وقتی نوزاد برای اولین بار چهره شما را می بیند

بینایی نوزاد

بینایی نوزاد

حس بینایی در کودکان چه زمانی ایجاد شده و چشمان نوزادان چگونه رشد و پرورش می یابد؟

هنگامی که کودکی متولد می گردد، وارد دنیایی می شود که باید مهارت های متعددی را فرا گرفته و چیزهای مختلفی برای دیدن و انجام دادن برایش وجود دارد، با شروع به نشستن و یادگیری صحبت کردن و راه رفتن، کودکان استفاده از چشمان خویش را یاد می گیرند، تمامی کودکانی که به دنیا می آیند، دارای توانایی بینایی می باشند، با این حال، نحوه تمرکز بر چشمان خویش، استفاده همزمان از دو چشم و همچنین حرکت دادن مردمک چشم خود با دقت را باید یاد بگیرند.

جالب است بدانید که تمام کودکان با نزدیک بینی متولد می شوند، این امر بدین معنا است که قادر به تشخیص اجسام دوردست نمی باشند، توانایی دیدن اجسام در دوردست جزو توانایی هایی است که مرور زمان کسب می نمایند، در ادامه اطلاعات بیشتر در مورد توانایی بینایی در کودکان ارائه شده است.

بینایی نوزاد کی کامل میشود

بینایی نوزادان تازه متولد شده چگونه است؟ 

حس بینایی در کودک چه زمانی ایجاد می گردد؟

کودکان به محض دنیا آمدن دارای توانایی های بینایی و بصری می باشند، بلافاصله پس از تولد، حس بینایی در کودکان 20 از 400 می باشد، این توانایی شروع به رشد نموده و در سن سه سالگی به صورت کامل پرورش یافته و به سطح 20 از 20 که برابر با قدرت بینایی در بزرگسالان می باشد، می رسد،

قبلا هم در بخش رازهای رشد نوزاد در بیا نی نی گفتیم که چند هفته اول از رشد و پرورش توانایی های بصری دارای اهمیت بسیار بالایی برای نوزادان می باشد، چرا که در این بازه زمانی، توانایی بینایی کودکان رشد و پرورش می یابد. 

1- هفته اول

در اولین روزهای پس از تولد، کودکان تنها قادر به تمرکز بر اشیایی که دور از 30 سانتی متر نمی باشند، هستند. این فاصله، متوسط فاصله بین صورت آنها و مادرشان هنگام شیردهی می باشد، کودکان تنها قادر به تماشای هرجسمی به مدت چند ثانیه می باشند، به منظور تقویت توانایی بینایی در کودکان، در هنگام شیردهی تغییر طرفین از اهمیت بالایی برخوردار می باشد،

این امر از منظر بصری منجر به تحریک مساوی در چشمان کودکان می گردد، بلافاصله پس از تولد، کودکان تنها قادر به تشخیص دو رنگ، سفید و رگه هایی از خاکستری، می باشند، توانایی تشخیص رنگ ها، هفته ها پس از تولد ممکن بوده و گاهی اوقات نیز تا چهار ماهگی به طول می انجامد.

با وجود اینکه مادران اتاق نوزاد را با رنگ های زیبا تزئین می نمایند، این موارد تاثیر چندانی در تحریک رشد و پرورش توانایی بینایی کودکان به ویژه در هفته های اول پس از تولد، ندارند، به جای این تزئینات رنگی می توان از رنگ های سفید و سیاه و ترکیب آن ها با مقدار اندکی از رنگ های نارنجی، زرد، قرمز و همچنین آبی، استفاده نمود. 

2- هفته دوم

در این هفته، توانایی شناسایی و تشخیص در کودکان رشد و پرورش می یابد، در طی این هفته، نوزادان قادر به تشخیص چهره های آشنای اطراف خود می باشند، شایان ذکر است که قرار گرفتن در فاصله 20 سانتی متری از کودکان تاثیر قابل توجهی در پرورش این توانایی تشخیص دارد.

دید نوزاد یک ماهه

بینایی نوزاد در هفته های اولیه بعد تولد 

قدرت بینایی نوزاد چه زمان کامل می شود؟

3- هفته سوم

چه چیزی و چه زمانی در هفته سوم پس از تولد، توسط کودکان قابل مشاهده می باشد؟

در این هفته، متوجه خواهید شد که کودک شما دیگر به افراد و اشیا خیره نمی گردد، با این حال، دورترین فاصله ممکن برای توانایی کودک در این هفته برابر با 30 سانتی متر می باشد،

با این وجود، متوجه طولانی تر شدن چند ثانیه ای در میزان توجه آن ها خواهید شد چرا که مدت زمان توجه آنها به فرد یا شی به مدت 10 ثانیه افزایش می یابد، به منظور تحریک بینایی در کودکان، توصیه می گردد تا آنها را سرگرم نموده و به منظور جلب توجه و علاقه فرزند خویش، دائما با آنها صحبت نمایید. 

4- هفته چهارم

در این هفته، متوجه این امر خواهید شد که فرزندتان قادر به تشخیص اشیای اطراف خویش می باشد، کودکان در این هفته، به منظور تعقیب حرکت اجسام، گردن خود را به راست یا چپ، تکان می دهند، در صورت تکان دادن گردن خویش به منظور تعقیب حرکت اجسام، دچار نگرانی نشوید، کودکان در هفته هشتم پس از تولد خود قادر به تعقیب حرکت اجسام با چشمان خویش می باشند. 

5- ماه اول

پس از گذشت چهار هفته، متوجه خواهید شد که فرزندتان قادر به تعقیب تغییرات نور با بهره گیری از چشم و سر خویش می باشد، علاوه بر این، قادر به شناخت اجسام افقی در میان خطوط افقی که از بین آنها عبور نموده اند بوده و چهره های بیشتری را نیز براحتی تشخیص می دهند،

همانطور که در بیا نی نی اشاره شده است در ماه اول، کودکان همچنان نسبت به نور حساس نمی باشند، از این رو، در مورد تابش نور بر چشمان آنها در هنگام خواب، نگرانی وجود ندارد، نور بر توانایی خوابیدن کودکان بی تاثیر می باشد.

نوزاد از کی میتواند ببیند

بینایی نوزاد در اولین ماه  

بینایی نوزاد از بدو تولد تا یک سالگی

6- ماه های دوم و سوم

در این بازه زمانی، کودک قادر به تعقیب حرکات های افقی یا دایروی اجسام می باشد، اکنون قادر به تشخیص چهره ها بوده و از دیدن چهره های آشنا، لذت می برد،

آنها همچنین برای تمرکز بر اجسام تنها از چشمان خود استفاده نموده و نیازی به چرخش سر خود ندارند، حساسیت بسیار اندکی نسبت به نور نشان داده و متوجه دست و پای خود نیز می باشند،

حال، نسبت به تمامی آنچه که در اطراف خود مشاهده می نمایند، کنجکاو و علاقه مند می باشند، توجه آنها به سرعت از جسمی به جسم دیگر، تغییر می یابد. و در این هفته از رشد و پرورش خود، تماس چشمی را طولانی مدت تر حفظ می نمایند. 

7- ماه های سوم تا ششم

کودکان چه زمانی قادر به تشخیص حرکت اجسام می باشند؟

در سه تا شش ماهگی کودکان قادر به انجام موارد زیر می باشند:

• قادر به تکان دادن دست و پای خود بوده و به راحتی با اسباب بازی های خود بازی می نمایند.

• هنگام تکان خوردن و افتادن اسباب بازی ها، با چشمان خویش قادر به تعقیب جابجایی آنها می باشند.

• آنها قادر به حرکت دادن مردمک چشمان خود به سمت راست و چپ می باشند.

• علاوه بر این، مدت زمان تمرکز خود را تیز افزایش داده اند.

• نسبت به محیط اطراف خود هشیار بوده و بخش های مختلف از فضا را بررسی می نمایند.

• علاوه بر این، نسبت به انعکاسات هشیار شده و بدون چرخاندن سر خویش، قادر به حرکت دادن چشمان خود می باشند.

8- ماه های هفتم تا دهم

در این بازه زمانی، متوجه علاقه مندی کودکان به تصاویر، خواهید شد، کودکان شروع به تشخیص اجسام کوچکتر کرده و گاهی اوقات می توانند موارد بسیار ریز نظیر خرده های نان را نیز به راحتی تشخیص دهند، علاوه بر این، قادر به تمرکز بر اجسام پنهان شده نیز می شوند.

قدرت بینایی نوزاد

قدرت بینایی نوزاد در ماه های اولیه زندگی 

مراحل تکامل بینایی نوزاد

9- ماه های یازدهم تا دوازدهم

در این بازه زمانی، کودکان تقریبا یک سال خود را تمام نموده اند، اکنون، نوپا بوده و دارای توانایی بینایی بالایی می باشند، حال می توانند از روزنه های کوچک پنجره، بیرون را تماشا نموده و چهره های آشنا را به خوبی تشخیص دهند،

به دلیل آشنایی و تشخیص نقاط مختلف خانه، می توانند در محیط های مختلف از آن به بازی بپردازند، در این بازه زمانی متوجه این امر خواهید شد که مدت زمان بیشتری را بر اجسامی که به آنها علاقه مند می باشند، خیره می شوند.

با وجود اینکه، موارد بیان شده جزو نقاط عطف اصلی می باشند، هنگامیک ه به دنبال پاسخ دهی به سوال “توانایی بینایی در کودکان چه زمانی رشد و توسعه می یاید؟” هستیم، درک عدم رشد و پرورش کامل حس بینایی در کودکان در بازه سنی بین 3 تا 5 سال، از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. 

 

اندازه گیری وزن جنین در سونوگرافی دقیق است؟

اندازه گیری وزن جنین در سونوگرافی دقیق است؟

 اندازه گیری وزن جنین در سونوگرافی دقیق است؟

در ماه‌های آخر بارداری با وجودی که به نظر نمی‌رسد رحم فضای کافی داشته باشد، ، فرزند شما وزن می‌گیرد و حسابی رشد می‌کند! در واقع شاید متعجب می‌شوید اگر بدانید که با پایان این دوره، فرزند شما چقدر بزرگ می‌شود.
یکی از سوالات شاید خانم‌های باردار که ممکن است در صفحه جستجوی اینترنتی زیاد تایپ شود، احتمالا این است: آیا سونوگرافی می‌تواند اندازه جنینم را تشخیص دهد؟

سونوگرافی چقدر در برآورد وزن جنین دقیق است؟

معمولا خانم‌های باردار به توصیه متخصص یا ماما سراغ سونوگرافی تعیین وزن جنین می‌روند. اما مشهور است که سونوگرافی برای تخمین وزن جنین اصلا دقیق نیست و نمی‌تواند وزن بچه را پیش‌بینی کند. به همین خاطر نمی‌تواند منبع قابل اطمینانی باشد که بتوان بر اساس آن در مورد نوع زایمان تصمیم گرفت.

سونوگرافی و تعیین وزن جنین

برای چه وزن بچه باید مشخص شود؟

یکی از علل معاینات دوره‌ای خانم‌های باردار، کنترل رشد جنین است. اگر مشکلی برای سلامت بچه ایجاد شود، نسبت به تاریخ بارداری زیادی کوچک یا زیادی بزرگ باشد، همگی شرایطی هستند که نیاز به بررسی پزشکی بیشتر دارند.
در گذشته، خانم‌ها با تفریق کردن وزن پیش از بارداری‌شان از وزن زمان فعلی بارداری خود، سعی می‌کردند وزن بچه را حدس بزنند. البته در این روش به سایر فاکتورها از جمله وزن مایع آمنیوتیک، جفت، یا حتی افزایش وزن طبیعی خانم باردار در دوران بارداری توجهی نمی‌شد!
امروزه، از اندازه‌گیری ارتفاع رحم به عنوان راهی برای تشخیص میزان رشد و وزن جنین استفاده می‌شود که همان اندازه فاصله بین استخوان شرمگاهی تا بالای رحم است.
بعد از اینکه سن بارداری به ۲۰ هفته می‌رسد، ارتفاع رحم با عدد تعداد هفته‌های بارداری در یک طیف خواهد بود. برخی پزشکان انجام سونوگرافی تعیین رشد جنین را برای ۳ ماهه سوم هم پیشنهاد می‌دهند اما اگر علتی برای نگرانی در مورد وضعیت رشد جنین ندارید، می‌توانید با ادامه این سونوگرافی‌ها مخالفت کنید.

سونوگرافی چطور سایز جنین را تخمین می‌زند؟

سونوگرافی معمولا در دوران بارداری، برای بررسی وضعیت درون بدن مادر استفاده می‌شود. امواج صوتی از بافت‌ها عبور می‌کنند و به این ترتیب است که تصویری روی صفحه دستگاه سونوگرافی می‌توان دید.
اندازه‌گیری‌ها معمولا از ۴ نقطه انجام می‌شود و بعد برای تخمین وزن بچه مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اندازه‌گیری‌ها شامل نقاط زیر است:

  • اندازه دور سر جنین
  • قطر دو آهیانه‌ای یا فاصله بین دو طرف سر بچه؛ البته از آنجا که بچه‌های هم‌وزن ممکن است سایز متفاوتی داشته باشند، این داده به تنهایی قابل استناد نیست
  • اندازه محدوده شکمی که بیشترین دقت را در تخمین سایز جنین دارد
  • طول استخوان فمور یا استخوان ران؛ که بلندترین استخوان بدن است و می‌توان در بچه‌های مختلف با وزن‌های مختلف، متفاوت باشد بنابراین به تنهایی قابل استناد نیست

سونوگرافیست با ثبت این اعداد در یک نرم‌افزار کامپیوتری، یا چارت‌های مخصوص، وزن تولد را تخمین می‌زند. فرمول‌های متفاوتی برای تخمین وزن جنینی وجود دارد که بیشترشان در دهه ۱۹۸۰ اختراع شده‌اند.
نکته مهمی که باید بدانید این است که سونوگرافی در تخمین وزن جنین فقط ۱۵ درصد خطا دارد یعنی وزن بچه شما ممکن است ۱۵ درصد بیشتر یا ۱۵ درصد بیشتر از وزن تخمینی سونوگرافی باشد.
البته این تخمین سایز جنین در نیمه اول بارداری بسیار دقیق‌تر است اما با رشد جنین، که با سرعت‌های متغیری در جنین‌های مختلف رخ می‌دهد، میزان دقت سونوگرافی هم بسته به ریز نقش بودن یا متوسط بودن جنین دارد.
هرقدر به زمان زایمان نزدیک‌تر شوید و هرقدر جنین بزرگتر شود، اندازه‌گیری او سخت‌تر می‌شود.

نتیجه تخمین وزن برای مادر چیست؟

اگر پزشک شما نگران رشد فرزندتان باشد، باید مشکلات زمینه‌ای شناسایی شوند. معمولا فاصله بین دو سونوگرافی ۲ تا ۳ هفته است؛ سونوی دوم تغییرات رشد جنین را نشان می‌دهد.
اگر همچنان مشکلی وجود داشته باشد، پزشک برایتان تست بیوفیزیکال پروفایل تجویز می‌کند تا سلامت جنین بررسی شود و دلیل اختلاف رشد مشخص و تصمیم‌گیری‌های بعدی انجام شود.

تخمین وزن جنین باعث افزایش سزارین می‌شود؟!

این نگرانی وجود دارد که سونوگرافی تخمین وزن جنین باعث افزایش تمایل مادران به سزارین شود چراکه ممکن است از بزرگی فرزندشان واهمه پیدا کنند.
اگر سونوگرافیست و پزشک به شما گفته‌اند که جنین قبل از تولد هم «بزرگ» است، نباید بترسید؛ اولا این نکته یادتان باشد که ۵/۹ درصد از جنین‌ها به اشتباه «بزرگ» تشخیص داده می‌شوند و همین اتفاق باعث بالا رفتن درخواست سزارین مادران است.
دومین نکته‌ای که باید به خاطر بسپارید این است که شما با یک تیم پزشکی و امکانات کافی راهی اتاق زایمان می‌شوید؛ بنابراین تصمیم‌گیری برای جراحی سزارین را برای مواقع غیرقابل پیش‌بینی و اضطراری نگه دارید.
نکته آخر اینکه اگر حال خودتان و جنین‌تان خوب است و سالم هستید، هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد و نباید نگران وزن واقعی جنین موقع تولد باشید.

نوزاد متولد شده از این مادران بیشتر گریه می کنند!

گریه نوزاد

گریه نوزاد

رابطه ی بین بارداری مادر و گریه نوزاد

همیشه میگن بچه وقتی گریه می کنه یا گرسنه است یا خوابش میاد و یا … اما همه ی دلایل اینها نیستند چرا که شرایط مادر در دوران بارداری به گریه ی نوزاد بعد از تولد ربط داره . گریه های زیاد نوزاد بعد از تولد یک مشکل بزرگ برای مادران است که بعد از پشت سر گذاشتن دوران و شرایط خواص بارداری حالا به نوعی خستگی جسمی و روحی به دلیل گریه های مداوم کودکشان رسیده اند.

گریه نوزاد

گریه نوزاد همان طور که همه مادران می دانند دلایل متعددی دارد اما چنانچه در این بخش از بیا نی نی خواهیم گفت گاهی حتی با برآورده کردن تمام نیازهای کودک بازهم گریه های او آرام نمی شود که در این شرایط در صورت نبود مشکل جسمی، مشکل مربوط به شرایط نامناسب روحی مادر در دوران بارداری می شود.

علت گریه زیاد نوزاد

عاملی در دوران بارداری که موجب گریه زیاد نوزاد می شود

مادران عصبی کودکانی گریان تر به دنیا می آورند. زنانی که استرس و تنش های روحی بیشتری را نسبت به دیگر زنان باردار تجربه می کنند کودکانشان بعد از تولد بیشتر گریه می کنند.تولید هورمون های استرس مادران در طول بارداری تأثیر منفی بر روی مغز کودکانشان دارد و این تأثیرات منفی خود را بعد از تولد کودک بروز می دهند.

عصبی شدن مادر در بارداری

خانه تکانی در بارداری،لطفا نردبان را فراموش کنید!

خانه تکانی در بارداری،لطفا نردبان را فراموش کنید!

خانه تکانی در بارداری،لطفا نردبان را فراموش کنید!

بیا نی نی: خانه تکانی است و هزار ماجرا. مگر می‌شود خانه تکانی کرد و شیشه ها را پاک نکرد؟ یا همه جای خانه را حسابی برق انداخت اما پرده ها و لوستر و هر چیزی که آن بالاست همین طور دست نخورده بماند و گرد و خاک یک سال دیگر را هم گذاشت کنار سال قبل. خانه تکانی است وهزار ماجرا و نردبان و چهار پایه و زن باردار. اینجای کار است که باید با احتیاط صحبت کرد. اینکه یک زن باردار در خانه تکانی چه کارهایی را مجاز است انجام بدهد، چه کارهایی را بهتر است انجام ندهد و چه کارهایی را اصلا نباید انجام بدهد. پس اگر در این روزهای باقی مانده سال به خانه تکانی و کوه کارهای انجام نشده فکر می‌کنید والبته باردار هم هستید این مطلب بیا نی نی را بخوانید و بعد تصمیم درست را بگیرید.

مهمترین نکته‌ای که همه پزشکان متخصص زنان و زایمان در آن متفق القول هستند این است که یک زن باردار به هیچ وجه نباید به خودش استراحت مطلق بدهد و فقط بخوابد و دست به سیاه و سفید هم نزند. دکتر نازنین صفایی جراح و متخصص زنان و زایمان هم در این باره به بیا نی نی می‌گوید:« ما به هیچ زن بارداری توصیه نمی‌کنیم که در دوران حاملگی فقط استراحت کنند. یک زن حامله که حاملگی نرمال دارد می‌تواند همه کارهایش را انجام بدهد حتی خانه تکانی.» به گفته دکتر صفایی در دوران حاملگی بدن آماده ایجاد لخته است. دکتر صفایی به بیا نی نی می‌گوید:« در دوران حاملگی سیستم انعقادی بدن به سمت لخته ساز شدن می‌رود. در بدن هر انسانی همزمان دو سیستم در تعادل هستند. سیستم انعقاد خون و سیستم ضد انعقاد خون. این دو سیستم همیشه باید در تعادل باشند تا مشکلی پیش نیاید اگر سیستم انعقاد خون بیشتر از حد فعال شود می‌تواند باعث ایجاد لخته در سیاهرگها شود.
چون حرکت خون در سیاهرگها خود به خود پایین تر است بنابراین احتمال ایجاد لخته در سیاهرگ بالا می‌رود. متاسفانه خانمها بیشتر از مردها مستعد ساخت لخته خون هستند. جنس زن بودن به دلیل داشتن هورمونهای استروژن و پروژسترون بدن را مستعد می‌کند که بیشتر به سمت سیستم انعقادی برود. دوره حاملگی هم دوره تشدید این هورمونهاست، پس این وضعیت را بیشتر می‌کند. بی تحرکی خودش یک عامل خطر است.مثل یک مرداب همه چیز رسوب می‌کند. وقتی راه می‌رویم و فعالیت می‌کنیم عضلات مثل پمپ هستند و روی وریدها فشار می‌آورند و وریدها را به سمت قلب هدایت می‌کنند. وقتی یک زن حامله که بدنش هم مستعد ساخت لخته است فقط می‌خوابد و حرکتی نمی‌کند ، خدای ناکرده ممکن است دچار لخته در وریدها شوند. هیچ پزشکی یک زن باردار را که حاملگی نرمال دارد از کار کردن و فعالیت کردن منع نمی‌کند مگر اینکه دوران بارداری پر خطری داشته باشد که باز هم در این شرایط استراحت مطلق خطرناک است و پزشکان حواسشان به تزریق آمپول ضد انعقاد هست.»

خانه تکانی در دوران بارداری

چه زمانی خانه تکانی خطرناک نیست؟

با این حال سوال مهم خیلی از زنان باردار این است که در دوران بارداری می‌توانند فعالیتهای بیشتر از کارهای معمولی و روزانه انجام بدهند؟ و اینکه در چه ماه‌هایی خیالشان راحت باشد و در چه ماه‌های بیشتر از قبل مراقب باشند. دکتر نازنین صفایی در پاسخ به این سوال می‌گوید:« در ماههای اول بارداری که رحم در عمق لگن است مشکلی پیش نمی‌آید. پس می‌توانند با رعایت احتیاط خانه تکانی کنند. اما در ماههای آخر که رحم بزرگ می‌شود خم شدن و ایستادن زیاد کمی خطرناک است و حتما باید حواسشان به کاری که انجام می‌دهند باشد. اگر بخواهیم کلی بگوییم انجام فعالیت در حد معمولی برای خانمهای بارداری منعی ندارد .البته بهتر است از کارهای خطرناک و روی چهار پایه رفتن و روی نردبان ایستادن پرهیز کند. مثلا اگر روی پا بایستد و کار کند مشکلی ندارد اما روی بلندی نرود. تمیز کردن کابینت‌ها و کمدها و خم شدن در ماههای اولیه مشکلی ندارد. اما در ماههای آخر خم شدن‌های طولانی و بار سنگین بلند کردن و جا به جا کردن وسایل سنگین که باعث فشار آوردن به رحم می‌شود خطرناک است و بهتر است سراغ این کارها نروند. »

اولین اقدام بعد از افتادن از نردبان یا چهارپایه

بالا رفتن از نردبان یا رفتن روی چهارپایه برای برداشتن یک ظرف از داخل کابینت در دوران بارداری کار عاقلانه‌ای نیست. همۀ کارهایی که به حفظ تعادل نیاز دارند در دوران بارداری خطرناک است، زیرا وضعیت و مرکز ثقل بدن در این دوران تغییر کرده است و همین موضوع، حفظ تعادل را سخت‌تر می‌کند. اما خیلی از زنان باردار هم هستند که هم روی چهار پایه می روند و هم روی نردبان، سوالی که اینجا مطرح می‌شود این است که اگر خدای ناکرده زن بارداری از روی چهار پایه یا نردبان سقوط کند اولین اقدامی که باید انجام بدهد، چیست. دکتر صفایی در پاسخ این سوال به بیا نی نی می‌گوید:« در صورت ضربه حتما باید به پزشک مراجعه کنند به خصوص از هفته بیست که رحم از روی شکم لمس می‌شود. حتما باید پزشک بررسی کند که انقباض دارند یا نه. پزشک در این مواقع تون رحم را بررسی می کند. عضلاتی که در رحم وجود دارد یک قوام خاصی دارد ممکن است درد را متوجه نشوند، اما به دلیل افتادن ممکن است پشت جفت خونریزی کند، یا کنده شود. این باعث می‌شود عضلات رحم در حالت انقباضی قرار بگیرند . توان رحم در این مواقع بالا می‌رود. ممکن است زن خونریزی نداشته باشد چون خون گاهی وقتها پشت جفت جمع می‌شود واز دهانه رحم خارج نمی‌شود.اگر خدای ناکرده از روی چهار پایه و نردبان سقوط کردند حتما باید به پزشک مراجعه کنند تا دکتر ضربان قلب جنین را بشنود و نوار قلب بگیرد.»

ماموگرافی فول دیجیتال در تشخیص سرطان پستان

ماموگرافی در تشخیص سرطان، فول دیجیتال
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که نقش ماموگرافی فول دیجیتال در تشخیص سرطان پستان چیست؟

سوال : نقش ماموگرافی فول دیجیتال در تشخیص سرطان پستان چیست؟

پاسخ : سرطان پستان شایع ترین بیماری در بانوان است.
ماموگرافی فول دیجیتال روشی استاندارد برای تشخیص زودرس سرطان پستان قبل از ایجاد توده است.
سن انجام غربالگری ماموگرافی عموما از 40 سال توصیه میشود ولی اغرادی که در اقوام درجه یک خود سابقه سرطان پستان یا حتی سرطان رحم و نخمدان دارند توصیه میشود ماموگرافی را زودتر انجام دهند.
در ماموگرافی فول دیجیتال دوز اشعه ایکس بسیار کم است. ماموگرافی فول دیجیتال از هوش مصنوعی برخوردار است و توزیع فشار روی بافت پستان به حدی است که کمترین درد را ایجاد میکند.

برای آگاهی بیشتر از ماموگرافی فول دیجیتال به سراغ رادیولوژی و سونوگرافی خورشید رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به رادیولوژی و سونوگرافی خورشید یا دریافت نوبت از مرکز رادیولوژی و سونوگرافی خورشید کلیک کنید.

ماموگرافی در تشخیص سرطان، فول دیجیتال

ماموگرافی تصاویر پرتونگاری از پستان است که می تواند علائم اولیه سرطان پستان را نشان دهد.
دو روش برای ایجاد ماموگرام وجود دارد. ماموگرافی روی صفحه نمایش فیلم عکاسی ایجاد می کند ، در حالی که ماموگرافی دیجیتال تصاویر دیجیتالی ایجاد می کند.
هر دو روش برای گرفتن تصویر از روال مشابهی استفاده می کنند. فردی که ماموگرافی دارد ، پستان خود را بین دو صفحه شفاف قرار می دهد ، که آن را بین آنها فشرده می کند تا در جای خود قرار بگیرد. این امر برای تصویر بهتر پستان را صاف کرده و جلوی مات شدن تصویر را می گیرد.
دستگاه از دو زاویه عکس سینه را می گیرد. سپس یک متخصص ماموگرافی را برای هر چیز غیر معمولی که می تواند نشانه سرطان باشد بررسی می کند.
آزمایش حدود ۲۰ دقیقه طول می کشد. ممکن است برخی از افراد احساس درد یا ناراحتی کمی داشته باشند

چگونه یک ماموگرافی معمولی به نظر می رسد؟

تصویر پستان به عنوان ماموگرافی شناخته شده است. پس زمینه تصویر سیاه خواهد بود و سینه به رنگ خاکستری و سفیدی ظاهر می شود.
بافتی که متراکم تر است ، از جمله بافت همبند و غدد ، رنگ سفید نشان می دهد.
برخی از افراد بافت متراکم بیشتری در سینه خود دارند. این امر می تواند تشخیص ناهنجاری ها در ماموگرافی را دشوارتر کند زیرا تومور از بافت متراکم ساخته شده است و همچنین سفید رنگ به نظر می رسد.
سینه ها با افزایش سن متراکم تر می شوند. بافت متراکم کمتری ، مانند چربی ، در یک ماموگرافی خاکستری است.
یک ماموگرافی معمولی معمولاً به رنگ خاکستری خواهد بود که برخی از نواحی سفید پوست متراکم دارند. رنگ سفید بیشتر بر روی تصویر همیشه نشان دهنده یک مشکل بهداشتی نیست.
سینه هر کس متفاوت است ، بنابراین هیچ دو تصویر ماموگرافی یکسان نخواهند بود. ماموگرافی های سالم هنوز هم می توانند از نظر ظاهری متفاوت باشند.
متخصص پزشکی که آزمایشات تصویربرداری مانند اشعه X یا اسکن MRI را بررسی می کند ، رادیولوژیست نامیده می شود. آنها به تفسیر ماموگرافی نگاه می کنند تا نتایج را تفسیر کنند.

سرطان پستان از نظر ماموگرافی چگونه است؟

هر ناحیه ای که مانند بافت طبیعی به نظر نرسد ، یک دلیل احتمالی برای نگرانی است. رادیولوژیست به دنبال مناطقی از بافت سفید با چگالی بالا می رود و اندازه ، شکل و لبه های آن را یادداشت می کند.
توده یا تومور به عنوان یک ناحیه سفید متمرکز در ماموگرافی ظاهر می شود. تومورها می توانند سرطانی یا خوش خیم باشند.
اگر تومور خوش خیم باشد ، از نظر سلامتی خطری ندارد و بعید است که از نظر شکل یا رشد آن تغییر کند. بیشتر تومورهای یافت شده در سینه ها غیر سرطانی هستند.
لکه های کوچک سفید معمولاً بی ضرر هستند. رادیولوژیست شکل و الگوی آنها را بررسی می کند ، زیرا بعضی اوقات می تواند نشانه سرطان باشد.

ماموگرافی پستان

ناهنجاری ها

و همچنین بافت متراکم پستان و تومورهای احتمالی ، رادیولوژیست به دنبال چیزهای غیر معمول در ماموگرافی خواهد بود. سایر ناهنجاریها عبارتند از:

  • کیست ها ، کیسه های پر از مایعات هستند. بیشتر کیست های ساده هستند که دیواره نازک دارند و سرطانی نیستند. اگر پزشک نتواند کیست را به عنوان یک کیست ساده طبقه بندی کند ، ممکن است آزمایش های بیشتری را انجام دهد تا از ابتلا به سرطان سرطانی اطمینان حاصل کند.
  • کلسیفیکاسیون ، که رسوب کلسیم است . رسوبات بیشتر کلسیم به اصطلاحات کلسیم گفته می شود و معمولاً در نتیجه پیری اتفاق می افتد. رسوبات کوچکتر به اصطلاح های خرد محاسبه می شوند. بسته به ظاهر ریزمطالعات ، پزشک ممکن است آنها را از نظر علائم احتمالی سرطان آزمایش کند.
  • فیبرونونوما ، که تومورهای خوش خیم در پستان هستند. آنها گرد هستند و ممکن است مثل سنگ مرمر باشند. افراد در ۲۰ و ۳۰ سالگی بیشتر به فیبروبنوما مبتلا هستند ، اما در هر سنی ممکن است رخ دهد.
  • بافت اسکار ، که غالباً در یک ماموگرافی سفید رنگ است. بهتر است از قبل پزشک را از هر نوع زخم روی سینه آگاه کنید.
  • توده ممکن است به یک تومور ، کیست یا فیبروبنوما مراجعه کند ، خواه سرطانی باشد یا نه.

ماموگرام همچنین می تواند در مورد تراکم سینه خود اطلاعاتی را در اختیار فرد قرار دهد. افرادی که سینه متراکم دارند ، کمی خطر بالاتری از ابتلا به سرطان سینه دارند . سینه های متراکم می توانند ناهنجاری ها را در ماموگرافی دشوارتر کنند.
ماموگرام اگر شخصی جراحی سرطان سینه یا لانه گزینی انجام دهد ، هنوز هم ممکن است. با این وجود ، ممکن است نیاز به گرفتن تصاویر بیشتر از هر پستان باشد ، و بررسی این تصاویر ممکن است طولانی تر طول بکشد.
یک رادیولوژیست اغلب یک ماموگرافی را با تصاویر قبلی مقایسه می کند. این می تواند به آنها کمک کند تا هرگونه تغییر را تشخیص دهند و تصمیم بگیرند که یک منطقه غیرمعمول می تواند نشانه ای از سرطان باشد

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

افراد باید هر گونه نگرانی مرتباً سینه های خود را معاینه کرده و به پزشک مراجعه کنند.
با آگاهی از اینکه معمولاً سینه آنها چگونه به نظر می رسد و احساس می شوند ، بیشتر احتمال دارد متوجه تغییراتی شوند.

زنان بارداری که زایمان زودرس آنها را تهدید می کند

پس از زایمان

پس از زایمان

همه چیز درباره زایمان زودرس ، دلایل ، نشانه ها و چگونگی پیشگیری از آن

آیا می دانستید که سالانه در سرتاسر جهان 15 میلیون نوزاد زود تر از موعد مقرر به دنیا می آیند ؟ این یعنی بیش از یک نوزاد از هر 10 نوزاد ، زود متولد شده است . تولد زودهنگام یکی از دلایل غالب در مرگ و میر نوزادان است.

این آمارهای نگران کننده هر خانم بارداری را از خطرات آگاه می کند تا بتواند در صورت نیاز اقدامات به موقعی را انجام دهد . به همین دلیل برای شما در این قسمت از بیا نی نی دلایل زایمان زودرس ، عوامل خطرزا، راهکارهای درمانی موجود و اقدامات پیشگیرانه ای که می توانید در پیش بگیرید را آورده ایم.

زایمان زودرس چیست ؟

زایمان زودرس زمانی اتفاق می افتد که انقباضات منظم قبل از هفته 37 بارداری شروع می شود و با گشادی دهانه رحم همراه است . زایمان زودرس را می توان بر اساس زمانی که اتفاق می افتد دسته بندی کرد :

  • کم تر از 28 هفته ، به شدت زودرس
  • 28 تا 32 هفته ، خیلی زودرس
  • 32 تا 37 هفته ، متوسط تا زودرس

اگر نوزاد بین هفته های 20 تا 37 به دنیا بیاید ، بدین معناست که زایمان زودرس رخ داده است . لازم به ذکر است که هرچه زایمان زودتر رخ دهد مشکل سازتر خواهد بود.

دلایل زایمان زودرس چیست ؟

1. زایمان زودرس بی اختیار:

این یک زایمان برنامه ریزی نشده است که قبل از هفته سی و هفتم بارداری اتفاق می افتد. درحالی که دلیل اصلی این نوع زایمان زودرس مشخص نیست اما شاید یک عفونت یا التهاب بتواند محرک این امر باشد.

2. تولد زودرس از نظر پزشکی :

در صورت وجود شرایط پزشکی مثل پره اکلامپسی ، پزشک دستور زایمان زودرس به واسطه زایمان اجباری را می دهد اما اگر مشکلات پزشکی جدی وجود نداشته باشد، ممکن است پزشک از اقدامات اضافی به منظور نگه داشتن جنین در رحم مادر تا حد امکان استفاده کند که در این شرایط سلامتی جنین و مادر مرتبا چک می شود اما اگر امکان نگه داری جنین در رحم برای طولانی مدت میسر نباشد ، ممکن است پزشک به منظور پرورش ارگان های جنین از استروئید استفاده کند.

3. زایمان زودرس مشخص نشده از نظر پزشکی (انتخابی)

این می تواند یک زایمان یا سزارین اجباری باشد که حتی در صورت عدم وجود علائم اورژانسی انجام می شود . این نوع زایمان زودرس اصلا پیشنهاد نمی شود و تحقیقات نشان داده اند سلامت نوزادانی که به اجبار در طول هفته های سی وهفتم و سی وهشتم به دنیا آمده اند در مقایسه با نوزادانی که در هفته سی ونهم و یا دیر تر به دنیا آمده اند بسیار ضعیف تر هستند.

زایمان زودرس ممکن است در هر زمانی رخ دهد و شما نمی توانید خودتان را برای آن آماده کنید اما اگر در معرض زایمان زودرس باشید می توانید از علائم آن با خبر باشید.

عواقب نوزاد نارس

چه کسانی در معرض زایمان زودرس هستند ؟

اگر یک یا چند از شرایط زیر را داشته باشید ، بیشتر در معرض زایمان زودرس هستید :

  • اگر قبل از بارداری بسیار چاق و یا بسیار لاغر بوده اید
  • مراقبت های نادرست پیش از تولد
  • انجام کارهای استرس زا
  • سیگار کشیدن ، مصرف الکل یا مصرف مواد مخدر در طی بارداری
  • مشکلاتی نظیر قند خون بالا ، فشار خون ، پره اکلامپسی یا تیروئید
  • نقص های خاص کودکان هنگام تولد
  • حاملگی لقاح خارج رحمی
  • بارداری دو یا چندقلو
  • مشکلات لخته شدن خون
  • مایع آمنیوتیک بیش از حد یا ناکافی
  • عفونت های واژینال مثل واژینوز باکتریایی و تریکومونیازیس ، عفونت کلامیدیا، عفونت مجاری غیر تناسلی( باکتریوری بدون علامت، سینه پهلو، آپاندیس)
  • عفونت مجاری ادراری و عفونت های مقاربتی
  • پارگی رحم در سزارین قبلی
  • برداشتن فیبروئید رحم
  • ناهنجاری در ارگان های تولید مثل مانند دهانه رحم کوتاه یا کوتاه شدن دهانه رحم در طول سه ماهه دوم به جای سه ماهه سوم
  • جفت سر راهی
  • سابقه تولد زودرس
  • باردار شدن ، 6 ماه بعد از آخرین بارداری
  • زنان جوان تر از 18 سال و بزرگ تر از 35 سال
  • سبک زندگی و عوامل محیطی
  • قرار گرفتن در معرض آلاینده های محیطی
  • خشونت های خانگی، سوء استفاده جسمی ، جنسی ، عاطفی و عدم حمایت های اجتماعی

هرچه عوامل خطر بیشتر باشد احتمال زایمان زود رس نیز افزایش می یابد و این برای نوزاد خوب نیست.

چه عواقبی برای نوزادان نارس وجود دارد ؟

1. کمبود وزن هنگام تولد ، کم تر از 2 کیلو و 500 گرم

2. مشکلات تنفسی ، مانند:

  • سندرم زجر تنفسی
  • بیماری پرده هیالین شرایطی که به دلیل عدم وجود سورفکتانت ها در شش ها رخ می دهد و کیسه های هوا را می بندد
  • بیماری مزمن ریه ناشی از آسیب بافتی در طولانی مدت
  • کمبود هوا خارج از فضای ریه
  • رشد ناقص ریه
  • توقف تنفس یا آپنه

3. اندام های توسعه نیافته و مشکلات بینایی

4. ریسک بالایی در ناتوانی برای یادگیری

5. مشکلات رفتاری

6. ناپایداری دمای بدن :ناتوانی در تنظیم دمای بدن به دلیل کمبود چربی بدن

7. مشکلات قلبی و عروقی ، مانند :

  • مجرای شریانی باز شرایطی که مانع عرضه خون به شش ها می شود
  • فشار خون بسیار بالا یا بسیار پایین
  • ضربان قلب پایین(اغلب با آپنه رخ می دهد)

مشکلات زایمان زودرس

8. خون و شرایط متابولیک که شامل موارد زیر می شود:

  • کم خونی که ممکن است نیاز به انتقال خون باشد
  • زردی ، به دلیل کبد توسعه نیافته و نابالغی دستگاه گوارش
  • کمبود یا ازدیاد مواد معدنی مثل کلسیم و موادی مانند گلوکز در خون
  • فعالیت کلیوی نابالغ

9. نواقص دستگاه گوارش ، مانند :

  • مشکل غذا دادن ، ناتوانی در مکیدن یا قورت دادن
  • هضم ضعیف
  • انتروکولیت نکروزان ، یک بیماری روده ای جدی

10. نواقص عصبی :

  • خون ریزی داخل مغزی
  • لوکومالاسی پیرامون بطن , شرایطی که باعث نرم شدن بافت های مغزی در اطراف بطن ها می شود که حاوی مایع مغزی نخاعی می باشد
  • ضعف در ماهیچه ها
  • تشنج به دلیل خون ریزی داخل مغز
  • رتینوپاتی که باعث رشد غیر طبیعی رگ های خونی در شبکیه می شود که می تواند منجر به جدا شدن شبکیه از پشت چشم شود و باعث کوری شود.

11.عفونت هایی که ممکن است برای درمان نیاز به مصرف آنتی بیوتیک داشته باشند

اگر نشانه های زودرس شناخته شوند و مشکل به موقع تشخیص داده شود احتمال بروز این عوارض کاهش می یابد

علائم زایمان زودرس چیست ؟

در پاسخ به سوالات برخی از شما کاربران از بخش بارداری و نوزاد بیا نی نی در این رابطه باید بگوییم که از علائم زایمان زودرس می توان به :

  • افزایش ترشحات واژینال
  • تغییر شکل ترشحات مثل آبکی، خلطی و یا خونی (ترشحات صورتی رنگ یا با رگه هایی از خون)
  • خونریزی واژینال یا لکه بینی
  • درد در زیر شکم
  • گرفتگی عضلات شکم بدون اسهال و یا همراه اسهال
  • حس کردن فشار در ناحیه لگن
  • درد پایین کمر
  • انقباضات رحمی بدون درد و به صورت مکرر
  • پاره شدن کیسه آب (به صورت چکیدن یا جاری شدن مایع) اشاره کرد.

بعضی از علائم، مثل انقباضات و خون ریزی واژینال ممکن است شبیه به مواری باشد که در طول دوران بارداری تان داشته اید اما خونریزی واژینال اگر به رنگ قرمز یا صورتی کم رنگ باشد و با پارگی کیسه آب و انقباضات همراه باشد، فرق می کند.

انقباضات زایمان با برکستون هیکس متفاوت هستند . شما نباید هرباری که دچار انقباضات کاذب و یا لکه بینی می شوید ، بترسید اما اگر هرکدام از این علائم را داشتید به پزشک مراجعه کنید.

زایمان زودرس چگونه تشخیص داده می شود؟

آزمایشات و روش های زیر به تعیین زایمان زودرس کمک می کند:

1. معاینه لگن برای تشخیص وضعیت رحم :

این کار به پزشک کمک می کند تا ضخامت رحم ، اندازه و موقعیت جنین را شناسایی کند و همچنین به ارزیابی دهانه رحم، که اگر در اثر پاره شدن کیسه آب به اندازه 10 سانتی متر باز شده باشد کمک می کند و می تواند جفت سرراهی را بررسی کند.(جفت دهانه رحم را پوشش می دهد)

2. فراصوت برای بررسی اندازه جنین :

این کار به تعیین اندازه ، وزن ، سن و موقعیت جنین و همچنین میزان مایع آمنیوتیک در اطراف جنین کمک می کند.

3. بازبینی رحم :

این کار به وسیله تاکومتر به منظور اندازه گیری مدت و فاصله بین انقباضات شما انجام می شود.

4. آزمایشات آزمایشگاهی برای عفونت :

این آزمایشات شامل آزمایش سواب از ترشحات واژن برای بررسی هرگونه عفونت و فیبرونکتین جنینی می باشد . فیبرونکتین جنین یک پروتئین است که توسط رحم ترشح می شود و به عنوان چسب برای اتصال کیسه جنین به لایه رحم عمل می کند که تجزیه این چسب می تواند تعیین کننده زایمان باشد.

اگر تشخیص نشان دهد که احتمال زایمان زودرس وجود دارد ، پزشک تلاش می کند تا با روش های درمانی مختلف دوران بارداری را طولانی تر کند.

کنترل زایمان زودرس

زایمان زودرس چگونه کنترل می شود ؟

درمان زایمان زودرس به علت آن و سنجیدن جوانب مثبت و منفی تاخیر در زایمان بستگی دارد.

اگر زایمان زودرس قبل از هفته سی و چهارم بارداری آغاز شود ، پزشک دستور بستری شدن را می دهد و باید دارو مصرف کنید.

1. تجویز آنتی بیوتیک در صورت پاره شدن کیسه آب:

زایمان زودرس اگر با عفونت یا التهاب همراه باشد و منجر به پاره شدن زود هنگام کیسه آب شود ، پزشک آنتی بیوتیک آریترومایسین را تجویز می کند.

2. کورتیکواستروئیدها برای بلوغ ریه :

تزریق استروئید بین هفته های بیست و چهارم و سی و چهارم بارداری برای تسریع در روند بلوغ ریه های جنین انجام می شود. اگر پزشک مشکوک باشد که ممکن است در هفت روز آینده زایمان کنید ، ممکن است این دارو را در هفته 23 یا حداکثر هفته36 بارداری برای شما تجویز کند.

3. توکولیتیک ها برای کنترل انقباضات :

این دارو برای توقف موقت زایمان زودرس داده می شود و دریچه ای برای عملکرد استروئیدها و یا داروهای دیگر را فراهم می کند. توکلیز با استفاده از داروهای مختلف دیگری مثل نیفدیپین که مانع نفوذ کلسیم لازم برای انقباض سلول مایومتریال که کنترل فعالیت اکسی توسین را دارند، می شود.

برای زنان مبتلا به فشار خون بالا، توکلیز توصیه نمی شود.

دارو های بتاسیمپاتومیمتیک ، تربوتالین و سالبوتامول معمولا برای مهار انقباضات رحمی استفاده می شوند اما تحقیقات نشان داده که مسدود کننده های کانال کلسیم نیفدیپین بسیار موثر تر از داروهای بتاسیمپاتومیمتیک هستند.

4.سرکلاژ سرویکس :

در زنان بارداری که دهانه رحم کوتاه یا ضعیفی دارند ، یک روش جراحی به نام سرکلاژ به منظور کنترل احتمال زایمان زودرس انجام می شود که این روش شامل دوختن دهانه رحم با بخیه های محکم است . اگر شرایط زیر را دارید این روش برای شما پیشنهاد می شود:

  • اگر کم تر از 24 هفته باردار هستید
  • اگر قبلا تجربه زایمان زودرس را داشته اید
  • اگر طول دهانه رحمتان کم تر از 25 میلی متر است

این روش های درمانی ممکن است بارداری شما را طولانی کنند و یا نکنند اما اگر برخی اقدامات پیشگیرانه را رعایت کنید ، احتمالاً، احتمال زایمان زودرس کاهش می یابد.

اقدامات پیشگیرانه برای زایمان زودرس چیست ؟

ممکن است برای پیشگیری از زایمان زودرس اقدامات زیر را انجام دهید تا یک بارداری سالم داشته باشید :

  1. یک سبک زندگی سالم در پیش بگیرید :از سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر در طول بارداری اجتناب کنید.
  2. بدون اجازه پزشک معالجتان از هیچ دارویی استفاده نکنید.
  3. بین دو بارداری فاصله مناسبی داشته باشید زیرا فاصله کم تر از شش ماه می تواند خطر زایمان زودرس را افزایش دهد.
  4. اگر در منطقه پر خطر هستید، ممکن است پزشک برای شما تزریق هفتگی هورمون پروژسترون را توصیه کند که به عنوان آلفا-هیدروزیپروژسترون کاپروات معروف است.
  5. فعالیت های بدنی پر فشار می تواند منجر به زایمان زودرس شود . بنابراین پیش از شروع هرکاری با پزشکتان مشورت کنید.
  6. اگر دیابت یا فشار خون حاملگی دارید مرتبا سطح فشار و قندتان را چک کنید.
  7. خودتان را در برابر احساسات منفی مثل اضطراب کنترل کنید.
  8. اگر انقباض دارید ، پس مایعات زیادی بنوشید . آن ها ممکن است انقباضات کاذب باشند ، بنابراین برای مدتی صبر کنید تا ببینید آیا انقباضات ادامه دارد یا خیر.
  9. مراقبت های قبل از تولد را از دست ندهید . اگر متوجه هرگونه نشانه و علائم عجیب و غریب هستید، در مورد آن ها به پزشک خود بگویید. این کار به آن ها کمک می کند تا زایمان زودرس را پیش بینی کنند.

پیشگیری زایمان زودرس

در معاینه ob چه انتظاراتی دارید ؟

در صورت بروز هرگونه علائم یا علائم زایمان زودرس ، سریعاً به پزشک اطلاع دهید . در این قسمت آنچه ممکن است در طول معاینه اتفاق بیفتد ، آمده است.

سوالاتی که پزشک از شما خواهد پرسید :

  1. چه موقع متوجه علائم انقباض شدید؟
  2. اکنون هم احساس انقباض می کنید؟
  3. در هر یک ساعت چند بار احساس انقباض می کنید؟
  4. آیا تغییراتی در ترشحات واژینال داشته اید؟
  5. آیا از تب یا هر بیماری عفونی رنج می برید؟
  6. آیا سابقه سقط جنین ، جراحی رحم یا دهانه رحم دارید؟
  7. سیگار می کشید ؟ چه مقدار؟

چگونگی ملاقات با پزشکتان :

  • با بیمارستان تماس بگیرید و بپرسید که آیا می توانید فورا پزشکتان را ببینید یا خیر
  • حتما با همسر و یا یکی از دوستانتان به پزشک مراجعه کنید . در صورت داشتن زایمان زودرس تمرکز کافی برای شنیدن حرف های پزشک ندارید اما فردی که همراه شما می آید می تواند تمام اطلاعات را به خاطر بسپارد
  • تمام سوالاتی که در ذهن دارید بنویسید و در طی معاینه از پزشکتان بپرسید

نمونه ای از سوالاتی که می توانید از پزشکتان بپرسید:

  • زمان زایمانتان را بپرسید
  • چه کاری می توانم انجام دهم تا دوران بارداری طولانی داشته باشم؟
  • اگر دچار زایمان زودرس شوم چه درمان هایی برای نوزادم لازم است؟
  • در صورت مشاهده چه علائمی باید مراقب باشم؟
  • هرچند وقت یک بار باید به بیمارستان مراجعه کنم؟
  • اگر نوزادم نارس به دنیا بیاید چه خطراتی برایش به وجود می آید؟

زایمان زودرس غیرقابل پیش بینی است اما می توانید نشانه ها را بخوانید و اقدامات پیشگیرانه را انجام دهید . پزشک تمام تلاش خود را برای به تأخیر انداختن زایمان انجام می دهد تا جنین بتواند تا حد ممکن رشد کند.

بنابراین، در طول مراجعه منظم ، هیچ یک از جزئیات مهم سلامتی تان را رد نکنید . به پزشکتان در مورد سبک زندگی ، حاملگی های گذشته ، هرگونه مشکل سلامتی که دارید بگویید و شبهات خود را از بین ببرید.

آزمایش ها و سونوگرافی های دوران بارداری

آزمایش ها و سونوگرافی های دوران بارداری

 آزمایش ها و سونوگرافی های دوران بارداری

بارداری بدون شک یکی از بهترین اتفاق‌هایی است که برای هر خانمی در هر سنی ممکن است بیفتد. بارداری در عین هیجان‌انگیزی و لذت‌بخش بودنش هزار و یک نگرانی و مراقبت لازم دارد که با ندانستنش ممکن است خود و جنین‌تان را در معرض خطر قرار دهید. بیخود نیست که بهشت زیر پای مادران است، از همان روزی که خبر بارداری را می‌شنوید تا همیشه بخش بزرگی از دل و عقلتان را فرزندتان اشغال می‌کند. اما فرزندتان حتما مادر سلامت می‌خواهد؛ مادری که در عین حال که مراقب شماست، از خودش هم مراقبت می‌کند. به همین مناسب و در آستانه روز زن بهتر است بدانید که یکی از کارهای مهم در بارداری، سونوگرافی است. اما خیلی از خانم‌هایی که در سنین مختلف باردار می‌شوند، اطلاع دقیقی درباره تعداد سونوگرافی و اینکه در هر سونوگرافی چه مواردی قرار است تشخیص داده شود‌، ندارند. به همین دلیل خانم «دکتر نازنین صفایی، جراح و متخصص زنان» توضیح جامعی درباره سونوگرافی بارداری در هر مقطع ارائه می‌کند.

سونوگرافی ایمن است!

سونوگرافی امواجی دارد که از جنس صوت است و در تمام سال‌هایی که چه برای بیماران و چه برای خانم‌های باردار استفاده شده خطری برای آنها یا جنین نداشته است. در واقع هرگز گزارشی از آسیب‌های ناشی از این امواج مشاهده نشده است. اما برای برخی کشورها هزینه‌های اقتصادی این کار مهم است. این کشورها هزینه‌هایی را که به سیستم بهداشت و درمان‌شان تحمیل می‌شود محاسبه می‌کنند و نظرشان این است که نیاز و دلیلی برای سونوگرافی های ماهانه در دوران بارداری وجود ندارد.

سونوگرافی در بارداری

زمان سونوگرافی در بارداری

دکتر نازنین صفایی درباره اینکه سونوگرافی در چه زمان‌هایی از بارداری لازم و ضروری است به بیا نی نی می‌گوید: به محض اینکه یک خانم متوجه شد تست بارداری‌اش مثبت است باید به پزشک متخصص زنان مراجعه کند. پزشک متخصص با توجه به آخرین بارداری و تاریخ آخرین عادت ماهانه به این نتیجه می‌رسد که بیمار در کدام هفته از بارداری قرار دارد و آیا در این زمان جنین در سونوگرافی دیده می‌شود یا خیر؟ چراکه اگر خانمی در هفته‌های اول بارداری قرار داشته باشد جنین به حدی کوچک است که احتمالا در سونوگرافی دیده نمی‌شود و انجام این کار به جز اینکه برای آن خانم استرس به همراه داشته باشد حاصل دیگری نخواهد داشت.»

سونوگرافی ترنس واژینال عامل سقط جنین نیست

سونوگرافی ترانس واژینال فقط برای تایید بارداری داخل رحمی است. چراکه برخی از بارداری‌ها خارج از رحم است و بیمار نباید این تست را عقب بیندازد. درواقع یک خانم باردار به محض اینکه تست حاملگی‌اش مثبت بود نباید همه چیز را به تعویق بیندازد و مثلا تا چند ماه برای سونوگرافی اقدام نکند چون ممکن است حاملگی خارج از رحم باشد و اگر دیر تشخیص داده شود با تهدید جانی برای مادر همراه است. توصیه دکتر صفایی به خوانندگان بیا نی نی این است به محض اینکه تست بارداری مثبت تشخیص داده شد به پزشک متخصص مراجعه کنند تا زمان اولین سونوگرافی توسط پزشک تشخیص داده شود. ذکر این نکته الزامی است که سونوگرافی ترانس واژینال مطلقا برای مادر یا جنین مشکل ساز نخواهد بود و هیچ نگرانی بابت سقط جنین نخواهد بود. با این نوع سونوگرافی از فاصله‌ای نزدیک می‌توانیم رحم و تخمدان‌ها را مورد برسی قرار دهیم و از بارداری طبیعی اطمینان حاصل کنیم. گاهی پیش می‌آید که خانم‌ها با مراجعه به پزشک ادعا می‎‌کنند چون سونوگرافی ترانس واژینال انجام دادند منجر به سقط جنین شد در حالی که این مورد فقط همزمان با سونوگرافی بوده. به این معنا که آن خانم باردار قرار بوده سقط جنین کند و این ارتباطی با سونوگرافی ندارد جز تقارن زمانی.

سونوگرافی باعث آرامش پزشک و مادر

یکسری ملاک‌ها به پزشک و مادر آرامش می‌دهد و نشان می‌دهد بارداری روندی بدون مشکل دارد. اولین ملاک ضربان قلب است. یعنی اگر در زمانی خاص که انتظار می‌رود قلب جنین در سونوگرافی دیده شود این اتفاق نیفتد نگران کننده خواهد بود. به گفته دکتر نازنین صفایی اگر فرم ساک بارداری غیرطبیعی باشد و اگر لخته خون پشت ساک بارداری دیده شود می‌توان نگران از دست رفتن بارداری شد. دیدن ساک حاملگی با شکل طبیعی و اندازه مناسب و شنیدن ضربان قلب جنین پزشک را امیدوار می‌کند که این بارداری از ابتدا درست پیش می‌رود و احتمال اینکه برای چنین بارداری در ماه‌های بعدی مشکلی پیش بیاید بسیار کم است.

شنیدن صدای قلب جنین در سونوگرافی

هفته پنجم بارداری، سونوگرافی واژینال

در هفته پنجم بارداری باید سونوگرافی واژینال انجام گیرد تا از بارداری طبیعی مادر اطمینان حاصل شود. دکتر صفایی در خصوص اینکه سن ما در انجام تعداد بیشتر یا کمتر سونوگرافی موثر است، به بیا نی نی می‎گوید: سن مادر اهمیتی ندارد و مثلا اینطور نیست که اگر مادری در چهل سالگی باردار شده است باید بیست بار سونوگرافی شود و مادری که در سن بیست سالگی باردار شده دوبار . آنچه برای ما اهمیت دارد سیر عوامل خطری است که در مادر در معاینات دیده می‌شود. برای مثال ممکن است طول دهانه رحم یک مادر کم شود. در چنین مواردی باید چندین بار سونوگرافی به صورت پشت سرهم انجام شود تا بتوان در مورد نوع درمان تصمیم‌گیری کنیم. بنابراین هرچه ریسک‌های خطر یک بارداری بیشتر باشد تعداد سونوگرافی هم بالا می‌رود و ربطی به سن و سال مادر ندارد. تعریف کلی حاملگی پرخطر نیز اینگونه است که بارداری‌های زیر 18 سال و بالای 35 سال بارداری‌های پرخطر محسوب می‌شوند.

سونوگرافی هفته 11 تا 13 بارداری

در کشور ما که در همه شهرها آزمایشگاه‌های مجهز وجود ندارد و همه به آزمایشگاه‌های غربالگری دسترسی ندارند انجام سونوگرافی NT می‌تواند چنین امکانی را به آنها بدهد چراکه تا هشتاد درصد قدرت تشخیص دارد.
اگر همه چیز در سونوگرافی هفته پنجم طبیعی بود، سونوگرافی بعدی بین هفته یازدهم تا سیزدهم بارداری به عنوان سونوگرافی غربالگری نوبت اول انجام می‌شود که در آن فاکتوری به اسم NT چک می‌شود. این سونوگرافی بسیار حساس است و نیاز به تجربه سونولوژیست دارد و توصیه می‌شود که مادران حتما سراغ سونولوژیست‌های متبحر و با تجربه بروند. این سونوگرافی دارای اهمیت است و پزشک به عدد ارسالی از طرف مرکز سونوگرافی اطمینان کرده و روند بارداری را بر مبنای آن پیگری می‌کند.

عدد سونوگرافی NT

در سونوگرافی NT عدد بالای سه نیازمند ارزیابی است اما در مطالعات جمعیتی نژاد و جنس نیز در نظر گرفته می‌شود. اگر این عدد بالای سه باشد حتما باید از مایع دور جنین نمونه برداری و آزمایش شود. براساس طول فرقی- دنبالچه‌ای جنین می‌توان صدکهایی تعیین کرد. برای این کار سونولوژیستها نموداری دارند که براساس آن می‌توانند به طبیعی بودن این عدد پی ببرند.

سونوگرافی طول بینی!

سونوگرافی nasal bone یا سونوگرافی NB، سونوگرافی است که با آن می‌توان عدد طول بینی را دانست و بتوان تشخیص داد استخوان تشکیل شده است یانه؟ رویت استخوان بینی در برخی از هفته‌های بارداری ممکن است نگرانی‌های بیمار را برطرف کند. در هفته سیزدهم باید استخوان بینی رویت شود. در سونوگرافی‌ها در کل یک سری ملاک وجود دارد که اگر آنها مشاهده شوند پزشک را به مبتلا بودن جنین به سندرم داون مشکوک می‌کنند. برای مثال وجود روده‌های اکوژنیک یا وجود کانون اکوژنیک در قلب یا تشکیل نشدن استخوان بینی.

سونوگرافی هفته 18 تا 20 بارداری

اگر در سونوگرافی دوم نیز همه چیز طبیعی بود سونوگرافی بعدی به هفته هجدهم تا بیستم موکول می‌شود. در این هفته‌ها سونوگرافی آنومالی یا ژنتیک سونوگرام انجام می‌شود. در این سونوگرافی انتظار می‌رود پزشک جنین را به صورت کلی بررسی کند. دکتر صفایی به بیا نی نی می‌گوید: در این سونوگرافی وضعیت چشم‌ها، بینی، گوش‌ها، لب شکری بودن یا نبودن، فرم سر، قفسه سینه، نمای چهار حفره‌ای قلب، طول دست‌ها، تعداد انگشتان و … مورد برسی قرار می‌گیرد چون در کشور ما مجوز سقط قبل از هجده هفته‌ای بودن جنین صادر می‌شود و بعد از آن منع شرعی وجود دارد باید همه فاکتورهای سه سونوگرافی سنجیده شود تا از سلامت جنین اطمینان حاصل کنیم.

سونوگرافی جنین در بارداری

سونوگرافی بعد از هفته بیستم

جنین تا ماه هفتم تقریبا یک کیلوگرم وزن می‌گیرد و بعد از آن وزن‌گیری بسیار بالا می‌رود و در دو ماه آخر جنین به سه یا چهار کیلوگرم می‌رسد. در هفته‌های بعد از هفته بیستم بارداری بیشتر سونوگرافی برای این انجام می‌گیرد که وزن جنین، دور سر جنین و طول استخوان ران اندازه‌گیری شود و به این ترتیب به ما عددی داده می‌شود که باید با سن جنین مطابقت داشته باشد. اگر این مطابقت‌ها دیده نشود به ما هشدار می‌دهد که یک جای کار اشکال دارد و این سوال پیش می‌آید که آیا جفت کارکرد مناسبی دارد یا نه؟ آیا پای یک بیماری عفونی در میان است؟ و… در این مرحله نیز باید روند خون رسانی به جنین و مایع دور جنین بررسی شود. در چنین مواردی مادر باید بارها مورد سونوگرافی قرار گرفته و روند وزن گرفتن جنین به دقت بررسی شود. برای مثال در مادران دیابتی وزن جنین به شکل غیر طبیعی بالا می‌رود و در مادرانی با مشکل فشار خون، خون رسانی به جنین دچار مشکل می‌شود. اما اگر همه چیز طبیعی باشد یک بار در هفت یا هشت ماهگی و یک بار نیز در نه ماهگی سونوگرافی انجام می‌شود.
همچنین در انتهای دوران بارداری برای خانم‌هایی که می‌خواهند زایمان طبیعی داشته باشند سونوگرافی‌های روتین انجام می‌شود تا مطمئن شویم مایع دور جنین کم نشده باشد. اگر قرار باشد صبر کنیم تا دردهای زایمان آغاز شود برای مادر سونوگرافی‌های معمول یا بیوفیزیکال تجویز می‌کند. به‌علاوه مطلب اندازه‌گیری وزن جنین در سونوگرافی دقیق است می‌تواند جواب پرسش‌تان را درباره وزن جنین بدهد.

سونوگرافی‌های سه بعدی و چهاربعدی

تکنیک سونوگرافی سه و چهار بعدی احتمال ایجاد حرارت را بالا می‌برد ولی برای این نوع سونوگرافی منعی وجود ندارد. دکتر نازنین صفایی با اشاره به اینکه همه آنچه این نوع سونوگرافی‌ها به ما از نظر پزشکی ارائه می‌کنند را می‌توان با سونوگرافی دو بعدی نیز به آن رسید به بیا نی نی می‌گوید: این نوع سونوگرافی‌ها از نظر پزشکی دارای اهمیت نیستند. چنین سونوگرافی‌هایی بیشتر خواسته مادران است و اگر مادری تمایل به انجام این نوع سونوگرافی داشت باید نزد پزشکی برود که به اصطلاح دستش تند و تیز باشد چراکه زمان در این نوع سونوگرافی مهم است. اگر یک پزشک مبتدی باشد و وقت را تلف کند ممکن است باعث آسیب دیدن جنین شود.

تعیین جنسیت جنین با چاقی و لاغری مردان

تعیین جنسیت جنین

تعیین جنسیت جنین

تاثیر چاقی مردان در تعیین جنسیت نوزاد

امروزه نیز مانند قدیم هنوز خانواده هایی وجود دارند که جنسیت فرزند برایشان مهم است و تمایل زیادی به پسردار شدن و یا دختردار شدن دارند . این والدین برای تعیین جنسیت نوزاد کارهای عجیب و غریب زیادی انجام می دهند.

باکمک علوم تغذیه و یا طب سنتی و مدرن می توان تا حدودی جنسیت جنین را تعیین نمود اما همه این روش ها قطعی نیستند . جالب است بدانید چاقی و یا لاغری والدین نیز بر دختر دار یا پسردار شدن تاثیر می گذارد . با ادامه این بخش از بیا نی نی همراه شوید تا درباره تاثیر چاقی در تعیین جنسیت نوزاد بیشتر بدانید.

ارتباط مهم بین وزن پدر و جنسیت نوزاد

مطالعات نشان داده است که سایز کمر مردان با جنسیت نوزاد آینده ارتباط دارد . احتمال پسر دار شدن مردان چاق یا دارای اضافه وزن بیشتر از دختر دار شدن است . اگر تمایل دارید فرزندتان دختر شود بهتر است به وزن همسرتان نیز دقت کنید.

جنسیت نوزاد

علت پسردار شدن مردان چاق و دارای اضافه وزن

وزن مردان بر تأثیری بر باروری ندارد، اما جالب است بدانید که با جنسیت جنین ارتباط دارد . اضافه وزن مردان تا 27 درصد احتمال تولد نوزاد پسر را افزایش می دهد.

میزان اسپرم Y در مردان چاق بیشتر است ، به همین علت آنان بیشتر از سایر مردان احتمال دارد فرزندشان پسر شود زیرا افزایش اسپرم Y تشکیل جنین پسر در عملیات لقاح را افزایش می دهد. برای دختردار شدن بهتر است اگر همسرتان دارای اضافه وزن است ، پیش از هر چیزی وزنش را کم کند.

رژیم غذایی مناسب برای باروری مردان

رژیم غذایی مناسب برای بهبودی باروری مردانی که قصد پدر شدن دارند :

مصرف روزانه مولتی ویتامین های روی و سلنیوم حداقل سه ماه پیش از باردار شدن برای کمک به تولید اسپرم سالم لازم است. برای اینکه مصرف ویتامین بر روی اسپرم تاثیر بگذارد بهتر است آقایان سه ماه پیش از باردار شدن مولتی ویتامین مصرف نمایند زیرا اسپرم هایی که خارج می شوند، 90 روز قبل تولید شده اند.

باروری مردان

خانم ها نیز وزن خود را کم کنند

خانم هایی که دچار اضافه وزن هستند بهتر است قبل از اقدام به بارداری وزن خود را کم کنند وزن زیاد مشکلاتی را برای آنها پیش از بارداری و حین بارداری ایجاد می کند. چاقی بر روی باروری خانم ها نیز اثر می گذارد و احتمال باروری آنان را کاهش می دهد.

در بارداری شما دیگر نمی توانید نسبت به کاهش وزن اقدام کنید، زیرا در طول دوران بارداری، وزن شما به طور طبیعی افزایش می یابد پس بهتر است 3 ماه قبل از تصمیم به بارداری برای کاهش وزن اقدام کنید.

برای کم کردن وزن هیچگاه رژیم های خودسرانه نگیرید و با مراجعه به متخصص تغذیه، رژیمی متعادل دریافت کنید و وزن خود را کاهش دهید و هیچگاه وعده های غذایی را حذف نکنید و سلامت خود را در حین رژیم در نظر بگیرید تا فرزند سالمی در آینده داشته باشید.

هاشور ابرو، لیزر، کراتینه و کاشت ناخن در بارداری خطرناک است؟

هاشور ابرو، لیزر، کراتینه و کاشت ناخن در بارداری خطرناک است؟

هاشور ابرو، لیزر، کراتینه و کاشت ناخن در بارداری خطرناک است؟

بهار که می‌آید، همه‌چیز دوباره نو می‌شود و شاید این حس و حالی که نو شدن روزگار به ما می‌دهد، باعث می‌شود دل‌مان بخواهد همه زندگی‌مان و حتی ظاهر خودمان را نو کنیم!
از تغییر مدل و رنگ مو گرفته تا پاکسازی صورت، لایه‌برداری، رفع چین و چروک، برجسته‌سازی قسمت‌های مختلف و … همگی از روش‌هایی هستند که هر خانم متناسب با نیازهای بدن و تمایلش به تغییر و جوانسازی انجام می‌دهد و در این روزهای پایانی سال، بازارشان حسابی داغ است.
اما آیا این اعمال زیبایی و آرایشی که در آرایشگاه های زنانه انجام می‌شود، برای خانم‌های باردار و جنینی که در شکم دارند، مجاز است؟
در ادامه دکتر سید مسعود داودی، متخصص پوست و مو درباره خطرات انواع اقدامات زیبایی آرایشگاهی توضیح خواهد داد.

رنگ کردن مو برای خانم‌های باردار ممنوع!

اولین نکته‌ای که خانم‌های باردار باید به آن توجه کنند این است که در دوره بارداری تغییرات هورمونی شدیدی در بدن رخ می‌دهد که همین تغییرات می‌تواند باعث واکنش نامناسب بدن به برخی اقدامات زیبایی و آرایشی شود.
ضمن اینکه برخی از اقدامات زیبایی، از جمله رنگ کردن موها در دوره بارداری ممنوع است چون می‌تواند بر جنین در حال رشد، که اندام و اعضای داخلی‌اش در حال شکل‌گیری است، تاثیر منفی مستقیم داشته باشد. چراکه رنگ مو تا حدی جذب بدن می‌شود و مواد سمی موجود در رنگ‌های مو که بر بدن تاثیر منفی دارند، به این ترتیب وارد گردش خون مادر شده و بدن بسیار حساس جنین را تحت تاثیر قرار داده و ممکن است منجر به بروز ناهنجاری‌ها و اختلال‌های مختلفی شود.
به همین خاطر توصیه می‌شود خانم‌های باردار به خصوص در ۳ ماهه اول و ۳ ماهه دوم از رنگ کردن مو بپرهیزند و شاید بتوان گفت این دسته از خانم‌ها صرفا در یکی دو هفته آخر مانده به زایمان، آن هم با مشورت پزشک، می‌توانند با رنگ‌های گیاهی موهایشان را رنگ کنند چون عوارض کمتری دارند.
البته رنگ‌های گیاهی مو- چه حنا و بابونه و سدر باشد چه برندهای کارخانه‌ای- هم باید از فروشگاه‌های معتبر تهیه شوند تا از صحت و سلامت آنها مطمئن باشید. ضمن اینکه باید به بسته‌بندی استاندارد، برچسب مجوز وزارت بهداشت و … روی محصول توجه شود تا از بی‌خطربودن آن برای جنین اطمینان حاصل کرد.

رنگ کردن مو در بارداری ممنوع

تزریق بوتاکس و ژل در بارداری

البته این روزها اقدامات زیبایی دیگری از جمله تزریق بوتاکس، تزریق ژل، همچنین لیزر IPL و … هم در آرایشگاه‌ها انجام می‌شود که در وهله اول باید گفت آرایشگاه‌ها به هیچ‌وجه مجاز به انجام این کارها نیستند. ضمن اینکه تزریق بوتاکس، ژل و لیزر در دوره بارداری اصلا توصیه نمی‌شود چراکه ممکن است پاسخ درمانی خوبی به دست نیاید و نتیجه برای مادر رضایتبخش نباشد، ضمن اینکه به خاطر شوک و استرسی که به بدن و بالطبع آن به جنین وارد می‌شود، ممکن است در رشد و تکامل بچه اثر منفی داشته باشد. نکته مهم‌تر این مقوله، ناشناخته بودن عوارض واقعی کارهایی مثل تزریق بوتاکس و ژل در بارداری (حتی ژل‌های هیالورونیک اسید که در حالت عادی با بدن بیمار سازگاری بیشتری دارند) است و هیچ‌کس عملا نمی‌داند در صورت تزریق این مواد، چه مشکلاتی در انتظار مادر و جنین خواهد بود؛ بنابراین هیچ فردی نمی‌تواند از لحاظ علمی مجوز چنین اعمالی را صادر کند.
با فرض اینکه خانم بارداری علی‌رغم مخالفت‌های علمی، اصرار به تزریق ژل و بوتاکس داشته باشد، باید بداند همیشه وقوع عوارضی وجود دارد- که تا به حال هم برای افراد زیادی پیش آمده است- که کنترل‌شان در زمان بارداری مشکل است. چراکه این موارد گاهی نیاز به درمان با تزریق کورتون‌ها، تزریق آنتی‌بیوتیک‌ها دارد و در بعضی مواقع هم اقدامات درمانی مثل تخلیه ژل یا تزریق حلال‌های ژل لازم است و از آنجا که تاثیر این اعمال بر جنین و مادر باردار نامشخص است، مسلما باز هم پیشگیری بهتر از درمان خواهد بود.

لیزر در بارداری عوارض دارد؟

در دوره بارداری پوست و موها تا حدودی تیره‌تر شده، خال‌ها و لکه‌های صورت هم پررنگ‌تر می‌شوند، رنگدانه‌سازی در پوست در زمان بارداری افزایش پیدا می‌کند و همین مساله می‌تواند به صورت ثانویه منجر به افزایش اقداماتی مثل لیزر، IPL یا اقدامات زیبایی دیگر شود و احتمال سوختگی پوست و ایجاد لک بیشتر شود.
ضمن اینکه لیزر به خاطر استرس و شوکی که به جنین- به خاطر درد مادر- وارد می‌شود، ممکن است ریسک سوختگی و لک شدن پوست هم افزایش می‌یابد.
یکی از اشکالات لیزر یا اقدامات دیگری که می‌توان به آنها اشاره کرد، این است که وقتی مادر باردار دچار عوارض ناشی از اقدامات زیبایی می‌شود و نیاز به درمان دارد، با گروهی دیگر از مشکلات روبرو خواهد شد.
مثلا تاتو و خالکوبی، پیرسینگ (سوراخ کردن) گوش و نقاط دیگر بدن، همینطور لایه‌برداری و پاکسازی پوست و …- که اصولا نباید در آرایشگاه انجام شود اما انجام می‌شود- می‌تواند باعث عفونت و التهاب پوستی شود که نیاز به درمان دارویی پیدا کند که در مورد خانم‌های باردار مشکلی به نام «عوارض دارویی» بسیار پررنگ و مهم است و محدودیت‌هایی را برای پزشکان ایجاد می‌کند؛ چراکه پزشک با توجه به عوارض داروها بر جنین، نمی‌تواند هر دارویی را برای زنان باردار تجویز کنند و به خاطر همین محدودیت‌ها روند درمان کُند و سخت می‌شود.

محو کردن تاتو در بارداری

از جمله کارهای دیگری که می‌تواند برای خانم باردار عارضه ایجاد کند، محو کردن تاتو در آرایشگاه است. پاک کردن تاتو در آرایشگاه‌ها به دو شیوه انجام می‌شود: روش اول سوزاندن پوست با مالیدن داروهایی که ماهیت اسیدی دارند، یا با ترکیبات نمک‌دار است که بعد از بهبودی پوست، تاتو تا حدی محو و کم‌رنگ می‌شود. روش دیگر خالکوبی با مواد همرنگ پوست است تا با خالکوبی جدید، تاتوی قبلی پوشانده شود.
روش سومی هم وجود دارد که کمتر در آرایشگاه انجام می‌شود اما هر ۳ این روش‌ها، در بارداری ممکن است پاسخ درمانی مناسبی را نداشته باشد؛ ضمن اینکه به خاطر حساسیت پوست در دوره بارداری، این کارها می‌تواند عواقبی چون زخم شدن و عفونت پوستی را در پی داشته باشد که با توجه به شرایط خاص خانم باردار، درمان مناسب سخت و حتی ناممکن است و به همین خاطر احتمال به جا ماندن اسکار و جای زخم افزایش می‌یابد. بنابراین دوره بارداری زمانی مناسبی برای انجام خالکوبی یا محو کردن آن نیست.

وقتی فر کردن بی‌فایده است

حتی اگر تاثیر این کارها بر جنین را در نظر نگیریم، انجام بسیاری از اقدامات زیبایی از جمله پاکسازی پوست و لایه‌برداری، فر کردن موها یا صاف کردن‌شان و حتی کراتینه کردن موها در دوران بارداری می‌تواند بی‌فایده باشد! چراکه به خاطر تغییرات هورمونی، بدن مادر پاسخ درستی به این‌گونه اقدامات نمی‌دهد و ممکن است فرد مجبور به تکرار دوباره این کارها شود.
بنابراین دوره بارداری زمان مناسبی برای انجام اقدامات آرایشی نیست و پوست و مو آسیب‌پذیرتر از همیشه هستند؛ ضمن اینکه برخی از این کارها تاثیر منفی بر جنین دارند.

کاشت ناخن و کاشت مژه در بارداری هم خطرناک است

کاشت ناخن شاید به نظر کار بی‌ضرری باشد اما فراموش نکنید چسب و رزینی که برای ناخن‌های مصنوعی کشویی استفاده می‌شود، قابلیت جذب دارند و از آنجا در زمان بارداری، ترمیم پوست هم تا حدودی با مشکل مواجه است، احتمال عفونت در این مورد بسیار بالاتر است.
در مورد کاشت مژه هم، که در واقع همان اکستنشن و چسباندن مژه مصنوعی است، باز مسئله عفونت مطرح می‌شود؛ چراکه این مژه‌ها و چسبی که برای این کار استفاده می‌شود، بسیار به چشم‌ها نزدیک است و ریسک واکنش، التهاب و عفونت چشم بالا می‌رود.
حالا فرض کنید خانم بارداری دچار عفونت ناخن یا التهاب چشم شده؛ مسلما نیاز به درمان با آنتی‌بیوتیک دارد که مسلما برای جلوگیری از عوارض دارو برای جنین، محدودیت‌هایی در انتخاب داروی مناسب ایجاد خواهد شد.

کاشت ناخن در بارداری

کراتینه کردن مو در بارداری مجاز است؟

کراتینه کردن مو شاید به خودی خود برای فردی که در شرایط عادی قرار دارد، مشکلی ایجاد نکند که البته باز در برخی آرایشگاه‌ها، همزمان با کراتینه کردن، با روش‌های مختلف به موها حرارت می‌دهند که بتوانند حالت دلخواه را ایجاد کنند اما عوارض این حرارت شدید چند روز یا چند هفته بعد از اینکه کراتینه کردن موها برطرف شد، خودش را نشان خواهد داد.
بنابراین کراتینه کردن موها همراه با حرارت‌دهی حتی در شرایط غیربارداری هم مناسب نیست.
کراتینه بدون حرارت، برای افراد غیرباردار شاید قابل قبول باشد اما در شرایط بارداری، که موها رنگ و مواد خارجی را خوب به خود نمی‌گیرند، شاید عمل بی‌فایده‌ای به نظر برسد.

خطرات نقش حنا در بارداری

حنا به خودی خود و به شکل خالص نه‌تنها مشکلی ایجاد نمی‌کند و حساسیت به حنا در کل دنیا، بسیار به ندرت گزارش شده، بلکه خاصیت ضدقارچی و ضدمیکروبی‌اش هم ثابت شده است. اما در آرایشگاه‌ها برای آنکه از حنا نتیجه بیشتر و ماندگاری طولانی‌تر بگیرند، از رنگ‌های شیمیایی مخلوط با حنا استفاده می‌شود و از آن به عنوان «حنای رنگی» یا «حنای هندی» یاد می‌کنند. همانطور که می‌دانید، طیف رنگ حنا در تمام دنیا از قرمز تند و پررنگ تا قهوه‌ای نارنجی را در بر می‌گیرد و ماندگاری چندروزه تا نهایتا یک‌هفته‌ای دارد. اما اگر حنای مورد استفاده، از این طیف رنگی خارج شود و به سمت رنگ‌های تیره‌تر تا مشکی برود و همچنین برای مدتی بیش از یک هفته روی پوست باقی بماند، قاعدتا ناخالصی دارد؛ مهم‌ترین نگرانی ما، استفاده از فلزات سنگینی مثل سرب و کادمیوم است که این مواد اگر روی پوست قرار بگیرند، عوارض زیادی ی برای فرد در پی دارند.
فلزات سنگین موادی هستند که در زندگی روزمره جایگاهی ندارند و بدن‌مان برای عملکرد صحیح، نیازی به آنها ندارد. اما اگر به هر طریقی- چه از آلودگی هوا و چه در ترکیب با حنا- جذب بدن شود، عوارض سخت و قابل توجهی برای بدن خواهد داشت که مسمومیت با سرب، جیوه و کادمیوم از انواع خطرناک این مسمومیت‌ها به حساب می‌آید.
ضمن اینکه اگر این نوع خالکوبی در سطح وسیع انجام و فرد دچار آلرژی، حساسیت و گوشت اضافه شود، غیر از اینکه ظاهر بسیار زشتی دارد، واقعا درمانش سخت و طولانی‌مدت خواهد بود. البته درمان اسکارهای کلوییدی گاهی ممکن است با یک پماد از بین برود اما در بسیاری از موارد نیازمند تزریق و حتی لیزدرمانی است! بروز چنین مشکلاتی برای یک خانم باردار، مسلما عوارضی جدی‌تر و درمانی بسیار سخت‌تر در پی خواهد داشت.
نکته دیگر در مورد نقش حنا این است که ترکیبات و ناخالصی موادی که در آرایشگاه‌ها استفاده می‌شود، به طور دقیق شناخته شده نیستند و ممکن است جذب بدن شوند که به این ترتیب، مشابه رنگ کردن موها، عوارض مضاعفی برای مادر یا جنین ایجاد کنند و به همین خاطر انجام این کار هم در بارداری، قابل توصیه نیست.

اپیلاسیون و پارافین تراپی در بارداری خطرناک است؟

در بارداری موها نسبت به حالت عادی ضخیم‌تر و سیاه‌ترند و خانم‌ها از بابت بروز این وضعیت در موهای زاید خود معذب می‌شوند و ممکن است بیش از پیش ترغیب به انجام اپیلاسیون شوند. البته اپیلاسیون به خودی خود نباید مشکل‌ساز باشد اما از آنجا که احتمال بروز حساسیت و جوش‌های چرکی، به خصوص برای پوست حساس خانم‌های باردار وجود دارد، هر نوع آلودگی در مواد مورد استفاده در اپیلاسیون و همینطور محیط اپیلاسیون، می‌تواند خطر بروز خارش، التهاب، عفونت و حساسیت‌های شدید پوستی را در پی داشته باشد و همانطور که قبلا گفته شد، در صورت نیاز به دارودرمانی، وجود محدودیت‌های درمانی برای خانم‌های باردار، روند درمان را سخت و کند خواهد کرد.
پارافین تراپی را هم می‌توان به نوعی شبیه اپیلاسیون دانست، چراکه به صورت مایع روی پوست ریخته می‌شود و صبر می‌کنند تا جامد شود و بعد لایه پارافین را با کمک پارچه و … از روی پوست جدا می‌کنند. بنابراین می‌تواند عوارضی مشابه اپیلاسیون در پی داشته باشد.
بنابراین خوب است در این دوران حساس به جای استفاده از دستگاه‌های موکن و اپیلاسیون، از روش‌های ایمن‌تر و بی‌خطری مثل ژیلت و ماشین‌های ریش‌تراش کمک بگیرند.

علائم بارداری خارج از رحم

علائم بارداری خارج از رحم
اگر تخمک بارور شده، خارج از رحم جای‌گیر شود، به آن بارداری خارج از رحم می‌گویند. برای پیشگیری از بارداری خارج از رحم لازم است مصرف دخانیات را قطع کنید. در این مطلب با علائم بارداری خارج از رحم آشنا شوید.

علائم بارداری خارج از رحم
 
بارداری خارج رحمی، از مشکلاتی است که ممکن است برای هر فرد ایجاد شود. در این مقاله با این عارضه، علائم، تشخیص و درمان آن آشنا می شوید.
وجود عفونت در دستگاه تولیدمثل فوقانی، جراحی لوله‌های فالوپ، سن بیشتر از 35 سال و سیگار کشیدن برخی از عواملی هستند که امکان دارد به بارداری خارج از رحم منتهی شوند. 

برای پیشگیری از بارداری خارج از رحم لازم است مصرف دخانیات را قطع و زخم ها و آسیب های لوله های فالوپ را قبل از اقدام به بارداری درمان کنید. همچنین خوب است قبل از اقدام به بارداری با علائم بارداری خارج از رحم آشنا شوید.

 

بارداری خارج از رحم (ectopic pregnancy) چیست؟
اگر تخمک بارور شده، خارج از رحم جای‌گیر شود، به آن بارداری خارج از رحم می‌گویند. از هر 50 بارداری، یکی خارج از رحم اتفاق می‌افتد. هیچ راهی وجود ندارد که یک بارداری خارج از رحم (یا نا به جا) را وارد رحم کرد، بنابراین به پایان رساندن بارداری تنها گزینه ممکن است. 

اگر چه عوامل زمینه سازی برای بارداری خارج از رحم وجود دارند، اما این برای هر فردی ممکن است اتفاق بیفتد. به علت خطر این بارداری برای فرد، بسیار مهم است که علائم اولیه آن زودهنگام شناسایی‌شده و هر چه زودتر درمان آغاز شود.
 
علائم بارداری خارج از رحم 

علائم بارداری خارج از رحم چیست؟
علائم آن ممکن است زودهنگام در بارداری ظاهرشده و از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. با این حال بسیاری از زنان هیچ علامتی ندارند. ممکن است یک سیکل قاعدگی نداشته باشید و برخی علائم مشابه بارداری طبیعی را تجربه کنید (مانند درد سینه، خستگی، و تهوع).

اگر تست بارداری خانگی را انجام دهید نتیجه ممکن است مثبت باشد. ابتدا ممکن است علائمی مانند حساسیت شکم یا درد و خونریزی از واژن را تجربه کنید که ممکن است خفیف و دوره‌ای باشند.
گاهی اوقات بارداری خارج از رحم، اولین بار زمانی مد نظر قرار می‌گیرد که زن به اولین معاینه دوره‌ای بارداری رفته و در حین معاینه شکم یا لگن، درد دارد یا ماما یا پزشک او متوجه توده‌ای می‌شود یا حتی ممکن است در حین اولتراسوندی که به دلیل دیگری در سه ماهه اول انجام می‌شود، مشخص شود.

اگر هر علامتی دارید باید آن را جدی بگیرید. برای پیشگیری از پارگی (وضعیت زایمانی اورژانسی) بسیار مهم است که همین که احتمال کمی به وجود یک مشکل می‌دهید، هر چه زودتر تشخیص و درمان انجام شود.

بارداری خارج از رحم ممکن است در هر زنی اتفاق بیفتد، حتی اگر هیچ یک از عوامل زمینه‌ساز شناخته‌شده را نداشته باشد، اما در کل برخی زنان در خطر بیشتری نسبت به دیگران قرار دارند.

بارداری خارج از رحم، چگونه اتفاق می‌افتد؟
پس از لقاح، تخمک باردار شده، در یکی از لوله‌های فالوپ برای رسیدن به رحم حرکت می‌کند . اگر این لوله آسیب دیده باشد یا مسدود شده باشد، حرکت تخمک به سمت رحم ناتمام می‌ماند و تخمک در لوله کاشته شده و در همان جا به رشد خود ادامه می‌دهد. چون اکثر بارداری‌های خارج از رحم در لوله فالوپ اتفاق می‌افتد، اغلب به آن بارداری در لوله می‌گویند. در موارد خیلی کمتر شایع، تخمک در تخمدان، سرویکس (دهانه رحم)، مستقیماً در شکم، یا حتی در زخم جوش‌خورده سزارین کاشته می‌شود.
همچنین این امکان وجود دارد که یک جنین به صورت طبیعی در رحم فرد و جنین دیگر در لوله یا هر جای دیگری جای‌گیر شده باشد. به این وضعیت بارداری هتروتروپیک می‌گویند که بسیار نادر است و در یکی از هر 4000 بارداری اتفاق می‌افتد. 
اگر بارداری خارج از رحم تشخیص داده نشده و درمان نشود، جنین ممکن است تا حدی رشد کند که لوله فالوپ پاره شده و منجر به درد و خونریزی شکمی شدید شود.

این ممکن است موجب آسیب همیشگی به لوله یا از دست دادن آن شود و در صورتی که خونریزی بسیار شدیدی اتفاق بیفتد که فوراً درمان نشود، حتی ممکن است منجر به مرگ بیمار شود. به همین علت است که تشخیص زودهنگام و درمان و معالجات متعاقب آن بسیار مهم است.

عوامل زمینه‌ساز بارداری خارج از رحم چیست؟
بارداری خارج از رحم ممکن است در هر زنی اتفاق بیفتد، حتی اگر هیچ یک از عوامل زمینه‌ساز شناخته‌شده را نداشته باشد، اما در کل برخی زنان در خطر بیشتری نسبت به دیگران قرار دارند. یکی از عوامل زمینه‌ساز متداول، هر گونه جراحی یا وضعیتی است که بر لوله‌های فالوپ تأثیر گذاشته باشد مانند:

1- جراحی لوله‌های فالوپ

برای تصحیح یک مشکل یا باز کردن لوله‌ها (که جراحی بستن لوله‌ها (برای جلوگیری از بارداری) روی آن انجام‌شده بوده). اگر جراحی شکم یا لگن دیگری نیز انجام داده باشید، احتمال بارداری خارج از رحم کمی بیشتر می‌شود.

وضعیتی به نام اندومتریوز ممکن است جای زخمی ایجاد کند که لوله‌های فالوپ را تحت تأثیر قرار داده و احتمال بارداری خارج از رحم را افزایش می‌دهد.

در موارد نادر که زن پس از بستن لوله‌ها باردار شده است، احتمال خارج از رحم بودن بارداری 25 تا 50 درصد است. 

2- بارداری خارج از رحم در گذشته

پس از یک بار بارداری خارج از رحم، احتمال بارداری دیگر خارج از رحم حدود یک به ده است.
اگر دو یا چند بارداری خارج از رحم داشته‌اید، احتمال این که بارداری دیگرتان خارج از رحم باشد حداقل یک به چهار است.

علائم بارداری خارج از رحم
3- وجود عفونت در دستگاه تولیدمثل فوقانی (به آن بیماری التهاب لگن یا PID گفته می‌شود)

بیماری التهاب لگن اغلب به واسطه عفونت‌های مقاربتی درمان‌نشده مانند سوزاک (gonorrhea ) یا کلامیدیا (Chlamydia) ایجاد می‌شود. گاهی اوقات هیچ علامتی وجود ندارد، بنابراین ابتلا به هر یک از این بیماری‌های مقاربتی احتمال بارداری خارج از رحم را افزایش می‌دهد، حتی اگر فکر نمی‌کنید که بیماری التهاب لگن داشته‌اید.

4- مشکلات باروری 

ناباروری اغلب به واسطه آسیب لوله‌ها اتفاق می‌افتد و در صورتی که در حین درمان ناباروری باردار شوید، احتمال بارداری خارج از رحم در شما از متوسط بیشتر می‌شود.

5- مصرف دی اتیل استیل بسترون

اگر مادرتان در حین بارداری شما داروی دی اتیل استیل بسترون (DES) مصرف کرده باشد، ممکن است موجب مشکلاتی مانند ناهنجاری‌های لوله‌های فالوپ و رحم در شما شود که احتمال بارداری خارج از رحم در شما را افزایش می‌دهد (توجه داشته باشید که دی اتیل استیل بسترون در سال 1971 در امریکا از بازار خارج شد، اما در برخی کشورهای دیگر هنوز در دسترس است).
از مادر خود بپرسید آیا این دارو را در دوران بارداری شما مصرف کرده است یا نه.

6- اندومتریوز

وضعیتی به نام اندومتریوز ممکن است جای زخمی ایجاد کند که لوله‌های فالوپ را تحت تأثیر قرار داده و احتمال بارداری خارج از رحم را افزایش می‌دهد. 

7- زنانی که 35 سال یا بیشتر سن دارند

زنانی که 35 سال یا بیشتر سن دارند هنگامی که باردار می‌شوند در خطر بیشتر بارداری خارج از رحم قرار دارند. این ممکن است مربوط به تغییر در وضعیت عملکرد لوله‌ها با افزایش سن باشد یا این که بیماری التهاب لگن ممکن است در زنانی که عفونت یا دوره‌های التهاب لگن مکرر داشته‌اند، به مرور زمان به لوله فالوپ آسیب زده باشد. 

8- در موارد نادر که شما درحالی‌که آی یو دی (ابزار درون رحمی) دارید

در موارد نادر که شما در حالی‌که آی یو دی (ابزار درون رحمی) دارید، باردار می‌شوید، احتمال این که این بارداری خارج از رحم باشد بیشتر از متوسط است. آی یو دی موجب بارداری خارج از رحم نمی‌شود، بلکه فقط برای پیشگیری از جایگیری تخمک در رحم به نسبت خارج آن موثرتر است (چون مانع بارداری در رحم می‌شود و در صورت بارداری، احتمال این که خارج از رحم باشد بیشتر است).
البته با استفاده از آی یو دی احتمال کلی بارداری خارج از رحم در شما بسیار کمتر از دیگران خواهد بود و استفاده از آی یو دی در گذشته، موجب افزایش احتمال بارداری خارج از رحم نمی‌شود.

9- در صورتی که سیگار می‌کشید

در صورتی که سیگار می‌کشید، خطر بارداری خارج از رحم در شما افزایش می‌یابد. یک نظریه این است که سیگار کشیدن ممکن است عملکرد طبیعی لوله‌های فالوپ را دچار نقص کند. برخی مطالعات نشان می‌دهد در حالی‌که از روش ضد بارداری هورمونی پروژستین تنها استفاده می‌کنید، اگر بارداری اتفاق بیفتد، احتمال این که خارج از رحم باشد تا حدی افزایش می‌یابد.
 
علائم بارداری خارج از رحم

اگر بارداری خارج رحمی در لوله رحمی اتفاق بیافتد

  • متاسفانه باید گفت که شانسی برای ادامه بارداری وجود ندارد چرا که:
  • در لوله رحمی فضای کافی برای رشد تخمک وجود ندارد.
  • باعث پارگی لوله رحمی می‌ شود که این اتفاق باعث درد و خونریزی زیاد می‌ شود و ممکن است حتی جان شما به خطر بیافتد 
 
  • فوراً با متخصص خود صحبت کنید
  • حساسیت یا درد شکمی یا لگنی. ممکن است این درد ناگهانی، دائمی، و شدید باشد اما می‌تواند خفیف بوده و متناوب باشد.
  • ممکن است متوجه شوید که درد، هنگامی که فعالیت دارید یا هنگامی که سرفه می‌کنید یا شکمتان کار می‌کند بدتر می‌شود.
    ممکن است آن را تنها در یک طرف احساس کنید، اما درد هر جایی در شکم یا لگن شما می‌تواند باشد. ممکن است درد به صورت مبهم یا تیر کشیدن باشد و تهوع و استفراغ نیز ممکن است داشته باشید.
  • دیدن لکه یا خونریزی از واژن در صورتی که تست بارداری مثبت بوده است. ممکن است خونریزی شبیه به شروع قاعدگی سبک باشد.
  • خون ممکن است قرمز یا قهوه‌ای باشد، همانند رنگ خون خشک‌شده و ممکن است پیوسته یا متناوب، و شدید یا خفیف باشد.

    اکثر بارداری های خارج از رحمی در بین هفته‌ های ششم تا دهم بارداری، فرد باردار علائم مشکوکی از خود بروز می‌ دهند.

  • درد شانه. گرفتگی و خونریزی ممکن است معانی مختلف داشته باشد اما درد شانه، به ویژه هنگامی که دراز می‌کشید، علامت مشخصه بارداری خارج از رحم پاره شده است و فوراً باید درمان پزشکی انجام شود.
  • علت درد شانه، خونریزی داخلی است که اعصابی را که به ناحیه شانه می‌روند تحریک می‌کند.
  • اگر لوله فالوپ پاره شود ممکن است علائم شوک مانند ضعف، تند شدن ضربان قلب، رنگ‌پریدگی، مرطوب شدن پوست و سرگیجه یا غش وجود داشته باشد. در این موارد بدون تأخیر با اورژانس تماس بگیرید.
  • همچنین در صورتی که باردار هستید و در گروه پر خطر بارداری خارج از رحم قرار دارید، به ویژه اگر با وجود داشتن آی یو دی در رحم یا جراحی بستن لوله‌ها باردار شده‌اید، یا هر جراحی دیگری در لوله‌های فالوپ داشته‌اید، یا بارداری خارج از رحم پیشین یا بیماری التهاب لگن را تجربه کرده‌اید، باید به دنبال کمک و مراقبت‌های پزشکی زودهنگام باشید.
  • اگر تحت درمان‌های باروری هستید و باردار شده‌اید، پزشک به دقت بر بارداری شما نظارت می‌کند، اما حتماً با مشاهده هر یک از علائم بارداری خارج از رحم فوراً او را در جریان بگذارید.
     
چگونه می‌ توانم این علائم را تشخیص دهم؟
اکثر بارداری های خارج از رحمی در بین هفته‌ های ششم تا دهم بارداری، فرد باردار علائم مشکوکی از خود بروز می‌ دهند. گاهی از اوقات علائم این نوع بارداری خیلی زود خودشان را نشان می‌ دهند اما اگر شما در مراحل اولیه بارداری تان هستید، اگر بارداری تان خارج از رحمی باشد زمان بیشتری برای بروز علائم لازم است (معمولا یک هفته یا بیشتر).
دکتر برای تایید علائم غیر عادی بارداری در شما معمولا یکی ازروش های زیر را دنبال می‌ کند.
عموما دکترها در این زمان، رحم یا واژن شما را معاینه می‌ کنند. دکتر از شما در مورد سابقه دارویی تان و همچنین علائم تان سوال می‌ کند.
پزشک احتمالا به شما پیشنهاد می‌ دهد که تست هایی را انجام دهید و در این زمان کسی شما را همراهی کند.
اگر شما هنوز تست بارداری تان مثبت نشده است ممکن است دکتر ترجیح بدهد که از رحم شما نمونه برداری کند تا از بارداری شما مطمئن شود.

اگر تست بارداری شما منفی باشد احتمال این نوع بارداری برای شما بسیار بعید است.

بررسی از طریق سونوگرافی
معمولا به اکثر خانم های باردار پیشنهاد می‌شود که یک تست سونوگرافی واژینال انجام دهند (تستی که در آن پروب سونوگرافی داخل واژن می‌شود) تا دکتر دید دقیق تری از وضعیت رحم، تخمدان ها و لوله‌های رحمی داشته باشد.
اگر شما در مراحل اولیه بارداری تان باشید، ممکن است دکتر از شما بخواهد تا مدتی بعد این سونوگرافی مجددا انجام شود تا وضوح شرایط بارداری بیشتر شود.

علائم بارداری خارج از رحم
آزمایش خون
دکتر از شما می‌ خواهد که یک آزمایش خون انجام دهید تا در آن سطح هورمون بارداری (اچ سی جی) را بسنجد و هر هفته تغییرات آن را برای شناسایی علائم بررسی کند.
ممکن است دکتر از شما بخواهد آزمایش خون انجام دهید تا سطح هورمون پروژسترون را بررسی کند.

لاپاراسکوپی
اگر هنوز علائم برای دکتر کاملا مشهود نباشد، ممکن است از شما بخواهد عملی تحت عنوان لاپاراسکوپی انجام دهید که این کار با بی حسی انجام می‌ شود.
دکتر برای این کار از نوعی تلسکوپ ظریف در لگن خاصره شما استفاده می‌ کند و معمولا برای این کار برش کوچکی در زیر شکم شما داده می‌ شود.
اگر در این نوع جراحی، بارداری خارج رحمی تشخیص داده شود معمولا مداوا در همان عمل انجام می‌ شود.

 
علائم بارداری خارج از رحم 

بارداری خارج از رحم چه درمان هایی وجود دارد؟
از آنجایی که بارداری خارج رحمی منجر به تولد نوزاد نمی‌ شود، باید بدانید که سایر گزینه‌ هایی که می توانند شانس یک بارداری موفق را ایجاد کنند صرفا بستگی به وضعیت شما و سلامتی تان دارد به عنوان مثال:

  • از بارداری شما چند هفته می‌ گذرد.
  • چه حالات و علائمی دارید.
  • آیا خونریزی زیادی داشته‌ اید.
  • جواب اسکن شما چگونه بوده است.
  • وضعیت عمومی سلامتی تان چگونه است.
  • دیدگاه و اولویت بندی شما چیست.
  • شما باید در مورد بارداری تان درآینده و اینکه چه برنامه‌ریزی در این مورد دارید با کسی صحبت کنید.
  • امکانات بیمارستانی که در آن تحت نظر هستید چیست.
    گزینه‌ هایی که در ادامه ذکر می شود ممکن است برای همه وجود نباشد. 
 

چه مواردی نیاز است بدانید تا تصمیم آگاهانه بگیرید؟
هنگامی که حاملگی خارج از رحمی شما تایید شده و لوله فالوپ پاره نشده است، پزشک شما در رابطه با روش های درمان باید با شما صحبت می‌‌کند.
مطمئن شوید که:

  • همه راه های درمان را به طور کامل متوجه شده و درک کرده اید.
  • اگر موضوعی را به طور کامل متوجه نشده اید از پزشک خود برای دستیابی اطلاعات بیشتر سوال کنید.
  • نگرانی های خود را افزایش داده اید.
  • درک هر روش به منظور باروری. (ببینید چه مواردی در باروری های آینده لازم است؟)
  • زمان لازم برای گرفتن تصمیم را دارید.

در یک شرایط اورژانسی
اگر لوله فالوپ پاره شود، عمل جراحی اورژانسی به منظور قطع خونریزی نیاز می شود. این عمل از طریق خروج لوله های فالوپ پاره شده و حاملگی انجام می شود.

هدف این عمل جراحی، نجات جان بیمار است، در نتیجه پزشکان شما نیاز به سرعت عمل بالا دارند و اینکه از طرف شما تصمیم گیری کنند. در این موقعیت ممکن است شما به انتقال خون نیاز داشته باشید.
 

درمان این وضعیت چگونه است؟
درمان بستگی به این دارد که تشخیص تا چه حد واضح و مشخص است، جنین چقدر بزرگ‌شده، و چه روش‌هایی قابل انجام هستند. اگر بارداری به وضوح خارج از رحم بوده و جنین هنوز نسبتاً کوچک باشد، ممکن است داروی متوترکسات (methotrexate) برای شما تجویز شود.

این دارو در عضله تزریق‌شده ، از طریق جریان خون به جنین می‌رسد و با متوقف کردن رشد سلول‌های جفت به بارداری پایان می‌دهد. به مرور زمان جنین بسیار کوچک دوباره جذب بدن می‌شود.

اگر لوله فالوپ پاره شود، عمل جراحی اورژانسی به منظور قطع خونریزی نیاز می شود. این عمل از طریق خروج لوله های فالوپ پاره شده و حاملگی انجام می شود.

از هنگامی که دارو شروع به تأثیر می‌کند ممکن است مقداری گرفتگی یا درد شکمی و احتمالاً تهوع، استفراغ و اسهال را تجربه کنید.
باید از مصرف الکل، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن، آسپیرین، ناپروکسن و هر گونه مولتی‌ویتامین یا مکمل‌هایی که حاوی اسیدفولیک هستند اجتناب کنید. همچنین باید از رابطه جنسی، فعالیت‌های شدید و نور خورشید دوری کنید.

راهکارهای پیشگیری از بارداری خارج رحمی

  • در صورت داشتن سابقه بارداری خارج رحمی، قبل از اقدام به بارداری با پزشک خود مشورت کنید
  • رعایت بهداشت زنان باردار از ابتدای بارداری
  • درمان زخم ها و آسیب های لوله های فالوپ قبل از اقدام به بارداری
  • پرهیز از استعمال دخانیات
  • اگر سابقه ابتلا به PID (عفونت لگن) و آندومتریوز یا جراحی های ناحیه شکمی دارید، خطر برای ابتلا به بارداری خارج رحمی افزایش می‌یابد.
  • آشنایی با علائم بارداری خارج رحمی قبل از اقدام به بارداری
 
علائم بارداری خارج از رحم 
پس از آن باید مجموعه‌ای آزمایش‌های خون انجام دهید تا میزان هورمون گنادوتروپین جفتی انسان در خون بررسی شود و این اطمینان حاصل شود که بارداری خارج از رحم به طور کامل تمام‌شده و برداشته شده است.
این آزمایش‌ها تا زمانی که میزان این هورمون به صفر برسد، ادامه می‌یابد که معمولاً چند هفته طول می‌کشد.
  • اگر هر گونه علائم پارگی (مانند درد شکمی شدید، درد شانه یا خونریزی شدید) یا علائم شوک (مانند ضعف، افزایش سرعت ضربان قلب، رنگ‌پریدگی، مرطوب شدن پوست و سرگیجه یا غش) را در طول این فرایند تجربه کردید، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.
  • اگر برای مصرف متوترکسات دیر شده است (بارداری خیلی پیشرفت کرده است)، شما درد شدید یا خونریزی داخلی دارید، یا در حال شیر دادن هستید، یا مشکلات خاص سلامتی دارید که مصرف دارو برای آن مناسب نیست، باید جراحی کنید.

    اگر در وضعیت پایداری قرار داشته باشید و جنین هم کوچک باشد، می‌توان آن را از طریق جراحی لاپاراسکوپی برداشت. متخصص، لوله‌های شما را با دوربین بسیار کوچکی که از طریق یک شکاف کوچک در ناف شما وارد بدنتان شده است بررسی می‌کند

  • اگر خونریزی شما شدید باشد ممکن است نیاز به دریافت خون نیز داشته باشید.
  • اگر در وضعیت پایداری قرار داشته باشید و جنین هم کوچک باشد، می‌توان آن را از طریق جراحی لاپاراسکوپی برداشت. متخصص، لوله‌های شما را با دوربین بسیار کوچکی که از طریق یک شکاف کوچک در ناف شما وارد بدنتان شده است بررسی می‌کند و اغلب می‌تواند جنین یا بافت باقی‌مانده را بردارد و لوله‌ها را حفظ کند، اما اگر آسیب گسترده‌ای به لوله وارد شده باشد یا خونریزی شما بیش از حد باشد ممکن است لازم باشد لوله برداشته شود. 
  • جراحی لاپاراسکوپی نیاز به بیهوشی عمومی، تجهیزات ویژه و جراح مجرب دارد و شما حدود یک هفته برای بهبودی نیاز دارید.
    همانند روش درمان با دارو باید مجموعه‌ای آزمایش خون پس از جراحی انجام دهید تا میزان هورمون بارداری در شما بررسی‌شده و تحت نظر قرار بگیرد تا از برداشتن کامل بارداری خارج از رحم اطمینان حاصل شود.
    مجدداً، این آزمایش تا زمانی که میزان این هورمون به صفر برسد ادامه می‌یابد که معمولاً چند هفته طول می‌کشد. 
  • در برخی موارد (برای مثال در صورتی که بافت جای زخم گسترده‌ای در شکم دارید با خونریزی‌تان شدید است یا جنین خیلی بزرگ است) فناوری لاپاراسکوپی ممکن است گزینه درمانی مناسبی برای شما نباشد. در این موارد باید جراحی بزرگ شکمی انجام دهید. در این شرایط بی‌هوشی عمومی به شما داده می‌شود و متخصص زنان شکم شما را باز می‌کند و جنین را برمی‌دارد.
  • همانند جراحی لاپاراسکوپی در این روش نیز لوله شما ممکن است حفظ شود یا این که به دلیل آسیب گسترده یا خونریزی برداشته شود. پس از آن حدود شش هفته طول می‌کشد تا بهبودی حاصل شود. ممکن است احساس نفخ و درد شکم یا ناراحتی در هنگام بهبودی داشته باشید.
  • اگر خون شما Rh منفی باشد، پس از درمان بارداری خارج از رحم نیاز به تزریق گلوبین ایمنی Rh دارید مگر این که پدر کودک نیز Rh منفی باشد. 

علائم بارداری خارج از رحم
آیا پس از یک بارداری خارج از رحمی، می‌توانم بارداری موفق داشته باشم؟

بله. هر چه زودتر بارداری خارج از رحم خود را تمام کنید، آسیب واردشده به لوله کمتر بوده و احتمال بارداری خیلی بیشتر می‌شود. حتی اگر یکی از لوله‌هایتان را از دست داده باشید می‌توانید بدون کمک روش‌های باروری باردار شوید به شرط این که لوله دیگر شما طبیعی باشد.

با این حال اگر اولین بارداری خارج از رحم شما، نتیجه آسیب لوله به علت عفونت، بستن لوله، یا مصرف داروهای DES در مادرتان باشد، احتمال بیشتری وجود دارد که لوله دیگر نیز آسیب دیده باشد. این ممکن است احتمال باردار شدن را کاهش داده و احتمال بارداری دیگر خارج از رحم را افزایش دهد.
اگر به علت آسیب لوله نمی‌توانید به روش طبیعی باردار شوید، احتمالاً می‌توانید گزینه خوبی برای درمان‌های باروری مانند باروری آزمایشگاهی باشید.