دسته: قبل از بارداری

افسانه‌های زیادی در مورد فعالیت جنسی وجود دارد، یکی از آن‌ها این است که در اولین رابطه زناشویی، شما آسیب می‌بینید، یا درد شدیدی خواهید داشت.
اگر چه ناراحتی جزئی شایع است، اما نباید باعث درد شود، چه با تحریک واژن، مقعد، یا حتی دهان.
نکاتی هست که در رابطه با اولین رابطه زناشویی باید بدانید تا به آرامش اعصاب خود، به حداقل رساندن ناراحتی، محافظت از خود و داشتن اوقاتی خوش کمک کند.

اولین رابطه زناشویی هر شخص متفاوت است
برخی افراد رابطه جنسی را عملی می‌دانند که در آن آلت تناسلی به داخل واژن نفوذ می‌کند.
برخی دیگر ممکن است تحریک دهانی، با انگشت یا نفوذ مقعدی را برای خود به عنوان رابطه جنسی تعریف کنند.
به این دلیل که تعریف هر کس از رابطه جنسی متفاوت است و به این دلیل که اولین رابطه زناشویی هر فرد متفاوت است، ما قصد داریم در این‌باره بیشتر صحبت کنیم تا بدانید چگونه می‌توانید ناراحتی را به حداقل برسانید.

نکات کلی برای کاهش ناراحتی در اولین رابطه زناشویی
صرف نظر از نوع فعالیت‌های جنسی که می‌خواهید انجام دهید، چند نکته یا قانون کلی وجود دارد که می‌توانید برای راحت‌تر کردن اولین تجربه جنسی خود از آن‌ها استفاده کنید.

1- با آناتومی خود آشنا شوید
آشنایی با آناتومی بدنتان به شما کمک می‌کند تا بفهمید چه زوایا، یا موقعیت‌های خاصی برای شما ناراحت‌کننده هستند، در حالی که برخی دیگر لذت‌بخش‌اند. 
با مسلح کردن خود به این دانش، می‌توانید به همسرتان بگویید که چگونه به شما لذت بدهد.

2- در مورد نگرانی‌های خود با شریک زندگیتان صحبت کنید
اگر عصبی هستید، در مورد این موضوع با شریک زندگیتان صحبت کنید. اگر نگران هستید که به شما آسیب برسد، به او بگویید.
با یکدیگر، می‌توانید اقدامات احتیاطی را انجام دهید تا مطمئن شوید که از لحاظ فیزیکی و احساسی تا حد امکان راحت هستید.

رابطه جنسی، مهارتی است که با گذشت زمان می‌توانید در آن بهتر شوید. مانند رانندگی یا حتی پیاده‌روی، ممکن است فورا در آن مهارت نداشته باشید.

3- در مورد عملکردتان در رابطه جنسی و ارگاسم، انتظارات واقع‌بینانه داشته باشید
ممکن است این فشار را احساس کنید که باید به شریک زندگی‌تان یا خودتان ارگاسم بدهید. بسیاری از افراد در اولین باری که رابطه جنسی دارند، ارگاسم می‌گیرند و باعث ارگاسم همسرشان می‌شوند، اما همه این‌طور نیستند و هیچ اشکالی ندارد!
رابطه جنسی، مهارتی است که با گذشت زمان می‌توانید در آن بهتر شوید. مانند رانندگی یا حتی پیاده‌روی، ممکن است فورا در آن مهارت نداشته باشید.
اما شما می‌توانید مهارت خود را در طول زمان از طریق تمرین و مطالعه درباره آن بهبود ببخشید.
تعیین انتظارات واقع‌بینانه در مورد لذت جنسی و ارگاسم مهم است، چون می‌تواند مقداری از فشار را کاهش دهد.

4- آهسته پیش بروید
سکس می‌تواند بسیار هیجان‌انگیز باشد، بنابراین ممکن است احساس کنید که باید سریع پیش بروید، به‌خصوص اگر عصبی هستید!
در ابتدا از حرکات آهسته و ملایم استفاده کنید و اگر هر دو دوست دارید آن را تغییر دهید.
در مورد هر نوع دخول، ایده خوبی است که آهسته پیش بروید، چون می‌تواند به عضلات واژن یا مقعد شما زمان دهد تا آرام شود و به احساس دخول عادت کنند.
همچنین کاهش سرعت به شما فرصتی می‌دهد تا از این تجربه لذت ببرید.

5- برای پیش‌نوازی وقت بگذارید
پیش‌نوازی، راهی عالی برای آرامش ذهن، افزایش آگاهی بدن و تجربه لذت جنسی است.
ممکن است در هنگام پیش‌نوازی نعوظ پیدا کنید. اگر زن هستید، ممکن است خیس شوید، یعنی واژن شما مایعی ترشح می‌کند که واژن را قبل از فعالیت جنسی روان می‌کند.
پیش‌نوازی می‌تواند برای افراد مختلف، متفاوت به نظر برسد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• بوسیدن
• در آغوش گرفتن

6- صحبت کردن در مورد رابطه جنسی
برای برخی، مرز بین پیش‌نوازی و رابطه جنسی مبهم است. به یاد داشته باشید، همه ما تعریف خود را از رابطه جنسی داریم!

7- از روان‌کننده استفاده کنید!
اگر قصد دارید رابطه جنسی داشته باشید، روان‌کننده‌ها می‌توانند مفید باشند.
اگر از کاندوم استفاده می‌کنید، باید از روان‌کننده‌های روغنی خودداری کنید. روغن می‌تواند باعث ایجاد سوراخ در کاندوم شود و آن را بی‌فایده کند. یک روان‌کننده بر پایه آب تهیه کنید.

8- پوزیشن‌های مختلف را امتحان کنید
اگر یک موقعیت جنسی برای شما ناراحت‌کننده است، می‌توانید دیگری را امتحان کنید.
البته، پوزیشنی که انتخاب می‌کنید به نوع اندام تناسلی شما، اندام تناسلی همسرتان و نوع عمل جنسی که می‌خواهید انجام دهید بستگی دارد.
اغلب، بهتر است آن را ساده نگه دارید و کاری را انجام دهید که برای شما و شریک زندگیتان مناسب است.

9- همانطور که در حال رابطه جنسی هستید، شرایط بررسی کنید
از شریک زندگی خود بپرسید که در طول رابطه جنسی چگونه است. می‌توانید این سئوال‌ها را بپرسید:

• آیا از این کار لذت می‌برد؟
• آیا راحت است؟

اگر احساس ناراحتی وجود دارد، می‌توانید از همسرتان بخواهید توقف کند، استراحت کند، یا موقعیت خود را تغییر دهد. اگر مطمئن نیستید چه چیزی بگویید، از این جملات استفاده کنید:

• راحت نیستم. توقف کنیم.
• من از این کار لذت نمی‌برم، موقعیت‌ها را تغییر دهیم.
• آیا می توانیم آهسته‌تر حرکت کنیم؟

اگر قرار است رابطه جنسی واژینال داشته باشید

• از روان‌کننده استفاده کنید، به‌خصوص اگر واژن شما خیلی مرطوب نیست.
  

  اگر همسرتان قصد دارد از انگشتان خود برای نفوذ به شما استفاده کند، مطمئن شوید که ناخن نداشته باشد و دست‌هایش را قبل از آن بشوید.

• اگر همسرتان قصد دارد از انگشتان خود برای نفوذ به شما استفاده کند، مطمئن شوید که ناخن نداشته باشد و دست‌هایش را قبل از آن بشوید. ناخن‌های بلند می‌توانند تجربه ناراحت‌کننده‌ای ایجاد کنند.
• وقتی نوبت به دخول می‌شود به آرامی پیش بروید. ضربه‌های ملایم و کم‌عمق با انگشت، یا آلت تناسلی می‌تواند به شل شدن واژن کمک کند.
• همچنین می‌توانید یک بالش زیر لگن خود قرار دهید.
• اگر نگران خونریزی هستید، در حین رابطه جنسی روی یک حوله کهنه دراز بکشید. با این حال، همه افراد در اولین باری که رابطه واژینال دارند، خونریزی نمی‌کنند.

چیزهای دیگری که باید درباره اولین رابطه زناشویی به خاطر بسپارید
هر بار که درگیر فعالیت جنسی هستید، ممکن است به یک عفونت مقاربتی (STI) مبتلا شوید.
عفونت های مقاربتی می ‌توانند از این راه‌ها ایجاد شوند:

• خون
• منی
• ترشحات واژن
• تماس آلت تناسلی با واژه، یا سایر تماس‌های پوستی

بله، شما حتی می‌توانید بیماری‌های مقاربتی را از طریق دست‌هایتان گسترش دهید. در موارد نادر، HPV می‌تواند از دست‌ها به دستگاه تناسلی سرایت کند و بالعکس.
بهترین راه برای پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی، استفاده از کاندوم است.
اگر در مورد رابطه جنسی واژینال صحبت می‌کنیم، می‌توانید در اولین رابطه جنسی هم باردار شوید، یا شخص دیگری را باردار کنید.

اگر نمی‌خواهید باردار شوید، چندین گزینه پیشگیری از بارداری برای شما در دسترس است:

• پیشگیری از بارداری خوراکی (قرص)
• دستگاه‌های داخل رحمی (IUD)
• ایمپلنت‌های ضد بارداری
• کاندوم

بهتر است از قبل با شریک زندگی خود و احتمالا یک پزشک درباره روش‌های کنترل بارداری صحبت کنید.

علائمی که باید مراقب آن‌ها باشید
گاهی اوقات، درد هنگام رابطه جنسی به دلیل یک بیماری زمینه‌ای ایجاد می‌شود. برخی مسائل می‌توانند تحریک، یا دخول دستگاه تناسلی را ناراحت‌کننده سازند:

• خشکی واژن
• عفونت‌های قارچی
• عفونت‌های دستگاه ادراری (UTIs)
  

  بیماری‌های مقاربتی هم می‌تواند رابطه جنسی را با ناراحتی همراه کنند.

• بیماری التهابی لگن
• اندومتریوز
• سیستیت
• واژینیت (التهاب واژن)
• واژینیسموس (سفت شدن غیرارادی عضلات واژن)
• واکنش‌های آلرژیک به کاندوم یا روان‌کننده‌ها

علاوه بر این، بیماری‌های مقاربتی هم می‌تواند رابطه جنسی را با ناراحتی همراه کنند که عبارتند از:

• کلامیدیا
• سوزاک
• تبخال ناحیه تناسلی
• ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)

اگر رابطه جنسی دردناکی را تجربه می‌کنید، به‌خصوص اگر بعد از اولین رابطه جنسی، درد ادامه یابد، به پزشک مراجعه کنید.
پزشک می‌تواند علائم شما را بررسی و در مورد کارهایی که باید انجام دهید، به شما توصیه کند.

نکته آخر
داشتن رابطه جنسی برای اولین بار نباید دردناک باشد.
وقتی اقدامات احتیاطی خاصی انجام بدهید، می‌توانید ناراحتی خود را کاهش دهید و رابطه جنسی بدون درد و لذت‌بخشی داشته باشید.
استفاده از کاندوم، یا سایر روش‌های پیشگیری برای کمک به محافظت در برابر بیماری‌های مقاربتی و احتمال بارداری می‌تواند به آرامش ذهن شما کمک کند.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید تا متخصص مورد نظر خود را پیدا کنید.

خونریزی غیرطبیعی رحم، زمانی است که شما خارج از دوره طبیعی ماهانه خود خونریزی می‌کنید، اما علت خونریزی غیر طبیعی رحم چیست؟
ممکن است شنیده باشید که به آن خونریزی بدون تخمک‌گذاری می‌گویند. خونریزی شما همچنین می‌تواند سنگین‌تر باشد، یا بیشتر از حد معمول طول بکشد.
وقتی نوبت به چرخه‌های قاعدگی می‌رسد، طیف وسیعی از موارد طبیعی وجود دارد، اما پریود ماه به ماه شما نباید مشکلی داشته باشد.
اگر خونریزی آنقدر سنگین، یا غیرقابل پیش‌بینی است که شما را از انجام برخی فعالیت‌ها باز می‌دارد، یا باعث می‌شود کار یا مدرسه را از دست بدهید، ممکن است یک بیماری پزشکی داشته باشید که باید درمان شود.

علائم خونریزی غیر طبیعی رحم
علائم خونریزی غیرطبیعی رحم عبارتند از:

• دوره سنگین (منوراژی)
• خونریزی بین دوره‌های قاعدگی، بعد از رابطه جنسی یا در دوران یائسگی
• دوره‌های طولانی (بیش از 7 روز)
• پریودهای نامنظم

بررسی خونریزی غیر طبیعی رحم
پزشکان هنگام تشخیص خونریزی غیرطبیعی رحم این موارد را بررسی می کنند:

• هر چند وقت یکبار پریود می‌شوید و پریودتان باید نسبتا منظم باشد.
• طول هر چرخه نباید بیش از یک هفته تغییر کند. اگر کوتاه‌تر از 3 هفته یا بیشتر از 5 روز باشد، می‌تواند نشانه‌ای از مشکل باشد.
• پریود چقدر طول می‌کشد. یک دوره معمولی، 4 یا 5 روز طول می‌کشد. اگر پریود شما اغلب کمتر از 2 روز یا بیشتر از یک هفته است، ممکن است به این معنی باشد که مشکلی وجود دارد.
• چقدر سنگین است. بیشتر زنان در هر دوره فقط 2 قاشق غذاخوری خون از دست می‌دهند. خونریزی بیش از 5 قاشق غذاخوری، به طور غیرعادی سنگین باشد، می‌تواند نشان‌دهنده مشکلی باشد، اما قضاوت در مورد آن سخت است.
• در صورت نیاز به بیش از یک تامپون یا پد در یک ساعت به پزشک خود اطلاع دهید. خونریزی شدید قاعدگی غیرطبیعی، «منوراژی» نامیده می‌شود.
• این‌که آیا بین پریودها لکه‌بینی دارید.
• این‌که آیا بعد از رابطه جنسی خونریزی دارید.

اگر ممکن است باردار باشید، یا یائسگی را پشت سر گذاشته‌اید و هر نوع خونریزی دارید، با پزشک خود تماس بگیرید.
مقداری لکه‌بینی در اوایل بارداری شایع است، اما خونریزی می‌تواند نشانه یک بیماری جدی به نام حاملگی خارج از رحم باشد.
حاملگی خارج از رحم زمانی رخ می‌دهد که یک تخمک بارور شده، در جایی خارج از رحم شما، معمولا در لوله فالوپ، کاشته می‌شود. همچنین می‌تواند به این معنی باشد که شما سقط جنین دارید.
زنانی که از درمان جایگزینی هورمون استفاده می‌کنند، ممکن است پس از یائسگی، همچنان پریود شوند، اما هر گونه خونریزی باید بررسی شود.

علت خونریزی غیر طبیعی رحم
چند دلیل احتمالی، پشت خونریزی غیرطبیعی رحم وجود دارد:

تغییرات هورمونی
مشکلات هورمونی، شایع‌ترین دلیل خونریزی غیر طبیعی رحمی است. زمانی که یکی از تخمدان‌های شما تخمک آزاد می‌کند که به آن تخمک‌گذاری می‌گویند، هورمون‌های خاصی به بدن شما می‌گویند که پوشش داخلی رحم (به نام آندومتر) را از بین ببرد.
با نزدیک شدن زنان به یائسگی، آندومتر ممکن است بیش از حد ایجاد شود که می‌تواند منجر به پریود نامنظم، یا سنگین یا لکه‌بینی بین قاعدگی شود.

این موارد هم می‌توانند باعث تغییرات هورمونی شوند:

• قرص‌های ضد بارداری و سایر داروها مانند وارفارین و هورمون‌درمانی
• کاهش، یا افزایش سریع وزن
• استرس عاطفی، یا جسمی
• دستگاه داخل رحمی (IUD)
• سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

مشکلات رحم
یکی دیگر از دلایل احتمالی خونریزی غیرطبیعی، مشکل فیزیکی رحم شما است. میلیون‌ها زن فیبروم دارند که تومورهای غیرسرطانی هستند که در ماهیچه‌های دیواره رحم رشد می‌کنند.

وضعیتی به نام آدنومیوز زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های مشابه سلول‌هایی که در پوشش داخلی رحم رشد می‌کنند، در قسمت ماهیچه‌ای رحم شروع به رشد می‌کنند.

پولیپ نوع دیگری از رشد است که می‌تواند در پوشش داخلی رحم شما ایجاد شود.
وضعیتی به نام آدنومیوز زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های مشابه سلول‌هایی که در پوشش داخلی رحم رشد می‌کنند، در قسمت ماهیچه‌ای رحم شروع به رشد می‌کنند.
اندومتریوز همچنین می‌تواند باعث خونریزی غیرطبیعی شود. در اندومتریوز، بافتی مانند آن که داخل رحم شما را می‌پوشاند، در خارج از رحم رشد می‌کند.

سایر شرایط سلامتی
این موارد بسیار کمتر رایج هستند، اما خونریزی غیرطبیعی رحم می‌تواند ناشی از آن‌ها باشد:

• اختلالات خونریزی، یا لخته شدن، یا داروهای رقیق‌کننده خون
• سرطان دهانه رحم، آندومتر یا رحم
• بیماری‌هایی که کلیه‌ها، کبد، تیروئید یا غدد فوق کلیوی شما را تحت تاثیر قرار می‌دهند.
• عفونت دهانه رحم، یا آندومتر
• بیماری‌های منتقله از راه جنسی

تشخیص خونریزی غیر طبیعی رحم
یادداشت‌برداری دقیق در طی چند دوره می‌تواند کمک کند تا بتوانید اطلاعات خاصی در مورد علائم خود به پزشک بدهید.
پزشک همچنین در مورد سلامت کلی شما می‌پرسند و شما را معاینه فیزیکی می‌کند. احتمالا آزمایش بارداری می‌گیرد.
همچنین لازم است کارهایی را انجام دهید:

آزمایش خون، همچنین می‌تواند نشان دهد که آیا هورمون‌های شما از تعادل خارج شده‌اند یا به اختلال خونی، یا بیماری مزمن مبتلا هستید.

آزمایش خون
خونریزی شدید می‌تواند بدن شما را دچار کمبود آهن کند. آزمایش خون مشخص می‌کند که آیا کمبود آهن دارید، یا نه.
آزمایش خون، همچنین می‌تواند نشان دهد که آیا هورمون‌های شما از تعادل خارج شده‌اند یا به اختلال خونی، یا بیماری مزمن مبتلا هستید.

سونوگرافی
سونوگرافی، از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از داخل رحم شما استفاده می‌کند تا پزشک بتواند فیبروم یا پولیپ را جستجو کند.

هیستروسکوپی
پزشک، داخل رحم شما را با یک دوربین بررسی می‌کند.

بیوپسی
پزشک ممکن است یک تکه کوچک از بافت را بیرون بیاورد و آن را برای وجود سلول‌های غیر طبیعی زیر میکروسکوپ بررسی کند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی
این آزمایش از امواج رادیویی و آهنرباهای قدرتمند برای ایجاد تصاویر دقیق از رحم شما استفاده می‌کند. این روش اغلب استفاده نمی‌شود، اما می‌تواند به تشخیص آدنومیوز کمک کند.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سوال : دلایل یائسگی زودرس چیست؟

پاسخ : یائسگی به مرحله‌ای از زندگی زنان می گویند که در آن قاعدگی پایان می یابد. یائسگی بخش طبیعی فرآیند افزایش سن زنان است و به معنی آن است که فرد دیگر نمی تواند باردار شود. سن یائسگی در زنان معمولاً اوایل دهه ی ۵۰ سالگی است.

برای آگاهی بیشتر از دلایل یائسگی زودرس به سراغ دکتر پوپه آ رضاییان متخصص زنان و زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر پوپه آ رضاییان یا دریافت نوبت از مطب دکتر پوپه آ رضاییان کلیک کنید.

یائسگی زودرس چیست؟

یائسگی زود هنگام یا زودرس شرایطی است که زن در زیر ۴۰ سالگی، یائسگی را تجربه می کند. دو نوع یائسگی زود هنگام وجود دارد، یائسگی زود هنگام اولیه و یائسگی زود هنگام ثانویه؛در هر دو نوع یائسگی، زن دیگر نمی تواند باردار شود.

در یائسگی زود هنگام اولیه، تخمدان ها عملکرد طبیعی خود را از دست می دهند. این موضوع ممکن است به دلیل برداشتن تخمدان ها یا آسیب ناشی از بیماری یا برخی درمان ها باشد. یائسگی زود هنگام ثانویه، اغلب با مشکلات هورمونی مرتبط است.

چه عواملی موجب یائسگی زود هنگام می شوند؟

یائسگی زود هنگام ممکن است به دلیل بیماری یا درمان های خاص ایجاد شود، یا حتی ممکن است علت شناخته شده ای نداشته باشد. عوامل احتمالی زیر نیز ممکن است سبب یائسگی زود هنگام شوند:

• سابقه ی خانوادگی

  زنانی که سابقه ی خانوادگی یائسگی زود هنگام دارند، بیشتر ممکن است به آن مبتلا شوند.

• سیگار کشیدن

  زنان سیگاری ممکن است دو سال زودتر از زنان غیر سیگاری یائسه شوند. همچنین، معمولاً علائم یائسگی در آنان شدیدتر است. تحقیقی نشان می دهد طول عمر زنان سیگاری مبتلا به یائسگی زود هنگام ۲ سال کمتر از زنان غیر سیگاری است.

• شیمی درمانی یا پرتو درمانی لگن برای سرطان

  این درمان ها گاهی به تخمدان آسیب می زنند و بر اثر آن قاعدگی به طور موقت یا دائم قطع می شود. همچنین، ممکن است بارداری را دچار مشکل کنند یا امکان باردار شدن را از بین ببرند. تمام زنانی که شیمی درمانی یا پرتو درمانی کرده اند، یائسه نمی شوند. هرچه سن زنانی که شیمی درمانی یا پرتو درمانی می کنند، کمتر باشد، کمتر ممکن است دچار یائسگی زود هنگام شوند.

• جراحی برداشتن تخمدان‌

  برداشتن هر دو تخمدان طی عمل جراحی ممکن است سبب بروز علائم یائسگی شود. بعد از این عمل، قاعدگی متوقف می شود و سطح هورمون ها به سرعت کاهش می یابد. همچنین، علائم شدیدی مانند گرگرفتگی و کاهش میل جنسی بروز خواهد یافت.
  با کاهش سطح استروژن، خشکی واژن و فرج رخ می دهد و به تدریج ضخامت رحم کمتر و دهانه ی آن کوتاه تر می‌شود. علاوه بر تحلیل رفتن (آتروفی) رحم، میل جنسی نیز کاهش می‌یابد.

• جراحی برداشتن رحم (هیسترکتومی)

  در برخی زنان که جراحی برداشتن رحم را انجام داده اند، تخمدان ها سر جای خود هستند. در چنین شرایطی، قاعدگی متوقف می شود و زن دیگر نمی تواند باردار شود، اما ممکن است یائسه نشود. زیرا تخمدان ها به تولید هورمون ها ادامه می دهند. این زنان، ممکن است یائسگی طبیعی را ۱ یا ۲ سال زودتر از زمان مورد انتظار تجربه کنند.

• اختلالات و بیماری های خاص

  بیماری خود ایمنی مانند تیروئید و آرتریت روماتوئید نیز ممکن است به یائسگی مرتبط باشد. این شرایط نادر است، اما گاهی سیستم ایمنی بدن (که به طور معمول با بیماری ها مبارزه می کند) به اشتباه به تخمدان ها حمله می کند و آنها را از تولید هورمون‌ باز می دارد.

• ویروس نقص سیستم ایمنی (HIV) و ایدز (AIDS)

  زنان مبتلا به ویروس HIV، که عفونت آنان به خوبی با دارو کنترل نمی شود، ممکن است یائسگی زود هنگام را تجربه کنند. همچنین ممکن است زنان مبتلا به ایدز گرگرفتگی های شدیدتری را نسبت به زنانی که HIV ندارند، تجربه کنند.

• اختلال ژنتیکی

  زنانی که برخی کروموزوم ها را ندارند یا با مشکلات کروموزومی به دنیا آمده اند، ممکن است یائسگی زود هنگام را تجربه کنند. به طور مثال، زنانی که با اختلالی به نام سندرم ترنر به دنیا می آیند. در این سندروم فرد به طور کامل کروموزوم X یا بخشی از آن را ندارند. به همین دلیل، تخمدان های این افراد هنگام تولد به طور طبیعی شکل نمی گیرد و چرخه ی قاعدگی آنان و زمان یائسگی نرمال نخواهد بود.

• سندرم خستگی مزمن

  زنان مبتلا به این سندرم خستگی شدید، ضعف، درد عضلانی و مفصلی، از دست دادن حافظه، سردرد، خواب نامناسب و علائم دیگری دارند. تحقیقی نشان می دهد زنان مبتلا به سندرم خستگی مزمن بیشتر ممکن است به یائسگی زود هنگام قبل از ۴۰ سالگی (Premature Menopause) یا یائسگی قبل از ۴۵سالگی (Early Menopause) مبتلا شوند.

علائم یائسگی زودرس چه هستند؟

در یائسگی قبل از ۴۰ سالگی (Premature Menopause) یا قبل از ۴۵سالگی (Early Menopause)، برخی زنان ممکن است هیچ علائمی نداشته باشند؛ به جز اینکه ممکن است باردار نشوند. زنان دیگر علائمی مشابه یائسگی طبیعی دارند (که در حدود سن ۵۱ سالگی اتفاق می افتد). این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• گرگرفتگی (احساس گرمای ناگهانی که به تمام بدن گسترش می یابد)
• تعریق شبانه یا سرد ناگهانی
• خشکی واژن، احساس درد و ناراحتی به هنگام نزدیکی
• تکرر ادرار (نیاز فوری و مکرر به تخلیه ی ادرار)
• مشکلات خوابیدن (بی خوابی)
• تغییرات عاطفی (بی‌قراری، تغییرات خلق و خو، افسردگی خفیف، تشدید اضطراب)
• خشکی پوست، چشم یا دهان
• حساس و دردناک شدن سینه ها
• بدتر شدن یا ایجاد علائم سندرم پیش از قاعدگی (PMS)
• قاعدگی نامنظم یا نداشتن قاعدگی در بعضی ماه ها
• قاعدگی که از حالت طبیعی سنگین تر یا خفیف تر است
• تپش قلب
• سردرد
• درد مفصلی و عضلانی
• تغییر در میل جنسی
• اختلال در تمرکز و حافظه (اغلب موقتی)
• افزایش وزن
• ریزش یا نازکی مو

یائسگی زود هنگام را چگونه تشخیص می دهند؟

اگر قبل از ۴۰ سالگی علائم یائسگی را تجربه کنید، پزشک آزمایشاتی را انجام خواهد داد و سؤالاتی را خواهد پرسید تا یائسگی زود هنگام را در شما تشخیص دهد. این آزمایش ها عبارتند از:

• آزمایش سطح هورمون ها (استروژن و گونادوتروپین (هورمون FSH و LH))
• پرسیدن سؤال درباره ی نظم قاعدگی (آمنوره یا الیگومنوره)
• گفت وگو درباره ی سابقه ی خانوادگی یائسگی قبل از ۴۰ سالگی
• زنانی که ۱۲ ماه پشت سر هم قاعده نشده اند و درمانی را آغاز نکرده اند. ممکن است در حال یائسه شدن باشند.

سوال : دلایل هیسترکتومی یا خارج کردن رحم چیست؟

پاسخ : هیسترکتومی نام عملی است که در آن با جراحی (به روش لاپاراسکوپی یا سایر روش ها بر حسب مشکل) رحم به طور کامل برداشته می شود. رحم عضوی از بدن زن است که در هنگام بارداری جنین در آن رشد می کند. به این ترتیب، با انجام این جراحی، زن دیگر توانایی باردار شدن نخواهد داشت.

برای آگاهی بیشتر از دلایل هیسترکتومی (خارج کردن رحم) به سراغ دکتر پوپه آ رضاییان متخصص زنان و زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر پوپه آ رضاییان یا دریافت نوبت از مطب دکتر پوپه آ رضاییان کلیک کنید.

جراحی هیسترکتومی چرا انجام می شود؟

در مورد علت انجام جراحی هیسترکتومی باید گفت، علل و عوامل مختلفی می توانند در تصمیم جراح زنان برای انجام این عمل نقش داشته باشد. از جمله مهم ترین علت های انجام این جراحی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• خونریزی هایی شدید و غیرعادی: این عارضه می تواند در اثر اندومتریوز یا سرطان رحم باشد. از این رو رحم تخلیه می شود تا از پیشروی مشکلات پیشگیری گردد.
• سرطان رحم: زنانی که دچار سرطان رحم هستند، با انجام این جراحی می توانند به بهبود وضعیت خود اقدام کنند.
• شل شدگی و افتادگی عضلات کف لگن: زنانی که در عضلات کف لگنی مشکلاتی از جمله افتادگی و شل شدگی را تجربه می کنند، باید از این روش جراحی به درمان و بهبود وضعیت جسمی خود بپردازند.
• افتادگی رحم: این مشکل هم نیز از جمله عللی است که سبب می شود متخصص زنان برای بهبود وضعیت بیمار، جراحی هیسترکتومی را توصیه کند. البته این جراحی زمانی انجام می شود که افتادگی رحم شدید باشد و باعث بروز مشکلات جدی برای زنان شود.
• سرطان تخمدان
• فیبروم های رحمی
• آدنومیوز (مشکلی که در آن سلول های بافت داخلی رحم در دیواره عضلانی رحم رشد می کنند)
• پرولاپس رحم (ورود رحم به داخل واژن)

روش های جراحی هیسترکتومی

روش های انجام هیسترکتومی با توجه به وضعیت جسمی بیمار و همچنین نوع جراحی متفاوت است و می تواند از طریق شکم، واژن یا با استفاده از روش لاپاراسکوپی انجام شود. در ادامه به معرفی هر یک از روشهای عمل هیسترکتومی می پردازیم.

هیسترکتومی شکمی (هیسترکتومی ابدومینال)

همان طور که از نام این روش مشخص است، در این روش، جراح زنان برای داشتن دید کامل به ناحیه لگن، برشی عمودی یا افقی را بر روی شکم بیمار ایجاد می کند. معمولاً زمانی این روش انجام می شود که چسبندگی رحم مشاهده شود و یا اندازه رحم بسیار بزرگ باشد. این روش حتماً باید توسط بهترین متخصص زنان و زایمان انجام شود زیرا خطراتی از جمله عفونت، خونریزی، آسیب به عصب و بافت ها و همچنین لختگی خون وجود دارد.

هیسترکتومی از طریق لاپاراسکوپی

یکی از کم خطر ترین و کم تهاجمی ترین روش ها، جراحی هیسترکتومی لاپاراسکوپیک است. این روش با کمک دستگاه لاپاراسکوپی انجام می شود. در این روش، دستگاه لاپاراسکوپی با استفاده از برش های بسیاری کوچک روی شکم یا از طریق واژن وارد رحم می شود و به این ترتیب، رحم تکه تکه بیرون آورده می شود.

هیسترکتومی واژینال

در این روش، جراحی از طریق واژن و بدون ایجاد هیچ گونه برش بر روی شکم انجام می شود. معمولاً اگر مشکل چسبندگی یا بزرگ بودن رحم وجود نداشته باشد، متخصصان زنان و زایمان این روش را برای جراحی انتخاب می کنند که کم تهاجمی تر است و دوران نقاهت کوتاه تری دارد.

عوارض جراحی هیسترکتومی چیست؟

هیسترکتومی مانند هر عمل جراحی دیگری عوارضی به همراه دارد که در بسیاری از موارد نادرند. اما به طور کلی عوارض این جراحی عبارتند از:

• عدم امکان بارداری بعد از این جراحی: مهم ترین عارضه ای که جراحی هیسترکتومی دارد این است که زنان دیگر نمی توانند بارداری را تجربه کنند زیرا که رحم تخلیه شده است.
• قطع شدن عادت ماهانه: پریود یا عادت ماهانه کمک می کند که هورمون های جنسی زنان در حالت تعادل قرار داشته باشند و در نتیجه آن عملکرد بدن بهینه باشد. قطع قاعدگی می تواند باعث بروز مشکلات و بیماری هایی برای زنان شود.
• یائسگی زودرس: این امر می تواند مشکلاتی را برای بیمار به وجود آورد و باعث برهم خوردن سطح هورمون ها در زنان شود.
• بروز پوکی استخوان
• بروز مشکلات ادراری و بی اختیاری در ادرار

در صورتی که این جراحی توسط جراح خوب انجام شود، امکان بروز مشکلات جانبی به حداقل می رسد. به همین دلیل توصیه می کنیم که اگر ساکن تهران هستید، به بهترین متخصص زنان و زایمان در تهران مراجعه کنید تا از بروز عوارض جانبی پیشگیری شود.

مراقبت های بعد از عمل هیسترکتومی

مراقبت های بعد از این عمل رایج در زنان از اهمیت زیادی برخوردار است. اقدامات بعد از هیسترکتومی عبارتند از:

• بعد از این جراحی باید حداکثر 5 روز در بیمارستان بستری و تحت نظر پزشک باشید. پزشک در این مدت، علائم حیاتی شما را بررسی خواهد کرد.
• در طول مدت بستری در بیمارستان باید قدم بزنید تا از بروز لختگی خون در پاها جلوگیری شود.
• اگر جراحی به صورت واژینال انجام شده باشد، پانسمان در این ناحیه قرار داده می شود و بعد از چند روز جراح پانسمان ها را خارج می کند. تا 10 روز بعد از جراحی، ترشحات خونابه مشاهده خواهید کرد که طبیعی است و نگران نشوید.
• قدم زدن بعد از مرخص شدن از بیمارستان را فراموش نکنید.
• از بلند کردن وسایل سنگین یا کشیدن آن ها خودداری کنید.
• تا زمانی که پزشکتان اجازه نداده، نمی توانید رابطه جنسی داشته باشید.

لازم به ذکر است که هیسترکتومی شکمی نیاز به دوران نقاهت بیشتری نسبت به هیسترکتومی واژینال دارد.

سوال : آیا یائسگی زودرس قابل درمان است؟

پاسخ : اگر یائسگی زودتر از 40 سالگی ایجاد شود به آن یائسگی زودرس گفته می شود. یائسگی زودرس یا نارسایی زودرس تخمدان در یک درصد از خانم های زیر 40 سال دیده می شود.

برای آگاهی بیشتر از درمان یائسگی زودرس به سراغ دکتر پوپه آ رضاییان متخصص زنان و زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر پوپه آ رضاییان یا دریافت نوبت از مطب دکتر پوپه آ رضاییان کلیک کنید.

علائم یائسگی زودرس

 از علائم یائسگی زودرس می توان به قطع شدن دائمی پریود، گرگرفتگی، تعریق شبانه، خشکی واژن، احساس درد در هنگام نزدیکی، تکرر ادرار، مشکلات جنسی و اختلال در خواب اشاره کرد. سایر علائم یائسگی زودرس شامل سردرد، افسردگی، اضطراب، خشکی پوست و کاهش تمرکز می باشد.
اولین علامت یائسگی زودرس گرگرفتگی است و در 75 درصد موارد میزان گرگرفتگی در افراد مبتلا به یائسگی زودرس شدید تر از یائسگی در سنین بالا می باشد. احتمال دارد که گرگرفتگی با احساس اضطراب و ایجاد لکه های قرمز در صورت مرتبط باشد. گرگرفتگی می تواند کیفیت زندگی خانم ها را تحت تاثیر قرار دهد.
خشکی واژن از دیگر علائم یائسگی زودرس می باشد. درافراد مبتلا به یائسگی زودرس میزان ترشحات واژینال 10 تا 20 درصد کاهش یافته، بنابراین این افراد در هنگام رابطه جنسی احساس درد دارند. سوزش ادرار حتی در صورت عدم وجود عفونت ادراری نیز از دیگر علائم یائسگی زودرس می باشد.
اختلال در خواب و تعریق شبانه هم یکی دیگر از علائم یائسگی زودرس در خانم هایی است که دچار گرگرفتگی می شوند.

تشخیص یائسگی زودرس

تشخیص یائسگی زودرس بیشتر بر مبنای آمنوره (قطع پریود)، افزایش گنادوتروپین ها، FSH، LH و بیوبسی تخمدان ها صورت می گیرد. اما با توجه به اینکه معیار خاصی جهت تشخیص یائسگی زودرس وجود ندارد، می توان از روش های زیر نیز برای تشخیص یائسگی زودرس کمک گرفت:

• آزمایشات هورمونی : انجام آزمایشات هورمونی می تواند در تشخیص یائسگی زودرس کاربرد داشته باشد، به این صورت که؛ در صورتی که میزان هورمون FSH در فردی بیشتر از Miu/ml 30 باشد و فرد به مدت یک سال قاعده نشده باشد، احتمال یائسگی وجود دارد. اگرچه افزایش هورمون FSHبه تنهائی نمی تواند نشان دهنده یائسگی زودرس و علت یائسگی زودرس باشد. همچنین انجام آزمایش AMH (ذخیره تخمدان) می تواند در تعیین اینکه آیا فرد در حال یائسگی می باشد یا خیر کاربرد داشته باشد. جهت تشخیص یائسگی زودرس میزان هورمون استروژن (استرادیول) نیز اندازه گیری می شود زیرا در هنگام یائسگی زودرس مقدار استروژن (استرادیول) کاهش می یابد؛
• آزمایشات ژنتیکی: بررسی کروموزوهای X و Y جهت شناسایی بیماری های ژنتیکی که می توانند از علل یائسگی زودرس باشند؛
• بررسی غده هیپوفیز؛
• انجام سنجش تراکم استخوان.

درمان یائسگی زودرس

آیا یائسگی زودرس درمان دارد؟ مهمترین بخش در درمان یائسگی زودرس، شناسائی عوامل ایجاد کننده آن می باشد. خوشبختانه امروزه با کمک پیشرفت دانش پزشکی امکان اصلاح دوره های قاعدگی، تخمک گذاری و بلوغ فولیکول ها وجود دارد.
جهت درمان مشکل ناباروری در یائسگی زودرس می توان ازداروهای تحریک تخمک گذاری و یا تخمک اهدایی استفاده نمود.
هورمون درمانی، روش مناسبی جهت درمان یائسگی زودرس می باشد زیرا از پوکی استخوان جلوگیری می نماید و میزان بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد.
خوشبختانه بسیاری از علائم یائسگی زودرس موقتی هستند.

آمارهای مختلف نشان می‌دهند که عده‌ی زیادی از زنان در طول زندگی خود، حداقل نوعی از آزار جنسی، تجاوز یا هر دو را تجربه می‌کنند. همین گزاره مشخص می‌کند که چقدر دفاع شخصی خیابانی بانوان مهم است و همه خانم‌ها باید آن را بلد باشند.
علاوه بر این، یکی از رایج‌ترین شکل‌های آزار، آزار و اذیت کلامی است. زنان اظهار می‌کنند که بارها به شیوه‌های ناخوشایند و ناخواسته در مکان‌های عمومی لمس شده‌اند یا از طرف دیگران، القاب و جمله‌های زشت و جنسی شنیده‌اند.
این مقاله را بخوانید تا با دفاع شخصی خیابانی بانوان و ابعاد اهمیت آن آشنا شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• اهمیت دفاع شخصی خیابانی بانوان
• حرکات دفاع شخصی که همه‌ خانم‌ها باید بلد باشند

اهمیت دفاع شخصی خیابانی بانوان

زنانی که آموزش دفاع شخصی دیده‌اند، استراتژی‌های بیشتری برای تامین امنیت خود بلد هستند.

همان‌طور که در مقدمه گفتیم، متاسفانه آزار و اذیت خیابانی بسیار رایج است و حتی اگر تاکنون برای شما اتفاق نیفتاده باشد، باز هم باید حرکات دفاع شخصی حرفه ای را یاد بگیرید تا اگر در آینده اتفاقی افتاد، بتوانید از خودتان مراقبت کنید.
مطالعه‌ای در یکی از دانشگاه‌های خارجی نشان داده است که زنانی که آموزش دفاع شخصی دیده‌اند، احساس می‌کنند:

• استراتژی‌های بیشتری برای تامین امنیت خود بلد هستند.
• هنگام حمله یا سوء استفاده احتمالی مجهزتر هستند.
• حس بهتری نسبت به بدن خود دارند.
• اعتماد به نفس بیشتری دارند.

همه‌ی این‌ها به ما نشان می‌دهند که چقدر دفاع شخصی خیابانی بانوان مهم است و همه خانم‌ها باید آن را بلد باشند.

حرکات دفاع شخصی که همه‌ خانم‌ها باید بلد باشند

منظور از نقاط حساس، همان مناطق آسیب‌ پذیر بدن مهاجم است که اگر این مناطق را هدف بگیرید، به‌راحتی می‌توانید از خودتان دفاع کنید.

در این‌جا، 4 حرکت دفاع شخصی زنان را برایتان آورده‌ایم تا بتوانید در هر موقعیتی، این قدرت را داشته باشید که از خودتان دفاع کنید.
اولاً همیشه گفته‌اند که روی نقاط حساس تمرکز کنید. منظور از نقاط حساس، همان مناطق آسیب‌ پذیر بدن مهاجم است که اگر موقع حرکات دفاع شخصی، این مناطق را هدف بگیرید، به‌راحتی می‌توانید از خودتان دفاع کنید. نقاط حساس بدن مهاجم عبارتند از:

• چشم
• بینی
• گلو
• کشاله ران

دوماً بهتر است قفسه سینه و زانوهای مهاجم را هدف قرار ندهید، زیرا این کار کاملاً بی‌فایده است. ضمن این‌که هدف گرفتن زانوها مستلزم ضربه‌ای خاص است که برای افراد عادی مثل شما ممکن است خطرناک باشد.
و اما مهم‌ترین اصل در دفاع شخصی خیابانی بانوان، این است که از تمام زور و پرخاشگری خود استفاده کنید. باید جسورانه نشان دهید که شما یک زن قدرتمند هستید. حتی با داد و فریاد سعی کنید مهاجم خود را بترسانید و توجه رهگذران را نیز به خود جلب کنید.

حرکاتی که در دفاع شخصی خیابانی بانوان می‌توانید انجام دهید، عبارتند از:

1- ضربه‌ی چکشی

هرگاه احساس ناامنی کردید، کلیدهایتان را از یک طرف مشت‌تان بیرون بیاورید تا برای ضربه‌ی چکشی به مهاجم خود آماده باشید.

یکی از ساده‌ترین راه‌ها این است که از کلید خانه یا ماشین‌تان استفاده کنید. بعضی از خانم‌ها فکر می‌کنند استفاده از ناخن‌ها هم فکر خوبی است، اما اشتباه می‌کنند. زیرا ممکن است هنگام استفاده از ناخن‌ها بیشتر به دستان خودتان آسیب بزنید.
در عوض، هرگاه هنگام قدم زدن در شب احساس ناامنی کردید، کلیدهایتان را از یک طرف مشت‌تان بیرون بیاورید تا برای ضربه‌ی چکشی به مهاجم خود آماده باشید.

• حلقه‌ی کلید خود را در مشت‌تان محکم نگه دارید تا کلیدهایی که از کنار دست‌تان امتداد دارند، حالتی شبیه چکش ایجاد کنند.
• سپس مشت خود را به سمت مهاجم پرتاب کنید.

2- لگد زدن به کشاله ران

اگر کسی از روبه‌رو به سمت شما می‌آید، فقط یک لگد به کشاله ران کافی است تا او را از پا بیندازد و به شما فرصت فرار دهد.

• پایی را که بیشتر به آن تسلط دارید، از روی زمین بلند کرده و زانوی خود را بالا ببرید.
• سپس همان پایتان را دراز کرده و با ساق پا لگدی شدید به کشاله ران مهاجم وارد کنید.
• اگر مهاجم شما خیلی نزدیک است، این ضربه را با زانویتان وارد کنید، اما مراقب باشید که تعادل‌تان را از دست ندهید و نیفتید.

3- ضربه با کف دست

ضربه با کف دست می‌تواند به بینی یا گلوی مهاجم آسیب برساند. البته برای انجام دادن آن باید تا جایی که امکان دارد، در جلوی مهاجم بایستید.

• مچ دستی را که با آن راحت‌ترید، خم کنید.
• بینی مهاجم را هدف بگیرید و از سوراخ‌های بینی او به سمت بالا ضربه بزنید. ضربه را می‌توانید از زیر چانه به سمت بالا هم وارد کنید.
• سپس بازوی خود را سریعاً عقب بکشید و از چنگ او فرار کنید.

4- ضربه با آرنج

اگر مهاجم خیلی نزدیک به شما ایستاده باشد، باید از آرنج خود استفاده کنید.

اگر مهاجم خیلی نزدیک به شما ایستاده باشد، نمی‌توانید فضای کافی برای پرتاب کردن مشت یا لگد قوی داشته باشید. پس در عوض از آرنج خود استفاده کنید.

• اول از همه تعادل خود را حفظ کنید.
• سپس بازوی خود را از آرنج خم کنید و وزن‌تان را جلو بیندازید تا با آرنج‌تان به گردن، چانه، خط فک یا شقیقه‌ی مهاجم ضربه بزنید. تمام این مناطق حساس هستند. پس ضربه زدن به آن‌ها باعث می‌شود که مهاجم کمی شل شود و ناخواسته به شما امکان فرار کردن بدهد.

نوع دیگری از ضربه با آرنج هست که بستگی به موقعیت شما نسبت به مهاجم دارد. اگر می‌خواهید از جلو این ضربه را بزنید، باید:

• آرنج خود را تا ارتفاع شانه بالا بیاورید.
• سپس روی پای همان سمت بچرخید تا بتوانید ضربه شدیدتری وارد کنید.

برای اجرای این حرکت از پهلو یا پشت هم باید:

• اول مطمئن شوید که هدف را می‌بینید.
• سپس آرنج خود را بالا بیاورید و پای مخالف‌تان را بچرخانید تا با قسمت پشتی آرنج ضربه بزنید.

جمع‌بندی

دفاع شخصی خیابانی بانوان مهم است، زیرا به آن‌ها کمک می‌کند تا بتوانند در موقعیت‌های خطرناک از خودشان دفاع کنند و با ضربه به نقاط حساس مهاجم، فرصتی برای فرار و رهایی داشته باشند.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

سوال : نقش آندروژن‌ها و هورمون‌های مردانه در بروز ضایعات پوستی خانم‌ها چیست؟

پاسخ : جوش هورمونی معمولا تحت عنوان آکنه شناخته می‌شود و یکی از ضایعات پوستی است که ظاهر نامطلوبی را به وجود می‌آورد. گاهی اوقات به جوش روی صورت جوش هورمونی گفته می‌شود زیرا به علت تغییرات هورمونی به ویژه افزایش سطح آندروژن‌ها از قبیل تستوسترون روی پوست به وجود می‌آید. آکنه یک اختلال شایع و قابل درمان است. درصورتی که تصور می‌کنید آکنه روی صورت شما به علت اختلالات هورمونی به وجود آمده است بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا علت بروز این مشکل را تشخیص دهند و بهترین روش درمانی را به شما توصیه نماید.

برای آگاهی بیشتر از نقش هورمون‌های مردانه در بروز ضایعات پوستی خانم‌ها به سراغ آزمایشگاه تشخیص طبی نویان رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به آزمایشگاه تشخیص طبی نویان یا دریافت نوبت از آزمایشگاه تشخیص طبی نویان کلیک کنید.

چگونه تستوسترون باعث به وجود آمدن آکنه می‌شود؟

تصور بر این است که آکنه اختلالی است که فقط در نوجوانان به وجود می‌آید با این حال تعداد بسیار زیادی از بزرگسالان نیز در طول زندگی خود با این مشکل دست و پنجه نرم می‌‌کنند. اختلالات هورمونی از قبیل نوسانات سطح هورمون تستوسترون می‌تواند باعث به وجود آمدن جوش صورت شود. در واقع تحقیقات نشان داده افرادی که دچار افزایش سطح هورمون تستوسترون هستند بیشتر از دیگران جوش می‌زنند. اکنون این سوال مطرح می‌شود که چگونه تستوسترون باعث جوش پوستی خواهد شد. این مسئله به شما کمک می‌‌کند با نحوه به وجود آمدن جوش آشنا شوید.

غدد چربی زیر پوست وظیفه تولید چربی را بر عهده دارند تا از خشکی پوست جلوگیری گردد. صورت حاوی تعداد بسیار زیادی از این غدد است که در اطراف فولیکول‌های مو متمرکز شده اند. در برخی موارد این فولیکول‌ها توسط چربی تولید شده، سلول‌های مرده پوستی و سایر ذرات مسدود می‌شوند.

هنگامی‌ که این نقاط مسدود دچار التهاب می‌شوند به صورت جوش پوستی خود را نشان خواهند داد. تغییر در سطح تولید چربی بدن یکی از فاکتورهایی است که در بروز آکنه نقش دارد. هورمون تستوسترون بدن را تحریک می‌‌کند و به تولید چربی بیشتری بپردازد به عبارتی افزایش سطح تستوسترون منجر به افزایش تولید چربی و در نتیجه التهاب بیشتر غدد چربی خواهد شد و شما دچار جوش پوستی می‌‌شوید. تعداد زیادی از افراد در دوران بلوغ که هورمون تستوسترون شروع به افزایش سطح می‌کند دچار آکنه خواهند شد با این حال جوش هورمونی ممکن است در دوران بزرگسالی نیز به وجود بیاید. در بخش زیر به انواع مختلف آکنه که ممکن است روی سطح پوست به وجود بیاید اشاره می‌کنیم:

• جوش‌های سر سفید که گاهی اوقات به رنگ سفید یا رنگ پوست دیده می‌شوند.
• جوش‌های سر سیاه که درون منافذ پوست به وجود می‌‌آیند و رنگ تیره ای دارند.
• جوش چرکی به توده‌های برجسته پر از چرک گفته می‌شود که نسبت به لمس حساس هستند.
• کیست و گره نیز توده‌هایی هستند که درون بافت عمیق پوست به وجود می‌‌آیند و نسبت به لمس حساس می‌باشند.
• کورک به توده‌های قرمز یا صورتی زیر سطح پوست گفته می‌‌شود که نسبت به لمس حساس هستند.
•  

آیا تستوسترون می‌تواند باعث به وجود آمدن جوش در زنان شود؟

اگرچه در بدن زنان به اندازه مردان هورمون تستوسترون تولید نمی‌شود این هورمون در به وجود آمدن جوش نقش مهمی را ایفا می‌‌کند. در یک تحقیق محققان به بررسی سطح هورمون تستوسترون ۲۰۷ خانم بین سنین ۱۸ و ۴۵ سال پرداختند که دچار جوش پوستی بوده اند. آنها به این نتیجه رسیدند که در ۷۲ درصد از زنانی که دچار جوش پوستی هستند سطح هورمون‌های آندروژن از قبیل تستوسترون بالا است.

چه عواملی باعث اختلال در سطح هورمون تستوسترون می‌شوند؟

هورمون تستوسترون به طور طبیعی در طول زندگی دستخوش تغییر خواهد شد به عنوان مثال در دوران بلوغ سطح این هورمون در دختران و پسران افزایش پیدا می‌‌کند و پس از سن ۳۰ سالگی سطح تولید آن کاهش می‌یابد. پزشکان عقیده دارند که سطح هورمون تستوسترون در دوران تخمک گذاری افزایش می‌یابد.

تحقیقات نشان داده که تغییرات ایجاد شده در سطح هورمون تستوسترون در دوران پریود نسبت به سایر روزهای زندگی کمتر است. جوش زدن در دوران پریود به تغییرات ایجاد شده در سطح هورمون‌های پروژسترون و استروژن ارتباط دارد. ابتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک می‌تواند در زنان باعث افزایش سطح هورمون تستوسترون شود. در برخی موارد نادر تومورهای بیضه هورمون تستوسترون در مردان را افزایش می‌دهند. مصرف داروهای کورتیکواستروئید یا استروئیدهای آنابولیک نیز در افزایش تستوسترون نقش دارند.

چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت بروز آکنه شدید باید به متخصص پوست و مو مراجعه کرد. معمولاً در صورت بروز اختلالات زیر مراجعه به متخصص پوست ضروری است:

• به وجود آمدن تعداد زیادی جوش
• ضایعات شدید پوستی
• ریسک ایجاد بافت اسکار
• تغییر رنگ پوست ناشی از آکنه

در صورتی که آکنه بر فعالیت‌های روزمره شما تاثیر گذاشته است باید به پزشک مراجعه کنید.

فیبروم‌های رحمی در زنان اغلب به طور اتفاقی در طول معاینه معمول لگن پیدا می‌شود. در این مقاله می‌آموزید که تشخیص و پاکسازی فیبروم رحمی چگونه است.
پزشک ممکن است بی‌نظمی در شکل رحم شما را احساس کند که نشان‌دهنده وجود فیبروم است.

در این مقاله می‌خوانید:

• تشخیص فیبروم رحمی
• پاکسازی فیبروم رحم در زنان و درمان
• داروهایی برای پاکسازی فیبروم رحم
• روش‌های جراحی سنتی برای درمان فیبروم

تشخیص فیبروم رحمی
اگر علائم فیبروم رحمی را دارید، پزشک ممکن است آزمایش‌های زیر را تجویز کند:

سونوگرافی
در صورت نیاز به تایید، پزشک ممکن است سونوگرافی را تجویز کند. در این روش، از امواج صوتی برای گرفتن تصویری از رحم برای تایید تشخیص و نقشه‌برداری و اندازه‌گیری فیبروم استفاده می‌شود.
یک پزشک یا تکنسین، دستگاه اولتراسوند را روی شکم شما حرکت یا آن را در داخل واژن قرار می‌دهد تا تصاویری از رحم شما دریافت کند.

تست‌های آزمایشگاهی
اگر خونریزی قاعدگی غیرطبیعی دارید، پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را برای بررسی علل احتمالی تجویز کند که شامل شمارش کامل خون (CBC) و سایر آزمایشات خون برای ردگیری اختلالات خونریزی یا مشکلات تیروئید باشد.
شمارش کامل خون برای تعیین این انجام می‌شود که آیا به دلیل از دست دادن خون مزمن مبتلا به کم‌خونی هستید، یا نه.
اگر سونوگرافی سنتی اطلاعات کافی را ارائه نکند، پزشک ممکن است سایر آزمایشات تصویربرداری را انجام دهد.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)
این تست تصویربرداری می‌تواند اندازه و محل فیبروم‌ها را با جزئیات بیشتری نشان دهد، انواع مختلف تومورها را شناسایی و به تعیین گزینه‌های درمانی مناسب کمک کند.
ام آر آی اغلب در زنانی که رحم بزرگ‌تر دارند، یا در زنانی که به یائسگی نزدیک می‌شوند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

هیستروسونوگرافی
هیستروسونوگرافی که سونوگرافی انفوزیون نمکی هم نامیده می‌شود، از آب‌نمک استریل (سالین) برای گسترش حفره رحم استفاده و گرفتن تصاویر فیبروم‌های زیر مخاطی و پوشش داخلی را آسان‌تر می‌کند.

هیستروسالپنگوگرافی
در هیستروسالپنگوگرافی، از رنگ برای برجسته کردن حفره رحم و لوله‌های فالوپ در تصاویر اشعه ایکس استفاده می‌شود.

در هیستروسالپنگوگرافی، از رنگ برای برجسته کردن حفره رحم و لوله‌های فالوپ در تصاویر اشعه ایکس استفاده می‌شود.

اگر ناباروری نگران‌کننده باشد، ممکن است پزشک این روش را توصیه کند. این آزمایش می‌تواند به پزشک شما کمک کند تا تشخیص دهد که آیا لوله‌های فالوپ باز هستند یا مسدود شده‌اند.
همچنین می‌تواند برخی از فیبروم‌های زیرمخاطی را نشان دهد.

هیستروسکوپی
برای این معاینه، پزشک یک تلسکوپ کوچک و نورانی به نام هیستروسکوپ را از طریق دهانه رحم وارد رحم شما می‌کند. سپس پزشک سالین را به رحم شما تزریق می‌کند، حفره رحم را گسترش می‌دهد تا بتواند دیواره‌های رحم و منافذ لوله‌های فالوپ را بررسی کند.

پاکسازی فیبروم رحم در زنان و درمان
بهترین روش برای درمان فیبروم رحم وجود ندارد، بلکه گزینه‌های درمانی زیادی هست. اگر علائمی دارید، با پزشک خود در مورد گزینه‌هایی برای تسکین علائم صحبت کنید.

انتظار و مراقب
بسیاری از زنان مبتلا به فیبروم رحمی هیچ علامت یا نشانه‌ای را تجربه نمی‌کنند، یا فقط علائم و نشانه‌های آزاردهنده خفیفی دارند که می‌توانند با آن‌ها زندگی کنند.

فیبروم‌ها سرطانی نیستند. آن‌ها به ندرت با بارداری تداخل دارند. معمولا به آرامی رشد می‌کنند، یا اصلا رشدی ندارند.

اگر شما هم همین‌طور هستید، انتظار و مراقبت هوشیارانه می‌تواند بهترین گزینه باشد.
فیبروم‌ها سرطانی نیستند. آن‌ها به ندرت با بارداری تداخل دارند. معمولا به آرامی رشد می‌کنند، یا اصلا رشدی ندارند.
فیبروم‌ها پس از یائسگی، زمانی که سطح هورمون‌های تولید مثلی کاهش می‌یابد، کوچک می‌شوند.

داروهایی برای پاکسازی فیبروم رحم
داروهای فیبروم رحمی، هورمون‌هایی را هدف قرار می‌دهند که چرخه قاعدگی شما را تنظیم و علائمی مانند خونریزی شدید قاعدگی و فشار لگن را درمان می‌کنند. آن‌ها فیبروم‌ها را از بین نمی‌برند، اما ممکن است باعث کوچک شدن فیبروم‌ها شوند. این داروها عبارتند از:

آگونیست های هورمون آزاد‌کننده گنادوتروپین (GnRH)
داروهایی به نام آگونیست‌های GnRH با مسدود کردن تولید استروژن و پروژسترون، فیبروم‌ها را درمان می‌کنند و شما را در حالت موقت یائسگی قرار می‌دهند. در نتیجه، قاعدگی متوقف و فیبروم‌ها کوچک می‌شوند. کم‌خونی هم اغلب بهبود می‌یابد.
آگونیست‌های GnRH شامل لوپرولید، گوسرلین و تریپتورلین هستند.
بسیاری از زنان هنگام استفاده از این داروها دچار گرگرفتگی قابل توجهی می‌شوند. مدت مصرف آن‌ها معمولا بیش از سه تا شش ماه نیست، چون علائم با قطع دارو برمی‌گردند و استفاده طولانی‌مدت می‌تواند باعث از دست دادن استخوان شود.

دستگاه داخل رحمی آزادکننده پروژسترون (IUD)
یک آی یو دی آزادکننده پروژسترون می‌تواند خونریزی شدید ناشی از فیبروم را تسکین دهد.
این دستگاه، فقط علائم را تسکین می‌دهد و فیبروم‌ها را کوچک نمی‌کند یا آن‌ها را از بین نمی‌برد. همچنین باعث جلوگیری از بارداری می‌شود.

ترانکسامیک اسید
این داروی غیر هورمونی برای کاهش قاعدگی‌های سنگین و فقط در روزهای خونریزی شدید مصرف می‌شود.

سایر داروها
پزشک ممکن است داروهای دیگری را توصیه کند. مثلا داروهای ضد بارداری خوراکی می‌توانند به کنترل خونریزی قاعدگی کمک کنند، اما اندازه فیبروم را کاهش نمی‌دهند.

روش‌های جراحی سنتی برای درمان فیبروم
گزینه‌های روش های جراحی سنتی عبارتند از:

میومکتومی شکمی
اگر فیبروم‌های متعدد، بسیار بزرگ، یا بسیار عمیق دارید، پزشک ممکن است از یک عمل جراحی باز شکم برای برداشتن فیبروم‌ها استفاده کند.

بسیاری از زنانی که گفته می‌شود هیسترکتومی تنها گزینه آن‌هاست، می‌توانند به جای آن میومکتومی شکمی انجام دهند.

بسیاری از زنانی که گفته می‌شود هیسترکتومی تنها گزینه آن‌هاست، می‌توانند به جای آن میومکتومی شکمی انجام دهند. با این حال، جای زخم پس از جراحی می‌تواند بر باروری آینده تاثیر بگذارد.

هیسترکتومی
این جراحی، رحم را خارج می‌کند.
هیسترکتومی به توانایی شما برای بچه‌دار شدن پایان می‌دهد. شاید تصمیم بگیرید که تخمدان‌های خود را هم خارج کنید، اما اکثر زنان مبتلا به فیبروم رحم ممکن است بتوانند تخمدان‌های خود را حفظ کنند.

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)
این داروها هورمونی نیستند، ممکن است در تسکین درد مربوط به فیبروم موثر باشند، اما خونریزی ناشی از فیبروم را کاهش نمی‌دهند.
همچنین در صورت خونریزی شدید قاعدگی و کم‌خونی، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که ویتامین و آهن مصرف کنید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سوال : چه خطراتی زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک را تهدید می کند؟

پاسخ : سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCO) یا تنبلی تخمدان، یک ناهنجاری رایج هورمونی زنان در سنین باروری است. زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک دارای تخمدان های بزرگی هستند که حاوی تعداد زیادی کیست کوچک دارای مایع به نام فولیکول می باشند. سندرم تخمدان پلی کیستیک یکی از علل شایع ناباروری در زنان می باشد زیرا به دلیل میزان بالای هورمون های مردانه در این افراد، تخمک گذاری انجام نشده و یا به صورت نامنظم انجام می گردد. از علائم این سندرم می‎توان به پریود نامنظم، جوش و آکنه، اضافه وزن و رشد موهای زائد اشاره کرد.

برای آگاهی بیشتر از عوارض بیماری سندرم تخمدان پلی کیستیک به سراغ کلینیک زیبایی زنان لنا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کلینیک زیبایی زنان لنا یا دریافت نوبت از کلینیک زیبایی زنان لنا کلیک کنید.

علائم تخمدان پلی کیستیک (PCO)

علائم تخمدان پلی کیستیک معمولا بعد از اولین قاعدگی زن بروز می کنند. در بعضی موارد، سندرم تخمدان پرکیست PCOS، طی دوران باروری ظاهر می شود، به عنوان مثال در پاسخ به چاقی و اضافه وزن، فرد مبتلا به این سندرم می گردد.

سندرم تخمدان پلی کیستیک یا تنبلی تخمدا علائم زیادی دارد که همه این علائم با چاقی تشدید می شوند. خانم های مبتلا به این عارضه به شکل های متفاوتی تحت تاثیر قرار می گیرند. برای تشخیص این بیماری، پزشک باید حداقل دو مورد از علائم تخمدان پلی کیستیک را مشاهده کند. شایع ترین علائم PCO عبارتند از:

• پریود نامنظم:

  از شایع ترین علائم تخمدان پلی کیستیک می توان به پریود نامنظم اشاره کرد. چرخه های قاعدگی بیش از 35 روز، کمتر از 8 چرخه قاعدگی در سال، عدم رخ دادن قاعدگی به مدت 4 ماه یا بیشتر یا قاعدگی های طولانی که همراه با خون ریزی شدید یا اندک است، مثال هایی از قاعدگی و پریود نامنظم می باشند.

• افزایش سطح هورمون های مردانه:

  بالا رفتن سطح هورمون های مردانه (آندروژن ها) منجر به بروز علائمی مانند رشد موی اضافی در صورت و بدن که به اصطلاح به آن پرمویی (Hirsutism) می گویند یا بروز آکنه های بزرگسالی یا آکنه های شدید نوجوانی و یا طاسی با الگوی مردانه (androgenic alopecia) می گردد.

• تخمدان های پر کیست:

  تخمدان ها بزرگ می شوند و حاوی کیست های متعدد دارای مایع می شوند که سلول های تخمک را احاطه می کنند.

• اضافه وزن و چاقی:

  یکی دیگر از علائم تخمدان پلی کیستیک، افزایش وزن و چاقی می باشد.

• ناباروری:

  سندرم تخمدان پلی کیستیک در بسیاری از موارد ممکن است باعث مشکلات ناباروری گردد.

علت تخمدان پلی کیستیک (PCO)

موارد مختلفی ممکن است علت تخمدان پلی کیستیک یا تنبلی تخمدان باشند که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم:

• میزان بالای هورمون انسولین:

  انسولین هورمونی است که در پانکراس تولید می شود و به سلول ها اجازه می دهد تا از شکر (گلوکز) به عنوان منبع اولیه انرژی استفاده کنند. اگر مقاومت نسبت به انسولین وجود داشته باشد، توانایی بدن در استفاده موثر از انسولین مختل می شود و پانکراس مجبور به تولید بیشتر هورمون انسولین می شود تا گلوکز در اختیار سلول ها قرار بگیرد. انسولین اضافی با افزایش تولید هورمون های آندروژن، تخمدان ها را درگیر می کند و باعث تداخل در روند تخمک گذاری می شود.

• التهاب خفیف:

  التهاب نیز یک علت تخمدان پلی کیستیک می باشد. سلول های سفید خون ترکیباتی تولید می کنند تا در پاسخی به نام التهاب، علیه عفونت ها وارد مبارزه شوند. تحقیقات نشان می دهد که زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک، التهاب خفیفی دارند که تخمدان های پرکیست را برای تولید هورمون های آندروژن تحریک می کند.

• وراثت:

  تحقیقات نشان می دهند که در صورت وجود سابقه خانوادگی ابتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک، احتمال ابتلا به این عارضه افزایش می یابد.

عوارض سندرم تخمدان پلی کیستیک

داشتن علائم تخمدان پلی کیستیک، مخصوصا اگر علت ابتلا چاقی باشد، احتمال بروز شرایط و اختلالات زیر را افزایش می دهد:

• دیابت نوع دو؛
• فشار خون بالا؛
• اختلالات کلسترول و چربی، مانند افزایش تری گلیسرید ها یا کاهش کلسترول خوب (HDL) سندرم متابولیک، که همگی خطر بیماری های قلبی-عروقی را افزایش می دهند؛
• بیماری کبد چرب غیرالکلی (یک التهاب حاد کبد است که در اثر تجمع چربی در کبد ایجاد می شود)؛
• ناباروری؛
• وقفه تنفسی در خواب؛
• افسردگی و اضطراب؛
• خون ریزی غیرطبیعی رحم؛
• سرطان دیواره داخلی رحم (سرطان اندومتریال) که علت آن قرار گرفتن مداوم در معرض سطوح بالای استروژن است.
• دیابت بارداری یا فشار خون بالایی که در بارداری ایجاد می شود.