دسته: بارداری و زایمان

شروع هفته پنجم بارداری

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – احساس نیاز به دفع ادرار پی درپی، هر چند اندازه آن اندک باشد، ترشح بزاق بیش از حد معمول و یا احساس درد در سینه‌ها از علائمی‌ هستند که این روزها با آن‌ها بیشتر درگیر هستید. حدود ۵ هفته از بارداری شما گذشته و کم کم بایستی مراقب تغذیه خود و جنین درون وجودتان باشید. برای رساندن غذا به جنین و رشد آن بدن خون بیشتری را تولید کرده و در نتیجه زود به زود خسته خواهید شد. البته این علائم در همه مادران یکسان نبوده و کم و کاستی آن بستگی به فیزیولوژی بدن دارد. تغییرات بدن شما در این هفته چگونه خواهد بود؟

تغییرات بدن مادر

از زمان لقاح تا هنگامی که وضع حمل می‌کنید، بدن شما تغییرات عمده‌ای را پشت سر خواهد گذاشت. هورمون‌ها و احتمالاً خود شما در حال جوش و خروش هستید. در این هفته، نوسانات خلقی بسیار عادی و متداول است، پس مطمئن شوید که به قدر کافی می‌خوابید، چرا که هیچ‌ چیز بدتر از بداخلاق و خسته بودن نیست! یک لحظه احساس خوشحالی زایدالوصفی دارید و لحظه‌ بعد به همان اندازه مضطرب هستید؟ این‌ها همه بخشی از نوسانات خلقی طبیعی همراه با بارداری هستند. شما ممکن است تنها در یک ساعت شعف، افسردگی، خشم، احساساتی شدن، قدرت و ناامنی را تجربه کنید.

هورمون‌های بدن شما به شدت در حال نوسانند، پس کاملاً طبیعی‌ است که احساساتتان نیز به همین شکل باشند، به‌خصوص هنگامی که تغییرات بزرگی در حال وقوع است. نوسانات خلقی اغلب در ماه بعد در شدیدترین حالت خود هستند و گاهی اوقات در اواخر دوران بارداری نیز دوباره افزایش پیدا می‌کنند. ممکن است برایتان جالب باشد بدانید که حدود 10 الی 12 درصد زنان در دوران بارداری افسردگی را تجربه می‌کنند – تقریباً به تعداد زنانی که دچار افسردگی پس از زایمان می‌شوند. اگر هر زمانی در دوران بارداریتان بیش از دو هفته احساس افسردگی کردید، حتماً با پزشک خود تماس بگیرید.

وضعیت جنین در هفته پنجم بارداری

این هفته، برای اولین بار قلب کودک شما شروع به تیک‌تیک خواهد کرد! (نه شما و نه پزشکتان، هیچ‌کدام نمی‌توانید این صدا را بشنوید، اما ممکن است به شکل جنبش در سونوگرافی دیده شود.) کودک کوچولوی شما حسابی مشغول بزرگ شدن بوده است! حالا جنین دارای سه لایه‌ی متمایز است: اکتودرم بیرونی (outer ectoderm) که سیستم عصبی، گوش‌ها، چشم‌ها، گوش داخلی و بسیاری از بافت‌های همبند را تشکیل خواهد داد؛ اندودرم (endoderm) یا لایه‌ی داخلی که تبدیل به اندام‌های داخلی مثل ربه، روده و مثانه خواهد شد؛ و مزودرم میانی که در نهایت قلب و سیستم گردش خون را شکل خواهد داد. در هفته‌‌های آتی، مزودرم (mesoderm) به استخوان‌ها، عضلات، کلیه‌ها و اندام‌های تناسلی را تشکیل می‌دهد.

با اینکه باور کردنش بسیار سخت است، ولی کودک شما در این هفته همچنان باریک‌تر از حرف “I” انگلیسی است.  جنین در این مرحله کمتر شبیه یک گلوله بوده و بیشتر شبیه به یک لوله‌ی خمیده است. یک طرف این لوله در نهایت بدل به سر کودک شما و طرف دیگر پاهایش خواهند بود. بین این دو انتها، ستون فقرات کودک در حال شکل‌ گیری است و تا پایان هفته‌ی پنجم یک سری برآمدگی‌ها در پشت جنین فرم خواهد گرفت. این نقطه، آغاز شکل گیری سیستم عصبی مرکزی در کودک شماست.

مثل یک جوجه کوچک، فرزند شما هم یک کیسه‌ زرده پر از مواد غذایی دارد که به تغذیه‌اش کمک می‌کند. خون به وسیله‌ی قلب ابتدایی کودک شما در درون دیواره‌ی این کیسه جریان پیدا می‌کند و باز گردانده می‌شود. در این مرحله قلب کودک شما یک لوله‌ی کوچک است ولی تا هفته‌ی آینده بطن چپ و راست در آن شکل خواهد گرفت. ارگان‌های اصلی دیگر نیز به سرعت در حال شکل‌گیری هستند. نیم‌کره‌های چپ و راست در مغز کودک شما تا زمان شروع ماه دوم، شکل خواهند گرفت و دستگاه تنفسی‌‌اش هم به شکل یک مجرا در پشت صورتش شکل می‌گیرد و همزمان با رشد کودک توسعه ‌پیدا می‌کند به فرمی که در هنگام تکمیل ریه‌ها 23 شاخه در دو‌ طرف از آن منشعب شده است. دست‌ها و پاها به کل جوانه‌های کوچکی هستند و دست‌‌های کوچک‌اش در این مرحله ممکن است شروع به شکل گیری انگشتان کرده باشد. بالاخره کودک شما با چشم غیر مسلح قابل رویت شده است.

جنین در تصاویر سونوگرافی

چه تفاوت بزرگی در طی یک هفته شکل گرفته است! در هفته پنجم بارداری نوزاد شما به وسیله‌ی تصویر سونوگرافی قابل مشاهده است، به شکل یک گل سپید رنگ و به حالت جمع شده در ساک حاملگی است.

• اندازه جنین: یک‌ هجدهم تا یک‌ شانزدهم اینچ (حدود اندازه‌ی نقاط همین متن).
• مراحل مهم رشد جنین: سلول‌هایی که قلب و سیستم عصبی مرکزی را می‌سازند، در حال رشد هستند.
• آنچه شما می‌بینید: منطقه‌ی تیره، مایعی است که ساک حاملگی را پر می‌کند. در نهایت، این مایع توسط کیسه‌ای جایگزین خواهد شد که حاوی مایع آمنیوتیک است و کودک شما چند ماه بعد را در آن زندگی خواهد کرد. دایره‌ی سفید درون مایع، کیسه‌ی زرده نام دارد. قبل از اینکه جفت کاملاً تشکیل شود، کیسه‌ی زرده نقشی مهم در ارائه‌ی مواد مغذی‌ای که کودک شما برای رشد به آن‌ها نیاز دارد، ایفا می‌کند. مجاور کیسه‌ی زرده، علامت‌های + یک جنین خیلی زودرس را نشان می‌دهد. سونوگرافیست طول جنین را اندازه می‌گیرد (طول سر-کفل یا CRL) تا تاریخ وضع حمل را که LMP تخمین زده شده است، تأیید یا در آن تجدید نظر کند یا رشد جنین را ارزیابی کند.
  

تا پایان سه ماه‌ اول، کیسه زرده کاملا کوچک شده و دیگر با سونوگرافی قابل مشاهده نخواهد بود.

افزایش ادرار در این هفته

در همان آغاز هفته‌ی پنجم بارداری، رحم شما شروع به منبسط شدن می‌نماید و فشار بیشتری بر روی مثانه اعمال می‌کند. ممکن است حتی دقیقا پس از مراجعه به دستشویی همچنان حس نیاز به ادرار کردن را در خود احساس کنید، این مساله به خاطر فشار رحم بر روی مثانه‌تان اتفاق می‌افتد. بیائید به جنبه‌ مثبت قضیه نگاه کنیم، این رفت و آمد متعدد به دستشویی می‌تواند در نقش یک ورزش ملایم برای شما عمل کند؛ بنابراین نگران نباشید.

اگرچه ممکن است کاهش مصرف مایعات روزانه به منظور کم کردن دفعات مراجعه به دستشویی فکر خوبی به نظر برسد، اما باعث سرگیجه در شما می‌گردد و اکیدا توصیه نمی‌شود.

به اندازه کافی بخوابید

مهم نیست که چه احساسی داشته باشید، به خاطر بسپارید که خواب کافی تقویت‌کننده‌ای مطمئن برای خلق و خوست. هشت ساعت یا همین حدودها خواب مناسب، دنیایی تغییر در شما ایجاد می‌کند و همین الان ممکن است شما احساس کنید مدام در معرض این هستید که سر کار، جلوی تلویزیون و حتی وسط جمله‌هایتان خوابتان ببرد. این موضوع به لطف افزایش سطح پروژسترون، کاهش قند خون، کاهش فشار خون و افزایش حجم خون اتفاق می‌افتد.

نکته: درد یا احساس سوزش در هنگام ادرار در دوران بارداری، به هیچ وجه امری عادی محسوب نمی‌شود. این علائم احتمالا نشان‌دهنده‌ی ابتلای شما به یک عفونت مثانه‌ی شایع، به اسم التهاب مثانه است که گاهی همراه با تب بروز می‌کند. در صورت بروز این علائم به یک پزشک متخصص برای انجام تست وجود باکتری در ادراتان مراجعه کنید و از دارو‌های بی‌خطر برای بارداری استفاده نمایید.

بیشتر بدانید

رژیم غذایی در سه ماهه‌ اول بارداری
آزمایش ژنتیک در دوران بارداری
علت و علائم بارداری خارج رحم
زیبایی در دوران بارداری
علت سقط جنین در دوران بارداری چیست؟
علت خونریزی در بارداری چیست؟
تغییرات سینه زنان در دوران بارداری
رابطه جنسی در دوران بارداری

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – هفته ششم بارداری را نیز می‌توان به مانند هفته قبل (هفته پنجم بارداری) روزهای پر نوسان خلقی دانست. دقیقه‌ای خوش اخلاق و دقیقه دیگر حساس خواهید شد. این وضعیت کاملا طبیعی بوده و علت آن تغییرات شدید هورمونی بدن است. این هفته‌ها را شاید بتوان یکی از مهمترین دوران بارداری تلقی کرد چرا که بیشتر ناهنجاری‌های مادرزادی در این روزها شکل می‌گیرند.اما تغییرات بدن مادر در این هفته چگونه خواهد بود؟

وضعیت بدن مادر در هفته‌ ششم

می‌توانید به یاد آورید که تا چند هفته‌ی قبل شک داشتید آیا واقعا باردار هستید یا نه؟ کودک‌ شما در این مرحله حضور خود را به طور واضح و آشکار به شما نشان داده است. البته بعضی از این علائم سه ماهه‌ی اول کمی آزار‌دهنده هستند (خستگی، تهوع و استفراغ، سینه‌های دردناک، سردرد، سرگیجه و تغییرات خلق و خو) ولی سعی کنید خود را با شرایط جدید وفق داده به نیمه‌ی پر لیوان بنگرید. بدن شما مشغول انجام وظایف پیچیده‌ای‌ است و بیشتر این علائم بزودی فروکش خواهند ‌کرد. یکی از مسائل اساسی بارداری در این مقطع این است که شما احتمالا هنوز رازتان برای دیگران برملا نکرده‌اید! مادران گرامی به نکات زیر توجه داشته باشند:

یبوست به علت افزایش شدید هورمون پروژسترون پدید می‌آید که باعث کند شدن حرکت روده می‌گردد در این رابطه بایستی 

• در طول روز آب فراوان بنوشید.
• دستکم 15 دقیقه ورزش کنید.
• مصرف سبزی، میوه و غذاهای پر فیبر توصیه می‌گردد.

ترشحات واژینال: ترشحات روشن تا شیری سفید کاملا طبیعی است.

وضعیت جنین و رشد آن درون بدن

نکات مربوط به هفته‌ ششم بارداری

1. اگر آمادگی این کار را در خود احساس می‌کنید، خبر بارداریتان را با خانواده و دوستان نزدیک در میان بگذارید.
2. وظیفه‌ی رسیدگی به حیوانات خانگی را کاملا به همسرتان بسپارید. به عنوان مثال از تماس داشتن با گربه خانگی پرهیز کنید. زیرا بیماری منتقله از گربه (توکسوپلاسموز) می‌تواند باعث سقط جنین گردد.
3. شروع به بررسی و انتخاب دارو‌ی ضد تهوع مناسب نمایید. (درمان خانگی حالت تهوع و استفراغ)

اصطلاحات هفته ششم

بند ناف: بندی است که درون رحم جنین در حال رشد را به مادر متصل می‌کند. بند ناف از یک سمت به شکم نوزاد و از طرف دیگر به جفت متصل است. این بافت در طی هفته‌ پنجم تا هفتم بارداری شکل می‌گیرد.

مطالب مرتبط با هفته ششم بارداری

لزوم مصرف پروتئین در بارداری
خطرات سیگار در بارداری برای جنین
نکاتی در مورد مصرف مایعات در بارداری

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – زایمان در آب یکی از روش‌های جدید برای حمل وضع می‌باشد که نظر بسیاری از زنان باردار را به خود جلب کرده است. خانم‌هایی که قبلا از این روش برای به دنیا آوردن فرزند خود استفاده کرده‌اند ابراز می‌دارند که این روش فشار روحی و درد کمتری به همراه دارد و خاطره شیرین‌تری از زایمان را در ذهن آن‌ها باقی گذاشته است. با این وجود عده‌ای نیز مخالف این روش از زایمان می‌باشند و خطر انتقال بیماری به کودک و احتمال خفگی نوزاد را جزو مخاطرات این روش می‌دانند. ما در ادامه این مطلب مزایای زایمان در آب و عوارض زایمان در آب را برای شما بیان خواهیم کرد.

مزایای زایمان در آب چیست؟

• کاهش احتمال نیاز به انجام اپیزیاتومی یا همان برش پرینه در زایمان طبیعی
• انجام شدن زایمان بصورت طبیعی که قطعا سالم‌تر از سزارین است
• زایمان طبیعی در آب می‌تواند دردهای انقباضی شکم را کاهش دهد (این روش از زایمان، تفاوتی با زایمان طبیعی نداشته و تنها در کاستن از درد موثر است و نباید توقع زایمان بدون درد داشت.)
• زنانی که در آب زایمان می‌کنند، نسبت به سایر افراد کمتر نیاز به آرام‌ بخش و مسکن دارند.
• کاهش احتمال نیاز به تزریق داروی بیهوشی اپیدورال (اپيدورال روشی برای كاهش درد در زايمان می‌باشد که در آن تزريق داروی بی‌حسی به قسمتی از گودی كمر شما، با استفاده از يك سوزن خميده و توخالی است.)
• در این روش مادر می‌تواند در هر حالتی که راحت‌تر است قرار بگیرد که این امر برای زایمان راحت‌تر است.
• با کاهش استرس، هورمون‌های استرس (که موجب افزایش فشار خون می‌گردند) کمتر در بدن مادر تولید می‌شود و فشار خون مادر در حین تولد کاهش می‌یابد.
• خوابیدن و نشستن در آب باعث تولید اندورفین می‌شود که مهار‌کننده درد است.

متخصصان اظهار دارند که این نوع زایمان برای کسانی که دوره بارداری سالم و عادی را گذرانده‌اند و بیماری ثانویه‌ای ندارند پیشنهاد می‌گردد.

عوارض زایمان در آب چیست؟

نویسندگان مختلفی عوارض بدی را درباره زایمان در آب مننتشر کرده‌اند. برخی از این عواض شامل موارد زیر است:

• مرگ بی‌دلیل نوزاد
• احتمال خفگی
• مسمومیت با آب (هیپوناترمی)
• ورود آب به ریه‌های نوزاد و آسپیراسیون آب که می‌تواند منجر به بیماری تنفسی گردد
• پارگی بند ناف و عفونت‌های دیگر از جمله سودوموناس باکتریمی

چه موقع انجام زایمان در آب امکان پذیر است؟

زایمان در آب برای همه خانم‌ها قابل انجام نیست. شرایط کلی برای این عمل به شرح زیر است:

• در طول دوران بارداری نباید هیچ عارضه‌ای در مادر وجود داشته باشد
• ضربان قلب نوزاد باید خوب باشد و پیش از زایمان مدفوع نکرده باشد
• مادر باید عفونت یا پارگی طولانی ‌مدت کیسه آب نداشته باشد
• لگن مادر باید در شرایط مناسب باشد و بچه هم خیلی درشت نباشد
• زنانی که مایل به انجام زایمان در آب می‌باشند نباید به بیماری دیابت، بیماری قلبی، کلیوی و نیز به بیماری هرپس مبتلا باشند.

آموزش زایمان در آب

معمولا زنان قبل از آموزش، از انجام زایمان در آب احساس نگرانی دارند. به همین دلیل به خانم‌هایی که می‌خواهند از این روش به عنوان یک روش کمکی برای کم کردن به دردهای زایمانی استفاده کنند توصیه می‌شود حتما کلاس‌های آموزشی را گذرانده و از مراکزی که کار زایمان در آب را انجام می‌دهند، بازدید کنند.

این کلاس‌ها به صورت استاندارد به مدت 8 هفته و از هفته بیستم بارداری شروع می‌شود؛ در این کلاس‌ها، وان آب نیز با درجه حرارت بدن تنظیم شده و تمام پروسه زایمان زیر آب همراه با فیلم‌های آموزشی مرور و تمرین می‌شود. زنان باید همراه با همسران یا همراهی که قرار است در زمان زایمان او را همراهی کند در این کلاس‌ها حاضر شوند؛ چرا که ممکن است در مراحل زایمان، مشکلی پیش آید که در صورت عدم آشنایی همسر و همراه با این مشکلات و پروسه زایمان، می‌تواند باعث ترس و وحشت همراه شده و این اضطراب و نگرانی به زنان در زمان زایمان منتقل شود.

روش‌های انجام زایمان زیر آب

زایمان در آب به دو روش انجام می‌گیرد:

روش اول: خانم باردار قبل از زایمان، تمام مراحل زایمان را در زیر آب انجام می‌دهد و زمانی که دهانه رحم کاملا باز شده و برای بیرون آمدن بچه آماده می‌شود، روی تخت زایمان رفته و مرحله آخر زایمان را روی تخت انجام می‌دهد.

روش دوم: خانم باردار تمام مراحل زایمان و درد‌های زایمانی را داخل آب تجربه کرده و نوزاد نیز در آب متولد و در آب رها می‌شود. پرسنل اتاق زایمان بچه را از زیر آب گرفته و به مراحل دیگر زایمان کمک و رسیدگی می‌کنند.

فرایند و مراحل زایمان در آب چگونه است؟

در ایالات متحده آمریکا، پزشکان بعد از ده ثانیه نوزاد را از آب بیرون می‌کشند. از نظر فیزیولوژیکی، جفت، اکسیژن مورد نیاز کودک را تأمین می‌کند و هرگز نمی‌توان پیش‌بینی کرد که چه مدت بعد از جدا شدن جفت از نوزاد، جریان اکسیژن متوقف می‌شود. بنابراین بهتر است بعد از اینکه نوزاد به دنیا آمد برای دقایقی در آغوش مادر رها شود. بند ناف نیز انتقال اکسیژن لازم به نوزاد را تضمین می‌کند. درجه حرارت آب باید به گونه‌ای باشد که مادر در آن احساس آرامش کند. (معمولاً بین ۳۵ -۳۷ درجه سانتیگراد مناسب است.) دمای آب نباید بیشتر از ۳۸ درجه سانتیگراد باشد، زیرا دمای بدن مادر بالا می‌رود و ضربان قلب نوزاد افزایش می‌یابد. بهتر است زمانی که مادر درون آب است، مقدار زیادی آب بنوشد و روی صورت و گردن او آب خنک اسپری شود. می‌توان از یک پارچه بیا نی نی و خنک نیز استفاده کرد و آن را روی صورت و گردن او قرار داد.

با مطالعه درباره این موضوع، اولین و ساده‌ترین پرسشی که در ذهن نقش می‌بندد این است که تنفس نوزاد زیر آب چگونه است؟ عوامل متعدد و طبیعی در جلوگیری از بلعیدن آب توسط نوزاد، در اولین لحظه تولد دخالت دارند. اکسیژن مورد نیاز در دوران جنینی از جفت و از طریق بند ناف تأمین می‌شود. اما جنین از هفته دهم به بعد، با حرکت دادن عضلات بین دنده‌ای و دیافراگم یک الگوی منظم و موزون شروع به تمرین تنفس می‌کند. مایعات ریوی داخل ریه جنین وجود دارند که از لحاظ شیمیایی به مایعات معده شبیه هستند. این مایعات وارد دهان جنین شده و بلعیده می‌شوند. مقدار بسیار کمی از مایع آمنیوتیک در رحم مادر وجود دارد. ۲۴- ۴۸ ساعت قبل از شروع دردهای زایمان، مقدار پروستاگلاندین از جفت به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد که منجر به کاهش و یا توقف حرکات تنفسی جنین می‌گردد. (FBM) یا به تعویق افتادن کار عضلات دیافراگم و عضلات بین دنده‌ای، جریان خون به اعضای حیاتی بدن از جمله مغز، افزایش می‌یابد. زمانی که نوزاد به دنیا می‌آید، هنوز مقدار پروستاگلاندین زیاد است و عضلات تنفسی به راحتی فعالیت نمی‌کنند. یکی دیگر از عواملی که دانشمندان معتقدند که بر این موضوع مؤثر است، درجه اختلاف دما است.

درجه حرارت آب نزدیک به درجه دمای بدن مادر است و همین شباهت مانع از تشخیص نوزاد در ایجاد و درک تغییرات می‌شود. هر چقدر دمای آب پایین‌تر باشد، نوزاد کمتر برای نفس کشیدن تحریک می‌شود. یکی دیگر از نکات مهم که به آن توجه نمی‌شود، این است که آب و مایعات داخل ریه جنین هر دو هیپرتونیک هستند؛ بنابراین حتی اگر آب وارد دهان نوزاد هم شود، نمی‌تواند به داخل ریه نفوذ کند؛ زیرا هر دوی این مایعات سنگین و متراکم‌اند و نمی‌توانند با یکدیگر در یک جا جمع شوند. به این موضوع نیز توجه داشته باشید که نوزاد به دنیا آمده از طریق بند ناف به مادر متصل است. حنجره تحت پوشش گیرنده‌های چشایی قرار دارد و تعداد این گیرنده‌ها، پنج برابر بیشتر از گیرنده‌های روی زبان می‌باشد؛ بنابراین به محض اینکه ماده‌ای از حنجره بگذرد، گیرنده‌های چشایی فعال و حنجره به طور خودکار بسته شده و آب به جای اینکه استنشاق شود، بلعیده می‌شود. خداوند این واکنش را در تمامی نوزادان گذاشته است تا به آسانی از شیر مادر تغذیه کنند. بعد از ۶ – ۸ ماهگی این ویژگی به طور مرموزی ناپدید می‌شود. نوزاد آنقدر باهوش است که می‌تواند تشخیص دهد که چه ماده‌ای در گلوی اوست و فرق میان شیر مادر، شیر گاو و مایع آمینوتیک را تشخیص دهد.

نوع تنفس و طریقه خوردن غذاهای مختلف مادر با توجه به تنوع آن تغییر می‌کند. تمامی این عوامل منجر می‌شود تا کودکی که درون آب به دنیا می‌آید، تا زمانی که از آب گرفته می‌شود نفس نکشد و نفس کشیدن او همانند زمانی باشد که داخل رحم مادر است و به محض اینکه از آب گرفته می‌شود شروع به نفس کشیدن می‌کند. به عبارت دیگر، به محض اینکه نوزاد از آب گرفته و متوجه تغییر محیط می‌شود، یک سری از تغییرات شیمیایی و هورمونی و پاسخ‌های فیزیکی درون بدن او رخ می‌دهد و شروع به تنفس می‌کند. در واقع اتفاقات مختلفی در بدن نوزاد رخ می‌دهد. عملکرد گردش خون جنین به گردش خون نوزاد تبدیل می‌شود. ریه‌ها برای اولین بار اکسیژن را تجربه می‌کنند. دانشگاه‌ها و مراکز پزشکی، سال‌هاست که به دانشجویان خود آموزش می‌دهند که اولین نفس نوزاد به فشار عبور از مجرای زایمان بستگی دارد و سپس در قفسه سینه بر اثر فشار خلائی ایجاد می‌شود که برای پر شدن این خلاء، نوزاد شروع به تنفس می‌کند. البته در حال حاضر دانشمندان دریافته‌اند که این موضع صحت نداشته و هیچ خلائی وجود ندارد. روی نوزادی که در آب به دنیا می‌آید، مکانیسم‌های بالا اتفاق می‌افتد و منتظر می‌ماند تا از آب گرفته شود و تنفس طبیعی خود را آغاز کند.