دسته: قبل از بارداری

بیا نی نی: اختلالات قاعدگی زمانی مشاهده می‌شود که چرخه‌های عادت ماهانه‌در خانم‌ها نا‌منظم می‌شود و به هم می‌ریزد. حتی بعضی از اختلالات قاعدگی در دوران بارداری ممکن است موجب کورتاژ و یا سقط جنین شود.
عادت ماهانه یک‌بار بین 28 تا 35 روز، به‌طور مرتب و بدون نیاز به مصرف دارو در خانم‌ها اتفاق می‌افتد. اگر این چرخه مرتب باشد، مدت خونریزی بین 3 تا 7 روز است و حجم خونی که یک خانم از دست می‌دهد نیز بیشتر از 80 سی‌سی نیست.
اختلالات قاعدگی
اختلالات قاعدگی به چند دسته تقسیم می‌شوند که از آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد:
1- زمانی که فاصله‌ی قاعدگی‌ها زیاد می‌شود. در این صورت خانم‌ها به تنبلی تخمدان مشکوک می‌شوند.
2- زمانی که فاصله‌ی قاعدگی‌ها کم می‌شود مانند این که خانمی مدام دچار عادت ماهانه می‌شود. این حالت می‌تواند نشانه‌ی نارسایی تخمدان باشد.
3- زمانی که حجم خونریزی در هر قاعدگی زیاد ‌شود.
4- زمانی که طول قاعدگی زیاد شود و درواقع لکه‌بینی زیادی مشاهده شود.

 

دلایل بروز اختلالات قاعدگی
1-    بسته به شرایط سنی و جسمی، بیماری‌های مختلف می‌توانند باعث خونریزی قاعدگی در خانم‌ها شوند. اما شایع ترین علت خونریزی‌های غیر‌طبیعی در سنین باروری عوامل هورمونی هستند.
2-    عوامل هورمونی که باعث نامنظمی‌های قاعدگی می‌شوند، به‌ویژه در سنین باروری، ممکن است ناشی از تخمدان پلی‌کیستیک باشند. همچنین این مورد در خانم‌های چاق، خانم‌هایی که پوست سفید، چشمان رنگی و مو‌های زائد دارند بیشتر دیده می‌شود.
3- ممکن است این نامنظمی‌های قاعدگی چند ماه طول بکشد و این خانم‌ها بعد از چند ماه قاعده شوند یا حتی بعد از عادت ماهانه عادی، به مدت طولانی خونریزی داشته باشند. به همین دلیل نازایی در این افراد شایع‌است.
4- سقط جنین
5- تهدید به سقط
6- بارداری خارج از رحم
7- استرس و اضطراب
8- تغییر مکان و حتی تغییرات آب و هوا
9- مصرف قرص‌های ضد‌بارداری
10- مصرف دارو‌هایی که برای درمان نازایی تجویز می‌شود.
11- استفاده از انواع روش‌های جلوگیری از بارداری
12- مصرف دارو‌های نازایی
13- سرطان دهانه‌ی رحم
14- سرطان تخمدان
15- کمبود کلسیم
16- کمبود ویتامین‌ها
17- مصرف دارو‌های ضد‌انعقاد خون
18- انواع بیماری‌های هورمونی
نشانه‌ها را جدی بگیرید
معمولا اگر این تغییرات یک یا دو بار اتفاق بیفتند جای نگرانی نیست اما در صورت تکرار، خانم‌ها حتما باید سونوگرافی انجام دهند و از نظر ابتلا به فیبروم رحمی بررسی شوند. خوب است بدانید اختلالات قاعدگی منجر به یائسگی زودرس و نازایی نمی‌شود مگر این که تخمدان خانم‌ها از کار افتاده باشد.
به‌طور کلی اختلالات قاعدگی در خانم‌ها یک نشانه‌است و می‌تواند علت بسیاری از بیماری‌ها باشد. مانند این که عفونت رحمی باعث اختلال در قاعدگی می‌شود. اختلالات قاعدگی ممکن است نشانه‌ی کیست باشند و یا در بدترین حالت، نشانه‌ی پیش‌سرطان دهانه‌ی رحم باشند که به تدریج به سرطان تبدیل می‌شوند.
هرکدام از این اختلالات درمان خاص خودش را دارد و باید از نظر سایز تخمدان، نداشتن کیست، توده‌های تخمدان، اختلالات هورمونی ناشی از کارکرد تخمدان و تیروئید بررسی شود. در بعضی خانم‌ها که در خانواده زمینه‌ی بروز اختلالات قاعدگی دارند، ممکن است این اختلالات زمینه‌ی ژنتیکی داشته باشند اما در همه‌ی موارد هم نمی‌توان ژنتیک را عامل بروز بیماری دانست.

 

پیشگیری و درمان
1- تا جایی که امکان‌دارد غذا‌های طبیعی بخورید.
2- از خوردن نوشابه‌ی گازدار، کاکائو، تنقلات و تندی و شوری زیاد پرهیز کنید.
3- خانم‌هایی که دچار چاقی و اضافه وزن هستند، اگر وزن خود را کم کنند، عادت‌های ماهانه‌شان نظم بهتری می‌گیرد.
4- خانم‌ها بلافاصله پس از این که متوجه شدند در چرخه‌ی قاعدگی‌شان مشکلی پیش آمده باید به پزشک مراجعه کنند و بسته به تشخیص او تحت درمان قرار بگیرند. اگر خونریزی شدید باشد، احتمال خطر جانی وجود دارد و باید فورا خود را به بیمارستان برسانند.
5- در صورت تشخیص پزشک و در صورتی که بیمار اختلالات خفیفی داشته باشد، دارو‌ها تحت نظر او تجویز می‌شوند. بنابر این ممکن است پزشک از طب مکمل هم برای کمک درمان استفاده کند.
6- اختلالات قاعدگی ممکن است تا یک سال بعد از زایمان هم ادامه داشته باشند و مخصوصا بعد از بستن لوله بیشتر این حالت اتفاق می‌افتد.‌ بنابر‌این در صورتی که خانم‌ها پس از زایمان دچار اختلالات قاعدگی شدند باید به پزشک مراجعه کنند چون احتمال دارد بقایای حاملگی در رحم مانده باشد.

بیا نی نی: یکی از مشکلاتی که در دهه اخیر بسیار جدی شده است اختلال «نازایی» است که همچنان روندی صعودی را سِیر می‌کند. درصد بیشتری از مردم با شنیدن کلمه نازایی ذهن‌شان به سمت زنان منحرف می‌شود و تصور می‌کنند زنان منشا ناباروری هستند، در صورتی که سهم آقایان در ابتلا به این اختلال اگر بیشتر از خانم‌ها نباشد، کمتر از آنها هم نیست. به همین دلیل ما در گفتگو با زهره محسن‌پور قاضی جهانی، کارشناس مامایی درباره عوامل نازایی مردان پرسیدیم.
7عامل نازایی مردان را بشناسید
1- مواد، رنگ و حلال‌های شیمیایی: در صورتی که شغل آقایان طوری باشد که همواره در معرض مواد، رنگ و حلال‌های شیمیایی، یا موارد مشابه قرار داشته باشند، بر باروری آنها و همسر‌شان تأثیر می‌گذارد. حتی آقایانی که در نجاری کار می‌کنند و با چسب و رزین‌های صنعتی سر و کار دارند، احتمال زیادی دارد که به نازایی مبتلا شوند. به همین دلیل است که گاهی زن و شوهر‌ها هرچه برای بارداری بچه دوم تلاش می‌کنند، نتیجه‌ای نمی‌گیرند، چون قرار گرفتن آقایان در معرض این مواد بر بدن همسر‌شان هم تأثیر گذاشته و باعث نازایی و ناباروری او شده است. در صورتی که بسیاری از همین خانم‌ها بدون هیچ مشکلی بچه اول خود را به دنیا آورده‌اند.
2- حرارت و گرمای زیاد: کار در محیط‌های گرم مانند نانوایی و ریخته گری باعث می‌شود اسپرم کاهش یابد. به همین دلیل کیسه‌های بیضه در خارج از بدن مردان قرار گرفته است تا محیط اسپرم‌ها خنک بماند. چون دمای مطلوب آنها باید زیر 37 درجه باشد. کار در فست‌‌فود‌ها و رستوران‌ها به مدت طولانی به دلیل نزدیک بودن به گاز یا ماکروفر‌ها و حجم گرمای زیاد آنها باعث کم شدن تولید اسپرم می‌شود. بر همین اساس آنها باید بدن‌شان را همواره خنک نگه دارند.

3- خوردن فست‌فود‌ها
4- پوشیدن لباس‌های تنگ: پوشیدن شلوار‌ها و لباس‌های زیر تنگ باعث گرم شدن محل تولید اسپرم و کاهش حرکت و کیفیت آن شده و احتمال نازایی را زیاد می‌کند.
5- نشستن روی سطح سرد: نشستن در حمام و روی کف سرد زمین باعث می‌شود محل تولید اسپرم در آقایان بسیار ضعیف شود. همچنین خوردن آب یخ قبل و بعد از عمل نزدیکی، خوردن غذا‌ها و مواد خوراکی با طبع سرد مانند سرکه عملکرد اسپرم ها را ضعیف می کند. لبنیات نیز حتما باید با مُصلِح (ماده متعادل‌کننده) یا گرمی مرتبط با خودشان مصرف شوند. هرچند که این عوامل باعث ضعف تخمدان خانم ها هم می شود.
6- انواع اشعه‌ها: پزشکانی که با اشعه‌های پرتوزا سر و کار دارند،‌در معرض خطر ناباروری قرار دارند.
7- سُرب و جیوه: کارگران چاپخانه و همچنین افرادی که با باتری‌های ذخیره برق سر و کار دارند، از جمله کسانی هستند که احتمال نازایی در آنها بسیار زیاد است چون استفاده از سُرب در این مشافل بسیار زیاد است. دندان‌پزشکان نیز به علت استفاده از جیوه در کار‌های خود ممکن است نابارورشوند.

 

قسمت اول را اینجا بخوانید.

بیا نی نی: شاید تا چند سال پیش همه ما با شنیدن کلمه «یائسگی» یاد خانم‌هایی می‌افتادیم که سنی از آنها گذشته بود. اما در این چند سال اخیر بسیاری از دختران و حتی مادران در اوج جوانی به دلایل مختلفی یائسه می‌شوند. متاسفانه روند یائسگی زودرس در حال افزایش است در صورتی که به راحتی می‌توان با روش‌های ساده‌ای از بروز آن جلوگیری کرد. به همین دلیل ما در گفتگو با فاطمه ذکایی، کارشناس مامایی و طب سنتی، از او درباره این مشکل در حال افزایش زنان پرسیدیم.
اختلال و تخمدان‌هایی که از کار می‌افتند!
یائسگی زودرس ممکن است به دلیل کوچک شدن و از کار افتادن تخمدان‌ها و اختلال در محور هیپوفیز، هیپوتالاموس و تخمدان اتفاق بیفتد و یا مصرف دارو‌های مختلف، چاقی، استرس، شوک‌های ناگهانی، تغذیه نا‌مناسب و اختلالات هورمون‌های درون‌ریز مانند غدد فوق کلیه و تیروئید سبب بروز آن شوند. زنانی که زودتر از سن 35 سالگی عادت ماهیانه آنها برای همیشه قطع می‌شود دچار یائسگی زودرس می‌شوند که متاسفانه این روز‌ها بسیار شایع شده است.
به نشانه‌ها توجه کنید
– اولین و شایع‌ترین علامتی که توجه خانم‌ها را نسبت به این موضوع مشکوک می‌کند،‌قطع عادت ماهیانه است.
– معمولا این خانم‌ها از گُرگرفتگی و داغ شدن ناحیه سر و گردن و صورت گله‌مند هستند.
– قطعی‌ترین تشخیص برای یائسگی زودرس، مراجعه به متخصص زنان و زایمان و انجام‌آزمایش‌های هورمونی است. در این آزمایش‌ها علاوه بر اندازه‌گیری سطح هورمون‌ها، پزشک می‌تواند تشخیص دهد که آیا هنوز ارتباط تخمدان با هیپوفیز و هیپوتالاموس برقرار است یا نه. در مراحل پیشرفته‌تر یائسگی زودرس، سونوگرافی واژینال انجام می‌گیرد تا سایز تخمدان مشخص شود.

 

پیشگیری بهتر از درمان است
– برای پیشگیری از یائسگی زودرس، ورزش،‌تغذیه سالم و دوری از استرس بسیار موثر است. البته طبیعی است که در جامعه و جهان امروز نمی‌توان بدون استرس زندگی کرد اما می‌توان با کسب مهارت‌های زندگی و اجتماعی این میزان استرس را به حداقل رساند.
– پرهیز از خوردن بیش از حد غذا‌هایی که حاوی مقدار زیادی چربی‌های اشباع‌شده هستند و غذا‌هایی مانند انواع سرخ‌کردنی‌ها، شیرینی‌ها‌، فست‌فود و نوشابه‌های گازدار در پیشگیری از بروز یائسگی زودرس بسیار موثر هستند.
– غذا‌های ساده، تازه‌خوری غذا‌ها و استفاده از مواد غذایی تازه به جای خوردن غذا‌های فریز شده
– نخوردن چند غذای مختلف در یک وعده غذایی و تنوع دادن به غذا‌ها در روز‌های مختلف
– خوردن تنها یک نوع ‌میوه در روز و تنوع بخشیدن به نوع میوه در روز‌های مختلف
– استفاده از جوانه‌ها و دانه‌ها عادت کنند

 

استرس خود را مدیریت کنید
خوشبختانه اکنون کلاس‌ها و برنامه‌های آموزشی متنوع و مختلفی در زمینه بهبود سطح زندگی در همه ابعاد برگزار می‌شود که از آن جمله می‌توان به کلاس‌های روان‌درمانی و کارگروه‌های روانشناسی اشاره کرد. خانم‌ها با استفاده از آموزش‌های این دوره‌ها و کلاس‌ها، مهارت‌های فکر بهتر و مهار خشم و استرس را فرا می‌گیرند تا بتوانند زندگی و اضطراب خود را مدیریت کنند. چون استرس عامل بسیار مهمی در بروز یائسگی زودرس است.
یائسگی زودرس درمان دارد؟
متاسفانه در طب رایج هیچ‌گونه درمانی برای یائسگی زودرس وجود ندارد. در طب رایج، متخصصان تنها برای جلوگیری از ابتلای خانم‌های یائسه شده به پوکی استخوان، برای آنها ویتامین D، کلسیم، هورمون‌های استروژن و پروژسترون تجویز می‌کنند. این هورمون‌ها درواقع برای این تجویز می‌شوند که دوره عادت ماهیانه را به صورت مصنوعی وادار به فعالیت کنند. البته تجویز این دارو‌ها و هورمون‌ها برای خانم‌هایی که زمینه سرطان‌های وابسته به هورمون دارند با احتیاط و تحت شرایط خاصی تجویز می‌شود چون احتمال بروز بیماری‌های قلبی و عروقی وجود دارد.
جالب است بدانید که احتمال درمان یائسگی در طب سنتی زیاد است. چرا که کارشناسان این طب با روش خود بر روی تخمدان‌ها، مغز و هیپوفیز خانم‌هایی که ظرفیت دارند به حالت عادی برگردند کار کرده و آنها را درمان می‌کنند.

بیا نی نی: خانم‌هایی که قصد دارند با خیال راحت و بدون دردسر برای بارداری اقدام کنند، بهتر است نکاتی را رعایت کنند. اگر شما هم جزو خانم‌هایی هستید که قصد دارید در آینده‌ای نزدیک برای بارداری اقدام کنید، این نکته‌ها می‌توانند برای یک بارداری ایمن و آسان به شما کمک کنند.
عدم کنترل بارداری
بدیهی است که  برای بار دارشدن باید استفاده از روش‌های کنترل بارداری را کنار گذاشت. اما معمولا نباید انتظار داشت که مثلا پس از یک هفته از عدم کنترل بارداری، حاملگی اتفاق بیفتد. مصرف قرص‌های ضد‌بارداری باید متوقف شود. حذف روش ضد بارداری IUD یک ماه قبل از بارداری و قطع روش‌های تزریقی ضد بارداری، سه ماه قبل از لقاح (ترکیب اسپرم و تخمک ) باید انجام گیرد.
متخصصین برای آماده شدن زن و شوهر‌ها، یک دوره مشاوره 90 روزه را جهت داشتن یک بارداری سالم توصیه می‌کنند. این دوره باعث می‌شود که هورمون‌ها فرصتی برای تنظیم سطح (مقدار) خود بیابند، دوره عادت ماهیانه تنظیم شود و شخص زمان تخمک‌گذاری خود را که به احتمال زیاد بارداری در این زمان اتفاق می‌افتد، حس کند.
برای بعضی از زن و شوهر‌ها درست به محض قطع کنترل بارداری، حاملگی اتفاق می‌افتد اما اگر آنها به‌طور همیشگی از موارد ضد بارداری استفاده کرده‌اند، یک برنامه‌ریزی درست قبل از بارداری لازم دارند.
تعادل وزن
مطالعات نشان داده که هم افزایش و هم کاهش وزن مادر بر باروری و سلامتی جنین اثر دارد. مادر باید با رعایت مسائل بهداشتی و روش‌های مورد نیاز، وزن خود را به وزن ایده‌آل برساند.

فعالیت بدنی
حتی اگر وزن مادر ایده‌آل باشد، داشتن فعالیت بدنی مناسب (نه مثلا دوی ماراتن یا بلند کردن وزنه سنگین) قبل از بارداری یا در طول آن، باعث می‌شود تا او بارداری و زایمان راحت‌تری داشته باشد. برای داشتن فعالیت بدنی مناسب باید با پزشک مشورت کرد چون این فعالیت‌ها نباید زیاد به بدن فشار وارد کنند.
عدم مصرف مواد انرژی‌زا
تحقیقات در مورد اثر کافئین بر روی بارداری متناقض است. برخی مطالعات بیان کرده که کافئین منجر به سقط جنین می‌شود در حالی که تحقیقاتی دیگر این ادعا را رد می‌کنند. بنابراین کارشناسان توصیه می‌کنند که مادران مصرف کافئین خود را به 200 میلی‌گرم (حدود دو فنجان قهوه) در روز محدود کنند. اما باید دقت کنید که فقط قهوه یا چای کافئین ندارند بلکه شکلات، نوشیدنی‌های انرژی‌زا و برخی داروهای سرد درد نیز دارای کافئین هستند.
احساس خوب
استرس روی باروری، بارداری و سلامت نوزاد تأثیر می‌گذارد. مطالعات نشان داده است که احتمال بارداری در طول ماهی که زوجین احساس خوب و آرامی داشته و کمتر دچار تنش و افسردگی هستند بیشتر است. پس با توجه به این نکته، یک مادر باید در صورت امکان هر روز ورزش کند، ماساژ روزانه داشته باشد، در طول روز با شریک زندگیش صحبت کند، خواب کافی و آرام داشته باشد و با کمک گرفتن از متخصصان و کارشناسان مشکلات خود را مدیریت کند.
رژیم غذایی سالم
آن چه یک مادر می‌خورد، کودکش نیز همان را می‌خورد. پس خوردن غذا‌های هر پنج گروه غذایی شامل میوه، سبزیجات، غلات، پروتئین بدون چربی (مانند مرغ، تخم‌مرغ و حبوبات) و لبنیات در شروع و طول بارداری ضروری است.
افزایش اسید فولیک
داشتن اسید فولیک به اندازه کافی نقش موثری در پیشگیری از نقایص مادرزادی ستون فقرات و سر کودک دارد. زنان باردار هر روز باید 400 میلی گرم اسید فولیک دریافت کنند. و همچنین خوردن غذاهای سرشار از «فولات» ضروری است. برخی منابع غذایی خوب برای اسید فولیک عبارتند از: سبزیجات برگ‌دار، حبوبات، مرکبات، غلات سبوس‌دار، و حبوبات غنی از فولات و نان. کارشناسان توصیه می‌کنند که مصرف اسید فولیک سه ماه پیش ازآغاز بارداری شروع شود.

سیگار نکشیدن
زنانی که قبل از بارداری سیگار می‌کشند احتمالا دو برابر بیشتر از زنان غیر سیگاری دچار تأخیر در بارداری و حدود 30 درصد بیشتر دچار ناباروری می‌شوند. مادرانی که در دوران بارداری سیگار می‌کشند به احتمال زیاد کودکشان در هنگام تولد وزن خیلی کمی دارد و حتی در زمان مقرر متولد نخواهد شد یا حتی ممکن است این کودک دچار سندرم مرگ ناگهانی شود.
اگر مادری سیگار می‌کشد، بهتر است حداقل یک تا سه ماه قبل از شروع بارداری استعمال سیگار یا سایر دخانیات را ترک کند.
مراجعه به دکتر
هنگامی که یک خانم قصد دارد باردار شود باید قبل از اقدام به بارداری، برای بررسی بیماری‌های مزمن مانند دیابت و آسم یا هر گونه اختلالات ژنتیکی ، مسائل و یا حاملگی‌های قبلی و چکاب سلامت کلی بدن به پزشک مراجعه کند.
واکسینه شدن علیه بیماری‌ها
هنگامی که یک مادر در حال برنامه‌ریزی برای بارداری است، بهتر است خود را علیه بیماری‌هایی که ممکن است در طول بارداری به آنها مبتلا شود و این بیماری‌ها برای حاملگی و کودک مضر هستند، واکسینه کند. از جمله این واکسن‌ها می‌توان به واکسن علیه بیماری‌های آنفلوآنزای فصلی، سرخک، اوریون و سرخجه، کزاز، دیفتری، سیاه سرفه و آبله مرغان اشاره کرد. از آنجایی که برخی از واکسن‌ها حاوی ویروس زنده هستند باید یک تا سه ماه قبل از باردار شدن به دریافت آنها اقدام نمود.

مصرف نکردن قرص و دارو
برخی از قرص‌ها و دارو‌ها بر روی سلامت کودک تاثیر منفی دارند و حتی ممکن است باعث ناهنجاری‌های ژنتیکی در کودک شوند. پس مادر باردار نباید هیچ دارویی را بدون مشورت پژشک مصرف کند.
مراجعه به دندانپزشک
زنان مبتلا به بیماری‌های لثه حدود چهار تا هفت برابر بیشتر از زنان سالم، کودکانی با وزن کم و یا زودرس به دنیا می‌آورند. بنابر این خانم‌هایی که قصد بارداری دارند باید قبل از اقدام به بارداری به دندانپزشک مراجعه کنند.
مصرف با احتیاط ماهی
خانم‌های باردار باید از ماهی‌هایی که بدنشان مقدار کمی جیوه دارد مانند کنسرو ماهی تن، میگو و ماهی قزل‌آلا به مقدار محدود استفاده کنند زیرا مقدار زیاد جیوه به مغز در حال رشد و سیستم عصبی کودک آسیب می‌رساند.

طرح سوال

برای برخی از افراد پاسخ به این سوال یکی از آسان‌ترین سوالات دنیاست. زیرا همیشه خود را در قالب والدین تصور کرده‌اند و زندگی خود را بر اساس آن چیده‌اند. عده‌ای نیز در حال پایین و بالا کردن جوانب این موضوع هستند و برای سال‌ها به آن می‌اندیشند و فکر می‌کنند پیش‌ازاین تصمیم باید تردیدهایشان برطرف شود. برخی نیز پاسخشان به این سوال منفی است.

جز هرکدام از این افراد باشید، چه قطعا بخواهید این کار را با یک تصمیم هوشیارانه انجام دهید، چه برای مادر یا پدر شدن تردید دارید، یا نمی‌دانید برای به عهده گرفتن این مسئولیت این‌چنین طولانی آمادگی دارید یا خیر، امیدواریم مطالب زیر به شما کمک کند تا تصمیم بهتری بگیرید.

یک موضوع مهم در ابتدا این است که هیچ‌کس مجبور به بچه‌دار شدن نیست. دنیا برای افرادی که می‌خواهند به جمعیت آن اضافه کنند، کوچک نیست. اینکه می‌خواهید صاحب فرزندی شوید و اینکه چه آرزو و امیدهایی دارید همگی کاملا به شما مربوط می‌شود.

فاکتور سختی

مادر و پدر بودن بسیار جالب و سرگرم‌کننده است. این کار به‌طوری رضایت‌بخش است که تا زمانی که این نقش را نپذیرفته‌اید نمی‌توانید لذت آن را درک کنید اما درعین‌حال سخت‌تر از همه کارهایی است که تاکنون انجام داده‌اید.

سخت است زیرا بیشترین میران وقت و انرژی شما صرف آن می‌شود و تنها زمان کوتاهی برای استراحت و بازیابی خود، خواهید داشت. این کار سخت خواهد بود چراکه بیشتر والدین زمان، پول، حمایت عاطفی، زمان تحصیل و آمادگی برای کاری که دوست دارند انجام بدهند را نخواهند داشت. سخت است زیرا زمانی که بچه ها شما را کلافه می‌کنند کاملا در چهره شما مشهود است. سخت است زیرا هر اشتباهی که شما انجام داده و بدهید عزیزترین فرد زندگی‌تان را تحت تاثیر قرار می‌دهد: یعنی فرزندتان!

داشتن فرزند، یکی از تغییرات اساسی زندگی است و به این خاطر که زنان عموما مسئولیت اصلی را در قبال فرزندان دارند، قطعا تاثیری که این اتفاق بر زندگی آن‌ها خواهد داشت، بیشتر از مردان است. در واقع اولویت جامعه در تربیت فرزندان بیشتر بر روی زنان است.

پتی ویپلر موسس مجموعه “والدین دست در دست” کالیفرنیا معتقد است: «پدر و مادری که حیاتی‌ترین نقش برای پروراندن نسل آینده به‌حساب می‌آید به‌صورت اقتصادی و شبیه به یک سرگرمی دیده می‌شود. زنان حقوق، حمایت و مشارکت کافی در جامعه پیدا نمی‌کنند درنتیجه به یک فرد خسته و کسل تبدیل می‌شوند.»

امروزه مردان بیشتر از گذشته در نقش پدری فعالیت می‌کنند. اما همچنان کارهای مربوط به خانه نظیر درست کردن غذا، تدابیر عاطفی، نگهداری از بچه، خرید و جزئیات خانه‌داری بر عهده زن خانه است که حقوقی بابت آن دریافت نمی‌کند.

البته این به آن معنی نیست که این برای مردان یک تصمیم آسان است. در جوامع مدرن هم زن و هم مرد در مواجه با انتخاب شغل یا وظیفه والدی خود قرار می‌گیرد که درنتیجه‌ ماندن در بین این دو وضعیت معمولا زنان فرزند پروری را انتخاب می‌کنند و مردان کار را.

کار کردن بیش‌ازحد مردان یا به‌نوعی اعتیاد آن‌ها به کارشان توسط محل کار و البته نقشی که به‌تازگی در خانواده عهده‌دار آن می‌شوند، تقویت می‌شود. ساعات کاری طولانی باعث افزایش حس تنهایی در مردان می‌شود و این حس را برایشان ایجاد می‌کند که قادر نیستند آن پدری که آرزویش را داشتند، بشوند.

بررسی واقعیت

باوجوداین همه تصاویر رویاگونه و رمانتیک از بچه‌دار شدن که در اطراف وجود دارد تا زمانی که فرد پدر و مادر نشود به‌ندرت می‌تواند یک تصویر واقع‌گرایانه از اینکه والد بودن چیست داشته باشد.

برای داشتن این تجربه به‌صورت نیمه واقعی می‌توانید از فرزند یک آشنا یا دوست در طول یک روز مراقبت کنید. همچنین می‌توانید فرض کنید که تصمیم به بچه‌دار شدن گرفته‌اید و با این حس و تمامی تغییراتی که در زندگیان قرار است اتفاق بیفتد یک هفته زندگی کنید. سپس تصمیم بگیرید بچه‌دار نشوید و یک هفته نیز با این تفکر زندگی کنید.

بسیاری از افراد به‌ویژه زنان هنگامی‌که بزرگ می‌شوند از آن‌ها انتظار می‌رود که حتما والد باشند. همیشه و در هر دوره‌ای زنان و دختران با تصاویر و انتظاراتی از جانب والدین، همسر، مذهب، تبلیغات و رسانه‌ها احاطه‌شده‌اند تا مادر شوند. اما اینکه شما تصمیم به مادر شدن می‌گیرید تنها مربوط به خودتان است و هیچ انتظار و توقعی از سوی والدین، دوستان و مذهبتان نباید شمارا مجبور به این تصمیم کند. زیرا این زندگی شما است و تصمیم‌گیری درباره آن به شما مربوط می‌شود.

آیا برای بچه‌دار شدن آمادگی دارید؟

مجموعه‌ای از سوالات زیر توسط تیم روان‌پزشکان سن فرانسیسکو طراحی‌شده تا به شما در جهت پاسخ به این سوال کمک کند. می‌توانید از هر روشی که به شما کمک می‌کند تا تصمیم بهتری بگیرید استفاده کنید. مثل گفت‌وگو با شریک زندگی یا دوستتان، در خلوت فکر کردن، تهیه یادداشت یا مشاوره با پزشکتان.

اگر قصد بچه‌دار شدن دارید این سوالات را به همسر خود نیز نشان دهید تا جواب سوالات او را نیز بدانید.

دیوید من به‌عنوان مسئول این مطالعات می‌گوید: «بسیاری از کارهایی که ما انجام می‌دهیم به افراد کمک می‌کند تا حس تردید خود را بفهمند تا بتوانند به مرحله بعدی تصمیم‌گیری برسند. ما به این نتیجه رسیده‌ایم که تردید، نتیجه مسائل عاطفی است که شخص دارد و از آن آگاه نیست. چیزی مانند یک ناراحتی حل‌نشده.»

پیشنهاد می‌شود اول با این سوال از خود شروع کنید که چه چیز برای خود می‌خواهید؟ صرف‌نظر از موقعیت فعلی و آنچه در آینده با آن مواجه خواهید شد تا چیزی را که می‌خواهید به دست آورید.

اگر فکر می‌کنید که بچه می‌خواهید در این مرحله هرگز نپرسید که چه پیش خواهد آمد؟ خواه بچه خودتان باشد یا بخواهید به سرپرستی قبول کنید. تنها بر روی خواسته‌ها و آرزوهایتان تمرکز کنید.

برخی دیگر از سوالات این هستند:

• آیا زمانی را با کودکان سپری می‌کنید؟ از آن لذت می‌برید؟
• چه ویژگی در والدینتان دوست داشته و شایسته قدردانی میدانید؟ و چه ویژگی را دوست ندارید؟
• از اینکه یک پدر یا مادر باید چگونه باشد چه تصویری دارید؟
• از پاسخگویی به این سوالات چه حسی دارید؟

آرزوهای شغلی، مسائل اقتصادی و درمان‌های رو به گسترش باروری زمان‌بندی ما برای بچه‌دار شدن را تغییر داده‌اند.
زمانِ پدر و مادرهای ما این‌طور بود که دخترها به محض اینکه دبیرستانشان تمام می‌شد و پسرها هم بلافاصله بعد از خدمت ازدواج می‌کردند و به یک سال نرسیده، صاحب اولین فرزند می‌شدند. بعد از آن هم به هر تعدادی که می‌خواستند بچه به دنیا می‌آوردند تا جایی که وقتی زن به سی سالگی می‌رسید چند فرزند قد و نیم قد داشت.
ولی حالا قضیه فرق کرده است و زوج‌های جوان کمتر تمایل به بچه‌دار شدن دارند و اغلبِ زنان، مادر شدن را به بعد از سی سالگی موکول می‌کنند. دلایل زیادی هم برای این تصمیم دارند از جمله اهمیت موفقیت تحصیلی و شغلی و… . این تغییرات فرهنگی-اجتماعی به علاوه‌ی افزایش علم باروری این تصور را ایجاد کرده است که در هر سنی به سادگی می‌شود بچه‌دار شد!

خانم عزیز! شما چقدر از باروری‌تان می‌دانید؟

بسیاری از زنان فکر می‌کنند که از باروری‌شان آگاهی کافی دارند اما واقعیت آن است که اغلب آنها چیز زیادی در این ارتباط نمی‌دانند. برای مثال خیلی‌ها نمی‌دانند که حدود نیمی از زنان بالای سی و پنج سال برای باردار شدن نیاز به مداخله پزشکی دارند. یا بسیاری دیگر فکر می‌کنند که بین بیست و پنج تا سی و چهار سالگی باید برای بررسی وضعیت باروری‌شان به پزشک مراجعه کنند در حالی که از قبل از بیست و پنج سالگی باید به این مسئله توجه بشود؛ مخصوصاً خانم‌هایی که شرایط ویژه‌تری مانند یک تخمدان، اندومتریوزیس یا سابقه خانوادگی یائسگی زودهنگام دارند.

همیشه پای زن در میان نیست!

گاهی هم تأخیر در بچه‌دار شدن به خواسته زن مربوط نیست و این شوهر است که تمایلی به بچه‌دار شدنِ به موقع ندارد؛ مانند برخی از آقایان امروزی که از قبل از ازدواج درباره اینکه مثلاً تا ده سال اول زندگی بچه نمی‌خواهند با همسران‌شان اتمام حجت می‌کنند! احتمالاً این گروه از آقایان دو نکته مهم را از قلم انداخته‌اند؛ اول اینکه هیچ زنی از جمله همسر ایشان برای مادر شدن یک عمر فرصت ندارد و چه بسیارند زوج‌هایی که با این تصور اشتباه سال‌های طلایی برای فرزنددار شدن به صورت طبیعی و با کمترین استرس و دردسر را از دست داده‌اند؛ و دوم اینکه شاید طولانی‌تر بودن فرصت باروری مردان نسبت به زنان این تصور اشتباه را در آنها ایجاد کرده است که مردها به اندازه عمرشان برای پدر شدن فرصت دارند و یا پدر شدن در سنین بالاتر هیچ خطری برای سلامت فرزندان آنها ندارد. این آقایان محترم باید بدانند که بر اساس مطالعات جدید، به دلیل تغییر در سبک زندگی و مسائل متعدد دیگر، تعداد کل اسپرم در مردان نسبت به گذشته کاهش پیدا کرده است و این یعنی آنکه شاید شما هم برای پدر شدن یک عمر فرصت نداشته باشید! به علاوه بر اساس تحقیقات، احتمال ابتلای فرزندان مردانی که بعد از چهل سالگی پدر می‌شوند به اختلالاتی جدی مانند اوتیسم، اسکیزوفرنی و اختلالات ژنتیکیِ نادر بیشتر از مردانی است که در سنین پایین‌تر صاحب فرزند می-شوند.

آیا عاقل کند کاری…؟

پیشرفت در علم باروری و اخبار روزافزون زوج‌هایی که در سنین بالاتر صاحب فرزند شده‌اند این تصور را در بعضی از زن و شوهرها ایجاد کرده است که به سادگی می‌توانند در سال‌های بعدی هم بچه‌دار بشوند. اما واقعیت آن است که فرایند بچه‌دار شدن از طریق شیوه‌های جدید علمی، کار ساده‌ای نیست چون:
اولاً اینکه از هر سه زوجی که سن زن بالاتر از سی و پنج سال است، یک زوج در معرض ناباروری قرار دارد که از این تعداد، نیمی درصدد درمان برمی‌آیند. از بین این افراد هم فقط پنجاه درصد صاحب فرزند می‌شوند.
دوماً ناباروری یکی از دردناک‌ترین تجربه‌های روانی است، به خصوص اگر به خاطر تعلل در بچه‌دار شدن به آن دچار شده باشید که باید علاوه بر احساس استرس، خود-سرزنشی و احساس گناه را هم تحمل کنید.
و سوم اینکه شیوه‌هایی که شما توان باروری طبیعی‌تان را فدای آنها می‌کنید، بسیار پر هزینه‌اند.
پس لطفاً همین حالا بهترین تصمیم را بگیرید!

آیا برای بچه دار شدن آماده ایم؟