دسته: قبل از بارداری

هنگامی یک زن از نظر جنسی برانگیخته می شود، واژن او به طور طبیعی و معمول روان می شود. این امر باعث می شود تا تجربه جنسی خوب و رضایت بخشی داشته باشد. اما مقاربت جنسی بدون وجود روان کننده ممکن است بسیار دردناک بوده و یا اینکه به دیواره واژن آسیب وارد کند.
بدن ما ممکن هست در اثر تغییرات هورمونی، یائسگی، پیری یا مصرف داروها، روان کننده کمتری تولید کند و به همین دلیل گاهی لازم هست از روان کننده های مصنوعی استفاده کنید تا هم رضایت کافی از رابطه جنسی خود داشته باشید و هم اینکه آسیب و صدمه ای به واژن وارد نشود.
روان کننده های مصنوعی، می توانند باعث تقویت برانگیختگی، افزایش لذت جنسی، نرم نگه داشتن پوست واژن و کاهش اصطکاک در هنگام مقاربت جنسی داشته باشند. ژل لوبریکانت (Lubricants Gel)، یکی از این روان کننده های مصنوعی است که در این بخش اطلاعات مفیدی در رابطه با کاربرد این ژل و فواید و مضرات آن کسب خواهید کرد. با ما همراه باشید.

ژل لوبریکانت برای چه افرادی مفید است؟
روان کننده های مصنوعی مانند ژل لوبریکانت یکی از محصولاتی هستند که تمام افراد می توانند از آن استفاده کنند اما افرادی که دارای خشکی واژن هستند، به این محصولات نیاز بیشتری خواهند داشت.
استفاده از ژل لوبریکانت در این افراد می تواند مانع از ایجاد سوزش، خارش و سایر ناراحتی ها در حین مقاربت جنسی شود.
اگر در شرایطی مانند شرایط زیر قرار دارید ممکن هست با خشکی واژن مواجه باشید:

• استفاده از داروهای ضد افسردگی و یا داروهای خاصی مثل آنتی هیستامین
• نوشیدن آب به مقدار خیلی کم
• استفاده از داروهای کنترل کننده هورمونی
• سیگار کشیدن
• دوران شیردهی
• دوران قبل از یائسگی یا دوران یائسگی
• وجود یک اختلال خودایمنی مانند سندرم شوگرن (0Sjögren syndrome)
• شیمی درمانی

برخی از روان کننده ها برای تقویت عملکرد جنسی و افزایش برانگیختگی طراحی شده اند. بنابراین اگر قصد دارید چیز جدیدی را در رابطه جنسی خود امتحان کنید، شاید این روان کننده های مصنوعی، انتخاب مناسبی برایتان باشند.

چند مدل روان کننده یا ژل لوبریکانت وجود دارد؟
انواع مختلفی از روان کننده ها برای پاسخ به نیازهای مختلف طراحی و تولید شده است تا هر کسی متناسب با نیاز و مشکلی که دارد بتواند بهترین و مناسب ترین نوع از این ژل ها را تهیه کرده و مورد استفاده قرار دهد.
بنابراین لازم است قبل از هر اقدامی برای تهیه و استفاده از این ژل، با انواع روان کننده ها، فواید و مضرات آن آشنا شده و سپس بهترین انتخاب را داشته باشید.
در ادامه مدل های مختلف روان کننده ها را به شما معرفی کرده ایم.

ژل لوبریرکانت بر پایه آب (Water-based lubricants)
ژل لوبریکانت بر پایه آب، یکی از رایج ترین و پر مصرف ترین انواع روان کننده های مصنوعی است که معمولا در نوع دارای گلیسیرین و بدون گلیسیرین وجود دارد.

ویژگی های مثبت ژل لوبریکانت بر پایه آب
هر دو نوع ژل لوبریکانت مبتنی بر آب هم مقرون به صرف بوده، هم دسترسی بهتر و راحت تری به آن خواهید داشت و هم اینکه برای استفاده به همراه کاندوم نیز مناسب هستند. این مدل از روان کننده ها معمولا هیچ گونه لکه ای بر جای نخواهند گذاشت.

ویژگی های منفی ژل لوبریکانت بر پایه آب
روان کننده های طعم دار یا گرم کننده معمولا حاوی گلیسیرین هستند و به سرعت خشک می شوند و همچنین به دلیل دارا بودن ماده قندی بسیار زیاد، می توانند در ایجاد عفونت مخمری واژن نقش داشته باشند.
هر دو این روان کننده ها (دارای گلیسیرین و بدون گلیسیرین) با گذشت زمان حالت چسبناک و چسبنده پیدا می کنند.

ژل لوبریکانت بر پایه سیلیکون (Silicone-based lubricant)
ژل لوبریکانت مبتنی بر سیلیکون هم نوعی روان کننده مصنوعی است که معمولا بدون بو و مزه بوده و حالت لغزنده و صاف دارد.
این مدل از ژل های روان کننده نیز دارای نقاط مثبت و منفی است که در ادامه بیشتر درباره آن توضیح داده ایم:

نقاط مثبت ژل لوبریکانت بر پایه سیلیکون
ژل لوبریکانت سیلیکونی، ماندگاری خیلی زیادی نسبت به سایر مدل های روان کننده دارد و نیازی نیست بعد از استفاده از این مدل ژل، مجددا از ژل مبتنی بر آب استفاده شود. این مدل از ژل روان کننده برای استفاده به همراه کاندوم های لاتکسی نیز مناسب و بی خطر هست.

نقاط منفی استفاده از ژل لوبریکانت سیلیکونی
ژل لوبریکانت به همان اندازه که ماندگاری خیلی زیادی بر روی پوست دارد، شستن و از بین بردن آن نیز به مراتب سخت تر بوده و لازم هست برای از بین بردن باقی مانده ی آن از روی پوست، حتما از صابون استفاده کنید تا پوستتان کاملا تمیز شود.

ژل لوبریکانت مبتنی بر روغن (Oil-based lubricants)
به طور کلی دو مدل ژل لوبریکانت مبتنی بر روغن وجود دارد. یک مدل از این ژل روان کننده از روغن های طبیعی مانند روغن نارگیل و کره برای ساخت آن استفاده شده است و برای ساخت مدل دیگر آن، از روغن های مصنوعی مانند روغن های معدنی و وازلین استفاده شده است.
به طور کلی روان کننده های مبتنی بر روغن، به راحتی در دسترس بوده و قیمت مناسبی هم دارند اما استفاده از ژل لوبریکانت مبتنی بر آب، همیشه بهتر هست. زیرا ژل های روان کننده روغنی می توانند باعث ایجاد حساسیت بر روی پوست شده و یا اینکه بر روی پارچه و لباس هایتان لکه ایجاد کنند.

نقاط مثبت استفاده از ژل لوبریکانت مبتنی بر روغن
روان کننده های مبتنی بر روغن که با استفاده از روغن های طبیعی مانند روغن آووکادو، روغن نارگیل، روغن سبزیجات، روغن زیتون و … ساخته شده اند معمولا هیچ گونه آسیب و حساسیتی برای پوست و دستگاه تناسلی ندارند و کاملا بی خطر هستند.

نقاط منفی استفاده از ژل لوبریکانت روغنی
این نوع از روان کننده های روغنی که از روغن طبیعی و یا روغن مصنوعی ساخته شده اند معمولا باعث از بین رفتن کاندوم شده و کارایی آن را از بین خواهند برد.

علاوه بر این، استفاده از ژل روان کننده روغنی باعث ایجاد لکه های مختلف بر روی پارچه نیز خواهد شد.
ژل های روان کننده روغنی که از روغن های مصنوعی برای ساخت آن استفاده می شود، ممکن است باعث تحریک واژن شده و پاک کردن آن از روی پوست بسیار دشوار خواهد بود.
علاوه بر این استفاده از این ژل ها ممکن هست احتمال عفونت واژن را نیز نا حد زیادی افزایش دهد.

ژل لوبریکانت طبیعی
ژل های لوبریکانت مبتنی بر روغن های طبیعی، تنها محصولات طبیعی موجود در بازار نیستند، زیرا برخی از برندها و تولید کنندگان، روان کننده های ارگانیک و وگان نیز تولید کرده اند که این محصولات از مواد گیاهی و سازگار با محیط زیست ساخته شده و به عنوان ژل لوبریکانت طبیعی از آن یاد می شود.

نقاط مثبت ژل لوبریکانت طبیعی
بسیاری از روان کننده های طبیعی بدون پارابن هستند و معمولا از مواد نگهدارنده ای که هیچگونه ریسکی برای سلامتی بدن ندارد، در تولید آن استفاده می شود.
علاوه بر این برای تولید این مدل از ژل ها، از محصولات ارگانیک استفاده می شود که هم برای دستگاه تناسلی و پوست و هم برای محیط زیست ایمن و بی خطر هستند.

نقاط منفی استفاده از ژل لوبریکانت طبیعی
ژل های روان کننده طبیعی ممکن است ماندگاری خیلی کمتری نسبت به سایر مدل های روان کننده داشته باشند و علاوه بر این معمولا قیمت و هزینه بالاتری نیز باید بابت تهیه آن بپردازید.

در هنگام انتخاب ژل لوبریکانت باید به چه مواردی توجه کرد؟
برای اینکه بتوانید بهترین و مناسب ترین ژل لوبریکانت را متناسب با شرایط خود انتخاب کنید لازم هست به چند نکته مهم و ضروری در این زمینه توجه داشته باشید. این نکات را در ادامه بخوانید:

• اگر با خشکی مواجه هستید، روان کننده های گرم شونده گزینه مناسبی برای شما نیستند. زیرا این مدل از ژل های لوبریکانت دارای گلیسیرین بوده و به سرعت خشک می شوند. استفاده از روان کننده های سیلیکونی می تواند انتخاب بهتر و مناسب تری برای شرایط شما باشد.
• اگر مستعد ابتلا به عفونت های مخمری هستید، از روان کننده هایی که حاوی گلیسیرین هستند، استفاده نکنید.
• این ترکیب می تواند باعث ایجاد تحریک واژن شده، باکتری های مفید واژن را از بین برده و احتمال ایجاد عفونت را بیشتر خواهد کرد.
• اگر قصد بارداری دارید بهتر از ژل هایی که حاوی اسپرم کش هستند، استفاده نکنید. ژل هایی که عبارت هایی مانند “sperm friendly” یا “fertility friendly” روی آن درج شده است، بهترین و مناسب ترین انتخاب برای این مواقع خواهند بود. زیرا برخی از این ژل ها تاثیر منفی بر روی حرکت اسپرم ها دارند.
• اگر می خواهید از کاندوم استفاده کنید، به هیچ عنوان به سراغ ژل لوبریکانت روغنی نروید. زیرا این مدل از روان کننده ها خیلی سریع و راحت کاندوم و کارایی آن را از بین خواهند برد.
• از ژل های لوبریکانت که دارای عطر و رایحه هستند نیز استفاده نکنید. زیرا این ژل ها معمولا حاوی مواد شیمیایی بوده و ممکن هست باعث ایجاد حساسیت و تحریک در پوست شوند.
• ژل های لوبریکانتی که حاوی گلیسیرین (glycerin)، پروپیلن گلیکول (propylene glycol)، کلرهگزیدین گلوکونات (chlorhexidine gluconate) و nonoxynol-9 هستند معمولا احتمال ایجاد التهاب، سوزش و عفونت را افزایش خواهند داد و اگر پوست حساسی دارید و یا خیلی سریع دچار عفونت می شوید، بهتر است در انتخاب ژل لوبریکانت دقت بیشتری داشته باشید.

آیا ژل لوبریکانت همان مرطوب کننده واژن هست؟
مرطوب کننده های واژن معمولا برای جلوگیری از خارش و سوزش در واژن مورد استفاده قرار می گیرند و رطوبت کافی برای جلوگیری از ایجاد درد و ناراحتی در هنگام مقاربت جنسی را ایجاد نمی کنند.
زیرا مرطوب کننده های واژن به طور معمول جذب پوست می شوند و برای اینکه از خشکی واژن جلوگیری کنند، باید به طور مرتب مورد استفاده قرار گیرند و راحتی مورد نیاز برای انجام فعالیت های جنسی را ایجاد نمی کنند.

عوارض جانبی ژل لوبریکانت چیست؟
معمولا محصولات روان کننده یا ژل های لوبریکانت بدون عوارض جانبی هستند اما ممکن است برخی از افراد نسبت به مواد تشکیل دهنده این محصولات واکنش آلرژیک داشته باشند.
اگر بعد از استفاده ژل لوبریکانت، این علائم را مشاهده کردید، لازم است خیلی سریع به پزشک مراجعه کنید:

• ایجاد مشکل در تنفس
• ایجاد تورم در صورت، گلو، زبان و …
• کهیر یا تاول زدن روی پوست
• ایجاد جوش و بثورات بر روی پوست
• خارش

اگر به طور مرتب به عفونت واژن مخمری مواجه می شوید، و استفاده از ژل لوبریکانت بخش دائمی در فعالیت های جنسی شماست، بهتر است این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.

سوال : نقش ماموگرافی فول دیجیتال در تشخیص سرطان پستان چیست؟

پاسخ : سرطان پستان شایع ترین بیماری در بانوان است.
ماموگرافی فول دیجیتال روشی استاندارد برای تشخیص زودرس سرطان پستان قبل از ایجاد توده است.
سن انجام غربالگری ماموگرافی عموما از 40 سال توصیه میشود ولی اغرادی که در اقوام درجه یک خود سابقه سرطان پستان یا حتی سرطان رحم و نخمدان دارند توصیه میشود ماموگرافی را زودتر انجام دهند.
در ماموگرافی فول دیجیتال دوز اشعه ایکس بسیار کم است. ماموگرافی فول دیجیتال از هوش مصنوعی برخوردار است و توزیع فشار روی بافت پستان به حدی است که کمترین درد را ایجاد میکند.

برای آگاهی بیشتر از ماموگرافی فول دیجیتال به سراغ رادیولوژی و سونوگرافی خورشید رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به رادیولوژی و سونوگرافی خورشید یا دریافت نوبت از مرکز رادیولوژی و سونوگرافی خورشید کلیک کنید.

ماموگرافی تصاویر پرتونگاری از پستان است که می تواند علائم اولیه سرطان پستان را نشان دهد.
دو روش برای ایجاد ماموگرام وجود دارد. ماموگرافی روی صفحه نمایش فیلم عکاسی ایجاد می کند ، در حالی که ماموگرافی دیجیتال تصاویر دیجیتالی ایجاد می کند.
هر دو روش برای گرفتن تصویر از روال مشابهی استفاده می کنند. فردی که ماموگرافی دارد ، پستان خود را بین دو صفحه شفاف قرار می دهد ، که آن را بین آنها فشرده می کند تا در جای خود قرار بگیرد. این امر برای تصویر بهتر پستان را صاف کرده و جلوی مات شدن تصویر را می گیرد.
دستگاه از دو زاویه عکس سینه را می گیرد. سپس یک متخصص ماموگرافی را برای هر چیز غیر معمولی که می تواند نشانه سرطان باشد بررسی می کند.
آزمایش حدود ۲۰ دقیقه طول می کشد. ممکن است برخی از افراد احساس درد یا ناراحتی کمی داشته باشند

چگونه یک ماموگرافی معمولی به نظر می رسد؟

تصویر پستان به عنوان ماموگرافی شناخته شده است. پس زمینه تصویر سیاه خواهد بود و سینه به رنگ خاکستری و سفیدی ظاهر می شود.
بافتی که متراکم تر است ، از جمله بافت همبند و غدد ، رنگ سفید نشان می دهد.
برخی از افراد بافت متراکم بیشتری در سینه خود دارند. این امر می تواند تشخیص ناهنجاری ها در ماموگرافی را دشوارتر کند زیرا تومور از بافت متراکم ساخته شده است و همچنین سفید رنگ به نظر می رسد.
سینه ها با افزایش سن متراکم تر می شوند. بافت متراکم کمتری ، مانند چربی ، در یک ماموگرافی خاکستری است.
یک ماموگرافی معمولی معمولاً به رنگ خاکستری خواهد بود که برخی از نواحی سفید پوست متراکم دارند. رنگ سفید بیشتر بر روی تصویر همیشه نشان دهنده یک مشکل بهداشتی نیست.
سینه هر کس متفاوت است ، بنابراین هیچ دو تصویر ماموگرافی یکسان نخواهند بود. ماموگرافی های سالم هنوز هم می توانند از نظر ظاهری متفاوت باشند.
متخصص پزشکی که آزمایشات تصویربرداری مانند اشعه X یا اسکن MRI را بررسی می کند ، رادیولوژیست نامیده می شود. آنها به تفسیر ماموگرافی نگاه می کنند تا نتایج را تفسیر کنند.

سرطان پستان از نظر ماموگرافی چگونه است؟

هر ناحیه ای که مانند بافت طبیعی به نظر نرسد ، یک دلیل احتمالی برای نگرانی است. رادیولوژیست به دنبال مناطقی از بافت سفید با چگالی بالا می رود و اندازه ، شکل و لبه های آن را یادداشت می کند.
توده یا تومور به عنوان یک ناحیه سفید متمرکز در ماموگرافی ظاهر می شود. تومورها می توانند سرطانی یا خوش خیم باشند.
اگر تومور خوش خیم باشد ، از نظر سلامتی خطری ندارد و بعید است که از نظر شکل یا رشد آن تغییر کند. بیشتر تومورهای یافت شده در سینه ها غیر سرطانی هستند.
لکه های کوچک سفید معمولاً بی ضرر هستند. رادیولوژیست شکل و الگوی آنها را بررسی می کند ، زیرا بعضی اوقات می تواند نشانه سرطان باشد.

ناهنجاری ها

و همچنین بافت متراکم پستان و تومورهای احتمالی ، رادیولوژیست به دنبال چیزهای غیر معمول در ماموگرافی خواهد بود. سایر ناهنجاریها عبارتند از:

• کیست ها ، کیسه های پر از مایعات هستند. بیشتر کیست های ساده هستند که دیواره نازک دارند و سرطانی نیستند. اگر پزشک نتواند کیست را به عنوان یک کیست ساده طبقه بندی کند ، ممکن است آزمایش های بیشتری را انجام دهد تا از ابتلا به سرطان سرطانی اطمینان حاصل کند.
• کلسیفیکاسیون ، که رسوب کلسیم است . رسوبات بیشتر کلسیم به اصطلاحات کلسیم گفته می شود و معمولاً در نتیجه پیری اتفاق می افتد. رسوبات کوچکتر به اصطلاح های خرد محاسبه می شوند. بسته به ظاهر ریزمطالعات ، پزشک ممکن است آنها را از نظر علائم احتمالی سرطان آزمایش کند.
• فیبرونونوما ، که تومورهای خوش خیم در پستان هستند. آنها گرد هستند و ممکن است مثل سنگ مرمر باشند. افراد در ۲۰ و ۳۰ سالگی بیشتر به فیبروبنوما مبتلا هستند ، اما در هر سنی ممکن است رخ دهد.
• بافت اسکار ، که غالباً در یک ماموگرافی سفید رنگ است. بهتر است از قبل پزشک را از هر نوع زخم روی سینه آگاه کنید.
• توده ممکن است به یک تومور ، کیست یا فیبروبنوما مراجعه کند ، خواه سرطانی باشد یا نه.

ماموگرام همچنین می تواند در مورد تراکم سینه خود اطلاعاتی را در اختیار فرد قرار دهد. افرادی که سینه متراکم دارند ، کمی خطر بالاتری از ابتلا به سرطان سینه دارند . سینه های متراکم می توانند ناهنجاری ها را در ماموگرافی دشوارتر کنند.
ماموگرام اگر شخصی جراحی سرطان سینه یا لانه گزینی انجام دهد ، هنوز هم ممکن است. با این وجود ، ممکن است نیاز به گرفتن تصاویر بیشتر از هر پستان باشد ، و بررسی این تصاویر ممکن است طولانی تر طول بکشد.
یک رادیولوژیست اغلب یک ماموگرافی را با تصاویر قبلی مقایسه می کند. این می تواند به آنها کمک کند تا هرگونه تغییر را تشخیص دهند و تصمیم بگیرند که یک منطقه غیرمعمول می تواند نشانه ای از سرطان باشد

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

افراد باید هر گونه نگرانی مرتباً سینه های خود را معاینه کرده و به پزشک مراجعه کنند.
با آگاهی از اینکه معمولاً سینه آنها چگونه به نظر می رسد و احساس می شوند ، بیشتر احتمال دارد متوجه تغییراتی شوند.

افتادگی واژن چیست؟ افتادگی واژن زمانی اتفاق می افتد که ماهیچه هایی که از اندام های بدن در لگن حمایت می کنند، تضعیف می شوند. این ضعف اجازه می دهد تا رحم، مجرای ادرار، مثانه یا مقعد به داخل واژن رانده شود. اگر عضلات کف لگن به اندازه کافی تضعیف شوند، این ارگان ها حتی می توانند از واژن خارج شوند.

چند نوع از افتادگی واژن وجود دارد

• افتادگی واژن قدامی (سیستوسل یا اورترکوس) هنگامی که مثانه به سمت واژن ریخته شود، اتفاق می افتد.
• افتادگی واژن عقبی (رکتوسل) پس از آن اتفاق می افتد که دیواره جدا شده از مقعد در واژن ضعیف شود. این به مقعد اجازه می دهد تا به واژن برسد.
• افتادگی رحم زمانی است که رحم به داخل واژن واژگون می شود.
• پرولاپس اپیکیال (پرولاپس طاووس واژن) زمانی است که دهانه رحم یا قسمت فوقانی واژن به داخل واژن می افتد.

علائم افتادگی واژن چیست؟
اغلب زنان علائمی از پرولاپس واژینال ندارند. اگر علائم دارید، علائم شما بستگی به ارگانی دارد که افتادگی در آن رخ داده است
علائم عبارتند از:

• احساس پری در واژن
• توده در ابتدای واژن
• احساس سنگینی یا فشار در لگن
• احساسی مانند اینکه شما روی یک توپ نشسته اید
• کمردرد که وقتی به پایین می آیید بهتر می شود
• نیاز به ادرار بیشتر از حد معمول
• مشکل داشتن حرکت روده کامل و یا تخلیه مثانه شما
• عفونت های مکرر مثانه
• خونریزی غیرطبیعی از واژن
• نشت ادرار هنگام سرفه، عطسه، خنده، داشتن رابطه جنسی، یا ورزش
• درد در طول رابطه جنسی

علل افتادگی واژن چیست؟
بافت ماهیچه ای، که عضلات کف لگن نامیده می شود، از اندام های لگن شما حمایت می کند. زایمان می تواند این ماهیچه ها را گسترش داده و تضعیف کند، به ویژه اگر شما زایمان دشواری داشته باشید.
پیری و از دست دادن استروژن در طی یائسگی می تواند این عضلات را تضعیف کند، به این ترتیب اندام های لگن به سمت واژن واژگون می شوند.
علل دیگر افتادگی واژن عبارتند از:

• سرفه مداوم از بیماری های مزمن ریوی
• فشار به خاطر وزن بیش از حد
• یبوست مزمن
• بلند کردن اجسام سنگین

آیا زنان خاصی در معرض خطر افتادگی واژن هستند
احتمالا پرولاپس واژن دارید اگر شما:

• زایمان سختی داشته و دچار عوارض زایمان شده اید
• یائسگی
• سیگار
• اضافه وزن
• سرفه در اثر بیماری ریه که بسیار زیاد است
• به طور مداوم به یبوست مبتلا می شوند و باید حرکتی روده ای داشته باشید
• یک عضو خانواده، مانند یک مادر یا خواهر، با پرولاپس دارد
• اغلب چیزهای سنگین را بلند می کنید
• فیبرویید دارید

جلوگیری از افتادگی واژن
خوب است بدانید اگر خویشاوندان نزدیک شما به افتادگی واژن دچار است، شما در معرض خطر بیشتری قرار دارید. شاید برایتان سئوال باشد که برای جلوگیری از افتادگی واژن چه باید کرد. برای پیشگیری از این اتفاق لازم است عضلات کف لگن خود را با تمرینات کگل تقویت کنید. می‌توانید این تمرینات را از یک فیزیوتراپ یاد بگیرید.

تشخیص افتادگی واژن چیست؟
افتادگی واژن می تواند از طریق معاینه لگن تشخیص داده شود.
پزشک ممکن است از شما بخواهد که عضلات مورد استفاده برای توقف و شروع جریان ادرار را محکم کنید. این آزمایش قدرت عضلاتی را که از واژن، رحم و سایر اعضای لگن پشتیبانی می کند، بررسی می کند.
اگر مشکلات ادرار دارید، ممکن است آزمایشاتی برای بررسی عملکرد مثانه خود داشته باشید. این آزمایش تست urodynamic است.
Uroflowmetry مقدار و قدرت جریان ادرار را اندازه گیری می کند.
Cystometrogram تعیین می کند که مثانه شما قبل از اینکه به دستشویی بروید چه مقدار تحمل دارد.
پزشک شما همچنین می تواند یک یا چند تست تصویربرداری را انجام دهد تا مشکلات مربوط به اندام های لگن شما را ببیند:

• سونوگرافی

  این آزمایش با استفاده از امواج صوتی برای بررسی مثانه و سایر اعضای بدن شما انجام می شود.

• ام آر آی

  این آزمایش با استفاده از آهنرباهای قوی و امواج رادیویی به منظور ایجاد تصاویری از اندام های لگن شما انجام می شود.

• سی تی اسکن شکم و لگن

  این آزمایش با استفاده از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر دقیق از اندام های لگن استفاده می شود.

عوارض احتمالی افتادگی واژن چیست؟
عوارض پرولاپس واژینال بستگی به اعضای بدن دارد، اما ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• زخم ها در واژن اگر رحم و یا دهانه رحم از آن بیرون زده باشد
• افزایش خطر ابتلا به عفونت های دستگاه ادراری
• ادرار کردن یا داشتن حرکت روده ای مشکل
• مشکل داشتن در رابطه جنسی

چشم انداز درباره افتادگی واژن
اگر علائم افتادگی واژن دارید، از جمله احساس پری در پایین شکم یا برآمدگی در واژن، به متخصص زنان خود مراجعه کنید. این وضعیت خطرناک نیست، اما می تواند تاثیر منفی بر کیفیت زندگی شما داشته باشد.
افتادگی واژن قابل درمان است. موارد خفیف می تواند با درمان های غیر تهاجمی مثل تمرینات کگل و کاهش وزن بهبود یابد. برای موارد شدیدتر جراحی، می تواند موثر باشد. با این حال، افتادگی واژن ممکن است گاهی بعد از جراحی برگردد.

سوال : سونوهیستروگرافی چیست و چگونه انجام می شود؟

پاسخ : سونوهیستروگرافی یکی از روش های نسبتا جدید سونوگرافی رحم است. در این روش با استفاده از کاتتر نازکی مقدار کمی محلول نرمال سالین داخل حفره رحمی تزریق میشود و زیر کنتر سونوگرافی حفره رحمی را از نظر توده های رحمی مثل پولیپ، فیبروئید و چسبندگی بررسی میکنیم.
این روش بدون درد، سرپایی و کاملا راحت است و بهترین زمان برای انجام سونوهیستروگرافی یک هفته بعد از سیکل ماهیانه است. این روش منع استفاده ندارد مگر در زمان وجود عفونت های شدید لگنی.
مزایای این روش استفاده همزمان از تکنیک 3D است که در صورت وجود پروپ 3D در دستگاه سونوگرافی میتوان سونوهیسترو را به روش 3D  انجام داد و ارزش تشخیصی و دقت آن در حد هیستروسکوپی رحم است.

برای آگاهی بیشتر از نحوه انجام سونوهیستروگرافی به سراغ رادیولوژی و سونوگرافی خورشید رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به رادیولوژی و سونوگرافی خورشید یا دریافت نوبت از مرکز رادیولوژی و سونوگرافی خورشید کلیک کنید.

اگر دچار سقط جنین های مکرر یا خونریزی های غیرعادی به ویژه بعد از یائسگی شده اید یا به سختی باردار می شوید، پزشک احتمالا نوع خاصی از سونوگرافی رحم را به نام سونوهیستروگرافی به شما پیشنهاد می کند.

نحوه انجام سونوهیستروگرافی

نخست، پزشک با قرار دادن یک میله نازک (مبدل التراسونیک) در داخل واژن، سونوگرافی ترانس واژینال انجام می دهد. مبدل التراسونیک عکس هایی از داخل رحم می گیرد.

پس از سونوگرافی ترانس واژینال، او مبدل را برداشته و از یک اسپکولوم برای باز کردن واژن استفاده می کند. این کار اجازه می دهد پزشک دهانه رحم را ببیند. سپس یک کاتتر نازک را در رحم قرار می دهد و اسپکولوم را خارج می کند و کاتتر را در محل رها می کند. بعد مجددا فرستنده ی اولتراسوند را داخل می کند و به آرامی محلول استریل معمولا سالین را از طریق کاتتر به داخل رحم و دهانه رحم تزریق می کند.

این مایع حجم رحم را زیاد و معمولا برای بیمار کمی ناراحتی ایجاد می کند. همانطور که پزشک مایع را تزریق می کند، از مبدل اولتراسونیک برای گرفتن عکس از دهانه رحم و رحم استفاده می کند. همه این فرایند بین 15 تا 30 دقیقه طول می کشد.

آیا من هم نیازی به سونوهیستروگرافی دارم؟

جواب این سوال نزد پزشک است و اوست که تشخیص می دهد آیا شما نیاز به سونوهیستروگرافی دارید یا خیر. در زمان قاعدگی یا بارداری پزشک از این روش استفاده نمی کند. او معمولا قبل از شروع سونوهیستروگرافی تست بارداری می گیرد تا مطمئن شود شما باردار نیستید.

نتیجه سونوهیستروگرافی بیانگر چیست؟

اگر نتیجه نرمال باشد یعنی شکل رحم طبیعی است. همچنین به این معنی است که پزشک هیچ توموری پیدا نکرده است.

نتیجه غیر عادی به این معنی است که پزشک چیزی در رحم پیدا کرده است که می تواند فیبروم، پولیپ یا بافت اسکار باشد. گاهی نتیجه سونوهیستروگرافی بیانگر غیر طبیعی بودن شکل رحم است.

اگر پزشک هرکدام از این ها را در نتیجه سونوهیستروگرافی مشاهده کند، با شما درباره گزینه های مناسب درمانی صحبت می کند.

پس از سونوهیستروگرافی

پس از سونوهیستروگرافی شما قادر خواهید بود به سمت خانه رانندگی کنید. ممکن است چند روز پس از سونوهیستروگرافی انقباض های خفیف، لکه بینی و ترشحات آبکی مشاهده کنید. همچنین احتمال بسیار کمی از عفونت وجود دارد. در صورتی که علایم زیر را مشاهده کردید، به سرعت با پزشک تماس بگیرید:

• تب 38 درجه یا بالاتر
• ترشحات بدبو
• خونریزی شدید
• دردی که با مسکن های بدون نسخه تخفیف پیدا نمی کند