درد شکم در دوران بارداری نشانه چیست+اینفوگرافی

درد شکم در دوران بارداری نشانه چیست+اینفوگرافی

درد شکم در دوران بارداری نشانه چیست+اینفوگرافی

درد شکمی در دوران بارداری، یک شکایت رایج و در اغلب موارد بی‌ضرر است. دردی که گرچه می‌تواند وجود تهدیدهای جدی برای مادر و جنین را هشدار دهد، اما در اکثر موارد، نشان‌دهنده اتفاق دردسرسازی نیست.
گرچه اغلب زنان لحظات یا حتی روزهایی از بارداری را با این درد می‌گذرانند، اما متخصصان، راه‌های ساده و اطمینان بخشی را برای آرام کردن دردهای شکمی در بارداری توصیه می‌کنند. ما در این مطلب، توصیه‌های آنها را به شما یادآوری می‌کنیم و توضیح می‌دهیم که چه زمانی نباید با بی‌‎تفاوتی از کنار این درد شایع بگذرید.

نشانه های دردهای شکمی در بارداری

این بار مادر نمی‌شوید؟

حاملگی خارج رحم، اغلب با شکم درد همراه است و مادرانی که دچار زایمان زودرس می‌شوند هم معمولا از این درد شکایت می‌کنند.

 

 

اگر در دوران بارداری و شیردهی تب مالت گرفتیم چه کنیم؟

تب مالت در بارداری

تب مالت در بارداری

تب مالت در بارداری و شیردهی

بیماری تب مالت یا بروسلوز به عنوان یکی از مهم ترین بیماری های مشترک انسان و دام محسوب می شود. چنانچه پیش از این در بخش سلامت بیا نی نی شرح دادیم باکتری بروسلا که ایجاد کننده بیماری است، طیف وسیعی از پستانداران اهلی و وحشی را مبتلا می سازد. این بیماری به علت ایجاد سقط جنین در دام، کاهش تولید شیر، عقیمی و نازایی دام های مبتلا و همچنین به علت ابتلای انسان به بیماری تب مالت، همواره از ابعاد مختلف مورد توجه قرار می گیرد.

تب مالت در بارداری

تب مالت بیماری مشترک انسان و دام

تب مالت چگونه منتقل می شود؟

درمورد اینکه تب مالت چطور منتقل می شود نظرات مختلفی وجود دارد به طوریکه برخی تماس با فرد مبتلا یا شی آلوده را عنوان میکنند اما برخی معتقدند که تماس با فرد مبتلا هیچ دلیلی بر انتقال بیماری نیست ؛ بنابراین شیرخام، پنیرهای محلی و بستنی های سنتی در انتقال این بیماری نقش موثری دارد ؛ علاوه بر اینها راههای انتقال دیگری نیز مطرح است که در مطلب مربوط به “چه کسانی بیشتر در معرض ابتلا به تب مالت هستند؟” در بخش قبلی سلامت بیا نی نی کامل توضیح داده شده است.

نحوه انتقال تب مالت

انتقال تب مالت به انسان با لبنیات

علائم و نشانه های تب مالت چیست؟

همانطور که از نام این بیماری مشخص است علامت اصلی این بیماری تب است که عموما در عصر و شب به اوج می رسد و بیمار دچار تعریق فراوان می شود. اوایل بیماری ممکن است تا مدت ها بجز تب و تعریق شبانه علامت دیگری وجود نداشته باشد، ولی بتدریج درد استخوان ها و مفاصل بخصوص درد لگن در برخی بیماران شروع می شود. درد لگن گاهی آنقدر شدید است که راه رفتن بیمار به سختی انجام می شود.

از عوارض تب مالت، مننژیت و ضایعات مغزی است که می تواند قلب، سیستم تنفسی و تمام ارگان های بدن را تحت تاثیر قرار دهد.

در برخی بیماران علائم روحی مثل افسردگی هم تظاهر می کند. این بیماری اگر درمان نشود گاهی می تواند با درگیری قلب و رگ ها باعث مرگ بیمار شود. از دیگر عوارض مهم این بیماری، ایجاد آبسه در استخوان های ستون فقرات است که باعث زمینگیر شدن بیمار می شود.

گاهی بیماری تب مالت حاد می شود که با درد عضلات و مفاصل بدن و بی اشتهایی همراه است و با دردهایی شبیه سیاتیک و درد مزمن کمر خود را نشان می دهد. جالب است بدانید بیمار در این مواقع حتی تب هم نمی کند.

درمان تب مالت در بارداری

تب از نشانه های اصلی بیماری تب مالت

و اما تب مالت و بارداری

آیا ممکن است که در دوران بارداری دچار تب مالت شوم و اگر اینگونه شد، چه باید کرد؟

در دوران بارداری تست و آزمایش این بیماری را می توان انجام داد. با این وجود که بیماری بسیار نادری است، جز آزمایش های و چکاپ های معمول بارداری نمیباشد، اما در صورت مشاهده علائم آن می توانید این آزمایش را انجام دهید.

آزمایش هایی که می توانید انجام دهید، عبارتند از:

  • آزمایش خون
  • آزمایش کشت ادرار
  • آزمایش مغز استخوان
  • آزمایش مایع میان مغزی

بروسلوز چیست

تشخیص تب مالت در بارداری با آزمایش خون

اگر چه این بیماری در دوران بارداری بسیار نادر است، اما در صورت بروز آن، باعث سقط فوری جنین و یا حتی مرگ مادر می شود.

درمان تب مالت در دوران بارداری هم با مصرف آنتی بیوتیک ها می باشد، اما در کل در دوران بارداری بهتر است که از هر گونه دارویی، اجتناب کنید. اما برخی پزشکان معتقدند که داروهای ضد میکروبی هم جوابگو هستند.

بیماری تب مالت، بسیار طولانی مدت هستند و سال ها ادامه دار خواهند بود و هر چند وقت یکبار، بروز خواهند کرد.

انتقال تب مالت در بارداری

بارداری و شیردهی در تب مالت

آیا با وجود بیماری مالت، می توانم به فرزندم شیر دهم؟

یکی از راه های انتقال این بیماری، از طریق شیر است، که از مادر به فرزند منتقل می شود. اگر شیردهی نا امن و پرخطر به نظر می رسد، حتما با پزشک خود مشورت کنید و روش های تغذیه ای مناسب را جایگزین آن نمایید.

 

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
اگر در باردار شدن مشکل دارید، پزشک به شما کمک می‌کند تا دلیل آن را بفهمید و برای یافتن درمان به شما کمک می‌کند. در این مقاله متوجه می‌شوید که برای درمان نازایی زنان چه باید کرد.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟

اگر در باردار شدن مشکل دارید، پزشک به شما کمک می‌کند تا دلیل آن را بفهمید و برای یافتن درمان به شما کمک می‌کند. در این مقاله متوجه می‌شوید که برای درمان نازایی زنان چه باید کرد.

در این مقاله می‌خوانید:

  • چه عواملی باعث ناباروری زنان می‌شود؟
  • آزمایش‌هایی برای تشخیص ناباروری در زنان
  • برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟

چه عواملی باعث ناباروری زنان می‌شود؟
مواردی وجود دارد که ممکن است شما را از باردار شدن، باز دارد:

1- صدمه به لوله‌های رحمی
لوله‌های رحمی، تخمکی را که در تخمدان‌های شما تولید می‌شود، به رحم یعنی جایی که جنین در آن رشد خواهد کرد، منتقل می‌کنند.
لوله‌های رحمی پس از عفونت لگن، آندومتریوز و جراحی لگن می‌توانند آسیب ببینند. نتیجه این است که از رسیدن اسپرم به رحم جلوگیری می‌شود.

تخمک و اسپرم در لوله‌های رحمی قرار می‌گیرند و سپس به سمت پایین رحم حرکت می‌کنند تا کاشته شوند.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
2- مشکلات هورمونی
ممکن است به این دلیل باردار نشوید که بدن شما تغییرات معمول هورمونی را که منجر به آزاد شدن تخمک از تخمدان و ضخیم شدن پوشش رحم می‌شود، تجربه نمی‌کند.

3- مشکلات دهانه رحم
برخی از خانم‌ها به برخی از انواع بیماری مبتلا هستند که از عبور اسپرم از کانال دهانه رحم جلوگیری می‌کند.

ممکن است پولیپ و فیبروم داشته باشید که در باردار شدن تداخل ایجاد می‌کند. وقتی سلول‌های زیادی در آندومتر، پوشش داخلی رحم رشد کنند، پولیپ رحم منشعب می‌شود.

4- مشکل رحم
ممکن است پولیپ و فیبروم داشته باشید که در باردار شدن تداخل ایجاد می‌کند. وقتی سلول‌های زیادی در آندومتر، پوشش داخلی رحم رشد کنند، پولیپ رحم منشعب می‌شود.
فیبروم در دیواره رحم رشد می‌کند. سایر ناهنجاری‌های رحم نیز می‌تواند در بارداری شما تداخل ایجاد کند.

5- ناباروری غیرقابل توضیح
در حدود 20درصد زوج هایی که دارای مشکلات ناباروری هستند، هرگز دلایل دقیق آن مشخص نمی‌شود.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
آزمایش‌هایی برای تشخیص ناباروری در زنان
پزشک ممکن است چندین آزمایش از جمله آزمایش خون را برای بررسی سطح هورمون‌ها و نمونه‌برداری از آندومتر برای بررسی پوشش رحم شما تجویز کند.

  • هیستروسالپلنگوگرافی (HSG)
    این روش، سونوگرافی، یا اشعه ایکس از اندام‌های تولید مثل شما را شامل می‌شود.
    پزشک رنگ را به دهانه رحم شما تزریق می‌کند که از طریق لوله‌های رحمی به سمت بالا می‌رود.
    با استفاده از این روش، پزشک می‌تواند متوجه شود که لوله‌های رحمی مسدود شده‌اند، یا نه.
  • لاپاراسکوپی
    پزشک یک لاپاراسکوپ (لوله باریک مجهز به یک دوربین کوچک) را از طریق یک برش کوچک نزدیک به شکم شما قرار می‌دهد.
    با این کار قسمت بیرونی رحم، تخمدان‌ها و لوله‌های رحمی شما قابل مشاهده می‌شود و پزشک می‌تواند رشد غیر طبیعی را بررسی کنند.
    پزشک همچنین می‌تواند بفهمد که لوله‌های رحمی مسدود شده‌اند، یا نه.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
درمان‌هایی که برای درمان نازایی زنان وجود دارد، شامل این موارد است:

1- لاپاراسکوپی
اگر شما به مشکلات لوله‌های رحمی یا لگن مبتلا شده باشید، یک گزینه این است که برای بازسازی اندام‌های تولید مثل خود، جراحی انجام دهید.
پزشک برای خلاص شدن از بافت اسکار، درمان آندومتریوز، باز شدن لوله‌های مسدود شده، یا از بین بردن کیست تخمدان، (کیسه‌های پر از مایع است که می‌تواند در تخمدان‌ها تشکیل شود)، یک لاپاراسکوپ را از طریق برش، نزدیک ناف شما قرار می‌دهد.

2- هیستروسکوپی
در این روش، پزشک از طریق دهانه رحم، یک هیستروسکوپ را درون رحم شما قرار می‌دهد. این ماده برای از بین بردن پولیپ و تومورهای فیبروئید، تقسیم بافت اسکار و باز کردن لوله‌های مسدود شده، کاربرد دارد.

3- دارو
در صورت وجود مشکلات تخمک‌گذاری، ممکن است داروهایی مانند کلومیفن سیترات (کلومید، سروفن)، گنادوتروپین‌ها (مانند گونال-اف، فولیستیم، هومگان و پرگنیل) یا لتروزول برای شما تجویز شود.
در صورت عدم کارکرد کلومید یا سروفن، گنادوتروپین‌ها می‌توانند باعث تخمک‌گذاری شوند.
این داروها همچنین با آزاد کردن تخمک‌های متعدد در تخمدان‌ها می‌توانند به بارداری شما کمک کنند.
خوب است بدانید که به طور معمول، هر ماه فقط یک تخمک آزاد می‌شود.
اگر دچار ناباروری غیرقابل توجیه هستید، یا سایر روش‌های درمانی به شما در باردار شدن کمک نکرده‌اند، ممکن است پزشک مصرف گونادوتروپین را تجویز کند.
متفورمین (گلوکوفاژ) نوع دیگری از دارو است که در صورت داشتن مقاومت به انسولین یا PCOS (سندرم تخمدان پلی‌کیستیک) می‌تواند به تخمک‌گذاری طبیعی شما کمک کند.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
4- تلقیح داخل رحمی
در این روش، مایع منی توسط پزشک و هنگام تخمک‌گذاری، درون رحم شما قرار می‌گیرد.
این کار، گاهی اوقات در حالی که شما دارو مصرف می‌کنید، انجام می‌شود.

5- لقاح آزمایشگاهی (IVF)
در این روش، پزشک جنین‌هایی را درون رحم شما قرار می‌دهد که در آزمایشگاه، لقاح یافته‌اند.
شما گنادوتروپین‌هایی دریافت می‌کنید که رشد بیش از یک تخمک را تحریک می‌کنند.
هنگامی که تخمک‌ها بالغ می‌شوند، پزشک از اولتراسوند برای هدایت آن‌ها استفاده می‌کند و تخمک‌ها با سوزن جمع‌آوری می‌شوند.
سپس اسپرم جمع‌شده، به تخمک‌های موجود در ظرف اضافه می‌شود. 
چندین روز بعد، جنین‌ها (یا تخمک‌های لقاح‌یافته) با دستگاهی به نام «کاتتر تلقیح داخل رحمی» درون رحم شما قرار می‌گیرند.

اگر شما و همسرتان موافق باشید، جنین‌های اضافی را می‌توان فریز و ذخیره کرد تا بعدا استفاده شود.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
6- ICSI (تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی)
در این روش، پزشک اسپرم را مستقیما درون تخمک داخل ظرف تزریق می‌کند، سپس آن را در رحم شما قرار می‌دهد.

7- GIFT (انتقال لوله درون فالوپی گامت) و ZIFT (انتقال داخل فالوپی زیگوت)
این روش‌ها هم مانند IVF، شامل بازیابی تخمک، ترکیب آن با اسپرم در آزمایشگاه و سپس انتقال آن به رحم شما است.
در ZIFT، پزشک ظرف 24 ساعت تخمک‌های بارور شده را (در این مرحله zygotes نامیده می‌شود) درون لوله‌های رحمی قرار می‌دهد.
در GIFT، اسپرم و تخمک‌ها قبل از اینکه پزشک آن‌ها را به رحم شما وارد کند، با هم مخلوط می‌شوند.

8- اهدای تخمک
اگر تخمدان‌هایی دارید که درست کار نمی‌کنند، اما رحمی طبیعی و سالم دارید، این روش می‌تواند به شما کمک کند.
اهدای تخمک، شامل برداشتن تخمک از تخمدان اهداکننده‌ای است که داروهای باروری مصرف کرده است.
پس از لقاح آزمایشگاهی، پزشک تخمک‌های لقاح‌یافته را به رحم شما منتقل می‌کند.

اگر دچار مشکلات ناباروری هستید، یا درباره بارداری سئوالی دارید، متخصصان زنان و زایمان کلینیک بیا نی نی می‌توانند به شما کمک کنند.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
آزمایش غربالگری سه ماهه اول من را تفسیر کنید. خیلی نگرانم.

سوال مخاطب بیا نی نی: آزمایش غربالگری سه ماهه اول من را تفسیر کنید. خیلی نگرانم.
 
جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید 
 
 
 جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
 
 
پاسخ دکتر مرجان قاجار، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:

ریسک سندرم داون بینابینی است یعنی منفی نیست و مثبت هم نیست و برای اطمینان دو گزینه وجود دارد:
۱.تست نیفتی که دقت ۹۹ درصد دارد و هفته ۱۴ انجام میدهید و بهترین انتخاب برای بررسی بیشتر است.
۲.تست کواد به روش سکونشیال که دقت حدود ۹۴درصد دارد و هفته ۱۵ انجام میدهید.
اگر هر کدام را دادید(ترجیحا نیفتی را بدهید)، و جواب خوب بود باید سونو آنومالی هفته ۱۸ هم بدهید.

در این مقاله می‌خوانید:

  • آزمایش‌های ماه‌های مختلف بارداری چرا انجام می‌شود؟ 
  • آزمایش غربالگری اول
  • آزمایش غربالگری اول شامل این موارد است
  • نتیجه تحقیقات درباره بارداری‌های پرخطر
  • آزمایش خون در سه ماهه اول بارداری
  • سونوگرافی NT
  • نتایج تست غربالگری اول
  • انجام آزمایش های تشخیصی
  • تست NIPT یا (Cell free) چیست؟
  • چگونه آزمایش سل فری، سندرم داون را تشخیص می دهد؟
  • آیا آزمایشNIPT با غربالگری اول و دوم متفاوت است؟
  • چه نتیجه ای می توان از آزمایش NIPT (برند نیفتی) برای سندرم داون دریافت کرد؟
  • آزمایش NIPT برای دیگر ناهنجاری ها

مهم‌ترین مطالب در این‌باره:
وقتی جواب تست حاملگی شما مثبت می‌شود، تازه اول ماجراست. بعد از آن، پزشک زنان با درخواست دوره‌ای انواعی از آزمایشات بارداری، سلامت شما و جنین را مورد ارزیابی قرار خواهد داد. به ‌این ‌ترتیب او می‌تواند از بروز بسیاری از عوارض بارداری پیشگیری کند و پیشرفت بارداری شما را تحت نظر داشته باشد.

بسیاری از اختلالات ژنتیکی و نا هنجاری های مادرزادی با استفاده از آزمایشاتی که در سه ماهه اول بارداری صورت می گیرد، قابل تشخیص است. به همین دلیل است که انجام آزمایش های مختلف در طول دوره بارداری برای مادران توصیه می شود. آن ها با کمک آزمایش ها می توانند سلامتی جنین شان را تضمین کنند. 

آزمایش‌های ماه‌های مختلف بارداری چرا انجام می‌شود؟ 
این نوع آزمایشات برای شناسایی نقص های مادرزادی جنین انجام می گیرد و شامل آزمایش های غربالگری و آزمایش تشخیصی است که هدف از انجام آن تشخیص زودهنگام نقص ها و اختلال های کروموزومی و ژنتیکی در جنین می باشد.
در این مطلب به معرفی مبحث غربالگری اول و ذکر جزئیات آن پرداخته ایم که امیدواریم سودمند واقع شود.
سونوگرافی nt و غربالگری اول یک آزمایش تشخیصی به منظور اندازه گیری میزان مایع پشت گردن جنین با هدف بررسی احتمال اختلالات کوروموزومی مثل سندروم داون و تریزیومی ۱۸ می باشد که معمولا در هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می گیرد.
سونوگرافی NT نیز در کنار آزمایش خون، احتمال ابتلای جنین به اختلالات کوروموزومی را بررسی می کند که در صورت وجود چنین احتمالی، پزشک به منظور تشخیص قطعی، تجویز آزمایشات دیگری از جمله CVS را خواهد داد.
برای آشنایی بیشتر با جزئیات آزمایش های غربالگری و آزمایش تشخیصی در سه ماه اول بارداری در ادامه همراه ما شوید.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
آزمایش غربالگری اول
امروزه با وجود پیشرفت علوم پزشکی و تلاش پزشکان در نقاط مختلف کشور به منظور آگاه سازی مادران برای کاهش احتمال تولد نوزادان دارای نقایص مادرزادی، هنوز هم مادران زیادی وجود دارند که به خاطر نگرانی از هزینه های بالای پزشکی و یا به دلیل نا آگاهی از خطرات احتمالی، از انجام آزمایش های غربالگری خودداری می کنند.
بنابراین آزمایش ها و سونوگرافی های غربالگری اول و غربالگری دوم با هدف تشخیص نقص ها و بیماری های وراثتی و ژنتیکی انجام شده و مادران را از احتمال به دنیا آمدن نوزادانی دارای اختلالات درمان نشدنی و مادرزادی با تحمل رنج بسیار آگاه می کنند که در صورت پر ریسک اعلام شدن نتایج آزمایش از سوی پزشک و به صورت قانونی دستور سقط جنین ناقص پس از تعیین نتیجه آزمایش آمینو سنتز صادر می شود.

آزمایش ها و سونوگرافی های غربالگری اول و غربالگری دوم با هدف تشخیص نقص ها و بیماری‌های وراثتی و ژنتیکی انجام می‌شود. 

آزمایش غربالگری اول شامل این موارد است
غربالگری اول شامل سونوگرافی NT و آزمایش های خون در سه ماهه اول بارداری است که معمولا به صورت همزمان و اغلب بین هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می شود.
این نوع آزمایش ها این امکان را برای مادران باردار به وجود می آورد که هر چه سریع تر نسبت به نقایص و مشکلات احتمالی آگاهی پیدا کنند.
توجه داشته باشید که آزمایشات غربالگری تنها ریسک ابتلای جنین به یک اختلال کروموزومی یا ژنتیکی را نشان می دهد و هرگز به معنای وجود صد در صدی و قطعی اختلال نیست.
لازم به ذکر است که برای انجام هیچ یک از تست های غربالگری اول، اجباری وجود ندارد، اما بهتر است بدانید، تنها مادرانی که در اطرافیان و اقوام خود بیماران مبتلا به نقص ها و بیماران ژنتیکی و ارثی دارند، با احتمال تولد فرزندی با این نقایص مواجهه نیستند، بلکه در اغلب موراد، مادران باردار به دلیل نبودن این بیماری در نسل های اخیر خانواده خود، از وجود ژن های خطرناک نا آگاه هستند.
در مواردی هم، نقص مادرزادی ارثی نبوده یک مشکل ژنتیکی است که نمی توان با تکیه بر سوابق خانوادگی از وجود یا عدم آن اطمینان پیدا کرد.

غربالگری اول شامل سونوگرافی NT و آزمایش های خون در سه ماهه اول بارداری است که معمولا به صورت همزمان و اغلب بین هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می‌شود.

نتیجه تحقیقات درباره بارداری‌های پرخطر
تحقیقات انجام گرفته در این زمینه نشان داده است که در حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد نوزادان متولد شده با سندرم داون، هیچ گونه سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری در آنها دیده نشده و نیز سن مادران آنها کمتر از ۳۵ سال بوده است.
همچنین، زنان و مادران بالای ۳۵ سال، در گروه بارداری پر خطر قرار می گیرند. اما با این حال نمی توان گفت که جوان بودن مادر، نبود خطر این بیماری را تضمین می کند.
بنابراین بهتر است، همه مادران برای کسب اطمینان از عدم ابتلای فرزندشان به نقایص مادرزادی، تست های غربالگری را به موقع انجام دهند.
لازم است بدانید که این آزمایشات، تنها در حدود ۸۵ درصد، احتمال ابتلا به نقایص را نشان می دهند و هرگز به صورت صد در صدی، سلامت مادرزادی نوزاد را تضمین نخواهند کرد. آزمایش غربالگری سه ماهه اول شامل موارد زیر می باشد:

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
آزمایش خون در سه ماهه اول بارداری
در این آزمایش مقدار بتای آزاد گنادوتروپین جفتی انسان (hCG) و پروتئین A پلاسما (papp-A) موجود در که در دوران بارداری تولید می شود را اندازه گیری می کند؛ هورمون hCG به وسیله جفت تولید شده و میزان زیاد آن می تواند احتمال ابتلا به برخی نقایص مادرزادی باشد، پروتئین A، پروتئینی موجود در خون است که کم بودن آن نشان دهنده وجود برخی نقص های مادرزادی است.

سونوگرافی NT
این نوع سونوگرافی به منظور اندازه گیری ضخامت پوست ناحیه پشت گردن جنین انجام می گیرد. یکی از راه های تشخیص برخی نقص های مادرزادی از جمله سندرم داون، ضخامت غیر طبیعی پوست این ناحیه از گردن می باشد.

سونوگرافی nt به همراه آزمایش های خون در اواخر سه ماهه اول بارداری تجویز می شود و در صورتی که امکان انجام این سونوگرافی وجود نداشته باشد، پزشک درخواست آزمایشات غربالگری یکپارچه را می دهد که شامل آزمایش غربالگری اول (سه ماهه اول بارداری) و غربالگری دوم (سه ماهه دوم بارداری) است.
حال بعد از انجام آزمایش و بررسی نتیجه آن با توجه به سن مادر، جنین و بسیاری عوامل دیگر احتمال بروز مشکلات خاص در جنین تشخیص و بررسی می شود.

نتایج تست غربالگری اول
نتایج تست غربالگری اول، معمولا مادر باردار را در یکی از گروه های پر خطر، خطر متوسط و یا کم خطر دسته بندی می کند.
در صورتی که وی در دسته پر خطر دسته بندی شود، در سریع ترین زمان ممکن، نیازمند انجام آزمایش تشخیصی نمونه برداری از پرز های جفتی (CVS) یا آزمایش آمینوسنتز به منظور تشخیص قطعی مشکل می باشد.
اگر نتیجه غربالگری اول، خطر متوسط را نشان دهد، معمولا پزشک تجویز انجام غربالگری سه ماهه دوم یا آزمایش خون نشانگر های چهار گانه را می دهد و نتیجه انجام این آزمایشات ملاک عمل پزشک خواهد بود.
اما اگر نتیجه غربالگری اول کم خطر باشد، در سه ماهه اول نیازی به غربالگری سه ماهه دوم نخواهد بود و بدون در نظر گرفتن نتیجه مثبت و منفی غربالگری سه ماهه اول، آزمایش آلفافتوپروتئین (AFP) به منظور غربالگری نقص های لوله عصبی جنین و نیز سونوگرافی آنومالی به منظور غربالگری ناهنجاری های ساختاری جنین در هفته های ۱۶ تا ۱۸ بارداری در خواست می شود.
اگر مادر باردار غربالگری سه ماهه اول را تا قبل از هفته ۱۳ ام انجام نداده باشد، پزشک وی را به انجام غربالگری سه ماهه دوم توصیه می کند.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
انجام آزمایش های تشخیصی
مادران بارداری که ریسک بالایی برای داشتن جنین مبتلا به نقص مادرزادی دارند، وجود مشکل با توصیه پزشک با استفاده از آزمایش های تشخیصی مشخص می شود؛ از آنجا که آزمایش های تشخیصی نیاز به نمونه برداری از سلول های جنین را دارند، آزمایشات تهاجمی شناخته شده و در مواردی موجب آسیب به جنین می شوند.
بنابراین تنها در صورت نیاز، پزشک تجویز انجام تست تشخیصی را خواهد داد.
مثبت شدن نتایج این آزمایش ها، می تواند تنها ملاک خاتمه بارداری باشد. آزمایش CVS (نمونه برداری از پرز های جفتی)، آزمایش تشخیصی سه ماهه اول است که در زیر به شرح آن می پردازیم.
آزمایش CVS به منظور بررسی سلولهای درون جفت صورت می گیرد و می توان آن را بین هفته های ۱۱ تا ۱۴ بارداری انجام داد.
به این صورت که پزشک با وارد کردن یک لوله انعطاف پذیر و باریک از واژن به درون رحم یا با وارد کردن سوزنی به درون رحم، یک نمونه از پرز های جفتی را برداشته و از آن برای تشخیص نقایص مادرزادی کروموزومی مانند سندرم داون یا بیماری های ژنتیکی مثل کم خونی داسی شکل یا بیماری فیبروز کیستیک استفاده می کند.

توجه داشته باشید که انجام این آزمایش برای تشخیص نقص لوله عصبی کارایی ندارد.

تست NIPT یا (Cell free) چیست؟
یکی دیگر از تست های تشخیصی که به تازگی وارد آزمایشگاه ها شده است، تست NIPT یا سل فری است. آزمایش نیفتی یک برند از تست NIPT است که اولین بار در هنگ کنگ انجام شده است. در خیلی از موارد که غربالگری مرحله اول مثبت میشود، پزشک آزمایش NIPT را تجویز میکند. 
در حال حاضر در ارزیابی های پره ناتال امکان استفاده از این آزمایش جهت تشخیص سندرم داون و سایر آنوپلوئیدی ها چون سندرم ادوارد، سندرم پاتو و سندرم ترنر فراهم شده است.
اگر چه قبل از اینکه این تست به سازمان بهداشت جهانی (NHS) معرفی شود، نیاز به تحقیقات و ارزیابی بیشتر می باشد ولی این تست در آزمایشگاه های خصوصی در دسترس می باشد.
این راهنما حقایق کلیدی را که بیماران و متخصصان بهداشت در مورد آزمایش NIPT جهت غربالگری سندرم داون و سایر ناهنجاری ها باید بدانند را پوشش می دهد.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
چگونه آزمایش سل فری، سندرم داون را تشخیص می دهد؟

  • افراد به طور معمول 23 سلول کروموزوم در هر سلول دارند. هر کروموزوم از یک کویل DNA ساخته شده است که حاوی ژن های ما است. این کروموزوم ها دستورالعمل هایی به بدن ما اعلام می کند که چگونه کار کند.
  • سندرم داون زمانی اتفاق می افتد که یک نفر کپی اضافی از کروموزوم 21 داشته باشد.
    داشتن این اطلاعات ژنتیکی اضافی باعث می شود ویژگی های جسمی و روانی افراد مبتلا به سندرم داون تعیین شود.
  • تستNIPT برای سندرم داون با تجزیه و تحلیل قطعات DNA موجود در پلاسمای مادر که منشا جنینی دارد، در دوران بارداری عمل می کند. این به عنوان DNA بدون سلول (Cell free DNA) شناخته می شود.
  • بیشتر این DNA بدون سلول از مادر (DNA سلول آزاد مادر) می آید، اما حدود 10 تا 20 درصد از نوزاد (DNA سلول آزاد جنین) می آید.
  • هر کروموزوم دارای دنباله ای از DNA است که خاصیت آن کروموزوم خاص را دارد. بنابراین، با تجزیه و تحلیل و شمارش تمام توالی های DNA که به هر یک از کروموزوم های خاص پیوند دارند، کل کروموزوم 21 در خون مادر می تواند با مقدار کروموزوم های دیگر مقایسه شود.

    افراد به طور معمول 23 سلول کروموزوم در هر سلول دارند. هر کروموزوم از یک کویل DNA ساخته شده است که حاوی ژن های ما است. این کروموزوم ها دستورالعمل هایی به بدن ما اعلام می کند که چگونه کار کند. سندرم داون زمانی اتفاق می افتد که یک نفر کپی اضافی از کروموزوم 21 داشته باشد.

  • اگر کودک دارای سندرم داون باشد، توالی های کمی به کروموزوم 21 اشاره می کند، که نشان می دهد کروموزوم 21 بیشتری از حالت طبیعی موجود است.
  • این آزمایش باعث می شود در بارداری هایی که در آن جنین احتمال سندرم داون دارد، پیش بینی راحت تر فراهم شود.
  • DNA سلول آزاد جنین (cffDNA) از جفت می آید. این اولین بار در حدود هفته چهارم بارداری تا هفته پنجم بارداری قابل تشخیص است اما در بیشتر موارد توصیه می شود تست سندرم داون در هفته دهم بارداری که تعداد مناسب از DNA موجود باشد، انجام شود.
  • cffDNA از گردش خون مادر در ساعت اول پس از تولد پاک می شود و بنابراین می دانیم که خاص بارداری فعلی زن است.
  • با این حال، مهم است به یاد داشته باشید که آزمایش NIPT برای سندرم داون بر روی DNA سلولی نوزاد و مادر انجام می شود.

آیا آزمایشNIPT با غربالگری اول و دوم متفاوت است؟
اگر چه هر دو آزمایش شامل یک نمونه از خون مادر است، آزمایش NIPT به تجزیه DNA سلول آزاد جنینی در خون مادر می پردازد، در حالی که آزمایش دوگانه و NT (غربالگری مرحله اول) و چهارگانه (غربالگری مرحله دوم بارداری) سطح هورمون های مادری را تجزیه و تحلیل می کند.
با دقت بیش از 98٪، NIPT دقیق تر از تست ترکیبی سه ماهه اول یا آزمون چهارگانه سه ماهه دوم برای برآورد احتمال یا خطر ابتلای کودک به سندرم داون است.
NIPT دقیق تر از غربالگری مرحله اول یا چهارگانه برای برآورد خطر سندرم داون است.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
چه نتیجه ای می توان از آزمایش NIPT (برند نیفتی) برای سندرم داون دریافت کرد؟
سه نتیجه ممکن از آزمایش سل فری برای سندرم داون وجود دارد:

  • مثبت: احتمالا جنین مبتلا به سندرم داون است ولی برای تأیید نیاز به یک آزمایش تهاجمی که مستقیما خود جنین را ارزیابی می کند مانند آمنیوسنتز نیاز دارد.
  • منفی: بسیار بعید است جنین مبتلا به سندرم داون باشد.
  • غیرقابل ارزیابی: نتایج غیرقابل ارزیابی در 4٪ موارد اتفاق می افتد. این معمولا به این دلیل است که نسبت DNA جنین موجود در نمونه به اندازه کافی نیست تا نتیجه دقیق ارائه شود. سل فری در این موارد دوباره تکرار شده به این دلیل که با افزایش سن حاملگی سطح Cffdna افزایش یابد.
    تست NIPT حدود 98٪ از همه نوزادان با سندرم های داون، ادواردز و پاتاو را تشخیص می دهد.

آزمایش NIPT برای دیگر ناهنجاری ها
تست برند نیفتی همچنین برای بیماری های کروموزومی نادرتر استفاده می شود:

  • سندرم ادوارد (تریزومی 18)
  • کپی اضافی از کروموزوم 18 موجود است.
  • سطح کروموزوم 18 بالا می رود لذا نشان می دهد کودک دارای سندرم ادوارد است.
  • میزان تشخیص سندرم ادوارد دقیقا همانند سندرم داون (> 98٪) است.
  • سندرم پاتو (تریزومی 13)
  • یک کپی اضافی از کروموزوم 13 وجود دارد.
  • سطح کروموزوم 13 بالا می رود لذا نشان می دهد کودک دارای سندرم پاتاو است.
  • میزان تشخیص سندرم پاتاو دقیقا همانند سندرم داون است.
  • سندرم ترنر
  • فقط یک نسخه از کروموزوم X در نوزاد مونث وجود دارد.
  • NIPT سطح کاهش یافته توالی کروموزوم X و بدون توالی کروموزوم Y را تشخیص می دهد، که نشان می دهد کودک سندرم ترنر دارد.
  • تشخیص سندرم ترنر مانند دیگر آنوپلوئیدی می باشد.

تتو در بارداری چه خطرهایی دارد؟

تتو در بارداری چه خطرهایی دارد؟

تتو در بارداری چه خطرهایی دارد؟

نزدیک عید نوروز است و خیلی‌ها سراغ تتوی ابرو، خط چشم و خط لب و … می‌روند اما اگر در دوران بارداری یا شیردهی هستید، باز هم می‌توانید چنین کاری انجام دهید؟
البته ممکن است بعضی‌ها با دیدن یک فیلم یا سفر به کشورهای دیگر، از مادران سرزمین‌های دیگر ایده بگیرند و بخواهند با انجام یک تتوی کوچولو، خاطرات دوره بارداری را برای خودشان ماندگارتر کنند!
در هر صورت نقش و نگار تتو مهم نیست؛ فقط اگر قصد انجام چنین کاری را دارید، شاید بهتر باشد اول خطراتش را بررسی کنید و بعد دست به کار شوید!

تتو در بارداری و شیردهی؟

مطالعات کمی در مورد ایمنی تتو کردن برای مادران باردار و شیرده انجام شده اما با این حال توصیه‌هایی وجود دارد که می‌توان با رعایت‌شان هرگونه ریسک مرتبط را به حداقل رساند.
برای این کار نکات زیر را به خاطر بسپارید:

  • حتما از تتوکاران حرفه‌ای و دوره‌دیده کمک بگیرید.
  • مکانی که برای تتو به آن مراجعه می‌کنید، باید بخش مجزایی برای تتو کردن داشته باشد و بهداشت را کاملا رعایت کنند.
  • مطمئن شوید تتوکار از دستکش‌های استریل و تازه برای هر یک از مشتریانش استفاده می‌کند.
  • به بهداشت محیط دقت کنید.
  • مطمئن شوید تتوکار برای تمیز و استریل کردن تجهیزاتش از اتوکلاو استفاده کند یا تجهیزات یکبار مصرف به کار ببرد.
  • تمام سوزن‌ها باید تمیز باشند و تازه از بسته‌بندی بهداشتی‌شان خارج شده باشند.
  • تتوکار باید از رنگ‌ها و جوهرهای استریل استفاده کند که درشان پلمپ باشد یا حداقل رنگ‌ها را در ظرف‌های جداگانه برای مصرف هر فرد ریخته و باقیمانده‌اش را دور بریزد.
  • یادتان باشد شما باردار هستید و سلامت شما و جنین از همه‌چیز مهم‌تر است؛ پس تعارف نکنید و در پرسیدن هر گونه سوال در خصوص سالم و بهداشتی بودن تجهیزات و حتی کنترل شخصی این موارد، کوتاهی نکنید.
  • اگر احساس کردید تتوکاری که به او مراجعه کرده‌اید، به سختی در مورد کار و لوازم و … اطلاعات می‌دهد یا در هر زمینه‌ای مرتبط با سلامت و بهداشت تجهیزاتش پنهان‌کاری و … می‌کند، شک نکنید که یک جای کار می‌لنگد و بدون معطلی محل را ترک کنید.
  • اگر بعد از انجام تتو به بهداشت محیط و لوازمی که برایتان استفاده شده، نگران شدید حتما با پزشک متخصص تماس بگیرید و او را در جریان بگذارید تا هرچه سریع‌تر از شما آزمایش هپاتیت، HIV و سفلیس بگیرد.

خطراتش چیست؟

اولین خطری که ممکن است حین تتو برای یک خانم باردار یا شیرده پیش بیاید، عفونت است؛ در صورتی‌که تتو با لوازم بهداشتی و در محیطی سالم انجام شود، احتمال انتقال عفونت به فرد بسیار کاهش می‌یابد.
با این حال فراموش نکنید که عفونت‌های خطرناکی مثل هپاتیت B یا HIV می‌تواند در طول بارداری به جنین منتقل شود؛ البته ریسک انتقال این عفونت‌ها در شیردهی کمتر است اما محال نیست!
ضمن اینکه علائم این بیماری‌ها چند سالی طول می‌کشد تا قابل رویت باشند و برای تشخیص نوع این عفونت‌ها ممکن است نیاز به تست عملکرد کبد وجود داشته باشد.
یک تتوی تازه، زخم بازی است که آماده جذب عفونت است و از جمله نشان‌های یک تتوی عفونت‌کرده می‌توان به این موارد اشاره کرد:

  • تب یا لرز
  • بوی تعفن، چرکی شدن زخم و ناحیه اطراف تتو
  • رشد بافت دور تتو و تشکیل ضایعه پوستی
  • ظهور خطوط تیره روی تتو یا اطرافش

اگر مراقبت‌های بعد از تتو را طبق دستور تتوکارتان انجام دهید، ریسک عفونی شدن تتو کاهش می‌یابد. با این حال اگر خانمی کوچکترین نشانه‌ای از عفونت پیدا کرد، باید سریع خود را به پزشک متخصص برساند.
نکته دیگری که لازم است بدانید، ایمنی رنگ‌هایی است که برای تتو به کار می‌روند و مطالعات کمی در این زمینه و تاثیرش بر بارداری انجام شده است.
ممکن است مواد شیمیایی موجود در این رنگ‌ها به جنین منتقل شوند و رشد او را، به خصوص در طول ۱۲ هفته اول، تحت تاثیر قرار دهند.

چیزهایی که باید نگرانش باشید

تتو کردن تصمیمی نیست که با آن سهل‌انگارانه برخورد کنید چون تغییری همیشگی روی صورت یا بدن‌تان ایجاد می‌کند. بنابراین بسته به نقطه تتو و طرحی که انتخاب کرده‌اید، ممکن است با رشد جنین طرح و شکل تتو تغییر کند و بعد از زایمان هم دیگر شبیه طرح اولیه نباشد!

نقش حنا چطور؟

در بعضی فرهنگ‌ها از نقش حنا برای خوش‌شانسی مادر باردار استفاده می‌کنند و معمولا آن را روی شکم مادر، در سه ماهه آخر بارداری می‌کشند. حنا می‌تواند با رنگ طبیعی‌اش بین یک تا 2 هفته (بسته به محل نقش حنا) روی پوست دوام بیاورد. نقش حنا در طول بارداری ضرری ندارد اما به شرطی که واقعا از حنای طبیعی که به رنگ قرمز و قهوه‌ای است، استفاده شود؛ یادتا باشد حنای سیاه هم ممنوع است! این نوع حنا ماده‌ای شیمیایی موسوم به PPD دارد که می‌تواند به پوست آسیب‌های شدید رساند و پوست بسوزد و تاول بزند.

باید و نباید های مهم حمام کردن در بارداری

حمام در بارداری

حمام در بارداری

نکات مهم و فواید حمام کردن در دوران بارداری

حمام کردن یکی از مهم ترین راه های تاثیرگزار برای بهداشت کلی بدن می باشد . اگرچه که شاید به دلیل مشغله زیاد نتوانید به آن توجه کنید اما کافی است که تایم کوتاهی را به آن اختصاص دهید تا بازدهی بیشتر را نیز در خودتان شاهد باشید.

حمام کردن در دوران بارداری نیز مفید می باشد اما باید تغییراتی را در نوع آن به وجود آورید. حال در این قسمت از بیا نی نی قصد داریم تا در مورد حمام کردن در دوران بارداری صحبت کنیم.

آیا می توان با خیال راحت در دوران بارداری حمام کرد ؟

حمام کردن در دوران حاملگی نه تنها یک اقدام آرام بخش و ریلکس کننده است ، بلکه راهی عالی برای بهبود عضلات خسته می باشد . بنابراین هیچ ضرری ندارد که در این دوران حمام کنید ، مگر این که بخواهید از آب بیش از حد داغ استفاده کنید.

آب بیش از حد داغ در حمام دمای بدن را افزایش می دهد و باعث ایجاد مشکلاتی برای جنین می شود . در بعضی از موارد حمام بخار، سونا و وان داغ نیز آسیب زننده است و به همین دلیل در دوران بارداری باید از آن ها دوری کنید.

حمام در بارداری

اهمیت حمام رفتن در دوران بارداری

حمام کردن در دوران بارداری ، فواید زیادی برای خانم های باردار دارد که عبارتند از :

  1. به علت افزایش فعالیت پوست در دوران بارداری ، دفع مواد زائد بیشتر می شود . حمام رفتن در این دوران سبب از بین رفتن سلول های مرده چربی ، پاک شدن عرق خشک شده از روی پوست و باز شدن منافذ پوست می شود.
  2. در پوست سوراخ های ریزی وجود دارد که راه خروج عرق است و مواد زائد و عرق از این منافذ خارج می شوند . استحمام نکردن سبب بسته شدن این منافذ شده و اختلالاتی در دفع عرق از بدن به وجود می آورد.
  3. استحمام روزانه موجب راحتی و بشاشیت پوست شده و به علت پاک کردن سلولهای مرده و باز شدن منافذ پوست را نرم و لطیف خواهد کرد.
  4. استحمام روزانه در بارداری به خصوص قبل از خواب آرامش بخش بوده و سبب بهبود خواب شده و خوابیدن را تسهیل می نماید.
  5. استحمام روزانه برای نظافت و تحریک گردش خون مفید است. همچنین خشک کردن پوست با حوله بعد از هر استحمام، سبب تسریع گردش خون می شود.

چگونه در مراحل مختلف بارداری به طور امن حمام کنیم ؟

همان گونه که گفتیم اگر دمای آب حمامتان متعادل باشد ، می توانید حمام کنید . آب داغ باعث مشکلات فشار خون ، سرگیجه و ضعف می شود و گاهی اوقات در سه ماهه اول ممکن است که به سقط جنین منجر شود . در این قسمت به شما توضیح می دهیم که در مراحل مختلف بارداری چگونه حمام کنید.

1. سه ماهه اول

سه ماهه اول بارداری یک زمان مهم و حیاتی برای جنین است و در این مرحله تمام ارگان ها و اعضای بدن جنین شروع به رشد می کند و در نتیجه بیش از حد داغ بودن محیط برای او آسیب زا است و می تواند باعث ایجاد ناتوانی هایی در او شود . در این دوران باید راه های زیر را برای حمام کردن در پیش بگیرید.

  • از آب گرم و ولرم در اوایل بارداری استفاده کنید.
  • به مدت طولانی در وان دراز نکشید.
  • از محصولات فاقد مواد شیمیایی و ارگانیک در حمام استفاده کنید.
  • دمای آب را بیش از 102 درجه نکنید . دمای 98.6 درجه ایده آل ترین برای حمام در این دوران است.

فواید حمام در بارداری

2. سه ماهه دوم

بارداری شما در این مرحله بسیار حساس است و باید تعادل بدنی خوبی داشته باشید . حمام کردن در این دوران باید حس آرامش را به شما القا کند و همچنین باید قوانین زیر را در نظر داشته باشید :

  • همیشه به طور منظم حمام کنید ، مگر این که پزشک خلاف این دستور را داده باشد.
  • حتما قبل از وارد شدن به داخل آب ، از دمای مناسب آن اطمینان حاص کنید.
  • زمان دوش گرفتن را محدود کنید و بیش از حد آن را طولانی نکنید که دوش گرفتن های طولانی مدت می تواند منجر به عفونت واژنی شود.
  • برای از بین بردن درد ساق پا ، می توانید پاهای خود را در آب داغ فرو کنید و کل بدن را داخل آن نکنید.

3. سه ماهه سوم

در این دوران بیش از همیشه به زایمان نزدیک هستید . ممکن است که با بدن درد مواجه باشید که حمام کردن یک راه عالی برای تازه کردن خود و بدنتان و همچنین ریلکس کردن می باشد . در این سه ماهه باید موارد زیر را برای حمام کردن در نظر داشته باشید :

  • خودتان را در یک حمام گرم ریلکس کنید.
  • هرجا که احساس کردید دمای آب بالاست و احساس راحتی ندارید ، سریعا از حمام خارج شوید.
  • وارد و یا خارج شدن از حمام در این دوران کمی برایتان سخت است پس بهتر است که از فرد دیگری کمک بگیرید.
  • کنترل کردن وزن در اواخر بارداری کار سختی است و باید بیش از همیشه مراقب آن باشید . حتما مراقب سطح لیز حمام نیز باشید.

دوش در بارداری

مواردی که باید برای حمام کردن در دوران بارداری از آن ها خودداری کنید

بارداری یک مرحله مهم در زندگی هر خانمی است که نیاز به مراقبت ویژه ای از هر لحاظ دارد ، مخصوصا اگر کارهای حساسی مثل حمام کردن در میان باشد . حال در این قسمت مواردی را به شما معرفی می کنیم که برای حمام کردن باید از آن ها دوری کنید :

  1. از نشستن در وان های داغ حمام و یا ایستادن زیر آب داغ دوش برای مدت طولانی اکیدا خودداری کنید . اگر در مورد دمای آب شک دارید، از ترمومتر استفاده کنید و دمای آب را با آن چک کنید.
  2. بیشتر خانم ها از حمام کفی لذت می برند . در این دوران باید از محصولات شستشو با مواد شیمیایی سخت مثل فتالات و لاینرهای بی.پی.ای و دیگر مواد شیمیایی مضر خودداری کنید .
  3. حتما از شخص دیگری کمک بگیرید زیرا هرچقدر که وزنتان بالاتر برود ، جابجایی برای شما سخت تر است.
  4. سطح لیز حمام را نادیده نگیرید . برای اطمینان و امنیت بیشتر می توانید از کف پوش هایی در کف حمام استفاده کنید.
  5. مدت زمان حمام کردن خود را بین 15 الی 20 دقیقه محدود کنید تا در معرض ابتلا به عفونت های واژنی قرار نگیرید.
  6. تا جایی که می توانید از استفاده از روغن های معطر خودداری کنید که این روغن ها باعث ایجاد واکنش های آلرژیک در شما می شود و حتی ممکن است باعث سقط جنین نیز بشود . حتی اگر از بهره وری روغن مطمئن هستید ، باز هم بهتر است که از آن استفاده نکنید.
  7. از اسکراب های بدن در این دوران استفاده نکنید زیرا بارداری پوست شما را حساس می کند و ممکن است که موادی مثل سدیم دومنیزی یا نمک فرنگی درون این اسکراب ها وجود داشته باشد و در نتیجه بدن شما را بیش از حد خشک می کند و رطوبت طبیعی آن را می گیرد . اگر اصرار به انجام این کار دارید از اسکراب های خانگی و ارگانیک استفاده کنید.
  8. برای از بین بردن سلول های مرده پوست از لیف های اسفنجی سفت و خشن استفاده نکنید . بارداری در بافت پوستی شما تغییر ایجاد می کند و در نتیجه بهتر است که از لیف های نرم تر و لطیف تر استفاده کنید.
  9. از فیلترهای آب برای تصفیه آب آلوده استفاده کنید و بدن خود را در مواجهه با آب های تصفیه نشده قرار ندهید.
  10. از خوابیدن در وان تا جای ممکن دوری کنید و به یک دوش گرفتن ساده اکتفا کنید . وان ها آرامش بخش هستند اما خوابیدن در آن و بلند شدن از آن کمی با خطر لیز خوردن و زمین خوردن همراه است.
  11. درجه حرارت آبی که برای حمام استفاده می شود باید بین 29 تا 32 درجه سانتی گراد باشد زیرا آب زیاد گرم سبب خستگی خانم باردار خواهد شد.
  12. پس از استحمام تا خشک شدن کامل بدنتان به محیط بیرون نروید.
  13. اگر در استحمام از وان استفاده می کنید ، هنگام ورود و خروج مواظب باشید که پایتان لیز نخورد.
  14. در شش هفته آخر بارداری به علت بزرگی شکم و اشکال در حفظ تعادل بدن از وان در هنگام استحمام استفاده نکنید.
  15. در دوران بارداری استفاده از اسپری های ضد بو و خوشبو کننده بدن بلا مانع است.
  16. در دوران بارداری شنا کردن در استخری که آب آن مرتب تعویض می شود و عاری از میکروب است ، ایرادی ندارد.

نکته : اگر از علائم بارداری مثل کمردرد رنج می برید ، با موافقت پزشک حتی می توانید چند بار در روز نیز حمام کنید.

عوارض مواد شوینده در بارداری، اگر بچه باهوش می خواهید دست نگه دارید!

عوارض مواد شوینده در بارداری، اگر بچه باهوش می خواهید دست نگه دارید!

عوارض مواد شوینده در بارداری، اگر بچه باهوش می خواهید دست نگه دارید!

بیا نی نی: مگر می‌شود سال نو را بدون خانه تکانی و تمیز کاری تحویل گرفت. مگر می‌شود خانه تکانی کرد و سراغ مواد شوینده و سفید کننده و ضدعفونی کننده نرفت. داستان استفاده از مواد شوینده شیمیایی داستان آشنای همه زنان است. زنانی که در طی سالهای خانه تکانی بارداری را هم تجربه می‌کنند. زنان بارداری که از خیر خانه تکانی نمی‌گذرند و دلشان نمی‌آید بدون تمیز کاری سال نو را تحویل بگیرند و خیلی از آنها سراغ مواد شیمیایی و سفید کننده‌های صنعتی هم می‌روند. محققان معتقدند استفاده از تمیزکننده‌های مختلف در طول دوران بارداری ممکن است باعث ایجاد خطراتی هم برای مادر و هم برای جنین شود به همین دلیل با دکتر نازنین صفایی جراح و متخصص زنان و زایمان درباره عوارض استفاده از مواد شوینده شیمیایی در دوران بارداری صحبت کرده‌ایم. دکتر صفایی معتقد است زنان باردار در این دوران به هیچ وجه نباید از مواد شوینده شیمیایی استفاده کنند. او به بیا نی نی می‌گوید:« بهتر است زنان باردار برای خانه تکانی یا تمیز کردن خانه سراغ این مواد نروند تا خدای ناکرده درگیر عوارض آن هم نشوند.»

او استفاده از تمیز کننده خانگی مثل سرکه رقیق را جایگزین مناسبی می‌داند و به بیا نی نی می‌گوید:« بعضی از زنان باردار معتقدند حتما باید از یک سفید کننده برای تمیز کردن خانه استفاده کنند. بهترین جایگزین این مواد سرکه خیلی رقیق است که بهتر است با آب ترکیب کنند و برای شست و شو سطوح و سرویس بهداشتی استفاده کنند.»

دکتر صفایی معتقد است هر موادی که باعث اختلال در تنفس و اکسیژن رسانی به مادر و جنین شود خطرناک است و ممکن است عوارض جبران ناپذیری هم در پی داشته باشد به همین دلیل توصیه می‌کند زنان باردار به هیچ وجه سراغ سفید کننده های شیمیایی نروند. دکتر صفایی به بیا نی نی می‌گوید:« حاملگی دوران بسیار حساسی است. به همین دلیل از هر مواد خطرسازی باید دوری کرد. تنفس مواد شوینده شیمیایی ممکن است باعث اسپاسم تنفسی شود. وقتی به مادر اکسیژن نرسد جنین هم قطعا آسیب می‌بیند.» دکتر صفایی درباره آسیبهای احتمالی به جنین بعد از نرسیدن اکسیژن به مادر، به بیا نی نی می‌گوید:«سلول‌های مغزجنین به افت اکسیژن خیلی حساس هستند و ممکن است باعث هیپوکسی در جنین شود. افت سطح اکسیژن می‌تواند رشد سلولهای جنین را دچار مشکل کند و روی رشد ذهنی و هوشی جنین و حتی سلول‌های چشم جنین تاثیر بگذارد. استفاده از این مواد ممکن است باعث خطرات شبه آسم در زن باردار شود. وقتی مجرای تنفسی آسیب می‌بیند، دچار اسپاسم می‌شود. وقتی زن باردار دچار اسپاسم می‌شود، اکسیژن مادر کم می‌شود.» هیپوکسی جنینی وقتی اتفاق می‌افتد که جنین از منبع اکسیژن مناسب محروم می‌شود.

کارشناسان معتقدند بهتر است در دوران بارداری از مواد شوینده استفاده نکنید اما اگر ناخواسته در معرض تنفس این مواد قرار گرفتید خیلی زود آن محل را ترک کنید و چند دقیقه ای در هوای سالم نفس بکشید. خطرناک‌ترین مادۀ اسیدی که باعث آسیب جدی به ریه می‌شود بخار حاصل از مخلوط کردن وایتکس و جوهرنمک برای شست‌وشو است و استنشاق آن می‌تواند اثراتی جدی بر بدن زن باردار و وضعیت رشد جنین داشته باشد.

خارش و عفونت واژن در دختران، علت

خارش و عفونت واژن در دختران، علت
دختر خانم ها هم ممکن است مانند خانم های متاهل دچار عفونت های واژینال شوند. اما این نکته را به خاطر بسپارید که هر گونه خارش یا سوزش یا هر علامت دیگر در ناحیه تناسلی نشانه بیماری منتقل از راه تماس جنسی نیست. 

از آنجایی که زنان نقش مهمی در تولید مثل دارند، مهبل (واژن) از مهمترین و حیاتی ترین بخش های بدن یک زن محسوب می شود. چنانچه هر مشکلی در این عضو از زنان به وجود آید و درمان نشود، در آینده ممکن است بر باروری آنان تاثیر منفی بگذارد.
دختران نیز ممکن است با خارش واژن روبرو شوند که می تواند دلایل بسیاری داشته باشد. 
اما این نکته را به خاطر بسپارید که هر گونه خارش یا سوزش یا هر علامت دیگر در ناحیه تناسلی نشانه بیماری منتقل از راه تماس جنسی نیست. 
اما باید درباره  هر گونه درد، خارش، یا سوزش در ناحیه واژن با پزشک مشورت کرد. برخی از خانم ها از مراجعه به پزشک زنان سر باز می زنند، آنها دچار شرم و خجالت هستند، اما این نکته را باید مد نظر قرار دهند که سلامی در درجه اول اهمیت قرار دارد. 
دکتر اعظم السادات موسوی، متخصص زنان و زایمان: دخترخانم ها هم ممکن است مانند خانم های متاهل دچار عفونت های واژینال شوند و این موضوع اصلا جای تعجب ندارد، فقط میزان شیوع بیماری در دخترها کمتر است ولی این طور نیست که اصلا وجود نداشته باشد زیرا عوامل قارچی از راه های مختلفی می توانند شرایط رشد و تکثیر را در محل پیدا کنند.
 
خارش و عفونت واژن در دختران، علت 

قارچ ها یکی از میکرو ارگانیسم هایی هستند که در ناحیه واژینال زندگی می کنند اما در حالت عادی فعالیت بیماری زایی ندارند زیرا محیط طبیعی واژن اسیدی است و فلور طبیعی یا میکروب های غیربیماری زای منطقه اجازه نمی دهند قارچ ها فعالیت داشته باشند.
اما وقتی به دلایل متعددی فلور طبیعی از بین برود و محیط اسیدی به هم بخورد، شرایط برای رشد و تکثر قارچ ها فراهم می شود و فعالیت آنها در ناحیه واژینال علامت های مهمی مثل خارش و ترشحات زیاد و بودار ایجاد می کند.
این عفونت می تواند به علت گرمای بسیار زیاد، رطوبت بالا، بارداری، مصرف داروهای ضدبارداری، ابتلا به دیابت، پوشیدن شلوارهای تنگ و فاق کوتاه، پوشیدن لباس های زیر تنگ و فانتزی که جنسشان از مواد شیمیایی است،
سن بالا، استرس زیاد، رعایت نکردن بهداشت و عوض نکردن به موقع لباس زیر، ضعف سیستم ایمنی بدن به دلایلی مثل استفاده طولانی مدت از داروها به خصوص آنتی بیوتیک ها، مصرف داروهای سرکوب کننده ایمنی و… ایجاد شود.

مبتلایان به دیابت و عفونت قارچی واژن
لازم به ذکر است مصرف مواد قندی زیاد حالت اسیدی مخاط واژن را از بین می برد و باعث رشد و تکثیر عوامل قارچی می شود. به همین دلیل خانم های مبتلا به دیابت ممکن است دچار عفونت های قارچی مکرر در ناحیه تناسلی شوند.
قطعا در چنین شرایطی بهترین کار مراجعه به پزشک و مصرف داروهای ضدقارچی است که بلافاصله فعالیت قارچ ها را محدود می کند و علائم را به سرعت از بین می برد. د
ر حالی که استفاده از مواد مختلفی مثل آب نمک، جوش شیرین و… می تواند باعث تحریک مخاط دستگاه تناسلی شود و آن را زخمی کند. زخمی شدن مخاط شرایط بهتری برای حضور و فعالیت قارچ ها فراهم می کند و در نتیجه عوارض تشدید می شود.
علاوه بر مصرف داروها، استفاده از لباس های زیر نخی، خشک نگه داشتن موضع و جلوگیری از ایجاد گرمای زیاد در محل نیز می تواند در رفع یا پیشگیری از بیماری های قارچی موثر باشد. استفاده از داروهای موضعی ضدقارچ برای ریشه کن کردن قارچ ها هم می تواند علاوه بر نکته های بهداشتی ذکرشده به درمان بیماری کمک کند.

اگر عفونت واژن عود کند
اگر عفونت به طور مکرر در خانمی عود کند یعنی عوامل بیماری زا به درمان مقاوم شده اند. بنابراین باید ابتدا علت عود بیماری تشخیص داده و سپس درمان مناسب برای بیمار شروع شود.

با توجه به اینکه عفونت این خانم زیاد طول کشیده و در این مدت از مراجعه به پزشک خودداری کرده اند باید قبل از شروع درمان یک آزمایش آنالیز و کشت ادرار بدهند.

مصرف خودسرانه هیچ دارویی توصیه نمی شود زیرا ممکن است شرایط بیماری را بدتر و راه درمان را سخت تر کند.

نکته دیگری که ایشان در شرح حالشان ذکر کرده اند این است که دارویی از داروخانه گرفتم تا خارشم آرام شود. اولا اینکه مصرف خودسرانه هیچ دارویی توصیه نمی شود زیرا ممکن است شرایط بیماری را بدتر و راه درمان را سخت تر کند و مشکلی که می شد با مصرف چند روز دارو درمان کرد، به درمان های جدی تر و طولانی تر نیاز پیدا می کند.
دوم اینکه برخی داروها می توانند با عملکردی که در موضع دارند علامت خارش را کم یا از بین ببرند اما این مساله به معنای از بین رفتن یا درمان علت اصلی نیست، بنابراین به محض اینکه دارو قطع شود علائم به سرعت و با شدت بیشتری برخواهند گشت.
ضمن اینکه مصرف داروهای کورتون دار که به خوبی می توانند علائم بیمار را کنترل کنند عوارض بسیار زیادی به دنبال خواهند داشت که به هیچ وجه به صلاح بیمار نخواهد بود.

خارش و عفونت واژن در دختران، علت
به بهانه اینکه از مواد طبیعی استفاده می کنید، خوددرمانی نکنید
دکتر ملیحه تبرایی، متخصص طب سنتی: به نظر می رسد امروزه موارد مقاوم و عودکننده عفونت های دستگاه تناسلی زنان افزایش پیدا کرده هرچند میکروارگانیسم های مختلفی مانند قارچ ها و باکتری ها در ایجاد این عارضه دخالت دارند اما امروزه ثابت شده وضعیت بدنی و ph واژن هم نقش قابل توجهی در این زمینه ایفا می کنند.
از نظر حکمای طب سنتی، علت اصلی این مساله استعدادی است که در بدن فرد به وجود می آید. آنها 2 علت اصلی را در زمینه بروز این استعداد دخیل می دانند.
علت اول ضعفی است که در دستگاه تناسلی زنان ایجاد شده و دومین علت فضولات و مواد زائدی است که در نتیجه عوامل مختلفی از قبیل تغذیه نامتعادل، بی تحرکی و استراحت ناکافی، حالت های روحی- روانی نامناسب در بدن تجمع می یابند.

از نظر طب سنتی، درمان خودسرانه بیماری ها به هیچ وجه توصیه نمی شود بنابراین اینکه فردی هنگان مواجهه با بیماری در اینترنت جستجو و راه حلی را پیدا کند و به کار ببندد کاملا نادرست است.

از این رو، در طب سنتی با در نظر گرفتن این 2 علت اصلی به درمان بیماری پرداخته می شود. یعنی اگر ضعفی در دستگاه تناسلی ایجاد شده باشد آن را تقویت می کنند و اگر بدن دچار تجمع مواد زائد شده باشد، به کمک داروها و تدابیر مناسب آن را پاکسازی می کنند.
از نظر طب سنتی، درمان خودسرانه بیماری ها به هیچ وجه توصیه نمی شود.
بنابراین اینکه فردی هنگان مواجهه با بیماری در اینترنت جستجو و راه حلی را پیدا کند و به کار ببندد کاملا نادرست است زیرا طبع و مزاج افراد با یکدیگر تفاوت دارد و نمی توان یک درمان کلی را به همه پیشنهاد داد.
یک راه درمانی ممکن است در یک فرد خیلی موثر باشد و خوب جواب بدهد اما همان راه درمانی در فرد دیگری با همان مشکل عارضه ایجاد کند.

خارش و عفونت واژن در دختران، علت
بهترین درمان مراجعه سریع به پزشک
به عنوان مثال مصرف عسل در عفونت های دستگاه تناسلی برای بسیاری از افراد خوب است اما در افرادی که مواد بدنی آنها دارای حدت بیشتری است مشکل ایجاد می کند یا اگر میزان مصرف آن از حد مشخصی بیشتر شود، می تواند آزاردهنده باشد.
 توصیه ما به همه خانم هایی که دچار چنین مشکلی می شوند این است که خیلی سریع به پزشک مراجعه کنند زیرا تاخیر در درمان، باعث شدت بیماری می شود و فرد را ناگزیر می کند برای تسکین علائمش کارهای مختلفی انجام بدهد که ممکن است برخی از آنها نادرست باشند و بر شدت بیماری بیفزایند.
یکی از راه های تسکین دهنده و در عین حال کم عارضه خارش ناحیه تناسلی در زنان، نشستن در تشت آب ولرمی است که یک استکان سرکه و یک استکان گلاب در آن ریخته شده باشد. این کار به طور موقت خارش را کاهش می دهد تا بیمار خود را به پزشک برساند اما درمان اصلی بیماری نیست.
لازم به ذکر است طول مدت درمان با توجه به شدت بیماری و زمان آن در طب سنتی متفاوت است. قطعا درمان کامل یک بیماری به خصوص اگر مزمن شده باشد به زمان بیشتری نیاز دارد و نمی توان انتظار داشت در مدت کوتاهی بهبود کامل حاصل شود.

واقعیت این است که برای متخصصان زنان یا کسانی که در این حیطه کار می کنند اعضای بدن همگی مثل  هم هستند بنابراین برای ما معاینه دستگاه تناسلی با معاینه سایر قسمت های بدن تفاوتی ندارد.

در ناحیه تناسلی از مواد شوینده استفاده نکنید
دکتر مریم کاشانیان، متخصص زنان و زایمان: معمولا قبل و بعد از عادت ماهانه بدن مستعد ابتلا به قارچ می شود. اتفاقی هم که برای این خانم افتاده تقریبا یک هفته قبل از عادت ماهیانه شان بوده است. یعنی این خانم به قارچ مبتلا شده و براساس علائمی که داشته اند کار خوددرمانی را شروع کرده اند. متاسفانه درمان هایی که انجام داده اند برایشان موثر نبوده است.
توصیه ما در مسائل زنان و زایمان همیشه به خانم ها این بوده که به محض بروز مشکل به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید و از گوش دادن به توصیه دوستان یا درمان هایی که در اینترنت گذاشته شده بپرهیزید زیرا علامت بیماری ها در افراد مختلف با توجه به شرایط گوناگونی که هر فرد به تنهایی دارد با هم تفاوت می کند.
بنابراین هرگز نمی توان یک دارو را به طور مشترک برای همه تجویز کرد یا توصیه مشترکی به بیماران داشت. تجویز دارو و ارائه راهکار درمانی نیازمند بررسی و معاینه پزشک و در صورت نیاز آزمایش یا سایر راه های تشخیصی است.
بسیاری ازخانم ها به خصوص دخترخانم ها از اینکه به پزشک متخصص زنان مراجعه و مشکلشان را مطرح کنند خجالت می کشند.
واقعیت این است که برای متخصصان زنان یا کسانی که در این حیطه کار می کنند اعضای بدن همگی مثل  هم هستند بنابراین برای ما معاینه دستگاه تناسلی با معاینه سایر قسمت های بدن تفاوتی ندارد.
بنابراین از مراجعه به پزشک متخصص زنان برای معاینه خجالت نکشید. قطعا این کار خیلی بهتر از این است که با کارهای غیرعلمی سلامتتان را به خطر بیندازید.

خود را با مواد شوینده نشویید، در بتادین، جوش شیرین و سایر مواد ننشینید. ph منطقه را به هم نریزید.

بسیاری از خانم ها بر این باورند که اگر ناحیه تناسلی خود را با شوینده های مختلف شستشو بدهند عوامل میکروبی را از بین می برند و احتمال آلودگی را کاهش می دهند، در حالی که این کار بسیار نادرست است و نتیجه برعکس می دهد. زیرا مواد شوینده، هم می توانند حساسیت ایجاد کنند و هم میکروب هایی را که به طور طبیعی در آن ناحیه زندگی می کنند و مدافع واژن هستند از بین ببرند.
در نتیجه سایر عوامل بیماری زا فرصت رشد و تکثیر پیدا می کنند و بدتر باعث عفونت می شوند. بنابراین خود را با مواد شوینده نشویید، در بتادین، جوش شیرین و سایر مواد ننشینید . ph منطقه را به هم نریزید.
 
خارش و عفونت واژن در دختران، علت 

چند نکته مهم دیگر در مورد خارش ناحیه تناسلی وجود دارد
1- توجه داشته باشید هرگونه خارش یا سوزش یا هر علامت دیگر در ناحیه تناسلی نشانه بیماری منتقل از راه تماس جنسی نیست. و بیخود فکر خود را مشغول این موضوع نکنید. استرس ابتلا به یک بیماری آمیزشی خود منجر به تشدید خارش در ناحیه تناسلی می شود.
2- مسائل روحی در خارش مزمن و طولانی مدت ناحیه تناسلی نقش مهمی دارند. اگر مبتلا به افسردگی هستید بدانید بدون درمان افسردگی خارش ناحیه تناسلی شما بهبود نخواهد یافت.
3- در درمان خارش و سوزش ناحیه تناسلی به طور کلی داروهای خوراکی ارجحند. از پزشک خود بخواهید تا آنجا که ممکن است داروی خوراکی برای شما تجویز کند. در صورت نیاز به داروی مالیدنی پایه پماد نسبت به پایه کرم ارجح است.
4- به دنبال برخی درمان های خارش ناحیه تناسلی امکان اضافه شدن مشکلات جدید مثلا اضافه شدن عفونت قارچی یا حساسیت به داروهای تجویزی وجود دارد. معمولا پزشکان برای پیشگیری از عفونت قارچی ثانویه پیشاپیش درمان پیشگیرانه تجویز می کنند.

خارش و عفونت واژن در دختران، علت

درمان عفونت واژن
عفونت های قارچی با هم فرق می کنند و دکتر بعد از معاینه بهترین روش درمانی مناسب برای شما را انتخاب می کند. درمان عفونت قارچی واژن معمولا بر اساس شدت علائم صورت می گیرد.

عفونت واژن خفیف
برای عفونت های خفیف قارچی، دکتر معمولا برای 1 تا 3 روز پماد، قرص و کرم های خاصی را تجویز می کند. زنان مبتلا به عفونت واژن خفیف باید بعد از مصرف دارو نیز به دکتر مراجعه کرده و از درمان عفونت واژن مطمئن شوند. همچنین اگر علائم عفونت واژن بعد از 2 ماه برگشت باید حتما به دکتر خود مراجعه کنید.

عفونت واژن شدید
عفونت واژن زمانی شدید محسوب می شود و درمان های خاصی برای آن در نظر گرفته می شود که پزشک علائم زیر را مشاهده کند:

برای عفونت های خفیف قارچی، دکتر معمولا برای 1 تا 3 روز پماد، قرص و کرم های خاصی را تجویز می کند.

  • قرمزی، تورم و خارش شدید واژن که منجر به ایجاد زخم در بافت واژن می شود.
  • بیش از 4 بار ابتلا به عفونت واژن در سال
  • عفونت ناشی از کاندیدا که از نوع آلبیکنس نیست
  • بارداری
  • داشتن دیابت کنترل نشده یا ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن بر اثر مصرف دارو
  • hiv مثبت

اگر بعد از درمان عفونت واژن دوباره به این بیماری مبتلا شدید ممکن است همسرتان عفونت قارچی داشته باشد. همچنین اگر شک دارید که به عفونت قارچی مبتلا هستید، حتما در رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید.  

خارش و عفونت واژن در دختران، علت
درمان خانگی عفونت واژن
اگر دوست دارید عفونت واژن خود را در خانه و بدون مصرف داروها درمان کنید با اینفوسلامت همراه شوید. برخی داروهای طبیعی درمان واژن در خانه عبارت اند از:

  • روغن نارگیل
  • کرم روغن درخت چای
  • سیر
  • شیاف واژنی اسید بوریک

    همواره قبل از زدن کرم ها یا روغن ها به واژن خود از تمیز بودن دست ها اطمینان حاصل کنید.

همواره قبل از زدن کرم ها یا روغن ها به واژن خود از تمیز بودن دست ها اطمینان حاصل کنید. همچنین بهتر است قبل از استفاده از درمان خانگی عفونت واژن با دکتر مشورت کنید. برخی گیاهان ممکن است با داروها تداخل داشته باشند و به طور تصادفی عوارض جانبی ایجاد کنند.

پیشگیری از عفونت واژن
کارهایی که برای پیشگیری از عفونت قارچی واژن باید انجام دهید:

  • رژیم غذایی متعادل و سالمی داشته باشید.
  • ماست بخورید یا مکمل های لاکتوباسیلوس مصرف کنید.
  • لباس زیرهایی با الساف طبیعی مانند نخ و ابریشم بپوشید.
  • لباس زیر خود را در آب داغ بشویید.
  • پدهای بهداشتی خود را مرتب و زود به زود عوض کنید.

کارهایی که برای پیشگیری از عفونت قارچی واژن نباید انجام دهید

  • پوشیدن شلوار تنگ، جوراب شلواری یا لگ های جذب
  • استفاده از پد یا تامپون های معطر یا خوشبو کننده های واژن
  • نشستن در محیط های مرطوب مخصوصا حمام
  • نشستن در وان آب گرم یا مرتب با وان آب گرم حمام کردن

خوردن مویز و کشمش در بارداری چه تاثیری روی جنین دارد؟

کشمش در بارداری

کشمش در بارداری

خوردن کشمش در بارداری چه فوایدی برای مادر و جنین دارد؟ 

بارداری زنان را تغییر می دهد و او برای اولین بار در زندگی معجزه ای را در بدنش درک می کند به هر حال، کمک به رشد زندگی یک معجزه است درست است؟ مرحله زیبایی از بارداری با لیستی از بایدها و نبایدها در هنگام خوردن غذا انجام می شود زن دوست دارد غذایی را که برای او و بچه رو به رشد اش خوب است مصرف کند.

زن باردار باید میوه های خشک را در طول هر ماه بخورد آجیل مانند بادام، زردآلو، گیلاس ها برای یک زن باردار مهم هستند. این ها حاوی مواد غذایی مهمی هستند که برای مادر و کودک مفید هستند. در این بخش از رازهای تغذیه سالم بارداری در بیا نی نی یاد می گیرید که چگونه کشمش برای زنان باردار اهمیت دارد. 

آیا ایمن است که کشمش یا همان انگور خشک را در دوران بارداری بخورید؟ 

پاسخ به این سوال “بله” است. انگور خشک سیاه در دوران بارداری نه تنها غنی از مواد مغذی هستند بلکه به عنوان میان وعده ای بزرگ به خاطر مزایایی که ارائه می دهند عمل می کنند.

 ارزش غذایی کشمش 

فیبر:کشمش ها منبع غنی از فیبر را تامین می کند. هضم را آسان و به کنترل دستگاه گوارش کمک می کنند فیبر جنبه ضروری هر رژیم غذایی است اما وقتی باردار هستید دو برابر مهم می شود. این به این دلیل است زمانی که باردار هستید، بدن شما با تجزیه غذا متناقض است. عدم تعادل هورمونی باعث مشکلات هاضمه متعددی می شود و کشمش به تنظیم این کمک می کند.

آهن:مزیت مهم دیگر این است که کشمش منبع غنی از آهن است. آهن بسیار مهم است چون به تنظیم جریان خون، حفظ سلامت قلب کمک می کند و منبع سالم از سلول های خونی حامل اکسیژن را تضمین می کند که از ریه ها عبور می کنند. این کار باعث می شود مطمئن شوید که ریه ها به روش سالمی کار می کنند. کمبود آهن باعث کم خونی می شود.

کلسیم:یکی از مهم ترین مواد معدنی در بدن کلسیم است. این مواد معدنی مسئول سلامت استخوان، بهداشت دندان، جذب کلسترول، سلامت پوست و قلب است. لازم است که بدن به درستی عمل کند و کشمش منبع غنی کلسیم را نیز فراهم می کند.

در حقیقت، کلسیم دو برابر برای زنان باردار اهمیت دارد چون برای رشد استخوان کودک در رحم ضروری است تضمین می کند چگالی استخوان کودک در سطوح نرمال باقی بماند و به طور مناسب رشد کند.

ارزش کشمش

خوردن کشمش در ماه های اول بارداری

خواص و فواید مصرف کشمش در دوران بارداری برای مادر 

مراقبت دندان: 

مادران باردار توقع دارند از بدن خود به بهترین شکل ممکن مراقبت کنند. آیتم های غذایی زیادی وجود دارند که مادر باید آن را بخورد و بنوشد بسیاری از زنان باردار نیز مبتلا به خون ریزی لثه هستند مراقبت از دهان ضروری است و نقش مهمی در جلوگیری از حالت تهوع دارد.

کشمش حاوی اسیداولئانولیک است که دندان را از پوسیدگی محافظت می کند هم چنین از بوی دهان که باعث ایجاد باکتری و مشکلات دهان می شود جلوگیری می کند. 

درمان یبوست : 

کشمش ها حاوی فیبر بالایی هستند و در درمان رایج ترین مشکلات زود هنگام در دوران بارداری موثر هستند این میوه خشک آب را جذب می کند و حرکات روده را آسان می کند.

 در دوران بارداری، زنان مبتلا به کم خونی می شوند چون مواد مغذی را برای جنین در حال رشد فراهم می کنند. کشمش حاوی ویتامین ب پیچیده، آهن و چندین مواد معدنی هستند که میزان هموگلوبین را در بدن افزایش می دهند. این کار به جلوگیری از کم خونی و ضعف و مشکلات دیگر در طول این مرحله کمک می کند.

 جلوگیری از سرطان: 

از آنجا که بدن دست خوش تغییرات بسیاری زیادی در دوران بارداری قرار می گیرد در معرض مشکلات جدی مانند سرطان قرار دارد. آنتی اکسیدان های موجود در کشمش در مبارزه با رادیکال های آزاد که در بدن وجود دارند موثر هستند که یک دلیل ویژه برای ایجاد تومور سرطانی در بدن هستند.

 هضم آسان : 

فیبر موجود در کشمش به پاکسازی دستگاه گوارش کمک می کند و مواد زائد و سمی را از بدن دفع می کند. این فرآیند همچنین نیاز به غذا را در بدن زن باردار افزایش می دهد که برای رشد کودک و سلامت کلی آن ها ضروری است.

 با یک رحم رو به رشد فضا بالا می رود اندام های دیگر فضای کمی پیدا می کنند و گوارش به یک مشکل تبدیل می شود. مقدار منیزیم و پتاسیم کشمش حالت اسیدی را کاهش می دهد و هضم غذا را آسان تر می کند.

خواص کشمش

مصرف کشمش در بارداری چه کمکی به مادر می کند؟

فواید بینظیر خوردن کشمش در دوران بارداری

انرژی بالا: 

کشمش شکل خشک شده انگور هستند و فروکتوز و گلوکز زیادی دارند که ویتامین های ضروری را از غذایی که می خوریم و در نتیجه انرژی به بدن می دهد از آنجا که بدن دست خوش تغییرات بسیاری در دوران بارداری می شود، نیاز به انرژی برای مقابله با نیازهای مادر و فرزند دارد.

کشمش همچنین سیستم ایمنی بدن مادر را تقویت می کند و در مقابله با تغییراتی که او متحمل می شود، یاری رسان هستند. این کار به نیروی فیزیکی زیادی در طول زایمان کمک می کند.

 افزایش سلولهای خون:

 منبع غنی از هموگلوبین هستند که برای تولید گلبول های قرمز خون در بدن به کار می رود زمانی که باردار می شوید بدن تحت فشار و تغییرات زیادی قرار می گیرد که یکی از آن ها تولید متناقض گلبول های قرمز خون است.

جلوگیری از رفلاکس اسید: 

همانطور که در بالا ذکر شد کشمش ها غنی از فیبر هستند، یکی از مهم ترین جنبه های فیبر در بدن توانایی جلوگیری از برگشت اسید است.

 گرسنگی :

مصرف مقدار زیادی غذا در دوران بارداری لازم است تا کودک مواد مغذی کافی را دریافت کند. کشمش دارای فیبر، منیزیم و پتاسیم هستند که به شروع گرسنگی کمک می کند. نه فقط این، کمک می کند تا مشکل تهوع صبحگاهی رفع شود.

کشمش برای گرسنگی

خوردن کشمش در دوران بارداری چه سودی دارد؟

خواص کشمش در دوران بارداری برای نوزاد 

بینایی : 

جنین به طور کامل به مادر برای تمام نیازهای خود، از جمله رشد اندام های آن وابسته است! مصرف کشمش در دوران بارداری به جنین در حال رشد کمک می کند تا دید خوبی داشته باشد. زنان باردار باید کشمش بخورند؛ تا شانس رشد هر گونه نقص به ویژه مربوط به چشم ها را کاهش دهند . 

استخوان های محکم:

 کشمش حاوی مقادیر فراوانی کلسیم و آهن هستند. خوردن کشمش، زمانی که باردار هستید به ایجاد استخوان های قوی کودک کمک می کند. چنانچه در بخش بارداری بیا نی نی اشاره شده است زنان باردار مستعد ابتلا به دیابت اند و کشمش ها حاوی گلوکز هستند بنابراین زنانی که از این نوع دیابت رنج می برند باید آن را به طور متوسط مصرف کنند. 

چه کسی باید از خوردن کشمش اجتناب کند؟ 

اگرچه کشمش برای سلامتی مفید است اما آن ها می توانند موجب آسیب به افراد مبتلا به بیماری هایی مانند دیابت یا بیماری های مربوط به قند خون شوند. توصیه می شود که با پزشک مشورت کنید تا جایگزین های طبیعی دیگری برای کشمش پیدا کنید.

مضرات کشمش

عوارض کشمش در بارداری 

عوارض جانبی مصرف زیاد کشمش در بارداری: 

در حالی که کشمش برای سلامتی مناسب است خوردن زیاد آن می تواند برای سلامتی مضر باشد. در اینجا چند دلیل وجود دارد که چرا نباید کشمش زیادی بخورید: 

  • می توانند قند خون را افزایش دهند
  • می توانند منجر به دیابت حاملگی شود
  • می توانند باعث دیابت نوزاد شوند و زایمان کودک را به طور طبیعی دشوار کرده و ممکن است منجر به سزارین شود
  • آن ها می توانند باعث دیابت نوع 2 در کودک شوند 

کشمش به طور متوسط می تواند میان وعده بسیار سالم باشد که به شما و احیای سیستم خود در دوران بارداری کمک می کند. آن ها منبع خوبی از مواد غذایی هستند که به متعادل کردن کل بدن کمک می کنند. با پزشک و دکتر صحبت کنید تا چیزهای بیشتری در مورد کشمش یاد بگیرید.

برنامه ریزی یک رژیم غذایی با مصرف سالم یکی از بهترین روش ها برای تضمین بارداری سالم و نیز زندگی سالم به طور کلی است ؛ اگر رازهای زندگی سالم را بدانید بارداری می تواند تجربه ای زیبا باشد و زمانی که آن زن می داند که سلامت او و کودک در حال رشدش خوب است می تواند به تجربه ای شادتر تبدیل شود.

 

درمان کم خونی فقر آهن در بارداری

درمان کم خونی فقر آهن در بارداری

درمان کم خونی فقر آهن در بارداری

طی دوران بارداری قلب شما با شدت بیشتری کار می‌کند تا بتواند به طور همزمان نیاز شما و جنین را رفع کند. در این دوران حجم خون حدود 30 تا 50 درصد افزایش پیدا می‌کند. با توجه به افزایش حجم خون در این دوران، نیاز مادر به آهن و اسید فولیک افزایش پیدا می‌کند. به همین خاطر هم هست که این سوال پیش می‌آید که درمان طبیعی کم خونی فقر آهن در این دوران چطور ممکن است؟

کم خونی چیست؟

کم خونی به شرایطی گفته می‌شود که در آن بدن نمی‌تواند تعداد گلبول‌های قرمز کافی بسازد که برای حمل اکسیژن به سلول‌های مختلف لازم است.
وقتی مقدار آهن در بدن ناکافی باشد، گلبول‌های قرمز خون نمی‌توانند اکسیژن را به بافت‌های مختلف حمل کنند. اگرچه کم خونی خفیف در دوران بارداری به دلیل افزایش حجم خون طبیعی است اما کم خونی شدید مادر و جنین را در معرض خطر قرار داده و ریسک زایمان پیش از موعد و تولد با وزن کم را افزایش می‌دهد. ریسک ابتلا به کم خونی فقر آهن در بارداری از هفته 20 به بعد بیشتر می‌شود زیرا میزان آهنی که با قطع عادت ماهانه در بدن ذخیره شده، کاهش پیدا می‌کند و همزمان با تسریع رشد جنین، ساخت گلبول‌های قرمز نیز بیشتر می‌شود.

علائم کم خونی فقر آهن در بارداری

خستگی، ضعف، تند شدن ضربان قلب، اشکال در تمرکز، تنفس های کوتاه و تنگی نفس، رنگ پریدگی پوست، درد قفسه سینه، سبکی سر و سرگیجه و سر شدن اندام‌های انتهایی (دست و پا) از جمله شایع‌ترین علائم کم خونی فقر آهن در بارداری است.
خانم‌هایی که دو قلو باردار هستند، دو بارداری پشت سر هم داشته‌اند، به اندازه کافی از منابع غنی از آهن در برنامه غذایی روزانه‌شان استفاده نمی کنند یا قبل از دوران بارداری، پریود‌های سنگین و طولانی مدتی داشته‌اند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به کم خونی فقر آهن قرار دارند.

قرص آهن در بارداری

درمان کم خونی در بارداری

قبل از اینکه درمان را به صورت خودسرانه شروع کنید، باید مطمئن شوید که دچار کم خونی فقر آهن هستید یا نه. استفاه بیش از حد از مکمل آهن می‌تواند خطرناک باشد و به طور بالقوه ریسک آسیب کبدی و…. را افزایش دهد. برای بررسی کم خونی یک آزمایش ساده کافی است و پس از آن پزشک شما می‌تواند مقدار کافی مکمل آهن را برایتان تجویز کند.

تداخل آهن و داروهای ضد اسید

اگر پزشک معالج برای شما مکمل آهن تجویز کرده و شما همزمان از داروهای ضد اسید معده برای رفع علائم ریفلاکس استفاده می کنید، یادتان باشد که حتما قرص آهن‌تان را 2 ساعت قبل یا حداقل 4 ساعت بعد از مصرف داروی ضد اسید، بخورید زیرا این داروها با جذب آهن در بدن تداخل دارند.
یادتان باشد که چند ماه یا حتی یک سال طول می‌کشد تا شما بتوانید سطح آهن خون تان را بازیابی کنید، هر چند که ممکن است فقط چند هفته بعد از خوردن قرص آهن احساس کنید، حالتان بهتر است.

ویژگی‌های رژیم غذایی غنی از آهن

یکی از مهم‌ترین نکات برای درمان کم خونی – چه در دوران بارداری و چه در حالت عادی – گنجاندن مواد غذایی غنی از آهن در برنامه غذایی روزانه است. این مواد غذایی شامل سبزیجات برگ سبز تیره مانند اسفناج، گوشت قرمز، مرغ و ماهی و حبوبات، میوه‌های خشک، نان غنی شده با آهن و ماکارونی یا اسپاگتی غنی شده است.
البته جگر هم منبع عالی آهن محسوب می‌شود اما مصرف آن در بارداری به دو دلیل اصلا توصیه نمی‌شود؛ اول اینکه جگر ویتامین A زیادی دارد که برای مادر باردار و جنین مضر بوده و همچنین در این دوران سیستم ایمنی مادر تضعیف شده و احتمال آلودگی میکروبی جگر و سایر امعا و احشاء گاو و گوساله و گوسفند و مرغ و… زیاد است.
مصرف مکمل ویتامین C یا خوردن مواد غذایی که حاوی ویتامین ث هستند (مرکبات، توت فرنگی، کیوی، ملون، سبزیجات برگ سبز، گوچه فرنگی، فلفل دلمه‌ای و… می‌تواند جذب آهن را در بدن شما افزایش دهد.
یادتان باشد آهنی که در گیاهان یافت می‌شود، به خوبی آهنی که در گوشت وجود دارد، جذب بدن نمی‌شود. به همین خاطر وقتی از گیاهان آهن‌دار استفاده می‌کنید بهتر است به طور همزمان منابع ویتامین ث نیز مصرف کنید تا جذب آهن بالاتر برود. اگرچه برای بعضی‌ها جذب آهن از رژیم غذایی سخت‌تر است و به همین خاطر این افراد باید حتما برای درمان فقر آهنشان از مکمل استفاده کنند.

از مواد حاوی آهن در رژیم غذاییتان استفاده کنید

غذاهای تداخل کننده با جذب آهن در بدن

درست است که ویتامین ث می‌تواند جذب آهن را در بدن افزایش دهد، اما در مقابل بعضی خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها هستند که با جذب آهن در بدن تداخل دارند از جمله چای، قهوه، نسکافه و لبنیات. بنابراین بهتر است این مواد غذایی را همزمان با قرص آهن یا وعده غذایی آهن دارتان استفاده نکنید. به عنوان مثال به جای خوردن چای یا قهوه با غلات صبحانه، یک فنجان آب پرتقال بنوشید.

همه خانم های باردار باید قرص آهن بخورند؟

این مسئله به تشخیص پزشکتان و وضعیت شما قبل و در دوران بارداری بستگی دارد. بعضی از مولتی ویتامین‌های بارداری به اندازه کافی آهن دارند تا نیاز روزانه شما را در این دوران رفع کنند. اما در مورد خانم‌هایی که گیاهخوار هستند، مصرف قرص آهن در بارداری لازم است.

عوارض مصرف قرص آهن

شما در طول دوران باداری حداقل به 27 میلی‌گرم آهن در طی روز نیاز دارید اما یادتان باشد که نه در دوران بارداری و نه در دوران شیردهی بیش از روزی 45 میلی‌گرم آهن مصرف نکنید. در ضمن قرص آهن را دقیقا مطابق دستورالعملی که پزشک معالجتان تجویز کرده، مصرف کنید.
مصرف قرص آهن می‌تواند باعث تهوع، استفراغ، یبوست یا اسهال شود. بعضی وقت‌ها بدن شما خود به خود به افزایش دریافت آهن عادت می‌کند و این علائم به مرور از بین می‌رود. سعی کنید با شروع مصرف قرص آهن، آب بیشتری مصرف کنید و غذاهای پرفیبر را در بشقاب غذای‌تان جای دهید تا دچار یبوست نشوید. اما اگر همچنان علائم‌تان باقی ماند می‌توانید قرص آهن را در دو دوز مجزا یا همراه غذا مصرف کنید. همچنین در صورت بروز یبوست می‌توانید با مشورت پزشک‌تان از داروهای نرم کننده مدفوع استفاده کنید.