رنگ مو در ماه آخر بارداری؛ مضر یا بی‌خطر؟!

رنگ مو در ماه آخر بارداری چه خطراتی دارد؟
اگر چه رنگ مو در ماه آخر بارداری نسبت به سه ماهه اول بارداری عوارض کمتری دارد، اما به توصیه پزشکان، برای حفظ سلامت جنین، بهتر است در این ایام نیز حتی المقدور عمل رنگ مو انجام نشود.

رنگ مو در ماه آخر بارداری چه خطراتی دارد؟
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – آیا شما در ماه آخر بارداری خود به سر می‌برید و تمایل به تغییر رنگ در مو‌های خود دارید؟ و آیا به این دلیل نگران سلامتی فرزند خود هستید؟ به توصیه پزشکان رنگ کردن مو در تمامی دوران بارداری ممکن است خطراتی را برای مادر و جنین به دنبال داشته باشد. در این مقاله عوارض به رنگ مو در ماه آخر بارداری و نکاتی پیرامون رنگ کردن مو در این دوران، اشاره شده است.

نگران بودن از تغییرات دوران بارداری و اثراتی که بر چهره ظاهری بانوان به جای می‌گذارد، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های زنان در این دوران است. رنگ کردن مو برای همه خانم‌ها از جمله زنان باردار ممکن است یک حس خوب را به همراه داشته باشد. اما ممکن است این عمل به قیمت به خطر افتادن سلامت جنین شما باشد. اگر تمایل زیادی برای رنگ کردن مو‌های خود دارید بهتر از اطلاعات دقیقی در این مورد داشته باشید تا بتوانید تصمیمی درست و منطقی در این خصوص اتخاذ کنید.

رنگ کردن مو در دوران بارداری 

به طور کلی توصیه پزشکان بر این است که بهتر است خانم‌ها در دوران بارداری خود به ویژه سه ماهه اول از رنگ کردن مو‌ها پرهیز کنند. چرا که فورمولاسیون اکثر رنگ مو‌های موجد در بازار از مواد شیمیایی و خطر آفرینی مانند آمونیاک تشکیل شده است. این در حالی است که تا کنون نشانه دقیقی مبنی بر اینکه رنگ مو در این دوران باعث مشکلات عمده‌ای از جمله سقط جنین و یا نقص‌های مادرزادی به وجود آید مشاهده نشده است. با این حال بهتر است رنگ کردن مو‌ها را در سه ماهه اول به سه ماهه دوم یا سوم به تعویق انداخت؛ تا بدین ترتیب خطر آسیب جنین در اثر مواد شیمیایی به حداقل خود کاهش پیدا کند. ولی در هر صورت در هفته‌های آخر بارداری نیز احتمال خطر ناشی از مواد شیمیایی رنگ مو نیز وجود خواهد داشت.

نکات مهم 

اگر شما به رنگ مو در ماه آخر بارداری تمایل فراوانی دارید، بهتر است برای به حداقل رساند عوارض آن نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
  • سعی کنید رنگ مو را برای مدت زمانی کمتر از حالت معمول بر روی مو‌ها قرار دهید.
  • در هنگام رنگ کردن مو‌های خود از دستکش پلاستیکی استفاده نمایید.
  • رنگ کردن مو را در اتاقی با تهویه مناسب انجام دهید.
  • پس از رنگ کردن مو‌ها را به دقت با آب ولرم بشویید.
  • از ترکیب کردن چند نوع رنگ مو با هم اجتناب کنید.
  • قبل از اقدام به رنگ کردن در مورد عدم حساسیت به آن بررسی لازم را انجام دهید.

رنگ مو در ماه آخر بارداری چه خطراتی دارد؟

 

یک راه حل ساده!

برای کمتر کردن اثرات رنگ مو در ماه آخر بارداری از سایر روش‌های آرایشی استفده کنید. یک اگرچه بسیاری از متخصصان زنان و زایمان رنگ کردن مو‌ها را در ماه آخر بارداری کاملاً ممنوع نکرده اند، اما به دلیل حساسیت‌های ویژه این ایام، راهکاری ساده را به جای رنگ کردن مستقیم مو‌ها به بانوان پیشنهاد می‌نمایند. این پیشنهاد، های‌لایت کردن یا مش کردن مو‌هاست. دلیل این توصیه این است که از آنجاییکه در انجام مش یا هایلایت رنگ مو، با پوست سر در تماس مستقیم نیست، بلکه فقط ساقه مو‌ها از کلاهی بیرون آمده و رنگ می‌شود.


 مش مو؛ آشنایی با روش های مش کردن مو و انواع مش مو


حنا و پوست گردو 

همانگونه که می‌دانید مواد شیمیایی موجود در رنگ مو می‌تواند از طریق پوست سر وارد بدن مادر شده و سپس از طریق گردش خون به بدن جنین نیز وارد شود و ممکن است به او آسیب برساند. بنابراین اگر زنان باردار در صورت لزوم تنها از رنگ مو‌های گیاهی استفاده کنند، ایمنی بیشتری را برای سلامت جنین خود یه وجود خواهند آورد. یکی از این رنگ‌های گیاهی بدون ضرر، پودر حنا و عصاره پوست گردو است. این ترکیب را می‌توان در حمام و به مدت یک ساعت روی موهای سر قرار داد و سپس آبکشی نمود.


 رنگ کردن مو با پوست گردو را امتحان کنید


رنگ مو در ماه آخر بارداری برای چه کسانی منع کامل دارد؟

  • برخی از مادرانی که نسبت به بو و مواد آرایشی و رنگ مو دچار واکنش‌های تنفسی می‌شوند.
  • در شرایطی که مادر سابقه حساسیت و آلرژی‌های پوستی نسبت به این مواد دارد.
  • داشتن سابقه واکنش‌های گوارشی نسبت به مواد آرایشی پر خطر

بنابراین بهتر است که قبل از مصرف هر نوع از رنگ مو در ماه آخر بارداری از نظر ایجاد حساسیت رنگ مو تست شوند.

سخن آخر

درباره استفاده کردن و یا عدم استفاده از رنگ مو در ماه آخر بارداری اتفاق نظر کاملی وجود ندارد، اما باید به عوارض ناشی از مواد شیمیایی رنگ مو توجه زیادی کرد. همانگونه که اشاره گردید یکی از عوارض مهم استفاده از رنگ مو برای زنان باردار، ابتلا به حساسیت و آلرژی است؛ بنابراین در این شرایط که یک خانم باردار نمی‌تواند از هر نوع دارویی استفاده کند بهتر است خود را در معرض ریسک ابتلا به آلرژی‌های جدید قرار ندهد و در صورت لزوم از رنگ‌های گیاهی و غیر سمی برای تغییر رنگ مو‌های خود استفاده کند.

آیا روش ایمنی برای رنگ کردن مو در دوران بارداری می‌شناسید؟ نظرات و تجربیات خود را در انتهای این صفحه در قسمت “ارسال نظر” با ما و سایر مخاطبان بیا نی نی به اشتراک بگذارید.

اپیزیوتومی در زایمان چه نقشی دارد؟

اپیزیوتومی در زایمان چه نقشی دارد؟

اپیزیوتومی در زایمان چه نقشی دارد؟

اپیزیوتومی بریدگی جراحی در ناحیه میان دوراه (ناحیه بین واژن و مقعد) است تا مدخل واژن را بزرگتر کند. این کار زایمان نوزاد را آسان تر میکند. اگرچه اپیزیوتومی یکی از معمول‌ترین روندهای جراحی در زایمان است، ولی درباره ارزش پزشکی این بُرش بحث‌هایی وجود دارد. اینکه آیا اپیزیوتومی به پارگی طبیعی ترجیح داده می‌شود یا خیر، هنوز هم بحث‌برانگیز است.

اپیزیوتومی چیست و چرا انجام می‌شود؟

اپیزیوتومی یک برش جراحی در ناحیه پرینه یا میاندوراه (ناحیه عضلانی بین واژن و مقعد) است و قبل از انجام برش بیحسی موضعی داده می شود. این برش جراحی کوچک در صورتی که نوزاد تحت استرس باشد و نیاز به تولد سریع داشته باشد انجام می شود. اگر ماما تشخیص دهد که نیاز به گشاد کردن واژن به وسیله برش وجود دارد، این کار را انجام می دهد. در غیر این صورت احتمال پارگی شدید واژن وجود خواهد داشت. برخی از متخصصین معتقدند که برش اپیزیوتومی بهتر از پارگی اتفاقی واژن ترمیم میشود. در عین حال این روش در بیشتر زنان باعث مشکلاتی چون درد، بی اختیاری ادرار و مدفوع و بهبودی دیر هنگام شده است. بنابراین اپیزیوتومی فقط باید برای مادرانی که از آن نفع میبرند استفاده شود. پارگی های خود به خود درد کمتری داشته و حداقل در روزهای بعد از زایمان درد ندارند در حالی که پارگی اپیزیوتومی دردناک است. بررسیها نشان داده است زنانی که برش اپیزیوتومی برای آنها داده میشود، زنانی که پارگی خودبخودی پیدا میکنند و همچنین زنانی که هیچ آسیبی نمیبینند، همگی میتوانند با انجام ورزشهای لازم 3 ماه بعداز زایمان از قدرت مناسب عضلات کف لگن برخوردار شوند.

اپیزوتومی در هنگام زایمان

آیا خانم باردار روش اپیزیوتومی را انتخاب می‌کند؟

اگر شما فکر می کنید که روش اپیزیوتومی را نمی‌پسندید، باید موضوع را با ماما یا پزشک خود در یکی از ویزیت های پیش از زایمان در میان بگذارید. در کلاسهای مخصوصی که پیش از زایمان در آن شرکت می کنید و برای دوران بارداری و زایمان آماده می شوید، حفظ آرامش و استفاده از وضعیت های مختلف برای اجتناب از اپیزیوتومی آموزش داده می شوند.

آیا برش اپیزیوتومی دردناک است؟

اکثر زنان اظهار می کنند که برش اپیزیوتومی را هنگام زایمان احساس نکرده اند. چون بافتهای اطراف واژن در هنگام زایمان به شدت کشیده شده و برش به سادگی انجام می شود، اما ممکن است روند بهبود آن دردناک باشد.

برای التیام درد برش چه باید کرد؟

  • کیسه یخ و یا کیسه های ژله ای سرد میتواند محل بخیه را بی‌حس کرده و تورم را کمتر کند. این روش از قدیم برای التیام درد استفاده می‌شده است.  
  •  محل بخیه ها را در معرض هوا قرار دهید. حداقل روزی 10 دقیقه لباسهای زیر را در آورده و روی حوله تمیز استراحت کنید.
  • دوش آب گرم بسیار مفید است. با این حال تحقیقات نشان می‌دهد که افزودن نمک به آب وان حمام هیچ تاثیری در بهبود ترمیم ندارد. بخیه ها را بعد از حمام با حوله نرم و تمیز به آرامی خشک کنید. 
  • به میزان لازم پیاده روی کنید. ورزشهای مخصوص عضلات کف لگن را انجام دهید تا گردش خون تحریک شده و ترمیم زخم تسریع شود.

بخیه بعد از زایمان

چقدر بعد از جراحی میتوان رابطه جنسی داشت؟

بهبود بخیه ها نباید بیش از 1 ماه طول بکشد و بسیاری از پزشکان تا هفته ششم بعد از زایمان برای شما ممنوعیت در نظر می‌گیرند. معمولا بعد از این زمان و در صورت تمایل، ایراد ندارد. اگر شک دارید که بخیه های شما به خوبی بهبود یافته یا خیر، به پزشک خود مراجعه کنید و یا تا موعد ویزیت هفته ششم بعد از زایمان صبر کنید.

وقتی برای اولین بار بعد از زایمان رابطه جنسی دارید امکان دارد در ابتدا تنگی واژن و درد را احساس کنید. در اینصورت حفظ آرامش و استفاده از ژل لوبریکانت را توصیه می‌کنیم. سعی کنید قبل از رفتن به بستر دوش آب گرم بگیرید و زمان زیادی را به ابراز احساسات اختصاص دهید. در موقع انجام عمل جنسی، وضعیت راحتی را برای خود انتخاب کنید.

برای بچه‌دار شدن یک عمر فرصت نیست!

برای بچه‌دار شدن یک عمر فرصت نیست!

برای بچه‌دار شدن یک عمر فرصت نیست!

آرزوهای شغلی، مسائل اقتصادی و درمان‌های رو به گسترش باروری زمان‌بندی ما برای بچه‌دار شدن را تغییر داده‌اند.
زمانِ پدر و مادرهای ما این‌طور بود که دخترها به محض اینکه دبیرستانشان تمام می‌شد و پسرها هم بلافاصله بعد از خدمت ازدواج می‌کردند و به یک سال نرسیده، صاحب اولین فرزند می‌شدند. بعد از آن هم به هر تعدادی که می‌خواستند بچه به دنیا می‌آوردند تا جایی که وقتی زن به سی سالگی می‌رسید چند فرزند قد و نیم قد داشت.
ولی حالا قضیه فرق کرده است و زوج‌های جوان کمتر تمایل به بچه‌دار شدن دارند و اغلبِ زنان، مادر شدن را به بعد از سی سالگی موکول می‌کنند. دلایل زیادی هم برای این تصمیم دارند از جمله اهمیت موفقیت تحصیلی و شغلی و… . این تغییرات فرهنگی-اجتماعی به علاوه‌ی افزایش علم باروری این تصور را ایجاد کرده است که در هر سنی به سادگی می‌شود بچه‌دار شد!

خانم عزیز! شما چقدر از باروری‌تان می‌دانید؟

بسیاری از زنان فکر می‌کنند که از باروری‌شان آگاهی کافی دارند اما واقعیت آن است که اغلب آنها چیز زیادی در این ارتباط نمی‌دانند. برای مثال خیلی‌ها نمی‌دانند که حدود نیمی از زنان بالای سی و پنج سال برای باردار شدن نیاز به مداخله پزشکی دارند. یا بسیاری دیگر فکر می‌کنند که بین بیست و پنج تا سی و چهار سالگی باید برای بررسی وضعیت باروری‌شان به پزشک مراجعه کنند در حالی که از قبل از بیست و پنج سالگی باید به این مسئله توجه بشود؛ مخصوصاً خانم‌هایی که شرایط ویژه‌تری مانند یک تخمدان، اندومتریوزیس یا سابقه خانوادگی یائسگی زودهنگام دارند.

همیشه پای زن در میان نیست!

گاهی هم تأخیر در بچه‌دار شدن به خواسته زن مربوط نیست و این شوهر است که تمایلی به بچه‌دار شدنِ به موقع ندارد؛ مانند برخی از آقایان امروزی که از قبل از ازدواج درباره اینکه مثلاً تا ده سال اول زندگی بچه نمی‌خواهند با همسران‌شان اتمام حجت می‌کنند! احتمالاً این گروه از آقایان دو نکته مهم را از قلم انداخته‌اند؛ اول اینکه هیچ زنی از جمله همسر ایشان برای مادر شدن یک عمر فرصت ندارد و چه بسیارند زوج‌هایی که با این تصور اشتباه سال‌های طلایی برای فرزنددار شدن به صورت طبیعی و با کمترین استرس و دردسر را از دست داده‌اند؛ و دوم اینکه شاید طولانی‌تر بودن فرصت باروری مردان نسبت به زنان این تصور اشتباه را در آنها ایجاد کرده است که مردها به اندازه عمرشان برای پدر شدن فرصت دارند و یا پدر شدن در سنین بالاتر هیچ خطری برای سلامت فرزندان آنها ندارد. این آقایان محترم باید بدانند که بر اساس مطالعات جدید، به دلیل تغییر در سبک زندگی و مسائل متعدد دیگر، تعداد کل اسپرم در مردان نسبت به گذشته کاهش پیدا کرده است و این یعنی آنکه شاید شما هم برای پدر شدن یک عمر فرصت نداشته باشید! به علاوه بر اساس تحقیقات، احتمال ابتلای فرزندان مردانی که بعد از چهل سالگی پدر می‌شوند به اختلالاتی جدی مانند اوتیسم، اسکیزوفرنی و اختلالات ژنتیکیِ نادر بیشتر از مردانی است که در سنین پایین‌تر صاحب فرزند می-شوند.

آیا عاقل کند کاری…؟

پیشرفت در علم باروری و اخبار روزافزون زوج‌هایی که در سنین بالاتر صاحب فرزند شده‌اند این تصور را در بعضی از زن و شوهرها ایجاد کرده است که به سادگی می‌توانند در سال‌های بعدی هم بچه‌دار بشوند. اما واقعیت آن است که فرایند بچه‌دار شدن از طریق شیوه‌های جدید علمی، کار ساده‌ای نیست چون:
اولاً اینکه از هر سه زوجی که سن زن بالاتر از سی و پنج سال است، یک زوج در معرض ناباروری قرار دارد که از این تعداد، نیمی درصدد درمان برمی‌آیند. از بین این افراد هم فقط پنجاه درصد صاحب فرزند می‌شوند.
دوماً ناباروری یکی از دردناک‌ترین تجربه‌های روانی است، به خصوص اگر به خاطر تعلل در بچه‌دار شدن به آن دچار شده باشید که باید علاوه بر احساس استرس، خود-سرزنشی و احساس گناه را هم تحمل کنید.
و سوم اینکه شیوه‌هایی که شما توان باروری طبیعی‌تان را فدای آنها می‌کنید، بسیار پر هزینه‌اند.
پس لطفاً همین حالا بهترین تصمیم را بگیرید!

آیا برای بچه دار شدن آماده ایم؟

آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟

آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟
درد واژن در بارداری نشانه آزاد شدن هورمون‌های بارداری و رشد رحم جهت ایجاد فضا برای جنین است. معمولا احساس درد واژن در بارداری طبیعی است، اما در صورت بروز، بهتر است آن را با پزشک در میان بگذارید.

آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – در دوران بارداری، بسیاری از زنان احساس فشار یا درد در اطراف مهبل (واژن) دارند. این درد طبیعی است و می‌تواند در سه ماهه اول، دوم یا سوم اتفاق بیفتد.
رحم زن باردار در دوران بارداری رشد می‌کند، به گونه‌ای که از اندازه یک پرتقال به اندازه هندوانه یا بزرگتر می‌رسد. بدن او نه تنها نیاز به فضا و مواد مغذی برای یک موجود جدید را فراهم می‌کند بلکه باید یک عضو کاملا جدید به نام جفت را نیز تولید کند.
با تغییرات زیادی که در این دوران اتفاق می‌افتد، تعجب آور نیست که بسیاری از زنان تغییرات ناگهانی و غیرعادی را در بدن خود احساس کنند. درد واژن، لگن یا پایین شکم در تمام دوره بارداری طبیعی است.
 

علت در واژن در بارداری

زنان در دوران بارداری تحت تاثیر دردهای واژینال قرار می‌گیرند. بعضی ممکن است احساس درد شدیدی در واژن کنند، در حالی که دیگران در داخل لگن درد نامحسوسی داشته باشند یا احساس کنند که مرکز ثقل بدنشان پایین‌تر آمده است.
در اواخر بارداری، این فشار به دلیل تاثیر وزن جنین در کف لگن است، اما بسیاری از عوامل دیگر نیز می‌توانند باعث ایجاد درد در واژن و لگن در دوران بارداری شوند.
در ادامه، پیرامون علل مختلف درد واژن در هر سه ماهه‌ی بارداری به تفکیک بحث می‌کنیم.

سه ماهه اول بارداری

برای بیشتر زنان، در سه ماهه اول درد واژینال به دلیل افزایش وزن رخ نمی‌دهد. دراین دوره هورمون ریلکسین (relaxin) موجب بروز درد واژن می‌شود. این هورمون کمک می‌کند تا ماهیچه‌ها شل شوند، و نوزاد در زمان تولد به راحتی از ناحیه لگن عبور کند. با این حال، سطح ریلکسین در اوایل بارداری بالاترین میزان خود را دارد. سطح بالای این هورمون به تخمک بارور شده کمک می‌کند تا در رحم قرار گیرد.
در برخی از زنان، افزایش سطح هورمون ریلکسین موجب درد عضلانی و تنش در اطراف واژن می‌شود.
با توجه به پژوهش‌های انجام شده بر روی حیوانات، هورمون ریلکسین موجب می‌شود، رباط‌هایی که از لگن محافظت می‌کنند، ضعیف شوند. بدین ترتیب فشار و درد بر روی واژن احساس می‌شود.
 

سه ماهه دوم و سوم بارداری

در سه ماهه دوم و سوم بارداری، تضعیف کف لگن و افزایش وزن و فشار بر لگن، باعث ایجاد فشار و درد واژن می‌شود.

کف لگن شبیه رشته‌ای از عضلات است. این ناحیه از اندام‌های داخل لگن، مانند رحم، واژن، مجرای ادرار و مثانه محافظت می‌کند. بارداری موجب تضعیف کف لگن می‌شود. زنانی که سابقه زایمان دارند، ممکن است لگن آن‌ها طی زایمان آسیب دیده باشد و موجب آسیب پذیری بیشتر لگن در بارداری بعدی شود.

افزایش وزن در سه ماهه دوم بارداری بیشتر است. همانطور که بارداری پیشرفت می‌کند، رحم فشار بیشتری به نیم تنه پایینی بدن وارد می‌آورد. با تضعیف کف لگن، این فشار باعث احساس پر بودن رحم، درد در واژن یا درد و فشار عمومی در مفصل ران و لگن شود.

درد واژن در اواخر بارداری، ممکن است نشانه زایمان زودرس باشد. اگر انقباضات شکمی با احساس فشار و درد واژن همراه شود، نشانه فرا رسیدن لحظه زایمان است.

ترشحات واژن در بارداری، نشان دهنده عفونت و سقط جنین


آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟

روش های کاهش فشار و درد واژن در بارداری

از آنجایی که درد واژینال اغلب به علت ضعف عضلات و فشار بر لگن است، حرکات کششی ملایم در این زمینه كمک كننده است. کشش پشت و ناحیه کمر به تسکین درد و فشار واژن کمک می‌کند. یوگا بارداری و انجام حرکات کششی ملایم موجب تسکین درد می‌شود.

اگر درد شدید باشد، استفاده از یک حوله گرم به تسکین آن ناحیه کمک کند. در نظر داشته باشید که حوله را زیاد داغ نکنید و بعد از حداکثر ۱۰ دقیقه آن را بردارید.

روش‌های دیگر برای پیشگیری از درد واژن در بارداری به شرح زیر است:

  • انجام تمرینات کگل: عضلات کف لگن را مانند حالتی که می‌خواهید از ادرار جلوگیری کنید، به مدت ده ثانیه منقبض کنید، سپس رها کنید. حداقل دوبار در روز، و هر بار ده مرتبه، این حرکت را تکرار کنید. این حرکت علاوه بر تقویت عضلات، به سهولت زایمان نیز کمک می‌کند.
  • فعال بودن در دوران بارداری: انجام ورزش‌های سبک، مانند پیاده‌روی، می‌تواند به تقویت عضلات و بهبود وضعیت جسمانی کمک کند. این فعالیت‌ها درد و فشار واژن را از بین برده و عضلات لگن را قوی نگه می‌دارد.
  • نوشیدن مقدار زیادی آب: به ویژه پس از تمرین و ورزش در هوای گرم، بدن خود را هیدراته نگاه دارید. نوشیدن آب موجب جلوگیری از یبوست نیز می‌شود.

 

عوارض جانبی درد واژن در بارداری

در بیشتر موارد، فشار و درد واژن فقط یک عارضه جانبی ناخوشایند بارداری است که ناشی از ضعف عضلات لگن و افزایش وزن است.
با این حال، گاهی اوقات علت دیگری موجب درد واژن در بارداری می شود که نیاز به درمان دارد تا به مادر و جنین آسیب نرسد. برای مثال، ممکن است عفونت درمان نشده ای باعث درد واژن شود و تمام بدن را درگیر کند و در نهایت جنین را در معرض خطر قرار دهد، یا باعث زایمان زودرس شود.
هرگونه آسیبی که یک زن در دوران بارداری تجربه می‌کند، زایمان را سخت‌تر خواهد کرد. عوارض ناشی از بارداری، دوره پس از زایمان را دشوارتر، سرعت بهبودی را کمتر و سلامت روان را تهدید می‌کند.

آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟

مراجعه به پزشک

زنان در دوران بارداری بایستی به طور منظم به پزشک یا ماما مراجعه کنند. در این ملاقات‌ها باید تمام نشانه‌ها، هر چند بی اهمیت، با پزشک در میان گذاشته شود.
در اواخر بارداری، زنان بایستی هر چند هفته یکبار نزد پزشک بروند. در صورت وجود فشار یا درد شدید یا علائم دیگری مانند تب، ادرار دردناک، خونریزی یا تغییر در حرکات جنین بایستی بلافاصله به مراقبت‌های پزشکی (اورژانس) مراجعه کنند.

 

جمع بندی

درد واژن در بارداری یکی از نشانه‌هایی است که زنان باردار تجربه می‌کنند. به طور معمول جایی برای نگرانی نیست و نشانه این است که بدن هورمون‌های بارداری را آزاد می‌کند و رحم در حال رشد است.
انجام مراقبت‌های منظم در دوران بارداری به تشخیص مشکلات قبل از تبدیل شدن به شرایط اضطراری کمک می‌کند. در هنگام مراجعه به پزشک، تمامی حالات و نشانه‌های خود را با او در میان بگذارید تا احساس اطمینان و آرامش داشته باشید.

 پاسخ به سوالاتی در مورد درد واژن، عفونت واژن و ترشحات واژن


برگرفته از: medical news

راه‌های جلوگیری از دفع پروتئین در بارداری

راه‌های جلوگیری از دفع پروتئین در بارداری

راه‌های جلوگیری از دفع پروتئین در بارداری

معمولا آزمایش ادرار برای تشخیص عفونت یا بررسی میزان گلوکز خون یا عفونت موجود در آن توصیه می‌شود. در دوران بارداری پزشکان آزمایش ادرار را برای بررسی میزان پروتئین در ادرار پیشنهاد می‌کنند. از نظر پزشکی وجود پروتئین در ادرار را پروتئینوری می‌گویند. پروتئین بالا در ادرار نشان دهنده عملکرد ناقص کلیه است که می‌تواند منجر به مشکلاتی برای مادران باردار شود. در ادامه بیشتر درباره این مشکل می‌خوانید.

دفع پروتئین در بارداری

دفع پروتئین در بارداری ممکن است برای هر خانمی اتفاق بیفتد. در حالی که این اتفاق اغلب در اولین بارداری رخ می‌دهد ممکن است در بارداری‌های بعدی نیز بروز کند. دفع پروتئین معمولا با فشار خون بالا تشخیص داده می‌شود که برای اولین بار در اواسط بارداری رخ می‌دهد. این بیماری معمولا با مقادیر زیاد پروتئین در ادرار یا کاهش پلاکت خون، مشکلات کلیوی و کبدی، وجود مایع در ریه‌ها و علائمی مانند سردرد شدید یا اختلالات بینایی تشخیص داده می‌شود.
وقتی باردار می‌شوید پزشک معمولا فشار خون شما را چک می‌کند تا اطمینان پیدا کند که بالا نیست. یک نمونه ادرار نیز معمولا برای سالم بودن کلیه‌ها می‌گیرد. هر مقدار پروتئین اضافی که در یک نمونه ادرار یافت شود به عنوان پروتئینوری شناخته می‌شود و ممکن است در بیماران پره اکلامپسی دیده شود یا نه.

نمونه ادرار برای سنجش دفع پروتئین در بارداری

سطح پروتئین طبیعی ادرار در بارداری چقدر است؟

معمولا ادرار حاوی مقدار مشخصی پروتئین است. میزان دفع استاندارد پروتئین در بارداری 300 میلی‌گرم در روز است که در زنان غیرباردار این مقدار 150 میلی‌گرم در روز است. این مقدار دفع پروتئین به دلیل افزایش حجم خون در دوران بارداری است که باعث افزایش استرس روی کلیه‌ها می‌شود.

آزمایش دفع پروتئین در ادرار چگونه است؟

طی معاینه منظم قبل از تولد، پزشک از شما نمونه ادرار می‌گیرد. دو نوع آزمایش روی نمونه ادرار برای تشخیص پروتئینوری انجام می‌شود:

  • آزمایش قطره‌ای: یک نوار شیمیایی با سوراخ‌هایی است که نمونه ادرار وارد آن می‌شود. در صورت وجود پروتئین در ادرار رنگ این نوار تغییر خواهد کرد. سطح پروتئین ادرار می‌تواند از 1+ تا 4+ که از سطح بسیار پایین تا بالاست باشد. سطح بالای پروتئین نشان دهنده پره اکلامپسی یا آسیب کلیوی است. در حالی که سطح پروتئین پروتئین نشان دهنده UTI است.
  • آزمایش پروتئین ادرار 24 ساعته: این آزمایش میزان پروتئین ادرار را در شرایط خاص بررسی می‌کند. نمونه ادرار طی یک دوره 24 ساعته در ظروف جداگانه جمع آوری و برای تجزیه و تحلیل گرفته می‌شود. ادرار اول صبح مورد توجه قرار نمی‌گیرد. اگر میزان پروتئین بیش از 300 میلی‌گرم در روز در ۲۴ ساعت باشد این نشانه پره اکلامپسی است.

دلایل دفع پروتئین در ادرار هنگام بارداری

سطح پایین پروتئین در ادرار طبیعی بوده یا نشان دهنده یک عفونت جزئی است. اما سطوح بالای پروتئین در ادرار نشانگر مشکلات جدی است که در ادامه می‌خوانید:

  • پره اکلامپسی: این بیماری با فشار خون بالا، پروتئین موجود در ادرار و احتباس مایعات مشخص می‌شود که پس از هفته بیستم بارداری رخ می‌دهد. علائم دیگر شامل سردرد، استفراغ، تاری دید و درد شکم است.در صورت عدم درمان پره اکلامپسی می‌تواند منجر به اکلامپسی، اختلال در کلیه و تولد نوزاد کم وزن شود. در هنگام تشخیص و درمان زودرس ممکن است نوزاد سالم به دنیا بیاید. درمان شامل رژیم کم نمک و ورزش منظم است.
  • سندرم هلپ HELLP: این بیماری معمولا در زنان مبتلا به پره اکلامپسی یا اکلامپسی رخ می‌دهد اما گاهی با وجود نبود این بیماری‌ها هم بروز می‌کند. علائم مشابه سندرم هلپ وجود پروتئین در ادرار را نشان می‌دهد. در صورت عدم درمان به موقع ممکن است منجر به عوارض جدی از جمله وزن کم هنگام تولد و زایمان زودرس شود.
  • عفونت مجاری ادراری یا عفونت کلیه: اگر تکرر ادرار دارید یا هنگام ادرار احساس ناراحتی می‌کنید ممکن است دچار عفونت ادراری شوید. این می‌تواند منجر به وجود پروتئین در ادرار شود. اگر این بیماری به موقع درمان نشود منجر به عفونت کلیوی می‌شود که با تب، حالت تهوع، استفراغ و کمردرد همراه است. اگر چه عفونت ادراری روی جنین تاثیر نمی‌گذارید، عفونت‌های کلیوی می‌تواند منجر به تولد نوزاد با وزن کم و زایمان زودرس شود.
  • عوامل دیگر: برخی شرایط مانند استرس عاطفی، کمبود آب بدن، ورم مفاصل، قرار گرفتن در معرض درجه حرارت بالا، دیابت و ورزش شدید و همچنین داروها می‌تواند منجر به وجود پروتئین در ادرار شود. برخی شرایط پزشکی از جمله دیابت، بیماری قلبی، آرتریت روماتوئید، آنمی سلول داسی شکل، لوپوس و بیماری‌های مزمن کلیه نیز می‌تواند این خطر را افزایش دهد.

ازمایش ادرار در بارداری برای دفع پروتین

علائم دفع پروتئین در ادرار در دوران بارداری

پروتئینوری عمدتا از معاینات معمول ادرار در بارداری تشخیص داده می‌شود. علائمی که ممکن است همراه با پروتئین بالا در ادرار تجربه شود شامل موارد زیر است:

  • تورم دست و پا
  • تورم صورت
  • ادرار فومی

از همه مهمتر، شما باید از پروتئینوری که می‎تواند از پره اکلامپسی ایجاد شود نیز آگاه باشید. علائم مرتبط با این شرایط عبارت است از:

  • تاری دید
  • تورم دست و پا و صورت
  • درد زیر دنده‌ها
  • سردرد و استفراغ شدید
  • احساس ناخوشایند
  • سوزش سردل

آیا دفع پروتئین در بارداری درمان دارد؟

دفع پروتئین در بارداری یا پروتئینوری یک بیماری نیست بلکه نشانه‌ای از چیزی غیرطبیعی در بدن است. با این حال باید مراقبت‌های ویژه ای انجام شود.
تغییرات ساده در رژیم غذایی و شیوه زندگی به مدیریت میزان پروتئین در ادرار کمک می‌کند. اما برای کنترل سطح بالای پروتئین در ادرار درمان علت اصلی بسیار ضروری است.

  • اگر علت اصلی بیماری دیابت باشد باید با دارو و تغییر رژیم غذایی و تمرینات ورزشی کنترل شود.
  • اگر علت فشار خون بالاست باید درمان انجام شود.
  • اگر علت پره اکلامپسی باشد درمان به مراحل بارداری بستگی دارد.
  • اگر علت عفونت ادراری و کلیوی باشد میتوان از آنتی بیوتیک استفاده کرد.
  • اگر جنین به اندازه کافی رشد کرده باشد پزشک ممکن است برای محافظت از مادر و نوزاد زایمان زودرس انجام دهد.

سوزش سر دل در بارداری

راه‌های جلوگیری از دفع پروتئین در بارداری

اقدامات ساده‌ای برای خلاص شدن از دفع پروتئین در بارداری وجود دارد که شامل موارد زیر است:

  • کاهش مصرف نمک: ولع غذاهای ترش و شور در دوران بارداری بسیار رایج است. اما افزایش نمک باعث افزایش پروتئین در ادرار می‌شود. بنابراین از خوردن غذاهای شور خودداری کنید. مقدار نمک اضافه شده به رژیم غذایی خود را کاهش دهید و از خوردن غذاهای بیرون نیز اجتناب کنید.
  • مصرف قند کمتر: کیک، دسر، شیرینی و بستنی باید از رژیم غذایی شما خارج شود. این ممکن است بار کلیه‌های شما را به میزان قابل توجهی کاهش داده و مانع عفونت شود.
  • وزن خود را مدیریت کنید: افزایش وزن بیش از حد خطر ابتلا به دیابت بارداری یا پره اکلامپسی را افزایش می‌دهد که این امر دوباره باعث ترشح پروتئین در ادرار می‌شود. با نگهداشتن وزن بر میزان مصرف روزمره مناسب، وزنتان را مدیریت کنید.
  • خوب استراحت کنید: برای از بین بردن استرس، مقداری از زندگی پرمشغله خود خارج شوید و بدنتان را شارژ کنید تا شرایط سلامت مناسبی داشته باشید.
  • بهداشت خود را رعایت کنید: بعد از دستشویی خود را با یک دستمال تمیز پاک کنید. بعد از ادرار شستشو را از جلو به عقب انجام دهید. این باعث حفظ سلامت دستگاه ادراری میشود و از هرگونه عفونت جلوگیری می‌کند.
  • آب کافی مصرف کنید: هیدراتاسیون برای محافظت از عفونت ضروری است. نوشیدن آب کافی باعث تکرر ادرار و برطرف شدن عفونت‌های کلیوی و مجاری ادراری می‌شود.

آیا سن من برای بارداری زیاد است؟

آیا سن من برای بارداری زیاد است؟

آیا سن من برای بارداری زیاد است؟

شاید بزرگ‌ترین مانع برای زنان در ۳۵ سالگی و بالاتر در درجه اول بارداری باشد. نرخ رشد باروری به‌تدریج از سن ۳۰ سالگی به بعد پایین می‌آید و در۴۰ سالگی به بالا به پایین‌ترین میزان می‌رسد. زنان با سن بالا حتی با درمان‌هایی مانند لقاح آزمایشگاهی نیز به هنگام بارداری دچار مشکلات می‌شوند.
زنان در سنین ۴۵ سال و یا بالاتر حتی با درمان‌های باروری نیز به‌ندرت باردار می‌شوند. در این سن متخصصین باروری همیشه اهدا تخمک را توصیه می‌کنند. (روش IVF اهدای تخمک توسط یک اهداکننده تخمک جوان.) زیرا بارداری با تخمک‌های خودشان در این سن به‌ندرت صورت می‌گیرد.
با بالا رفتن سن بارداری، خطرات سقط‌جنین و حاملگی خارج از رحم افزایش می‌یابد. این در حالی است که بر طبق آمار، زنان بیشتری در ایالات‌متحده در سنین بالا بچه‌دار می‌شوند. در سال ۱۹۷۰ میانگین سن افرادی که اولین بارداری را تجربه می‌کردند ۲۱ سال بود. در حالی که در سال ۲۰۰۸ این رقم به سن ۲۵ سالگی تغییر نمود.
در سال ۲۰۰۸ زمانی که تعداد تولد در تمام گروه‌های سنی دیگر کاهش یافت، میزان بارداری برای زنان در 40 سالگی حدود 3 درصد افزایش یافت. (بالاترین نرخ رشد از سال ۱۹۶۷) و این افزایش نرخ رشد در خصوص زنانی که در سن 45 سال و بالاتر بودند به ۴ درصد رسید.

به زنانی که ۱۲ ماه یا بیشتر برای بارداری تلاش کرده‌اند و ناموفق بوده‌اند، فرایند تشخیص و ارزیابی ناباروری توصیه می‌شود؛ اما اگر شما 35 سال یا بیشتر دارید و دوره‌های قاعدگی نامنظم را تجربه می‌کنید و یا از قبل در ناحیه شکمی جراحی داشته‌اید یک سال تمام صبر نکنید، بعد از شش ماه یا زودتر تشخیص و ارزیابی را شروع کنید.
با بالا رفتن سن، زمانی که باردار هستید و خطر سقط‌جنین در سه‌ماهه اول را پشت سر گذاشته‌اید، با خطر بالاتری که اختلالات کروموزومی هست روبه‌رو می‌شوید. این خطر با بالا رفتن سن هرسال بیشتر می‌شود. برای مثال با توجه به آمار مؤسسات ملی بهداشت اگر شما در ۲۵ سالگی باردار شوید خطر مبتلا شدن فرزندتان به سندروم داون ۱ در ۱۲۵۰ هست. این در حالی است که این عدد در ۴۰ سالگی به ۱ در ۱۰۰ می‌رسد.
اگر شما در سن ۳۵ سالگی یا بالاتر به سر می‌برید بهتر است از مشاوره ژنتیکی استفاده کنید. این کار معمولاً توسط متخصص زنان و زایمان پس از مشاهده علائم بارداری انجام می‌شود.
یک مشاور ژنتیک می‌تواند به شما در درک خطرات احتمالی کمک کند و با راهنمایی مشاور، شما تصمیم می‌گیرد که با آزمایش ژنتیکی شرایط تشخیص مشکلات احتمالی کروموزومی یا سایر ریسک‌های مربوط به زایمان را فراهم نمایید. در ضمن در نظر داشته باشید که هر زنی در دوران بارداری بدون در نظر گرفتن سن امکان دارد با مشکلاتی روبه‌رو شود.
هر چه در سن بالاتر اقدام به بارداری نمایید، احتمال مبتلا شدن به بیماری‌هایی مانند فشارخون بالا و دیابت برای شما بالاتر می‌رود؛ که ممکن است تشخيص داده نشود و بارداري شمارا تحت تأثير قرار دهد.

شما همچنین در دوران بارداری در معرض خطر ابتلا به عوارض خاص دیگری مانند دیابت بارداری، پره اکلامپسی، انقباض جفتی و جفت قبلی (که در آن جفت پایین در رحم، به‌طور کامل پوشش دهانه رحم را پایین می‌آورد) قرار دارید.
تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که شما با خطر تولد نوزاد با وزن کم روبه‌رو هستید (معمولاً کمتر از ۲.۵ کیلوگرم) و همچنین با بالا رفتن سن خطر زایمان زودهنگام نیز افزایش می‌یابد. بعضی از مطالعات نشان می‌دهد که زنان مسن بیشتر در معرض نیاز به پیتوسین هستند و بیشتر مطالعات نیز خبر از این می‌دهند که میزان سزارین به میزان قابل‌توجهی در سنین بالا افزایش می‌یابد.
همه این یافته‌ها ترسناک به نظر می‌رسند، اما با توجه به خطرات گفته‌شده مطالعات جمعیتی همچنان مطمئن نیستند که مادران در این دوره از خود مراقبت‌های لازم را به عمل می‌آورند و یا مراقبت‌های پیش از زایمان مناسب دریافت می‌کنند. اطمینان حاصل کنید که هردوی آن‌ها را انجام می‌دهید تا شانس داشتن یک کودک سالم برایتان مانند شرایط زنان جوان شود.
زناني كه در سن 35 سالگي به بالا زايمان می‌کنند خطر مرگ‌ومیر نوزاد و همچنین مرگ مادر را افزایش می‌دهند. (اگرچه میانگین تعداد مرگ‌ومیر نوزادان و مادران همه‌ساله به‌طور چشمگیری رو به کاهش است.) این افزایش خطر به‌طور عمده به دلیل مشکلات اساسی پزشکی، در زنان مسن بیشتر است. تشخیص و درمان مناسب باعث کاهش خطرات احتمالی برای شما و نوزادتان خواهد شد.
گر قصد باردارشدن دارید از ماما یا پزشکتان بخواهید که کلیه آزمایش‌ها و معاینات لازم را به انجام برساند. این آزمایش‌ها می‌تواند شامل بررسی کامل و دقیق جزئیات پزشکی و سوابق خانوادگی باشد که برای شناسایی شرایطی که ممکن است بر حاملگی یا شانس بارداری شما تأثیر بگذارد مورد استفاده قرار می‌گیرد. شما می‌توانید بسیاری از خطرات بارداری در سن ۳۵ به بالا را با تحت کنترل بودن توسط ماما یا پزشکتان مدیریت کنید.

مصرف ژلوفن و باروری

مصرف ژلوفن و باروری
بررسی تحقیقات نشان می‌دهد که اگر ژلوفن به مقدار زیاد و مکرر در زنانی که در دوره باروری هستند مورد استفاده قرار گیرد می‌تواند اثرات نامطلوبی بر قابلیت باروری آنها بگذارد و احتمال باروری آنها را کاهش دهد.

مصرف ژلوفن و باروری

 

بیا نی نی | دسته سلامت – همه ما در خانه‌هایمان داروهای زیادی داریم که بدون نسخه آنها را تهیه می‌کنیم و به میزان زیاد و خودسرانه مورد مصرف قرار می‌دهیم. ژلوفن هم یکی از همان قرص‌های نام آشناست که برای ساکت کردن هر دردی توصیه می‌شود و بدون کسب اجازه از پزشک اقدام به مصرف آن می‌کنیم.

ژلوفن چیست؟

ژلوفن یک قرص مسکن و به شکل کپسول ژله‌ای است. ژلوفن همان فرم ژله‌ای مسکن ایبوپروفن است و به شکل کپسول‌های ۴۰۰ گرمی در بازار وجود دارد. این دارو یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی بوده و به عنوان ضد درد، ضد تب و ضد التهاب مصرف می‌شود.

برخی تصور می‌کنند که مصرف ژلوفن برای کنترل و کاهش دردهای دوران پریودی ممکن است تاثیر منفی بر بارداری داشته باشد اما این تصور صحیح نیست و مصرف ژلوفن اگر تحت نظر پزشک و به میزان کم باشد تاثیری روی باروری ندارد.

 

رابطه ژلوفن و باروری

ژلوفن از سری داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی است. بررسی محققان نشان می‌دهد که اگر این دارو به مقدار زیاد و مکرر در زنانی که در دوره باروری هستند مورد استفاده قرار گیرد می‌تواند اثرات نامطلوبی بر قابلیت باروری آنها بگذارد و احتمال باروری آنها را کاهش دهد. این سری داروهای غیر استروئیدی با مهار آنزیم‌های سیکلواکسیژناز موجب مهار تولید پروستاگلندین می‌شود که از جمله هورمون‌های مهم مورد نیاز برای بدن است که در تنظیم سیکل تخمدان‌ها نقش دارد. در نتیجه مصرف بیش از حد ژلوفن می‌تواند موجب ایجاد سندرومی به نام سندورم فولیکول پاره نشده شود که در نتیجه آن تخمگ گذاری با تاخیر انجام می‌شود و باروی و لانه گذاری رویان نیز در دیواره رحم به خوبی انجام نمی‌گیرد. در نتیجه پزشکان به افرادی که قصد اقدام برای بارداری را دارند توصیه می‌کنند که به جای ژلوفن از استامینوفن به عنوان یک داروی مسکن استفاده کنند.

 

موارد عمده مصرف ژلوفن

کپسول‌های ژلوفن عموما برای رفع درد ناشی از آرتروز، نقرس، درد پریود و دندان درد و یا سرماخوردگی مورد مصرف قرار می‌گیرد.

 

ژلوفن و باروری

 

موارد منع مصرف

  • افراد مبتلا به آسم و اختلالات تنفسی
  • افرادی که فشار خون بالا دارند
  • افرادی که دچار مشکلات انعقاد خون هستند
  • افرادی که دارای مشکلات خونی مانند هموفیلی هستند
  • افرادی که دارای زخم معده هستند
  • بیماران کلیوی
  • افراد دیابتی که دارو مصرف می‌کنند.
  • مصرف ژلوفن در کودکان بالای سه سال مجاز است و می‌تواند مسکن موثری برای تسکین درد آنها باشد.
  • مصرف این دارو در سه ماهه اول و سه ماهه دوم دوران بارداری ضرر خاصی ندارد اما در سه ماهه سوم به دلیل اینکه ممکن است برای جنین ضررهایی به بار آورده و ایجاد اختلال کند بهتر است مصرف نشود.

 

اثرات مثبت مصرف ژلوفن

تنها تفاوت ژلوفن با ایبوپروفن در شکل ظاهری آن است و هردو یک نوع مسکن هستند. مهم‌ترین اثر ژلوفن ضد درد بودن آن است که با کاهش عمل پروستاگلندین‌ها باعث می‌شود که گیرنده‌های درد مهار شده و در نتیجه از احساس درد جلوگیری شود. همچنین ژلوفن باعث می‌شود که عوامل التهاب زا و متعاقبا درد، تب و تورم کاهش یابد.


بیشتر بدانید: تفاوت ژلوفن با ایبوپروفن در چیست؟


ژلوفن و باروری

 

عوارض مصرف ژلوفن

از جمله عوارض ژلوفن که ممکن است در اثر مصرف ژلوفن البته نه در همه افراد، رخ دهد شامل تهوع و نفخ و سوء هاضمه، دل درد، سرگیجه، احتباس مایعات در بدن، افزایش فشار خون، یبوست، بثورات جلدی و احتمال بروز آلرژی و کهیر است. در برخی موارد نادر می‌تواند موجب آسم هم بشود.

مصرف ژلوفن در افرادی که دچار ناراحتی قلبی هستند ممکن است خطر حمله قلبی را افزایش دهد و به همین دلیل باید با احتیاط مصرف شود.


 عوارض مصرف قرص ژلوفن ۴۰۰ چیست؟


تداخلات دارویی

مصرف ژلوفن همزمان با مصرف برخی داروها می‌تواند اثر گذاری آنها را کاهش داده و باعث بروز مشکلاتی شود.

  • از جمله داروهایی که برای فشار خون بالا استفاده می‌شوند می‌توانند در اثر مصرف ژلوفن خنثی شده و اثرگذاری خود را از دست بدهند.
  • مصرف ژلوفن و آسپرین هم می‌تواند احتمال خونریزی معده را افزایش دهد.
  • مصرف ژلوفن و وارفارین که در بیمارانی که مشکل انعقاد خون دارند مصرف می‌شود، می‌تواند موجب کاهش اثر آن شده و سبب لخته شدن خون شود.

مصرف ژلوفن می‌تواند سبب بیماری‌های کبدی شود، که در صورتی که علایمی مانند تغییر رنگ ادرار و یا تهوع، بی اشتهایی، دل درد و زردی چشم و پوست را تجربه کردید باید فورا به پزشک مراجعه کنید.

ژلوفن میزان حساسیت به نور را افزایش می‌دهد و به همین دلیل افرادی که ژلوفن مصرف کرده‌اند نباید برای مدت طولانی در معرض نور آفتاب قرار گیرند چراکه احتمال آفتاب سوختگی در آنها بالا می‌رود و ضروری است در مواردی که مجبور به قرار گرفتن در زیر نور آفتاب هستید حتما از کلاه، عینک و ضد آفتاب استفاده کنید.

 

عوارض ژلوفن و بارداری

محققین دریافته‌اند که استفاده زیاد و طولانی از ژلوفن می‌تواند سبب کاهش قدرت باروری شود اما این مشکلی قابل درمان است و  چنین زنانی می‌توانند مجددا قابلیت باروری را به دست آوردند.

 

نتیجه گیری

مصرف هر داروی شیمیایی اگر بلند مدت و خصوصا خودسرانه و بدون تجویز پزشک باشد، می‌تواند سبب مشکلات و عوارض جدی شود. مصرف ژلوفن اگرچه در اغلب موارد تاثیری روی باروری ندارد اما اگر برای مدت طولانی و در دوزهای بالا مصرف شود می‌تواند احتمال بارداری را کاهش دهد.

آیا سرکه سیب باعث سقط جنین می‌شود؟

آیا سرکه سیب باعث سقط جنین می‌شود؟

در دوران بارداری بسیاری از غذاها و نوشیدنی‌های رایج می‌توانند باعث مشکلات غیرقابل پیش بینی برای مادر و جنین شوند. به همین دلیل متخصصان به زنان باردار توصیه می‌کنند از خوردن گوشت خام، تخم مرغ خام، کافئین، پنیر نرم و بسیاری از غذاهای دریایی خطرناک خودداری کنند. سرکه معمولی غیرسمی است و در نهایت بی‌ضرر است. اما آیا منافع مصرف سرکه سیب در بارداری بیشتر از مضرات آن است؟ آیا این باور که مصرف سرکه سیب در بارداری باعث سقط جنین می‌شود درست است؟

سرکه سیب پاستوریزه یا غیرپاستوریزه؟

هیچ تحقیقی وجود ندارد که ثابت کند سرکه سیب برای بارداری بی‌خطر یا ناامن است. به طور کلی تحقیقات نشان می‌دهد زنان باردار هنگام مصرف برخی محصولات غیر پاستوریزه محتاط باشند چون ممکن است دارای باکتری‌هایی مانند لیستریا، سالمونلا، توکسوپلاسما و … باشند.
از آنجا که سیستم ایمنی بدن در دوران بارداری اندکی ضعیف می‌شود ممکن است زنان باردار در معرض خطر بیشتری برای بیماری‌های ناشی از خوراکی‌ها قرار بگیرند که برخی از این بیماری‌ها می‌توانند حتی کشنده باشند.

خوردن سالاد در دوران بارداری به همراه سرکه سیب و روغن زیتون

از سوی دیگر انواع سرکه سیب حاوی اسید سیتریک است. اسید سیتریک ضدمیکروبی شناخته شده است و باعث رشد برخی باکتری‌های مفید می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد اسید استیک می‌تواند باکتری سالمونلا و همچنین لیستریا و ایکولای را از بین ببرد. طبق این تحقیقات برخی از عوامل بیماری زای مضر موجود در سرکه سیب به اندازه سایر غذاهای غیرپاستوریزه خطرناک نیست.
زنان باردار در صورت استفاده از سرکه سیب غیرپاستوریزه باید با آگاهی نسبت به خطرات آن مصرف کنند و قبل از استفاده از آن حین بارداری با پزشک مشورت کنند. البته سرکه سیب پاستوریزه هیچ گونه مشکلی ندارد.

آیا سرکه سیب به بهبود علائم بارداری کمک می‌کند؟

اگر چه ایمنی سرکه سیب تایید نشده است اما بسیاری از زنان باردار از آن برای درمان برخی از علائم ناراحت کننده بارداری از آن استفاده می‌کنند:

  • تهوع صبحگاهی: اسیدهای موجود در سرکه سیب احتمالا به برخی از اختلالات دستگاه گوارش کمک می‌کند. به همین ترتیب ممکن است به برخی از زنان در رفع تهوع صبحگاهی کمک کند. با این حال هیچ مطالعه‌ای برای حمایت از این موضوع وجود ندارد. حتی مصرف بیش از حد سرکه سیب ممکن است باعث تهوع شود.
  • سوزش سردل: اگرچه هنوز معلوم نیست سرکه سیب به رفع تهوع صبحگاهی کمک کند، برخی معتقدند این ماده به رفع سوزش سردل نیز کمک می‌کند. زنان باردار گاهی در سه ماهه دوم این مشکل را تجربه می‌کنند. یک مطالعه در سال 2016 نشان داد که سرکه سیب ممکن است برای مبتلایان به سوزش سردل که به داروهای ضداسیدی پاسخ نمی‌دهند، مفید باشد.
  • هضم بهتر و سوخت و ساز بدن: یک مطالعه جالب دیگر در سال 2016 نشان داد سرکه سیب می‌تواند آنزیم‌های گوارشی را تغییر دهد. این مطالعه روی حیوانات انجام شد. به طور خاص به نظر می‌رسد چربی بدن و قندها را هضم میکند. چنین تاثیراتی ممکن است خوب باشد.
  • پیشگیری از عفونت ادراری: سرکه سیب ممکن است در درمان عفونت دستگاه ادراری موثر باشد و حتی از آن پیشگیری کند. عفونت ادراری مشکلی است که زنان باردار ممکن است آن را تجربه کنند با این حال هیچ مطالعه ای در مورد اثبات تاثیر سرکه سیب به طور خاص وجود ندارد.

سیب و سرکه سیب

سرکه سیب باعث سقط جنین می‌شود؟

براساس برخی تحقیقات مشخص شده بعضی خانم‌ها از سرکه سیب برای سقط جنین استفاده می‌کنند تا به بارداری ناخواسته خاتمه دهند اما هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد سرکه در هر مرحله از بارداری میتواند به طور موثر باعث سقط جنین شود.

خطرات احتمالی مصرف سرکه سیب در بارداری

اگر با بارداری ناخواسته روبه‌رو هستید بعید است که سرکه به سقط جنین کمک کند. اگرچه سرکه غیرسمی است و خطرات شناخته شده‌ای با آن همراه نیست اما هر روش سقط جنینی ذاتا خطرناک است. بدون نظارت پزشکی حتی سقط جنین طبیعی میتواند خطر عفونت، خونریزی و سایر عوارض تهدیدکننده زندگی را برای مادر به همراه داشته باشد.

نکته مهم در هنگام مصرف سرکه سیب در بارداری

اگر چه سرکه به خودی خود در دوران بارداری بی‌خطر است اما در صورت تمایل به مصرف این ماده که ارزش غذایی بالایی ندارد باید با پزشک مشورت کنید. طبق اعلام انجمن بارداری آمریکا سندرم پیکا میتواند نشانه کم خونی یا کمبود مواد معدنی باشد. اگر خانمی به جای محصولات مغذی سرکه بنوشد میتواند منجر به نقص مواد مغذی شود. بنابراین همیشه قبل از استفاده از مکمل‌های غذایی در دوران بارداری یا ایجاد تغییرات اساسی در رژیم غذایی خود با پزشک متخصص صحبت کنید.

آیا توکسوپلاسموز از بزاق دهان گربه‌ها منتقل می‌شود؟

آیا توکسوپلاسموز از بزاق دهان گربه‌ها منتقل می‌شود؟

آیا توکسوپلاسموز از بزاق دهان گربه‌ها منتقل می‌شود؟

این باور که گربه‌ها باعث سقط جنین خانم باردارمی‌شوند مدت‌هاست که وجود دارد. اما این باور از کجا می‌آید؟ در واقع در اینجا مقصر، انگل توکسوپلاسموز است که از طریق مدفوع گربه می‌تواند به بدن مادر باردار وارد شده و موجب سقط جنین شود. برخی می‌گویند این انگل حتی باعث نازایی هم می‌شود اما هنوز مطالعه موثقی درباره اثر این انگل بر نازایی انجام نشده و نمی‌توان با قطعیت درباره اثر توکسوپلاسموز بر نازایی نظر داد. اما آیا این فقط گربه است که می‌تواند این انگل را منتقل کند؟

ابتلا به توکسوپلاسموز با گوشت خام

گربه‌ها به دلیل خوردن گوشت خام آلوده پرندگان، موش‌ها و … انگل توکسوپلاسموز را دریافت می‌کنند. اما گربه‌ها تنها حیواناتی نیستند که می‌توانند این بیماری را انتقال دهند. آنها تنها گونه‌ای هستند که عفونت را در مدفوع‌شان دارند. انسان‌ها می‌توانند توکسوپلاسموز را از گوشت آلوده دیگر حیوانات نیز دریافت کنند. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها می‌گوید احتمال ابتلا به این بیماری در تماس با گوشت خام بیشتر از تماس با گربه است. هرچند برخی خوراکی‌هایی که تمیز شسته نشده‌اند، نوشیدن آب آلوده و دست زدن به خاک آلوده هم می‌تواند این بیماری را ایجاد کند. توکسوپلاسموز نمی‌تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود، به جز مادر باردار مبتلا که آن را به جنین منتقل می‌کند یا انتقال خون آلوده.

ابتلا به توکسوپلاسموز در سه ماهه اول خطرناک‌تر است

خطر ابتلای جنین به عفونت با افزایش دوران بارداری، بالا می‌زود. اگر شما در سه ماهه اول بارداری مبتلا به توکسوپلاسموز شوید، احتمال ابتلای جنین 15 درصد خواهد بود. اگر در سه ماهه دوم مبتلا شوید، احتمال ابتلا 30 درصد و در سه ماهه سوم 60 درصد خواهد بود. هرچند میزان ابتلا با افزایش سن بارداری بالا می‌رود اما خطر این عفونت در سه ماهه اول بسیار بیشتر از بقیه دوران بارداری است.

اگر باردارید لازم نیست از گربه ها دوری کنید

دانستن چرخه زندگی انگل توکسوپلاسموز و نقش گربه در انتقال این بیماری می‌تواند ترس از این بیماری را کاهش دهد. این انگل می‌تواند عفونت را در همه پستانداران ایجاد کند. زمانی که گربه به توکسوپلاسموز مبتلا می‌شود خود مصونیت پیدا می‌کند و دوباره بیمار نمی‌شود. بنابراین اولین مواجهه گربه با این انگل امکان انتقال بیماری را فراهم می‌کند و بنابراین این بیماری در گربه‌های بزرگتر کمتر دیده می‌شود.

نحوه ابتلای انسان به توکسوپلاسموز

گربه‌سانان میزبان طبیعی انگل هستند و این انگل در روده‌های آنها بازتولید می‌شود. یک گربه ممکن است توکسوپلاسموز را با خوردن گوشت آلوده یا نوشیدن شیر غیرپاستوریزه بگیرد. انگل در روده گربه تبدیل به اووسیت می‌شود و گربه میلیون‌ها از این اووسیت را تا سه هفته دفع می‌کند. این اووسیت‌ها تقریبا 24 ساعت عفونی هستند. تحت شرایط مساعد آنها میتوانند در خاک یا شن تا حدود 18 ماه هم عفونی بمانند. در طول این زمان آنها به آب آلوده، میوه و سبزی‌های منتقل می‌شوند و گونه‌های خونگرم از جمله انسان را مبتلا می‌کنند. بنابراین در حالی که ممکن است از طریق تماس مستقیم با مدفوع گربه مبتلا شوید، این انگل در جاهای دیگری نیز ممکن است به طور بالقوه وجود داشته باشد.

اگر گربه دارید این نکات را رعایت کنید

با وجود آن که انتقال توکسوپلاسموز از گربه خانگی بسیار کم است اما باید جانب احتیاط را رعایت کنید چون این انگل باعث سقط و ناهنجاری‌های دیگر در جنین می‌شود.

  • از مصرف گوشت خام خودداری کنید.
  • سبزیجات خام را کاملا تمیز کنید.
  • شیر غیرپاستوریزه و تخم مرغ خام نخورید
  • تخته برش و وسایلی که در تماس با گوشت خام هستند را پیش از استفاده مجدد کاملا تمیز کنید.
  • زمانی که با خاک باغچه کار می‌کنید حتما دستکش به دست داشته باشید. بلافاصله پس از باغبانی و لمس مدفوع یا ادرار گربه دست‌های‌تان را با آب و صابون بشویید.
  • از همسر، دوستان و همسایگانتان بخواهید ظرف مدفوع گربه را در زمان بارداری شما تمیز کنند.
  • هر روز ظرف مدفوع گربه را تمیز کنید.
  • گربه را بیرون نگه ندارید.
  • از گربه های ولگرد فاصله بگیرید.
  • از استراحت کردن و خوابیدن گربه‌ها در جعبه شن جلوگیری کنید.
  • از خوراندن گوشت خام به گربه بپرهیزید.
  • با کفش داخل خانه نشوید.

 شیرآب پارک‌ها عامل انتقال نیست

دکتر رضا احمدی، متخصص بیماری‌های داخلی حیوانات کوچک:

این ادعا که «هنگام آب خوردن از شیرآب پارک‌ها مراقب باشید چون گربه‌ها هم به همین شیوه آب می‌خورند و همین باعث انتقال انگل توکسوپلاسموز از گربه به بدن انسان می‌شود»
ادعایی کاملا بی اساس است زیرا این انگل از طریق بزاق
حیوان منتقل نمی‌شود و تنها راه انتقال بیماری مدفوع گربه و
آن هم در شرایطی است که مدفوع 24 ساعت در شرایط مستعدکننده از قبیل نبودن نور کافی و گرمای زیاد قرار بگیرد
و بعد به صورت تصادفی توسط انسان خورده شود تا احتمال
ابتلا بالا برود. این احتمال که انسان به طور تصادفی مدفوع
گربه را بخورد تقریبا صفر است اما این احتمال که فرد گوشت
و استیک خام خورده یا سبزیجات تمیز نشده مصرف کند
بالاست و همین می‌تواند باعث انتقال انگل شود.

حتما آزمایش بدهید

دکتر نسرین زارع پور، متخصص زنان و زایمان:

در صورتی که در تماس با گربه هستید و تصمیم به بارداری نیز دارید بهتر است آزمایش توکسوپلاسموز را انجام دهید تا در صورت وجود این انگل در بدنتان ابتدا درمان لازم انجام شود و سپس اقدام به بارداری کنید، چون همانطور که می‌دانید این انگل باعث سقط و ناهنجاری جنین می‌شود. در صورتی ابتلا به بیماری توکسوپلاسموز حین بارداری پزشک با تجویز آنتی‌بیوتیک تلاش می‌کند احتمال ابتلای جنین را کاهش دهد. سپس ممکن است تست آمنیوسنتز گرفته شود تا مشخص شود جنین مبتلا شده یا خیر.در عین حال سونوگرافی نیز در طول بارداری انجام می‌شود تا هرگونه نقص در رشد جنین بررسی شود.

سونوگرافی سه بعدی چیست؟ + مزایا و معایب سونوگرافی 3 بعدی

سونوگرافی سه بعدی – سونوگرافی 3 بعدی – سونوگرافی بارداری
سونوگرافی سه بعدی از جمله آزمایشاتی است که در دوران بارداری بین زنان جوان رواج پیدا کرده است با مزایا و معایب سونوگرافی سه بعدی آشنا شوید

سونوگرافی سه بعدی – سونوگرافی 3 بعدی – سونوگرافی بارداری
بیا نی نی | دسته سلامت – سونوگرافی را می توان پروسه ای معرفی کرد که طی ان تصاویری از بافت های مختلف و همچنین ارگان‌ها و اندام های داخلی بدن فرد به وسیله امواج صوتی فراهم می‌آورد. لازم به ذکر است که تصاویر حاصل بعد از فرایند شکل گیری و تکامل به دستگاه مربوطه ارسال شده و در نهایت با پردازشی که بر روی ان از طریق دستگاه انجام می شود ، تصویر مورد نظر قابل مشاهده می‌شود.  
در حال حاضر سونوگرافی معمولی یا دو بعدی كه تصاویر سیاه و سفید را در اختیار پزشك قرار می‌دهد، یك روش بی‌خطر تصویربرداری در دوران بارداری است، البته مادران باردار نباید درخصوص انجام چنین سونوگرافی‌هایی هم اصرار بی‌مورد داشته باشند و باید طبق تشخیص پزشك انجام شود. با وجود این به علت بازاری كه سونوگرافی در دوره بارداری زنان ایجاد كرده است هر روز دستگاه‌های جدیدی با نام‌های مختلف مانند سونوگرافی 3 بعدی، 4 بعدی، داپلر، سونوگرافی واژینال و انواع دیگر وارد بازار می‌شود كه اغلب اطلاع رسانی درستی درباره كاركرد و عوارض آنها وجود ندارد.
 

سونوگرافی سه بعدی چیست؟

در سونوگرافی سه بعدی امواج صوتی با زوایای مختلف به بدن جنین تابانده می‌شود و انعكاس این امواج با كمك نرم افزارهای پیشرفته كامپیوتری تغییر داده می‌شود. اسکن اندام می‌تواند به شکل دستی و از سوی سونوگرافیست یا با دستگاه های جدیدتر، توسط پروپ دستگاه صورت گیرد و تصویر سه بعدی ارائه دهد. 
 

سونوگرافی سه بعدی چگونه انجام می‌شود؟

در ابتدای امر توصیه می‌شود سونوگرافی توسط رادیولوژیست مجرب و آموزش دیده انجام گیرد. روند انجام این سونوگرافی با سونوگرافی معمولی هیچ تفاوتی ندارد. برخلاف سونوگرافی‌های معمولی، نیازی به پرکردن مثانه قبل از انجام سونوگرافی ۳ بعدی وجود ندارد.  نتایج برخی از مطالعات نشان داده که اگر نیم ساعت قبل از انجام سونوگرافی ۳ بعدی یک لیوان آبمیوه طبیعی نوشیده شود، جنین در طول سونوگرافی هوشیارتر خواهد بود. براساس نگرش موجود در مراکز تصویر برداری مدت زمان انجام این سونوگرافی باید کمتر از یک ساعت باشد.
 

مزایای سونوگرافی سه بعدی چسیت؟

استفاده از این تکنولوژی در بررسی ناهنجاریهای جنین اهمیت دارد. 
  • در گذشته ‌در تشخيص ناهنجاری جنينی از روش آمينوسنتز (كشيدن آب اطراف جنين) استفاده می‌شد که امكان سقط جنين وجود داشت، اما امروزه با كمك این نوع سونوگرافی می‌توان بدون بروز هیچ‌گونه خطری برای جنین تا 99 درصد به تشخیص صحیح دست یافت. 
  • با توجه به نتایج این سونوگرافی پزشکان می‌توانند به تصمیم گیری بهتری در خصوص ادامه بارداری یا پایان دادن به آن دست یابند.
  • همچنین بررسی نتایج اعمال جراحی داخل رحمی، از دیگر كاربردهای سونوگرافی سه بعدی است. 
  • برای بررسی بهتر اختلالات آناتومیک جنین (هر گونه تغییر در اندام درونی و اندام بیرونی مشخص است).
  • اسپاینا بیفیدا (نقایص ستون فقرات و نخاع جنین)
  • همچنین در آینده می‌توان از اين روش برای تعیین اختلالات عصبی جنین و احتمال وجود فلج مغزی استفاده کرد.

نکته مهم: این سونوگرافی بایستی در شرایط خاص انجام شود و همه زنان باردار نیاز به انجام این سونوگرافی ندارند.

 
 سونوگرافی سه بعدی – سونوگرافی 3 بعدی – سونوگرافی بارداری –  سونوگرافی

بهترین زمان برای سونوگرافی سه بعدی چه زمانی است؟

سونوگرافی سه‌بعدی معمولا با توجه به حساسیت جنین در ۳ ماهه اول و به دلیل كم شدن مایع آمنیوتیك در ۳ ماهه آخر نباید انجام شود و ۳ ماهه دوم بهترین زمان است. در برخی مراکز برای ایجاد تصاویر بهتر توصیه می شود مراجعه بیماران بین هفته 26 و 28 باشد ولی در بعضی از موارد برای تشخیص ناراحتی های مادرزادی جنین از قبیل لب شکری ، شكاف كام (كام شكری) و… سونوگرافی سه بعدی در بارداری، بین هفته 24 تا 32 حاملگی انجام می‌شود.
 

معایب سونوگرافی سه بعدی

  • مشاهده جنین قبل از ۱۷ هفته می‌تواند سبب اضطراب ناشی از شکل عجیب و احساس غیرواقعی بودن جنین در مادر شود. بزرگترین خطر بالقوه سونوگرافی ۳ بعدی برای مادر باردار احساس کاذب عدم نیاز به سایر مراقبت هاست.  
  • خطر این امواج به مدت زمان تابش امواج، شدت آن‌ها و بسامد امواج بستگی دارد.
  • نقص دستگاه سونوگرافی ۳ بعدی به مایع آمونیاکی دور جنین آسیب می‌زند.
  • برای گرفتن تصویر مناسب حداکثر انرژی را به داخل بدن می‌فرستند و چنانچه prob این دستگاه به میزان کافی روی شکم مادر باردار نگه داشته شود، از نظر تئوری حتی می‌تواند کیسه آب اطراف جنین را به جوش بیاورد.  
  • سونوگرافی ۳ بعدی به دلیل اینکه بر یک نقطه به مدت طولانی انرژی وارد می‌کند گاهی می‌تواند موجب سوختگی‌هایی در بافت نرم جنین شود.
  • در سونوگرافی ۳ بعدی امواج به صورت prod (برانگیخته) وارد دستگاه می‌شود و دستگاه این امواج را به تصویر تبدیل می‌کند. اگر فردی که سونوگرافی ۳ بعدی انجام می‌دهد مهارت کافی نداشته باشد پیرود بر روی یک نقطه از شکم قرار گرفته می‌شود و امواج به صورت صوت در یک نقطه جمع می‌شود و گرمایی که از این امواج صوتی وارد می‌شود می‌تواند خطراتی ایجاد کند.
  • در بیشتر موارد روش سونوگرافی ۳ بعدی غیر ضروری است و ضمن اتلاف وقت، هزینه مالی فراوانی را به بیماران تحمیل می‌کند.

 

هزینه سونوگرافی سه بعدی چقدر است؟

هزینه انجام سونوگرافی سه بعدی در سال ۱۳۹۷ چیزی در حدود ۳۰۰ هزار تومان بوده است.  
 
گردآوری: مجله اینترنتی بیا نی نی