تشخیص جنسیت جنین با خیارشور ؟!

خیار شور در بارداری

خیار شور در بارداری

ویار خیار شور در بارداری و توهمی درباره تشخیص جنسبت جنین

هوس خوردن خیار شور در بارداری، ویاری است که خیلی از خانم های باردار آن را تجربه می کنند و این وسط، مثل همیشه هستند افرادی که این مسئله را به جزئیاتی مثل جنسیت جنین و مسائل مهم دیگر نسبت می دهد.

همانطور که میدانید دلایل متعددی وجود دارد که چرا یک خانم باردار هوس خوردن خیار شور پیدا می کند؛ عللی مثل هورمون ها، کمبود بعضی از مواد مغذی در بدن، نیاز روحی روانی به بعضی از مواد غذایی و فرهنگ و آداب و رسوم؛ اما در واقع هنوز علت دقیقی برای آن شرح نداده‌ اند و این یک بخشی طبیعی از بارداری محسوب می شود.

برای بسیاری از خانم ها که معتقدند هوس خیارشور بستگی به جنسیت نوزاد دارد، در این قسمت از بیا نی نی به صورت علمی این مسئله را بررسی خواهیم کرد.

آیا تمایل به خیار شور ربطی به جنسیت بچه هم دارد؟

در این مورد شایعات و خرافات بسیار زیادی وجود دارد که اگر خانم ها در دوران بارداری تمایل به خوردن چیز های نمکی پیدا کنند؛ یعنی فرزندشان پسر است اما این فقط یک قضیه سرگرم کننده است و هیچ ربطی به جنسیت ندارد.

خوردن خیار شور

هوس خیارشور در خانم‌ های باردار مورد بدی است؟

تمایلات این چنینی کاملاً طبیعی هستند و 90 درصد خانم های باردار تمایلات خاصی به بعضی از مواد غذایی پیدا می‌ کنند. تمایل به خوردن این غذاها و همچنین خیار شور اتفاق بدی نیست، زیرا بدنِ بعضی از افراد گاها تمایلات غیر صحیح و غیرمعمول پیدا خواهد کرد؛ به طور مثال تمایل به خوردن خمیر دندان یا خاک پیدا می کنند که این ها اصلاً اتفاق خوبی نخواهند بود.

خیار شور هم جزء این غذا هاست؛ البته تمایل به خوردن غذاهای شورِ دیگر هم وجود دارد که ممکن است در هر دوره ای از بارداری به وجود بیاید؛ حتی ممکن است برعکس هم باشد و عده ای فقط به دنبال شیرینی جات بروند.

علل تمایل به خوردن خیار شور در خانم های باردار

بطور کلی هوس خوردن خیارشور در بارداری را میتوان به چند دلیل نسبت داد، دلایلی که شامل:

تغییرات هورمونی

کاملاً طبیعی است که تغییرات هورمونی در دوران بارداری باعث می شود که خانم ها به چیز های مختلفی میل پیدا کنند. در واقع این تغییرات هورمونی باعث می شود تا به طعم های خاص نیاز پیدا کنید که این می‌ تواند جزء علائم پیش از قاعدگی هم باشد.

ویارهای بارداری

مواد تشکیل دهنده غذایی و مواد مغذی

بعضی از خوراکی ها حاوی بعضی مواد مغذی خاص هستند که در دوران بارداری حس آرامش را برای فرد به وجود می آورد یا شوری موجود در خوراکی هایی مثل خیار شور باعث می شود که حس حالت تهوع و استفراغ در آن ها کاسته شود.

فرهنگ و بیولوژی

محققان بر این عقیده هستند؛ محلی که خانم باردار در آن زندگی می کند و فرهنگ و آداب و رسومی که دارد، در تمام حالات بارداری اش تاثیر گذار هستند.

کمبود بعضی از مواد مغذی در بدن

در نهایت آخرین تئوری که وجود دارد، این است که کمبود بعضی از مواد مغذی در بدن مخصوصا سدیم و منیزیم باعث تمایل به خوردن خیار شور می شود.

حاملگی مولار چیست؟

حاملگی مولار چیست؟

 حاملگی مولار چیست؟

بیا نی نی: حاملگی مولار هنگامی رخ می‌دهد که در تخم بارور شده ناهنجاری های خاصی وجود داشته باشد. تخم بارور شده یا هرگز به جنین تبدیل نمی‌شود (کامل) یا این که به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند و نمی‌تواند زنده بماند (نسبی).
در حاملگی های طبیعی، تخم بارور شده دارای 23 کروموزوم از پدر و 23 کروموزوم از مادر است. در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای دیگر را تکثیر می‌کنند، بنابراین دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود دارد و هیچ کروموزومی از مادر در آن موجود نیست. در این حالت، جنین، کیسه جنینی یا هیچ بافت جفتی نرمالی وجود ندارد. در عوض، جفت توده ای از کیسه های شبیه به خوشه انگور را تشکیل می‌دهد.
در بیشتر حاملگی های مولار جزئی، تخم بارور شده کروموزوم های مکمل مادر را نیز دارد، اما کروموزوم های پدر دو برابر می‌شوند، بنابراین به جای 46 کروموزوم، 69 کروموزوم وجود خواهد داشت (این پدیده زمانی می‌تواند رخ دهد که کروموزوم های موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و یا این که دو اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند).
در این حالت، در میان توده  بافت غیر طبیعی که شبیه خوشه انگور است، چندین بافت جفتی به وجود خواهد آمد. جنین رشد خود را آغار می‌کند، بنابراین ممکن است که جنین یا فقط تعدادی بافت جفتی و یا کیسه جنینی وجود داشته باشد. اما حتی اگر جنینی به وجود بیاید، در بیشتر موارد آن قدر غیر طبیعی است که نمی‌تواند زنده بماند. از دست دادن حاملگی به این شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت کننده باشد. اما تا زمانی که تحت درمان مقتضی قرار می‌گیرید، احتمال ندارد که هیچ گونه عواقب جسمانی دراز مدت تهدیدتان کند.

حاملگی های مولار چقدر رایج هستند؟

در هر یک هزار حاملگی در ایالات متحده، یک حاملگی مولار وجود دارد. اگر زیر 20 سال یا بالای 40 سال سن دارید یا قبلاً حاملگی مولار یا دو و یا تعداد بیشتری سقط جنین داشته اید، احتمال اینکه حاملگی تان از نوع مولار باشد، بیشتر خواهد بود.

چگونه می توانم تشخیص دهم که حاملگی من از نوع مولار است؟
در ابتدا ممکن است علائم یک حاملگی معمولی را داشته باشید، اما پس از مدتی لکه ها یا خونریزی بیشتری را خواهید دید. خونی که از بدنتان خارج می شود ممکن است قرمز روشن یا قهوه ای رنگ، پیوسته یا منقطع و اندک یا شدید باشد. این خونریزی می‌تواند شش هفته پس از حاملگی یا دیرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. همچنین ممکن است حالت تهوع و استفراغ شدید، انقباض یا تورم شکم (ادرارتان از حد معمول بیشتر می‌شود) داشته باشید. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از اواسط حاملگی، دچار تشنج پیش‌آبستنی  می‌شوند. با این وجود، از آنجایی که امروزه دستگاه های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخیص دهند، به ندرت پیش می آید که این حاملگی ها آن قدر طول بکشد که چنین شرایطی به وجود آید.
در صورت داشتن لکه یا خونریزی در دوران حاملگی، بی درنگ با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. داشتن لکه یا خون لزوماً به معنای حاملگی مولار نیست، اما احتمالاً پزشکتان آزمایش سونوگرافی را تجویز می‌کند تا دلیل خونریزی را پیدا کند. وی همچنین ممکن است برای اندازه گیری سطح هورمون hCG، آزمایش خونی از شما بگیرد. اگر دارای حاملگی مولار باشید، دستگاه آلتراسوند در ادرارتان کیسه هایی را که شبیه به خوشه‌های انگور هستند نشان خواهند داد و سطح hCG بالاتر از حد طبیعی خواهد بود.

چه درمانی برای حاملگی مولار وجود دارد؟

چنانچه تشخیص دهند که حاملگی شما از نوع مولار است، به D&C (اتساع و کورتاژ) یا کورتاژ ساکشن جهت برداشتن بافت غیر طبیعی نیاز پیدا خواهید کرد. این عمل را می توان تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام داد. همچنین پزشکان می‌توانند از راه درون وریدی درد شما را تسکین دهند.
در عمل D&C، پزشک سپکیولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز  و گردنه رحم را با میله های فلزی باریکی متسع می کند. وی سپس یک لوله پلاستیکی تو¬خالی را از داخل گردنه رحم (سرویکس) عبور داده و بافت مربوط به جنین را به درون آن مکش می‌کند. در نهایت، وی با استفاده از یک وسیله قاشق مانند به نام کورت curette به آرامی مابقی بافت به جا مانده را از روی دیواره های رحم بر می‌دارد.
به احتمال زیاد در این مرحله با اشعه X از سینه تان عکس بگیرند تا ببینند آیا سلول‌های غیر طبیعی به ریه ها انتشار یافته اند یا خیر. به ندرت اتفاق می افتد که این سلول‌ها به جاهای دیگر بدن انتشار یابند، اما اگر چنین شود، ریه ها بیشتر از هر جای دیگری در معرض تهدید قرار دارند.
ممکن است پزشکتان بخواهد میزان hCG خون شما را هفته ای یک بار اندازه بگیرد تا اطمینان حاصل کند که در حال کاهش یافتن است ( این کاهش بیانگر این است که دیگر هیچ بافت مولاری وجود ندارد). هنگامی که سطح این هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد، هنوز هم لازم است که تا یک سال، هر یک ماه یا دو ماه یک بار اندازه گیری شود.
نکته قابل توجه: اگر تصمیم گرفته اید که دیگر بچه دار نشوید، ممکن است عمل برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کنید؛ چرا که با این کار خطر بازگشت سلول های غیر طبیعی کمتر خواهد شد.
به طور کلی،  سلول های غیر طبیعی در حدود 2 درصد از زنانی که حاملی مولار نسبی دارند و 10 درصد زنان با حاملگی مولا
ر کامل، پس از آن که بافت برداشته می شود، همچنان باقی می مانند. این پدیده بیماری تروپوبلاستی آبستنی مزمنgestational trophoblastic  نامیده می شود. اگر چنین چیزی برای شما رخ دهد، باید تحت شیمی درمانی با یک یا چند داروی ضد سرطان قرار بگیرید؛ همچنین آزمایش های دیگری از قبیل اسکن CAT یا MRI جهت کسب اطمینان از عدم گسترش بیماری به جاهای دیگر غیر از رحم، گرفته خواهد شد.
با درمان سریع و متناسب، تقریباٌ 100 درصد موارد این بیماری وقتی هنوز از رحم به جاهای دیگر بدن گسترش نیافته است، قابل درمان خواهد بود. حتی در موارد نادری که سلول‌های غیر طبیعی به اندام های دیگر گسترش یافته اند، 80 تا 90 درصد از موارد را می‌توان درمان نمود. پس از آن که به بهبودی کامل رسیدید، لازم است که hCG به مدت یک سال به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالاً آزمایش هایی دیگر نیز انجام شود

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟

تفاوتی نمی‌کند که چه نوع درمانی را دریافت کرده اید، در هر حال لازم است پس از آن که سطح hCG در خون شما به صفر رسید، تا یک سال برای حاملگی مجدد دست نگه دارید. اگر قبل از این زمان حامله شوید، سطح hCG در خون شما بالا می‌رود و دیگر پزشک قادر نخواهد بود تشخیص دهد که آیا بافت غیر طبیعی بازگشته است یا خیر.
خبر خوب این است که حاملگی مولار حتی اگر شیمی درمانی کرده باشید،  بر روی باروری یا توانایی شما برای داشتن یک حاملگی طبیعی تأثیر نخواهد گذاشت. خطر افزایش احتمال مرگ جنین، نقص مادرزادی، زایمان زودرس یا دیگر عواقب برای شما وجود ندارد و همچنین احتمال این که حاملگی مولار دیگری داشته باشید تنها 1 یا 2 درصد است. در تمام حاملگی های بعدی برای اطمینان از این که همه چیز به خوبی پیش می‌رود، لازم است در سه ماهه اول آزمایش سونوگرافی انجام دهید.

چگونه می توانم با احساس ترس و شکستم کنار بیایم؟

داشتن حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مثل هر زن دیگری که سقط جنین کرده است، شما نیز با از دست دادن حاملگی خود دست و پنجه نرم می‌کنید، با این تفاوت که در این مورد شما شرایطی غیر طبیعی داشته اید که بیشتر مردم چیزی از آن نشنیده اند و به علاوه، در مورد سلامتی خود نیز نگران هستید. باید حداقل به مدت یک سال هر هفته یا هر ماه توسط پزشک معاینه شوید، همچنین ممکن است به خاطر احتمال داشتن سلول‌های غیر طبیعی مزمن، بسیار مضطرب باشید. اگر بیماری مزمنی دارید، شیمی درمانی می‌تواند تا حد زیادی ضعیف‌تان کند و حتی حاملگی بعدی را به آینده دورتری موکول کند.
ممکن است به خاطر این تجربه احساس کنید که زندگی تان نابود شده است. همسرتان نیز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی بکند و همچنن شاید نتواند راهی را برای ابراز این احساسات یا حمایت از شما پیدا کند. اگر فکر می کنید که مشاوره می تواند به شما و همسرتان در کنار آمدن با این مسئله کمک کند، حتماً این کار را بکنید. از پزشک خود بپرسید کجا می‌توانید مشاوره دریافت کنید یا گروه های حمایت‌کننده را بیابید.    

حاملگی مولار چیست؟

حاملگی مولار چیست؟

 حاملگی مولار چیست؟

بیا نی نی: حاملگی مولار هنگامی رخ می‌دهد که در تخم بارور شده ناهنجاری های خاصی وجود داشته باشد. تخم بارور شده یا هرگز به جنین تبدیل نمی‌شود (کامل) یا این که به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند و نمی‌تواند زنده بماند (نسبی).
در حاملگی های طبیعی، تخم بارور شده دارای 23 کروموزوم از پدر و 23 کروموزوم از مادر است. در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای دیگر را تکثیر می‌کنند، بنابراین دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود دارد و هیچ کروموزومی از مادر در آن موجود نیست. در این حالت، جنین، کیسه جنینی یا هیچ بافت جفتی نرمالی وجود ندارد. در عوض، جفت توده ای از کیسه های شبیه به خوشه انگور را تشکیل می‌دهد.
در بیشتر حاملگی های مولار جزئی، تخم بارور شده کروموزوم های مکمل مادر را نیز دارد، اما کروموزوم های پدر دو برابر می‌شوند، بنابراین به جای 46 کروموزوم، 69 کروموزوم وجود خواهد داشت (این پدیده زمانی می‌تواند رخ دهد که کروموزوم های موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و یا این که دو اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند).
در این حالت، در میان توده  بافت غیر طبیعی که شبیه خوشه انگور است، چندین بافت جفتی به وجود خواهد آمد. جنین رشد خود را آغار می‌کند، بنابراین ممکن است که جنین یا فقط تعدادی بافت جفتی و یا کیسه جنینی وجود داشته باشد. اما حتی اگر جنینی به وجود بیاید، در بیشتر موارد آن قدر غیر طبیعی است که نمی‌تواند زنده بماند. از دست دادن حاملگی به این شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت کننده باشد. اما تا زمانی که تحت درمان مقتضی قرار می‌گیرید، احتمال ندارد که هیچ گونه عواقب جسمانی دراز مدت تهدیدتان کند.

حاملگی های مولار چقدر رایج هستند؟

در هر یک هزار حاملگی در ایالات متحده، یک حاملگی مولار وجود دارد. اگر زیر 20 سال یا بالای 40 سال سن دارید یا قبلاً حاملگی مولار یا دو و یا تعداد بیشتری سقط جنین داشته اید، احتمال اینکه حاملگی تان از نوع مولار باشد، بیشتر خواهد بود.

چگونه می توانم تشخیص دهم که حاملگی من از نوع مولار است؟
در ابتدا ممکن است علائم یک حاملگی معمولی را داشته باشید، اما پس از مدتی لکه ها یا خونریزی بیشتری را خواهید دید. خونی که از بدنتان خارج می شود ممکن است قرمز روشن یا قهوه ای رنگ، پیوسته یا منقطع و اندک یا شدید باشد. این خونریزی می‌تواند شش هفته پس از حاملگی یا دیرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. همچنین ممکن است حالت تهوع و استفراغ شدید، انقباض یا تورم شکم (ادرارتان از حد معمول بیشتر می‌شود) داشته باشید. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از اواسط حاملگی، دچار تشنج پیش‌آبستنی  می‌شوند. با این وجود، از آنجایی که امروزه دستگاه های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخیص دهند، به ندرت پیش می آید که این حاملگی ها آن قدر طول بکشد که چنین شرایطی به وجود آید.
در صورت داشتن لکه یا خونریزی در دوران حاملگی، بی درنگ با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. داشتن لکه یا خون لزوماً به معنای حاملگی مولار نیست، اما احتمالاً پزشکتان آزمایش سونوگرافی را تجویز می‌کند تا دلیل خونریزی را پیدا کند. وی همچنین ممکن است برای اندازه گیری سطح هورمون hCG، آزمایش خونی از شما بگیرد. اگر دارای حاملگی مولار باشید، دستگاه آلتراسوند در ادرارتان کیسه هایی را که شبیه به خوشه‌های انگور هستند نشان خواهند داد و سطح hCG بالاتر از حد طبیعی خواهد بود.

چه درمانی برای حاملگی مولار وجود دارد؟

چنانچه تشخیص دهند که حاملگی شما از نوع مولار است، به D&C (اتساع و کورتاژ) یا کورتاژ ساکشن جهت برداشتن بافت غیر طبیعی نیاز پیدا خواهید کرد. این عمل را می توان تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام داد. همچنین پزشکان می‌توانند از راه درون وریدی درد شما را تسکین دهند.
در عمل D&C، پزشک سپکیولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز  و گردنه رحم را با میله های فلزی باریکی متسع می کند. وی سپس یک لوله پلاستیکی تو¬خالی را از داخل گردنه رحم (سرویکس) عبور داده و بافت مربوط به جنین را به درون آن مکش می‌کند. در نهایت، وی با استفاده از یک وسیله قاشق مانند به نام کورت curette به آرامی مابقی بافت به جا مانده را از روی دیواره های رحم بر می‌دارد.
به احتمال زیاد در این مرحله با اشعه X از سینه تان عکس بگیرند تا ببینند آیا سلول‌های غیر طبیعی به ریه ها انتشار یافته اند یا خیر. به ندرت اتفاق می افتد که این سلول‌ها به جاهای دیگر بدن انتشار یابند، اما اگر چنین شود، ریه ها بیشتر از هر جای دیگری در معرض تهدید قرار دارند.
ممکن است پزشکتان بخواهد میزان hCG خون شما را هفته ای یک بار اندازه بگیرد تا اطمینان حاصل کند که در حال کاهش یافتن است ( این کاهش بیانگر این است که دیگر هیچ بافت مولاری وجود ندارد). هنگامی که سطح این هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد، هنوز هم لازم است که تا یک سال، هر یک ماه یا دو ماه یک بار اندازه گیری شود.
نکته قابل توجه: اگر تصمیم گرفته اید که دیگر بچه دار نشوید، ممکن است عمل برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کنید؛ چرا که با این کار خطر بازگشت سلول های غیر طبیعی کمتر خواهد شد.
به طور کلی،  سلول های غیر طبیعی در حدود 2 درصد از زنانی که حاملی مولار نسبی دارند و 10 درصد زنان با حاملگی مولا
ر کامل، پس از آن که بافت برداشته می شود، همچنان باقی می مانند. این پدیده بیماری تروپوبلاستی آبستنی مزمنgestational trophoblastic  نامیده می شود. اگر چنین چیزی برای شما رخ دهد، باید تحت شیمی درمانی با یک یا چند داروی ضد سرطان قرار بگیرید؛ همچنین آزمایش های دیگری از قبیل اسکن CAT یا MRI جهت کسب اطمینان از عدم گسترش بیماری به جاهای دیگر غیر از رحم، گرفته خواهد شد.
با درمان سریع و متناسب، تقریباٌ 100 درصد موارد این بیماری وقتی هنوز از رحم به جاهای دیگر بدن گسترش نیافته است، قابل درمان خواهد بود. حتی در موارد نادری که سلول‌های غیر طبیعی به اندام های دیگر گسترش یافته اند، 80 تا 90 درصد از موارد را می‌توان درمان نمود. پس از آن که به بهبودی کامل رسیدید، لازم است که hCG به مدت یک سال به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالاً آزمایش هایی دیگر نیز انجام شود

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟

تفاوتی نمی‌کند که چه نوع درمانی را دریافت کرده اید، در هر حال لازم است پس از آن که سطح hCG در خون شما به صفر رسید، تا یک سال برای حاملگی مجدد دست نگه دارید. اگر قبل از این زمان حامله شوید، سطح hCG در خون شما بالا می‌رود و دیگر پزشک قادر نخواهد بود تشخیص دهد که آیا بافت غیر طبیعی بازگشته است یا خیر.
خبر خوب این است که حاملگی مولار حتی اگر شیمی درمانی کرده باشید،  بر روی باروری یا توانایی شما برای داشتن یک حاملگی طبیعی تأثیر نخواهد گذاشت. خطر افزایش احتمال مرگ جنین، نقص مادرزادی، زایمان زودرس یا دیگر عواقب برای شما وجود ندارد و همچنین احتمال این که حاملگی مولار دیگری داشته باشید تنها 1 یا 2 درصد است. در تمام حاملگی های بعدی برای اطمینان از این که همه چیز به خوبی پیش می‌رود، لازم است در سه ماهه اول آزمایش سونوگرافی انجام دهید.

چگونه می توانم با احساس ترس و شکستم کنار بیایم؟

داشتن حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مثل هر زن دیگری که سقط جنین کرده است، شما نیز با از دست دادن حاملگی خود دست و پنجه نرم می‌کنید، با این تفاوت که در این مورد شما شرایطی غیر طبیعی داشته اید که بیشتر مردم چیزی از آن نشنیده اند و به علاوه، در مورد سلامتی خود نیز نگران هستید. باید حداقل به مدت یک سال هر هفته یا هر ماه توسط پزشک معاینه شوید، همچنین ممکن است به خاطر احتمال داشتن سلول‌های غیر طبیعی مزمن، بسیار مضطرب باشید. اگر بیماری مزمنی دارید، شیمی درمانی می‌تواند تا حد زیادی ضعیف‌تان کند و حتی حاملگی بعدی را به آینده دورتری موکول کند.
ممکن است به خاطر این تجربه احساس کنید که زندگی تان نابود شده است. همسرتان نیز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی بکند و همچنن شاید نتواند راهی را برای ابراز این احساسات یا حمایت از شما پیدا کند. اگر فکر می کنید که مشاوره می تواند به شما و همسرتان در کنار آمدن با این مسئله کمک کند، حتماً این کار را بکنید. از پزشک خود بپرسید کجا می‌توانید مشاوره دریافت کنید یا گروه های حمایت‌کننده را بیابید.    

5 مراقبت واجب مادر نوزادی بعد زایمان

مراقبت نوزاد

مراقبت نوزاد

چند مراقبت لازم مادر نوزادی بعد زایمان

اگر نوزادتان تازه متولد شده است، راهکار های زیر را در پیش بگیرید تا بهترین مراقبت را از او داشته باشید. فرقی ندارد که اولین بار است مادر شده اید یا چندمین بار؛ در هر صورت به دنیا آمدن یک نوزاد علاوه بر هیجان زیادی که دارد، نگرانی هایی را هم برای والدین ایجاد می کند زیرا نوزاد یک موجود بسیار ظریف و کوچک است و باید حداکثر مراقبت را از او داشته باشید. در این قسمت از بیا نی نی چند نکته مهم مراقبت از نوزاد را به شما معرفی می کنیم تا کارتان راحت تر پیش برود.

مراقبت از بند ناف را فراموش نکنید

کاملاً طبیعی است بعد از اینکه بند نافی که کودک از آن مواد غذایی را دریافت می کند، بریده می شود، مقدار کمی از بریدگی باقی می ماند و به تدریج می افتد. این قسمت از بند ناف که هنوز به بدن کودک متصل است، باید مانند هر جای دیگر بدن تمیز شود تا از عفونت ها جلوگیری گردد یا حتی بوی بد ندهد.

معمولاً این قسمت 10 و 11 روز بعد از تولد نوزاد می افتد و در طول این زمان باید آن را با آب تمیز کنید. هرگز توصیه نمی کنیم که به آن الکل بزنید . هنگامی که آن را با آب تمیز کردید، حتماً بعدا خشکش کنید.

مراقبت از بند ناف نوزاد

هر روز نوزاد را حمام نکنید

به این فکر کنید که کودک شما تازه پا به دنیای ما گذاشته است و همه چیز برایش جدید است بنابراین باید کم کم او را با چیز های تازه آشنا کنید. حمام روزانه پوست بدن نوزاد را خشک می کند و باعث مشکلات پوستی در آینده می شود همچنین ممکن است باکتری های مفید روی بدنش را از بین ببرد که برای رشد سالم کودک ضروری هستند. به همین دلیل نباید هر روز نوزاد را حمام کنید. پیشنهاد می شود که هر دو الی سه روز یکبار او را حمام کنید تا کم کم به حمام کردن عادت کند.

از همان روز اول برایش روتین خواب در نظر بگیرید

نوزادان تازه متولد شده خواب بسیار نامنظمی دارند. به همین دلیل باید سعی کنید از همان روز اول یک روتین منظم برای خوابش ایجاد کنید. سعی کنید که هر روز او را سر ساعت بخوابانید تا الگوی خواب او تنظیم شود و بدنش عادت کند.

اگرچه که انجام این کار در وهله اول تولد نوزاد کار راحتی نیست اما سعی کنید هر طور که شده آن را به انجام برسانید. بهتر است از همان اول ؛ خواب او را منظم نگه دارید تا شب های بعدی بی خواب نشوید. با انجام این کار نوزاد شما نیز انرژی بیشتری خواهد داشت و استراحتش نیز با کیفیت تر خواهد بود.

روتین خواب نوزاد

بهداشت قسمت های تناسلی را فراموش نکنید

کاملاً طبیعی است که پوست نوزاد در قسمت تناسلی قرمز می شود و ترشحاتی از آن بیرون بیاید؛ مخصوصاً برای نوزادان دختر این اتفاق بیشتر می افتد یا حتی ممکن است کمی خونریزی هم داشته باشد اما نگران نباشید. این اتفاق طبیعی است و به دلیل هورمون هایی که از شما دریافت کرده است، رخ می دهد.

کاری که باید انجام دهید، این است که این ناحیه را با آب تمیز کرده و سپس خشک کنید. ممکن است این اتفاق در 6 هفته اول رخ بدهد اما اگر بعد از این مدت زمان باز هم این اتفاق افتاد ، می توانید به پزشک مراجعه کنید.

زمانی که باید برای کوتاه کردن ناخن ها صبر کنیم

نوزادان ناخن هایشان زود بلند می شود که ممکن است با استفاده از آن صورت خود را زخمی کنند یا به شما آسیب بزنند. بسیاری از افراد بر این باورند که نباید ناخن های نوزاد را تا دو ماهگی کوتاه کرد اما حقیقت این است که شما می توانید از همان لحظه تولد این کار را انجام دهید.

البته باید در انجام این کار دقت بسیار زیادی داشته باشید. اگر از همان روز های اول ناخن او را مرتب کوتاه کنید ، قطعاً در روز های بعدی او عادت می کند و کارتان راحت تر خواهد شد.

با قیچی کوچک نوزاد، ناخن های او را کوتاه کنید و بیش از حد از ته نگیرید. مراقب باشید که تمام نکات امنیتی را رعایت کرده باشید و از لوازم مخصوص نوزاد استفاده کنید تا امنیت بیشتری را شاهد باشید. این کار را با آرامش کامل انجام دهید و دستان او را بگیرید که به یک باره تکان نخورد.

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟

اگر نمی‌دانید چه زمانی باید به پزشک زنان مراجعه کنید یا چه نکاتی را در اولین مراجعه به پزشک زنان رعایت کنید، در این مقاله با ما همراه شوید تا جواب تمامی این سؤالات پاسخی جامع و مفید در اختیارتان قرار دهیم.

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
اولین مراجعه به پزشک زنان می‌تواند یک تجربه دلهره آور باشد. با این حال، بخش مهمی از سلامت زنان به مراجعه مرتب به پزشک زنان و انجام چکاپ‌های روتین وابسته است. معاینات منظم زنان می‌تواند علائم اولیه بسیاری از بیماری‌های مرتبط با دستگاه تناسلی زنانه را تشخیص دهد، از عفونت جلوگیری کند و از عملکرد صحیح دستگاه تناسلی شما اطمینان حاصل کند. در ادامه درباره نکاتی که باید در اولین مراجعه به پزشک زنان رعایت کنید و همچنین بهترین زمان برای مراجعه به پزشک زنان را بررسی خواهیم کرد.

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
در این مقاله می‌خوانید:

  • چه اقداماتی در اولین مراجعه به پزشک زنان انجام خواهد شد؟
  • در اولین مراجعه به پزشک زنان چه نکاتی را باید رعایت کنیم؟
  • چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟

چه اقداماتی در اولین مراجعه به پزشک زنان انجام خواهد شد؟

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
شاید در اولین مراجعه به پزشک زنان کمی دلهره داشته باشید و ندانید که چه چیزی در انتظار شماست. نگران نباشید در این بخش اقدامات رایجی که متخصص زنان در اولین ملاقات ممکن است انجام دهد، بررسی خواهیم کرد.

بررسی سابقه پزشکی

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
متخصص زنان درباره سابقه پزشکی شما از جمله سابقه قاعدگی، هر گونه جراحی در گذشته و داروهایی که مصرف می‌کنید، سؤال می‌پرسد. مهم است که درباره سابقه پزشکی خود صادق باشید و اطلاعات مورد نیاز را در اختیار او قرار دهید. متخصص زنان از این اطلاعات برای ارائه بهترین مراقبت ممکن به شما استفاده خواهد کرد.

انجام معاینه فیزیکی در صورت لزوم

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
متخصص زنان یک معاینه فیزیکی انجام می دهد که ممکن است شامل معاینه پستان، معاینه لگن و تست پاپ اسمیر باشد. در طول معاینه لگن، متخصص زنان، اندام های تناسلی شما را برای هر گونه ناهنجاری بررسی می کند. او همچنین ممکن است عفونت های مقاربتی (STIs) را بررسی کند.  در صورت مشاهده هرگونه ناراحتی یا درد در حین معاینه حتما پزشک خود را در جریان قرار دهید.

آموزش و مشاوره

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
متخصص زنان درباره حفظ سلامت باروری به شما آموزش و مشاوره می دهد. او ممکن است اطلاعاتی درباره کنترل بارداری، بیماری های مقاربتی و نحوه انجام معایناتی که می‌توانید خودتان انجام دهید، اطلاعات و آموزش‌هایی در اختیار شما قرار دهد. توجه به این اطلاعات ضروری است و اگر موضوعی را درست متوجه نشدید حتما سؤال بپرسید.

پیگیری

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
متخصص زنان ممکن است یک قرار ملاقات برای پیگیری وضعیت سلامت شما و بررسی روند بهبود در صورت وجود مشکل تعیین کند یا توصیه کند که در یک بازه زمانی خاص بازگردید. پیروی از این توصیه ها برای اطمینان از حفظ سلامت شما بسیار ضروری است.

در اولین مراجعه به پزشک زنان چه نکاتی را باید رعایت کنیم؟

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
شاید برایتان سؤال باشد که در اولین مراجعه به پزشک زنان چه نکاتی را باید رعایت کنید و چطور باید خود را برای این قرار ملاقات آماده کنید؟ در ادامه به برخی از این نکات کلی خواهیم پرداخت.

برای قرار ملاقات آماده شوید

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
قبل از قرار ملاقات، حتما دوش بگیرید و استفاده از هرگونه کرم، پودر یا دوش در ناحیه واژن خودداری کنید. لباس راحت بپوشید و لیستی از داروهایی که مصرف می کنید و همچنین سابقه پزشکی خود را به همراه داشته باشید. اگر احساس اضطراب می کنید، از یک دوست یا یکی از اعضای خانواده بخواهید که شما را همراهی کند.

احساس راحتی کنید

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
مهم‌ترین چیزی که در اولین مراجعه به پزشک زنان باید رعایت کنید، سطح راحتی شما با پزشک است. متخصص زنان ابتدا از شما درباره سابقه پزشکی‌تان، سابقه قاعدگی، هر گونه جراحی گذشته و داروهایی که مصرف می‌کنید، می‌پرسد. مهم است که در توضیح این موارد صادق باشید. همچنین ممکن است پزشک زنان برخی معاینات فیزیکی را انجام دهد. در حین این معاینات سعی کنید خونسردی خود را حفظ کنید و در هر مرحله از معاینه که احساس راحتی نمی‌کنید، حس خود را با پزشک زنان در میان بگذارید.

سؤال بپرسید

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
مهم است که هر گونه سوال یا نگرانی که ذهنتان را درباره سلامت دستگاه تناسلی و مشکلاتی که دارید، با پزشک زنان خود درمیان بگذارید. متخصص زنان می تواند اطلاعات مفیدی درباره کنترل بارداری، بیماری های مقاربتی و نحوه انجام معاینات شخصی در اختیار شما قرار دهد. او همچنین می تواند در زمینه حفظ سلامت باروری به شما آموزش و مشاوره دهد.

چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
زنان باید برای حفظ سلامت خود به صورت منظم به پزشک زنان مراجعه کنند. مهم است که بهداشت زنانه را در اولویت قرار دهید و در صورت بروز هر گونه مشکل به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید. در ادامه خواهیم گفت که باید چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟

معاینات روتین و مراقبت‌های پیشگیرانه

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
چکاپ‌های معمول و مراقبت‌های پیشگیرانه رایج‌ترین دلایل مراجعه به متخصص زنان هستند. توصیه می‌شود که خانم‌ها سالانه برای معاینه لگن، معاینه پستان و تست پاپ اسمیر به متخصص زنان مراجعه کنند. این آزمایش‌ها می‌توانند به تشخیص علائم اولیه سرطان دهانه رحم و سایر مشکلات سلامت باروری کمک کنند. زنان همچنین در صورت مشاهده هرگونه تغییر در چرخه قاعدگی، احساس درد در حین رابطه جنسی یا ترشحات غیرطبیعی واژن، باید با یک متخصص زنان و زایمان قرار ملاقات بگذارند.

بارداری و زایمان

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
بارداری و زایمان رویدادهای مهمی در زندگی یک زن هستند و دریافت مراقبت‌های پزشکی مناسب در این مواقع مهم است. متخصص زنان می‌تواند مراقبت‌های دوران بارداری را انجام دهد، سلامت مادر و نوزاد را کنترل کند و به زایمان بهتر و آسان‌تر کمک کند. او همچنین می‌توانند مراقبت‌های پس از زایمان را برای اطمینان از بهبودی و سلامت مادر و نوزاد ارائه دهد.

یائسگی و تغییرات هورمونی

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
با افزایش سن، زنان تغییرات هورمونی را تجربه می‌کنند که می‌تواند باعث طیفی از علائم مانند گرگرفتگی، خشکی واژن و تغییرات خلقی شود. این علائم را می‌توان با کمک یک متخصص زنان که می‌تواند درمان جایگزین هورمونی یا سایر درمآن‌ها را برای کاهش علائم انجام دهد، مدیریت کرد.

کلام آخر

اولین مراجعه به پزشک زنان؛ چه زمانی به متخصص زنان مراجعه کنیم؟
همان طور که اشاره کردیم، اولین مراجعه به پزشک زنان می‌تواند برای برخی از افراد ترسناک به نظر برسد، اما اولویت دادن به سلامت زنانه امری ضروری است. شما می‌توانید با انتخاب یک متخصص زنان و زایمان مجرب و قابل اعتماد و انجام برخی نکات که در این مقاله به آن‌ها اشاره کردیم، از دریافت بهترین مراقبت‌های ممکن اطمینان حاصل کنید. معاینات منظم زنان می‌تواند علائم اولیه بیماری‌ها را تشخیص دهد، از عفونت جلوگیری کند و عملکرد صحیح دستگاه تناسلی شما را مورد بررسی منظم قرار دهد. این نکته مهم است که به عنوان یک زن همیشه سلامتی خود را در اولویت قرار دهید و برای حفظ آن از ملاقات‌های منظم با پزشک زنان غافل نشوید.

بهترین روش بررسی اندومتریوز

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که بهترین روش بررسی اندومتریوز چیست؟

سوال: بهترین روش بررسی اندومتریوز چیست؟ 

پاسخ: مکان هایی که ممکن است درگیر آندومتریوز شوند اجزای داخل لگن می باشند. تخمدان ها و عضله های رحم مهمترین قسمت هایی هستند که از هجوم این بافت در امان نیستند. سونوگرافی آندومتریوز می تواند به پزشک کمک کند تا بافت و کیست هایی را که ممکن است نشانه آندومتریوز باشند شناسی کند. این روش یک روش تصویربرداری ساده و ایمن است که اگر علائم مرتبط با آندومتریوز را تجربه کنید ممکن است تجویز شود. پزشک ممکن است از سونوگرافی ترانس واژینال یا سونوگرافی شکمی استفاده کند. هر دو نوع سونوگرافی تصاویری از اندام های تولید مثل را فراهم می کنند. این ابزار به پزشک در شناسایی کیست های مرتبط با آندومتریوز کمک می کنند.

برای آگاهی بیشتر از بهترین روش بررسی اندومتریوز به سراغ سونوگرافی بیمارستان آپادانا (دکتر مهرشاد جمالی) رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر مهرشاد جمالی یا دریافت نوبت از دکتر مهرشاد جمالی کلیک کنید.

 

بهترین روش بررسی اندومتریوز
 
سونوگرافی بیمارستان آپادانا (دکتر مهرشاد جمالی)
 
 
بهترین روش بررسی اندومتریوز
 

88823840

88827045

88827049

09332468052

 

مراحل بیماری آندومتریوز

هنگامی که آندومتریوز به طور قطعی تشخیص داده شد، به منظور تعیین درمان مناسب، بیماری مرحله بندی می شود. آندومتریوز با معاینه لگنی یا تصوربرداری به تنهایی، قابل مرحله بندی نیست و لاراسکوپی برای تعیین مرحله بیماری لازم است. مراحل بیماری آندومتریوز بر اساس تعداد، اندازه، محل و شدت ضایعه، چسبندگی ها و کیست ها ، به 4 مرحله تقسیم بندی می شوند. این مرحله بندی ها به شرح زیر هستند:

مرحله 1: نشان دهنده حداقل علایم قابل مشاهده از آندومتریوز به همراه چند ضایعه سطحی است.

مرحله 2: نشان دهنده بیماری خفیف با ضایعات عمیقتر است.

مرحله 3: نشان دهنده آندومتریوز متوسط همراه با تعداد زیادی ضایعات عمیق، کیست های کوچک در یک یا هر دو تخمدان و وجود چسبندگی است.

مرحله 4: نوع شدید بیماری همراه با ضایعات عمیق، کیست های بزرگ در یک یا هر دو تخمدان و چسبندگی های متعدد است.

علت بروز آندومتریوز

قاعدگی بازگشتی: در این مورد، خون قاعدگی حاوی سلول‌های آندومتر به جای خارج شدن از بدن، از طریق لوله‌های فالوپ به داخل حفره لگن جریان می‌یابد. این سلول‌های آندومتر به دیواره های لگن و سطوح اندام‌های لگن می‌چسبند، در آنجا رشد می‌کنند و در طول هر چرخه قاعدگی ضخیم می‌شوند و خونریزی می‌کنند.
تغییر شکل سلول‌های صفاقی: طبق «نظریه القایی»، متخصصان پیشنهاد می‌کنند که هورمون‌ها یا عوامل سیستم ایمنی بدن می‌توانند باعث تبدیل سلول‌های صفاقی (سلول‌هایی که در قسمت داخلی شکم شما قرار دارند) به سلول‌های شبه آندومتر شوند.
دگرگونی سلول‌های جنینی: هورمون‌هایی مانند استروژن ممکن است سلول‌های جنینی (سلول‌هایی که در مراحل اولیه رشد هستند) را در دوران بلوغ به سلول‌های شبیه به آندومتر تبدیل کنند.
اسکار جراحی: بعد از عمل‌های جراحی مانند هیسترکتومی یا سزارین، سلول‌های آندومتر ممکن است به محل برش جراحی متصل شوند. در نتیجه به فضای خارجی رحم دسترسی پیدا می‌کنند.
انتقال سلول‌های آندومتر: رگ‌های خونی یا سیستم مایع بافتی (لنفاوی) ممکن است سلول‌های آندومتر را به سایر قسمت‌های دیگر بدن منتقل کنند.
اختلال سیستم ایمنی بدن: بروز مشکل در سیستم ایمنی بدن ممکن است باعث شود که بدن نتواند بافت شبه آندومتر که در خارج از رحم رشد می‌کند را تشخیص دهد و از بین ببرد.

 

بهترین روش بررسی اندومتریوز

 

مزایای سونوگرافی اندومتریوز

در صورت انجام بهترین زمان سونوگرافی برای تشخیص اندومتریوز، میتوان مزایای را شاهد بود اغلب از این شیوه، جهت تشخیص و درمان مشکلات ناباروری، مسدود بودن راه خروجی طبیعی خون قاعدگی از بدن، سابقه خانوادگی در درگیری با اندومتریوز و سابقه عفونت لگنی استفاده می‌شود. پزشک برای کاربرد چنین شیوه‌هایی معیارهایی را در نظر می‌گیرد، بنابراین نمیتوان تمامی افراد را کاندید مناسبی دانست.

 

 

سکته در بارداری و بعد از اون، چه علامتی داره؟

سکته در بارداری

علائم سکته در دوران بارداری یا بعد از آن

علائم سکته در این دوران تقریبا شبیه به علائم سکته در هر دوره دیگری می باشد و خیلی متفاوت نیست؛ اما بعضی از علائم هستند که فقط مختص سکته در دوران بارداری می باشند که در این قسمت از بیا نی نی توضیح خواهیم داد.

خانم هایی که از فشار خون بالا، مشکلات سیستم ایمنی، بیماری قلبی و مشکلاتی مانند لخته شدن خون رنج می‌ برند، معمولاً در دوران بارداری و بعد از آن بیشتر در معرض سکته قرار می گیرند.

سکته اساساً زمانی اتفاق می افتد که جریان خون به مغز متوقف می شود و باعث مرگ سلول های مغزی خواهند شد؛ البته شما می توانید تا حد زیادی با سبک زندگی سالم از این اتفاقات جلوگیری کنید.

سر درد، تشنج، مشکلات نورولوژیکی (مربوط به مغز و اعصاب)، تاری دید، سرگیجه، مشکلات تنفسی، بی حسی، ضعف عمومی بدن و توهم جزو علائم رایج سکته در دوران بارداری یا بعد از بارداری هستند که در ادامه به توضیح هر یک خواهیم پرداخت.

تشنج

تشنج می تواند اولین علامت سکته باشد. آسیب مغزی به خاطر سکته؛ عامل ایجاد تشنج خواهد بود که در خانم های باردار ممکن است به خاطر فشار خون بالا رخ بدهد.

تشنج کردن

مشکلات نورولوژیک و مغز و اعصاب

مشکل در تکلم، مشکلات حسی، ضعف یک طرف بدن، مشکل در فهم زبان و از دست دادن هماهنگی بدن یا ترکیبی از همه این علائم نشان دهنده این است که سکته مغزی احتمالاً در همان لحظه اتفاق افتاده یا در حال رخ دادن است که باید فورا با اورژانس تماس بگیرید.

سر درد

یکی از اصلی ترین علائمی که نشان دهنده سکته در دوران بارداری و بعد از آن است، سر درد می باشد. این سردرد ها هرگز مانند سردرد های معمولی نیستند؛ بلکه بسیار شدیدتر و طولانی تر می باشند که اگر همراه با بی حسی، ضعف بدن یا دوبینی رخ بدهند؛ باید فورا به پزشک مراجعه شود و هرگز نباید آن را نادیده بگیرید.

تاری دید

تاری دید به دلیل مشکلاتی در پشت مغز اتفاق می افتد که در چنین حالتی نورون های مغزی نمی توانند وظیفه پردازشِ بینایی را به خوبی انجام دهند که همین باعث تاری دید خواهد شد. فشار خون بالا در خانم های باردار هم می تواند عاملی برای تاری دید باشد.

تار دیدن

سرگیجه

اگر چه ممکن است افراد در دوران بارداری سرگیجه را تجربه کنند که خیلی جای نگرانی نیست؛ اما اگر این سرگیجه همراه با مشکلات بینایی، استفراغ، از دست دادن تعادل و مشکلات در تکلم بود، حتما باید آن را به صورت اورژانسی پیگیری کنید.

رخوت، سستی

ممکن است بعضی از خانم های باردار احساس خواب آلودگی، رخوت و سردرگمی مداوم داشته باشند که احتمالا به خاطر خونریزی شدید یا تورم در داخل مغز است که این اتفاق هم بخاطر سکته و فشار خون بالا در دوران بارداری می افتد.

مشکلات تنفسی

مشکل در تنفس می تواند به صورت تدریجی یا ناگهانی اتفاق بیفتد. استرس و اضطراب هم می تواند عاملی برای مشکلات تنفسی باشد که البته از علائم سکته هم هست. اگر به صورت مکرر تنگی نفس دارید، بسیار مهم است که با پزشک مشورت کنید؛ چرا که ممکن است نشانه‌ ای از یک مشکل جدی در سلامتی تان باشد.

تنگی نفس

بی حسی

سوزش، درد یا یک نوع حس غیر معمول و عجیب و غریب یا کاهش حساسیت بدن و بی حسی می تواند علائم سکته باشد که در قسمت پا یا بازو ها بیشتر اتفاق می‌ افتد که همراه با آن افتادگی یک طرف صورت، مشکلات فکری، سختی در تکلم یا بی حسی در یک طرف بدن هم رخ می دهد که باید فورا به پزشک مراجعه کرد.

توهم

توهم می تواند نتیجه یک بیماری ذهنی یا یک مشکل جسمی یا حتی عوارض جانبی یک دارو باشد؛ اما به هر حال ممکن است جزء علائم سکته در دوران بارداری و بعد از آن هم باشد که ممکن است بر بینایی، چشایی، احساسات بدن یا بویایی تأثیر منفی بگذارد.

بی قراری و کلافگی و زودرنجی

علت های مختلفی برای بی قراری و کلافگی وجود دارد و ممکن است به خاطر عوارض جانبی یک دارو هم اتفاق بیفتد؛ اما اگر این علامت همراه با تپش قلب، عرق، ترس، خشم، تنفس سریع، سردرگمی، گرگرفتگی، کاهش میل جنسی، ریزش مو یا تب باشد، حتما باید به پزشک مراجعه شود.

بی قراری و کلافگی

ضعف عمومی بدن

بعضی از افراد ممکن است ضعف عمومی را در نواحی خاصی از بدن تجربه کنند؛ اما بعضی این ضعف را در کل بدن تجربه می کنند که در کنارِ آن مشکلات تنفسی، تپش قلب شدید یا درد هم اتفاق می‌ افتد؛ بنابراین اگر دچار ضعف ناگهانی شدید، حتما با اورژانس تماس بگیرید.

نکاتی برای جلوگیری از سکته در بارداری و مراقبت از جنین

  • سعی کنید که در دوران بارداری وزن بدن تان را در حالت سالم نگه دارید و مدام فشار خون و سطح قند خون تان را کنترل کنید.
  • در مورد خطر سکته در دوران بارداری با پزشک خود صحبت کنید؛ هرگز سیگار نکشید که عاملی برای سکته و فشار خون است.
  • از میوه، آجیل، سبزیجات، چربی سالم، حبوبات و غذاهایی با سدیم پایین استفاده کنید و خیلی شکر مصرف نکنید.

چگونه از سلامت خود در دوران بارداری محافظت کنیم؟

چگونه از سلامت خود در دوران بارداری محافظت کنیم؟

چگونه از سلامت خود در دوران بارداری محافظت کنیم؟

بسیاری از پزشکان اولین ویزیت را قبل از هفته 8 بارداری برنامه‌ریزی نمی‌کنند مگر اینکه مشکلی وجود داشته باشد. در اولین ملاقات پزشک شما احتمالاً آزمایش بارداری انجام می‌دهد و بر اساس معاینه فیزیکی و تاریخ آخرین قاعدگی شما را در چند هفته بارداری تعیین می‌کند. او همچنین از این اطلاعات برای پیش‌بینی تاریخ زایمان شما استفاده می‌کند (سونوگرافی که در اواخر بارداری انجام می‌شود به تأیید آن تاریخ کمک می‌کند). در طول دوران بارداری پزشک وزن و فشار خون شما را بررسی می‌کند و در عین حال رشد و تکامل جنین شما را نیز بررسی می‌کند (با انجام کار‌هایی مانند احساس شکم، گوش دادن به ضربان قلب جنین در سه ماهه دوم بارداری، و اندازه‌گیری شکم شما). همچنین آزمایش‌های قبل از تولد شامل آزمایش‌های خون، ادرار و دهانه رحم خواهد بود.

آیا مصرف مکمل در دوران بارداری حیاتی است؟

اگر خیلی لاغر، خیلی فعال یا چند قلو حمل می‌کنید به مصرف مکمل نیاز خواهید داشت اما اگر اضافه وزن دارید پزشک ممکن است به شما توصیه کند که کالری اضافی کمتری مصرف کنید. تغذیه سالم همیشه مهم است به خصوص زمانی که باردار هستید. بنابراین مطمئن شوید که کالری دریافتی شما از غذا‌های مغذی است که به رشد و تکامل کودک شما کمک می‌کند. سعی کنید یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید که شامل دستورالعمل‌های غذایی از جمله:

  • میوه‌ها
  • سبزیجات
  • نان‌های سبوس دار
  • لبنیات کم چرب

با خوردن یک رژیم غذایی سالم و متعادل احتمال بیشتری وجود دارد که مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت کنید اما شما به مواد مغذی ضروری به ویژه کلسیم، آهن و اسید فولیک بیشتر از قبل از بارداری نیاز خواهید داشت. پزشک شما ویتامین‌های دوران بارداری را تجویز می‌کند تا مطمئن شود که هم شما و هم کودک در حال رشد شما به اندازه کافی مواد معدنی دریافت می‌کنید. مصرف ویتامین‌های دوران بارداری به این معنا نیست که می‌توانید از رژیم غذایی فاقد مواد مغذی استفاده کنید. 

کلسیم:

از آنجایی که نیاز کودک در حال رشد شما به کلسیم زیاد است باید مصرف کلسیم خود را افزایش دهید همچنین پزشک احتمالاً ویتامین‌های دوران بارداری را برای شما تجویز می‌کند که ممکن است حاوی مقداری کلسیم اضافی باشد. منابع خوب کلسیم عبارتند از:

  • محصولات لبنی کم چرب از جمله شیر، پنیر پاستوریزه و ماست
  • محصولات غنی شده با کلسیم، از جمله آب پرتقال، شیر سویا و غلات
  • سبزیجات سبز تیره از جمله اسفناج، کلم پیچ و کلم بروکلی
  • لوبیا
  • بادام‌ها

 آهن:

بدون آهن کافی بدن نمی‌تواند گلبول‌های قرمز کافی بسازد و بافت‌ها و اندام‌های بدن اکسیژن مورد نیاز برای عملکرد خوب را دریافت نمی‌کنند. بنابراین بسیار مهم است که زنان باردار در رژیم غذایی روزانه خود آهن کافی دریافت کنند. اگرچه این ماده مغذی را می‌توان در انواع مختلف غذا‌ها یافت اما آهن موجود در منابع گوشتی راحت‌تر از آهن موجود در غذا‌های گیاهی توسط بدن جذب می‌شود. غذا‌های غنی از آهن عبارتند از:

  • گوشت قرمز
  • مرغ تیره
  • ماهی سالمون
  • تخم مرغ
  • توفو
  • غلات غنی شده
  • لوبیا و نخود خشک
  • میوه‌های خشک
  • سبزیجات با برگ سبز تیره

 فولات:

مطالعات نشان داده‌اند که مصرف مکمل‌های اسید فولیک یک ماه قبل و در طول 3 ماه اول بارداری خطر نقص لوله عصبی را کاهش می‌دهد. لوله عصبی که در چند هفته اول بارداری احتمالاً قبل از اینکه زن بفهمد بارداره تشکیل شده است به مغز و نخاع در حال رشد کودک تبدیل می‌شود. هنگامی که لوله عصبی به درستی تشکیل نمی‌شود نتیجه یک نقص لوله عصبی مانند اسپینا است. اگر در حال خرید یک مکمل بدون نسخه هستید به یاد داشته باشید که اکثر مولتی ویتامین‌ها حاوی اسید فولیک هستند اما همه آن‌ها به اندازه کافی برای رفع نیاز‌های تغذیه‌ای زنان باردار نیستند. بنابراین حتماً قبل از انتخاب برچسب‌ها را به دقت بررسی کنید و با پزشک خود مشورت کنید.

 مایعات:

نوشیدن مایعات به خصوص آب در دوران بارداری بسیار مهم است. حجم خون زنان در دوران بارداری به طور چشمگیری افزایش می‌یابد و نوشیدن آب کافی در روز می‌تواند به پیشگیری از مشکلات رایج مانند کم آبی بدن و یبوست کمک کند.

 ورزش:

اگر قبل از باردار شدن خیلی فعال بودید ممکن است بتوانید تمرینات خود را ادامه دهید البته تا زمانی که پزشکتان بگوید برایتان بی‌خطر است. قبل از شروع یا ادامه هر برنامه ورزشی با پزشک خود صحبت کنید. نشان داده شده است که ورزش در دوران بارداری بسیار مفید است. ورزش منظم می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

  • جلوگیری از افزایش وزن
  • کاهش مشکلات مربوط به بارداری مانند کمردرد، تورم و یبوست
  • بهبود خواب
  • افزایش انرژی
  • خلق و خوی خود را تقویت کنید
  • بدن خود را برای زایمان آماده کنید

فعالیت‌های ورزشی کم تاثیر و با شدت متوسط انتخاب‌های خوبی هستند. مهم است که از چگونگی تغییر بدن خود آگاه باشید. در دوران بارداری بدن شما هورمونی به نام ریلکسین می‌سازد. اعتقاد بر این است که به آماده‌سازی ناحیه شرمگاهی و دهانه رحم برای زایمان کمک می‌کند. ریلکسین رباط‌های بدن شما را شل می‌کند و باعث می‌شود ثبات کمتری داشته باشید و بیشتر مستعد آسیب باشید. با پیشرفت بارداری مرکز ثقل شما تغییر می‌کند بنابراین ممکن است احساس عدم تعادل کنید و در معرض خطر افتادن باشید. هنگام انتخاب یک فعالیت این موارد را در نظر داشته باشید و در آن زیاده روی نکنید. هر نوع ورزشی که انتخاب می‌کنید حتماً استراحت داشته باشید و مایعات فراوان بنوشید. در صورت تنگی نفس یا احساس ناراحتی سرعت خود را کاهش دهید یا متوقف کنید.

 خواب:

داشتن خواب کافی در دوران بارداری بسیار مهم است. احتمالاً بیش از حد معمول احساس خستگی خواهید کرد و با بزرگتر شدن کودک یافتن یک موقعیت راحت در هنگام تلاش برای خوابیدن دشوارتر خواهد بود. دراز کشیدن به پهلو با زانو‌های خم شده احتمالاً راحت‌ترین حالت با پیشرفت بارداری شما خواهد بود. دراز کشیدن به پهلو نیز می‌تواند به پیشگیری یا کاهش رگ‌های واریسی، هموروئید و تورم در پا‌ها کمک کند. برخی از پزشکان به طور خاص توصیه می‌کنند که زنان باردار به پهلوی چپ بخوابند. از آنجایی که یکی از آن رگ‌های خونی بزرگ در سمت راست شکم شما قرار دارد خوابیدن به پهلوی چپ به جریان خون به جفت و جنین کمک می‌کند.

 

منبع:

kidshealth.org

 

تخمک صدمه دیده و ناکامی زودهنگام حاملگی

تخمک صدمه دیده و ناکامی زودهنگام حاملگی

تخمک صدمه دیده نوع رایجی از سقط جنین است. این پدیده هنگامی رخ می دهد که تخم بارور شده در رحم کاشته می‌شود اما رشد جنین حاصل از آن در همان اوایل متوقف شده و یا اینکه اصلاً شکل نمی‌گیرد. امروزه اصطلاح « تخمک صدمه دیده» را دیگر به کار نمی‌برند. در عوض، اغلب متخصصین پزشکی اصطلاح « ناکامی زودهنگام حاملگی» را برای توصیف این وضعیت به کار می‌برند.

حتی با ناکامی زودهنگام حاملگی اگر تست حاملگی بدهید، نتیجه مثبت خواهد بود؛ دلیل این امر این است که در هر حال جفت به رشد خود ادامه می‌دهد و ترشح گنادوتروپین پرده خارجی جنین انسانی chorionic gonadtrophin (Hcg) human را  آغاز می کند، و این همان هورمونی است که تست‌های حاملگی جستجو می‌کنند. در اوایل ممکن است برخی از علایمی را که در حاملگی طبیعی معمول هستند، داشته باشید؛ علایمی از قبیل خستگی، حالت تهوع و سوزش سینه. پس از مدتی که سطح این هورمون در خون پایین آمد، این علایم نیز کاهش می‌یابد و ممکن است که لکه یا خونریزی داشته باشید.

در ناکامی زود هنگام حاملگی (تخمک صدمه دیده) چه اتفاقی خواهد افتاد؟
در ابتدا ممکن است متوجه تعدادی لکه قهوه ای رنگ متمایل به قرمز شوید؛ البته احتمال دارد که اصلاً لکه ای نداشته باشید. پس از مدتی، درحالی که سطح هورمون شما در خون رو به کاهش می‌گذارد، ممکن است شکم درد یا خونریزی داشته باشید. اگر شکم درد یا خونریزی دارید، رحمتان آن طور که باید رشد نمی‌کند، و یا این که هنگامی که جنین 12 هفته از عمرش گذشته است، پزشکتان نمی‌تواند به وسیله دامپلر ضربان قلبش را بشنود، در آن صورت نوزاد باید به وسیله دستگاه آلتراسوند چک شود. اگر مورد شما ناکامی زودهنگام حاملگی باشد، دستگاه آلتراسوند یک کیسه بارداری خالی را نشان می‌دهد.

احتمال دارد که جنین را سقط کنید یا به عبارتی کیسه جفت و بافت جمع شده در سه ماهه نخست از بدنتان خارج شود. گرچه، این اتفاق ممکن است زودتر از این رخ دهد. فرایند سقط جنین می‌تواند هفته ها طول بکشد و وقتی متوجه شوید که دیگر بچه ای در شکم ندارید، ممکن است به لحاظ عاطفی برایتان بسیار دردناک بوده و یا به لحاظ فیزیکی دشوار باشد که منتظر یک سقط جنین ناخواسته باشید. در این حالت شما می‌توانید با مصرف دارو فرایند سقط جنین را تسریع ببخشید؛ یا ممکن است تصمیم بگیرید که برای برداشتن بافت کورتاژ ساکشن یا اتساع و کورتاژ (D&C)  بکنید. همچنین اگر مشکلی داشته باشید که منتظر بودن برای سقط جنین برای سلامتی شما خطرناک باشد ( همچون خونریزی زیاد یا علایمی از عفونت) لازم است که بافت را از بدن شما خارج کنند.

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟
احتمالاً پس از گذشت چهار یا شش هفته از زمان سقط جنین یا خروج بافت مجدداً عادت ماهانه را از سر بگیرید. بعضی از متخصصین می‌گویند که پس از این دوره می‌توانید حامله شوید، اما برخی دیگر توصیه می کنند تا عادت ماهانه بعدی را نیز پشت سر نگذاشته اید، از این کار خودداری کنید. (در این مدت لازم است که از قرص ضد بارداری استفاده کنید، چرا که ممکن است تنها پس از دو هفته از سقط جنین تخمک گذاری کنید).
اگر چه ممکن است به لحاظ فیزیکی آمادگی حامله شدن مجدد را داشته باشید، شاید به لحاظ روحی چنین آمادگی را نداشته باشید. هر زنی به شیوه خاص خود با عدم موفقیت زودهنگام حاملگی کنار می‌آید. برای برخی از زنان ممکن است ماهها طول بکشد تا بار دیگر آمادگی حامله شدن را پیدا کنند.

آیا یک بار داشتن تخمک ناقص بدین معنا است که بار دیگر نیز سقط جنین خواهم کرد؟
خیر. اگر چه احتمالاً در مورد امکان بروز سقط جنین دیگری نگران شوید، متخصصین باروری تنها یک بار عدم موفقیت زودهنگام حاملگی را به عنوان نشانه ای مبنی بر این که شما یا همسرتان مشکلی دارد، تفسیر نمی‌کنند. اغلب متخصصین تا دو یا سه بار سقط جنین متوالی اقدام خاصی نمی‌کنند و پس از آن است که تست های آزمایش ویژه خون و ژنتیک را تجویز می کنند تا علت آن را بیابند.

 

 

تخمک صدمه دیده و ناکامی زودهنگام حاملگی

تخمک صدمه دیده و ناکامی زودهنگام حاملگی

تخمک صدمه دیده نوع رایجی از سقط جنین است. این پدیده هنگامی رخ می دهد که تخم بارور شده در رحم کاشته می‌شود اما رشد جنین حاصل از آن در همان اوایل متوقف شده و یا اینکه اصلاً شکل نمی‌گیرد. امروزه اصطلاح « تخمک صدمه دیده» را دیگر به کار نمی‌برند. در عوض، اغلب متخصصین پزشکی اصطلاح « ناکامی زودهنگام حاملگی» را برای توصیف این وضعیت به کار می‌برند.

حتی با ناکامی زودهنگام حاملگی اگر تست حاملگی بدهید، نتیجه مثبت خواهد بود؛ دلیل این امر این است که در هر حال جفت به رشد خود ادامه می‌دهد و ترشح گنادوتروپین پرده خارجی جنین انسانی chorionic gonadtrophin (Hcg) human را  آغاز می کند، و این همان هورمونی است که تست‌های حاملگی جستجو می‌کنند. در اوایل ممکن است برخی از علایمی را که در حاملگی طبیعی معمول هستند، داشته باشید؛ علایمی از قبیل خستگی، حالت تهوع و سوزش سینه. پس از مدتی که سطح این هورمون در خون پایین آمد، این علایم نیز کاهش می‌یابد و ممکن است که لکه یا خونریزی داشته باشید.

در ناکامی زود هنگام حاملگی (تخمک صدمه دیده) چه اتفاقی خواهد افتاد؟
در ابتدا ممکن است متوجه تعدادی لکه قهوه ای رنگ متمایل به قرمز شوید؛ البته احتمال دارد که اصلاً لکه ای نداشته باشید. پس از مدتی، درحالی که سطح هورمون شما در خون رو به کاهش می‌گذارد، ممکن است شکم درد یا خونریزی داشته باشید. اگر شکم درد یا خونریزی دارید، رحمتان آن طور که باید رشد نمی‌کند، و یا این که هنگامی که جنین 12 هفته از عمرش گذشته است، پزشکتان نمی‌تواند به وسیله دامپلر ضربان قلبش را بشنود، در آن صورت نوزاد باید به وسیله دستگاه آلتراسوند چک شود. اگر مورد شما ناکامی زودهنگام حاملگی باشد، دستگاه آلتراسوند یک کیسه بارداری خالی را نشان می‌دهد.

احتمال دارد که جنین را سقط کنید یا به عبارتی کیسه جفت و بافت جمع شده در سه ماهه نخست از بدنتان خارج شود. گرچه، این اتفاق ممکن است زودتر از این رخ دهد. فرایند سقط جنین می‌تواند هفته ها طول بکشد و وقتی متوجه شوید که دیگر بچه ای در شکم ندارید، ممکن است به لحاظ عاطفی برایتان بسیار دردناک بوده و یا به لحاظ فیزیکی دشوار باشد که منتظر یک سقط جنین ناخواسته باشید. در این حالت شما می‌توانید با مصرف دارو فرایند سقط جنین را تسریع ببخشید؛ یا ممکن است تصمیم بگیرید که برای برداشتن بافت کورتاژ ساکشن یا اتساع و کورتاژ (D&C)  بکنید. همچنین اگر مشکلی داشته باشید که منتظر بودن برای سقط جنین برای سلامتی شما خطرناک باشد ( همچون خونریزی زیاد یا علایمی از عفونت) لازم است که بافت را از بدن شما خارج کنند.

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟
احتمالاً پس از گذشت چهار یا شش هفته از زمان سقط جنین یا خروج بافت مجدداً عادت ماهانه را از سر بگیرید. بعضی از متخصصین می‌گویند که پس از این دوره می‌توانید حامله شوید، اما برخی دیگر توصیه می کنند تا عادت ماهانه بعدی را نیز پشت سر نگذاشته اید، از این کار خودداری کنید. (در این مدت لازم است که از قرص ضد بارداری استفاده کنید، چرا که ممکن است تنها پس از دو هفته از سقط جنین تخمک گذاری کنید).
اگر چه ممکن است به لحاظ فیزیکی آمادگی حامله شدن مجدد را داشته باشید، شاید به لحاظ روحی چنین آمادگی را نداشته باشید. هر زنی به شیوه خاص خود با عدم موفقیت زودهنگام حاملگی کنار می‌آید. برای برخی از زنان ممکن است ماهها طول بکشد تا بار دیگر آمادگی حامله شدن را پیدا کنند.

آیا یک بار داشتن تخمک ناقص بدین معنا است که بار دیگر نیز سقط جنین خواهم کرد؟
خیر. اگر چه احتمالاً در مورد امکان بروز سقط جنین دیگری نگران شوید، متخصصین باروری تنها یک بار عدم موفقیت زودهنگام حاملگی را به عنوان نشانه ای مبنی بر این که شما یا همسرتان مشکلی دارد، تفسیر نمی‌کنند. اغلب متخصصین تا دو یا سه بار سقط جنین متوالی اقدام خاصی نمی‌کنند و پس از آن است که تست های آزمایش ویژه خون و ژنتیک را تجویز می کنند تا علت آن را بیابند.