پرسش های شایع مادران باردار

پرسش های شایع مادران باردار

پرسش های شایع مادران باردار

 بیشتر نگرانی‌های ما از روی ناآگاهی است. گاهی دانستن چند نکته کوچک اما مهم در مورد یک موضوع نگران‌کننده، می‌تواند آرامش را به ما هدیه دهد…

 از آنجا که آرامش مادران باردار بسیار مهم است، این اطلاعات را در اختیارتان قرار می‌دهیم…

در دوران بارداری کدام علامت‌های قلبی را باید جدی بگیرم؟

بدن در جریان بارداری دچار تغییرات فیزیولوژیک می‌شود که این تغییرات ناشی از افزایش فعالیت قلب است بنابراین ایجاد خستگی، تنگی نفس و تپش قلب هنگام بارداری طبیعی است. در دوران بارداری، حجم خون در گردش افزایش و میزان هموگلوبین خون کاهش می‌یابد و حالتی موسوم به «کم‌خونی بارداری» ایجاد می‌شود.


به همین دلیل خانم‌هایی که کاملا سلامت هستند هم امکان دارد در ماه‌های ششم و هفتم بارداری هنگام فعالیت دچار تنگی نفس شوند و تپش قلب پیدا کنند. مادران باید در ماه‌های آخر در حالت درازکشیده، استراحت کنند نه نشسته. چون در حالت درازکشیده، خون راحت‌تر از وریدهای اندام تحتانی به سمت قلب بازگردانده می‌شود و فشار کمتری به قلب می‌آید.


با این توضیحات، اگر تپش قلب و تنگی نفس غیرعادی و ناگهانی یا احساس ورم در اندام فوقانی داشتید مثلا حس کنید حلقه‌تان یک دفعه تنگ شده و دستتان را اذیت می‌کند، به بررسی و مشاوره پزشک قلب نیاز دارید. در دوران بارداری نباید بی‌جهت خود را نگران کنید چون همین استرس و دغدغه برای شما ضرر دارد. خوب است واقعیت‌هایی را در مورد قلبتان در بارداری بدانید، مانند اینکه با رشد جنین دیافراگم به سمت بالا هل داده می‌شود و این باعث کاهش حجم ریه و ایجاد تنگی نفس مختصر خواهد شد. شما مانند قبل از بارداری نمی‌توانید به سرعت به این طرف و آن طرف بروید و فعالیت کنید، چون نفستان تنگ می‌شود و دچار تپش قلب می‌شوید اما اگر در شرایط طبیعی و همیشگی، ناگهان تنگی نفس گرفتید یا در مقایسه حالت‌های بارداری خود با بارداری اول حس می‌کنید تپش قلب یا تنگی نفس آزارتان می‌دهد، حتما باید این علامت‌ها را جدی بگیرید و برای بررسی اقدام کنید.


اگر خانم‌ های باردار از فعالیت‌های شدید بدنی به خصوص در فصل گرم سال بپرهیزند، از بالا رفتن دمای بدن، تپش قلب و تعریق زیاد و از دست دادن آب بدن پیشگیری خواهد شد. فعالیت عادی روزانه، استراحت کافی، نوشیدن آب کافی و پرهیز از استرس می‌تواند کلید سلامت قلب در بارداری باشد.


مشکل پرولاپس یا افتادگی دریچه میترال دارم.آیا بارداری برایم ضرر دارد؟

همان‌طور که می‌دانید طی بارداری، بار کار قلب حدود 30 تا 50 درصد، حجم خون 40 تا 45 درصد، برون‌ده قلب 30 درصد و ضربان قلب 10 تا 20 درصد افزایش می‌یابد تا با شرایط جدید، قلب بتواند پاسخگوی نیاز بدن شما و جنینی که در شکم دارید، باشد، بنابراین اگر دچار هرگونه ناراحتی قلبی هستید، پیش از بارداری با پزشک خود مشورت کنید.


افتادگی دریچه میترال، مشکل شایع و خوش‌خیمی است اما می‌تواند در دوران بارداری تشدید شود و در زمان زایمان هم به مصرف آنتی‌بیوتیک نیاز داشته باشد به خصوص اگر این پرولاپس با نارسایی دریچه میترال همراه باشد.

البته معمولا خانم‌هایی که مشکل پرولاپس دارند، می‌توانند بارداری سالمی داشته باشند ولی بهتر است متخصص قلب و پزشک زنان در جریان این بیماری باشند تا به موقع اقدام‌های پیشگیرانه‌ برای حفظ سلامت مادر و جنین انجام شود.


ممکن است پزشک، مبتلایان به برخی از بیماری‌های قلبی را از باردارشدن منع کند، چون بارداری بر سلامت آنها اثر می‌گذارد. مشکلاتی مانند بیماری مادرزادی قلب، تنگی‌های شدید دریچه میترال و آئورت، افزایش فشار ریوی، نارسایی قلبی با پمپاژ قلبی زیر 40 درصد و نشانگان مارفان می‌توانند سلامت مادر را در دوران بارداری تهدید کنند. حتی خانم‌های مبتلایی که بارداری ناخواسته داشته‌اند، گاهی به توصیه پزشک مجبور به سقط درمانی می‌شوند.


آیا قبل از باردارشدن باید از سلامت قلبم مطمئن شوم؟

نه، لزومی ندارد همه خانم‌ها قبل از باردارشدن چکاپ قلبی شوند مگر اینکه نشانه‌هایی مانند تپش قلب ناگهانی یا احساس درد و فشار روی قفسه سینه مثلا با بالارفتن از پله‌های دوطبقه ساختمان داشته باشند. اگر علایم نگران‌کننده‌ای مانند آنچه مثال زده شد، تجربه کرده‌اید، گرفتن یک نوار قلب و معاینه عادی و انجام اکو، خیالتان را راحت می‌کند و می‌توانید با اطمینان از سلامت قلب، باردار شوید.


البته به کسانی که ریسک فاکتورهای بیماری‌های قلب و عروق را دارند، مبتلایان به دیابت، فشارخون بالا، چربی خون، خانم‌هایی که سیگار می‌کشند و آنهایی که سابقه بیماری‌های قلب و عروق در خانواده دارند، حتما توصیه می‌کنیم قبل از بارداری مشاوره قلبی انجام دهند.


از آنجا که سن ازدواج و بارداری بالا رفته، بهتر است اعضای این گروه‌های در معرض خطر قبل از باردارشدن حتما از سلامت قلبشان مطمئن شوند.

اگر مشکل کم‌خونی یا فشارخون داشته باشم آیا بارداری سالمی خواهم داشت؟

به دلیل حالت فیزیولوژیک و طبیعی‌ای که آن را «کم‌خونی بارداری» نامیدیم، بدن طی بارداری دچار کم‌خونی خواهد شد پس اگر کم‌خون باشید و قبل از بارداری درمان نشوید، این مشکل تشدید خواهد شد.

بهتر است از نظر تنظیم فشارخون قبل از بارداری تحت‌نظر پزشک باشید چون مصرف برخی داروهای فشارخون طی بارداری ممنوعیت دارد. به علت کاهش مقاومت عروقی، مشکل فشارخون در نیمه دوم بارداری نمایان می‌شود و گاهی خطر مسمومیت بارداری هم به وجود می‌آید. احتمال ابتلا به مسمومیت بارداری در سنین بالا بیشتر می‌شود به خصوص اگر پرفشاری خون در خانواده‌تان ارثی باشد.


برای تپش قلبم «پروپرانولول» مصرف می‌کنم. آیا این دارو در بارداری منع مصرف دارد؟

داروی پروپرانولول از داروهایی است که مصرف آن در دوران بارداری کاملا ممنوع نیست اما برای بارداری به قانون همه یا هیچ معتقدیم که می‌گوید بهتر است هیچ دارویی مصرف نشود مگر آنهایی که پزشک تجویز و با توجه به شرایط بارداری، دوز آنها و نوعشان را تعیین کرده است. این دارو بهتر است مصرف نشود چون ممکن است در جنین باعث عقب‌افتادگی رشد، افت قندخون و کاهش ضربان قلب شود.


 

معمولا وقتی به مادر اطمینان داده می‌شود مشکلی سلامت او و جنین‌اش را تهدید نمی‌کند، نیازی به مصرف هیچ دارویی نیست البته اگر مادر از خستگی و تپش قلب احساس کلافگی کند، بهتر است دارویش را مصرف کند که اغلب هم بعد از نیم ساعت این حالت‌ها بهبود پیدا می‌کنند. خانم‌هایی که بدون توصیه پزشک و خودسرانه دارو مصرف می‌کنند، حتما باید این نکته را بدانند که مصرف هر دارویی در دوره بارداری به خصوص در 3 ماهه اول که اعضای حیاتی جنین درحال تکامل و شکل‌گیری هستند، ممنوع‌است.

منبع: سیمرغ

سبزی مفید برای جلوگیری از نقایص جنین

سبزی مفید برای جلوگیری از نقایص جنین

سبزی مفید برای جلوگیری از نقایص جنین

 
اسفناج سرشار از اسید فولیک است که یکی از ویتامین‌های گروه B است. از نقایص عصبی جنین پیشگیری می‌کند و در سلامت جنین نقش دارد.
اسفناج دارای ترکیباتی است که از آسیب رساندن به عروق خونی بدن جلوگیری می‌کند و موجب پایین آوردن هموسیستئین خون می‌شود.
هموسیستئین ماده آزار دهنده جدار عروق خونی است که موجب بیماری قلبی و عروقی می‌شود و اسیدفولیک از این مشکل پیشگیری می‌کند.
اسفناج دارای آهن قابل ملاحظه‌ای است، اما جذب آهن در «اسفناج» به خوبی آهن‌‌های حیوانی نیست.

اسفناج همچنین دارای لوتئین و زئازانتین است که از تخریب شبکیه چشم جلوگیری می‌کند، مانع کوری می‌شود و موجب سالم ماندن ماکولای چشم می‌شود. این سبزی بر اعصاب پاراسمپاتیک نیز تاثیر مثبت می‌گذارد.

اگر اسفناج با ماست خورده شود مانع جذب مقداری از کلسیم ماست می‌شود.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
زخم‌های ناحیه تناسلی می‌توانند بسیار دردناک باشند و در برخی موارد ممکن است هیچ دردی نداشته باشند. اگر می‌خواهید بدانید زخم ناحیه تناسلی زنان چیست، علل و درمان آن کدام است، این مقاله را مطالعه کنید.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان

زخم‌های ناحیه تناسلی می‌توانند بسیار دردناک باشند و در برخی موارد ممکن است هیچ دردی نداشته باشند. اگر می‌خواهید بدانید زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل و درمان آن کدام است، این مقاله را مطالعه کنید.

در این مقاله می‌خوانید:

  • زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟
  • علائم زخم ناحیه تناسلی زنان
  • انواع زخم ناحیه تناسلی
  • علل زخم ناحیه تناسلی زنان
  • فراوانی زخم ناحیه تناسلی
  • تشخیص علت زخم ناحیه تناسلی چگونه است؟
  • درمان زخم ناحیه تناسلی
  • پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره زخم ناحیه تناسلی زنان
  • خلاصه

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟
بیشتر اوقات زخم‌های ناحیه تناسلی، ناشی از عفونت‌های مقاربتی هستند، اما عوامل دیگر هم می‌توانند باعث ایجاد زخم شوند و گزینه‌های درمانی موثری برای آن‌ها وجود دارد.

علائم زخم ناحیه تناسلی زنان
زخم‌های ناحیه تناسلی ممکن است مانند برجستگی، به صورت شکستگی در پوست، یا راش ظاهر شوند.
علائم آن‌ها متفاوت است، اما می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • درد یا ناراحتی
  • خارش
  • ترشح مایع
  • ادرار دردناک یا مشکل
  • بزرگ شدن غدد لنفاوی
  • تب

گاهی اوقات، زخم فرج هیچ علامتی را ایجاد نمی‌کند.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
انواع زخم ناحیه تناسلی
به طور کلی، زخم‌های این ناحیه به دو دسته اکتسابی جنسی یا غیرجنسی طبقه‌بندی می شوند.
زخم‌های اکتسابی جنسی در نتیجه تماس جنسی به وجود می‌آیند که شایع‌ترین نوع زخم تناسلی است.
زخم‌های اکتسابی غیرجنسی، زخم‌های حاد هم نامیده می‌شوند که در زنان جوانی که از نظر جنسی فعال نیستند، شیوع دارد.

علل زخم ناحیه تناسلی زنان
دلایل زیادی برای ایجاد این نوع زخم وجود دارد که شامل این دلایل است:

1- بیماری‌های مقاربتی
شایع‌ترین علت زخم‌های تناسلی، ویروس «هرپس سیمپلکس» یا «اچ اس وی» است. علت بعدی، سیفلیس است. سایر بیماری‌های مقاربتی که می‌تواند منجر به زخم شود، عبارتند از:

  • شانکروئید
  • کلامیدیا
  • دونووانوز

برخی از خانم‌های مبتلا به اچ آی وی هم ممکن است در ناحیه تناسلی خود دچار زخم شوند.
بیماری‌های مقاربتی شایع‌تر از آن است که فکر می‌کنید.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
2- عفونت‌های قارچی
کاندیدیاز ولوواژینال که از آن با عنوان عفونت مخمری واژینال هم نام می‌برند، شایع‌ترین عفونت قارچی است که باعث زخم فرج می‌شود. علائم عفونت قارچی شامل این موارد است:

  • سوزش هنگام رابطه جنسی و ادرار کردن
  • خارش
  • افزایش ترشحات واژن

3- عفونت‌های ویروسی
برخی از ویروس‌ها مانند ویروس «واریسلا زوستر» می‌توانند باعث ایجاد زخم‌های فرج شوند. «واریسلا زوستر» همان ویروس آبله‌مرغان و زونا است.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
4- عفونت‌های باکتریایی
عفونت‌های ناشی از باکتری‌ها، مانند «استرپتوکوک گروه آ» و «مایکوپلاسما»، هم از عوامل ایجاد زخم در ناحیه تناسلی هستند. راه حل درمان عفونت‌های باکتریایی، استفاده از آنتی‌بیوتیک است.

5- بیماری‌های التهابی
بیماری‌های التهابی و خود ایمنی هم ممکن است باعث ایجاد ضایعات در اطراف فرج شوند. برخی از این بیماری‌ها عبارتند از:

  • بیماری کرون
  • بیماری بهجت
  • سندرم استیونز-جانسون
  • لیکن‌پلان فرسایشی

6- تحریک پوست
مالش یا خاراندن فرج از عوامل دیگر زخم و تحریک پوست در این ناحیه است.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
7- واکنش‌های دارویی
برخی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و برخی از انواع آنتی‌بیوتیک باعث ایجاد زخم در ناحیه تناسلی می‌شود.

8- سرطان
سرطان فرج می‌تواند باعث ایجاد ضایعات زخم در اطراف واژن شود. سرطان فرج در زنان مسن بیشتر دیده می‌شود.

9- واکنش‌های پوستی
گاهی اوقات، واکنش به محصولات مراقبت از پوست مسبب زخم تناسلی است. در این صورت، بهترین کار این است که از صابون‌ها و لوسیون‌های مخصوص پوست حساس استفاده کنید.

گاهی اوقات، واکنش به محصولات مراقبت از پوست مسبب زخم تناسلی است.

10- سایر بیماری‌ها
گاهی اوقات، بیماری‌های رایج مثل التهاب لوزه، عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی یا ویروسی که باعث اسهال می‌شود، باعث ایجاد زخم‌های تناسلی، به‌ویژه در دختران نوجوان می‌شود.

فراوانی زخم ناحیه تناسلی چقدر است؟
در سراسر جهان، سالانه حدود 20میلیون نفر به نوعی از بیماری زخم تناسلی مبتلا می‌شوند.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
تشخیص علت زخم ناحیه تناسلی چگونه است؟
پزشک احتمالا برای تشخیص علت زخم، ابتدا یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و سابقه سلامتی شما را بررسی می‌کند تا مشخص شود چه عاملی باعث ایجاد مشکل شده است.
پزشک همچنین سئوال‌هایی در مورد زندگی جنسی، تعداد شرکای جنسی و داروهایی که مصرف می‌کنید، از شما خواهد پرسید.
علاوه بر این، پزشک باید زخم‌ها را بررسی کند تا بهتر بتواند به علت آن‌ها پی ببرد. احتمال تجویز چندین آزمایش هم وجود دارد که عبارتند از:

  • آزمایش خون
  • آزمایش سواب باکتریایی، یا ویروسی
  • آزمایش ادرار

حتی شاید لازم باشد بیوپسی یا نمونه‌برداری انجام دهید. در بیوپسی، نمونه زخم برداشته می‌شود و مورد آزمایش قرار می‌گیرد.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
درمان زخم ناحیه تناسلی
روش درمانی شما به عامل ایجاد زخم شما بستگی دارد. خبر خوب این‌که برخی از زخم‌های فرج ممکن است خود به خود از بین بروند، اما برخی دیگر به درمان فوری نیاز دارند تا منجر به عفونت نشوند.
پزشک ممکن است چند نوع درمان را برای درمان توصیه کند.

بیماری‌های مقاربتی معمولا با داروهای آنتی‌بیوتیک و داروهای ضد ویروسی، مورد درمان قرار می‌گیرند که به صورت قرص یا واکسن است.

بیماری‌های مقاربتی معمولا با داروهای آنتی‌بیوتیک و داروهای ضد ویروسی، مورد درمان قرار می‌گیرند که به صورت قرص یا واکسن است.
زخم‌های ناحیه تناسلی که ناشی از عفونت نیستند، با این داروها، درمان می‌شوند:

  • کورتیکواستروئیدها
  • آنتی‌هیستامین‌ها
  • داروهای تعدیل‌کننده ایمنی

پزشک ممکن است به شما یاد دهد چگونه زخم خود را تا زمان بهبودی به طور موثر تمیز کنید. همچنین ممکن است برای پوشاندن و محافظت از ناحیه به پانسمان‌های خاصی نیاز داشته باشید. اگر پزشک، چنین مواردی را به شما آموزش نداد، خودتان از او سئوال بپرسید.
گاهی اوقات، ممکن است داروهای خانگی برای تسکین درد و ناراحتی زخم فرج تجویز شود. روش‌هایی که بیشتر محبوبیت دارند، عبارتند از:

  • حمام نمک اپسوم
  • مصرف مسکن‌های خوراکی مثل استامینوفن
  • کمپرس سرد روی ناحیه آسیب‌دیده
  • استفاده از بی‌حس‌کننده‌های موضعی مانند لیدوکائین
  • استفاده از پمادها

گاهی هم لازم است از مواد محرک مانند صابون‌های عطری تند، دوش واژینال، یا پوشیدن لباس‌های تنگ خودداری کنید.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره زخم ناحیه تناسلی زنان
سئوال مخاطب بیا نی نی: سلام خسته نباشید. من یک بار اطراف ناحیه تناسلی‌ام زخم شد و خارش به همراه سوزش داشت که دکتر رفتم و این مشکل رو حل کردم، ولی بعد از اون هر سری پریود شدم دوباره همونجا زخم میشه، ولی سوزش نداره و خارش خیلی کمی داره. این زخم اذیتم میکنه. برای رفعش چیکار باید بکنم؟ ممنونم از پاسخگوییتون.

پاسخ دکتر مرجان قاجار؛ جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی:
دوست عزیز نیاز به معاینه وجود دارد تا اقدامات درمانی انجام شود. بدون معاینه نمی‌توان نظر داد.

زخم ناحیه تناسلی زنان چیست؟ علل/ درمان
خلاصه
این نوع زخم‌ها گاهی دردناک‌اند و گاهی اصلا درد ندارند. علل مختلفی برای زخم‌های ناحیه تناسلی وجود دارد که عفونت‌های باکتریایی، مصرف برخی داروها، برخی از بیماری‌ها، عفونت‌های مقاربتی، عفونت‌های ویروسی و واکنش‌های پوستی، برخی از آن‌ها هستند. پزشک، پس از معاینه و تجویز آزمایش، با توجه به علت زخم ناحیه تناسلی، درمان مناسب را آغاز می‌کند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

پس از زایمان چه ویتامین‌هایی را مصرف کنیم؟

پس از زایمان چه ویتامین‌هایی را مصرف کنیم؟

پس از زایمان چه ویتامین‌هایی را مصرف کنیم؟

 آهن:

یکی از ویتامین‌های مهم پس از زایمان برای مادران آهن است. بعد از زایمان طبیعی یا سزارین گاهی اوقات زنان برای یک دوره طولانی خونریزی دارند و ممکن است دچار کم خونی شوند. چالش‌های پیش رو مادر شدن نیز باعث می‌شود بسیاری از زنان احساس ضعف کنند. پزشک ممکن است مصرف آهن را حداقل تا ۱۰ روز پس از زایمان توصیه کند. این مقدار زمانی است که طول می‌کشد تا گلبول‌های قرمز خون خود را تجدید کنند. دوز دارو ممکن است به میزان بارداری و زایمان شما بستگی داشته باشد. توجه داشته باشید که آهن اضافی می‌تواند باعث یبوست شود. نوشیدن آب و خوردن منابع خوب غذا‌های غنی از فیبر می‌تواند با عوارض جانبی مقابله کند.

کلسیم:

برخی افراد معتقدند افزایش مصرف کلسیم می‌تواند تولید شیر مادر را نیز افزایش دهد. نظر پزشکان این است که میزان مصرف توصیه شده روزانه شما با زنان غیر شیرده و هم سن شما تفاوتی ندارد. در هر صورت مادران بدون توجه به شیردهی یا عدم شیردهی می‌توانند از کلسیم بهره‌مند شوند. بارداری کلسیم را از بدن شما تخلیه می‌کند. زنان شیرده ممکن است به دلیل تغییرات در سطح استروژن جذب کلسیم ضعیفی را تجربه کنند. کلسیم به عنوان یکی از ویتامین‌های پس از زایمان می‌تواند از کاهش تراکم استخوان جلوگیری یا آنچه را که از دست داده‌اید جبران کند. همیشه بهترین مقدار مصرف را با متخصص زنان و زایمان خود بررسی کنید.

 ویتامین D:

نیاز به این ویتامین با کلسیم همراه است. ویتامین D به افزایش توانایی بدن برای جذب کلسیم کمک می‌کند. مکمل‌های ویتامین D حتی از اهمیت بیشتری برخوردار هستند. زمانی که نمی‌توانیم آن را از نور خورشید دریافت کنیم مصرف این ماده مغذی حیاتی کاهش می‌یابد.

 امگا ۳:

اگر در دوران شیردهی هستید اسید‌های چرب امگا ۳ ویتامین‌های مهم پس از زایمان می‌باشند که باید در نظر بگیرید. این ماده مغذی از طریق شیر مادر به نوزاد می‌رسد. اسید‌های چرب به رشد کودک شما کمک می‌کند. آن‌ها نقش مهمی در رشد مغز و بینایی دارند. مصرف امگا ۳ به رشد کودک شما بعد از دوره نوزادی کمک می‌کند.

 اسید فولیک:

یکی از مکمل‌های توصیه شده برای زنان باردار اسید فولیک است. این ویتامین که به عنوان ویتامین B۹ نیز شناخته می‌شود کلید رشد سالم جنین است. این یکی از ویتامین‌های مهم پس از زایمان برای شیردهی است. همچنین باعث رشد سیستم عصبی کودک می‌شود. مانند مکمل‌های امگا ۳ اسید فولیک نیز ممکن است از افسردگی پس از زایمان جلوگیری کرده یا آن را کاهش دهد.

 زینک:

مکمل‌های روی به مادرانی که احساس خستگی می‌کنند کمک می‌کند. در دوران بارداری بدن شما روی را به خوبی جذب نمی‌کند. با این حال روی مهم است زیرا به تقویت ایمنی و نشاط کمک می‌کند. افزودن آن به روال ویتامین‌های پس از زایمان می‌تواند این احساس خستگی را معکوس کند. شما انرژی بیشتری برای مبارزه با کمبود خوابی که بیشتر مادران تازه وارد با آن مواجه هستند خواهید داشت. روی همچنین به مبارزه با سرماخوردگی و سایر بیماری‌ها کمک می‌کند. 

 ویتامین A:

خوشبختانه بدن شما ویتامینی را که از غذا دریافت می‌کنید به نوزاد شیرخوارتان می‌رساند. اما از آنجایی که ویتامین کمتری در سیستم بدنی شما باقی می‌ماند ممکن است اثرات کمبود ویتامین A را احساس کنید. برای محافظت از چشم‌ها، دندان‌ها و پوست آن را مصرف کنید.

نتیجه‌گیری:

آنچه شما به عنوان ویتامین‌های پس از زایمان نیاز دارید به عوامل زیادی بستگی دارد. این‌ها شامل توصیه‌های پزشک شما می‌شود. ممکن است در دوران بارداری و زایمان دچار کمبود ویتامین یا کم خونی شده باشید. ویتامین‌های پس از زایمان مواد مغذی حیاتی را هم برای شما و هم برای کودکتان فراهم می‌کنند.

 

منبع:

mominthesix.com

وضعیت خوابیدن مادر و تاثیر آن بر جنین

وضعیت خوابیدن مادر و تاثیر آن بر جنین

وضعیت خوابیدن مادر و تاثیر آن بر جنین

طاق باز خوابیدن در بارداری یکی از مسائل سوال برانگیز این دوران است. ما باورهای عامیانه‌ای درباره دوران بارداری از مادران و مادربزرگ‌هایمان به ارث برده‌ایم. این عقاید و دستورالعمل‌ها آن‌قدر در فرهنگ ما ریشه دوانده‌اند که گاهی حتی از طرف متخصصان هم توصیه می‌شوند و مادران باردار هم به این دلیل که می‌خواهند هیچ آسیبی به جنین‌شان وارد نشود، این دستورالعمل‌ها را می‌پذیرند و مو به مو اجرا می‌کنند. سوالی که در این مقاله سعی داریم به آن جواب دهیم؛ مسئله طاق باز خوابیدن در بارداری است.به عنوان نمونه گفته می‌شود طاق‌باز خوابیدن زن باردار برابر است با خفگی جنینی که در شکم دارد و معمولا همه به زنان باردار توصیه می‌کنند که روی پهلوی چپ بخوابند. این باور آنچنان میان خانم‌های باردار عمیق است که حتی به قیمت بی‌خواب شدن، تحمل کمردردی که به دلیل قرار گرفتن دائمی در یک وضعیت به آن‌ها وارد می‌شود و در نهایت اختلالات خواب، آن را رعایت می‌کنند.

طاق باز خوابیدن در بارداری واقعا خطرناک است؟

اما آیا طاق باز خوابیدن زن باردار واقعا خطرناک است؟ جواب این سوال منفی است.متاسفانه به دلیل باورهای سنتی در میان زنان باردار این دستورالعمل به شدت رعایت می‌شود که زن باردار نباید به پشت بخوابد و اگر بخوابد به سلامت جنین ضربه وارد می‌شود یا باعث خفگی‌اش خواهد شد. درحالی که این موضوع  پایه علمی ندارد و هیچ پزشکی این توصیه را به زنان باردار نمی‌کند. خانم‌ها باید آزاد باشند که به هر صورتی که راحت هستند بخوابند؛ حتی به صورت طاق‌باز و این وضعیت هیچ ضرری برای زنان باردار ندارد؛ به خصوص در هفته‌های اول بارداری. در هفته‌های بعدی که وزن جنین بیشتر می‌شود، طاق باز خوابیدن ممکن است روی رگ‌هایی فشار بیاورد که وظیفه خون‌رسانی به قلب مادر و جنین را بر عهده دارند. خوابیدن در وضعیت‌های مشخص معمولا در شرایط استثنایی و خاص از سوی پزشک تجویز می‌شود؛ به عنوان نمونه در صورتی که فشار خون مادر بالا باشد یا جنین رشد طبیعی نداشته باشد، ممکن است پزشک وضعیت خاصی برای خوابیدن مادر تعیین کند. این نوع باورها باعث تغییرات خلق و خو، دلشوره، بی‌خوابی و اضطراب در زنان باردار می‌شود. 

بهترین وضعیت برای خون‌رسانی به جنین کدام است؟

با وجود اینکه پزشکان می‌گویند طاق باز خوابیدن در بارداری مشکلی ایجاد نمی‌کند؛ اما خون‌رسانی به جفت در وضعیت‌های مختلف خوابیدن متفاوت است. متخصصان زنان و زایمان معتقدند بهترین وضعیت برای خون‌رسانی به جفت، وضعیت خوابیده به پهلوی چپ است؛ اما به این معنا نیست که در سایر وضعیت‌ها خون‌رسانی کافی نیست. بنابراین ضرورتی برای اینکه به طور مداوم روی پهلوی چپ بخوابید وجود ندارد؛ البته در صورتی که پزشک برایتان تجویز نکرده  باشد و مشکل خاصی نداشته باشید.

خوابیدن به پهلوی چپ در بارداری

روی شکم خوابیدن در بارداری مشکل‌ساز است؟

در کنار طاق باز خوابیدن در بارداری، یکی دیگر از سوال‌های مطرح بین خانم‌های باردار این است که آیا می‌توانند روی شکم بخوابند یا نه؟ پزشکان می‌گویند مادر در هر وضعیتی که دوست دارد و راحت است، می‌تواند بخوابد؛ اما درماه‌های آخر بارداری برای خود مادر روی شکم خوابیدن دشوار است و بهتر است این کار را انجام ندهد چون احتمال فشار آمدن روی بچه وجود دارد. 
به طور کلی هیچ نوع وضعیت خاص و ایده‌آلی برای خوابیدن زنان بارداری که مشکلی ندارند، توصیه نمی‌شود؛ بنابراین می‌توانند بدون هیچ نگرانی در هر وضعیتی که خودشان به آن عادت دارند و راحتتر هستند، بخوابند. در موارد خاص برحسب نیاز توسط پزشک شکل خوابیدن یا سایر وضعیت‌ها به بیمار گفته می‌شود.

برطرف کردن بی خوابی در بارداری

درمان بی خوابی در بارداری یکی از مسائل مهم این دوران است. اختلالات خواب بیشتر به دلیل تغییرات روانی و جسمانی است که در زنان باردار به وجود می‌آید و گاهی تا آخرین ماه بارداری ادامه دارد. احساس خستگی، تغییرات خلق و خو، سر درد، درد‌های پراکنده در اندام‌ها و نیز درد کمر و شکم، تنگی‌نفس و تغییرات وسیع دیگری که در فیزیولوژی بدن در زمان بارداری اتفاق می‌افتد، همگی می‌توانند روی خواب تاثیرگذار باشند. این موضوع نیز جای نگرانی ندارد و امری طبیعی است. به خانم‌های باردار توصیه می‌شود در طول مدت بارداری کمتر از نوشیدنی‌های کافئین‌دار استفاده کنند و در صورتی که این بی‌خوابی ادامه داشته باشد و روی زندگی آنها اثر منفی بگذارد، می‌توانند با نظر پزشک متخصص خود از قرص‌های آرامبخش هم استفاده کنند.

خوابیدن در بارداری

چند ساعت بخوابیم؟

خواب کافی در بارداری یکی از مهم‌ترین عواملی است که می‌تواند به سلامت بیشتر مادر و جنین منجر شود. به دلیل اینکه میزان خواب در زنان باردار به افزایش احساس آرامش در آن‌ها کمک می‌کند وآرامش در این دوران بسیار ضروری است. متخصصان زنان و زایمان توصیه می‌کنند بین هفت تا هشت ساعت خواب در شب و یک استراحت یک تا دو ساعته در نیمروز برای خانم‌های باردار طبیعی و مفید است. در نهایت توصیه می‌شود زنان باردار نباید چندان به گفته‌های عامیانه‌ای مثل خطرات طاق باز خوابیدن در بارداری اتکا کنند و اگر سوالی دارند بهتر است با پزشک متخصص خود در میان بگذارند تا جواب و توصیه علمی دریافت کنند.

اینجا بیشتر بخوانید.

 

آیا بعد از زایمان استفاده از کاپ قاعدگی بی‌خطر است؟

آیا بعد از زایمان استفاده از کاپ قاعدگی بی‌خطر است؟

آیا بعد از زایمان استفاده از کاپ قاعدگی بی‌خطر است؟

برای کسانی که شیرده هستند دوره قاعدگی ممکن است کمی طولانی‌تر باشد زیرا پرولاکتین که هورمون مسئول شیر مادر است می‌تواند اثر بدی بر تخمک‌گذاری بگذارد. به یاد داشته باشید زمانی که قاعدگی شما برگشت می‌توانید از کاپ استفاده کنید اما ممکن است قبل از اولین قاعدگی باردار شوید زیرا تخمک‌گذاری قبل از قاعدگی اتفاق می‌افتد. در ادامه درباره چیز‌هایی که باید در مورد دوره‌های بعد از بارداری و استفاده از کاپ قاعدگی بعد از بارداری بدانید اطلاعاتی به شما خواهیم داد.

 

به چه علت پس از زایمان دچار خونریزی می‌شویم؟

پس از بارداری خونریزی را تجربه خواهید کرد که می‌تواند بین چهار تا شش هفته طول بکشد. رحم شما در حال انقباض است و شما بافت، لخته و مقدار زیادی خون را از دست خواهید داد. پس از تولد رحم شما به اندازه طبیعی خود کوچک و دهانه رحم بسته می‌شود و عضلات واژن شما قبل از هر چیزی منقبض می‌شوند. در حالی که ممکن است وسوسه شوید از فنجان قاعدگی یا هر محصول مراقبتی قاعدگی داخلی برای خونریزی پس از زایمان (که لوکیا نیز نامیده می‌شود) استفاده کنید اما بدن برای بهبودی نیاز به زمان دارد و خطر عفونت بعد از نوزاد افزایش می‌یابد.

چه تغییرات فیزیولوژیکی ممکن است بعد از زایمان اتفاق بی‌افتد؟

زایمان واژینال، اپیزیوتومی، فورسپس و بخیه پس از تولد موقعیت واژن را عوض و بارداری به علت خاصیت ارتجاعی کانال واژن را تغییر می‌دهد. چه به صورت واژینال یا سزارین زایمان کرده باشید کف لگن شما برای بهبودی پس از ۹ ماه فشار نیاز به زمان دارد. به یاد داشته باشید که کانال واژن یک لوله عضلانی است که می‌تواند فنجان قاعدگی شما را در جای خود نگه دارد. علاوه بر این دهانه رحم شما ممکن است کمی نامشخص باشد که هر دو ممکن است به معنای قرار دادن فنجان یا زاویه دادن به فنجان برای راحتی هرچه بیشتر باشد.

 

آیا تغییرات بعد از زایمان طبیعی است؟

پس از بازگشت قاعدگی می‌توانید انتظار افزایش جریان قاعدگی و گرفتگی در اولین دوره‌های پس از زایمان خود را داشته باشید. چرخه قاعدگی شما در حال بازگشت به ریتم قاعدگی‌های ماهانه است و جای نگرانی وجود ندارد. اگر اجازه استفاده از فنجان قاعدگی را ندارید استفاده از آن می‌تواند به شما در پیگیری تغییرات جریان قاعدگی کمک کند. در مورد هر گونه تغییری که به شما مربوط می‌شود مانند پریود شدن، لخته شدن بزرگ یا لکه بینی در طول چرخه با پزشک خود صحبت کنید. اگر هر ساعت یک بار کاپ خود را عوض می‌کنید می‌تواند نشانه عفونت یا فیبروم باشد. اکثر تغییرات در عرض چند ماه خود به خود برطرف می‌شوند.

آیا اندازه کاپ قاعدگی بعد از زایمان تغییر می‌کند؟

در حالی که برخی از مادران ممکن است نیاز به تغییر اندازه فنجان قاعدگی بزرگتر داشته باشند اما بسیاری در طول زمان متوجه می‌شوند که بهترین اندازه فنجان قاعدگی پس از زایمان همان اندازه‌ای است که قبل از بارداری استفاده می‌کردند. قبل از استفاده از کاپ قاعدگی آن را با آب جوش ضدعفونی کنید.

 

منبع:

divacup.com

 

کاهش واریس در بارداری

کاهش واریس در بارداری

کاهش واریس در بارداری

 


طی 9 ماه بارداری، شاید شما نیز این حس را پیدا کنید که پاهایتان سنگین است و واریس گرفته‌اید. خوشبختانه این ناراحتی نیز مانند بیشتر ناراحتی‌های دوران بارداری، موقتی و گذرا است. بارداری سبب تغییر سریع ارگانیسم بدن مادر می‌شود. اولین اثر آن نیز کند کردن جریان خون در رگ‌های ران‌ها و ساق پا است. به همین دلیل بسیاری از زنان از واریس پاهایشان شکایت می‌کنند. به مرور زمان که جنین بزرگ می‌شود، رحم بیش از پیش حجیم‌تر شده و رگ‌های لگن را تحت فشار قرار می‌دهد. این فشار به ویژه در وضعیت خوابیده بسیار بیشتر است و از حرکت یکنواخت خون در رگ‌ها جلوگیری می‌کند.
از سوی دیگر، طی 9 ماه بارداری بعضی هورمون‌ها و به ویژه پروژسترون به مقدار بسیار زیادی تولید می‌شود تا بافت‌ها را نرم کند و رشد جنین در رحم و زایمان راحت‌تر صورت گیرد. این هورمون‌ها روی رگ‌های بدن نیز تاثیر می‌گذارند، آنها را منبسط می‌کنند و دیواره‌های رگ‌ها را ضعیف‌تر می‌کندو به این ترتیب، جریان خون در رگ‌های پا کمی مختل می‌شود. با این حال، تمامی زنان باردار در مقابل این‌گونه مشکلات یکسان نیستند. در این میان، عوامل وراثتی نیز دخیل بوده و احتمال بروز این‌گونه ناراحتی‌ها با بالاتر رفتن تعداد زایمان‌ها نیز افزایش می‌یابد. به طور معمول تنها 10 تا 20 درصد مادرانی که برای اولین بار باردار شده‌اند، دچار سنگینی و خستگی پاها می‌شوند ولی تقریبا 40 درصد زنانی که برای چهارمین بار باردار شده‌اند، از این ناراحتی رنج می‌برند.

در طول بارداری، زنانی که خستگی پاها در آنها ارثی است یا در گذشته واریس داشته‌اند، باید این سه قاعده را رعایت کنند:

• جلوگیری از افزایش وزن که سبب فشرده شدن بیشتر رگ‌ها می‌شود، پیاده‌روی تا حد ممکن و استفاده از جوراب مخصوص واریس. مصرف داروهای تقویت کننده عروق نیز می‌تواند تا حدی از سنیگنی و درد پاها بکاهد. این داروها تاثیر سویی روی جنین نمی‌گذارند با این حال بیشتر پزشکان آن را پس از زایمان تجویز می‌کنند. در بیشتر موارد با تولد نوزاد تمامی مشکلات دوران بارداری از جمله خستگی پاها برطرف می‌شود.
• برای مدت طولانی سر پا نایستید، وقتی می‌نشینید، پاهایتان را جفت نکنید، وسایل سنگین را بلند نکنید چون بیش از پیش به رگ‌های پا فشار می‌آورند، مراقب وزن خود باشید، به‌طور مرتب فعالیت ورزشی مانند پیاده‌روی، شنا و ژیمناستیک انجام دهید.
• وقتی می‌خوابید، پاهایتان را 5 تا 10 سانتی‌متر بالاتر ببرید تا جریان خون راحت‌تر شود، از گرما فاصله بگیرید، شوفاژهای زمینی، حما‌م‌های گرم، اپیلاسیون با موم گرم و سونا برای شما مناسب نیست، سیگار را کنار بگذارید. دخانیات دشمن جنین و رگ‌های خونی است.


واریس ورید ها:

واریس ها برجستگی های آبی رنگ روی پای شما است که می تواند ارثی باشد و یابدنبال تغییرات هورمونی ویا در اواخر حاملگی بعلت بزرگی رحم و فشار آن روی عروق واندام تحتانی ایجاد می شودواریس می تواند در رانها و ساق پا درد ایجاد کند.


*گاهی اطراف واژن هم ورید های آبی و متورم خواهید دید که بعلت افزایش فشار روی ورید های لگن است

برای کاهش واریس:
در هنگام نشستن پا ها را روی هم قرار ندهید و از یک چهار پایه کوچک برای زیر پا استفاده کنید

در هنگام ایستادن پاها را مرتب جابجا کنید

شنا کردن و قدم زدن بسیار موثر است

کفش پاشنه کوتاه بپوشید

روزی چند بار دراز کشیده پا ها را بالاتر از سطح بدن قرار دهید

از پوشیدن جورابهای سفت بعلت کاهش خونرسانی پرهیز کنید

اگر واریس در خانواده شما شایع است در بارداری از شورتهای حمایتی مخصوص و یا جوراب واریس استفاده کنید.

اگر در ناحیه واژن واریس داشتید بهتر است برای بهبود درد آن از پد های پهن و محکمی که در لباس زیر قرار می گیرد استفاده کنید 

منبع: هفته نامه سلامت

ارضا شدن با دست در بارداری

ارضا شدن با دست در بارداری
بارداری، دورانی است که در آن شرایط جسمی زنان تغییر می‌کند، تمایلات جنسی هم به همین شکل است، شاید به همین دلیل برخی از زنان به سمت خودارضایی در بارداری و ارضا شدن با دست در بارداری می‌روند. این مقاله، به موضوع خودارضایی در بارداری می‌پردازد.

ارضا شدن با دست در بارداری

بارداری، دورانی است که در آن شرایط جسمی زنان تغییر می‌کند، تمایلات جنسی هم به همین شکل است، شاید به همین دلیل برخی از زنان به سمت خودارضایی در بارداری و ارضا شدن با دست در بارداری می‌روند. این مقاله، به موضوع خودارضایی در بارداری می‌پردازد.

  • در این مقاله می‌خوانید:
  • ارضا شدن با دست در بارداری
  • آیا ارضا شدن بدون دخول برای جنین ضرر دارد؟
  • آیا خود ارضایی در بارداری مزایایی دارد؟
  • آیا خود ارضایی در بارداری عوارضی به همراه دارد؟
  • خطرات ارضا شدن با دست در بارداری چیست؟
  • چه زمانی از خودارضایی در دوران بارداری خودداری کنیم؟
  • کیا تو بارداری ارضا میشدن؟
  • آیا همه انواع فعالیت‌های جنسی در دوران بارداری بی‌خطر هستند؟
  • رابطه جنسی بعد از سقط جنین
  • ارضا شدن بدون دخول بعد از سقط جنین
  • پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره ارضا شدن با دست در بارداری
  • خلاصه

ارضا شدن با دست در بارداری

ارضا شدن با دست در بارداری
اکثر پزشکان موافق هستند که خودارضایی در دوران بارداری بی‌خطر است و شاید فوایدی برای سلامتی مانند کاهش استرس و افزایش جریان خون داشته باشد.
برای برخی از زنان باردار، تهوع صبحگاهی، حالت تهوع و خستگی هر گونه علاقه به فعالیت جنسی، از جمله خودارضایی را از بین می‌برد. برخی دیگر متوجه افزایش میل جنسی می‌شوند که این اتفاق به دلیل افزایش سطح پروژسترون و استروژن رخ می‌دهد.
اغلب زنان به این موضوع فکر می‌کنند که آیا خودارضایی در دوران بارداری بی‌خطر است یا خطراتی به همراه دارد. خبر خوب این است که در بیشتر موارد، کاملا ایمن است.
در این مقاله به چند سئوال رایج در مورد خودارضایی در دوران بارداری پاسخ می‌دهیم.

ارضا شدن با دست در بارداری
آیا ارضا شدن بدون دخول برای جنین ضرر دارد؟
در اکثر بارداری‌های کم‌خطر، خودارضایی یک راه ایمن برای کاهش استرس و مدیریت افزایش میل جنسی است. اما زنان باید همیشه توصیه‌های پزشک خود را رعایت کنند.

برخی از پزشکان بر این باورند که نوزادان ممکن است با انقباضات ریتمیک رحمی که در طول ارگاسم اتفاق می‌افتد، آرام شوند.

خودارضایی به جنین آسیبی نمی‌رساند و جنین نمی‌فهمد چه اتفاقی رخ می‌دهد. این مورد درباره داشتن سکس در بارداری هم صدق می‌کند. در واقع، برخی از پزشکان بر این باورند که نوزادان ممکن است با انقباضات ریتمیک رحمی که در طول ارگاسم اتفاق می‌افتد، آرام شوند.

آیا خود ارضایی در بارداری مزایایی دارد؟
بر اساس نتایج پزشکی، برخی از مزایای خودارضایی در دوران بارداری عبارتند از:

  • کاهش سطح استرس
  • بهبود خواب
  • کاهش ناراحتی و درد مربوط به بارداری
  • افزایش ترشح اندورفین

ارضا شدن با دست در بارداری
آیا خود ارضایی در بارداری عوارضی به همراه دارد؟
در اواخر بارداری، زنان ممکن است پس از ارگاسم متوجه افزایش انقباضات «براکستون هیکس» شوند. این انقباضات، اگر چه گاهی ناراحت‌کننده هستند، اما جای نگرانی ندارند.
برخی از زنان هم پس از ارگاسم، دچار گرفتگی‌هایی مشابه گرفتگی پریود می‌شوند. این گرفتگی‌ها طبیعی هستند و ممکن است شبیه انقباضات «براکستون هیکس» باشند.

زمانی که احتمال زایمان زودرس هست، خودارضایی، سکس یا حتی ارگاسم می‌تواند باعث زایمان شود.

خطرات ارضا شدن با دست در بارداری چیست؟
هیچ خطری برای خودارضایی برای زنی که حاملگی کم‌خطری دارد و دچار هیچ عارضه یا مسائل پزشکی نیست، وجود ندارد.
با این حال، زمانی که احتمال زایمان زودرس هست، خودارضایی، سکس یا حتی ارگاسم می‌تواند باعث زایمان شود. در این موارد، پزشک ممکن است برای کاهش احتمال زایمان زودرس، اجتناب از مقاربت یا ارگاسم را توصیه کند.
خودارضایی می‌تواند باعث پارگی‌های کوچک در اندام تناسلی داخلی یا خارجی شود، به‌ویژه اگر خانمی ناخن‌هایی بلند داشته باشد. خراش‌های پوست می‌تواند باکتری‌ها را وارد بدن کند و باعث عفونت شود که در دوران بارداری می‌تواند خطرات جدی‌تری به همراه داشته باشد.
برای کاهش این خطر، ناخن‌هایتان را کوتاه نگه دارید و مطمئن شوید که دست‌هایتان تمیز است.

ارضا شدن با دست در بارداری
چه زمانی از خودارضایی در دوران بارداری خودداری کنیم؟
هنگامی که زنان عوارض خاصی را تجربه می‌کنند، پزشکان ممکن است توصیه کنند از ارگاسم و فعالیت جنسی و حتی خودارضایی در دوران بارداری اجتناب کنند. این محدودیت ممکن است موقتی باشد یا در کل بارداری اعمال شود.
شرایط و عوارضی که ممکن است برخی از فعالیت‌های جنسی را خطرناک کند، عبارتند از:

  • جفت سرراهی (که در آن جفت دهانه رحم را می‌پوشاند)
  • ضعیف شدن دهانه رحم
  • پارگی زودرس غشاها
  • سابقه زایمان زودرس
  • خونریزی واژینال
  • عفونت‌های رحمی
  • محدودیت‌های رشد داخل رحمی

ارضا شدن با دست در بارداری
کیا تو بارداری ارضا میشدن؟
همان‌طور که اشاره کردیم اگر مشکلات پزشکی خاص نداشته باشید، ارضا شدن در بارداری هیچ مشکلی به همراه ندارد. بسیار مهم است که از پزشک در مورد خطرات خاص سئوال بپرسید. پزشک ممکن است توصیه کند که به طور کامل از ارگاسم خودداری کنید یا برای مثال فقط از دخول واژینال خودداری کند.
ارگاسم باعث انقباض ماهیچه‌های رحم می‌شود. در برخی شرایط، این اتفاق می‌تواند باعث زایمان زودرس، یا سایر عوارض جدی شود.
اگر پزشک ارگاسم را برایتان ممنوع کرده است، از خودارضایی و سایر فعالیت‌های جنسی خودداری کنید.
در صورت پاره شدن کیسه آب، یا خونریزی واژینال از خودارضایی و سایر فعالیت‌های جنسی خودداری و به پزشک مراجعه کنید.

ارضا شدن با دست در بارداری
آیا همه انواع فعالیت‌های جنسی در دوران بارداری بی‌خطر هستند؟
همه انواع فعالیت‌های جنسی یکسان نیستند. اگر احساس ناراحتی نمی‌کنید، یا عوارضی مانند زایمان زودرس یا مشکلات جفت ندارید، داشتن رابطه جنسی در دوران بارداری اشکالی ندارد.
مهم‌ترین نکته این است که شما احساس راحتی کنید، به بدن خود گوش دهید و اگر تمایل به فعالیت جنسی مشترک دارید، در مورد ترجیحات خود با شریک زندگی‌تان حرف بزنید.

رابطه جنسی بعد از سقط جنین
معمولا بلافاصله پس از سقط جنین، می‌توانید رابطه جنسی داشته باشید، اما برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که صبر کنید تا خونریزی واژینال متوقف شود، چون این کار خطر عفونت را کاهش می‌دهد. پزشکان توصیه می‌کنند تا یک هفته پس از سقط جنین برای داشتن سکس صبر کنید.
اگر نمی‌خواهید باردار شوید از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده کنید، چون ممکن است بلافاصله پس از سقط جنین باردار شوید.

ارضا شدن با دست در بارداری
ارضا شدن بدون دخول بعد از سقط جنین
برخی از زنان ممکن است در صورت ارضا شدن بدون دخول پس از سقط جنین، ارگاسم شدیدتری را تجربه کنند. این اتفاق تا حدی به این دلیل است که رحم به انقباضاتی که ارگاسم ایجاد می‌کند حساس‌تر است.
برخی از پزشکان حتی معتقدند که انقباض ماهیچه‌ها به دفع بقایای سقط کمک می‌کند. این موضوع در مورد خودارضایی خارجی صدق می‌کند، چون بر اساس گفته برخی از پزشکان بهتر است تا مدتی رابطه جنسی واژینال نداشته باشید تا خطر عفونت کاهش یابد.

پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره ارضا شدن با دست در بارداری
سئوال مخاطب بیا نی نی: 21 ساله هستم. هفته 18 بارداری‌ام. فرزند اولمه. من قبل از بارداری از راه دخول ارضا نمی‌شدم. الانم همین طورم و این موضوع خیلی از لحاظ روحی روم فشار میاره. آیا خودارضایی مشکلی ایجاد می‌کنه؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی؛ متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
دفعات زیاد ارگاسم چه در اثر تماس جنسی و چه در اثر خودارضایی باشد، می‌تواند باعث زایمان زودرس شود. اگر دفعات آن زیاد نباشد مشکلی برای بارداری ایجاد نمی‌کند، اما بهتر است از راه‌های نرمال تماس جنسی و ارضا شدن استفاده کنید.

ارضا شدن با دست در بارداری
خلاصه
تمایلات جنسی برخی از زن‌ها در بارداری افزایش می‌یابد، برای این گروه از زنان، خودارضایی یک راه برای تخلیه انرژی جنسی در دوران بارداری است. زمانی که بارداری سالم و کم‌خطر باشد، خودارضایی بی‌خطر است.
پزشکان ممکن است به زنان مبتلا به شرایط خاص پزشکی توصیه کنند که از برخی یا تمام فعالیت‌های جنسی خودداری کنند. هر شخصی که نگران خطرات ناشی از رابطه جنسی یا داشتن ارگاسم است باید با پزشک مشورت کند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سلامت دهان در دوران بارداری

سلامت دهان در دوران بارداری

سلامت دهان در دوران بارداری

 


پریودونتیت با زایمان زودرس و کم‌وزنی نوزاد همراه است و یا میزان بالای باکتری‌های پوسیدگی‌زا (cariogenic) در مادر به افزایش پوسیدگی دندان در نوزاد منجر می‌شود. دیگر ضایعات دهانی، نظیر ژنژیویت و تومورهای بارداری خوش‌خیم هستند و اطمینان بخشی برای آنها کافی است. همه خانم‌های باردار باید از نظر خطرهای دهانی غربالگری شوند و در مورد بهداشت مناسب دهانی آموزش ببینند و در صورت لزوم برای انجام درمان‌های دندان‌پزشکی ارجاع شوند. اقدامات دندانی نظیر رادیوگرافی تشخیصی، درمان‌های پریودونتال، ترمیم و کشیدن دندان بی‌خطر هستند و بهترین زمان انجام آن سه ماهه دوم بارداری است. زایلیتول (xylitol) و کلرهگزیدین به عنوان درمان کمکی در اوایل دوره پس از زایمان برای مادران پرخطر و به منظور کاهش انتقال باکتری‌های پوسیدگی‌زا به شیرخوارانشان قابل استفاده هستند. مراقبت دندانی مناسب و پیشگیری در طول بارداری می‌تواند پیامدهای نامناسب را در نوزاد کاهش دهد و پوسیدگی‌های دندان را در شیرخواران کم کند.


مراقبت جامع سلامت در دوران بارداری باید شامل ارزیابی سلامت دهانی باشد ولی این امر اغلب نادیده انگاشته می‌شود.

انجمن دندان‌پزشکی آمریکا و کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا تنها به ارایه جزوات توصیه‌ای در مورد سلامت دهان و دندان برای مادران باردار بسنده کرده‌اند. در نبود راهکارهای طبابت، ترس گسترده‌ای از اقدامات قانونی به دلیل بی‌توجهی یا درمان زیر استاندارد بیماری‌های دهان و دندان در طول بارداری وجود دارد، هر چند این ترس عمدتا مبنایی ندارد.


افزون بر نبود استانداردهای طبابت، سایر موانع در مقابل مراقبت دهان و دندان در طول بارداری عبارتند از عدم پوشش بیمه‌ای کافی خدمات دندان‌پزشکی، باورهای نادرست در مورد اثر بارداری بر سلامت دهان و دندان و نگرانی از ایمنی جنین در طول درمان دندان‌پزشکی. مادران، پزشکان و دندان‌پزشکان محتاط هستند و اغلب از انجام درمان مشکلات دهان و دندان در طول بارداری خودداری می‌کنند. به هر روی، بارداری زمانی است که زنان ممکن است انگیزه بیشتری برای اتخاذ تغییرات متضمن سلامت‌ داشته باشند.

مشکلات دهانی شایع در بارداری

ضایعات دهانی

در زمان بارداری حفره دهان بیشتر در معرض اسید معده قرار می‌گیرد که می‌تواند مینای دندان را بساید.

تهوع و استفراغ صبحگاهی در ابتدای بارداری دلیل شایع این امر است؛ با پیشرفت زایمان، شلی اسفنگتر مری و فشار رحم حاوی جنین می‌تواند به تشدید ریفلاکس اسید منجر شود. مادرانی که به استفراغ شدید بارداری دچارند، ممکن است به ساییدگی مینا دچار شوند. راهبردهای درمانی برای کاهش مواجهه با اسید از تغییرات رژیم غذایی و شیوه زندگی به علاوه تجویز داروهای ضد استفراغ، ضد اسید یا هر دو بهره می‌جویند. شستن دهان با محلول یک قاشق چایخوری جوش شیرین در یک فنجان آب پس از استفراغ می‌تواند اسید را خنثی کند. باید به زنان باردار توصیه کرد از مسواک زدن بلافاصله پس از استفراغ خودداری کنند و از مسواک‌هایی با پرزهای نرم استفاده کنند تا خطر آسیب به مینا کاهش یابد. دهان‌شویه‌های حاوی فلوراید می‌توانند از دندان‌های ساییده‌شده یا حساس حفاظت به عمل آورند.


پوسیدگی

یک چهارم زنان در سنین باروری پوسیدگی دندان دارند. پوسیدگی دندان بیماری است که در آن کربوهیدرات‌ها توسط باکتری‌ها تخمیر و تبدیل به اسید می‌شوند که مینای دندان را دمینرالیزه می‌کند (شکل 1). زنان باردار به چند دلیل در معرض خطر بالاتر پوسیدگی دندان قرار دارند که عبارتند از: افزایش اسید در حفره دهان، تمایل زیاد به خوردن شیرینی‌جات و توجه کم به بهداشت دهان و دندان.


پوسیدگی‌ها در اوایل پیدایش به شکل نواحی سفید دمینرالیزه به چشم می‌خورند که بعد خرد می‌شوند و حفره‌های قهوه‌ای رنگی تشکیل می‌دهند. پرشدگی و روکش‌ها علامت پوسیدگی قبلی هستند. پوسیدگی‌های درمان نشده به آبسه دهانی و سلولیت صورت منجر می‌شوند. کودکان مادرانی که پوسیدگی‌های زیادی دارند به احتمال بیشتری پوسیدگی پیدا می‌کنند. زنان باردار باید میزان خطر پوسیدگی را با دو بار مسواک زدن در روز با خمیر دندان حاوی فلوراید و محدود کردن غذاهای قندی کاهش دهند. مبتلایان به پوسیدگی‌های درمان نشده و عوارض آن برای درمان قطعی باید به دندان‌پزشک ارجاع شوند.

دندان‌های لق

دندان‌ها در طول بارداری حتی در نبود بیماری لثه به دلیل سطح بالای پروژسترون و استروژن که پریودونتیوم (یعنی لیگامان‌ها و استخوانهایی که دندان را حمایت می‌کنند) را تحت تاثیر قرار می‌دهند، ممکن است لق شوند. برای دندان‌های لق که همراه با بیماری‌های پریودونتال نباشند، پزشک باید به خانم‌ باردار اطمینان دهد که این وضعیت موقتی است و به تنهایی به افتادن دندان نمی‌انجامد.

ژنژیویت

ژنژیویت (شکل2) شایع‌ترین بیماری دهانی در بارداری است که شیوع آن 75 -60 است. تقریبا نیمی از زنان با ژنژیویت از پیش موجود در طی بارداری عود عمده دارند. ژنژیویت التهاب بافت سطحی لثه است. طی بارداری، ژنژیویت به سبب نوسان در سطوح استروژن و پروژسترون و در ترکیب با تغییرات فلور دهانی و کاهش پاسخ ایمنی تشدید می‌شود. اقدامات بهداشت دهان شامل مسواک زدن و نخ کشیدن برای حل مشکل توصیه شده است. مبتلایان به ژنژیویت شدید ممکن است به جرم‌گیری توسط دندان‌پزشک نیاز داشته باشند و نیز لازم باشد از دهان‌شویه‌هایی نظیر کلرهگزیدین استفاده کنند.

پریودونتیت

پریودونتیت التهاب مخرب پریودونتیوم است (شکل3) که تقریبا 30 از زنان در سنین باروری به آن مبتلا هستند. فرآیند بیماری مستلزم ارتشاح باکتریایی پریودونتیوم است. سموم تولیدی توسط باکتری‌ها موجب التهاب مزمن می‌شود و پریودونتیوم تخریب می‌گردد که به ایجاد حفره‌هایی منجر می‌گردد که عفونی می‌شوند. این فرآیند می‌تواند به بروز باکتریمی مکرر بینجامد که به طور غیرمستقیم پاسخ حاد کبدی را آغاز می‌کند و به تولید سیتوکین‌ها، پروستاگلاندین‌ها (مثلا PGE2) و اینترلوکین‌هایی (نظیر 8-IL ,6-IL) منجر می‌شود که همگی بر بارداری تاثیر دارند.

پریودونتیت و پیامدهای ضعیف بارداری

پریودونتیت با چند پیامد ضعیف در بارداری همراه بوده است، هر چند مکانیسم وقوع این پیامدها هنوز روشن نشده و همچنان بحث بر سر آن در جریان است. زایمان زودرس اصلی‌ترین دلیل موربیدیته در ایالات متحده است که تقریبا 2/26 میلیارد دلار در سال هزینه دارد. بررسی اثر مستقیم هر نوع عامل خطر بر پیامدهای زایمان زودرس و کم‌وزنی هنگام تولد به دلیل متغیرهای مخدوشگر متعدد که ممکن است بر همان پیامد اثر بگذارند، بسیار دشوار است.


درمان پریودونتیت در بارداری بر تشخیص زودهنگام و جرم‌گیری عمیق لثه استوار است. پژوهشگر یک RCT نشان داد که جرم‌گیری عمیق لثه خطر زایمان پیش از هفته 37 بارداری (زایمان زودرس) را به نصف کاهش می‌دهد. کاهش خطر برای زایمان پیش از هفته 35 بارداری (زایمان بسیار زودرس) در زنان دچار پریودونتیت 2/0 بود.


پژوهشگران در RCT دیگری که مداخلات آن شامل جرم‌گیری عمیق ریشه و آموزش بیمار و برداشت منظم پلاک و شستشوی معمول با کلرهگزیدین بود نشان دادند که میزان بروز کم‌وزنی و تولد زودرس نوزاد کاهش می‌یابد.

زنان مبتلا به بیماری پریودونتال پیش از بارداری می‌توانند با رعایت بهداشت مناسب دهان و دندان، خطر عود یا تشدید بیماری را کاهش دهند. آکادمی پریودونتولوژی آمریکا توصیه می‌کند همه زنان باردار یا زنانی که قصد بارداری دارند تحت معاینه پریودونتال قرار گیرند و در صورت نیاز درمان شوند.


مراقبت از دندان‌ها در طول بارداری

غربالگری و پیشگیری

هر زن باردار باید از نظر رعایت بهداشت دهان و دندان، دسترسی به آب حاوی فلوراید، مشکلات دهانی (پوسیدگی و ژنژیویت) و دسترسی به مراقبت‌های دندانی ارزیابی شود. معاینه دهان باید دندان‌ها، لثه‌ها، زبان، کام و مخاط را شامل شود.


باید به بیماران آموزش داده شود که به طور معمول مسواک بزنند و از نخ دندان استفاده کنند، از مصرف زیاد نوشیدنی‌ها و خوردنی‌های شیرین خودداری کنند و به یک دندان‌پزشک مراجعه کنند. وضعیت سلامت دهان و دندان و طرح مراقبت باید مستند شود.


پزشکان و دندان‌پزشکان می‌توانند از طریق آموزش، ارتباط شفاف و برقراری همکاری مستمر بر این مشکل فایق آیند.

کاهش خطر پوسیدگی در کودکان

زایلیتول و کلرهگزیدین میزان بار باکتریایی دهان مادر را کم می‌کنند و انتقال باکتری به شیرخوار را زمانی که در دوره بارداری یا پس از زایمان استفاده شود، کاهش می‌دهد. هر دو داروی موضعی در بارداری (گروه B بارداری) و شیردهی بی‌خطر هستند.

تشخیص

در زنان باردار می‌توان از رادیوگرافی دندان در موارد تشخیص حاد استفاده کرد. در صورت امکان باید انجام رادیوگرافی را تا پایان سه ماهه اول به تعویق انداخت. رادیوگرافی به منظور غربالگری باید تا پس از زایمان به تعویق افتد. فیلم‌های سریع نوین، خودداری از عکسبرداری مجدد و استفاده از پیش‌بندهای سربی و حفاظ‌های تیروییدی همگی خطر را محدود می‌کنند. خطر مواجهه تراتوژن با پرتو به سبب فیلم‌های دهانی 1000 بار کمتر از خطر طبیعی سقط خود به خود یا ناهنجاری است.

درمان دندان‌پزشکی معمول

مطلوب آن است که اقدامات دندان‌پزشکی برای سه ماهه دوم که ارگانوژنز پایان یافته است برنامه‌ریزی شوند. مراقبت از اورژانس‌های دندان‌پزشکی در هر زمان از بارداری قابل انجام است. سه ماهه سوم با مشکلات اضافی و ناراحتی بیمار در وضعیت درازکش و خطر فشردگی ورید اجوف تحتانی همراه است. خواباندن بیمار به پهلوی چپ، تغییر وضعیت زود به زود و کوتاه کردن مدت ویزیت می‌تواند از این مشکلات بکاهد. عقب انداختن مراقبت‌های دندان‌پزشکی تا پس از زایمان می‌تواند دردسرساز باشد، زیرا تازه‌مادران به مراقبت از نوزاد خود معطوف هستند.

تجویز دارو برای اقدامات دندان‌پزشکی

داروهای بی‌حسی موضعی نظیر لیدوکایین (گروه B بارداری) و پریلوکایین (گروه B بارداری) مخلوط با اپی‌نفرین (گروه C بارداری) برای اقدامات دندان‌پزشکی در صورت استفاده با دوز مناسب بی‌خطر هستند. آرام‌بخش‌هایی نظیر بنزودیازپین‌ها (مثلا میدازولام [گروهD بارداری]، لورازپام [گروه D بارداری]، تریازولام [گروه X بارداری]) نباید تجویز شوند. اکسید نیتروژن از نظر خطر بارداری طبقه‌بندی نشده است و تجویز آن مورد اختلاف است.

درمان بیماری‌های حاد دندانی

در صورت وجود سلولیت خفیف، پنی‌سیلین، آموکسی‌سیلین و سفالکسین (همگی در گروه B بارداری)، اولین خط درمان آنتی‌بیوتیکی به شمار می‌آیند. اریترومایسین (نه اریترومایسین استولات، که با هپاتیت کلستاتیک در بارداری همراه است) یا کلیندامایسین (هر دو در گروه B بارداری) در بیماران آلرژیک با بیش حساسیتی نوع I به پنی‌سیلین قابل تجویز هستند. در مبتلایان به سلولیت شدید، بیمار باید بستری شود و با سفالوسپورین‌های وریدی یا کلیندامایسین وریدی درمان شود. برای درمان دندان‌درد، استامینوفن (گروه B بارداری) ایبوپروفن (در سه ماهه اول و دوم در گروه B بارداری و در سه ماهه سوم در گروه D) و مصرف محدود اکسی‌کدون (در سه ماهه اول و دوم در گروه B بارداری و در سه ماهه سوم در گروه D) بسته به سن بارداری مناسب هستند.

 

علل یبوست در بارداری و درمان آن

علل یبوست در بارداری و درمان آن

علل یبوست در بارداری و درمان آن

 یبوست یکی از مشکلات بسیار شایع در حاملگی است که بیش از نیمی از خانمهای باردار آن را تجربه می کند.

عل یبوست:

1. افزایش پروژسترون در دوران بارداری که باعث ریلاکس شدن رحم می شود از عوارض جانبی آن ریلاکس شدن عضلات روده است . این مسئله باعث کند شدن عبور غذا از مسیر روده می شود و بدنبال آن یبوست ایجاد می شود.

2. با رشد جنین رحم بر روی روده هافشار می آورد و مسیر غذا را باریک می کند.

3. قرصهای آهن که در دوران بارداری بسیار ضروری هستند هم می تواند باعث یبوست شوند.

4. در دوران بارداری تقاضای بدن برای مایعات افزایش می یابد. مصرف کم مایعات هم باعث یبوست می شود.

5. ویار و ناخوشی در دوران بارداری باعث تغیر رژیم غذایی و کاهش مصرف فیبر می شود که این هم یکی دیگر از علل یبو ست است

درمان یبوست

1. مصرف کافی فیبر سبزیجات و میوه های تازه و همچنین میوه های خشک شده

2. نوشیدن مایعات کافی( 6 تا 8 لیوان در روز) بخصوص Prune juice(فکر کنم همون آلو سیاه است)

3.پنج دقیقه ورزشهای سبک در روز شبیه قدم زدن حرکات روده را افزایش می دهد

*مصرف Wholewheat bread,breakfast cereal هم توصیه می شود

داروها:
دارو هایCOLACE, MOM,METAMUCIL برای دوران بارداری بی خطر بوده اما بهتر است با نظر پزشک مصرف شود

توجه:

هیچگاه بدون تجویز پزشک دارو یا روغنهای معدنی برای یبوست استفاده نکنید زیرا بعضی از آنها باعث تحریک انقباضات رحمی می شوند.