دسته: بارداری و زایمان

نوشته‌شده در

زمان شنیدن صدای قلب جنین در سونوگرافی

زمان شنیدن صدای قلب جنین در سونوگرافی
زمان شنیدن صدای قلب جنین در سونوگرافی از هفته ششم بارداری به بعد است. البته ممکن است به دلیل وجود چربی شکمی، نفوذ ناپذیری دیواره رحم و یا تخمین نادرست سن بارداری، صدای قلب جنین در اولین سونوگرافی شنیده نشود.

زمان شنیدن صدای قلب جنین در سونوگرافی
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – شنیدن ضربان قلب نوزاد برای اولین بار لحظه‌ای فراموش نشدنی و مهیج برای پدر و مادر است. لحظه‌ای که آنها از وجود فرزند دلبندشان در رحم مادر اطمینان حاصل می‌کنند. اما زمان شنیدن صدای قلب جنین، چه زمانی است؟ تعداد طبیعی ضربان قلب جنین چه مقدار است؟ و آیا ضربان قلب جنین را می‌توان بدون هیچ دستگاهی، با گوش انسان، شنید؟

زمان شنیدن صدای قلب جنین

ضربان قلب جنین ابتدا توسط سونوگرافی واژینال، پس از گذشت ۵/۵ تا ۶ هفته از بارداری، تشخیص داده می‌شود. این زمانی است که اولین نشانه‌های زندگی جنین در داخل رحم قابل مشاهده است.
پس از ۶ تا ۷ هفته پس از بارداری، ضربان قلب جنین بهتر قابل تشخیص است. در این زمان پزشک اولین سونوگرافی شکمی یا واژینال را برای بررسی وضعیت بارداری انجام می‌دهد.
 

نتایج اولین سونوگرافی بارداری

پس از آنکه آزمایش خون، مثبت بودن بارداری را اعلام کرد، پزشک اولین سونوگرافی را در حدود هفته‌های ۷ و ۸ بارداری، تجویز می‌کند. البته برخی از پزشکان اولین سونوگرافی را در هفته‌های ۱۱ تا ۱۴ بارداری انجام می‌دهند.
در صورت بروز یکی از موارد زیر، پزشک در هفته ششم بارداری سونوگرافی را انجام می‌دهد.
  • وجود شرایط خاص پزشکی
  • تجربه سقط جنین
  • وجود مشکل در بارداری‌های پیشین 

در اولین سونوگرافی بارداری، پزشک یا تکنسین اولتراسوند موارد زیر را بررسی می‌کند:

  • تایید سلامت بارداری و عدم وجود بارداری مولار یا بارداری خارج از رحم.
  • بررسی ضربان قلب کودک
  • اندازه گیری تاج تا سرین (طول) جنین، که موجب تخمین سن بارداری می‌شود.
  • تعیین سن دقیق بارداری

زمان شنیدن صدای قلب جنین در سونوگرافی

ضربان قلب جنین

در هفته ۶ تا ۷ بارداری ضربان قلب جنین باید بین ۹۰ تا ۱۱۰ ضربه در دقیقه باشد. با شروع هفته نهم، ضربان قلب جنین بایستی به ۱۴۰ تا ۱۷۰ ضربه در دقیقه برسد.

 تعداد نرمال ضربان قلب جنین در دوران بارداری

دلیل نشنیدن ضربان قلب جنین

ممکن است در اولین سونوگرافی قادر به شنیدن ضربان قلب جنین نباشید. جایی برای نگرانی نیست، زیرا سن بارداری کم است و نشنیدن صدای قلب جنین، دلیل بر وجود مشکلی نیست.
پزشک ممکن است به شما توصیه کند که یک سونوگرافی دیگر ۱ تا ۲ هفته بعد انجام دهید.

دلایل دیگری که ممکن است ضربان قلب جنین را نشنوید عبارتند از:

  • دیواره نفوذ ناپذبر رحم
  • داشتن چربی شکمی
  • کمتر بودن سن بارداری، از آن چه فکر می‌کنید

اگر هیچ ضربان قلبی تشخیص داده نشود، پزشک ابعاد جنین را بررسی خواهد کرد. اگر جنین با طول تاج تا سرین بیش از ۵ میلی متر، ضربان نداشته باشد، نگران کننده است.

پس از ۶ هفته از بارداری، اگر ساک حاملگی در سونوگرافی دیده نشود، پزشک نگران خواهد شد. ممکن است برای تأیید حاملگی درخواست آزمایش خون کند یا بخواهد چند روز بعد سونوگرافی دیگری انجام دهید.

یک مطالعه طولی در سال ۱۹۹۹ بر روی ۳۲۵ زن در انگلستان که سابقه سقط جنین را داشتند، انجام شد. نتایج نشان داد که اگر ضربان قلب جنین در هفته ۶ بارداری تشخیص داده شود، احتمال ادامه بارداری ۷۸ ٪ است. در هفته ۸ بارداری، احتمال سلامت بارداری ۹۸ درصد است و بعد از ۱۰ هفته به ۹۹.۴ درصد می‌رسد.

ابزار شنیدن صدای قلب جنین

در اولین سونوگرافی، پزشک یا تکنسین اولتراسوند از سونوگرافی ترانس واژینال یا سونوگرافی شکمی ۲ بعدی یا ۳ بعدی استفاده می‌کند.
سونوگرافی ترانس واژینال در ابتدای دوران بارداری برای دریافت یک تصویر واضح از جنین استفاده می‌شود. سونوگرافی سه بعدی نیز این امکان را می‌دهد تا پزشک بتواند عرض، ارتفاع و عمق جنین و اندام شما را بهتر ببیند.

شنیدن صدای قلب جنین با گوش انسان

تشخیص ضربان قلب جنین برای گوش انسان بسیار دشوار است، اما غیر ممکن نیست.
برخی مادران باردار ادعا می‌کنند که می‌توانند ضربان قلب جنین را از طریق شکم خود بشنوند. این اتفاق ممکن است در یک اتاق آرام در طول سه ماهه دوم یا سوم بارداری رخ دهد. اگر نتوانستید ضربان قلب جنین را در خانه بشنوید، نگران نشوید.
در صورتی که نسبت به ضربان قلب جنین نگران هستید، مطمئن‌ترین گزینه این است که از پزشک خود بخواهید تا یک سونوگرافی برای شما تجویز کند. بدین ترتیب می‌توانید اطمینان حاصل کنید که ضربان قلب کودک شما طبیعی است.

زمان شنیدن صدای قلب جنین

استفاده از اپلیکشن‌ها و گجت‌ها برای شنیدن صدای قلب جنین

در حال حاضر صد‌ها برنامه، اپلکیشن و گجت در تبلیغات خود ادعا می‌کنند که امکان شنیدن صدای قلب جنین در منزل را برای پدر و مادر فراهم می‌کنند. اما پزشکان در مورد استفاده از این دستگاه‌ها و برنامه‌ها در منزل، به پدر و مادر‌ها هشدار می‌دهند.
کیفیت این برنامه‌ها و دستگاه‌ها بسیار متفاوت است. آن‌ها ممکن است ضربان قلب جنین را به درستی گزارش نکنند و موجب نگرانی و استرس بی مورد شوند.
بهتر است با پزشک خود صحبت کنید و از او بخواهید که یک دستگاه خانگی مناسب را به شما توصیه کند. دستگاهی که استفاده از آن در دوران بارداری مشکلی ایجاد نکند.

تغییرات ضربان قلب جنین در دوران بارداری

در دوران بارداری، رشد و تکامل قلب جنین ادامه خواهد یافت. ضربان قلب جنین در طول هفته‌های اول بارداری بین ۹۰ تا ۱۱۰ ضربان در دقیقه است. با افزایش سن بارداری، ضربان قلب جنین نیز افزایش می‌یابد و در هفته‌های ۹ تا ۱۰ بارداری به اوج خود، بین ۱۴۰ تا ۱۷۰ بار در دقیقه، می‌رسد.
پس از آن، ضربان قلب طبیعی جنین در سه ماهه دوم و سوم بارداری، بین ۱۱۰ و ۱۶۰ ضربان در دقیقه در نظر گرفته می‌شود. به یاد داشته باشید، ضربان قلب جنین در طول بارداری و در هر بار ویزیت پزشک، ممکن است متفاوت باشد.

اگر ضربان قلب جنین خیلی آهسته، خیلی سریع یا نامنظم باشد، پزشک آن را بررسی می‌کند. در موارد نادر ممکن است قلب جنین دچار مشکل باشد. به همین دلیل است که پزشک در هر ویزیت دوران بارداری ضربان قلب جنین را کنترل می‌کند.
اگر پزشک در مورد رشد قلب جنین نگرانی داشته باشد، ممکن است یک اکو قلب جنین برای بررسی بیشتر وضعیت قلب جنین تجویز کند.

زمان شنیدن صدای قلب جنین در سونوگرافی

سخن آخر

  • پزشک در دوران بارداری، در هر معاینه، ضربان قلب را کنترل می‌کند.
  • زمان شنیدن صدای قلب جنین، ازهفته ششم بارداری  به بعد است.
  • اگر در مورد ضربان قلب جنین نگران هستید، با پزشک خود صحبت کنید.
برگرفته از: healthline

نوشته‌شده در

درمان عفونت ادراری در بارداری

درمان عفونت ادراری در بارداری

درمان عفونت ادراری در بارداری

عفونت ادراری زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌هایی خارج از بدن خانم داخل مجرای ادرار او قرار گرفته و باعث ایجاد عفونت می‌شود. زنان بیشتر از مردان به عفونت ادراری مبتلا می‌شوند. آناتومی خانم‌ها باعث می‌شود که باکتری‌های موجود در واژن یا نواحی رکتوم وارد مجاری ادراری شود زیرا این دو ناحیه به هم نزدیک است.

چرا عفونت ادراری در بارداری شایع است؟

دلیل شیوع عفونت ادراری در بارداری به این دلیل است که جنین در حال رشد میتواند به مثانه و مجاری اداری فشار وارد کرده و باعث ورود باکتری و نشت آن به ادرار شود.

تغییرات جسمی در دوران بارداری نیز می‌تواند موجب عفونت ادراری شود. در اوایل هفته شش بارداری زنان باردار اتساع مجاری ادراری را تجربه می‌کنند، مجاری ادراری که منبسط می‌شود تا زایمان ادامه پیدا می‌کند.

مجاری ادراری بزرگتر همراه با افزایش حجم مثانه باعث می‌شود ادرار در مجاری ادراری بیشتر بماند و باکتری‌ها رشد کنند.

عفونت ادراری در دوران بارداری امری شایع است

علائم عفونت ادراری در بارداری

عفونت ادراری در زمان بارداری نشانه‌هایی دارد که عبارت است از:

  • ادرار ابری یا آغشته به خون
  • سوزش ادرار و خارش
  • درد لگن و کمر
  • تکرر ادرار
  • تب
  • حالت تهوع و استفراغ

بین 2 تا 10 درصد زنان باردار در طول بارداری عفونت ادراری را تجربه می‌کنند. زنانی که قبلا عفونت ادراری را تجربه کرده‌اند در دوران بارداری بیشتر در معرض ابتلا به عفونت قرار دارند. در مورد زنانی که چندین فرزند دارند نیز همین اتفاق می‌افتد.

آیا عفونت ادراری در بارداری خطرناک است؟

هرگونه عفونت در دوران بارداری می‌تواند برای مادر و جنین خطرناک باشد. مهمترین خطر نیز افزایش احتمال زایمان زودرس است. عفونت ادراری اگر درمان نشود می‎تواند بعد از زایمان مشکلاتی را ایجاد کند که از جمله آنها بیماری پیلونفریت است، یک بیماری خطرناک برای مادر و نوزاد که به کلیه‌های مادر آسیب می‌زند.

بنابراین در صورت بروز علائم عفونت ادراری در بارداری به پزشک اطلاع دهید. اگر پزشک به شما آنتی بیوتیک تجویز کرد حتما دوره مصرف را تمام کنید تا عفونت از بین برود.

درمان عفونت ادراری در بارداری

شما می‌توانید برای جلوگیری از ابتلا به عفونت ادراری در بارداری موارد زیر را رعایت کنید:

  • مثانه را به طور مکرر تخلیه کنید، به ویژه قبل و بعد از رابطه جنسی
  • لباس زیر پنبه‌ای بپوشید
  • شب‌ها لباس زیر نپوشید
  • از دوش و اسپری استفاده نکنید
  • مقدار زیادی آب بنوشید
  • از شستشوی ناحیه تناسلی با صابون خودداری کنید

بیشتر عفونت‌های ادراری در دوران بارداری نیاز به مصرف یک دوره آنتی بیوتیک دارند. پزشک معمولا آنتی بیوتیک بی‌ضرر در بارداری را به شما تجویز می‌کند. اگر عفونت ادراری پیشرفته باشد نیاز به آنتی بیوتیک قوی‌تر یا حتی وریدی است.

آنتی بیوتیک برای درمان عفونت ادراری

درمان خانگی عفونت ادراری در بارداری

  • آب زیاد بنوشید: ادرار منظم می‎تواند به دفع باکتری از مجاری ادراری کمک کرده و از عفونت جلوگیری کند. برای اینکه نیاز به مایعات برطرف شود بهتر است در طول روز دست کم 8 لیوان آب بنوشید.
  • مصرف ویتامین C را افزایش دهید: برخی شواهد نشان می‌دهد افزایش میزان ویتامین C می‌تواند در برابر عفونت‌های دستگاه ادراری شما را محافظت کند. تصور می‌شود که ویتامین C با افزایش اسیدیته ادرار عفونت را از بین می‌برد. فلفل قرمز، پرتقال، گریپ فروت و کیوی همگی حاوی مقدار کافی ویتامین C هستند.
  • پروبیوتیک مصرف کنید: پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم‌های مفیدی هستند که از طریق مواد غذایی یا مکمل‌ها مصرف می‌شود. آنها می‌توانند تعادل سالم باکتریها را در روده ایجاد میکند. پروبیوتیک‌ها به صورت مکمل در دسترس هستند و می‌توان آنها را در لبنیات نیز یافت.
  • عادت‌های سالم ایجاد کنید: جلوگیری از عفونت ادراری با رعایت چند نکته بهداشتی شروع می‌شود. ابتدا مهم است که مثانه را مدت طولانی، پر نگه ندارید. این کار میتواند به ایجاد باکتری منجر شود. ادرار بعد از مقاربت جنسی می‌تواند به جلوگیری از شیوع باکتری کمک کند. هنگامی که از دستشویی استفاده می‌کنید حتما از جلو به عقب پاک کنید تا از شیوع باکتری به مجاری ادراری پیشگیری شود.
نوشته‌شده در

یائسگی زودرس، تهدیدِ جدی برای دخترانِ امروز

یائسگی زودرس، تهدیدِ جدی برای دخترانِ امروز

یائسگی زودرس، تهدیدِ جدی برای دخترانِ امروز

بیا نی نی: شاید تا چند سال پیش همه ما با شنیدن کلمه «یائسگی» یاد خانم‌هایی می‌افتادیم که سنی از آنها گذشته بود. اما در این چند سال اخیر بسیاری از دختران و حتی مادران در اوج جوانی به دلایل مختلفی یائسه می‌شوند. متاسفانه روند یائسگی زودرس در حال افزایش است در صورتی که به راحتی می‌توان با روش‌های ساده‌ای از بروز آن جلوگیری کرد. به همین دلیل ما در گفتگو با فاطمه ذکایی، کارشناس مامایی و طب سنتی، از او درباره این مشکل در حال افزایش زنان پرسیدیم.
اختلال و تخمدان‌هایی که از کار می‌افتند!
یائسگی زودرس ممکن است به دلیل کوچک شدن و از کار افتادن تخمدان‌ها و اختلال در محور هیپوفیز، هیپوتالاموس و تخمدان اتفاق بیفتد و یا مصرف دارو‌های مختلف، چاقی، استرس، شوک‌های ناگهانی، تغذیه نا‌مناسب و اختلالات هورمون‌های درون‌ریز مانند غدد فوق کلیه و تیروئید سبب بروز آن شوند. زنانی که زودتر از سن 35 سالگی عادت ماهیانه آنها برای همیشه قطع می‌شود دچار یائسگی زودرس می‌شوند که متاسفانه این روز‌ها بسیار شایع شده است.
به نشانه‌ها توجه کنید
– اولین و شایع‌ترین علامتی که توجه خانم‌ها را نسبت به این موضوع مشکوک می‌کند،‌قطع عادت ماهیانه است.
– معمولا این خانم‌ها از گُرگرفتگی و داغ شدن ناحیه سر و گردن و صورت گله‌مند هستند.
– قطعی‌ترین تشخیص برای یائسگی زودرس، مراجعه به متخصص زنان و زایمان و انجام‌آزمایش‌های هورمونی است. در این آزمایش‌ها علاوه بر اندازه‌گیری سطح هورمون‌ها، پزشک می‌تواند تشخیص دهد که آیا هنوز ارتباط تخمدان با هیپوفیز و هیپوتالاموس برقرار است یا نه. در مراحل پیشرفته‌تر یائسگی زودرس، سونوگرافی واژینال انجام می‌گیرد تا سایز تخمدان مشخص شود.

 

پیشگیری بهتر از درمان است
– برای پیشگیری از یائسگی زودرس، ورزش،‌تغذیه سالم و دوری از استرس بسیار موثر است. البته طبیعی است که در جامعه و جهان امروز نمی‌توان بدون استرس زندگی کرد اما می‌توان با کسب مهارت‌های زندگی و اجتماعی این میزان استرس را به حداقل رساند.
– پرهیز از خوردن بیش از حد غذا‌هایی که حاوی مقدار زیادی چربی‌های اشباع‌شده هستند و غذا‌هایی مانند انواع سرخ‌کردنی‌ها، شیرینی‌ها‌، فست‌فود و نوشابه‌های گازدار در پیشگیری از بروز یائسگی زودرس بسیار موثر هستند.
– غذا‌های ساده، تازه‌خوری غذا‌ها و استفاده از مواد غذایی تازه به جای خوردن غذا‌های فریز شده
– نخوردن چند غذای مختلف در یک وعده غذایی و تنوع دادن به غذا‌ها در روز‌های مختلف
– خوردن تنها یک نوع ‌میوه در روز و تنوع بخشیدن به نوع میوه در روز‌های مختلف
– استفاده از جوانه‌ها و دانه‌ها عادت کنند

 

استرس خود را مدیریت کنید
خوشبختانه اکنون کلاس‌ها و برنامه‌های آموزشی متنوع و مختلفی در زمینه بهبود سطح زندگی در همه ابعاد برگزار می‌شود که از آن جمله می‌توان به کلاس‌های روان‌درمانی و کارگروه‌های روانشناسی اشاره کرد. خانم‌ها با استفاده از آموزش‌های این دوره‌ها و کلاس‌ها، مهارت‌های فکر بهتر و مهار خشم و استرس را فرا می‌گیرند تا بتوانند زندگی و اضطراب خود را مدیریت کنند. چون استرس عامل بسیار مهمی در بروز یائسگی زودرس است.
یائسگی زودرس درمان دارد؟
متاسفانه در طب رایج هیچ‌گونه درمانی برای یائسگی زودرس وجود ندارد. در طب رایج، متخصصان تنها برای جلوگیری از ابتلای خانم‌های یائسه شده به پوکی استخوان، برای آنها ویتامین D، کلسیم، هورمون‌های استروژن و پروژسترون تجویز می‌کنند. این هورمون‌ها درواقع برای این تجویز می‌شوند که دوره عادت ماهیانه را به صورت مصنوعی وادار به فعالیت کنند. البته تجویز این دارو‌ها و هورمون‌ها برای خانم‌هایی که زمینه سرطان‌های وابسته به هورمون دارند با احتیاط و تحت شرایط خاصی تجویز می‌شود چون احتمال بروز بیماری‌های قلبی و عروقی وجود دارد.
جالب است بدانید که احتمال درمان یائسگی در طب سنتی زیاد است. چرا که کارشناسان این طب با روش خود بر روی تخمدان‌ها، مغز و هیپوفیز خانم‌هایی که ظرفیت دارند به حالت عادی برگردند کار کرده و آنها را درمان می‌کنند.

نوشته‌شده در

سونوگرافی غربالگری، روش تشخیص سندرم داون

سونوگرافی غربالگری، روش تشخیص سندرم داون
سونوگرافی غربالگری یکی از روش‌های تشخیص احتمال ابتلای جنین به سندروم داون است. در این سونوگرافی تیغه استخوان بینی و مایع پشت گردن جنین اندازه‌گیری می‌شود و با نتایج حاصل از آزمایش خون ترکیب می‌شود تا ریسک ابتلای جنین به سندرم داون را مشخص کند.

سونوگرافی غربالگری، روش تشخیص سندرم داون
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – زنان باردار بایستی به طور منظم آزمایش خون و سونوگرافی غربالگری انجام دهند. بدین ترتیب اطلاع می‌یابند که آیا نوزادشان در معرض خطر سندرم داون و سایر بیماری‌ها قرار دارد یا خیر. اگر جنین ریسک بالای ابتلا به این بیماری‌ها را داشت، آزمایش‌های بیشتری برای تشخیص قطعی انجام خواهد شد.
 

دلیل انجام سونوگرافی غربالگری سندرم داون چیست؟

در هر ۱۱۰۰ کودک، ۱ کودک با سندرم داون متولد می‌شود. این بیماری ژنتیکی منجر به ناتوانی‌های ذهنی، ظاهری متفاوت و برخی مشکلات رشدی و سلامتی در کودک می‌شود.
در هر سلول بدن انسان، ۲۳ جفت کروموزوم وجود دارد. سندرم داون زمانی اتفاق می‌افتد که نوزاد با یک کپی اضافی از کروموزوم ۲۱ در سلول‌های خود متولد می‌شود (سندرم داون ‘trisomy ۲۱’ نیز نامیده می‌شود).

دو نوع آزمایش پیش از تولد برای تشخیص سندرم داون وجود دارد:

  • تست‌های غربالگری: این تست‌ها به شما پاسخ قطعی نمی‌دهد، اما اگر جنین دارای ریسک بالای ابتلا به سندرم داون باشد، به شما اطلاع می‌دهند. تست‌های غربالگری به مادر و جنین آسیبی نمی‌رسانند.
  • تست‌های تشخیصی: این تست‌ها بسیار دقیق هستند و به شما پاسخ قطعی می‌دهند. آزمایشات تشخیصی معمولا برای زنانی که جنین‌شان، بر اساس نتایج آزمایش‌های غربالگری، در معرض خطر بالایی هستند، تجویز می‌شوند. انجام آزمایش تشخیصی خطر سقط جنین را افزایش می‌دهد، بنابراین به طور معمول برای همه زنان توصیه نمی‌شود.
 

سونوگرافی غربالگری سه ماهه اول 

سونوگرافی غربالگری، روش تشخیص سندرم داون

چه کسانی این تست را انجام می‌دهند؟

غربالگری سه ماهه اول آزمایشی ایمن و اختیاری برای همه زنان باردار است. این آزمایش برای بررسی ریسک ابتلا به برخی از نقایص مادرزادی در جنین مانند سندرم داون، سندرم ادوارد (تریزومی ۱۸)، تریزومی ۱۳ و بسیاری از اختلالات کروموزومی و همچنین مشکلات قلبی است.
 

غربالگری سه ماهه اول شامل چه مواردی چیست؟

غربالگری سه ماهه اول شامل دو مرحله است.
  1. آزمایش خون برای بررسی سطوح دو ماده – پلاسما پروتئین A. پلاسمای (PAPP-A) و گونادوتروپین کوریونی انسان را بررسی می‌کند.
  2. سونوگرافی غربالگری که بنام سونوگرافی ان تی (NT) نیز شناخته می‌شود. تیغه استخوان بینی و مایع پشت گردن جنین را اندازه گیری می‌کند. حجم بالای مایع می‌تواند نشانه‌ای از وجود بیماری باشد.

ترکیب نتیجه آزمایش خون و سونوگرافی غربالگری میزان احتمال ابتلای جنین به سندرم داون را تعیین می‌کند. با این حال، این آزمایش یک تشخیص قطعی نیست. بسیاری از زنانی که در سونوگرافی غربالگری نتایج غیر طبیعی داشته‌اند، نوزادان سالمی را به دنیا آورده‌اند.

تصمیم به انجام این تست، انتخاب شماست. برخی از زنان می‌خواهند این آزمایش را انجام دهند تا بتوانند خود را برای شرایط احتمالی آماده کنند. برخی دیگر نیر آزمایش را انجام نمی‌دهند، زیرا دانستن نتایج آزمایش، در تصمیم‌گیری‌شان تاثیری نخواهد داشت و یا احساس می‌کنند که آزمایش، استرس‌های غیر ضروری به آن‌ها تحمیل می‌کند. با این حال دانستن خطرات احتمالی امکان افزایش نظارت در حین بارداری و انجام اقدامات مورد نیاز در هنگام زایمان (بیمارستان مخصوص، جراح کودکان و غیره) را فراهم می‌کند.

آزمایش چگونه انجام می‌شود؟

آزمایش غربالگری سه ماهه اول به مادر و جنین آسیبی نمی‌رساند. تکنسین نمونه خون را از دست یا نوک انگشت می‌گیرد. سونوگرافی غربالگری مانند یک سونوگرافی معمولی است. یک تکنسین پروب را بر روی شکم حرکت می‌دهد و تصاویر جنین را ثبت می‌کند. سونوگرافی غربالگری معمولا بین ۲۰ تا ۴۰ دقیقه طول خواهد کشید.

تفسیر نتایج آزمایش چگونه است؟

نتایج آزمایش ظرف چند روز به دست شما می‌رسد. اگر نتایج طبیعی باشد، جنین در محدوده کم خطر قرار دارد. اگر نتایج آزمایش غیرطبیعی باشند، پزشک آزمایش‌های بیشتری را برای تشخیص دقیق‌تر تجویز می‌کند. این آزمایش‌ها شامل سونوگرافی یا روش‌های تهاجمی مانند CVS یا آمنیوسنتز است.
اگر نتایج آزمایش شما غیر طبیعی بود، نگران نباشید! به یاد داشته باشید، این آزمایش نمی‌تواند نقص‌های جنین را به طور قطعی تشخیص دهد. بلکه تنها نشان می‌دهد که کودک شما احتمال بیشتری برای ابتلا به این بیماری را دارد.

گاهی اوقات نتایج آزمایش با غربالگری سه ماهه دوم همراه می‌شود. در این صورت، ممکن است نتایج تست خود را تا سه ماهه دوم دریافت نکنید.

سونوگرافی غربالگری، روش تشخیص سندرم داون

سونوگرافی غربالگری در چه زمانی انجام می‌شود؟

این آزمایش در سه ماهه اول بارداری و بین هفته‌های ۱۱ و ۱۳ انجام می‌شود.

 تشخیص سندروم داون در بارداری به وسیله آزمایش های غربالگری

غربالگری سه ماهه دوم  

غربالگری سه ماهه دوم، که گاهی اوقات با نام غربالگری سرم مادر (MSS) یا «آزمایش سه گانه» شناخته می‌شود، بین هفته‌های ۱۴ تا ۱۸ بارداری انجام می‌شود. انجام این آزمایش معمولا به زنانی پیشنهاد می‌شود که تست غربالگری سه ماهه اول را انجام نداده‌اند.

غربالگری سه ماهه دوم شامل دو مرحله است:

  1. آزمایش خون برای یافتن هورمون‌هایی که نشان دهنده وجود سندرم داون یا نقص لوله عصبی در جنین است. اگر جنین در محدوده پر خطر قرار بگیرد، یک تست تشخیصی تجویز می‌شود تا اطمینان حاصل کنید که کودک دارای سندروم داون است یا خیر.
  2. اسکن مورفولوژی که در هفته‌های ۱۹ تا ۲۰ بارداری انجام می‌شود، که به آن سونوگرافی آنومالی نیز می‌گویند. در این اسکن رشد جنین و نحوه پیشرفت بارداری بررسی می‌شود. گاهی اوقات علائم سندرم داون در اسکن مشاهده می‌شود.

 

سونوگرافی غربالگری، روش تشخیص سندرم داون

 

سخن آخر

مواجهه با این واقعیت که جنین دارای بیماری یا نقص ژنتیکی است، بسیار نگران کننده است. به خصوص اگر مجبور شوید در مورد ادامه بارداری خود در این شرایط تصمیم بگیرید.
ماما یا پزشک شما را به متخصصان و مشاوران ژنتیک معرفی می‌کند تا اطلاعات و پشتیبانی مورد نیاز خود را دریافت کنید و بهترین تصمیم را برای خود و خانواده تان بگیرید.
اگر نتیجه آزمایش تشخیصی سندرم داون مثبت باشد، می‌توانید تصمیم بگیرید که بارداری را متوقف کنید یا جنین را نگه دارید و در مورد نحوه مراقبت از یک کودک مبتلا به سندرم داون و تاثیرگذاری او بر روی خانواده خود فکر کنید.

برگرفته از: pregnancybirthbaby و webmd

نوشته‌شده در

فیزیوتراپی در بارداری، مفید است یا مضر؟!

فیزیوتراپی در بارداری، مفید است یا مضر؟!

فیزیوتراپی در بارداری، مفید است یا مضر؟!

بارداری به عنوان یک روند طبیعی در بخشی از زندگی خانم‌ها با تغییرات قابل توجه جسمی و روحی همراه است و ناآگاهی از این تغییرات و چگونگی مقابله با مشکلات احتمالی که بر اثر این تغییرات می‌تواند ایجاد شود، ممکن است منجر به بروز صدماتی شود که گاهی آثارش می‌تواند مادر را حتی تا سال‌ها بعد از زایمان دچار ناراحتی کند یا اینکه باعث بروز زودرس مشکلاتی شود که معمولا در دوران پیری گریبان‌گیر زنان می‌شود. مسئله بعدی زایمان مادران است که معمولا به علت ناآگاهی آنان از روش‌های مختلف تسهیل زایمان با درد و مشکلات بعدی همراه است. در آستانه روز جهانی طب فیزیکی بهتر است تاثیرات مهم فیزیوتراپی در دوران بارداری و حتی بعد از زایمان را از نظر کارشناسان بخوانید. 

فیزیوتراپی در بارداری و زایمان چقدر موثر است؟

نقش فیزیوتراپی در دوران بارداری، زایمان و بعد از آن بسیار گسترده است. تمرینات ورزشی مناسب و آگاهی از چگونگی انجام فعالیت‌های روزمره می‌تواند نقش بسزایی در سلامت جسمی و حتی روحی بانوان جامعه داشته باشد و از بروز بسیاری از مشکلات و بیماری‌ها جلوگیری کند.
یک زن باردار می‌تواند با شرکت در کلاس‌های خاص دوران بارداری و داشتن آگاهی لازم و انجام فعالیت‌های ورزشی مناسب سلامت جسمی خود و جنینش را تا حدود زیادی تضمین کند.

هدف فیزیوتراپی در بارداری و بعد از زایمان

  • ارتقا و حفظ سطح بالای جسمانی و روحی مادر حین بارداری
  • آموزش ورزش‌های مناسب در دوره بارداری و پس از زایمان
  • آموزش لازم برای حفظ وضعیت صحیح در دوران بارداری
  • آگاهی پدر و مادر از روند بارداری و زایمان و نگهداری از کودک
  • کمک به آماده سازی و تسهیل زایمان و تسکین دردهای زایمانی
  • درمان دردهای ناحیه پرینئوم ناشی از پارگی و آسیب عضلات کف لگن

روش فیزیوتراپی دوران بارداری

بعد از تایید حاملگی می‌توان به کلینیک فیزیوتراپی مراجعه کرد. زمان ایده‌آل برای ارجاع زنان باردار هفته 12 تا 14 بارداری است اما معمولا بین هفته 9 تا 16 ارجاع می‌شوند. ابتدا خانم باردار بعد از ارجاع توسط متخصص زنان از نظر شرایط خطرناک پزشکی بررسی می‌شود. باید سایر بیماری‌هایی که می‌تواند بر حاملگی او اثر بد بگذارد، بررسی شود. همه مادران باید شاخص توده بدنی‌شان حساب شده باشد. شاخص توده بدنی اگر بالای 30 باشد فرد چاق و فربه است و چاقی مفرط دارد در این موارد مادر ریسک آمبولی، دیابت حاملگی و … دارد. اگر شاخص توده بدنی مادر کمتر از 18 باشد این نشان دهنده اختلالات تغذیه است. در این موارد مادر حتما باید به متخصص تغذیه ارجاع شود. به طور معمول میزان افزایش وزن تا 25 درصد نسبت به قبل از دوران بارداری در حد طبیعی است و برای تغذیه جنین لازم است. به طور میانگین حدود 12.5 کیلوگرم افزایش وزن وجود دارد که این افزایش وزن مربوط به رشد جنین و جفت، بزرگ شدن رحم و سینه‌ها، ذخیره چربی، بزرگ شدن عضلات و … است.

تغییرات سیستم اسکلتی عضلانی در بارداری و لزوم فیزیوتراپی

  • همزمان با رشد جنین به تدریج عضلات شکم تحت کشش قرار می‌گیرند و تکرار این کشش‌ها در زنانی که چند زایمان داشته‌اند منجر به کاهش تن عضلات شکم می‌شوند که وجود این عامل همراه با تغییرات عمده هورمونی می‌تواند منجر به جداشدگی عضلات مستقیم شکمی از ناحیه لاینه البه آ شود.
  • به علت تغییرات هورمونی شلی لیگامانی ایجاد می‌شود که باعث تحریک‌پذیری مفاصل و بروز مشکلات و صدمات به آنها شود. در این بین مفاصل کمری، لگنی و اندام تحتانی که وظیفه تحمل وزن را برعهده دارند بیشتر در معرض آسیب قرار می‌گیرند.
  • در دوران بارداری وزن رحم روی عضلات کف لگن است که منجر به پایین افتادن کف لگن در حدود 2.5 سانتی‌متر می‌شود. علاوه بر این فشار ممتد در مراحل زایمان فشاره وارده بیشتر می‌شود بنابراین ممکن است هنگام وضع حمل و خروج نوزاد علاوه بر تحت کشش قرار گرفتن عضلات کف لگن، پارگی نیز رخ دهد.
  • در دوران بارداری و پس از زایمان به علت بزرگ شدن پستان‌ها و وضعیت‌های بدنی خاصی که فرد هنگام مراقبت و نگهداری از فرزند به صورت تکراری به خود می‌گیرد شانه‌ها گرد شده و به جلو حرکت می‌کنند و قوس مهره‌های گردنی افزایش پیدا کرده و سر به جلو متمایل می‌شود. همچنین به علت افزایش وزن رحم و محتویاتش مرکز ثقل بدن به جلو و بالا متمایل شده که منجر به افزایش قوس مهره‌های کمری و پشتی می‌شود. پس از زایمان تغییرات ایجاد شده معمولا به طور خود به خودی تصحیح نمی‌شود یکی دیگر از عواملی که منجر به دائمی شدن این وضعیت می‌شود بغل کردن مداوم کودک است.
  • در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان ممکن است اختلالات و ضایعاتی مانند جداشدگی عضله مستقیم شکمی، ادم بارداری و بروز سندرم‌های فشاری، التهابات مفاصل لگن، کمردرد، زانودرد، اختلالات عضلات کف لگن، بی اختیاری ادرار، واریس، عدم تعادل عضلاتی و … شوند که باید از آنها پیشگیری کرد.
نوشته‌شده در

13 نکته بهداشتی برای خانم‌هایی که قصد دارند باردار شوند

13 نکته بهداشتی برای خانم‌هایی که قصد دارند باردار شوند

13 نکته بهداشتی برای خانم‌هایی که قصد دارند باردار شوند

بیا نی نی: خانم‌هایی که قصد دارند با خیال راحت و بدون دردسر برای بارداری اقدام کنند، بهتر است نکاتی را رعایت کنند. اگر شما هم جزو خانم‌هایی هستید که قصد دارید در آینده‌ای نزدیک برای بارداری اقدام کنید، این نکته‌ها می‌توانند برای یک بارداری ایمن و آسان به شما کمک کنند.
عدم کنترل بارداری
بدیهی است که  برای بار دارشدن باید استفاده از روش‌های کنترل بارداری را کنار گذاشت. اما معمولا نباید انتظار داشت که مثلا پس از یک هفته از عدم کنترل بارداری، حاملگی اتفاق بیفتد. مصرف قرص‌های ضد‌بارداری باید متوقف شود. حذف روش ضد بارداری IUD یک ماه قبل از بارداری و قطع روش‌های تزریقی ضد بارداری، سه ماه قبل از لقاح (ترکیب اسپرم و تخمک ) باید انجام گیرد.
متخصصین برای آماده شدن زن و شوهر‌ها، یک دوره مشاوره 90 روزه را جهت داشتن یک بارداری سالم توصیه می‌کنند. این دوره باعث می‌شود که هورمون‌ها فرصتی برای تنظیم سطح (مقدار) خود بیابند، دوره عادت ماهیانه تنظیم شود و شخص زمان تخمک‌گذاری خود را که به احتمال زیاد بارداری در این زمان اتفاق می‌افتد، حس کند.
برای بعضی از زن و شوهر‌ها درست به محض قطع کنترل بارداری، حاملگی اتفاق می‌افتد اما اگر آنها به‌طور همیشگی از موارد ضد بارداری استفاده کرده‌اند، یک برنامه‌ریزی درست قبل از بارداری لازم دارند.
تعادل وزن
مطالعات نشان داده که هم افزایش و هم کاهش وزن مادر بر باروری و سلامتی جنین اثر دارد. مادر باید با رعایت مسائل بهداشتی و روش‌های مورد نیاز، وزن خود را به وزن ایده‌آل برساند.

فعالیت بدنی
حتی اگر وزن مادر ایده‌آل باشد، داشتن فعالیت بدنی مناسب (نه مثلا دوی ماراتن یا بلند کردن وزنه سنگین) قبل از بارداری یا در طول آن، باعث می‌شود تا او بارداری و زایمان راحت‌تری داشته باشد. برای داشتن فعالیت بدنی مناسب باید با پزشک مشورت کرد چون این فعالیت‌ها نباید زیاد به بدن فشار وارد کنند.
عدم مصرف مواد انرژی‌زا
تحقیقات در مورد اثر کافئین بر روی بارداری متناقض است. برخی مطالعات بیان کرده که کافئین منجر به سقط جنین می‌شود در حالی که تحقیقاتی دیگر این ادعا را رد می‌کنند. بنابراین کارشناسان توصیه می‌کنند که مادران مصرف کافئین خود را به 200 میلی‌گرم (حدود دو فنجان قهوه) در روز محدود کنند. اما باید دقت کنید که فقط قهوه یا چای کافئین ندارند بلکه شکلات، نوشیدنی‌های انرژی‌زا و برخی داروهای سرد درد نیز دارای کافئین هستند.
احساس خوب
استرس روی باروری، بارداری و سلامت نوزاد تأثیر می‌گذارد. مطالعات نشان داده است که احتمال بارداری در طول ماهی که زوجین احساس خوب و آرامی داشته و کمتر دچار تنش و افسردگی هستند بیشتر است. پس با توجه به این نکته، یک مادر باید در صورت امکان هر روز ورزش کند، ماساژ روزانه داشته باشد، در طول روز با شریک زندگیش صحبت کند، خواب کافی و آرام داشته باشد و با کمک گرفتن از متخصصان و کارشناسان مشکلات خود را مدیریت کند.
رژیم غذایی سالم
آن چه یک مادر می‌خورد، کودکش نیز همان را می‌خورد. پس خوردن غذا‌های هر پنج گروه غذایی شامل میوه، سبزیجات، غلات، پروتئین بدون چربی (مانند مرغ، تخم‌مرغ و حبوبات) و لبنیات در شروع و طول بارداری ضروری است.
افزایش اسید فولیک
داشتن اسید فولیک به اندازه کافی نقش موثری در پیشگیری از نقایص مادرزادی ستون فقرات و سر کودک دارد. زنان باردار هر روز باید 400 میلی گرم اسید فولیک دریافت کنند. و همچنین خوردن غذاهای سرشار از «فولات» ضروری است. برخی منابع غذایی خوب برای اسید فولیک عبارتند از: سبزیجات برگ‌دار، حبوبات، مرکبات، غلات سبوس‌دار، و حبوبات غنی از فولات و نان. کارشناسان توصیه می‌کنند که مصرف اسید فولیک سه ماه پیش ازآغاز بارداری شروع شود.

سیگار نکشیدن
زنانی که قبل از بارداری سیگار می‌کشند احتمالا دو برابر بیشتر از زنان غیر سیگاری دچار تأخیر در بارداری و حدود 30 درصد بیشتر دچار ناباروری می‌شوند. مادرانی که در دوران بارداری سیگار می‌کشند به احتمال زیاد کودکشان در هنگام تولد وزن خیلی کمی دارد و حتی در زمان مقرر متولد نخواهد شد یا حتی ممکن است این کودک دچار سندرم مرگ ناگهانی شود.
اگر مادری سیگار می‌کشد، بهتر است حداقل یک تا سه ماه قبل از شروع بارداری استعمال سیگار یا سایر دخانیات را ترک کند.
مراجعه به دکتر
هنگامی که یک خانم قصد دارد باردار شود باید قبل از اقدام به بارداری، برای بررسی بیماری‌های مزمن مانند دیابت و آسم یا هر گونه اختلالات ژنتیکی ، مسائل و یا حاملگی‌های قبلی و چکاب سلامت کلی بدن به پزشک مراجعه کند.
واکسینه شدن علیه بیماری‌ها
هنگامی که یک مادر در حال برنامه‌ریزی برای بارداری است، بهتر است خود را علیه بیماری‌هایی که ممکن است در طول بارداری به آنها مبتلا شود و این بیماری‌ها برای حاملگی و کودک مضر هستند، واکسینه کند. از جمله این واکسن‌ها می‌توان به واکسن علیه بیماری‌های آنفلوآنزای فصلی، سرخک، اوریون و سرخجه، کزاز، دیفتری، سیاه سرفه و آبله مرغان اشاره کرد. از آنجایی که برخی از واکسن‌ها حاوی ویروس زنده هستند باید یک تا سه ماه قبل از باردار شدن به دریافت آنها اقدام نمود.

مصرف نکردن قرص و دارو
برخی از قرص‌ها و دارو‌ها بر روی سلامت کودک تاثیر منفی دارند و حتی ممکن است باعث ناهنجاری‌های ژنتیکی در کودک شوند. پس مادر باردار نباید هیچ دارویی را بدون مشورت پژشک مصرف کند.
مراجعه به دندانپزشک
زنان مبتلا به بیماری‌های لثه حدود چهار تا هفت برابر بیشتر از زنان سالم، کودکانی با وزن کم و یا زودرس به دنیا می‌آورند. بنابر این خانم‌هایی که قصد بارداری دارند باید قبل از اقدام به بارداری به دندانپزشک مراجعه کنند.
مصرف با احتیاط ماهی
خانم‌های باردار باید از ماهی‌هایی که بدنشان مقدار کمی جیوه دارد مانند کنسرو ماهی تن، میگو و ماهی قزل‌آلا به مقدار محدود استفاده کنند زیرا مقدار زیاد جیوه به مغز در حال رشد و سیستم عصبی کودک آسیب می‌رساند.

نوشته‌شده در

آنتی بیوتیک در بارداری و تاثیر آن بر جنین

آنتی بیوتیک در بارداری و تاثیر آن بر جنین
مصرف آنتی بیوتیک در بارداری برای مادران دلهره آور است. خوب است بدانید که مصرف برخی آنتی بیوتیک‌ها در دوران بارداری کاملا ایمن و بی خطر است و از مصرف برخی دیگر بایستی اجتناب کنید.

آنتی بیوتیک در بارداری و تاثیر آن بر جنین
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – آنتی بیوتیک‌ها دارو‌های ضروری برای درمان عفونت‌های قارچی، ویروسی و باکتریایی هستند. برخی از آن‌ها در برای درمان یک یا چند عفونت کاربرد دارند (مانند پنی سیلین)؛ در حالی که برخی دیگر طیف گسترده‌ای از بیماری‌های باکتریایی را درمان می‌کنند (مانند تتراسایکلین یا آمپی سیلین).
 

دلیل مصرف آنتی بیوتیک در بارداری

بارداری دورانی ویژه برای زن است، زیرا بدن او دستخوش تغییرات بسیاری می‌شود. در این دوران بدن نسبت به عفونت‌ها آسیب پذیرتر است و نیاز به درمان عفونت‌ها با آنتی بیوتیک دارد، زیرا عدم درمان به موقع، جنین را در معرض خطر قرار می‌دهد. باید در نظر داشته باشید که مزایای استفاده از آنتی بیوتیک‌ها در دوران بارداری در اغلب اوقات بیشتر از مضرات آن است، بنابراین حتی در سه ماهه سوم بارداری نیز می‌توان برای مدت زمان کوتاهی آن را تجویز کرد. البته استفاده از آنتی بیوتیک‌ها، نباید به صورت خود سرانه باشد و حتما باید با تجویز پزشک صورت گیرد.
 

ایمنی مصرف آنتی بیوتیک در بارداری

مصرف برخی آنتی بیوتیک‌ها در دوران بارداری، سلامت مادر و جنین را به خطر می‌اندازد و استفاده از آن‌ها در این دوران توصیه نمی‌شود. پزشک با توجه به شدت و میزان عفونت، مناسب‌ترین نوع آنتی بیوتیک را برای شما تجویز می‌کند.
بایستی در نظر داشته باشید که عدم درمان بیماری و عفونت در دوران بارداری، ضرر بیشتری متوجه مادر و جنین می‌کند. علاوه بر این، عوارض جانبی هر دارو به میزان مصرف دارو، مدت زمان مصرف آن و مرحله بارداری بستگی دارد.
 
آنتی بیوتیک در بارداری و تاثیر آن بر جنین

رده بندی ایمنی آنتی بیوتیک‌ها در بارداری

آنتی بیوتیک‌ها دارو‌هایی ضروری هستند و برای سال‌ها در دوران بارداری مورد استفاده قرار گرفته‌اند. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برخی از آنتی بیوتیک‌ها را در دسته‌های A، B، C، D و X، بر اساس ایمنی آن در دوران بارداری، قرار داده است. دارو‌های دسته A و B برای استفاده زنان باردار ایمن در نظر گرفته می‌شوند. در سال ۲۰۱۱، کنگره پزشکان متخصص زنان و زایمان امریکا (ACOG) ایمنی آنتی بیوتیک‌هایی که معمولا در دوران بارداری تجویز می‌شوند را تایید کرد. این تاییدیه بر اساس اطلاعات زیر صورت گرفت.
  • پژوهش‌های انجام شده بر روی حیوانات آزمایشگاهی
  • بررسی و مطالعه بر روی زنان بارداری که از آنتی بیوتیک‌ها استفاده کرده‌‌اند و عدم بروز نقص بر روی جنین
  • استفاده چندین ساله از آنتی بیوتیک‌ها در بارداری

فهرست آنتی بیوتیک‌های ایمن در حین بارداری

در دوران بارداری، آنتی بیوتیک‌ها تنها بایستی توسط پزشک تجویز شوند و پزشک به شما اطمینان دهد که مصرف آن در دوران بارداری ایمن است.
طبق اعلام ACOG، آنتی بیوتیک‌های ایمن در دوران بارداری شامل موارد زیر می‌شوند:

  • پنی سیلین
  • آموکسی سیلین
  • اکساسیلین
  • آمپی سیلین
  • کافلکس
  • آنسف
  • روتسفین
  • جنتامایسین
  • نومیسین
  • نیتروفورانتئین
  • کلیندامایسین
  • سفالکسین

آنتی بیوتیک‌های ناایمن در دوران بارداری 

با اینکه آنتی بیوتیک‌ها از دارو‌های ضروری برای درمان بیماری‌ها هستند، اما بایستی به عوارض جانبی آن‌ها آگاهی داشته باشید. مصرف برخی آنتی بیوتیک‌ها در سه ماهه اول و سوم بارداری توصیه نمی‌شود و از برخی دیگر در تمام دوران بارداری بایستی اجتناب کرد.
آنتی بیوتیک‌های زیر در رده D طبقه بندی می‌شوند که مصرف آن‌ها در دوران بارداری توصیه نمی‌شود:

  • استروتومایسین و کانامایسین موجب آسیب به عصب شنوایی می‌شود که منجر به کاهش شنوایی در نوزادان می‌شود.
  • تتراسیکلین، مینوسیکلین، داکسی سایکلین و اکسید تتراسایکلین باعث تغییر رنگ دندان‌های نوزاد می‌شود.
  • سولفونامید باعث اختلال در متابولیسم صفراوی و کبد جنین می‌شود و همچنین ممکن است باعث ایجاد زردی در نوزاد شود.
  • Macrobid و Macrodantin بر گلبول‌های قرمز جنین تاثیر می‌گذارد.

عفونت‌های رایج در دوران بارداری

شایعترین عفونت‌هایی که در دوران بارداری رخ می‌دهند و نیازمند درمان با آنتی بیوتیک هستند، به شرح زیر است:

  • عفونت واژن – مترونیدازول برای درمان عفونت‌های واژن مانند واژینوز باکتریایی و تریکومونایز استفاده می‌شود. پیش از این اعتقاد بر این بود که این دارو  نقایص مادرزادی در جنین ایجاد می‌کند، اما پس از مدتی ایمن اعلام شد. برای دریافت اطلاعات بیشتر در این زمینه مقاله درمان عفونت واژن – علت، علائم و راه‌های پیشگیری از عفونت واژن را مطالعه کنید.
  • عفونت مجاری ادراری – این یک بیماری شایع در زنان باردار است. آنتی بیوتیک‌های رایج برای درمان عفونت ادراری در دوران بارداری عبارتند از:
    • نیتروفورانتوئین (همچنین به نام‌های ماکروبید / مکروانتین شناخته می‌شود) – مصرف آن تا پیش از هفته ۳۶ بارداری توصیه می‌شود و پس از آن ممکن است بر روی گلبول‌های قرمز جنین تاثیر منفی بگذارد.
    • Trimethoprim (همچنین به نام Bactrim / Septa شناخته می‌شود) – این دارو اغلب در جذب اسید فولیک تداخل ایجاد می‌کند و ممکن است باعث ایجاد نقص لوله عصبی در جنین شود. توصیه می‌شود که روزانه یک قرص مولتی ویتامین و یک مکمل اسید فولیک، برای جبران تاثیر دارو، مصرف شود.

 علت و علائم عفونت ادراری در بارداری چیست و چگونه درمان می‌شود؟

آنتی بیوتیک در بارداری و تاثیر آن بر جنین

هشدار‌های مصرف آنتی بیوتیک در بارداری

پزشکان توصیه می‌کنند زنان باردار هنگام مصرف یک آنتی بیوتیک دستورالعمل‌های خاصی را دنبال کنند. اقدامات احتیاطی زیر برای اطمینان از سلامت مادر و کودک در حین مصرف آنتی بیوتیک در بارداری توصیه می‌شود:

  • تنها در صورتی از آنتی بیوتیک استفاده کنید، که هیچ گونه داروی جایگزینی وجود ندارد.
  • سعی کنید از یک دارو برای درمان استفاده کنید، به جای مصرف چندین داروی همزمان.
  • عفونت ویروسی را با آنتی بیوتیک‌ها درمان نکنید.
  • در سه ماهه اول بارداری از مصرف آنتی بیوتیک‌ها اجتناب کنید.
  • با کمترین دوز موثر دارو، درمان را آغاز کنید.
  • تحت نظر پزشک آنتی بیوتیک را مصرف کنید.
  • از مصرف دارو‌های بدون نسخه در طول درمان با آنتی بیوتیک اجتناب کنید.
  • دارو‌های ایمن‌تر را انتخاب کنید (ترجیحا گروه A)

سخن آخر

در دوران بارداری از خود درمانی اجتناب کنید. در صورت بروز بیماری حتما به پزشک مراجعه کنید و تنها از دارو‌های تجویز شده با دوز مشخص استفاده کنید. بدین ترتیب سلامت شما و جنین تضمین می‌شود.

درمان سرماخوردگی، آنفولانزا و حساسیت در دوران بارداری

برگرفته از: firstcry

نوشته‌شده در

عوارض عکس رادیولوژی در بارداری

عوارض عکس رادیولوژی در بارداری

عوارض عکس رادیولوژی در بارداری

رادیوگرافی یکی از روشهای تشخیصی مهم در پزشکی و دندانپزشکی است که پزشک با استناد به آن می تواند درمان مناسب را انتخاب کند. اما استفاده از رادیولوژی در دوران بارداری خطرناک نیست؟ اشعه ایکس برای جنین چه عوارضی می تواند داشته باشد؟

اشعه ایکس در بارداری خطرناک است؟

پزشکان متخصص معتقدند زنان باردار تا جایی که ممکن است نباید از رادیو گرافی استفاده کنند. قرار گرفتن در معرض اشعه ها در هفته های اول بارداری، به دلیل رشد و تکثیر سلولها خیلی خطرناک است به همین دلیل به زنان باردار توصیه می‌شود در هفته های ۴ تا ۱۴ بارداری از رادیوگرافی استفاده نکنند.البته این توصیه ها به این معنی نیست که در هفته های دیگر بارداری رادیو گرافی به راحتی انجام می شود، منظور پزشکان این است که در این هفته ها هیچ اشعه ایکسی نباید به بدن زن باردار بتابد.

اشعه ایکس چه عوارضی برای جنین دارد؟

اگر جنین در سه ماه اول بارداری بیش از حد مجاز در معرض پرتو اشعه ایکس قرار بگیرد، ممکن است مشکلاتی مثل سقط خودبخودی اتفاق بیفتد. اشعه ایکس در سه ماهه دوم و سوم بارداری باعث اختلالات و نقص مادرزادی جنین می شود. اندامهایی که در این ماه ها رشد می کنند و کامل می شوند مثل روده ها، سیستم اسکلتی وعصبی، ممکن است دچار اختلالاتی مثل نقص و یا عدم تشکیل عضو شوند. همچنین تحقیقات متعدد ثابت کرده که قرارگیری جنین در معرض تابش اشعه، شانس ابتلای او را به سرطان در مراحل بعدی زندگی نسبت به هم سن‌ و سال های خود افزایش می دهد.

عکس رادیولوژی در دوران بارداری خطر دارد

نکات مهم که خانم‌های باردار باید درباره رادیوگرافی بدانند

  • اگر در دوران بارداری به توصیه پزشک مجبور به پرتودرمانی و قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس شدید باید قبل از انجام، رادیولوژیست را مطلع کنید تا محافظ محکمی که از جنس سرب است را روی ناحیه شکم و رحم قرار دهند تا منجر به آسیب‌های احتمالی نشوند.
  • حواستان به هفته های بارداری باشد. با شروع هفته چهارم، مرحله تشکیل شدن اعضای بدن جنین آغاز می‌شود و تا هفته چهاردهم، این روند ادامه دارد. این دوران، برای زنان باردار بسیار حساس است و بیشترین خطر و ضرر برای جنین در این دوران می‌تواند وجود داشته باشد. انجام رادیوگرافی در این دوران می‌تواند با خطراتی همراه باشد ولی بعد از هفته چهاردهم، خطرات به حداقل می‌رسد و می‌توان تصویربرداری و رادیوگرافی را با رعایت اصول ایمنی خاص انجام داد که برای این منظور در ناحیه لگن و رحم، باید حتما روپوش سربی قرار داد.
  • اگر دندان درد داشتید حتما باید به پزشک معالجتان بگویید که باردار هستید. چون در رادیوگرافی پانورکس میزان اشعه خیلی زیاد است به همین دلیل زنان باردار فقط در موارد ضروری باید این کار را انجام بدهند. البته پوششهای محافظتی سربی نباید فراموش شود. اين پوششها نه تنها بايد بخش سينه و شكم را بپوشاند بلكه همه منطقه گردن و به ويژه محل غده تيروئيد را نيز بايد بپوشاند تا از بروز عوارض احتمالي بر جنین و مادر جلوگيری شود.
  •  برای انجام سی تی اسکن و ام آرآی هم حتما باید با پزشک متخصص مشورت کنید. این اشعه ها هم بهتر است تا هفته ۱۴ بارداری به بدن زن باردار برخورد نکند. در تصویربرداری به روش سی تی اسکن، اشعه پراکنده در اتاق وجود ندارد و با پوشیدن روپوش سربی و محافظت از ناحیه لگن و رحم این کار انجام می‌شود.
نوشته‌شده در

اطمینان از سلامتی با انجام تست پاپ ‌اسمیر

اطمینان از سلامتی با انجام تست پاپ ‌اسمیر

اطمینان از سلامتی با انجام تست پاپ ‌اسمیر

بیا نی نی: با اینکه در سال‌های اخیر بیماری‌ها و عفونت‌های زنان افزایش یافته، هنوز بسیاری از خانم‌ها درباره تست‌ها و چک‌آپ‌های ضروری برای جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های جدی آگاهی ندارند. در سال جدید می‌توانید این روند را تغییر داده و به خودتان بیشتر اهمیت دهید و با انجام تست‌هایِ ضروریِ زنان، از سلامتی خود مطمئن شوید. تست پاپ‌اسمیر یکی از همین تست‌های ضروری است. خیلی از خانم‌ها با شنیدن نام این تست، تصور می‌کنند باید مراحل پیچیده‌ای را انجام دهند و درباره‌ی انجام آن اطلاعی ندارند. بنابر‌این ما در گفتگو با دکتر نسرین زارع‌پور، دارای بورد تخصصی جراحی زنان، زایمان و نازایی، از او درباره‌ی ضرورت انجام تست پاپ‌اسمیر و نحوه‌ی انجام آن پرسیدیم.
 

اهمیت انجام تست پاپ‌اسمیر

تست پاپ ‌اسمیر به عنوان یکی از تست‌های غربالگری بیماری‌های دهانه‌ی رحم انجام می‌شود. ویژگی بسیار مهم این تست این است که در حدود 80 درصد در کاهش سرطان دهانه‌ی رحم موثر است.

تست پاپ‌اسمیر بسیار راحت انجام می‌شود و معمولا درد ندارد. این تست اغلب در همان معاینه‌ی معمولی انجام می‌شود، به این صورت که متخصص زنان، با استفاده از یک برس نرم پلاستیکی، سلول‌های دهانه‌ی رحم را بر می‌دارد و درون ظرفی می‌ریزد که حاوی مایع نگه‌دارنده است. در مرحله‌ی بعد، این ظرف به آزمایشگاه فرستاده شده و از سلول‌های داخل آن نمونه‌برداری صورت می‌گیرد. سپس این نمونه‌ها در زیر میکروسکوپ بررسی می‌شوند که معمولا این رَوَند یک هفته طول می‌کشد.»

در این نمونه‌ها هرگونه تغییر سلولی بررسی می‌شود به‌طوری که در بسیاری از موارد می‌توان با استفاده از نتایج این بررسی‌ها، تغییرات پیش‌زمینه سرطان دهانه رحم را در مرحله‌ای که به راحتی قابل درمان است تشخیص داد.
 

تست پاپ‌اسمیر بسیار راحت انجام می‌شود و معمولا درد ندارد

کی تست پاپ اسمیر انجام دهیم؟

اولین تست پاپ‌اسمیر در افراد متاهل، معمولا در 21 سالگی انجام می‌شود. سپس تا 29 سالگی این تست باید هر دو سال یک‌بار انجام شود. در صورتی که 3 بار نتیجه‌ی این تست منفی بود، پس از 30 سالگی هر سه سال یک‌بار انجام می‌شود.
پس از ٦5 تا ٧٠ سالگی در صورتی که پزشک تشخیص دهد، این غربالگری متوقف می‌شود. خانم‌هایی که  بالاتر از 30 سال سن دارند، بهتر است همراه تست پاپ اسمیر از نظر HPV (ویروس پاپیلوم انسانی) هم بررسی شوند. تست HPV بر روی همان نمونه‌ی پاپ اسمیر انجام می‌شود و دقت تست را افزایش می‌دهد.
 

زمان طلایی برای انجام تست پاپ اسمیر

بهتر است تست پاپ‌اسمیر در مرحله‌ی بعد از قاعدگی و در زمانی که خانم‌ها دچار عفونت نباشند، انجام شود. همچنین برای اینکه نتیجه تست دقیق‌تر باشد، خانم‌ها نباید قبل از انجام آن، از کرم‌های واژینال و دوش بتادین استفاده کنند و همچنین قبل از انجام تست هم باید از نزدیکی با همسر‌شان پرهیز کنند. خانم‌هایی که می‌خواهند برای بارداری اقدام کنند باید تست پاپ‌اسمیر را قبل از بارداری انجام دهند.
خانم‌ها قلب تپنده خانواده هستند و هرچه به وجود خود و سلامتیشان اهمیت بدهند، خانواده سالم‌تری پرورش می‌دهند و فرزندانشان هم یاد می‌گیرند برای سلامتی خود ارزش قائل شوند.
 

بهتر است تست پاپ‌اسمیر در مرحله‌ی بعد از قاعدگی و در زمانی که خانم‌ها دچار عفونت نباشند، انجام شود

ویروس پاپیلومای انسانی

HPV یا ویروس پاپیلومای انسانی، ویروسی شایع است که بسیاری از مردان و زنان به آن مبتلا می‌شوند. تقریباً 100 نوع ویروس HPV وجود دارد که بعضی از انواع آن فقط دستگاه تناسلی را آلوده می‌کنند و باعث ایجاد زگیل تناسلی می‌شوند. انواع دیگری از HPV پس از مدتی طولانی می‌توانند منجر به سرطان دهانه رحم شوند. همه‌ی گونه‌هایHPV  که باعث زگیل روی دست‌ها یا پا‌ها می‌شوند باعث به وجود آمدن زگیل دستگاه تناسلی یا تغییرات سلول‌های سرویکس نمی‌شوند. همچنین ویروس‌های  HPV دستگاه تناسلی، در دیگر نقاط بدن بیماری ایجاد نمی‌کنند.

نوشته‌شده در

اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟

اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟
اولین پریود بعد از زایمان در حدود ۷۰ روز پس از زایمان رخ می‌دهد. این دوره ممکن است نسبت به پیش از بارداری طولانی‌تر و شدید‌تر یا سبک‌تر و کوتاه‌تر باشد.

اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – یک باور عمومی وجود دارد که پریود‌های زنان پس از زایمان دچار تغییراتی می‌شود. برخی از زنان دوره‌های طولانی‌تر و دردناک‌تری را تجربه می‌کنند، در حالی که دیگران متوجه می‌شوند که دوره‌هایشان کوتاه‌تر و راحت‌تر شده است.
در اولین ماه‌های پس از تولد نوزاد، ممکن است پریود‌ها نامنظم باشند، اما با گذشت زمان به حالت عادی بازمی‌گردند. هیچ راهی برای پیش بینی اینکه چگونه زایمان بر روی پریود‌های یک فرد تأثیر می‌گذارد، وجود ندارد، اما زنانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند، دیرتر پریود می‌شوند.
 

تغییرات پریود پس از زایمان

به دنیا آوردن یک نوزاد موجب بروز تغییرات جدی در بدن زن می‌شود و بدن برای بهبودی نیاز به زمان دارد. هیچ گونه معیار و استانداردی برای زمان و چگونگی اولین پریود بعد از زایمان وجود ندارد. اما معمولا اولین پریود بعد از زایمان با دوره‌های پیش از بارداری بسیار متفاوت است.

دلایل زیادی باعث بروز این تغییرات می‌شوند، از جمله:

  • رحم نیاز به زمان دارد تا به اندازه طبیعی خود بازگردد.
  • سطح هورمون‌ها در بدن تغییر می‌کند
  • شیردهی مادر بر سطح هورمون تاثیر می‌گذارد

برخی از زنان مشاهده می‌کنند پریود‌های پس از زایمان طولانی‌تر است. دیگران متوجه می‌شوند که خون خارج شده به رنگ متفاوتی است، لخته‌های خون بیشتر از حد معمول است و یا گرفتگی‌های عضلانی شدید‌تر است.

به گفته دکتر دیوید یانگ، رییس کلینیک کلیونلند، بیشتر زنان متوجه می‌شوند که پریود‌های آنان با گذشت زمان به حالت طبیعی خود باز می‌گردند، یعنی مانند پیش از بارداری می‌شود.

 

اولین پریود بعد از زایمان

زنانی که به نوزاد خود شیر نمی‌دهند یا به طور نامنظم شیر می‌دهند، اولین پریودشان زودتر اتفاق می‌افتد.
پژوهشی در سال ۲۰۱۱ بر مبنای شش مطالعه قبلی انجام شد که نشان داد که برای بیشتر زنان اولین پریود بعد از زایمان را بین ۴۵ تا ۹۴ روز پس از زایمان رخ می‌دهد. به طور متوسط ۷۴ روز پس از زایمان اولین پریود اتفاق می‌افتد.

عامل اصلی موثر بر زمان اولین دوره پس از زایمان تخمک گذاری است. زنان که می‌خواهند بررسی کنند که آیا تخمک گذاری شان آغاز شده یا نه، می‌توانند از کیت پیش بینی تخمک گذاری (OPK) استفاده کنند که در داروخانه‌ها در دسترس هستند. اندازه گیری دمای بدن هر روز نیز می‌تواند به تشخیص زمان تخمک گذاری کمک کند.

تعیین زمان تخمک گذاری + علائم تخمک گذاری

اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟
 

پریود‌های نامنظم پس از زایمان

در ماه‌های اول پس از زایمان، معمول است که پریود‌ها نامنظم باشد. زنانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند تا پایان دوره شیردهی، پریود‌های نامنظم دارند. زیرا هورمون‌هایی که موجب تولید شیر مادر تغذیه می‌شوند باعث کم شدن یا تاخیر تخمک گذاری می‌شوند.
حتی در زنانی که نوزادشان از شیرخشک تغذیه می‌کند نیز پریود‌های نامنظم پس از زایمان دیده می‌شود، زیرا بدن پس از بارداری و زایمان به زمانی برای ترمیم نیاز دارد.
با گذشت زمان، پریود به الگوی معمولی خود بازمی گردد. با این حال، برخی از زنان پیش از بارداری نیز دوره‌های نامنظم داشته‌اند، مانند کسانی که مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یا اندومتریوز هستند.

اگر در مورد پریود‌های نامنظم پس از زایمان نگرانی دارید، بهتر است با پزشک خود صحبت کنند تا علت اصلی را بیابد.

 

پریود در دوران شیردهی

زنانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند، معمولا تا چند ماه پس از زایمان پریود نمی‌شوند؛ زیرا تغذیه با شیر مادر اغلب مانع از تخمک گذاری و پریود می‌شود.
برخی از زنان تغذیه با شیر مادر را به عنوان یک روش پیشگیری از بارداری می‌شناسند. اما پژوهشی که در سال ۲۰۱۵ انجام شد، نشان داد که ۱۱.۱ تا ۳۹.۴ درصد از زنان شیرده در طی ۶ ماه اول پس از تولد نوزاد، حداقل یک بار پریود شده‌اند.

شیردهی و باروری: آیا تغذیه با شیر مادر مانع بارداری می‌شود؟

پیشگیری از بارداری

پس از زایمان، می‌توان استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری را آغاز کرد. با این وجود، پزشکان مصرف قرص‌های ترکیبی را به چند هفته پس از زایمان موکول می‌کنند.
زنانی که می‌خواهند از مصرف قرص‌های هورمونی‌های اجتناب کنند می‌توانند از کاندوم، دیافراگم، دستگاه‌های داخل وریدی غیر هورمونی (IUD) یا روش‌های دیگر کنترل باروری استفاده کنند.

استفاده از روش‌های هورمونی به تنظیم پریود پس از زایمان کمک می‌کند. این روش‌ها شامل قرص‌های حاوی استروژن و پروژستین یا پروژستین به تنهایی، و همچنین IUD هورمونی، تزریق یا ایمپلنت است.

برخی از روش‌های کنترل بارداری می‌تواند پریود را متوقف کند یا فاصله دوره‌ها را طولانی‌تر کند. یک پزشک این روش‌ها را برای زنانی که پریود‌های بسیار طولانی یا دردناکی را تجربه می‌کنند، توصیه می‌کند.

زنانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند، پیرامون تاثیر روش‌های پیشگیری از بارداری بر روی کیفیت و میزان تولید شیر مادر نگرانی‌هایی دارند. در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۲ انجام شد، دو نوع مختلف از قرص‌های پیشگیری از بارداری – قرص‌های ترکیبی و قرص‌های پروژستین مقایسه شد و تفاوت قابل توجهی در الگو‌های تغذیه با شیر مادر یا میزان تولید شیر یافت نشد.

اگرچه روش‌های پیشگیری هورمونی در هنگام شیردهی ایمن هستند، اما بازهم پیش از مصرف هر گونه دارو بایستی با پزشک صحبت شود.

 قرص شیردهی پیشگیری از بارداری چیست و چه عوارضی دارد؟

اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟
 

مراجعه به پزشک

در صورت بروز موارد زیر، فرد باید بلافاصله به پزشک مراجعه کند:
  • خونریزی بسیار شدید
  • خونریزی همراه با تب
  • گرفتگی عضلانی شدید
  • خروج لخته خون بزرگتر از یک توپ گلف

هم چنین در صورت بروز خونریزی غیرمعمول، دوره‌های بسیار دردناک و یا ایجاد سوالات در مورد پریود‌های نامنظم فرد بایستی به پزشک معالج خود مراجعه کند.

جمع بندی

  • اولین پریود بعد از زایمان ممکن است طولانی‌تر و دردناک‌تر از پیش از بارداری باشد، یا سبک‌تر و آسان‌تر
  • در زنان شیرده معمولا اولین پریود بعد از زایمان، ماه‌ها بعد اتفاق می‌افتد.
  • در صورت بروز هر گونه اتفاق ناخوشایند در طول پریود (خونریزی شدید، درد شدید، مشاهده لخته‌های خون بزرگ و…) به پزشک مراجعه کنید.
برگرفته از: medicalnewstoday