دسته: بارداری و تولد

هیچ کس دوست ندارد در مورد آن صحبت کند، اما بواسیر برای بسیاری از مردم یک واقعیت زندگی است، به ویژه در دوران بارداری. با بواسیر و درمان بواسیر در بارداری آشنا شوید.
اگر بخواهیم بواسیر را به صورت ساده تعریف کنیم باید بگوییم که بواسیر، رگ‌های داخل یا خارج مقعد است که بزرگ و متورم شده. این رگ‌ها می‌توانند شبیه رگ‌های واریسی باشند. بواسیر در دوران بارداری، اغلب در سه ماهه سوم، در حین زایمان و اندکی پس از آن ایجاد می‌شود.
علل بواسیر ممکن است مختص بارداری باشد و اغلب می‌توانید آن را با داروهای خانگی و تنظیم شیوه زندگی، درمان یا پیشگیری کنید.

در این مقاله می‌خوانید:

• در صورت ابتلا به هموروئید در دوران بارداری چه انتظاری باید داشته باشید؟
• علائم هموروئید در دوران بارداری
• علت بواسیر در دوران بارداری چیست؟
  

  ممکن است در بواسیر خارجی، دچار لخته شدن خون شوید که به عنوان بواسیر «ترومبوز» شناخته می‌شود که به طور کلی سخت، ملتهب و دردناک‌تر است.

• آیا بواسیر بعد از بارداری از بین می‌رود؟
• درمان بواسیر در دوران بارداری چیست؟
• درمان‌های خانگی هموروئید
• درمان پزشکی بواسیر در بارداری
• چگونه می‌توان از بواسیر در دوران بارداری جلوگیری کرد؟
• خلاصه درباره درمان بواسیر در بارداری

در صورت ابتلا به هموروئید در دوران بارداری چه انتظاری باید داشته باشید؟
دو نوع بواسیر وجود دارد:
بواسیر داخلی: که در داخل بدن شما قرار دارد.
بواسیر خارجی: که در خارج از بدن شما قرار دارد.
بسته به نوع بواسیر، ممکن است علائم شما متفاوت باشد.

علائم هموروئید در دوران بارداری

• خونریزی (ممکن است بعد از مدفوع متوجه خون شوید)
• حرکات دردناک روده
• یک ناحیه برجسته از پوست در نزدیکی مقعد
• خارش
• سوزش
• ورم

به طور کلی، این علائم را با بواسیر خارجی تجربه خواهید کرد. در بواسیر داخلی ممکن است هیچ علائمی نداشته باشید.
همچنین ممکن است در بواسیر خارجی، دچار لخته شدن خون شوید که به عنوان بواسیر «ترومبوز» شناخته می‌شود که به طور کلی سخت، ملتهب و دردناک‌تر است.
هنگام دفع مدفوع ممکن است هموروئید داخلی شما بیرون بیاید. اگر این اتفاق بیفتد، خونریزی و ناراحتی را تجربه خواهید کرد.

علت بواسیر در دوران بارداری چیست؟
بیش از 50 درصد زنان در دوران بارداری دچار بواسیر می‌شوند.
علل هموروئید در دوران بارداری عبارتند از:

• افزایش حجم خون که منجر به بزرگ شدن رگ‌ها می‌شود
• فشار روی رگ‌های نزدیک مقعد از طریق نوزاد و رحم در حال رشد شما
• تغییر هورمون‌ها
• یبوست

ممکن است در دوران بارداری بیشتر از بقیه دوران زندگی مستعد یبوست باشید. یک مطالعه نشان داده که در میان 280 زن باردار، 45.7 درصد از آن‌ها دچار یبوست شدند.
این یبوست ممکن است به دلیل نشستن طولانی‌مدت، تغییرات هورمونی یا مصرف آهن یا مکمل‌های دیگر باشد.

آیا بواسیر بعد از بارداری از بین می‌رود؟
هموروئید شما ممکن است بعد از بارداری و زایمان بدون هیچ‌گونه درمانی به طور کامل ناپدید شود چون سطح هورمون، حجم خون و فشار داخل شکمی شما پس از زایمان کاهش می‌یابد.
شایع‌ترین زمان‌هایی که بواسیر در دوران بارداری ایجاد می‌شود در سه ماهه سوم بارداری، در طول و بلافاصله پس از زایمان است.
اگر در مرحله دوم زایمان دچار کشیدگی شدید شوید، ممکن است بعد از زایمان به بواسیر مبتلا شوید.

درمان بواسیر در دوران بارداری چیست؟
بسیاری از داروهای خانگی و اصلاح شیوه زندگی برای کاهش هموروئید وجود دارد.
آن‌ها را رعایت کنید چون بواسیر درمان‌نشده ممکن است با گذشت زمان بدتر شود و عوارضی مانند افزایش درد یا در موارد نادر کم‌خونی ناشی از خونریزی ایجاد کند.
به این دلیل که بواسیر تنها علت خونریزی در ناحیه مقعد نیست، بهتر است در صورت مشاهده خونریزی جدید با پزشک مشورت کنید.

درمان‌های خانگی هموروئید
کارهای زیادی وجود دارد که می‌توانید در خانه برای تسکین و پیشگیری از بواسیر انجام دهید.
درمان‌های خانگی برای هموروئید عبارتند از:

• از دستمال مرطوب یا پد هموروئید استفاده کنید.
• از حمام «سیتز» استفاده کنید یا چند بار در روز به مدت 10 دقیقه در آب گرم تمیز بنشینید.
• حمام نمکی اپسوم را در آب گرم انجام دهید.
• چند بار در روز یک کیسه یخ را برای چند دقیقه روی محل نگه دارید.
• به صورت مرتب حرکت کنید و به مدت طولانی ننشینید تا از فشار اضافی بر مقعدتان جلوگیری شود.
• مقدار زیادی آب بنوشید و غذاهای سرشار از فیبر بخورید تا مدفوع نرم بماند.

• هنگام دفع مدفوع یا نشستن طولانی‌مدت روی توالت از فشار آوردن خودداری کنید.
• تمرینات کگل را برای تقویت عضلات لگن انجام دهید.
• برای کاهش فشار بر مقعد به جای نشستن به پهلو بخوابید.

درمان پزشکی بواسیر در بارداری
شاید بخواهید قبل از درمان بواسیر در خانه، به پزشک مراجعه کنید. این کار به شما اطمینان می‌دهد که تشخیص صحیح و گزینه‌های درمانی درستی را دریافت می‌کنید.
در دوران بارداری، همیشه قبل از مصرف هر دارویی، حتی داروهایی که برای پوستتان استفاده می‌کنید، با پزشک خود مشورت کنید.

پزشک ممکن است ملین یا شیاف بی‌خطر برای رفع یبوست توصیه کند. ممکن است برخی از درمان‌های خوراکی تجویزی برای درمان بواسیر برای بارداری یا شیردهی خطر داشته باشند.
درمان‌های موضعی که بدون نسخه یا با نسخه در دسترس هستند، می‌توانند به بواسیر کمک کنند، اما ممکن است در بارداری خطر داشته باشند.
درمان دارویی بواسیر شامل موارد زیر است:

1- بستن بند لاستیکی
در این روش، یک نوار لاستیکی کوچک در اطراف بواسیر قرار می‌گیرد. باند، جریان خون به داخل بواسیر را متوقف می‌کند و در نهایت هموروئید از بین می‌رود. این درمان معمولا 10 تا 12 روز طول می‌کشد.

هموروئیدکتومی، یک روش جراحی برای از بین بردن بواسیر است که خطرات متعددی از جمله بیهوشی عمومی، خطر آسیب به عضلات مقعد، درد بیشتر و زمان بهبود بیشتر را به همراه دارد.

2- اسکلروتراپی
در این روش، محلول شیمیایی مستقیما به هموروئید تزریق می‌شود که بافت آن را کوچک می‌کند. ممکن است پس از این درمان، هموروئید بازگشت کند.

3- هموروئیدکتومی
هموروئیدکتومی، یک روش جراحی برای از بین بردن بواسیر است که خطرات متعددی از جمله بیهوشی عمومی، خطر آسیب به عضلات مقعد، درد بیشتر و زمان بهبود بیشتر را به همراه دارد.
این درمان فقط برای هموروئید شدید یا هنگامی که عوارضی وجود دارد، مانند بواسیرهایی که دچار افتادگی شده‌اند، توصیه می‌شود.

چگونه می‌توان از بواسیر در دوران بارداری جلوگیری کرد؟

• از رژیم غذایی سرشار از غذاهای غنی از فیبر مانند سبزیجات و میوه‌ها استفاده کنید.
• مقدار زیادی آب بنوشید تا مدفوع شما نرم و منظم بماند.
• هنگام استفاده از توالت از زور زدن خودداری کنید.
• از نشستن طولانی‌مدت روی توالت خودداری کنید.
• به محض اینکه احساس کردید مدفوع دارید، مدفوع کنید، نه آن را نگه دارید، نه به تاخیر بیندازید.
• تا جایی که می‌توانید ورزش کنید.
• در مورد افزودن مکمل به رژیم غذایی خود که به جلوگیری از یبوست کمک می‌کند، با پزشک مشورت کنید.

خلاصه درباره درمان بواسیر در بارداری
بواسیر در دوران بارداری شایع است. در صورت تشخیص هموروئید فورا به دنبال درمان باشید چون ممکن است بدتر شود.
درمان‌های خانگی زیادی وجود دارد که می‌توانید آن‌ها را امتحان کنید، اما ممکن است به درمان پزشکی هم احتیاج داشته باشید. با پزشک خود در مورد هر گونه درمانی که ممکن است بر بارداری شما تاثیر بگذارد، صحبت کنید.
بعد از زایمان، ممکن است بواسیر، خود به خود و بدون هیچ‌گونه درمان برطرف شود.

سوال : چه عواملی در داشتن یک iui موفق تاثیرگذارند؟

پاسخ : تلقیح داخل رحمی اسپرم یا همان iui یکی از روش های کمک باروری است که در زوج های نابارور استفاده میشود. در روش iui مسیر رسیدن اسپرم به تخمک کوتاه میشود به این خاطر که اسپرم ها از طریق کاتتر به داخل حفره رحم تزریق میشوند.
یکی از عوامل تاثیر گذار بر موفقیت iui کیفیت اسپرم است، کیفیت اسپرم ها را از طریق سانتریفیوژ و عملیاتی به نام شستشو اسپرم افزایش می‌یابد.
مهمترین عامل تاثیر گذار روی موفقیت iui سن خانم است مثل بارداری طبیعی اگر سن خانم افزایش یابد احتمال بارداری و تولد نوزاد سالم کاهش می یابد به خاطر همین سن زیر 35 سال ایده ال ترین سن جهت انجام iui است که در این صورت احتمال موفقیت در هر سیکل 15 تا 20 درصد است.
عامل دیگر عدم وجود اختلالات شدید فاکتورهای مردانه است و زوجین مبتلا به ناباروری با فاکتور خفیف مردانه میتوانند از iui  بهرمند شوند.
یکی دیگر از عوامل تاثیرگذار باز بودن لوله های رحمی است و خوشبختانه اگر یکی از لوله های رحمی هم باز باشد امکان بارداری با iui وجود دارد. از دیگر عوامل موثر در موفقیت iui: داروهایی هستند که برای تحریک تخمک گذاری استفاده میشوند. رشد چند فولیکول به این دلیل که تخمک های بیشتری برای لقاح در دسترس هستند. استفاده از اسپزم تازه و تکرار iui حداقل 3 تا 4 بار و در آخر اینکه اصلاح سبک زندگی، مصرف غذای سالم، انجام ورزش و پرهیز از مصرف الکل و دخانیات هستند.

برای آگاهی بیشتر از عوامل موثر در موفقیت iui به سراغ دکتر لاله صادقی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر لاله صادقی یا دریافت نوبت از مطب دکتر لاله صادقی کلیک کنید.

تلقیح داخل رحمی اسپرم یا IUI به عنوان یکی از روش های کمک باروری جهت درمان ناباروری مورد استفاده قرار می گیرد. در IUI، مسیر دسترسی اسپرم به تخمک کوتاه تر می شود، زیرا دیگر لازم نیست اسپرم مسیر واژن و دهانه رحم را طی کند تا به تخمک برسد و مستقیما در داخل حفره رحم قرار داده می شود.

کیفیت اسپرم در نمونه مایع منی تهیه شده که باید به داخل رحم انتقال یابد، بسیار حائز اهمیت است. کیفیت اسپرم را می توان با عملیاتی به نام شست و شوی اسپرم افزایش داد. میزان تولد نوزاد زنده در هر چرخه آی یو آی، بین 5 تا 15 درصد است. اما میزان IUI موفق گزارش شده در تحقیقات مختلف کاملاً متفاوت است. مثلا در برخی مطالعات این عدد 8 درصد و در برخی 20 درصد گزارش شده است.

عوامل متعددی مانند استفاده از داروهای محرک تخمک گذاری، سن خانم، عدم انسداد لوله های رحمی، شرایط مساعد لانه گزینی، تعداد دفعات تکرار IUI و … در موفقیت آی یو آی موثر هستند. مطالعات متعدد نشان می دهند که در 90-95٪ موارد، IUI موفق طی 3-4 مرتبه تلاش و تکرار فرآیند ای یو ای اتفاق می افتد. در این مطلب سعی داریم عوامل تاثیرگذار در افزایش شانس موفقیت IUI را بررسی نماییم.

عوامل تاثیرگذار در موفقیت IUI

سن

مهمترین عامل در IUI موفق، سن است. در روش ای یو ای همانند بارداری طبیعی، به دلیل کاهش کیفیت تخمک با افزایش سن، احتمال باردار شدن و تولد نوزاد سالم کاهش می یابد. اکثر متخصصان باروری، انجام IUI را در سنین بالاتر از 40 سال توصیه نمی کنند. ایده آل ترین سن برای انجام ای یو ای در زنان، زیر 35 سال است؛ چرا که در این سن در هر سیکل قاعدگی 15-20٪ شانس موفقیت برای IUI وجود دارد. این در حالی است که شانس IUI موفق در زنان 35-40 ساله، حدود 10٪ و در زنان بالای 40 سال، فقط 5٪ یا کمتر است.

عدم وجود مشکلات مربوط به تخمک گذاری

از هر 10 زن یک نفر دارای مشکلات تخمک گذاری است و با اختلالاتی مانند تنبلی تخمدان یا سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) مواجه است. این افراد معمولا قاعدگی هایی با فواصل زیاد یا نامنظم دارند. پس از بررسی های انجام شده مشخص شده است که PCOS یا سندرم تخمدان پلی کیستیک شایع ترین اختلال تخمک گذاری است. این زنان اغلب برای درمان ناباروری خود به داروهایی مانند لتروزول، کلومیفن یا گنادوتروپین ها نیاز دارند.

IUI در افراد مبتلا به تخمدان پلی کیستیک تنها در صورتی موفق خواهد بود که خانم تخمک گذاری داشته باشد. انجام IUI به همراه دارو، اندکی تاثیر مثبت در میزان لقاح ایجاد می کند، به خصوص اگر اختلال جزئی در کیفیت اسپرم وجود داشته باشد؛ یعنی اسپرم ضعیف باشد و حرکت اسپرم ایده آل نباشد.

عدم وجود اختلالات شدید در فاکتورهای مردانه

زوجین مبتلا به ناباروری با فاکتور مردانه خفیف می توانند از IUI برای درمان ناباروری بهره ببرند، اما این روش برای مردان با مشکلات شدید در کیفیت اسپرم مناسب نیست، زیرا IUI فقط تسهیل کننده بارداری طبیعی است. درست است که در IUI اسپرم در رحم قرار می گیرد، اما برای باروری تخمک باید حرکت کند و خودش را به تخمک برساند. اگر تعداد اسپرم مرد خیلی کم باشد یا اسپرم ضعیف باشد، احتمال اینکه اسپرم به خودی خود به تخمک برسد بسیار کم است.

در بیشتر موارد، پزشک IVF یا ICSI را برای درمان ناباروری شدید به علت اسپرم ضعیف، در مردان توصیه می کند. اگر هیچ اسپرمی در انزال وجود نداشته باشد، حتی ممکن است جراحی برای بازیابی اسپرم از داخل بیضه انجام شود. به طور کلی IUI به بیماران با کمتر از 7 میلیون اسپرم متحرک توصیه نمی شود. محققان دریافتند میزان بارداری در زوجینی که تعداد اسپرم متحرک آن ها پس از شستشو حداقل 9 میلیون عدد است، در هر سیکل IUI، 9/16 درصد است. این میزان برای تعداد اسپرم بالاتر، تغییری نمی کند اما برای بیماران با تعداد اسپرم کمتر از 9 میلیون، میزان IUI موفق به طور پیوسته کاهش می یابد.

باز بودن لوله های رحمی (فالوپ)

خوشبختانه برای وقوع بارداری، باز بودن حتی یک لوله رحمی کافی است. اگر یک لوله مسدود شده و تنها یک لوله باز باشد، بارداری هنوز هم ممکن است اتفاق بیفتد؛ گرچه نرخ بارداری بر اساس محل انسداد در لوله رحم ممکن است متفاوت باشد. نرخ بارداری در زنانی که در قسمت دیستال (نزدیکترین قسمت به تخمدان) انسداد دارند حدود 4/7 % و در زنانی که در قسمت پروگزیمال (نزدیک به رحم) دچار انسداد هستند، حدود 87/21 % است.

افزایش تعداد فولیکول ها

هدف از تحریک تخمدان با داروها، تولید فولیکول های بیشتر است تا تخمک بیشتری برای لقاح در دسترس باشد تا بدین صورت، احتمال بارداری در آن ماه افزایش یابد. تحریک تخمدان با دارو، یک فرآیند کنترل شده برای دستیابی به تخمک های بیشتر است. لازم به ذکر است که هدف از تحریک تخمدان، رسیدن به بارداری چند قلویی نیست، بلکه افزایش احتمال بارداری است. در کل بارداری تک قلویی خطر کمتری برای مادر و جنین دارد زیرا رحم یک زن برای پرورش یک جنین طراحی شده است؛ بنابراین، هدف بیشتر پزشکان ناباروری، هدیه یک بارداری تک قلویی به زوجین است. اکثر زنانی که در چرخه دارویی ای یو ای قرار می گیرند و دارای ۴ فولیکول یا بیشتر باشند، مجاز به انجام IUI نخواهند بود.

 نوع دارو

بیشتر چرخه های IUI با تجویز داروهای درمان ناباروری همراه است تا تخمدان را برای تولید تخمک اضافی تحریک کنند.

سه داروی اصلی مورد استفاده در چرخه دارویی IUI عبارتند از: کلومید یا همان کلومیفن، لتروزول و گنادوتروپین. کلومید و لتروزول هر دو داروی خوراکی هستند که به مغز پیام می دهند تا به تخمدان ها سیگنال های قویتری برای تخمک گذاری ارسال کنند، در حالی که گنادوتروپین یک داروی تزریقی است و مستقیماً روی تخمدان تاثیر می گذارد تا فولیکول های بیشتری تولید کند. توجه به این نکته مهم است که گرچه کلومید و لتروزول شانس مشابهی در تولد یک نوزاد زنده دارند، اما لتروزول به طور کلی عوارض جانبی کمتری داشته و مهمتر از همه، میزان تولد نوزاد زنده را افزایش می دهد.

استفاده از اسپرم تازه

در تکنیک آی یو آی می توان هم از اسپرم تازه و هم از اسپرم فریز شده استفاده کرد، اما بهتر است از اسپرم تازه استفاده کرد زیرا انتظار می رود اسپرم در روند ذوب شدن از بین برود. اسپرم های تازه شسته شده حدود 24-36 ساعت زنده می مانند در حالی که اسپرم های ذوب شده و شسته شده فقط 12-24 ساعت عمر دارند. در یک مطالعه مقایسه ای، میزان وقوع بارداری در روش IUI با استفاده از اسپرم تازه در مقایسه با اسپرم منجمد، بعد از یک چرخه 2/21 % در مقابل 8/15 % بود. این آمار در 3 دوره تکرار آی یو آی، به 48٪ در اسپرم تازه در مقابل 22٪ در اسپرم منجمد رسید.

استفاده از اسپرم تازه در مواردی با محدودیت مواجه است زیرا همواره در دسترس نیست؛ به طور مثال در زوجینی که از یکدیگر فاصله جغرافیایی دارند، مردانی که دارای اسپرم ضعیف هستند و پس از درمان به صورت موقتی اسپرم های سلامت دارند، استفاده کنندگان از اسپرم های اهدایی و مردانی که به علت مصرف داروی خاص در آینده یا شیمی درمانی مجبور به فریز اسپرم هستند، استفاده از اسپرم فریز شده تنها گزینه خواهد بود.

تکرار ای یو ای

در بارداری طبیعی، توصیه می شود بیش از 6 ماه تا یک سال برای بارداری تلاش شود و این تکرار است که موفقیت را تضمین می کند. این موضوع تا حدی در مورد IUI نیز صادق است. آمار نشان می دهد که بیشتر بارداری هایی که با روش IUI حاصل می شوند، در سه تا چهار چرخه تکرار IUI اتفاق می افتند. طی یک پژوهش انجام شده، 88٪ از کل عمل های IUI موفق در سه دوره و 95٪ در چهار دوره اتفاق می افتند. در صورتی که بعد از ۳ یا ۴ مرتبه تکرار این روش، IUI موفق نبود، بهتر است به استفاده از روش آی وی اف (IVF) فکر شود.

دیگر اقدامات موثر در موفقیت IUI

همانطور که گفته شد، عواملی مانند سن، کیفیت تخمک و کیفیت اسپرم در داشتن IUI موفق بسیار مهم هستند. همچنین دریافتیم که مصرف دارو در سیکل ای یو ای می تواند تعداد تخمک ها را افزایش داده و میزان موفقیت IUI را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.

علاوه بر این موارد، اقدامات جزئی دیگری وجود دارند که گمان می رود ممکن است در موفقیت IUI نقش داشته باشند؛ به طور مثال بیشتر متخصصان باروری توصیه می کنند که بیمار بلافاصله پس از انجام تلقیح، پشت خود را صاف نگه دارد. تحقیقات نشان داده اند که احتمال بارداری در زنانی که تا پانزده دقیقه بعد از تلقیح دراز می کشند 10٪ بیشتر از کسانی است که بلافاصله از حالت خوابیده برمی‎خیزند. تغییر در سبک زندگی نیز از بهترین راهکار ها در درمان ناباروری است.

اگر به تازگی نوزادی به دنیا آورده‌اید و تب پس از زایمان را تجربه می‌کنید، باید بدانید که تب پس از زایمان، شایع است و می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد.
تب خفیف معمولا جای نگرانی ندارد و خود به خود برطرف می‌شود. گر چه تب ممکن است نشانه عفونت، یا عارضه جدی‌تری باشد که بررسی آن ضروری است.

در این مقاله می‌خوانید:

• علت تب بعد از زایمان چیست؟
• چه موقع برای تب بعد از زایمان به پزشک مراجعه کنیم؟
• درمان‌های دارویی تب پس از زایمان
• جلوگیری از عوارض بعد از زایمان
• نتیجه نهایی

علت تب بعد از زایمان چیست؟
علل شایع تب بعد از زایمان عبارتند از:

1- عفونت بعد از سزارین
در صورت سزارین احتمال بیشتری برای تب بعد از بارداری وجود دارد.
اگر محل برش عفونی شود، تب بعد از سزارین رخ می‌دهد. در مورد نحوه مراقبت از محل برش با پزشک خود مشورت کنید. علائم عفونت عبارتند از:

• قرمزی یا تورم در محل برش
• چرک یا مایعی که از محل برش خارج می‌شود
• خونریزی، یا باز شدن محل برش
• درد شدید معده
• درد شدید در محل برش
• ادرار دردناک
• ترشحات بدبو از واژن

2- اندومتریت
اندومتریت، یک عفونت داخلی رحم است. این عفونت شایع می‌تواند منجر به تب بعد از زایمان شود. اگر اندومتریت دارید، ممکن است 2 تا 3 روز پس از زایمان تب داشته باشید. این نوع عفونت می‌تواند به دلایل زیادی رخ دهد:

• زایمان سزارین
  

  اندومتریت، یک عفونت داخلی رحم است. این عفونت شایع می‌تواند منجر به تب بعد از زایمان شود. اگر اندومتریت دارید، ممکن است 2 تا 3 روز پس از زایمان تب داشته باشید.

• زایمان طولانی
• برداشتن جفت با دست بعد از زایمان
• مدفوع کودک در داخل رحم
• زایمان فورسپس (از انبر برای هدایت سر نوزاد در کانال زایمان استفاده می‌شود)، یا استفاده از وسایل دیگر
• پارگی طولانی‌مدت غشاها
• عفونت‌های واژینال
• دیابت بارداری
• زایمان زودرس

همراه با تب پس از زایمان، ممکن است علائم دیگری از اندومتریت داشته باشید:

• لرز
• خونریزی واژینال
• زخم زیر شکم یا حساس شدن این ناحیه
• درد در ناحیه زیر شکم
• ترشحات بدبو از واژن
• اگر قطعاتی از جفت در رحم باقی بماند، عفونت رحم هم ممکن است رخ دهد

3- ماستیت
ماستیت، یک عفونت در بافت پستان است که ممکن است آن را در دوران شیردهی داشته باشید، یا نه.
مجاری یا لوله‌های شیر، شیر را از غده سینه به نوک سینه منتقل می‌کنند. اگر یکی از این مجاری مسدود شود، شیر در سینه جمع شده و باعث التهاب می‌شود که نتیجه آن ماستیت، یا ورم پستان است.
علائم رایج ورم پستان عبارتند از:

• التهاب یا تورم و قرمزی
• درد و حساسیت
• خستگی
• سردرد
• رگه‌های قرمز روی سینه‌ها
• توده‌های دردناک در سینه
• علائمی شبیه آنفولانزا

همچنین ممکن است هنگام شروع تولید شیر، تب خفیفی داشته باشید که به این دلیل اتفاق می‌افتد که ممکن است سینه‌ها بیش از حد متورم شوند. تورم و تب معمولا در عرض 24 ساعت برطرف می‌شود.
هنگامی که نوک سینه دچار ترک‌خوردگی یا سوزش می‌شود، گاهی اوقات باکتری‌ها می‌توانند وارد بافت پستان و منجر به عفونت و تب شوند.

4- عفونت مجاری ادراری
عفونت مجاری ادراری (UTI) به طور کلی شایع است و یکی از علل شایع تب بعد از زایمان به شمار می‌رود.
باکتری‌های روی پوست می‌توانند در هنگام تولد، وارد مجاری ادراری و باعث عفونت ادراری همراه با تب شوند.
اگر کاتتر (لوله) در مثانه قرار داده شود تا فشار را در طول و بعد از زایمان کاهش دهد، احتمالا دچار عفونت ادراری می‌شوید.

یک مطالعه در سال 2019 میلادی نشان داد زنانی که آنتی‌بیوتیک آزیترومایسین را بعد از سزارین مصرف کردند، کمتر دچار تب پس از زایمان شدند، بنابراین از پزشک خود بپرسید که آیا آنتی‌بیوتیک آزیترومایسین برای شما مناسب است، یا نه.

طبیعی است که هنگام ادرار کردن پس از زایمان احساس سوزش و درد کنید. اگر عفونت مجاری ادراری (UTI) دارید، ممکن است تب و علائم دیگری داشته باشید که عبارتند از:

• لرز
• درد پایین کمر
• درد پهلو
• ادامه ادرار دردناک
• تکرر ادرار
• احساس خالی نشدن مثانه
• علل دیگر تب پس از زایمان
• در بدن شما بعد از زایمان باید بهبودی‌های زیادی صورت بگیرد. مثلا ممکن است بعد از اپیزیاتومی به بخیه نیاز داشته باشید.
• با التیام بدنتان ممکن است به تب خفیف بعد از زایمان مبتلا شوید.

چه موقع برای تب بعد از زایمان به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر تب بعد از زایمان دارید، آن را نادیده نگیرید، فورا به پزشک خود اطلاع دهید. تب می‌تواند نشانه این باشد که چیزی در بدن شما درست نیست.
در صورت بروز این علائم هم با پزشک تماس بگیرید:

• تب بالاتر از 38درجه سانتی‌گراد
• درد یا تورم پا
• درد شدید معده
• خونریزی واژینال که باعث خیس شدن یک پد در عرض یک ساعت می‌شود
• خونریزی که دارای لخته‌های بزرگ است
• خونریزی از محل برش

درمان‌های دارویی تب بعد از زایمان
اگر عفونت مجاری ادراری، اندومتریت یا ماستیت دارید، برای جلوگیری از عوارض جدی به درمان پزشکی که معمولا آنتی‌بیوتیک است، نیاز دارید.
پزشک را بلافاصله در مورد تب بعد از زایمان و سایر علائم مطلع کنید.
در صورت عدم درمان فوری، عفونت‌ها می‌توانند گسترش یابند، یا منجر به سایر مشکلات سلامتی شوند.
تب بعد از زایمان به دلیل عفونت‌های جدی‌تر در داخل بدن ممکن است به تزریق آنتی‌بیوتیک و اقامت کوتاه‌مدت در بیمارستان نیاز داشته باشد.

جلوگیری از عوارض بعد از زایمان
در بیشتر موارد، تب خفیف پس از زایمان به خودی خود برطرف می‌شود. با جلوگیری از عفونت می‌توانید از بروز تب جلوگیری کنید. اما مهم نیست که چقدر مراقب باشید، همیشه نمی‌توانید از عفونت جلوگیری کنید.
اگر زایمان سزارین دارید، تمام داروهایتان را مصرف کنید و محل برش را تمیز نگه دارید.
یک مطالعه در سال 2019 میلادی نشان داد زنانی که آنتی‌بیوتیک آزیترومایسین را بعد از سزارین به صورت برنامه‌ریزی شده مصرف کردند، کمتر دچار تب پس از زایمان شدند، بنابراین از پزشک خود بپرسید که آیا آنتی‌بیوتیک آزیترومایسین برای شما مناسب است، یا نه.
راه های دیگر برای جلوگیری از عفونت و تب بعد از زایمان عبارتند از:

• تعویض بانداژ در دفعات توصیه‌شده توسط پزشک
• شستن نوک سینه‌ها قبل و بعد از شیردهی به نوزاد
• اگر نوزاد از شیر شما تغذیه نمی‌کند اما سینه‌هایتان شیر دارد، برای تسکین، شیر را بدوشید
• استفاده از بسته‌های سرد روی سینه‌هایتان

مسکن‌های بدون نسخه که در دوران شیردهی بی‌خطر هستند، عبارتند از:

• استامینوفن (تیلنول)
• ایبوپروفن

نتیجه نهایی
تب پس از زایمان شایع است و می‌تواند به دلایل زیادی رخ دهد. در موارد نادر، تب بعد از زایمان ممکن است نشانه یک مشکل سلامتی مانند عفونت باشد که در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به عوارض سلامتی شود.
در صورت داشتن تب، یا علائم دیگر با پزشک مشورت کنید.

پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی هم پاسخگوی سئوالات شما هستند.

سوال : چقدر ویروس کرونا می‌تواند برای زنان باردار و جنین آن‌ها خطرناک باشد؟

پاسخ : در مورد تاثیر کرونا در بارداری این نکته را بگویم که در مجموع بیماری کرونا، بیماری شدیدی نیست ولی اگر خانم باردار مبتلا شود نسبت به جمعیت معمول بیماری اش شدیدتر است. همچنین میتواند باعث زایمان زودرس و عوارض بعد از بارداری شود به همین خاطر خانم باردار و افرادی که با او در ارتباط هستند باید پروتکل ها را به دقت رعایت کنند و حتما واکسینه شوند.
چه افرادی بیشتر در معرض خطر هستند؟

• خانم بارداری که بیماری زمینه ای داشته باشد
• سن بالای 25 سال داشته باشد
• در محیطی کار یا زندگی کند که فاصله ی افراد بیشتر از 2 متر نیست
• در محیطی کار یا زندگی کند که شیوع کرونا بالاست
• در محیطی کار یا زندگی کند که شیوع واکسیناسیون پایین است
• جزو نژادی باشد که بیماری در آن ها واکنش شدیدتری دارد

برای آگاهی بیشتر از خطرات ویروس کرونا در بارداری به سراغ دکتر سها میررضا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سها میررضا یا دریافت نوبت از مطب دکتر سها میررضا کلیک کنید.

تاثیر کرونا بر بارداری

آنفولانزا یکی از بیماری هایی است که از دیرباز باعث ایجاد نگرانی و بروز مشکلاتی در زنان باردار بوده و طی سال های اخیر در پی شیوع انواع پر خطر ویروس های ایجاد کننده آنفولانزا، انجام واکسیناسیون برای خانم هایی که در هر سنی از بارداری هستند، اجباری شده است زیرا ابتلا به این بیماری ممکن است سلامتی جنین را تحت تاثیر قرار دهد.

ویروس کرونا یا covid-19، ویروس جدیدی از خانواده ویروس های ایجاد کننده آنفولانزا می باشد و همچنین نحوه انتقال، دوره کمون و ماندگاری این ویروس متفاوت از سایر ویروس های هم خانواده می باشد و باید به درستی در جهت پیشگیری از ابتلا به آن اقدام کرد.

اینکه آیا زنان باردار نسبت به سایر افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این ویروس یا ابتلا به انواع شدید تر بیماری هستند هنوز کاملا مشخص نیست اما به دلیل تغییراتی که در شرایط جسمی و سیستم ایمنی زنان باردار به وجود می آید، همانطور که در مورد سایر ویروس های خطرناک آنفولانزا مثلSARS و MERS دیده شده است، ممکن است نسبت به جمعیت عمومی نوع شدید تری از بیماری در زنان باردار دیده شود. همچنین تب بالا در سه ماهه اول بارداری ممکن است خطر ساز باشد و در مورد سایر آنفولانزا ها مرده زایی، سقط جنین و زایمان زودرس دیده شده است، اما نکته دلگرم کننده در مورد این ویروس این است میزان کشندگی آن نسبت به سایر ویروس هایی که به طور مشابه انتشار جهانی پیدا کردند بسیار کم و در حد 2% (نسبت به 30%-50% در بعضی انواع) بوده و پیشگیری از ابتلا به این ویروس بسیار ساده است.

روش های های پیشگیری از کرونا

یکی از اصلی ترین روش های پیشگیری از کرونا استفاده از ماسک می باشد که البته برای افراد سالم فایده ای ندارد و تنها برای جلوگیری از انتشار قطرات تنفسی حاوی ویروس از دهان و بینی فرد مبتلا در هوا می باشد. برای مثال در مکان هایی مانند مترو که فاصله افراد از هم کم می باشد و احتمال قرار گرفتن در معرض قطرات تنفسی حاصل از عطسه و سرفه، زیاد می باشد استفاده از ماسک توصیه می گردد. لازم به ذکر است که از ماسک فقط برای یک بار و تا زمانی که مرطوب نشده می توان استفاده کرد.
همچنین عدم تردد در اماکن شلوغ و دربسته مانند سینما، رستوران، مترو، تجمعات و… که تهویه خوبی ندارند نیز در پیشگیری از ابتلا به این ویروس بسیار مهم و مؤثر می باشد.
از آن جایی که ماندگاری این ویروس حتی به چند روز میرسد بنابراین امکان انتقال از آن از سطوح آلوده، اسکناس، تلفن و هر وسیله دیگری که ممکن است آلوده به ویروس شده باشد وجود دارد. پس بهترین و ساده ترین راه پیشگیری از کرونا شستشوی مکرر دست ها با آب و صابون می باشد.
همچنین توصیه می شود از دست زدن به صورت، بینی و چشم ها بپرهیزید، زیرا حتی در صورت شست و شوی مداوم دست ها ممکن است در اثر تماس با سطوح آلوده باعث انتقال ویروس به بدن خود شوید.

انتقال ویروس از مادر به جنین حین زایمان

در مطالعات محدودی که در دسترس است تا کنون موردی از ابتلای جنین، مایع آمنیوتیک درون رحم یا نوزاد در مادران باردار مبتلا به ویروس Covid-19 دیده نشده است.

سوال : برای بررسی سلامت جنین چه اقداماتی لازم است؟

پاسخ : ما برای ارزیابی سلامت جنین در دو برهه جنین را بررسی میکنیم.
یکی بعد از سه ماه اول هست که در یک بازه بین 11 تا 20 هفتگی که قسمت اول ارزیابی شامل سونوگرافی و آزمایش خون از مادر است تا اختلالات کروموزومی را در جنین رد کنیم و اگر شرح حال بارداری نکته ای نداشته باشد و آزمایش های مرحله اول نرمال باشد یک سونوگرافی در فاصله 18 تا 20 هفتگی انجام میشود برای ارزیابی ارگان های جنین و اگر موردی نداشت ارزیابی دوم زمانی است که جنین قابلیت حیات در خارج از رحم را دارد و وقتی است که مادر با شکایت خاصی از شرایط بارداری یا جنین می‌آید یا خود مادر بیماری زمینه ای دارد یا ما احساس میکنیم که شرایط زندگی جنین در داخل رحم با مشکل برخورد کرده ارزیابی بعدی را انجام میدهیم که با انجام نوار قلب جنین و سونوگرافی است که تصمیم گرفته میشود این حاملگی ادامه پیدا کند یا ختم داده شود.

برای آگاهی بیشتر از بررسی سلامت جنین به سراغ دکتر سها میررضا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سها میررضا یا دریافت نوبت از مطب دکتر سها میررضا کلیک کنید.

از ابتدای بارداری تا پایان آن، معمولاً سه یا چهار سونوگرافی برای کنترل سلامت جنین و مادر انجام می‌شود. سونوگرافی‌های دوران بارداری به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ سونوگرافی‌های معمول که لازم است هر زن بارداری آنها را انجام دهد و سونوگرافی‌‌های تشخیصی و تکمیلی که در صورت لزوم درخواست انجام آن داده می‌شود. به منظور کنترل روند بارداری و رشد جنین، همچنین غربالگری نقص‌های مادرزادی جنین، بهتر است مادر باردار در طول بارداری چند سونوگرافی را انجام دهد.

سونوگرافی‌های معمول

برای کنترل روند بارداری و رشد جنین، همچنین غربالگری نقص‌های مادرزادی جنین، بهتر است مادر باردار در طول بارداری چند بار سونوگرافی انجام دهد. این سونوگرافی‌های معمول در طول بارداری شامل موارد زیر است:

• تشخیص ساک حاملگی

  اولین سونوگرافی در دوران بارداری با هدف تشخیص ساک حاملگی و بررسی احتمال حاملگی خارج از رحم یا حاملگی مولار انجام می‌شود. این سونوگرافی در اوایل بارداری و معمولاً دو یا سه هفته بعد از عقب افتادن عادت ماهانه انجام می‌شود. پزشک در این سونوگرافی، وضعیت شکل‌گیری ساک حاملگی، جنین و همچنین وجود ضربان قلب جنین را بررسی می‌کند.

• سونوگرافی nt

  این سونوگرافی معمولاً طی هفته‌ها‌ی ۱۱ تا ۱۳ بارداری و به عنوان بخشی از غربالگری‌های سه ماهۀ اول انجام می‌شود. در سونوگرافی nt، میزان مایع پشت گردن جنین و ضخامت آن بررسی می‌شود. نتیجۀ این سونوگرافی، احتمال ابتلا به اختلالات کروموزومی مانند سندرم داون و تریزومی ۱۸ را تعیین می‌کند.

• سونوگرافی آنومالی

  سونوگرافی آنومالی معمولاً در سه ماهۀ دوم بارداری و بین هفته‌های ۱۶ تا ۱۸ تجویز می‌شود. در این سونوگرافی جنین برای یافتن هر نوع نقص ساختاری و مشکلات رشد، به دقت بررسی می‌شود. متخصص سونوگرافی، اجزای بدن جنین را برای وجود هر نوع مشکل احتمالی در قلب، شکم، ستون فقرات، صورت و سایر بخش‌ها بررسی می‌کند. همچنین وضعیت جفت و محل قرارگیری آن و بند ناف مورد بررسی قرار می‌گیرد و امکان تعیین جنسیت جنین نیز امکان‌پذیر است.

• آخرین سونوگرافی

  بعد از هفتۀ ۲۸ بارداری یک سونوگرافی دیگر برای بررسی میزان رشد جنین و وزن او به نسبت سن جنین انجام می‌شود. طول استخوان‌های دور سر، ران و دور شکم وزن جنین را تخمین می‌زنند و آن را به نسبت وزن مناسب برای هفتۀ بارداری مقایسه می‌کنند.

سونوگرافی‌های تشخیصی و موارد خاص

در سونوگرافی‌های عادی یا سایر آزمایش‌های دوران بارداری، گاهی موارد خاصی دیده می‌شود که نیازمند بررسی بیشتری است تا نسبت به نبود هر گونه مشکل اطمینان حاصل شود. در این موارد پزشک ممکن است سونوگرافی‌های خاص دیگری را نیز در طول دوران بارداری تجویز کند. برخی از سونوگرافی‌هایی که معمول نیست، اما در صورت وجود مشکل شاید برای زنان باردار تجویز شود شامل موارد زیر است:

• سونوگرافی داپلر

  در هر کدام از مراحل سونوگرافی‌های معمول بارداری، اگر پزشک مشکلی در قلب یا جریان خون جنین احساس کند، برای بررسی دقیق‌تر و تشخیص مشکل، ممکن است سونوگرافی داپلر تجویز کند. پزشک می‌تواند به وسیلۀ سونوگرافی داپلر، جریان خون جنین را با دقت بررسی کند و هر نوع مشکل قلبی و عروقی را در جنین تشخیص دهد. همچنین در صورت وجود مواردی مثل دو یا چندقلویی، رشد غیرطبیعی جنین، بررسی عملکرد جفت، تولید آنتی‌بادی rh منفی در خون مادر، سابقۀ سقط جنین یا از دست دادن نوزاد در بدو تولد نیز ممکن است درخواست سونوگرافی داپلر داده شود.

• اکوکاردیوگرافی قلب

  در سونوگرافی معمول دورۀ بارداری که در سه ماهۀ دوم بارداری انجام می‌‌شود، پزشک ممکن است احتمال وجود مشکل در قلب جنین را تشخیص دهد. در این صورت انجام اکوی قلب جنین تجویز می‌شود. در این سونوگرافی، جریان خون در سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌های جنین به طور دقیق بررسی می‌شود. همچنین در اکوی قلب، مشکلات قلبی جنین مثل وجود حفره در قلب و مشکل در شریان‌های خونی قابل تشخیص است.

• آزمایش پروفایل بیوفیزیکال

  این آزمون در اواخر بارداری انجام می‌شود. در این آزمون سلامت کلی جنین و حرکات او مورد بررسی قرار می گیرد. در بارداری‌های پرخطر نظیر از دست رفتن بارداری‌های قبلی در نیمۀ دوم بارداری، وجود فشار خون بالا، دیابت، عدم رشد جنین در داخل رحم یا مواردی که زایمان به تأخیر افتاده است یا با تشخیص پزشک ممکن است آزمایش پروفایل بیوفیزیکال برای شما تجویز شود. این آزمایش شامل سونوگرافی و تست بدون استرس است. در سونوگرافی مربوطه، وضعیت تنفسی، ماهیچه‌ها و حرکت جنین بررسی و حجم مایع آمنیوتیک اندازه‌گیری می‌شود.

• سونوگرافی سه‌بعدی و چهاربعدی

  در سونوگرافی سه‌بعدی، شما می‌توانید یک تصویر سه‌بعدی از جنین مشاهده کنید و در نهایت عکسی از او را دریافت کنید و در سونوگرافی چهاربعدی، با کنار هم قرار دادن عکس‌ها یک فیلم از حرکات جنین در اختیار شما قرار می‌گیرد. اسکن سه‌بعدی و چهاربعدی به اندازۀ سونوگرافی معمولی امن است. با این حال، انجام آنها صرفاً برای داشتن عکس یا فیلمی از جنین توصیه نمی‌شود. با انجام این کار، شما جنینتان را در معرض سونوگرافی‌های غیرضروری قرار می‌دهید. همین‌طور استفاده از امواج فراصوت برای مدت زمانی بین ۴۵ دقیقه تا یک ساعت، طولانی‌تر از محدودیت‌های ایمنی است و توصیه نمی‌شود. با این حال، این نوع سونوگرافی‌ها اطلاعات بیشتری در مورد تشخیص ناهنجاری‌ها در اختیار پزشک می‌گذارد. از آنجا که این نوع سونوگرافی جزئیات بیشتری را از زوایای مختلف نشان می‌دهد، در تشخیص‌ها به پزشکان کمک می‌کند تا برای برنامه‌ریزی‌های بعد از تولد تصمیم بگیرند.