دسته: بارداری و زایمان

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین در سال ۱۹۸۷ معرفی شد. این دارو در لیست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد که شامل داروهای موثر و ایمن مورد نیاز در سیستم بهداشتی هستند. این دارو به عنوان یک داروی عمومی و نه چندان گران قیمت در دسترس است. در این مقاله با شرایط مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری و نحوه عملکرد و عوارض این دارو آشنا خواهیم شد.

سیپروفلوکساسین چیست؟

سیپروفلوکساسین یک آنتی بیوتیک است که برای درمان عفونت‌های باکتریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از جمله موارد کاربرد آن در برابر عفونت‌های استخوانی و مفصلی، عفونت‌های داخلی، انواع خاص اسهال عفونی، عفونت‌های تنفسی، عفونت‌های پوستی، تب تیفوئید و عفونت‌های دستگاه ادراری است. این آنتی بیوتیک را می‌توان به شکل قرص، قطره‌های چشمی یا تزریق داخل وریدی استفاده کرد. عوارض جانبی رایج مصرف سیپروفلوکساسین نیز عبارتند از تهوع، استفراغ، اسهال و بثورات جلدی. علاوه بر این سیپروفلوکساسین خطر پارگی تاندون را افزایش می‌دهد.

نتایج برخی از مطالعات بر روی حیوانات سبب ایجاد نگرانی‌هایی در مورد استفاده از سیپروفلوکساسین در بارداری می‌شود. با این حال، در کودکان زنانی که در بارداری از این دارو مصرف می‌کردند، مشکلی مشاهده نشده است. همچنین اگرچه که به نظر می‌رسد مصرف آن در دوران شیردهی بی‌خطر باشد اما بهتر است که در دوران شیردهی نیز مصرف نشود.

هشدارهایی در مورد مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری

در مورد مصرف آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین در دوران بارداری اما و اگرهایی وجود دارد و معمولا این آنتی بیوتیک در این دوران و به خصوص در سه ماهه اول بارداری تجویز نمی‌شود. در نتیجه اگر پزشکتان برای شما این آنتی بیوتیک را تجویز کرده است و باردار هستید، لازم است که حتما به وی اطلاع دهید.

آزمایشات انجام شده در زمینه مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری

در مطالعاتی که بر روی مدل‌های حیوانی انجام شد، در اثر مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری خرگوش‌ها، مسمومیت دستگاه گوارش مشاهده شد و منجر به کاهش وزن مادر و افزایش شیوع سقط جنین، سقط داخل رحمی و عقب ماندگی جنین شد. ظاهرا این آنتی بیوتیک به مایع آمنیوتیک جذب می‌شود و موجب مسمومیت جنین می‌گردد.

در مطالعات حیوانی دیگر آسیب غضروف و آرتروپاتی در گونه‌های مختلف گزارش شده است که موجب نگرانی‌هایی در مورد تاثیرات احتمالی سمی سیپروفلوکساسین بر روی تشکیل استخوان در جنین انسان می‌شود.

برای جلوگیری از چنین مخاطراتی و از آنجایی که آنتی بیوتیک‌های کم خطرتری وجود دارند، برخی از متخصصان از تجویز آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین در بارداری، مخصوصا در سه ماهه اول اجتناب می‌کنند.

در یک مطالعه دیگر نیز بین گروه شاهد و گروهی که سیپروفلوکساسین در بارداری مصرف کرده بودند، اختلافی بین رشد و زمان راه افتادن کودکان و یا اختلالات عضلانی اسکلتی بین نوزادان هر دو گروه مشاهده نشد.

با این حال و با توجه به مطالعات حیوانی گسترده‌ای که در این زمینه انجام گرفته که نشان دهنده اثرات زیان بار مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری بر جنین است،  توصیه می‌شود که در دوران بارداری از این آنتی بیوتیک استفاده نشود، چرا که احتمال آسیب رسانی به جنین و مادر را بیشتر می‌کند.

در اروپا مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری غیر مجاز است.

در دوران شیردهی نیز با توجه به میزان اهمیت مصرف این دارو در مادر، یا باید مصرف دارو قطع شود و یا شیردهی، چرا که این دارو به شیر منتقل می‌شود.

نحوه اثر و عملکرد سیپروفلوکساسین

سیپروفلوکساسین یک آنتی بیوتیک است که برای درمان طیف گسترده‌ای از عفونت‌ها استفاده می‌شود. سیپروفلوکساسین دو آنزیم باکتریایی به نام توپوایزومراز IV و DNA گیراز را غیرفعال می‌کند که از تولید و ترمیم DNA باکتری و سایر پروسه‌هایی که به تشکیل DNA  منجر می‌شود، ممانعت کرده و در نتیجه تولید و تکثیر باکتری را مختل می‌کند. آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین بر روی گونه‌های حساسی از باکتری‌های گرم مثبت و گرم منفی مانند استافیلوکوکوس اورئوس، اشرشیا کولای، کلبسیا پنومونیا، پسودوموناس آروجینوزا و … موثر است.

سیپروفلوکساسین متعلق به گروهی از داروهای آنتی بیوتیکی شناخته شده به نام فلوروکینولون‌ها (و همچنین کینولون‌ها) است.

اگرچه می‌توان سیپروفلوکساسین را برای درمان طیف گسترده‌ای از عفونت‌ها مانند عفونت دستگاه ادراری، عفونت پروستات، دستگاه تنفسی، سینوس‌ها، استخوان‌ها و مفاصل، شکم و ناحیه تناسلی استفاده کرد. با این حال، معمولا فقط در درمان عفونت‌های دستگاه ادراری، برونشیت مزمن و سینوزیت استفاده می‌شود، و تنها زمانی تجویز می‌شود که سایر گزینه‌های درمانی شکست خورده یا نمی‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.

علاوه بر عفونت‌های نام برده شده، می‌توان از آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین برای درمان طاعون نیز استفاده کرد.

عوارض جانبی مصرف سیپروفلوکساسین

به نظر می‌رسد عوارض جانبی این دارو بالاتر از برخی از گروه‌های آنتی بیوتیکی مانند سفالوسپورین‌ها باشد، اما کمتر از کلیندامایسین است. به طور خلاصه عوارض جانبی مصرف سیپروفلوکساسین عبارتند از: پیلونفریت، آلرژی عضلات اسکلتی و مالیژیا و غیره.

از دیگر عوارض مصرف این دارو می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• اسهال
• دفع مدفوع همراه با خونریزی یا به رنگ سیاه
• سوزش، خارش، بی‌حسی، یا احساس سوزن سوزن شدن
• تغییر رنگ پوست
• تغییر در رنگ ادرار
• درد در قفسه سینه
• احساس تنگی قفسه سینه
• تب و لرز
• بی‌قراری
• گیجی
• شنیدن صدای زنگ یا وزوز و یا دیگر صداها در گوش
• سرفه خونی
• ضربان قلب سریع و نامنظم
• سردرد و خستگی شدید
• از دست دادن شنوایی
• بثورات پوستی
• گرفتگی مفصلی
• تورم بزرگ بر روی صورت، پلک‌ها، لب‌ها، زبان، گلو، دست‌ها، پاها و یا اندام‌های جنسی
• درد یا گرفتگی ماهیچه‌ها
• تهوع و استفراغ
• بی حسی دست
• احساس درد یا ناراحتی در بازوها، فک، کمر و گردن
• ایجاد توده‌های قرمز زیر پوست، بیشتر بر روی پاها
• قرمزی صورت، گردن، بازوها و گاهی اوقات بالای سینه
• تشنج
• درد شدید شکم یا معده
• تورم غدد لنفاوی دردناک یا خفیف در گردن، زیر بغل یا کشاله ران
• ترشحات غلیظ و سفید از واژن بدون بو و یا با بوی کم
• خواب آلودگی غیر معمول، کسالت، خستگی، ضعف
• آفت سفید در دهان و  یا زبان
• زردی چشم یا پوست

اگر هر یک از این عوارض جانبی را بعد از مصرف سیپروفلوکساسین را مشاهده کردید، به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین توجه داشته باشید که در دوران بارداری قبل از مصرف هر نوع دارو حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.

رنگ‌های مختلف ترشحات واژن در بارداری

• روشن یا سفید شیری
• سفید و لخته‌ای
• سبز یا زرد
• خاکستری
• قهوه‌ای
• صورتی
• سرخ

در این مقاله ترشحات واژن در بارداری و مشخصات آن‌ها (رنگ و بافت) مورد بررسی قرار می‌گیرد.

ترشحات طبیعی واژن

ترشحات واژن در دوران پریود و بارداری طبیعی است. ترشح طبیعی واژن که لوکررهی (leukorrhea) نامیده می‌شود، رقیق و شفاف یا سفید رنگ است و بوی ملایمی دارد.
افزایش حجم ترشحات واژن در بارداری خطر عفونت واژن و رحم را کاهش دهد. ترشحات در هفته‌های آخر بارداری بیشتر می‌شود و ممکن است دارای مخاط صورتی باشد. مخاط معمولا چسبنده و ژله‌ای است و نشان می‌دهد که بدن برای زایمان آماده می‌شود.

انواع ترشحات واژن در بارداری

رنگ‌های مختلف ترشحات واژن در بارداری نشانگر وضعیت بدن و سلامت بارداری است. بدین ترتیب:

ترشحات شفاف یا سفید شیری

این رنگ نشانگر لوکررهی (leukorrhea) است که ترشح طبیعی و سالم واژن است، به خصوص اگر بوی آن ملایم باشد.
با این حال، هر گونه تغییر در مقدار یا بافت آن ممکن است نشان گر شرایط ویژه‌ای باشد. زنانی که باردار هستند، اما هنوز به هفته ۳۷ بارداری نرسیده‌اند، در صورت هرگونه افزایش ترشحات شفاف، نشت مداوم آن و یا ضخیم و ژله‌ای شدن ترشحات، بایستی به پزشک مراجعه کنند. این تغییرات ممکن است نشان دهنده زایمان زودرس باشد.

ترشحات سفید و لخته‌ای

ترشحات واژن اگر لخته ای، سفید یا پنیر مانند باشد، نشانه عفونت مخمری است. عفونت‌های مخمری بسیار شایع هستند و بدن در دوران بارداری مستعد ابتلا به این نوع عفونت است. سایر علائم این عفونت عبارتند از: خارش، سوزش و ادرار و رابطه جنسی دردناک.

ترشحات سبز یا زرد

ترشحات واژن اگر به رنگ سبز یا زرد باشند نشانه عفونت منتقل شده از راه جنسی است (STI)؛ عفونت کلامیدیا و تریکومونیاسی از این دسته‌اند. سایر نشانه‌های احتمالی عبارتند از قرمزی یا سوزش در ناحیه تناسلی. عفونت‌های ناحیه تناسلی گاهی اوقات هیچ علائمی ایجاد نمی‌کند.

با توجه به بیانیه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، عفونت‌های ناحیه تناسلی در دوران بارداری ممکن است عوارضی ایجاد کنند که بر مادر و جنین تأثیر بگذارد. این عوارض گاهی اوقات تا سال‌ها پس از تولد نوزاد مشاهده نمی‌شود، اما بر سیستم عصبی و رشد کودک تاثیر می‌گذارد و موجب ناباروری مادر می‌شود.

گاهی ممکن است زنان با مشاهده ترشح زرد رنگ تصور کنند که دچار عفونت شده‌اند، اما در واقع اندکی ادرار از آن‌ها خارج شده است.

ترشحات خاکستری

ترشح واژینال خاکستری رنگ، نشان گر عفونت واژن به نام واژینوز باکتریایی (BV) است. به ویژه اگر ترشحات بوی ماهی بدهد و بعد از رابطه جنسی شدید‌تر شود.
BV نتیجه عدم تعادل باکتریایی در واژن است. استفاده از دوش‌های واژینال و داشتن شرکای جنسی متعدد، عوامل خطرساز ابتلا به BV است که شایع‌ترین عفونت واژن در دوران بارداری است.

ترشحات قهوه‌ای

ترشحات قهوه‌ ای واژن  به دلیل خروج خون قدیمی از بدن است. هم چنین یکی از اولین نشانه‌های بارداری است. ترشح قهوه‌ای رنگ در دوران بارداری به طور کلی دلیلی برای نگرانی نیست.
با این حال، زنان بارداری که ترشحات قهوه‌ای تیره دارند، بایستی به پزشک خود اطلاع دهند.

ترشحات صورتی

ترشح صورتی رنگ در دوران بارداری ممکن است طبیعی باشد. ترشح صورتی رنگ در ابتدا و انتهای بارداری طبیعی است و نشانه‌ای از آماده شدن بدن است. همچنین قبل از سقط جنین یا در صورت بارداری خارج رحمی نیز اتفاق می‌افتد.
مطالعه‌ای که بر روی ۴۵۱۰ شرکت کننده انجام شد نشان داد که لکه بینی و خونریزی سبک در سه ماهه اول و بخصوص در مواردی که تنها ۱ تا ۲ روز طول می‌کشد، موجب سقط جنین نمی‌شود.
سایر علل لکه بینی دوران بارداری داشتن رابطه جنسی و عفونت واژن است.

ترشحات سرخ رنگ

ترشحات واژن قرمز رنگ در دوران بارداری مستلزم ارجاع فوری به پزشک است، به خصوص اگر خونریزی سنگین باشد، دارای لخته باشد، یا همراه با گرفتگی و درد شکمی باشد.
این علائم نشان دهنده سقط جنین یا حاملگی خارج از رحم است. تقریبا ۱۰ تا ۱۵ درصد این حاملگی‌ها به سقط جنین منجر می‌شود.
علل دیگر ترشحات قرمز رنگ عبارتند از خونریزی لانه گزینی در ابتدای بارداری و عفونت واژن در سه ماهه اول. مطالعات نشان می‌دهد که بین ۷ تا ۲۴ درصد زنان در دوران بارداری خونریزی می‌کنند.
خونریزی در اواخر دوران بارداری نشان گر بروز مشکلات جدی یا زایمان زودرس است که به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد.

 علت ترشحات خونی واژن چیست؟

مواجهه با ترشحات واژن در بارداری

افزایش حجم ترشحات واژن در بارداری طبیعی است، اما رنگ‌ها و بو‌های غیر معمول اغلب نشان گر عفونت است. پزشک برای درمان عفونت واژن آنتی بیوتیک و دیگر دارو‌های مورد نیاز را تجویز می‌کند.

زنان باردار با انجام موارد زیر می‌توانند سلامت واژن خود را در دوران بارداری حفظ کنند:

• عدم استفاده از تامپون‌ها
• عدم استفاده از دوش واژینال
• استفاده از محصولات مراقبت از پوست و لوازم بهداشتی زنانه بدون اسانس، مانند دستمال توالت و صابون بدون اسانس
• استفاده از پد‌های پارچه‌ای و کتان برای جذب ترشحات اضافی
• پاک کردن ناحیه تناسلی از جلو به عقب پس از ادرار یا مدفوع
• خشک کردن ناحیه تناسلی به طور کامل پس از دوش گرفتن یا شنا کردن
• استفاده از لباس زیر نخی و کتان
• اجتناب از پوشیدن شلوار جین و جوراب شلواری نایلونی، که خطر ابتلا به عفونت را افزایش می‌دهد.
• داشتن یک رژیم غذایی سالم و اجتناب از مصرف قند زیاد، که بدن را مستعد ابتلا به عفونت‌های مخمر می‌کند.
• استفاده از غذا‌های پروبیوتیک و مکمل‌های ویتامین در حین بارداری، که مانع از عدم تعادل باکتریایی در واژن می‌شود.

زمان مراجعه به پزشک

بایستی هر نوع ترشح غیرمعمول را با پزشک خود در میان بگذارید، زیرا ممکن است نشان دهنده عفونت یا بروز مشکلی در بارداری باشد. عدم درمان عفونت‌ها مشکلاتی برای مادر و جنین ایجاد می‌کند.

جمع بندی

• مسمومیت بارداری چیست؟
• علائم مسمومیت بارداری
• علت ابتلا به مسمومیت بارداری
• اثر مسمومیت بارداری بر مادر و جنین
• افراد در معرض خطر
• درمان

پره اکلامپسی یا مسمومیت بارداری چیست؟

پیش از این به مسمومیت بارداری توکسمیا گفته می‌شد. اکنون این بیماری را پره اکلامپسی  گویند. زنان مبتلا به مسمومیت بارداری فشار خون و سطح پروتئین در ادرارشان بسیار بالاست، هم چنین پاها، دست‌ها و انگشتانشان متورم می‌شود. این بیماری معمولا در اواخر دوران بارداری رخ می‌دهد، اما ممکن است پیش از آن نیز اتفاق بیفتد.

اگر پره اکلامپسی تشخیص داده نشده و درمان نشود ممکن است به اكلامپسی منجر شود. بیماری خطرناکی که جان مادر و جنین را تهدید می کند و در موارد نادر باعث مرگ شود. زنان مبتلا به پره اکلامپسی که دچار تشنج می‌شوند، در معرض ابتلا به اکلامپسی قرار دارند.

هیچ درمانی برای پره اکلامپسی به جز زایمان و خاتمه بارداری وجود ندارد. به همین دلیل این بیماری در نظر مادران بسیار ترسناک جلوه می‌کند. حتی پس از زایمان نیز بهبودی علائم و نشانه‌های پره اکلامپسی به مدت ۱ تا ۶ هفته طول می‌کشد.

با آگاهی از علائم مسمومیت در بارداری و انجام منظم مراقبت‌های دوران بارداری و پیش از زایمان و ملاقات پزشک، به حفظ سلامت مادر و جنین کمک می‌کند. تشخیص زودهنگام پره اکلامپسی ممکن است احتمال ابتلا به عوارض طولانی مدت را برای مادر و نوزاد کاهش دهد.

 

 

نشانه ها و علائم مسمومیت بارداری چیست؟

علاوه بر تورم، پروتئین در ادرار و فشار خون بالا، علائم مسمومیت بارداری شامل موارد زیر است:

• افزایش سریع وزن ناشی از تجمع قابل توجه مایعات در بدن
• دل درد
• سردرد شدید
• تغییر در واکنش‌های طبیعی بدن
• کاهش یا متوقف شدن ادرار
• سرگیجه
• استفراغ بیش از حد و حالت تهوع
• تغییر در دید

---

 علت و علائم دفع پروتئین در بارداری چیست؟ + راه‌ های تشخیص و درمان

---

در صورت بروز نشانه های زیر مراقب باشید:

• تورم ناگهانی در صورت، دست و چشم ( تورم پا و مچ پا در حین بارداری طبیعی است.)
• فشار خون بیش از ۸۰/۱۳۰
• افزایش ناگهانی وزن در طول ۱ یا ۲ روز
• درد شکمی، به ویژه در سمت راست بالای شکم
• سردرد شدید
• کاهش ادرار
• تاری دید، دیدن نورهای درخشان یا اجسام شناور

همچنین ممکن است بدون بروز علائم مسمومیت بارداری، مبتلا به این عارضه باشید. به همین دلیل بسیار مهم است که برای چک کردن فشار خون و انجام آزمایش ادرار به طور منظم به پزشک مراجعه کنید.

 

علت ابتلا به مسمومیت بارداری چیست؟

علل دقیق پره اكلامپسی و اكلامپسی – که نتیجه ی کارکرد نامناسب جفت است – شناخته شده نیست. برخی پژوهشگران معتقدند كه تغذیه نامناسب در دوران بارداری یا تجمع بالای چربی در بدن می‌تواند موجب کاهش خون رسانی به رحم و جفت شود. ژنتیک نیز نقش مهمی ایفا می‌کند.

چگونه مسمومیت بارداری مادر و جنین را تاثیر قرار می‌دهد؟

مسمومیت بارداری موجب می‌شود خون کافی از راه جفت به جنین نرسد. این وضعیت موجب کاهش وزن نوزاد در هنگام تولد می‌شود. همچنین یکی از دلایل اصلی زایمان زودرس و عوارض ناشی از آن (از جمله اختلالات یادگیری، صرع، فلج مغزی، مشکلات شنوایی و بینایی) نیز است.

در موارد نادر ابتلا به مسمومیت بارداری موجب بروز عوارض جدی می‌شود:

• سکته مغزی
• تشنج
• آب در ریه‌ها
• نارسایی قلبی
• کوری برگشت پذیر
• خونریزی از کبد
• خونریزی پس از زایمان

مسمومیت بارداری ممکن است موجب جداشدن ناگهانی جفت از رحم شود، که انقباض پلاکتی نامیده می‌شود. بروز این وضعیت موجب مرگ نوزاد می‌شود.

چه کسانی بیشتر در معرض خطر ابتلا به مسمومیت بارداری هستند؟

• سابقه فشار خون بالا قبل از بارداری
• سابقه پره اکلامپسی در بارداری‌های پیشین
• ابتلای مادر یا خواهر به پره اکلامپسی
• سابقه چاقی
• بارداری دو یا چند قلویی
• سابقه دیابت، بیماری کلیوی، لوپوس یا آرتریت روماتوئید

فشار خون بارداری؛ انواع، علائم و درمان

درمان مسمومیت بارداری ( پره اکلامپسی و اكلامپسی) چیست؟

تنها درمان مسمومیت بارداری، زایمان است. پزشک درمورد بهترین زمان زایمان با توجه به سن جنین، وضعیت جنین در رحم و شدت مسمومیت بارداری با شما صحبت خواهد کرد.
اگر جنین به اندازه کافی رشد کرده باشد، پس از ۳۷ هفته بارداری، ممکن است پزشک تصمیم به القای زایمان یا سزارین بگیرد. بدین ترتیب از بدتر شدن مسمومیت بارداری جلوگیری می‌کند.

اگر جنین به اندازه کافی رشد نکرده باشد، پزشک درمان مسمومیت بارداری را تا زمانی که بتواند زایمان را انجام دهد، ادامه می‌دهد.

اگر مسمومیت بارداری ملایم داشته باشید – به عنوان پیش اکلامپسی نیز شناخته می‌شود – پزشک ممکن است از شما بخواهد:

• در خانه یا در بیمارستان استراحت کنید؛ به گونه‌ای که بیشتر به سمت چپ دراز بکشید.
• مشاهده و بررسی دقیق قلب جنین با مانیتور و سونوگرافی مکرر
• مصرف دارو برای کاهش فشار خون
• انجام آزمایش خون و ادرار

همچنین ممکن است پزشک برای کنترل و نظارت بیشتر شما را در بیمارستان بستری کند. در بیمارستان مراقبت‌های زیر انجام می‌شود:

• دارو درمانی برای جلوگیری از تشنج، کاهش فشار خون و جلوگیری از مشکلات دیگر
• تزریق استروئیدها برای کمک به رشد سریع‌تر ریه‌های جنین

درمان‌های دیگر عبارتند از:

• تزریق منیزیم به داخل رگ‌ها تا از تشنج‌های مرتبط با مسمومیت بارداری جلوگیری شود.
• استفاده از داروی هیدرالازین یا داروی ضد فشار خون دیگری برای کنترل فشار خون شدید
• نظارت بر میزان مصرف مایعات و ادرار

در موارد مسمومیت بارداری شدید، ممکن است پزشک مجبور به انجام زایمان در اسرع وقت باشد، حتی اگر جنین کاملا رشد نیافته باشد.

برگرفته از: webmd