دسته: بارداری و زایمان

در ابتدا به طور خلاصه به بیماری دیابت اشاره خواهیم کرد تا با علت بروز آن آشنا شوید. پس از صرف غذا و در طی عمل هضم، کربوهیدارت‌ها در دستگاه گوارش به گلوکز تبدیل می‌شوند. در ادامه گلوکز وارد جریان خون شده و توسط هورمون انسولین که توسط لوزالمعده ترشح می‌شود به داخل سلول‌های بدن منتقل می‌شود تا در آنجا بسوزد و انرژی تولید شود.

حال اگر فردی به بیماری دیابت مبتلا باشد، انسولین به مقدار کافی ترشح نمی‌شود و یا اینکه سلول‌ها نمی‌توانند از انسولین استفاده کنند و گلوکز وارد سلول‌ها نمی‌شود، در نتیجه میزان گلوکز (قند) خون بالا می‌رود و به اصطلاح فرد دچار بیماری دیابت می‌شود.

دیابت بارداری چیست؟

اگر افزایش قند خون شما برای اولین بار در بارداری اتفاق بیفتد، شما دچار دیابت بارداری شده‌اید. این بیماری تقریبا در 4 درصد از بارداری‌ها اتفاق می‌افتد و علت دقیق آن مشخص نیست. با این وجود برخی از سرنخ‌ها در تشخیص زودرس این بیماری موثر واقع می‌شود.

این بیماری در حقیقت عدم تحمل گلوکز است (عدم تحمل گلوکز (IGT) عارضه‌ی پیش‌دیابتی است که با مقاومت به انسولین و افزایش خطر بیماری‌های قلبی – عروقی همراه است.) که می‌تواند به بروز مشکلات کاملاً جدی در مادر و جنین منجر شود. این بیماری معمولا بین هفته بیست و چهارم بارداری تا هفته بیست و هشتم بارداری ظاهر می‌شود که همزمان با آن هورمون لاکتوژن جفتی توسط جفت ترشح شده و باعث ایجاد کاهش حساسیت به انسولین در مادر می‌شود.

(نکته: هورمون لاکتوژن جفتی (HPL) هورمونی است که توسط جفت تولید می‌شود و بر روی متابولیسم گلوکز و پروتئین تاثیر دارد.)

علت دیابت بارداری چیست؟

تقریباً در اکثر زنان درجاتی از اختلال عدم تحمل گلوکز به دلیل تغییرات هورمونی که در طی بارداری بوجود می‌آید، ایجاد می‌شود. بدین معنا که مقدار قند خون در زنان باردار افزایش می‌یابد، ولی نه به اندازه‌ای که بتوان آن را بیماری دیابت در نظر گرفت.

در دوران بارداری افزایش یک سری از هورمون‌های ترشح شده از جفت، به انتقال مواد غذایی از مادر به جنین و در نتیجه به پیشرفت رشد جنین کمک می‌کنند. اما قسمت دیگری از هورمون‌هایی که توسط جفت ترشح می‌شوند، از طریق ممانعت از عملکرد انسولین مانع از افت قند خون مادر می‌شوند. لذا در طی بارداری، این هورمون‌ها زمینه اختلال عدم تحمل گلوکز (یا همان افزایش قند خون) را فراهم می‌کنند.

از طرف دیگر بدن شما برای جلوگیری از افزایش قند خون مجبور خواهد بود انسولین بیشتری ترشح کند تا قند به درون سلول‌ها منتقل شود و برای تولید انرژی در اختیار سلول‌های بدن قرار گیرد. این وظیفه را لوزالمعده بر عهده دارد. سلول‌های موجود در لوزالمعده مادران، اغلب توانایی تولید انسولین بیشتر (در حدود ۳ برابر حد طبیعی) را برای غلبه بر اثر هورمون‌های بارداری افزایش دهنده قند خون دارند. اگر چنانچه لوزالمعده نتواند انسولین را به میزان کافی ترشح کند، میزان قند خون افزایش می‌یابد و در نهایت منجر به دیابت بارداری می‌شود.

از طرف دیگر عواملی همچون اضافه وزن قبل از بارداری، وجود قند در ادرار، اختلال تحمل گلوکز، سابقه ارثی دیابت، سابقه زایمان کودک با وزن بیش از 4 کیلوگرم در گذشته، سابقه مرده زایی، وجود مایع آمنیوتیک بیش از حد در کیسه آمنیوتیک و سابقه ابتلا به دیابت در بارداری خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد.

علائم دیابت بارداری چیست؟

اگر هر یک از نشانه‌های زیر را در خود مشاهده کردید برای بررسی به پزشک مراجعه نمائید. چرا که علائم دیابت بارداری شبیه سایر نشانه‌های مرتبط با بارداری است و تشخیص آن بسیار سخت است.

• افزایش اشتها: با وجود آنکه ولع به خوردن از علائم این بیماری است ولی علی‌رغم آن زن باردار ممکن است دچار کاهش وزن شود.
• تشنگی زیاد: زن باردار مبتلا به دیابت در بارداری دچار تشنگی زیاد می‌شود؛ زیرا بدن برای رقیق کردن گلوکز بالا در خون، آب و مایعات بیشتری طلب می‌کند.
• تاری دید: بدن برای رقیق کردن خون، مایعات را از بافت‌ها به سمت خون بیرون می‌کشد؛ در این میان آب عدسی چشم نیز می‌تواند تحت تاثیر این بیمرای خارج شود که در نهایت این عمل تمرکز بینایی را تحت تأثیر قرار داده و باعث تاری دید می‌شود.
• احساس خستگی: به دلیل اینکه در اثر این بیماری بدن نمی‌تواند به طور مناسب از قند خون (گلوکز) به عنوان سوخت برای تولید انرژی استفاده کند انرژی بدن کم شده و باعث احساس خستگی می‌شود.
• تکرر ادرار: مصرف زیاد مایعات در اثر تشنگی زیاد باعث دفع بیش از حد ادرار می‌شود.
• بروز عفونت در بدن: بیماری دیابت باعث کاهش توانایی بدن در مقابله با عفونت‌ها می‌شود و باعث بروز عفونت‌هایی همچون عفونت مثانه، عفونت واژن (بخصوص عفونت قارچی در بارداری) و سایر عفونت‌های دیگر می‌شود.

عوارض دیابت بارداری چیست؟

این بیماری می‌تواند بر روی رشد جنین اثر منفی داشته باشد در ادامه به سایر این عوارض اشاره خواهیم کرد:

• بروز نقص‌های مادرزادی
• سقط جنین
• رشد بیش از حد کودک
• افزایش مایع آمنیوتیک
• مسمومیت بارداری
• خطر ابتلا به فشارخون بالا

راه های کنترل و درمان دیابت بارداری

اگر شما به این بیماری مبتلا شده‌اید برای کنترل و درمان توصیه‌های زیر را به احتمال زیاد دریافت خواهید کرد:

کنترل و بررسی منظم سطح خون در طول روز: در مراحل اولیه به بیمار توصیه می‌‌شود که در طی روز ۴ بار قند خون را با دستگاه‌های اندازه‌گیری قند خون کنترل نماید: این چهار بار شامل زمان‌های قبل از صبحانه و ۲ ساعت پس از هر وعده غذایی می‌باشد. در برخی مواقع ممکن است کنترل قند خون قبل از همه وعده‌های غذایی نیز لازم گردد. البته بعد از طی مرحله حاد، نیاز به این میزان اندازه گیری نخواهد بود.

بررسی وجود کتون در ادرار: وجود کتون در ادرار نشانه آن است که بدن نمی‌تواند قند را برای منبع انرژی بشکند؛ درنتیجه دیابت کنترل نشده است.

انتخاب رژیم غذایی مناسب در بارداری: یکی از راهکارهای مطمئن برای کنترل قند خون در طول روز، نظم غذایی مناسب است. بر همین اساس پزشک شما از شما می‌خواهد که دریافت کالری از مصرف خوراکی‌ها را در چند نوبت منظم در طول روز توزیع کنید. پزشک معالج از بیمار می‌خواهد که مصرف غذای روزانه خود را یادداشت کند. همچنین یادداشت نمودن مصرف قند و شکر خانگی، به پرهیز از مصرف بی رویه قندهای ساده کمک خواهد کرد. در نظر داشته باشید که یک رژیم مناسب برای دیابت بارداری شامل مصرف غذاهای سالم و پرهیز از مصرف غذاهای چرب، پرنمک و یا حاوی شکر است.

نکته: گنجاندن اقلام فیبردار در رژیم غذایی دیابت بارداری مفید است و توصیه می‌شود به جای منابع کربوهیدرات ساده، از انواع غلات سبوس دار استفاده شود.

داشتن فعالیت ورزشی: داشتن پیاده‌روی منظم در کنترل سطح قند خون بسیار مفید است. اما در نظر داشته باشید که لازم است برای جلوگیری از بروز عوارض مرتبط با فعالیت بدنی، حتماً با پزشک خود مشورت نمایید.

مصرف انسولین در بارداری: انسولین تنها داروی دیابتی است که مصرف آن در طی بارداری در صورت عدم کنترل قند خون به بیمار توصیه می‌گردد.

گروه سلامت بیا نی نی

قرص لونژیل (اووسیز) چیست؟

قرص لوونورژسترول با نام تجاری لونژیل و یا اووسیز به عنوان یک قرص ضد بارداری اورژانسی در شرایط اضطراری مصرف می‌شود. این قرص حاوی پروژستین است و در واقع باعث مهار تخمک گذاری می‌شود و همچنین باعث ضخیم شدن دیواره رحم و افزایش چسبندگی مخاط دهانه رحم شده و بدین ترتیب بهترین روش اورژانسی برای جلوگیری از بارداری است. 

بیشتر بدانید: عوارض خطرناک قرص های اورژانسی ضد بارداری

 مصرف قرص اورژانسی در بارداری چگونه است؟

قرص لونورژسترول در بارداری منع مصرف دارد. در بارداری هیچ نیازی به مصرف این دارو نیست ولی در صورتی که در دوران بارداری قرص‌های ضدبارداری مصرف شد، نگران نباشید؛ برای جنین ضرری ندارد زیرا حاوی پروژسترون هستند.

مصرف قرص اورژانسی در شیردهی چگونه است؟

قرص‌هایی که از ترکیب دو هورمون تشکیل شده اند، معروف به قرص های ضدبارداری هستند. در حالی که قرص‌های هورمونی دیگری نیز برای جلوگیری از بارداری وجود دارند که مثلا فقط هورمون ساختگی پروژسترون (پروژستین) را دارند و برای پیشگیری از حاملگی به عنوان قرص اورژانسی در شیردهی مصرف می‌شوند.

بعضی از مطالعات نشان داده است که مصرف استروژن موجود در قرص‌های ترکیبی بر مقدار و کیفیت شیر تولید شده در پستان مادر موثر است. بنابراین مصرف این قبیل قرص‌ها به خصوص در شش ماه اول پس از زایمان توصیه نمی‌شود.

به طور کلی مصرف قرص اورژانسی در شیردهی منع شده است. استفاده از قرص‌های اورژانسی در شیردهی باید با نظر پزشک همراه باشد و خودسرانه صورت نگیرد.

در دوران شیردهی برای جلوگیری از بارداری چه قرص هايی مصرف شود؟

آیا شير دادن، از بارداری جلوگیری می کند؟

شیردهی و باروری با همدیگر رابطه دارند؛ اگر شیردادن به طور انحصاری و مستمر و حتی در طول شب انجام گیرد، خود به تنهایی قادر است زن را تا مدتی از حاملگی مجدد محافظت کند. در غیر اینصورت استفاده از قرص‌های مینی پیل در طول مدت شیردادن، احتمال حامله شدن مادر را از میان می‌برد. زنانی که به کودک خود مایعات یا غذای کمکی می‌دهند باید حتماً به طور همزمان در کنار شیر دادن به نوزاد خود از روش دیگری هم برای جلوگیری از حاملگی استفاه کنند.  

احتمال حاملگی در شش ماه اول زایمان نادر بوده و در این مدت نیاز به استفاده از روش ضد بارداری هورمونی نیست و می‌توان فقط از کاندوم استفاده کرد. ولی در صورت وقوع قاعدگی طی این مدت، حتماً از روش مطمئن دیگر ضد بارداری مثل IUD، قرص شیردهی یا آمپول تزریقی استفاده نمایید.  

نکاتی درباره مصرف قرص اورژانسی

• قرص اورژانسی یک روش جلوگیری از بارداری نیست بلکه قرصی است که در شرایط اضطرار و اجبار باید مصرف شود نه اینکه با برنامه ریزی به عنوان یک روش جلوگیری از بارداری مصرف شود.  
• شما فقط سالی یک یا دو بار مجاز به استفاده از روش اورژانسی جلوگیری از بارداری هستید؛ زیرا روش اورژانسی جلوگیری، یک شوک و تداخل بزرگ در کار تخمدان ایجاد می‌کند.

 گروه مادر و کودک بیا نی نی 

سقط جنین زمانی اتفاق می‌افتد که تکامل جنین قبل از هفته بیستم بارداری پیشرفت خوبی نداشته باشد. سقط جنین امری شایع است و 25 درصد حاملگی‌های شناخته شده (حاملگی‌هایی که زن در آن متوجه بارداری شده باشد) را تحت تأثیر قرار می‌دهد. البته تعیین کردن علت سقط جنین می‌تواند سخت باشد. چرا که در برخی موارد، فرد باردار علائم یک حاملگی سالم را به همراه دارد و تا زمانی که سقط اتفاق نیفتد، متوجه نقص جنین نمی‌شوند. اگر فکر می‌کنید که در معرض سقط جنین هستید یا برخی از علائم آن را تجربه کرده‌اید، فورا به دنبال توصیه‌های پزشکی باشید.

مهمترین علت سقط جنین چیست؟

سقط جنین اغلب در هفته‌های اولیه بارداری رخ می‌دهد و ناهنجاری‌های کروموزومی شایع‌ترین علت وقوع آن هستند. ولی در اکثر موارد نمی‌توان هیچ کاری برای مادر انجام داد تا از سقط خودبه‌خودی جنین جلوگیری شود. خطر سقط جنین پس از گذشتن سیزده هفته از بارداری کاهش می‌یابد. تا آن زمان، اغلب، ناهنجاری‌های کروموزومی هستند که ممکن است بارداری را به پایان برسانند و منجر به سقط جنین شوند. عوامل زیر مهمترین علت سقط جنین هستند که باعث می‌شود افراد، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این عارضه قرار گیرند:

• زنانی که بارداری در سن بالا را تجربه می‌کنند، بیشتر در معرض خطر سقط قرار دارند. در واقع زنان 35 تا 45 ساله دارای 20 تا 30 درصد احتمال سقط جنین و زنان بالای 45 سال تا 50 درصد احتمال سقط جنین را دارند.
• زنان مبتلا به بیماری‌های شدید مزمن مانند دیابت یا لوپوس
• ناهنجاری‌های رحم، مانند وجود بافت اسکار در رحم
• سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر و مصرف الکل
• زنان دارای اضافه وزن یا کمبود وزن شدید
• زنانی كه بيش از يك سقط جنين داشته‌اند نیز در معرض خطر بيشتری برای سقط جنین‌های بعدی هستند.

خونریزی واژینال را بررسی کنید

نوع و مقدار خونریزی واژینال می‌تواند گویای سقط یا عدم سقط جنین باشد. خونریزی شدید واژن شایع‌ترین نشانه‌ای است که به کمک آن می‌توان مطوئن شد که سقط افتاده است. این خونریزی اغلب همراه با گرفتگی‌هایی مشابه مواردی است که ممکن است در طی دوره قاعدگی احساس شود. خون دفع شده معمولاً قهوه‌ای یا قرمز روشن است. لکه بینی خونی و حتی خونریزی در حد متوسط، می‌تواند در بارداری سالم و حالت پایداری جنین نیز رخ دهد. اما بروز خونریزی شدید با دفع لخته ممکن است علت سقط جنین باشد. در هر زمانی از بارداری که خونریزی را  تجربه کردید، باید سریعاً پزشک خود را از این اتفاق مطلع کنید. طبق گزارش انجمن بارداری آمریکا، 50 تا 75 درصد سقط جنین‌ها در بارداری‌های شیمیایی است. این بدین معنی است که خونریزی به زودی و پس از لانه گزینی جنین در لایه آندومتر رخ می‌دهد که اغلب زنان در این حالت متوجه بارداری خود نمی‌شوند و دقیقاً زمانی این خونریزی اتفاق می افتد که او دوره قاعدگی طبیعی خود را دارد. در این حالت فرد اصلا متوجه نمی‌شود و فقط خونریزی و گرفتگی شکمی ممکن است سنگین‌تر و شدیدتر از حد طبیعی باشد.

ترشحات مخاطی واژن نیز  باید به دقت بررسی شود

یکی از علائم سقط جنین شامل ترشحات مخاطی واژینال است که به رنگ صورتی مایل به سفید در می‌آید و ممکن است دارای بافت‌های حاملگی باشد. اگر ترشحات این‌گونه به نظر برسد و یا مانند بافت لخته شده، یا به هر نحوی جامد باشد، ممکن است نشانه‌ای برای سقط جنین یا رخ دادن احتمالی آن محسوب شود. درصورت دیدن چنین علامتی شما باید پزشک خود را بلافاصله از این اتفاق مطلع کنید و مورد معاینه قرار بگیرید. بیشتر زنان باردار، ترشحات واژینال روشن یا شیری رنگ را به نام لوکوریا تجربه می‌کنند. اگر سطح بالایی از این نوع تخلیه واژنی را نیز داشته باشید، نیازی به تماس با پزشک خود ندارید. همچنین ممکن است دفع مقداری از ادرار را بجای تخلیه ترشحات مخاطی واژنی اشتباه بگیرید، که به علت بی‌اختیاری ادرار است و این حالت یک اتفاق معمول در دوران حاملگی سالم است.

به دردهای کلی و یا دردهای تیر کشنده خود توجه کنید

به‌طور معمول و طبیعی هر بارداری با کمر درد و شکم درد همراه است. اما در طول سقط جنین، درد معمولاً در قسمت پشت اتفاق می‌افتد و می‌تواند از خفیف تا دردهای شدید بروز کند. اگر کمر درد دارید با پزشک خود صحبت کنید. بسته به موقعیت درد یعنی درد در شکم، ناحیه لگن و پشت، اغلب نتیجه گیری می‌شود که بدن شما در حال تغییر برای تنظیم و تطبیق خود با رشد جنین است. اگر درد شدید، مداوم یا به صورت تکرار شونده اتفاق افتد، ممکن است در معرض سقط جنین قرار گرفته باشید، به ویژه اگر خونریزی نیز در شما وجود داشته باشد. اگر دچار سقط جنین شده باشید، ممکن است “انقباضات واقعی” را نیز تجربه کنید. انقباضات هر 15 تا 20 دقیقه رخ می‌دهند و اغلب به شدت دردناک هستند.

علائم حاملگی را تجزیه و تحلیل کنید

به همراه بارداری، علائمی مختلف و البته خاص برای هر فرد عادی اتفاق خواهد افتاد، که همگی ناشی از افزایش سطح هورمون‌های بدن شما برای حفظ جنین در رحم است. اگر در اوایل بارداری کاهش این علائم را تجربه کردید، بدانید که این اتفاق خوبی نیست و ممکن است نشانه‌ای از علائم سقط جنین باشد که طی آن سطح هورمون‌های شما افت کرده و به حالت قبل از بارداری باز می‌گردد. اگر دچار سقط جنین شده باشید، ممکن است حالت ضعف صبحگاهی، تورم و حساسیت سینه و احساس بارداری کمتری را در خود مشاهده کنید. در حاملگی‌های سالم نیز این علائم اولیه اغلب در حدود 13 هفته اول بارداری خود به خود کاهش پیدا می‌کنند، که هم زمان با این موضوع خطر سقط نیز کاهش می‌یابد. وقوع و شدت علائم در هر حاملگی متفاوت است. تغییر ناگهانی قبل از هفته سیزدهم نگران کننده است و در این حالت تماس با پزشکتان ضروری است.

به پزشک خود مراجعه کنید تا در مورد اینکه آیا سقط جنین صورت گرفته یا خیر، مطمئن شوید. حتی اگر تمام علائم بالا را تجربه کردید، احتمال دارد که جنین بتواند با توجه به نوع سقط، زنده بماند. بسته به چگونگی دوره بارداری شما و نحوه پیشرفت و تکامل آن، پزشک آزمایش خون، معاینه لگنی و یا سونوگرافی را برای بررسی بیشتر و مشاهده زنده بودن جنین در بارداری تجویز می‌کند. اگر در اوایل بارداری خود خونریزی شدیدی را مشاهده کردید، ممکن است پزشکتان نیازی به مراجعه فوری برای شما تشخیص ندهد؛ زیرا احتمال وقوع سقط جنین بسیار زیاد است. با اینحال حتما خودتان برای مطمئن شدن از سقط و بررسی‌های بیشتر باید فورا اقدام کنید.

مطالب مرتبط:

• عوارض سقط جنین چیست
• قرص سایتوتک برای سقط جنین

درمان (پیشگیری) سقط جنین

انواع مختلف سقط جنین را بشناسید و در مورد آن‌ها اطلاعات کافی کسب کنید. سقط جنین بر روی بدن هر زنی با کمی تفاوت تاثیر می‌گذارد. در برخی موارد همه بافت‌های بارداری به سرعت از بدن دفع می‌شوند، در حالی که در موارد دیگر روند طولانی‌تر و کمی سخت‌تر خواهد بود. در ادامه سعی کردیم تا انواع مختلفی از سقط جنین و آن چه در بدن فرد اتفاق می‌افتد را ذکر کنیم:

• سقط جنین تهدید کننده: در این وضعیت گردن رحم بسته می‌شود و ممکن است خونریزی و سایر علائم سقط جنین متوقف شود و حس حاملگی به صورت طبیعی ادامه یابد.
• سقط جنین اجتناب ناپذیر و قطعی: خونریزی شدید رخ می‌دهد و دهانه رحم شروع به باز شدن می‌کند. در این مرحله هیچ شانسی برای ادامه بارداری وجود نخواهد داشت.
• سقط جنین ناقص: بعضی از بافت‌های حاملگی از بدن دفع می‌شوند، اما برخی در داخل باقی می‌مانند. گاهی اوقات یک روش درمانی (استفاده از داروی خوراکی یا تزریقی و یا روش فیزیکی) برای حذف بافت باقی مانده ضروری است.
• سقط کامل: تمام بافت‌های حاملگی از بدن خارج می‌شوند.
• سقط جنين از دست رفته: با وجودی که بارداری به پايان رسيده است و جنین زنده نیست، اما بافت‌های بارداری در بدن باقی می‌مانند. گاهی اوقات پس از مدت کوتاهی این بافت‌ها از بدن خارج می‌شوند ولی در برخی موارد درمان خاص برای حذف آن‌ها لازم است.
• حاملگی خارج از رحم: بروز این وضعیت در واقع سقط جنین نیست، بلکه نوع دیگری از حاملگی ناموفق و از دست رفته است که جنین به جای جایگزینی و لانه گزینی در لایه آندومتر رحم، در لوله فالوپ یا تخمدان، که در آنجا قادر به رشد و تکامل نخواهد بود شروع به رشد می‌کند.

اگر خونریزی به طور خود به خود متوقف شد، پزشک خود را از وضعیتتان مطلع کنید تا بهترین توصیه را با توجه به شرایط موجود برای شما داشته باشد. اگر خونریزی شدیدی که در نهایت فروکش کرده است را تجربه می‌کنید، ممکن است هنوز هم در دوران بارداری باشید و مجبور نباشید به بیمارستان مراجعه کنید. بسیاری از زنان ترجیح می‌دهند به بیمارستان مراجعه نکنند و ترجیح می‌دهند در خانه استراحت کنند تا بهبود یابند. این حالت معمولاً خوب است البته تا زمانی که خونریزی در طی ده روز تا دو هفته متوقف شود. اگر در معرض گرفتگی شکمی یا درد کمر یا هر درد و علامت دیگری که نشانه سقط قطعی جنین است، هستید، پزشک می‌تواند شما را برای داشتن یک سقط جنین راحت‌تر راهنمایی کند. پس حتماً با دکتر خود در تماس باشید. اگر می‌خواهید به درستی تأیید شود که یک سقط جنین برای شما رخ داده است یا خیر، می‌توانید سونوگرافی را در برنامه معاینه بعدی خود در مراجعه به پزشکتان قرار دهید.

اگر خونریزی متوقف نشود، باید درمان آن را دنبال کنید. اگر خونریزی شدید و سایر علائم سقط جنین را تجربه کرده باشید و مطمئن نیستید که آیا سقط جنین کامل یا ناقص است، پزشک شما ممکن است یکی از استراتژی‌های زیر را برای درمان شما در نظر بگیرد:

• روش انتظار: شما می‌توانید صبر کنید تا پس از مدتی بافت باقی مانده در نهایت دفع شده و خونریزی خودبه خود متوقف شود.
• روش دارو درمانی: استفاده از دارو برای خروج بافت باقی مانده در بدن یکی دیگر از روش‌های درمان سقط جنین و خونریزی ناشی از آن است که این گزینه نیاز به اقامت کوتاه مدت در بیمارستان دارد و خونریزی بعد از آن می‌تواند تا سه هفته طول بکشد.
• روش جراحی: کورتاژ (که با نام D & C نیز شناخته می‌شود) برای حذف بافت‌های باقی مانده انجام می‌شود. خونریزی در این روش معمولاً زودتر از کسانی که از روش دارو درمانی را استفاده می‌کنند متوقف می‌شود. در این روش نیز ممکن است از دارو برای کاهش میزان خونریزی استفاده شود.

علائم خود را پس از سقط به دقت بررسی کنید. اگر خونریزی شما از بازه زمانی که پزشک به شما گفته است کندتر پیش می‌رود و یا ادامه می‌یابد، بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید و به درمان مجدد بپردازید. اگر علائم دیگری مانند تب و لرز داشتید، به پزشک خود یا یا به بیمارستان مراجعه کنید.

به مشاوره عاطفی توجه کافی داشته باشید

از دست دادن یک بارداری در هر مرحله می‌تواند آسیب روحی و عاطفی بسیار زیادی برای شما داشته باشد. مهم است که برای از دست دادن جنین خود غم انگیز باشید و به دنبال یک مشاوره خوب باشید که برای رفع غم و غصه شما می‌تواند بسیار مؤثر باشد. از پزشک خود بخواهید شما را به یک مشاور عاطفی خوب ارجاع دهد، یا با یک درمانگر روحی و روانی در منطقه خود یک قرار ملاقات بگذارید. پس از طی یک بازه زمانی مشخص شما باید احساس بهتری نسبت به قبل داشته باشید و احساس افسردگی نکنید. گذر از این مرحله برای هر فرد متفاوت است. به همان اندازه که وقت خود را صرف رفع غم و اندوه می‌کنید، باید از نظر جسمی نیز به خودتان اهمیت بدهید. وقتی آمادگی دوباره باردار شدن را دارید، با پزشک خود صحبت کنید که شما را به فردی که تخصص حمایت از حاملگی با ریسک بالا دارد معرفی کند، البته این مورد معمولاً فقط برای کسانی است که دو یا چند سقط جنین را تجربه کرده باشند.

گروه مادر و کودک بیا نی نی