دسته: بارداری و تولد

هنگامی که برای اولین بار باردار می‌شوید، حتما درباره علائم مرتبط با بارداری چیزهایی شنیده‌اید که شامل بیماری صبحگاهی، افزایش وزن، تورم و حتی سوزش سر دل است. اما آنچه انتظارش را ندارید، خارش شکم است. خارش زیر شکم نشانه چیست؟
اگر پرس و جو کنید، بسیاری از خانم‌های حامله می‌توانند به شما بگویند که خارش شکم در دوران بارداری بسیار شایع‌تر از آن چیزی است که فکر می‌کنید.

خارش زیر شکم نشانه چیست؟ علل شایع
علل شایع خارش زیر شکم در بارداری عبارتند از:

1- کشش پوست
بسیار شگفت‌انگیز است که پوست شکم شما تا زمانی که بارداری‌تان به پایان می‌رسد، کشش پیدا می‌کند.
در حقیقت، ممکن است متوجه یک سری از خط‌های قرمز یا صورتی در سراسر شکمتان بشوید که با توجه به رشد رحم، گسترش می‌یابند. علائم کشش روی سینه‌ها، ران‌ها و باسن در دوران بارداری رایج هستند.
کشش زیاد می‌تواند باعث شود پوست شکم شما نازک شود که ممکن است باعث خارش یا حتی تحریک و دردناک شدن پوست شود.

2- پوست خشک
پوست خشک هم یک علت شایع خارش شکم در بارداری است که البته ممکن است در هر نقطه از بدن رخ بدهد.
بسیاری از خانم‌های باردار، پوست خشک را تجربه می‌کنند که ناشی از تغییرات هورمونی بارداری است و باعث می‌شود پوست، رطوبت و انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهد.

بسیاری از خانم‌های باردار، پوست خشک را تجربه می‌کنند که ناشی از تغییرات هورمونی بارداری است و باعث می‌شود پوست، رطوبت و انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهد.

شما همچنین ممکن است پوسته‌پوسته شدن پوست را هم تجربه کنید.

علل کمتر شایع خارش زیر شکم در دوران بارداری
سایر شرایط پزشکی هم می‌تواند باعث خارش شکم شود.

3- پلاک بارداری (PUPPP)
پلاک‌های بارداری (PUPPP) اغلب به نام بثورات بارداری یا اریتم بارداری هم نامیده می‌شوند که لکه‌های قرمز کوچک هستند که در ماه‌های بارداری بر روی پوست شما رشد می‌کنند. این لکه‌ها می‌توانند به شدت خارش داشته باشند. پلاک‌ها همچنین ممکن است بر روی ران‌ها و باسن شما هم ظاهر شوند.
این مشکل معمولا پس از بارداری حل می‌شود.

4- اختلال خودایمنی
اختلال اتوایمیون یا اختلال خودایمنی مرتبط با حاملگی بسیار نادر است و در حدود 1 در هر 40هزار تا 50هزار حاملگی رخ می‌دهد. این اختلال باعث ایجاد بثورات بسیار خارش شکم و لگن شما می‌شود.
اختلال اتوایمیون می‌تواند در هر زمان در دوران بارداری آغاز شود، اما در سه ماهه دوم یا سوم بیشتر احتمال دارد. 

5- کلستاز بارداری
کلستاز بارداری معمولا با خارش شدید بر روی دست‌ها و پاها شروع می‌شود، اما خارش ممکن است به سایر قسمت‌های بدن، از جمله شکم گسترش یابد.
کلستاز حاملگی پس از تولد نوزاد برطرف می‌شود.

چگونه می‌توانید خارش زیر شکم را کاهش دهید؟
چند راه حل وجود دارد که می‌توانید آن‌ها امتحان کنید:

آنتی‌هیستامین خوراکی ممکن است فقط به طور موقت کاهش زیر شکم را کاهش دهد، اما درباره مصرف آنتی‌هیستامین حتما با پزشک مشورت کنید.

1- استفاده از مرطوب‌کننده
یک لایه ضخیم از مرطوب‌کننده به کل شکم خود بمالید تا خشکی پوستتان برطرف شود. بهترین زمان برای این کار پس از حمام یا دوش گرفتن است.

2- حمام جو دوسر
می‌توانید از حمام جو دوسر به عنوان یک استراتژی برای درمان اگزما استفاده کنید که ممکن است به خارش ناشی از بارداری کمک کند.
بلغور جو دوسر را به آب اضافه کنید، سپس اجازه دهید به مدت 10 تا 15 دقیقه خیس شود. آن را روی شکم خود بمالید.

3- کورتیکواستروئیدهای موضعی
هیدروکورتیزون ممکن است کمی خارش شکم را کاهش دهد، اما قبل از استفاده از کرم استروئید موضعی حتما ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

هیدروکورتیزون ممکن است کمی خارش شکم را کاهش دهد، اما قبل از استفاده از کرم استروئید موضعی حتما ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

4- استفاده از آنتی‌هیستامین
آنتی‌هیستامین خوراکی ممکن است فقط به طور موقت کاهش زیر شکم را کاهش دهد، اما درباره مصرف آنتی‌هیستامین هم حتما با پزشک مشورت کنید.

چه زمانی باید از پزشک کمک بخواهید؟
اولین چیزی که باید بدانید این است که خارش شکم در دوران بارداری خطرناک نیست و احتمالا موقت است.
با این حال، بهترین کار این است که در مورد آن با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می‌تواند علائم دیگری را که دارید، بررسی و شرایط جدی‌تر مانند کلستاز بارداری را شناسایی و درمان کند.

پرسش و پاسخ درباره خارش زیر شکم
سوال مخاطب بیا نی نی: 31سال دارم. فرزند اولم هست. هشت ساله که ازدواج کردم. هفته سی و چهار هستم. زیر شکمم عرق‌سوز کرده. اول فکر می‌کردم ترک هستش ولی حالت عرق‌سوزه و خیلی خارش داره. چه کار کنم؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
اگر ضایعات پوستی شما فقط در زیر شکم است و چاق نیز هستید به طوری که چربی‌های شکم شما روی هم می‌افتد مشکوک به ضایعات پوستی هستید و به احتمال زیاد علت این ضایعات پوستی، عرق‌سوز شدن پوست شماست.
سعی کنید هر روز یک یا دو بار دوش بگیرید و کرم زینک‌اکساید به محل ضایعات پوستی خود بمالید. اگر پس از یک یا دو روز با رعایت نکاتی که گفته شد علائم پوستی شما خوب نشد برای معاینه و درمان به پزشک مراجعه کنید.

اگر درباره مشکلات شایع بارداری سئوال دیگری دارید، از پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی کمک بگیرید.

علائم کشش که به آن استرچ مارک هم می‌گویند مانند رگه‌های فرو رفته در پوست شما به نظر می‌رسند. ممکن است از نظر ظاهری قرمز، بنفش یا نقره‌ای باشند. این مقاله به شما کمک می‌کند با نحوه پیشگیری از ترک نخوردن شکم در بارداری آشنا شوید.
علائم ترک‌های شکم اغلب در این مکان‌ها ظاهر می‌شوند:

• شکم
• قفسه سینه
• باسن
• ران

استرچ مارک‌ها در بارداری رایج هستند، اما هر کسی ممکن است در هر مرحله از زندگی دچارشان شود.
برخی افراد بیشتر در معرض آن قرار دارند. اگر مادر، پدر، پدربزرگ و مادربزرگ یا سایر خویشاوندان خونی شما علائم کشش داشته باشند، احتمال ابتلای شما به آن بیشتر می‌شود.

پیشگیری از ترک خوردن شکم در بارداری
حتی اگر در معرض افزایش خطر ترک‌های پوستی هستید، کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای کاهش خطر و درمان ترک‌هایی که قبلا داشتید، انجام دهید.

1. وزن خود را کنترل کنید
یکی از مفیدترین کارهایی که می‌توانید برای جلوگیری از ترک‌های پوستی انجام دهید، چه باردار باشید و چه نباشید، حفظ وزن مناسب است.
ترک‌های پوستی زمانی رخ می‌دهند که پوست شما به دلیل افزایش وزن سریع، به سرعت از هم جدا شود. همچنین ممکن است بعد از کاهش وزن سریع متوجه علائم کشش شوید.
برخی از افراد در طول جهش رشد مانند دوران بلوغ، دچار ترک‌های پوستی می‌شوند. افراد دیگر، مانند بدنسازان، پس از دستاوردهای بزرگ ناشی از ورزش یا استفاده از استروئیدها، متوجه ظهور ترک‌ها می‌شوند.

تلاش برای کنترل تغییرات بدن که خیلی سریع اتفاق می‌افتد ممکن است بهترین کار باشد.
یک رژیم غذایی سالم داشته باشید و ورزش کنید تا به شما در مدیریت وزن کمک کند. اگر متوجه افزایش یا کاهش وزن سریع شدید، ایده خوبی است که به پزشک مراجعه کنید تا علت آن را بفهمید.

2. هیدراته بمانید
نوشیدن آب کافی می‌تواند به حفظ رطوبت و نرمی پوست شما کمک کند. نوشیدن نوشیدنی‌های کافئین‌دار، مانند قهوه، ممکن است خطر ابتلا به ترک‌های پوستی را افزایش دهد.
اگر قهوه می‌نوشید، مطمئن شوید که مایعات دریافتی خود را با مقدار زیادی آب، چای گیاهی و سایر مایعات بدون کافئین متعادل می‌کنید.

3. رژیم غذایی غنی از مواد مغذی داشته باشید
اگر در نواحی خاصی کمبود تغذیه داشته باشید، ممکن است ترک‌های پوستی ایجاد شوند. خوردن غذاهایی که سلامت پوست را تقویت می‌کند می‌تواند موثر باشد. مطمئن شوید که رژیم غذایی شما شامل این غذاها است:

• ویتامین سی
• ویتامین دی
• ویتامین E
• روی
• پروتئین

یک راه برای اطمینان از دریافت انواع مواد مغذی، انتخاب غذاهای فرآوری‌نشده در رنگ‌های مختلف است. مثلا صبحانه‌ای حاوی تخم‌مرغ، نان تست گندم کامل و انواع توت‌ها، رنگ‌های زیادی به بشقاب شما اضافه می‌کند و در عین حال انواع مواد مغذی را در خود جای می‌دهد.

4. ویتامین C را در رژیم غذایی خود بگنجانید
کلاژن، نقش مهمی در حفظ الاستیک پوست شما دارد. کلاژن به کاهش ظاهر چین و چروک کمک می‌کند، اما ممکن است برای جلوگیری از ترک‌های پوستی هم مهم باشد.

حفظ سطوح سالم ویتامین D ممکن است خطر ابتلا به ترک‌های پوستی را کاهش دهد. ساده‌ترین راه برای دریافت ویتامین دی، قرار گرفتن در معرض نور خورشید است.

ویتامین سی، یک ماده مغذی مهم برای توسعه کلاژن است. ویتامین سی را می‌توان در بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات یافت. مرکبات مانند پرتقال و لیمو، منابع خوبی از ویتامین سی هستند.

5. ویتامین D مصرف کنید
حفظ سطوح سالم ویتامین D ممکن است خطر ابتلا به ترک‌های پوستی را کاهش دهد. ساده‌ترین راه برای دریافت ویتامین دی، قرار گرفتن در معرض نور خورشید است.
این ویتامین همچنین معمولا به نان، غلات و محصولات لبنی مانند شیر یا ماست اضافه می‌شود.

6. غذاهای غنی از روی بخورید
روی، یک ماده مغذی مهم برای سلامت پوست است که به کاهش التهاب کمک می‌کند و در روند بهبود زخم نقش دارد.
گنجاندن غذاهای غنی از روی در رژیم غذایی‌تان مانند آجیل و ماهی، می‌تواند به حفظ سلامت پوست شما کمک کند.

7. ترک‌های پوستی را هنگامی که ظاهر می‌شوند درمان کنید
اگر نمی‌توانید به طور کامل از ایجاد ترک‌های پوستی روی پوست خود جلوگیری کنید، می‌توانید ظاهر آن‌ها را به حداقل برسانید تا در درازمدت قابل توجه نباشند. در صورت بروز علائم کشش جدید، با پزشک یا متخصص پوست، مو و زیبایی قرار ملاقات بگذارید تا در مورد درمان خود صحبت کنید.
پزشک می‌تواند به تعیین علت ایجاد علائم کمک کند و ممکن است بتواند گزینه‌های درمانی را پیشنهاد کند که روی ترک‌های جدید بهتر عمل می‌کنند.

چه افرادی در معرض ریسک ترک های شکم قرار دارند؟ 
برخی از افراد بیشتر در معرض علائم کشش هستند. عوامل خطر عبارتند از:

• زن بودن
  

  گنجاندن غذاهای غنی از روی در رژیم غذایی‌تان مانند آجیل و ماهی، می‌تواند به حفظ سلامت پوست شما کمک کند.

• داشتن سابقه خانوادگی ترک‌های پوستی
• داشتن اضافه‌وزن
• باردار بودن
• افزایش یا کاهش وزن سریع
• استفاده از کورتیکواستروئیدها
• داشتن برخی اختلالات ژنتیکی، مانند سندرم کوشینگ یا سندرم مارفان

ترک های پوستی در بارداری
بارداری، یکی از رایج‌ترین زمان‌هایی است که زنان متوجه ترک‌های پوستی می‌شوند.
تخمین زده می‌شود که 50 تا 90 درصد از زنان باردار قبل از زایمان دچار ترک‌های پوستی می‌شوند. اما آیا علائم کشش بارداری با علائمی که سایر افراد دریافت می‌کنند متفاوت است؟ شاید.
برخی از متخصصان بر این باورند که هورمون‌ها در دوران بارداری ممکن است شما را مستعد ترک‌های پوستی کنند. هورمون‌ها ممکن است آب بیشتری را وارد پوست کنند، آن را نرم کرده و در صورت کشیده شدن، پارگی آن را آسان‌تر کنند.
تعداد زیادی از زنان باردار از ماه ششم یا هفتم بارداری متوجه ترک‌های پوستی می شوند.
بهترین راه برای زنان باردار برای جلوگیری از ترک‌های پوستی، افزایش آهسته و پیوسته وزن بارداری است. می‌توانید با پزشک خود برای یافتن یک برنامه غذایی و ورزشی مشورت کنید تا به شما کمک کند از افزایش وزن جلوگیری کنید و در عین حال تغذیه‌ای را که برای خود و کودکتان نیاز دارید دریافت کنید.

اگر در دوران بارداری دچار ترک‌های پوستی شدید، می‌توانید خوشحال باشید که این علائم در نهایت محو خواهند شد. با گذشت زمان، رنگ قرمز یا صورتی به رنگ نقره‌ای یا سفید کمرنگ تبدیل می‌شود.

درمان ترک‌های پوستی
پیشگیری از ترک‌های پوستی ممکن است دشوار باشد، اما درمان‌های زیادی وجود دارد که ممکن است ظاهر آن‌ها را کاهش دهد.

1- کرم رتینوئید
کرم رتینوئید، یک داروی موضعی است که از ویتامین A تهیه می‌شود. ظاهر پوست شما ممکن است پس از استفاده از رتینوئیدها بهبود یابد، به‌خصوص اگر علائم کشش شما نسبتا تازه باشند.

کرم رتینوئید، یک داروی موضعی است که از ویتامین A تهیه می‌شود. ظاهر پوست شما ممکن است پس از استفاده از رتینوئیدها بهبود یابد، به‌خصوص اگر علائم کشش شما نسبتا تازه باشند.

این کرم به بازسازی کلاژن در پوست شما کمک می‌کند و باعث می‌شود لک‌ها شبیه بقیه پوست شما شوند.
اگر باردار، یا در حال شیردهی هستید، در مورد این درمان با پزشک خود صحبت کنید، چون بیشتر پزشکان موافقند که رتینوئیدهای موضعی نباید در دوران بارداری یا در حین شیردهی استفاده شوند.

2- لیزر درمانی
لیزر درمانی گزینه دیگری برای کاهش علائم کشش است. لیزر می‌تواند به تحریک کلاژن یا الاستین در پوست شما برای رشد کمک کند. انواع مختلفی از لیزر درمانی وجود دارد و پزشک می‌تواند به شما در انتخاب نوع مناسب کمک کند.

3- اسید گلیکولیک
کرم‌های اسید گلیکولیک و لایه‌بردارهای شیمیایی از دیگر درمان‌های ترک‌های به شمار می‌روند.
بسیاری از این درمان‌ها گران هستند و ممکن است تحت پوشش بیمه نباشند. آن‌ها برای کمک به کاهش ظاهر علائم کششی فعلی کار می‌کنند، اما از ایجاد علائم جدید جلوگیری نمی‌کنند.

خلاصه درباره پیشگیری از ترک های پوستی
علائم کشش اغلب محو می‌شوند. پیشگیری از آن‌ها می‌تواند دشوار باشد و هیچ محصول معجزه‌آسایی برای آن‌ها وجود ندارد. بسیاری از کرم‌ها، روغن‌ها و سایر موارد مراقبت ادعا می‌کنند که به جلوگیری از ترک‌های پوستی کمک می‌کنند، اما بسیاری از این ادعاها فاقد پشتوانه علمی هستند.
کنترل وزن، هیدراته ماندن، مصرف یک رژیم غذایی سالم و جستجوی درمان بلافاصله پس از ظاهر شدن علائم ممکن است در کاهش علائم موثر باشد.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

تخلیه ادرار در بارداری، یکی از موضوعاتی است که خانم‌ها با آن دست به گریبان‌اند، تکرر ادرار یکی از اولین علائم بارداری محسوب می‌شود. نشت ادرار یا بی‌اختیاری هم یکی از علائم شایع در دوران بارداری و بعد از آن است.
علائم می تواند با رشد جنین افزایش یابد و چند هفته پس از تولد نوزاد ادامه داشته باشد.

انواع مختلف بی اختیاری ادرار
انواع مختلفی از بی اختیاری ادرار وجود دارد:

1- بی اختیاری استرسی
از دست دادن ادرار به دلیل فشار فیزیکی روی مثانه.

2- بی اختیاری فوری
از دست دادن ادرار به دلیل نیاز فوری به ادرار که معمولا به دلیل انقباضات مثانه ایجاد می‌شود.

3- بی اختیاری مختلط
ترکیبی از بی اختیاری ادرار استرسی و بی اختیاری فوری.

4- بی اختیاری گذرا
از دست دادن موقت ادرار به دلیل مصرف دارو یا یک بیماری موقت، مانند عفونت دستگاه ادراری یا یبوست.
در ادامه این مطلب، در مورد اینکه چرا ممکن است در طول، یا بعد از بارداری دچار بی اختیاری شوید، چه معنایی برای شما و جنین دارد و چگونه می‌توانید با آن کنار بیایید بیشتر بیاموزید.

علت بی اختیاری ادرار در بارداری چیست؟
مثانه درست بالای استخوان‌های لگن شما قرار دارد و توسط کف لگن حمایت می‌شود.
در طول روز مثانه با ادرار پر می‌شود در حالی که اسفنکتر اندام را بسته نگه می‌دارد تا زمانی که بتوانید از دستشویی استفاده کنید.
علل شایع بی اختیاری بارداری عبارتند از:

1- فشار
ممکن است هنگام سرفه، عطسه، ورزش یا خنده نشت ادرار داشته باشید. این حرکات فیزیکی فشار بیشتری بر مثانه شما وارد می‌کند که باعث بی اختیاری ادرار استرسی می‌شود.
جنین شما همچنین با بزرگ‌تر شدن مثانه، فشار بیشتری به مثانه شما وارد می‌کند.

2- هورمون‌ها
تغییر هورمون‌ها می‌تواند بر پوشش مثانه و مجرای ادرار شما تاثیر بگذارد.

3- شرایط پزشکی
برخی از دلایل پزشکی بی اختیاری شامل دیابت، ام اس، داروهای اضطراب، یا سکته در گذشته است.

4- عفونت‌های دستگاه ادراری (UTIs)
بین 30 تا 40 درصد از زنانی که عفونت ادراری خود را به طور کامل درمان نکرده‌اند، در دوران بارداری دچار علائم می‌شوند. بی اختیاری ادرار، یکی از علائم عفونت‌های دستگاه ادراری است.

گزینه‌های درمانی بی اختیاری بارداری چیست؟
اولین خط درمان بی اختیاری ادرار در بارداری، تغییر سبک زندگی و مدیریت مثانه است. در ادامه چند نکته را برای مدیریت مثانه برایتان نام می‌بریم:

– تمرینات کگل انجام دهید
تمرینات کگل برای تقویت کف لگن، ورزش‌هایی ایمن و موثر قبل، در طول و بعد از بارداری هستند.
برای انجام کگل، روی ماهیچه‌هایی که برای نگه داشتن ادرار استفاده می‌کنید تمرکز کنید. قبل از استراحت ده ثانیه آن‌ها را فشار دهید. سعی کنید روزانه پنج بار این تمرینات را انجام دهید.
یادگیری نحوه شل کردن کف لگن ممکن است در حین و بعد از زایمان به شما کمک کند.

– یک دفتر خاطرات بسازید
زمانی را که بیشترین نشت را مشاهده کردید، یادداشت کنید تا بتوانید به موقع برای دستشویی رفتن برنامه‌ریزی کنید. این کار اولین قدم برای بازآموزی مثانه است. بازآموزی مثانه در مورد آموزش مجدد مثانه برای نگه داشتن ادرار بیشتر با طولانی کردن زمان فواصل دستشویی رفتن است.

– از مصرف نوشیدنی‌های گازدار یا کافئین‌دار خودداری کنید
از مصرف نوشیدنی‌های گازدار، قهوه یا چای خودداری کنید. این نوشیدنی‌ها ممکن است باعث شوند احساس کنید نیاز دارید بیشتر از دستشویی استفاده کنید. سعی کنید بیشتر آب یا نوشیدنی‌های بدون کافئین بنوشید.

– رژیم غذایی با فیبر بالا داشته باشید
برای جلوگیری از یبوست، غذاهایی بخورید که فیبر بالایی دارند، که فشار بیشتری را به کف لگن شما وارد می‌کنند.

– وزن مناسب را حفظ کنید
وزن اضافی، به‌خصوص در اطراف شکم، فشار روی مثانه را افزایش می‌دهد. کاهش وزن پس از زایمان هم می‌تواند به بی اختیاری پس از بارداری کمک کند.
هر گونه تغییر بزرگ را با پزشک خود در میان بگذارید تا مطمئن شوید بهترین کار را برای خود و کودکتان انجام می‌دهید.
در حالی که دارو و جراحی هم گزینه‌هایی برای درمان بی اختیاری هستند، ممکن است بخواهید تا پس از بارداری صبر کنید.

نکاتی برای پیشگیری از عفونت ادراری
بایدها و نبایدهایی که لازم است مد نظر قرار دهید!

برای پیشگیری از عفونت ادراری این کارها را انجام دهید!

• مقدار زیادی آب بنوشید (تا هشت لیوان در روز).
• قبل و بعد از رابطه جنسی ادرار کنید.
• بعد از دفع ادرار، خودتان را از جلو به عقب پاک کنید.
• در صورت امکان از لباس زیرهایی با پارچه‌های نخی و گشاد استفاده کنید.
• هر روز لباس زیر خود را عوض کنید.
• اگر فکر می‌کنید عفونت ادراری دارید با پزشک تماس بگیرید. عفونت ادراری درمان‌نشده می‌تواند منجر به عفونت کلیه شود که همچنین ممکن است باعث زایمان زودرس و وزن کم نوزاد در هنگام تولد شود.

برای پیشگیری از عفونت ادراری این کارها را انجام ندهید!

• نباید در حالی که عفونت ادراری دارید، مقاربت داشته باشید!
• نباید نوشیدنی‌هایی بنوشید که مثانه را تحریک می‌کنند! (آب میوه، کافئین، الکل و شکر)
• نباید ادرار خود را برای مدت طولانی نگه دارید!
• نباید از صابون‌ها، اسپری‌ها یا پودرهای قوی استفاده کنید!
• نباید بیش از یک روز از یک لباس زیر استفاده کنید!
• درمان عفونت ادراری، شامل مصرف آنتی‌بیوتیک به مدت سه تا هفت روز است. این درمان برای کودک شما خطری ندارد. در صورت بروز عوارض جانبی مانند تب، لرز یا گرفتگی عضلات پس از مصرف دارو با پزشک خود تماس بگیرید.

آیا برخی از زنان بیشتر در معرض خطر بی اختیاری بارداری هستند؟
زنانی که مثانه بیش‌فعال یا بی اختیاری فوری دارند، احتمالا علائمی دارند که در دوران بارداری ادامه می‌یابد یا بدتر می‌شود.
سایر عوامل خطر عبارتند از:

• سن بالاتر
• داشتن اضافه‌وزن
• داشتن زایمان طبیعی قبلی
• داشتن جراحی قبلی لگن
• سیگار کشیدن که منجر به سرفه مزمن می‌شود

علل بی اختیاری ادرار بعد از زایمان
زایمان می‌تواند باعث بی اختیاری پس از بارداری شود. در هنگام زایمان واژینال، عضلات و اعصاب ممکن است آسیب ببینند.
زایمان طولانی می‌تواند احتمال آسیب به اعصاب را افزایش دهد. بر اساس نظر کنگره متخصصان زنان و زایمان آمریکا، زایمان سزارین باعث کاهش بی اختیاری ادرار در سال اول می‌شود.
با این حال، مزایای آن دو تا پنج سال پس از زایمان از بین می‌رود.

بی اختیاری ادرار در بارداری چگونه تشخیص داده می‌شود؟
اگر بی اختیاری ادرار را تجربه می‌کنید به پزشک خود اطلاع دهید.
در برخی موارد، ممکن است دچار عفونت ادراری شده باشید و شاید لازم باشد آنتی‌بیوتیک مصرف کنید.
اگر به پایان بارداری خود نزدیک هستید، ممکن است بی اختیاری ادرار را با نشت مایع آمنیوتیک اشتباه بگیرید. بهتر است با پزشک خود مشورت کنید تا علت دقیق آن را بدانید.
اگر علائم زایمان و عفونت برطرف شود، پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را انجام دهد.
اسکن مثانه با استفاده از سونوگرافی می‌تواند به شما کمک کند که بفهمید آیا مثانه شما به طور کامل تخلیه می‌شود یا نه.

تست استرس مثانه به پزشک شما این امکان را می‌دهد که ببیند هنگام سرفه یا خم شدن، نشتی دارید یا نه.
اگر پزشک به عفونت ادراری مشکوک باشد، احتمالا نمونه ادرار را برای آزمایش آزمایشگاهی می‌خواهد.
پزشک همچنین ممکن است برای بررسی اینکه آیا مایعی که نشت می‌کنید ناشی از نشت کیسه آمنیوتیک است، یا نه، آزمایش‌های ویژه‌ای را انجام دهد.

آیا بعد از تولد نوزاد بی اختیاری ادرار از بین می‌رود؟
علائم بی اختیاری برخی از زنان در روزها یا هفته‌های پس از تولد نوزادشان از بین می‌رود. برای دیگران، نشت ادامه دارد یا ممکن است بدتر شود.
با این حال، بی اختیاری را می‌توان با درمان‌هایی مانند تمرینات کگل، بازآموزی مثانه، کاهش وزن و ورزش کنترل کرد.
با پزشک در مورد نگرانی‌های خود صحبت کنید، به‌خصوص اگر تغییرات سبک زندگی موثر نبود یا شش هفته یا بیشتر پس از زایمان همچنان بی اختیاری ادرار را تجربه می‌کنید.

ممکن است بخواهید درمان‌های دیگری مانند مصرف دارو و جراحی را بعد از بارداری در نظر بگیرید.

چگونه می‌توان از بی اختیاری ادرار در بارداری جلوگیری کرد؟
به یاد داشته باشید: بی اختیاری ادرار در بارداری، یک بیماری شایع است که به‌خصوص با بزرگ شدن شکم یا بعد از زایمان رخ می‌دهد.
خبر خوب این است که نکات ذکرشده در بالا راه‌های موثری برای مدیریت بی‌اختیاری است.

آیا نمی‌دانید چگونه می‌توانید برای زایمان آماده شوید؟ چند هفته آخر بارداری همیشه طولانی‌ترین هستند و ما در این مطلب کمک می‌کنیم تا با اقدامات قبل از زایمان طبیعی آشنا شوید.
با سپاس از انقباضات برکستون هیکس، نه تنها بدن شما برای زایمان آماده می‌شود، بلکه ذهن شما هم آماده است، به همین دلیل ممکن است یک‌باره تصمیم بگیرید فریزرتان را پر از غذا کنید تا برای بعد از زایمان آماده باشید.
با این حال، چشم‌انداز زایمان می‌تواند طاقت‌فرسا به نظر برسد، به‌خصوص اگر اولین بارداری خود را تجربه می‌کنید.
حس‌های متضاد دارید؟ نگران نباشید! حتی والدین باتجربه هم ممکن است با سیل حس‌های متضاد روبرو شوند. نگرانی در مورد درد، خستگی، یافتن کمک و اینکه آیا به اندازه کافی در مورد این فرآیند یاد گرفته‌اید یا نه، می‌تواند ذهن شما را حسابی درگیر کند.
آرام باشید! این مطلب می‌تواند به شما کمک کند.

اقدامات قبل از زایمان طبیعی، برای آماده شدن برای زایمان چه کاری می‌توانید انجام دهید؟
در ادامه، کارهایی را که می‌توانید انجام دهید، برایتان نام می‌بریم.

در کلاس‌های زایمان شرکت کنید
مهم‌ترین کاری که والدین برای آماده شدن برای زایمان می‌توانند انجام دهند، شرکت در کلاس‌های زایمان است.
انتخاب‌ها گسترده و متنوع هستند، اما بیشتر آن‌ها تکنیک‌های آرام‌سازی، نحوه تنفس، موقعیت‌های مختلف زایمان، گزینه‌های تسکین درد و برخی نکات مربوط به مراقبت‌های اولیه از نوزاد را آموزش می‌دهند.
همچنین با شرکت در این کلاس‌های این فرصت را خواهید داشت که با افراد جدید ملاقات کنید، با شریک زندگی خود ارتباط برقرار کنید و هر سئوالی را که در مورد زایمان دارید، بپرسید.

استراحت کنید
داشتن استراحت کافی در سه ماهه سوم به شما کمک می کند تا احساس آرامش و شادابی کنید، پس از این فرصت بهره بگیرید و استراحت کنید. به خوبی بخوابید چون بعد از تولد نوزاد درگیر شیردهی‌های شبانه می‌شوید.

درست تغذیه کنید

بشقاب خود را با مواد مغذی فوق‌العاده مانند گوشت بدون چربی، عدس، ماست، ماهی آزاد وحشی، آجیل، سبزیجات و غلات کامل پر کنید.

سوخت‌رسانی به بدن که به زودی زایمان می‌کند با وعده‌های غذایی سالم یکی دیگر از راه‌های هوشمندانه برای موفقیت در هنگام آماده شدن برای زایمان است. همانطور که به پایان بارداری خود نزدیک می‌شوید، بشقاب خود را با مواد مغذی فوق‌العاده مانند گوشت بدون چربی، عدس، ماست، ماهی آزاد وحشی، آجیل، سبزیجات و غلات کامل پر کنید.

به ورزش و فعالیت ادامه دهید
ما به شما دروغ نمی گوییم، زایمان کار سختی است، به همین دلیل ورزش منظم در دوران بارداری شما را به خوبی برای مقابله با این چالش آماده می‌کند.
با پایبندی به برنامه‌ای که از آن لذت می‌برید، خواه پیاده‌روی، شنا، یا یوگای ملایم، قدرت و استقامت خود را بهبود می‌بخشید و همه این‌ها زمانی که زمان زایمان فرا برسد، مفید خواهند بود.
اگر می‌توانید، حداقل پنج روز در هفته به مدت 30 دقیقه ورزش کنید.

روی آرامش تمرکز کنید
تمرین تمرکز حواس از طریق مدیتیشن، یوگا یا تنفس عمیق می‌تواند به شما کمک کند و ذهنتان را برای تمرکز و آرامش برای روز بزرگ آموزش دهد.

تمرین تمرکز حواس از طریق مدیتیشن، یوگا یا تنفس عمیق می‌تواند به شما کمک کند و ذهنتان را برای تمرکز و آرامش برای روز بزرگ آموزش دهد.

کشش، تکنیک‌های تجسم یا هیپنوتیزم، همگی می‌توانند برای کاهش ترس و اضطراب مورد استفاده قرار بگیرند.

بدانید که در کدام بیمارستان زایمان خواهید کرد و برای آن آماده شوید
بیمارستانی را که در آن زایمان خواهید کرد انتخاب و مدارک لازم را آماده کنید. آن‌ها را ایمیل کنید، یا در ساک زایمان قرار دهید. ایده خوبی است که بیمارستانی را که در آن زایمان خواهید کرد، ببینید.

کیف بیمارستان خود را ببندید
یکی دیگر از کارهای آسان این است که ساک بیمارستان را ببندید.

برای خودتان پشتیبانی ایجاد کنید
قبل از شروع زایمان با تعدادی از دوستان و اعضای خانواده که مشتاق کمک کردن هستند، یک سیستم پشتیبانی ایجاد کنید. از آن‌ها بخواهید که در کارهایی که می‌توانند به شما کمک کنند.

برنامه زایمان بنویسید
این کار اجباری نیست، اما اعلام خواسته‌هایتان قبل از زایمان می‌تواند به شما کمک کند احساس قدرت و آمادگی کنید. آنچه را که می‌خواهید در مورد تسکین درد، موقعیت‌های خاص زایمان و استفاده از IV و همچنین نقش همسرتان (بریدن بند ناف، ساکشن، در آغوش گرفتن نوزاد) روی کاغذ بنویسید.

آنچه را بعد از زایمان لازم دارید آماده کنید
بله! دقیقا! آنچه را بعد از زایمان لازم دارید آماده کنید. فریزرتان را پر کنید. مواد لازم را بخرید از دستمال کاعذی گرفته تا مواد شوینده. آماده بودن همه این‌ها باعث می‌شود استرس کمتر و زمانی که نوزادتان به دنیا آمد برای در آغوش گرفتنش زمان بیشتری داشته باشید.

مثبت‌اندیش باشید
داستان‌های ترسناکی را که دیگران در مورد زایمانشان تعریف می‌کنند، نادیده بگیرید.

سئوالات خود را بپرسید

پزشک متخصص زنان و زایمان و مسئول کلاس زایمان، دو شخص عالی برای پاسخگویی به سئوالات شما هستند.

تعجب یا نگرانی در مورد روند زایمان طبیعی است، بنابراین سعی کنید سئوال‌هایی را که در ذهن دارید بپرسید.
پزشک متخصص زنان و زایمان و مسئول کلاس زایمان، دو شخص عالی برای پاسخگویی به سئوالات شما هستند.

این نکته را به خاطر داشته باشید
به خاطر داشته باشید که حتی با بهترین برنامه‌ریزی‌ها، کار شما ممکن است در نهایت با آنچه که تصور می‌کردید متفاوت باشد. اگر به روز زایمان نزدیک شدید و فهمیدید که فراموش کرده‌اید یکی از وسایل را در ساک بیمارستان قرار دهید، درباره‌اش نگران نشوید.
آنچه بیشترین اهمیت را دارد، سلامت نوزاد و سلامت شما است.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

شاید شما هم عفونت ادراری دارید و در عین حال به نوزادتان شیر می‌دهید. با این حساب برای شما هم این سئوال به وجود می‌آید که آیا می‌توانید برای درمان عفونت ادراری در شیردهی، دارو و آنتی‌بیوتیک مصرف کنید، یا نه.
در بیشتر موارد، مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها برای خانم‌های شیرده و نوزادان بی‌خطر هستند.

عفونت ادراری در شیردهی و مصرف آنتی‌بویتیک
آکادمی اطفال آمریکا (AAP) توضیح می‌دهد: «آنتی‌بیوتیک‌ها یکی از رایج‌ترین داروهایی هستند که برای مادران تجویز می‌شوند و همه آن‌ها تا حدودی به شیر منتقل می‌شوند».

اکثر داروهایی که در جریان خون شما وجود دارند به شیر مادر هم منتقل می‌شوند. با این حال، مقدار دارو در شیر شما معمولا کمتر از مقدار موجود در خون شما است و اکثر داروها برای اکثر نوزادان خطر واقعی ندارند.

آکادمی اطفال آمریکا همچنین می‌گوید: «به طور کلی، اگر آنتی‌بیوتیک به‌طور مستقیم برای نوزاد نارس یا نوزاد تجویز شود، مصرف آن برای مادر در دوران شیردهی بی‌خطر است».
بنابراین این برای شما و کودک شیرده شما چه معنایی دارد؟
اول، مهم است که به خاطر داشته باشید که داروها به طور کلی در هنگام شیردهی چگونه عمل می‌کنند.
اکثر داروهایی که در جریان خون شما وجود دارند به شیر مادر هم منتقل می‌شوند. با این حال، مقدار دارو در شیر شما معمولا کمتر از مقدار موجود در خون شما است و اکثر داروها برای اکثر نوزادان خطر واقعی ندارند.
با این حال، هر دارویی که مصرف می‌کنید از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها باید با متخصص اطفال هماهنگ شود.

علاوه بر خود دارو، عوامل دیگری هم وجود دارد که باید در نظر داشته باشید، از جمله اینکه کودک شما چند ساله است. قرار گرفتن در معرض آنتی‌بیوتیک‌ها برای نوزادان نارس و نوزادان تازه متولد شده در مقایسه با نوزادان بزرگ‌تر و کودکان نوپا، خطر بیشتری دارد.
اگر کودک شما می‌تواند آنتی‌بیوتیک مصرف کند، مصرف آن در دوران شیردهی بی‌خطر است.
اگر باید آنتی‌بیوتیکی مصرف کنید که برای کودک شما بی‌خطر نیست، باید بدانید که مصرف دارو چقدر برای شما مهم است.
آیا جایگزین‌های مطمئنی برای آن وجود دارد؟ چه مدت باید از دارو استفاده کنید؟

کدام آنتی‌بیوتیک‌ها بی‌خطر هستند؟
پاسخ این سئوال اغلب به سن، وزن و سلامت کلی کودک بستگی دارد و همیشه باید درباره آن با پزشک متخصص مشورت کنید.
به طور کلی این آنتی‌بیوتیک‌ها برای زنان شیرده ایمن در نظر گرفته می‌شوند:

• پنی‌سیلین‌ها، از جمله آموکسی‌سیلین و آمپی‌سیلین
• سفالوسپورین‌ها مانند سفالکسین
• فلوکونازول (Diflucan) که آنتی‌بیوتیک نیست، بلکه یک ضد میکروب رایج است که برای درمان عفونت‌های قارچی استفاده می‌شود.

اگر در نظر دارید آنتی‌بیوتیک‌هایی بجز این‌ها مصرف کنید، بهترین راه حل این است که با متخصص اطفال مشورت کنید. این احتمال وجود دارد که آنتی‌بیوتیک بی‌خطر باشد، یا جایگزینی ایمن برای آن پیشنهاد شود.

در صورت تجویز آنتی‌بیوتیک برای درمان عفونت ادراری در شیردهی، چه چیزی را باید با پزشک در میان بگذارید؟
اگر آنتی‌بیوتیک برای شما تجویز شده است، ابتدا با متخصص اطفال مشورت کنید. سئوال‌هایی که لازم است بپرسید، عبارتند از:

• آیا این دارو برای کودک من بی‌خطر است؟
• آیا عوارض جانبی آن کودک را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟
• آیا باید به کودکم پروبیوتیک بدهم؟
• اگر به شما گفته شد که آنتی‌بیوتیک‌ها برای کودک شما بی‌خطر نیستند، نگران نباشید چون معمولا جایگزین‌هایی وجود دارد.
• از پزشک خود بپرسید که آیا آنتی‌بیوتیک‌های جایگزین و مناسب برای شیردهی وجود دارد یا نه.
  بپرسید آیا دوز کمتر آنتی‌بیوتیک می‌تواند موثر باشد یا نه.
• بپرسید چه مدت به مصرف دارو نیاز دارید و اثر دارو چه مدت در بدن شما باقی می‌ماند.
• اگر نگران هستید که پزشک اطفال یا پزشک خودتان نگرانی‌های شما را جدی نمی‌گیرد، می‌توانید از یک پزشک دیگر هم نظرخواهی کنید.

اگر مجبور شوید دارویی مصرف کنید که برای شیردهی بی‌خطر نیست، چه؟

اگر در حین مصرف آنتی‌بیوتیک نمی‌توانید به نوزاد شیر بدهید، مطمئن شوید که شیر خود را به صورت منظم پمپاژ و تخلیه می‌کنید. این کار کمک می‌کند تا شیر خود را حفظ کنید.

اگر در نهایت به دارویی نیاز دارید که برای کودک شما خطرناک است، سعی کنید زیاد نگران نباشید.
گاهی اوقات مصرف آنتی‌بیوتیکی که برای شیردهی منع مصرف دارد، برای سلامتی شما مهم است و در این صورت نباید احساس گناه کنید.
کودک شما بیش از هر چیز دیگری به یک مادر سالم نیاز دارد، پس کاری را که باید انجام دهید تا سالم بمانید.
اگر در حین مصرف آنتی‌بیوتیک نمی‌توانید به نوزاد شیر بدهید، مطمئن شوید که شیر خود را به صورت منظم پمپاژ و تخلیه می‌کنید. این کار کمک می‌کند تا شیر خود را حفظ کنید.
در این مدت مطمئن شوید که کودک با روش‌های جایگزین تغذیه می‌شود تا زمانی که بدن شما از آنتی‌بیوتیک پاک شد، بتوانید شیردهی را از سر بگیرید.

مصرف آنتی بیوتیک در بارداری
آنتی‌بیوتیک‌ها معمولا در دوران بارداری تجویز می‌شوند. با این حال، نوع خاصی از دارو باید با دقت انتخاب شود.
مصرف برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها در دوران بارداری مناسب است، در حالی که برخی دیگر مناسب نیستند.
ایمنی به عوامل مختلفی از جمله نوع آنتی‌بیوتیک، زمان مصرف آن در بارداری، مدت‌زمان مصرف، میزان مصرف و اثرات احتمالی آن بر بارداری بستگی دارد.

در ادامه، نمونه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌هایی را که به طور کلی در دوران بارداری ایمن در نظر گرفته می‌شوند برایتان بیان می‌کنیم:

• پنی‌سیلین‌ها، از جمله آموکسی‌سیلین و آمپی‌سیلین
  

  تتراسایکلین‌ها می توانند بر رشد استخوان تاثیر بگذارند و باعث تغییر رنگ دندان‌های کودک در حال رشد شوند.

• سفالوسپورین‌ها، از جمله سفاکلر و سفالکسین
• کلیندامایسین
• اعتقاد بر این است که برخی دیگر از آنتی‌بیوتیک‌ها در دوران بارداری خطراتی به همراه دارند. مثلا تتراسایکلین‌ها می توانند بر رشد استخوان تاثیر بگذارند و باعث تغییر رنگ دندان‌های کودک در حال رشد شوند.
• مصرف تتراسایکلین‌ها بعد از هفته پنجم بارداری توصیه نمی‌شود. سولفونامیدها ممکن است خطر کمی برای بیماری‌های قلبی، شکاف کام یا لب و زردی داشته باشند. معمولا در سه ماهه اول بارداری و نزدیک به زمان زایمان، از مصرف سولفونامیدها اجتناب می‌شود.
• اگر آنتی‌بیوتیک بهترین راه برای درمان بیماری شما است، پزشک بی‌خطرترین آنتی‌بیوتیک و بی‌خطرترین دوز را تجویز می‌کند.

پرسش و پاسخ درباره درمان عفونت ادراری
سئوال مخاطب بیا نی نی: من شش عدد قرص سیپروفلوکساسین 500 به علت عفونت ادراری مصرف کردم و آخرین قرص را دیروز ساعت دوازده ظهر خوردم. تا چند ساعت بعدش می‌تونم اقدام به بارداری داشته باشم؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
دوست گرامی، شما از فردا می‌توانید برای بارداری اقدام کنید، چون سطح خونی سیپروفلوکساسین در شما به صفر خواهد رسید. البته باید توجه داشته باشید سیپروفلوکساسین در بارداری و شیردهی نباید تجویز و استفاده شود.

اگر در مورد استفاده از آنتی‌بیوتیک در دوران بارداری سئوال یا نگرانی دارید، آن را با پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.