای علائم عفونت، مانند باکتری، خون یا چرک بررسی می‌کند. اگر باکتری پیدا شد، ممکن است لازم باشد آزمایشی به نام کشت ادرار هم انجام دهید تا بررسی شود چه نوعی از باکتری باعث عفونت شده است.

تصویربرداری
معمولا برای سیستیت، نیازی به آزمایش تصویربرداری نیست. اما در برخی موارد، تصویربرداری ممکن است مفید باشد. مثلا انجام سونوگرافی ممکن است به پزشک کمک کند تا به سایر علل التهاب مثانه مثل تومور یا مشکلات آناتومی پی ببرد.

روش های درمان عفونت ماه عسل
به طور کلی، سیستیت ناشی از عفونت باکتریایی با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شود. درمان سایر انواع سیستیت به عامل ایجاد آن بستگی دارد.

درمان سیستیت باکتریایی
انواع آنتی‌بیوتیک، اولین خط درمان سیستیت ناشی از باکتری هستند. اینکه باید کدام دارو را برای چه مدتی استفاده کنید به سلامت کلی شما و باکتری‌های موجود در ادرارتان بستگی دارد.

عفونت برای اولین بار
علائم عفونت، اغلب در چند روز اول مصرف آنتی‌بیوتیک بهبود پیدا می‌کند. اما بسته به شدت عفونت، احتمالا به مدت سه روز تا یک هفته باید آنتی‌بیوتیک مصرف کنید.

علائم عفونت، اغلب در چند روز اول مصرف آنتی‌بیوتیک بهبود پیدا می‌کند. اما بسته به شدت عفونت، احتمالا به مدت سه روز تا یک هفته باید آنتی‌بیوتیک مصرف کنید.

داروها را دقیقا طبق دستور پزشک مصرف کنید. حتی اگر فکر می‌کنید بهبود پیدا کرده‌اید قرص‌ها را زودتر از زمان لازم، قطع نکنید. تکمیل دوره درمان مهم است تا مطمئن شوید عفونت به طور کامل از بین رفته است.

عفونت ادراری مکرر
اگر عفونت ادراری مکرر دارید، ممکن است پزشک از شما بخواهد برای مدت طولانی‌تری آنتی‌بیوتیک مصرف کنید. همچنین پزشک عمومی ممکن است شما را به پزشک متخصص در اختلالات دستگاه ادراری (اورولوژیست یا نفرولوژیست) ارجاع دهد.
متخصص اورولوژی می‌تواند مشکلات اورولوژیکی منجر به عفونت را بررسی کند. در برخی موارد، مصرف یک دوز آنتی‌بیوتیک بعد از رابطه جنسی می‌تواند برای پیشگیری از عفونت‌های مکرر، مفید باشد.

عفونت اکتسابی در بیمارستان
عفونت‌های مثانه اکتسابی در بیمارستان می‌تواند در روند درمان، چالش ایجاد کند. باکتری‌های موجود در بیمارستان‌ها اغلب به انواع رایج آنتی‌بیوتیک‌های مورد استفاده برای درمان عفونت‌های مثانه اکتسابی، مقاوم هستند. به همین دلیل ممکن است به انواع مختلف آنتی‌بیوتیک و روش‌های درمانی متفاوتی نیاز داشته باشید.

خانم‌هایی که دوره یائسگی را پشت سر می‌گذارند ممکن است در معرض خطر سیستیت قرار بگیرند. به عنوان بخشی از درمان، ممکن است پزشک برایتان کرم استروژن واژینال تجویز کند.

خانم‌هایی که دوره یائسگی را پشت سر می‌گذارند ممکن است در معرض خطر سیستیت قرار بگیرند. به عنوان بخشی از درمان، ممکن است پزشک برایتان کرم استروژن واژینال تجویز کند. اما استروژن واژینال تنها در صورتی توصیه می‌شود که بتوانید از این دارو بدون افزایش خطر سایر مشکلات سلامتی، استفاده کنید.

درمان سایر اشکال سیستیت غیر عفونی
برخی از افراد به مواد شیمیایی موجود در محصولاتی مانند اسپرم‌کش حساس هستند. اجتناب از این محصولات ممکن است به کاهش علائم و جلوگیری از حملات بیشتر سیستیت کمک کند.
نوشیدن مایعات زیاد به دفع موادی که ممکن است مثانه را تحریک کنند، کمک می‌کند.
درمان سیستیت که در اثر شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی ایجاد شده، بر مدیریت درد با مصرف دارو متمرکز است.

خلاصه
میل شدید و مداوم برای ادرار کردن، درد یا احساس سوزش هنگام ادرار کردن، دفع مکرر و مقدار کمی ادرار، خون در ادرار و دفع ادرار کدر یا با بوی تند، برخی از علائم ابتلا به عفونت ماه عسل هستند. همان‌طور که گفتیم روش های درمان عفونت ماه عسل بر اساس علت ایجاد آن متفاوتند، اما مصرف آنتی‌بیوتیک یک درمان رایج است. برای پیشگیری از این مشکل باید مایعات زیاد مصرف کنید.

برای یافتن متخصص مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سیستیت ماه عسل، یک وضعیت پزشکی کاملا واقعی است، اما زنان را فقط در ماه عسل تحت تاثیر قرار نمی‌دهد. زمانی که مقاربت واژینال منجر به عفونت دستگاه ادراری شود، این بیماری به وجود می‌آید.
معمولا زمانی ایجاد می‌شود که فشار آلت تناسلی مرد، دیواره پشتی مثانه را تحریک می‌کند و ارگانیسم‌هایی را به داخل مثانه فشار می‌دهد. بنابراین اگر بلافاصله بعد از رابطه جنسی ادرار نکنید، این ارگانیسم‌ها می‌تواند باعث عفونت شود.

در این مقاله می‌خوانید:

• علائم سیستیت ماه عسل
• سیستیت ماه عسل در زنان شایع‌تر است، یا مردان؟
• علت سیستیت ماه عسل
• آیا سندرم ماه عسل در دوران بارداری مضر است؟
• درمان سیستیت ماه عسل
• چگونه از ابتلا به سیستیت جلوگیری کنیم؟
• خلاصه

علائم سیستیت ماه عسل
اگر تا به حال به عفونت ادراری مبتلا شده باشید، می‌دانید که نیمی از زنان مبتلا این علائم را تجربه می‌کنند:

• سوزش یا احساس درد در هنگام ادرار
• تکرر ادرار
• درد بالای استخوان شرمگاهی
• ادرار کدر یا خونی

سیستیت ماه عسل، یک شکل رایج از عفونت ادراری است که می‌تواند پس از اولین رابطه جنسی زن یا پس از یک دوره پرهیز از رابطه جنسی ایجاد شود. به همین دلیل آن را به نام «سیستیت ماه عسل» می‌شناسند.

سیستیت ماه عسل در زنان شایع‌تر است، یا مردان؟
این عارضه معمولا در خانم‌هایی که بچه‌دار نشده‌اند شایع‌تر است و تقریبا چهار درصد از کل عفونت‌های ادراری و 60درصد موارد عود را تشکیل می‌دهد.

سیستیت ماه عسل، معمولا در خانم‌هایی که بچه‌دار نشده‌اند شایع‌تر است و تقریبا چهار درصد از کل عفونت‌های ادراری و 60درصد موارد عود را تشکیل می‌دهد.

همچنین شواهدی وجود دارد که سیستیت ماه عسل در رابطه‌هایی که در آن از کاندوم استفاده می‌شود، رایج‌تر است. اما لازم است اقدامات جنسی ایمن را در نظر بگیرید.
این بیماری بین زنان 20ساله شیوع دارد، اما در زنان مسن که ممکن است دوباره ازدواج کنند و رابطه جنسی داشته باشند، هم رواج دارد. سیستیت علاوه بر اینکه بسیار ناراحت‌کننده است، اگر درمان نشود، می‌تواند به عفونت مثانه یا کلیه منجر شود.
شاید بپرسید که آیا مردان به این مشکل مبتلا نمی‌شوند؟ آن‌ها هم مبتلا می‌شوند، اما زنان به دلیل آناتومی خود بیشتر از مردان مستعد ابتلا به بیماری‌های عفونی هستند. مجرای ادرار زن کوتاه است، بنابراین باکتری‌ها راحت‌تر می‌توانند به مثانه وارد شوند.

علت سیستیت ماه عسل
زمانی که باکتری‌ها، به‌ویژه باکتری‌هایی که در اطراف مقعد وجود دارند، به واژن وارد می‌شوند، عفونت به وجود می‌آید.

آیا سندرم ماه عسل در دوران بارداری مضر است؟
طبق مطالعات صورت گرفته، زنان باردار در معرض خطر عفونت ادراری قرار دارند که این اتفاق به‌ویژه بعد از ماه ششم بارداری رخ می‌دهد. با این حال، ابتلا به سیستیت در دوران بارداری واقعا به جنین آسیب نمی‌رساند، اما اگر در چنین شرایطی گیر کرده‌اید، توصیه می‌شود که مراحل درمان را در اسرع وقت شروع کنید. تاخیر در درمان می‌تواند باعث گسترش عفونت شود و بر کلیه‌ها تاثیر منفی بگذارد که منجر به بروز مشکلاتی مانند تولد نوزادان نارس یا کم‌وزن می‌شود.

درمان سیستیت ماه عسل
سیستیت ماه عسل معمولا به سرعت قابل درمان است. هنگامی که پزشک شما سیستیت را تایید کرد، احتمالا برایتان آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند تا عفونت سریع برطرف شود. در موارد بسیار دردناک، ممکن است مسکن هم برای دوره‌ای کوتاه برایتان تجویز شود.
معمولا به خانم‌ها توصیه می‌شود تا زمان رفع عفونت از رابطه جنسی خودداری کنند.
هنگام رابطه جنسی از روان‌کننده واژن برای جلوگیری از خشکی واژن استفاده کنید تا واژن را مرطوب نگه دارد و ادرار پس از مقاربت را به بخشی منظم از روتین خود تبدیل کنید.

راه ایده‌آل برای جلوگیری از عفونت‌های ادراری مرتبط با رابطه جنسی، این است که درست قبل و بعد از مقاربت، ادرار کنید.

یک بار دیگر هم تاکید می‌کنیم که راه ایده‌آل برای جلوگیری از عفونت‌های ادراری مرتبط با رابطه جنسی، این است که درست قبل و بعد از مقاربت، ادرار کنید. با این حال، برخی از زنان نمی‌توانند بلافاصله بعد از رابطه جنسی ادرار کنند. دلیل این اتفاق این است که احتمالا عضلاتی که ترشح ادرار را کنترل می‌کنند بعد از رابطه جنسی، شل نمی‌شوند، بنابراین ادرار در مثانه باقی می‌ماند و خطر عفونت را افزایش می‌دهد.
به‌ویژه زنان یائسه ممکن است پس از رابطه جنسی به دلیل تغییرات در واژن و مجرای ادرار که با از دست دادن استروژن رخ می‌دهد، در ادرار کردن دچار مشکل شوند.
اگر سیستیت برای مدت طولانی ادامه پیدا کرد، یا بسیار شدید شد، به متخصص زنان مراجعه کنید. با خیال راحت آنچه را که تجربه می‌کنید با پزشک خود به اشتراک بگذارید و مواردی را که پزشک مطرح می‌کند، اجرا کنید.

چگونه از ابتلا به سیستیت جلوگیری کنیم؟
نوشیدن آب زیاد و ادرار کردن، به تخلیه مثانه و مجرای ادرار کمک می‌کند که در از بین بردن باکتری‌ها موثر است. اینطور توصیه می‌شود که بلافاصله پس از رابطه جنسی هم باید ادرار کنید. ادرار کردن بعد از رابطه جنسی به دفع باکتری‌هایی که ممکن است وارد مجرای ادرار شده باشند کمک می‌کند.

برخی از بیماران می‌گویند که نوشیدن منظم آب زغال‌اخته می‌تواند به محافظت در برابر سیستیت کمک کند، اما آب زغال‌اخته، پس از ابتلا به عفونت ادراری، باعث بهبود علائم نمی‌شود.

اگر مستعد ابتلا به عفونت ادراری هستید، سعی کنید سیستم ایمنی بدن خود را سالم نگه دارید و در صورت تحریک مثانه از نوشیدن بیش از حد قهوه، نوشابه، آب‌میوه و مصرف غذاهای تند خودداری کنید.
برخی از بیماران می‌گویند که نوشیدن منظم آب زغال‌اخته می‌تواند به محافظت در برابر سیستیت کمک کند، اما آب زغال‌اخته، پس از ابتلا به عفونت ادراری، باعث بهبود علائم نمی‌شود.
مطالعات همچنین نشان می‌دهد که مصرف یک قرص آنتی‌بیوتیک بلافاصله پس از مقاربت می‌تواند به پیشگیری از سیستیت مرتبط با رابطه جنسی کمک کند.
اگر مستعد این مشکل هستید، شاید بهتر باشد از همین راهکار استفاده کنید، صد البته باید با پزشک هم مشورت کنید.

خلاصه
ورود باکتری‌ها به واژن، علت ایجاد سیستیت ماه عسل است، شما می‌توانید با ادرار کردن قبل و بعد از رابطه، احتمال ابتلا به این بیماری را کاهش بدهید. مصرف آب به مقدار کافی، ادرار کردن هر چند ساعت یک‌بار و پرهیز از مصرف مقدار زیادی کافئین، آب‌میوه و خوراکی‌های تند از راهکارهایی است که برای کاهش ابتلا به سیستیت می‌توانید به کار ببرید.

برای یافتن متخصص مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.