بارداری و تولد – برگه 44

2023/02/16

درد شکمی در دوران حاملگی

آیا درد شکم در زمان حاملگی طبیعی است؟

درد گهگاهی شکم در حاملگی شکایت شایعی است. هر چند درد شکم در زمان حالگی می تواند مشکلی ایجاد نکند ولی ممکن است نشانه ای از یک عارضه جدی نیز باشد. (درد شدید یا مستمر هیچگاه طبیعی نیست.) در این مقاله شایعترین دلایل درد شکمی در زمان حاملگی توضیح داده می شود. در صورتیکه درد شکمی یا دل پیچه همراه با لکه بینی، خونریزی، تب، لرز، ترشحات مهبلی، احساس غش کردن، ناراحتی هنگام ادرار کردن، تهوع و استفراغ بوده و یا درد بعد از چند دقیقه استراحت از بین نرود باید به پزشک مراجعه کرد.

مشکلات مهمی که درد شکمی ایجاد می کنند

حاملگی خارج رحمی
حاملگی خارج رحمی زمانی اتفاق می افتد که تخمک لقاح یافته در جایی خارج از رحم لانه گزینی کند که این محل معمولاً یکی از لوله های رحمی (لوله های فالوپ) است. این عارضه معمولاً در سه ماه اول حاملگی یا قبل از آنکه حتی بیمار بداند حامله است رخ می دهد. این عارضه در صورتیکه درمان نشود می تواند موجب پارگی لوله رحمی شده و خطر مرگ بدنبال داشته باشد. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر سریعاً به پزشک مراجعه کنید: درد یا حساسیت شکمی و/یا لگنی، لکه بینی یا خونریزی از مهبل (می تواند قرمز یا قهوه ای، کم یا زیاد، و یا مستمر یا متناوب باشد)، دردی که با حرکت یا سرفه کردن بدتر می شود، درد نوک شانه، یا هر علامتی مبنی بر شوک (نبض ضعیف، رنگ پریدگی، بی حالی یا غش).

سقط
خونریزی معمولاً اولین علامت سقط است و پس از آن به فاصله چند ساعت تا چند روز درد شکمی رخ می دهد. خونریزی ممکن است خفیف یا شدید باشد. درد ممکن است بصورت درد های کرامپی بگیرد و ول کند (شبیه به درد های قاعدگی یا اغلب شدیدتر) یا ریتمیک باشد. درد در بعضی از بیماران بصورت کمر درد و در بعضی دیگر بصورت درد مبهم شکمی و یا احساس فشار در لگن احساس می شود. در صورتیکه با این علائم مواجه شدید به پزشک مراجعه کنید. در صورت درد شدید یا خونریزی با حجم زیاد، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

شروع زودرس درد های زایمانی
بروز انقباضات زایمانی که موجب باز شدن و اتساع گردن رحم شود قبل از هفته 37 حاملگی شروع زودرس دردهای زایمان تلقی می شود. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر در سه ماهه دوم یا سوم (قبل از هفته 37 حاملگی) بلافاصله به پزشک مراجعه کنید: افزایش ترشحات مهبلی یا تغییر قوام آن (بویژه اگر آبکی، چسبناک، یا خونی باشد – یا حتی اگر صورتی باشد و کمی به خون آغشته شده باشد)؛ لکه بینی و خونریزی مهبلی، درد شکمی؛ دردهای شبیه به دردهای قاعدگی یا بیش از 4 انقباض در یک ساعت؛ افزایش فشار در ناحیه لگن؛ یا کمر درد بویژه در صورتیکه بیمار سابقه کمر درد نداشته باشد.

پارگی جفت
پارگی جفت به جدا شدن نسبی یا کامل جفت از رحم قبل از بدنیا آمدن کودک اطلاق می شود. علائم پارگی جفت بسیار متغیرند. بعضی اوقات پارگی جفت می تواند سبب خونریزی ناگهانی و واضح شود ولی در بعضی موارد ممکن است در ابتدا خونریزی واضحی وجود نداشته باشد و یا در حد خونریزی خفیف یا لکه بینی باشد. بیمار ممکن است درد رحمی، کمر درد یا انقباضات متعدد داشته و یا رحم منقبض شده و در همان وضعیت بماند (شبیه گرفتگی یا انقباضی که برطرف نمی شود). تحرک جنین نیز ممکن است کم شود. این وضعیت نیازمند مراجعه فوری به پزشک است.

پره اکلامپسی
پره اکلامپسی عارضه ای است که سبب بروز اسپاسم و تغییرات دیگر در عروق خونی شده و می تواند قسمت های مختلفی از بدن از جمله کبد، کلیه، مغز و جفت را تحت تأثیر قرار دهد. تشخیص پره اکلامپسی بر اساس فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار بعد از هفته 20 حاملگی صورت می گیرد. بیمار همچنین ممکن است دجار تورم صورت و پف آلودگی دور چشم ها، تورم در دست ها و تورم شدید یا ناگهانی در پاها و قوزک پا شود. (احتباس آب می تواند سبب افزایش سریع وزن نیز بشود.) در پره اکلامپسی شدید، بیمار ممکن است درد و حساسیت شدید در قسمت فوقانی شکم، سردرد شدید، اختلال دید (نظیر تاری دید یا دیدن نقاط شناور) یا تهوع و استفراغ هم داشته باشد. در صورت بروز علائم پره اکلامپسی مراجعه فوری به پزشک ضروری است.

عفونت ادراری
حاملگی احتمال تمام انواع عفونت ادراری از جمله عفونت کلیه را افزایش می دهد. علائم عفونت مثانه عبارتند از: درد، ناراحتی، یا سوزش در هنگام ادرار کردن؛ ناراحتی لگنی یا درد ناحیه تحتانی شکم (اغلب درست بالای استخوان عانه)؛ احساس نیاز مکرر و غیر قابل کنترل به ادرار کردن، حتی هنگامیکه مقدار بسیار کمی ادرار در مثانه وجود دارد؛ و ادرار کدر یا بد بو. در صورت مشاهده هر یک از این علائم به پزشک مراجعه کنید زیر عفونت مثانه در صورتیکه درمان نشود می تواند سبب عفونت کلیه و زایمان زودرس شود. علائم انتشار عفونت به کلیه ها (که نیازمند مراجعه اورژانس است) عبارتند از: تب بالا (اغلب همراه با لرز و تعریق)؛ درد در ناحیه کمر یا پهلو، درست زیر دنده ها در یک طرف یا بصورت دو طرفه (و احتمالاً در شکم)؛ تهوع و استفراغ؛ و احتمالاً وجود خون در ادرار.

دلایل دیگر
عوامل متعدد دیگری نیز می توانند سبب درد شکمی شوند که ممکن است ارتباطی نیز به حاملگی نداشته باشند. از جمله شایعترین این بیماری ها که معمولاً پزشک ابتدا به آنها توجه می کند مسمومیت غذایی، آپاندیسیت، سنگ کلیه، هپاتیت، بیماری های کیسه صفرا و پانکراتیت (که هر دو معمولاً ناشی از سنگ کیسه صفرا هستند که در حاملگی شایعتر است)، و انسداد روده (که ممکن است ناشی از فشار رحم در حال رشد بر روی روده باشد و در سه ماهه سوم حاملگی محتمل تر است).

شایعترین مشکلات کم اهمیتی که درد شکمی ایجاد می کنند

درد شکمی در زمان حاملگی همیشه نشان دهنده یک مشکل جدی نیست. در زیر تعدادی از شایعترین مشکلاتی که سبب درد شکمی می شوند آورده شده است. توجه داشته باشید که در صورتیکه درد شکمی شدید و یا مستمر باشد باید به پزشک خود مراجعه کنید.

دل پیچه و نفخ
دل پیچه و نفخ در زمان حاملگی بیشتر دیده می شود زیرا هورمون ها و نیز فشار رحم بر روی معده و روده ها سبب کند شدن کار دستگاه هاضمه می شود.

یبوست
یبوست از دیگر عوامل شایع درد شکم در دوران حاملگی است که بر اثر کاهش حرکات روده ای و فشار رحم بر روی راست روده (رکتوم) ایجاد می شود.

درد لیگامان گرد
این درد معمولاً دردی خفیف، ناگهانی و تیز یا مستمر و مبهم است که در هر دو طرف قسمت تحتانی شکم یا بصورت عمقی در کشاله ران احساس می شود و معمولاً در سه ماهه دوم شروع می شود. علت آن کشیده شدن و ضخیم شدن لیگامان هایی است که رحم را در لگن نگه می دارند. درد ممکن است مثل فرو رفتن یک چیز تیز به بدن بخصوص هنگام تغییر ناگهانی وضعیت نظیر بلد شدن از تخت یا از روی صندلی یا هنگام سرفه کردن و غلت زدن در رختخواب باشد. همچنین ممکن است بیمار درد را بصورت یک درد مبهم بعد از فعالیت بدنی روزانه یا راه رفتن زیاد احساس کند. در صورتیکه درد با استراحت باز هم ادامه پیدا کرد با پزشک خود تماس بگیرید.

2023/02/16

پره اکلامپسی (مسمومیت حاملگی)

پره اکلامپسی اختلال پیچیده ای است که حدود 5 تا 8 درصد زنان حامله را درگیر می کند. تشخیص پره اکلامپسی بر فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار (بطور طبیعی پروتئین در ادرار دیده نمی شود) بعد از هفته 20 حاملگی است. این اختلال در بیشتر موارد بعد از هفته 37 حاملگی شروع می شود ولی در هر زمانی از نیمه دوم حاملگی و نیز در زمان زایمان و یا حتی بعد از زایمان (معمولا در 24 تا 48 ساعت اول بعد از زایمان) ممکن است دیده شود. بروز این اختلال قبل از هفته 20 حاملگی نیز در موارد نادری نظیر حاملگی مولار امکان دارد. پره اکلامپسی می تواند حفیف یا شدید باشد و نیز پیشرفت آن ممکن است آهسته یا سریع باشد. تنها راه بهبود بیمار زایمان است.

تأثیر پره اکلامپسی بر سلامت مادر و جنین

هر چه پره اکلامپسی شدید تر باشد و زودتر رخ دهد خطر آن برای مادر و جنین بیشتر است. بیشتر زنانی که دچار پره اکلامپسی می شوند دچار نوع خفیف آن در نزدیکی زمان زایمان می شوند و با مراقبت های مناسب خطری متوجه آنها یا جنینشان نخواهد بود. ولی در موارد شدید، این بیماری می تواند قسمت های مختلف بدن را درگیر کرده و مشکلاتی جدی و حتی خطر مرگ را برای بیمار به همراه داشته باشد. به همین دلیل در صورتیکه پره اکلامپسی شدید بوده و یا بدتر شود بیمار باید زایمان زودرس داشته باشد.

پره اکلامپسی باعت انقباض عروق و در نتیجه افزایش فشار خون و کاهش جریان خون می شود. کاهش جریان خون، بسیاری از اندام ها نظیر کبد، کلیه ها و مغز را تحت تأثیر قرار می دهد. کاهش جریان خون رحم می تواند سبب مشکلاتی نظیر کاهش رشد جنین، کاهش مایع آمنیوتیک، و پارگی جفت شود. بعلاوه، در صورتیکه نیاز به زایمان زودرس باشد جنین ممکن است نارس بدنیا بیاید.

تغییرات عروق خونی ناشی از پره اکلامپسی ممکن است سبب نشت مایع از مویرگ ها شده و در نتیجه باعث تورم یا ادم شود. همچنین نشت مایع از عروق کوچک کلیه ها سبب ورود پروتئین از جریان خون به ادرار می شود. (وجود مقادیر بسیار اندک پروتئین در ادرار طبیعی است ولی اگر از آن بیشتر شود نشان دهنده مشکل است.)

در بعضی موارد نادر، پره اکلامپسی می تواند منجر به بروز حملاتی شود که اکلامپسی خوانده می شود. در واقع پره اکلامپسی به این دلیل به این نام خوانده می شود که می تواند زمینه ای برای بروز اکلامپسی باشد (پیشوند “پره” به معنای “پیش” است). برای تمام زنانی که به پره اکلامپسی مبتلا هستند سولفات منیزیم بعنوان ضد تشنج داده می شود. دلیل این مسئله این است که پیش بینی بروز تشنج بسیار مشکل است، هر چند اغلب قبل از بروز تشنج علائمی نظیر سردرد شدید یا مستمر، تاری دید یا دیدن نقاطی در میدان دید، یا درد شدید در قسمت های بالایی شکم دیده می شود.

حدود 20% زنان مبتلا به پره اکلامپسی شدید دچار وضعیتی بنام سندرم HELLP خواهند شد. نام این سندرم از حروف اول Hemolisis (همولیز: شکسته شدن گلبول های قرمز خون)، Elevated Liver enzymes (بالارفتن آنزیم های کبدی)، و Low Plateletes (کاهش تعداد پلاکت ها – سلول های خونی که وجود آنها برای انعقاد خون ضروری است) گرفته شده است. وجود این بیماری خطر را برای مادر و جنین نسبت به پره اکلامپسی بیشتر می کند. بیماران مبتلا به پره اکلامپسی مرتب از نظر علائم سندرم HELLP آزمایش خون می شوند.

تشخیص پره اکلامپسی

پره اکلامپسی بویژه در مراحل اولیه، اغلب علامت روشنی ندارد. بعلاوه، بعضی از علائم پره اکلامپسی نظیر ورم و افزایش وزن ممکن است شبیه عوارض معمول حاملگی باشند. بنابراین بیماری ممکن است قبل از اینکه در مراقبت های معمول حاملگی که فشار خون و میزان پروتئین ادرار اندازه گیری می شود مشخص شود تشخیص داده نشود. به همین دلیل مراجعه مرتب جهت مراقبت های حاملگی اهمیت دارد.

فشار خون سیستولیک بیشتر از 140 یا دیاستولیک بیشتر از 90 میلی متر جیوه فشار خون بالا تلقی می شود. از آنجا که فشار خون در طول روز نوسان دارد برای اطمینان از بالا بودن، فشار خون باید بیش از یک بار اندازه گیری شود. میزان پروتئین ادرار نیز نوسان دارد بنابراین اگر پزشک بعد از اندازه گیری پروتئین ادرار در یک نوبت، به پره اکلامپسی مشکوک باشد دستور آزمایش اندازه گیری پروتئین ادار 24 ساعته می دهد. در این آزمایش بیمار ادرار 24 ساعت را جمع آوری کرده و آزمایشگاه میزان پروتئین را در ادرار می سنجد.

پره اکلامپسی ممکن است بین زمان های مراجعه و بطور ناگهانی نیز اتفاق بیفتد. بنابراین آگاهی از علائم احتمالی بسیار مهم است. در صورتیکه متوجه تورم در صورت یا پف دور چشم شدید و یا تورم دستها بیشتر از مختصر بود و یا تورم زیاد یا ناگهانی در پاها یا قوزک پا مشاهده کردید بلافاصله با پزشک معالج خود تماس بگیرید. تورم بدلیل احتباس آب (که خود می تواند باعث افزایش وزن شود) رخ می دهد، بنابراین اگر در عرض یک هفته افزایش وزنی بیش از 1.5 کیلوگرم داشتید با پزشک خود تماس بگیرید. البته باید توجه داشت که تمام زنانی که به پره اکلامپسی مبتلا می شوند تورم نخواهند داشت. پره اکلامپسی شدیدتر علائم دیگری را نیز بدنبال خواهد داشت که عبارتند از:

سردرد شدید یا مستمر
تغییرات بینایی شامل دوبینی، تاری دید، دیدن نقاط شناور یا جرقه، حساسیت به نور، یا از دست دادن موقتی دید
درد یا حساسیت شدید در قسمت بالای شکم
تهوع و استفراغ

دلایل پره اکلامپسی

علی رغم تحقیقات وسیعی که انجام شده است، علت اصلی این بیماری هنوز کاملا مشخص نیست. احتمال دارد که دلیل واحدی برای این بیماری وجود نداشته باشد. خصوصیات ژنتیکی، بعضی بیماری های زمینه ای، چگونگی واکنش سیستم ایمنی بیمار به حاملگی، و فاکتورهای دیگر ممکن است در این میان نقش داشته باشند. بیشتر پزشکان بر این باروند که بسیاری از موارد پره اکلامپسی در اوایل حاملگی و قبل از اینکه علائم ظاهر شوند شروع می شوند.

یک نظریه این است که جفت به طرز مناسبی در دیواره رحم قرار نمی گیرد و شریان های این منطقه به اندازه ای که باید متسع نمی شوند، در نتیجه خون کمتری به جفت می رسد. در موارد دیگر، ابتلا به بیماری هایی نظیر فشار خون مزمن یا دیابت می تواند سبب کاهش جریان خون جفت شود. این مسئله می تواند سبب ایجاد زنجیره پیچیده ای از اتفاقات شود که عبارتند از انقباض عروق خونی (که سبب افزایش فشار خون می شود)، تخریب دیواره رگ ها (که سبب تورم و دفع پروتئین از ادرار می شود) و تغییر در انعقاد خون که خود می تواند سبب مشکلاتی دیگر شود.

آیا بالا بودن فشار خون قبل از حاملگی خطر ابتلا به پره اکلامپسی را افزایش می‌دهد؟

بلی. در صورتیکه بیمار قبل از حاملگی یا در طی نیمه اول حالگی فشار خون بالا داشته باشد مبتلا به فشار خون مزمن تلقی شده و باید از نظر فشار خون و همچنین علائم پره اکلامپسی و نیز عوارض دیگر تحت نظر باشد. زنان مبتلا به فشار خون مزمن که دچار پره اکلامپسی می شوند نسبت به زنانی که یکی از این دو عارضه را به تنهایی دارند در معرض خطرات بیشتری قرار دارند.

چه مشکلات دیگری خطر ابتلا به پره اکلامپسی را افزایش می‌دهند؟

بروز پره اکلامپسی برای بار اول، در حاملگی اول شایع تر است. ابتلا به پره اکلامپسی نیز احتمال بروز آن را در حاملگی های بعدی تشدید می کند. هر چه پره اکلامپسی شدیدتر باشد و زودتر اتفاق بیفتد، خطر آن بیشتر است. در واقع، شروع پره اکلامپسی قبل از هفته 30 حاملگی، خطر ابتلا مجدد را تا 40% افزایش می دهد. عوامل خطر دیگر عبارتند از:

فشار خون مزمن (همانطور که در بالا گفته شد)
بعضی از اختلالات انعقادی، دیابت، بیماریهای کلیوی، یا بعضی بیماریهای اتوایمون نظیر لوپوس
سابقه خانوادگی ابتلا به پره اکلامپسی (مادر، خواهر، مادر بزرگ، خاله، عمه)
چاقی (اندکس جرم بدن 30 یا بیشتر)
حاملگی دو قلو یا چند قلو
سن کمتر از 20 سال یا بیشتر از 40 سال

درمان پره اکلامپسی

درمان پره اکلامپسی به شدت بیماری، زمان گذشته از شروع حاملگی، و وضعیت جنین بستگی دارد. بیمار احتمال دارد حداقل برای ارزیابی اولیه و شاید برای بقیه حاملگی در بیمارستان بستری شود. علاوه بر اندازه گیری فشار خون و آزمایش ادرار، آزمایشات خون دیگری ممکن است برای ارزیابی شدت بیماری انجام شود. برای ارزیابی رشد و وضعیت جنین سونوگرافی، بیوفیزیکال پروفایل، و Non-Stress Test نیز انجام می شود.

در صورتیکه بیمار پره اکلامپسی خفیف داشته باشد و در هفته 37 حاملگی یا بعد از آن باشد روند زایمان بوسیله دارو به بیمار القاء می شود (بویژه اگر گردن رحم شروع به اتساع کرده باشد). در صورتیکه علائم دال بر این باشند که جنین ممکن است زایمان طبیعی را تحمل نکند بیمار سزارین خواهد شد.

در صورتیکه بیمار زیر هفته 37 حاملگی باشد و بیماری خفیف بوده و وضعیت بیمار به نظر پایدار برسد و نیز وضعیت جنین خوب باشد ادامه حاملگی امکان پذیر است. در چنین وضعیتی، بیمار ممکن است به خانه فرستاده شده و توصیه به استراحت شود و یا برای استراحت بیشتر و تحت نظر قرار گرفتن در بیمارستان بستری شود. هر چند مطالعات نشان نداده اند که استراحت مطلق سبب بهتر شدن وضعیت مادر و جنین می شود ولی به هر حال فشار خون در وضعیت استراحت پایین تر است. به همین دلیل، بیشتر پزشکان محدودیت فعالیت و استراحت را توصیه می کنند. (استراحت مطلق احتمالاً بدلیل اینکه ممکن است خطر انعقاد خون را افزایش دهد کمک کننده نیست.)

بیمار چه در خانه باشد چه در بیمارستان، تا آخر دوره حاملگی تحت نظر قرار می گیرد. در صورتیکه بیمار در خانه استراحت کند به این معنی است که باید مرتب جهت اندازه گیری فشار خون و آزمایش ادرار و همچنین سونوگرافی و Non-Stress Test به پزشک معالج خود مراجعه کند. همچنین باید روزانه تعداد دفعات ضربه زدن جنین را گزارش کند. چنانچه در هر زمانی علائم نشان دهنده بدتر شدن پره اکلامپسی و یا عدم رشد جنین باشند بیمار مجدداً در بیمارستان بستری شده و احتمالاً باید هر چه زودتر کودک خود را بدنیا آورد.

در صورتیکه پره اکلامپسی شدید باشد بیمار قطعاً باید بقیه دوران حاملگی را در بیمارستان بستری باشد. برای بیمار به منظور جلوگیری از تشنج احتمالی سولفات منیزیم و در صورتیکه فشار خون خیلی بالا باشد داروهای ضد فشار خون تجویز می شود. در صورتیکه حاملگی در هفته 34 یا بیشتر باشد زایمان در بیمار القاء شده و یا سزارین می شود. در صورتیکه سن حاملگی کمتر از 34 هفته باشد جهت کمک به تکامل سریع تر ریه های کودک از داروهای کورتیکواستروئیدی (کورتون) استفاده می شود. در صورتیکه اولین علامت از بدتر شدن پره اکلامپسی (شامل سندرم HELLP یا اکلامپسی) دیده شود و یا رشد جنین متوقف شود صرف نظر از سن حاملگی القاء یا سزارین انجام می گیرد.

بعد از بدنیا آمدن کودک، بیمار تا چند روز در بیمارستان تحت نظر قرار گرفته و از نظر فشار خون و سایر عوارض کنترل می شود. بسیاری از موارد اکلامپسی یا سندرم HELLP بعد از بدنیا آمدن نوزاد و معمولاً در 48 ساعت اول بعد از زایمان اتفاق می افتند. در بیشتر بیماران، بویژه مبتلایان به پره اکلامپسی حفیف، فشار خون ظرف حدوداً یک روز پایین می آید. در موارد شدیدتر فشار خون مدت بیشتری بالا می ماند. به این بیماران برای جلوگیری از تشنج تا 24 ساعت بعد از زایمان از راه وریدی سولفات منیزیم داده می شود. این بیماران ممکن است مجبور باشند تا مدتی از داروهای ضد فشار خون استفاده کنند.

پیشگیری

هیچ راه شناخته شده ای برای پیشگیری از پره اکلامپسی وجود ندارد، هر چند در این زمینه تحقیقاتی در حال انجام است. بعضی مطالعات بدنبال این هستند که شاید مصرف کلسیم بیشتر یا آسپیرین با دوز پایین بتواند در پیشگیری یا درمان پره اکلامپسی کمک کننده باشد ولی نتایج این مطالعات چندان مثبت نبوده و بیشتر متخصصین آنها را بصورت معمول برای زنانی که کمتر در خطر هستند توصیه نمی کنند. در یک مطالعه کوچک نشان داده شد که زنانی که ویتامین های C و E مصرف کرده بودند کمتر دچار پره اکلامپسی شده بودند. در این زمینه مطالعات وسیعی در انگلستان و آمریکا در جریان است. تا زمانیکه راهی برای پیشگیری از این عارضه پیدا شود بهترین کار مراجعه مرتب برای مراقبت های زمان بارداری است.

تفاوت پره اکلامپسی با فشار خون حاملگی

بالا بودن فشار خون بعد از هفته 20 حاملگی بدون وجود پروتئین در ادرار، “فشار خون حاملگی” (بالا بودن فشار خون ناشی از حاملگی) خوانده می شود. در صورتیکه در مراحل بعد پروتئین در ادرار دیده شود تشخیص به پره اکلامپسی تغییر می کند. این وضعیت تقریباً در یک چهارم زنانی که در ابتدا تشخیصشان فشار خون حاملگی است دیده می شود.

احتمال برگشت فشار خون به حالت طبیعی بعد از بدنیا آوردن کودک زیاد است. در صورتیکه فشار خون 3 ماه بعد از زایمان هنوز بالا باشد تشخیص، فشار خون مزمن است. البته این بدان معنا نیست که عامل ایجاد فشار خون مزمن فشار خون حاملگی بوده است بلکه احتمالاً بیمار از قبل به فشار خون مزمن مبتلا بوده و خود اطلاع نداشته و در مراقبت های حاملگی بالا بودن فشار خون تشخیص داده شده است. حاملگی معمولاً باعث کاهش فشار خون در اواخر سه ماهه اول و در طول سه ماهه دوم می شود و به همین دلیل فشار خون مزمن ممکن است موقتاً مخفی شود. بنابراین اگر اولین مراجعه برای مراقبت دوران حاملگی در اواخر سه ماهه اول یا بعد از آن باشد بالا بودن فشار خون ممکن است تا سه ماهه سوم حاملگی تشخیص داده نشود.

2023/02/15

زمان مناسب برای انجام غربالگری سه ماهه اول بارداری و تشخیص ناهنجاری‌ها

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که سونوگرافی غربالگری سه ماهه اول بارداری چه زمانی انجام می‌شود و چه ناهنجاری‌هایی را بررسی می‌کند؟

سوال: سونوگرافی غربالگری سه ماهه اول بارداری چه زمانی انجام می‌شود و چه ناهنجاری‌هایی را بررسی می‌کند؟

پاسخ: برای هر خانم باردار به طور کلی احتمال داشتن فرزندی با نقایص مادرزادی وجود دارد.اگرچه این احتمال خیلی زیاد نیست اما با انجام تست های غربالگری می توان تا حد زیادی به میزان واقعی این احتمال پی برد.

نقایصی که در تست های غربالگری دوران بارداری بررسی می شوند عبارتند از:
اختلالات کروموزومی از قبیل سندرم داون و تریزومی 18 و تریزومی 13.
اختلالات ساختمانی از قبیل نقص لوله عصبی

تست های غربالگری شانس یا احتمال این که جنین یکی از چند بیماری مشخص را داشته باشد نشان می دهد. در واقع این تست به طور یقین نمی تواند به ما بگوید که آیا نوزاد شما مشکل دارد یا نه.اگر نتیجه تست مثبت باشد این بدین معنی است که احتمال وجود نقص بالاتر از دیگران است.به همین خاطر پزشک شما ممکن است برای شما تست‌های تشخیصی انجام دهد تا از بابت سالم بودن جنین مطمئن شود.

برای آگاهی بیشتر از زمان مناسب برای انجام غربالگری سه ماهه اول بارداری و تشخیص ناهنجاری‌ها به سراغ رادیولوژی و سونوگرافی هروی حکیمان رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به رادیولوژی و سونوگرافی هروی حکیمان یا دریافت نوبت از رادیولوژی و سونوگرافی هروی حکیمان کلیک کنید.

غربالگری سه ماه اول بارداری

سونوگرافی NT و آزمایش‌های خون سه ماهۀ اول بارداری که اغلب به طور همزمان انجام می‌شود، غربالگری سه ماهۀ اول بارداری نام دارد. آزمایش‌های غربالگری سه ماهۀ اول معمولاً بین هفته‌های ۱۱ تا ۱۳ انجام می‌شود. غربالگری سه ماهۀ اول این امکان را برای مادر به وجود می‌آورد که هرچه زود‏تر نسبت به مشکلات احتمالی آگاه شود. آزمایش‌های غربالگری تنها ریسک ابتلای جنین به یک اختلال کروموزومی یا ژنتیکی را مشخص می‌کند و به هیچ عنوان به معنی وجود قطعی اختلال نیست. این آزمایش‌ها شامل موارد زیر است:

آزمایش‌های خون سه ماهۀ اول بارداری
سونوگرافی NT

غربالگری سه ماهه اول چگونه انجام می‌شود؟

غربالگری خون شامل خون‌گیری از مادر می‌شود.
این آزمایش کمتر از ۱۰ دقیقه زمان می‌برد.
سپس نمونه خون توسط مامور انجام آزمایش هومکا به آزمایشگاه منتقل می‌شود.
سونوگرافی توسط متخصص سونوگرافی یا پریناتولوژیست انجام می‌گیرد.
سونوگرافی از جنین حدود ۲۰ تا ۴۰ دقیقه زمان می‌برد.
نتیجه غربالگری را می‌توانید پس از یک هفته دریافت کنید و به متخصص زنان ارائه کنید.

غربالگری سه ماه اول چه ناهنجاری‌هایی را بررسی می‌کند؟

پزشک بر اساس سن و نتایج آزمایش خون و هم‌چنین سونوگرافی می‌تواند احتمال وجود یا عدم وجود سندرم داون را ارزیابی کند. نتایج غربالگری سه ماهه اول به صورت مثبت یا منفی و هم‌چنین احتمال خطر نوزاد سندرم داون (مانند ۱ در ۲۵۰) گزارش می‌شود. غربالگری سه ماهه اول تا ۸۵ درصد احتمال ابتلا به سندرم داون را درست تشخیص می‌دهد. حدود ۵ درصد از مادران باردار نتیجه مثبت کاذب دارند که به این معنی است که جواب آزمایش آن‌ها مثبت بوده ولی نوزاد دارای سندرم داون نمی‌باشد.

2023/02/14

زیاد بودن مایع آمنیوتیک (هیدرآمنیوس یا پلی هیدرآمنیوس Hydramnios or Polyhydramnios)

اگر پزشک به شما گفته است که مایع آمنیوتیک شما بیش از حد است خیلی نگران نباشید. بیشتر زنانی که دچار این مشکل هستند کودکانی سالم بدنیا می آورند. ولی در بعضی موارد این مسئله ممکن است علامتی از دیابت و یا مشکلی در جنین باشد.

مایع آمنیوتیک چیست؟

مایع آمنیوتیک ماده ای است که جنین را در کیسه جنین احاطه کرده است. این مایع کارهای مهمی انجام می دهد که عبارتند از:

بعنوان یک ضربه گیر جنین را در مقابل صدمات و بند ناف را در مقابل تحت فشار قرار گرفتن (و در نتیجه اختلال در اکسیژن رسانی به جنین) محافظت می کند.
جنین و رحم را از عفونت محافظت می کند.
بعنوان یک منبع پشتیبان کوتاه مدت از مایعات و مواد غذایی عمل می کند.
به جنین برای تنفس و تحرک کمک می کند.
به تکامل مناسب سیستم های گوارشی، اسکلتی-عضلانی و تنفسی جنین کمک می کند.

مایع آمنیوتیک کجا تولید می شود؟

در طی 16 هفته اول حاملگی، جفت، غشاهای آمنیوتیک، بند ناف، و پوست جنین همگی مایعی تولید می کنند که همزمان با رشد جنین کیسه آمنیوتیک را پر می کند. پس از آن جنین شروع به بلعیدن مایع کرده، مایع از کلیه های جنین گذشته و بصورت ادرار از بدن جنین خارج می شود و این چرخه مجدداً تکرار می شود بطوریکه کل مایع آمنیوتیک هر چند ساعت یک بار از این چرخه عبور می کند. (تعجب نکنید! بله، بیشتر مایع آمنیوتیک در واقع ادرار است). جنین همچنین مقداری مایع از ریه هایش ترشح می کند. مقدار کمی از مایع آمنیوتیک جذب کیسه آمنیوتیک شده و وارد بدن مادر می شود و یا از طریق خون بند ناف به بدن مادر بر می گردد. بنابراین، جنین نقش مهمی در حفظ مقدار مناسب مایع در کیسه آمنیوتیک دارد. زیاد بودن مایع هیدرآمنیوس یا پلی هیدرآمنیوس و کم بودن آن الیگوهیدرآمنیوس خوانده می شود.

تشخیص زیاد بودن مایع آمنیوتیک

رشد سریعتر از طبیعی رحم ممکن است پزشک را به زیاد بودن مایع مشکوک کند. زیاد بودن مایع ممکن است سبب شود مادر حرکات جنین را آنطور که باید در سه ماهه دوم یا سوم حس کند احساس نکند. بیمار ممکن است علائمی نظیر دردهای شکمی (ناشی از فشار زیاد مایع)، نوسان شدید وزن، کمر درد، و ورم شدید پاها و قوزک پا داشته باشد. در صورت وجود این علائم پزشک برای بیمار سونوگرافی تجویز کرده و اندکس مایع آمنیوتیک (Amniotic Fluid Index) را محاسبه می کند. اندکس بالای 25 سانتی متر بیش از حد تلقی می شود. مقدار طبیعی این اندکس در سه ماهه سوم حاملگی 5 تا 25 سانتی متر است.

دلایل افزایش بیش از حد مایع

در بیشتر موارد علت ناشناخته است. در حدود 60% موارد هیچ دلیل خاصی پیدا نمی شود، جنین مشکلی ندارد و مایع خوبخود کم می شود. با این حال بیمار باید همچنان تحت نظر باشد و برای وی تا آخر حاملگی non-stress test و سونوگرافی تجویز شود. همچنین ممکن است به منظور کاهش خطر پارگی زودرس کیسه آب و شروع زایمان زودرس استراحت مطلق تجویز شود.

علل دیگر عبارتند از:

دیابت مادر: در صورتیکه مادر دیابت کنترل نشده داشته باشد ممکن است دچار افزایش بیش از حد مایع گردد. (پلی هیدرآمنیوس در 10% مادران دیابتی و معمولا در سه ماهه سوم تشخیص داده می شود). به همین دلیل معمولا برای مشخص کردن اینکه ممکن است افزایش بیش از حد مایع ناشی از دیابت باشد یک تست گلوکز انجام می شود. این موارد معمولا خفیف بوده و با کنترل دیابت براحتی درمان می شوند.

ماکروزومی یا حاملگی چند قلویی: بزرگ بودن بیش از حد جنین یا حاملگی دوقلویی یا چند قلویی خطر افزایش بیش از حد مایع آمنیوتیک را افزایش می دهد. پلی هیدرآمنیوس بویژه در موارد سندرم انتقال خون دوقلوها محتمل است. در این سندرم قلوی دهنده دارای مایع آمنیوتیک کم و قلوی گیرنده خون دچار افزایش بیش از حد مایع است.

ناهنجاری های جنینی: در بعضی موارد نادر، جنین ممکن است دچار ناهنجاری باشد که سبب می شود مایع را نبلعد در حالیکه کلیه اش ادرار بیشتری از همان مایع کمی که بلعیده تولید می کند. این مسئله ممکن است ناشی از ناهنجاری هایی باشد که بلعیدن را برای جنین مشکل می کنند. از جمله این ناهنجاری ها می توان به تنگی پیلور، شکاف لب یا کام، یا انسداد دستگاه گوارش اشاره کرد. بعضی مشکلات دستگاه عصبی نظیر نواقض لوله عصبی یا هیدروسفالی نیز می توانند مانع بلع نوزاد شوند. در صورت تشخیص پلی هیدآمنیوس پزشک یک سونوگرافی با وضوح بالا و شاید یک آمنیوسنتز انجام می دهد تا جنین را از نظر ناهنجاری ها و اختلالات ژنتیکی کنترل کند.

درمان

در حدود 50% موارد بویژه در موارد خفیف مشکل خودبخود حل می شود. در صورتیکه مایع خیلی زیاد باشد و یا سبب ناراحتی زیادی شود پزشک ممکن است با استفاده از روشی بنام آمنیوسنتز درمانی مقداری از مایع را خارج کند. در این روش پزشک سوزنی را طریق رحم وارد کیسه آمنیوتیک کرده و مقداری از مایع را می کشد. در موارد شدید این کار ممکن است هر هفته و یا حتی بیشتر تکرار شود. در بعضی موارد ممکن است برای کم کردن میزان ادرار جنین از داروهای مهار کننده پروستاگلاندین ها نظیر ایندومتاسین استفاده شود.

تأثیر پلی هیدرآمنیوس بر زایمان

پلی هیدرآمنیوس خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد بنابراین مادر باید تحت نظر باشد. با شروع مراحل زایمان، خارج شدن مقدار زیادی مایع از رحم خطر پارگی جفت (جدا شدن زودرس جفت) یا پرولاپس بند ناف (قرار گرفتن بند ناف در گردن رحم و احتمال تحت فشار قرار گرفتن آن) را افزایش می دهد. هر دو این وضعیت ها کودک را در خطر کمبود اکسیژن قرار داده و ممکن است نیاز به سزارین اورژانس باشد. از آنجا که رحم نیز ممکن است پس از زایمان قادر به منقبض شدن نباشد احتمال خونریزی بعد از زایمان نیز وجود دارد. از این رو پزشک در طول زایمان کاملا مادر را تحت نظر خواهد داشت.

2023/02/14

جراحی‌های ترمیمی واژن و لابیاپلاستی

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که مشکلات واژینال چگونه با جراحی درمان می شود؟

سوال : مشکلات واژینال چگونه با جراحی درمان می شود؟

پاسخ : افتادگی رحم یکی از شایع ترین مشکلاتی می‌باشد که بانوان با آن روبرو هستند، در خصوص آن مهم ترین مسئله این می‌باشد که خیلی‌ها علت ایجاد شدن مشکل را نمی دانند، یا نمی شناسند و یا نمی توانند از بروز آن جلوگیری کنند، بنابراین در بیشتر مواقع زایمان طبیعی، یائسگی و گاهی موارد عفونت‌ها را علت رخ دادن این عارضه می‌دانند. در این بیماری جراحی اولین و آخرین راه حل نیست اما در شرایطی که بیمار در مرحله پیشرفته قرار دارد و دچار مواردی چون بی اختیاری ادرار شده است، چاره ای جز جراحی نیست.

برای آگاهی بیشتر از جراحی‌های ترمیمی واژن و لابیاپلاستی به سراغ دکتر زیبا امیدوار طهرانی، متخصص زنان و زایمان رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر زیبا امیدوار طهرانی، یا دریافت نوبت از کلینیک دکتر زیبا امیدوار طهرانی کلیک کنید.

دکتر زیبا امیدوار طهرانی، متخصص زنان و زایمان

66122847
09385427726

افتادگی رحم چیست؟

رحم شما به طور طبیعی سر جای خود همراه با عضلات، بافت‌ها و رباط‌های گوناگون در لگن قرار دارد. به دلیل زایمان یا وضع حمل سخت و یا دلایلی دیگر، عضلات نگهدارنده رحم ضعیف می‌شوند، همچنین با افزایش سن و از دست رفتن طبیعی هورمون استروژن، رحم می‌تواند به داخل کانال واژن فرو رود و عارضه‌ای به نام افتادگی را ایجاد کند.

دلایل افتادگی رحم

شرایط زیر می‌تواند منجر به افتادگی‌رحم شود:

بارداری/چندقلوزایی با زایمان پیچیده یا طبیعی از طریق واژن
ضعف عضلات لگن با افزایش سن
ضعیف شدن یا از دست رفتن حجم بافت بعد از یائسگی و از دست رفتن استروژن طبیعی
شرایطی که منجر به افزایش فشار در شکم شود؛ مانند سرفه مزمن (با برونشیت و آسم)، تنقیه (با یبوست)، تومورهای لگن (نادر است)، یا تجمع مایع در شکم
افزایش وزن یا چاقی با کشیدگی بیش از اندازه در عضلات لگن
جراحی بزرگ در ناحیۀ لگن که منجر به از دست رفتن محافظت بیشتر می‌شود

مراقبت بعد از عمل افتادگی رحم

می توانید برای کاهش درد بعد از جراحی از داروهای مسکن تجویز شده استفاده کنید. همچنین رعایت سایر موارد مربوط به مراقبتهای بعد از عمل افتادگی رحم که پزشک توصیه کرده ضروری است. این موارد عبارتند از:

جای بخیه ها را تمیز و خشک نگه دارید.
برای بهبود جای زخمها از کرمهای ترمیمی تجویز شده، استفاده کنید.
برای جلوگیری از یبوست و فشار به بخیه ها حتما آب فراوان و سبزیجات فیبردار بخورید.
تا دو هفته نباید چیزهای سنگین بلند کنید یا کارهای سنگین انجام دهید.
به مدت 6 تا 8 هفته نباید رابطه جنسی واژینالی یا مقعدی داشته باشید.
تا زمان بهبودی از ورزشهای سنگین بپرهیزید.

لابیاپلاستی یا عمل جراحی زیبایی واژن چیست؟

لابیاپلاستی یا عمل جراحی زیبایی واژن تکنیک زیباسازی و جوان‌سازی واژن است که برای اصلاح فرم و کاهش اندازه لابیا مینور یا لابیا ماژور به‌کار می‌رود. خانم‌های زیادی هستند که از ظاهر واژن خود راضی نیستند یا احساس خجالت می‌کنند.

لابیاپلاستی عمل زیبایی رایجی در ناحیه واژن است که باعث بهتر و زیباترشدن ظاهر واژن در خانم‌ها شده و اعماد به‌نفس از دست رفته آن‌ها را باز می‌گرداند. گاهی هم پوست اضافی در اطراف لابیا مینور دچار چین خوردگی می‌شود یا حین ورزش، فعالیت‌های جسمی یا رابطه جنسی برای فرد مشکل ایجاد می‌کند. در چنین مواقعی هم عمل زیبایی واژن یا همان لابیاپلاستی توصیه می‌شود.

علل انجام عمل لابیاپلاستی چیست؟

عدم تقارن لابیاها، ظاهر نامناسب، عفونت‌های واژینال و دردناکی ناشی از لابیاهای بزرگ از جمله علل اصلی هستند که خانم‌ها را به سمت عمل جراحی زیبایی واژن سوق می‌دهند. برخی خانم‌ها در کنار لابیاپلاستی عمل‌های زیبایی دیگری هم روی واژن خود انجام می‌دهند مانند تزریق فیلر و چربی به لابیا ماژور که باعث بهبود فرم و برجسته‌سازی واژن و لابیاهای ماژور می‌شود.

علت بزرگی لابیاها چیست؟

فاکتورهای زیادی هستند که باعث بزرگ شدن اندازه لابیاها در واژن می‌شوند مانند:

افزایش سن: تغییرات هورمونی ناشی از پیر شدن و یائسگی باعث نازک و بزرگ شدن بافت لابیا می‌شود به‌طوری‌که لابیا مینور از لابیا ماژور بیرون می‌زند.
تغییر در وزن
ژنتیک
بارداری و زایمان

اقدامات مراقبتی مهم قبل و بعد لابیاپلاستی

مهمترین کاری که قبل لابیاپلاستی باید انجام دهید این است که درباره انتظارات و خواسته‌تان از این عمل جراحی زیبایی حتما با جراح زیبایی خود صحبت کنید. پزشک بعد از شنیدن انتظارات، با بررسی شرایط درباره جزئیات عمل، محل برش‌ها و قابل اجرایی بودن خواسته‌ها با بیمار گفتگو می‌کند. قبل لابیاپلاستی باید آزمایش خون، ادرار و عکس رادیولوژی هم گرفته شوند. به‌علاوه اینکه پزشک دستورات مربوط به لباس مناسب عمل، زمان قطع مصرف مواد غذایی، قطع مصرف داروها و نکات ضروری قبل عمل لابیاپلاستی را هم به بیمار می‌دهد.

جراح بسته به تشخیص پزشکی و شرایط بیمار می‌تواند عمل لابیاپلاستی را به دو روش بیهوشی عمومی یا بی‌حسی موضعی انجام دهد. معمولا برش‌ها در این عمل لابیاپلاستی با لیزر انجام می‌شوند و ممکن است برای بیمار سوند ادراری هم بگذارند.
بعد از عمل لابیاپلاستی، کاتتر ادراری برداشته می‌شود و چند ساعتی طول می‌کشد تا اثرات بیهوشی برطرف شوند (اگر عمل با بی‌حسی موضعی نباشد). جراح ناحیه تحت عمل را از لحاظ خونریزی معاینه و دستورات مراقبتی لازم بعد لابیاپلاستی را تجویز می‌کند.

خطرات و عوارض احتمالی لابیاپلاستی

این عمل زیبایی واژن، خطرات و عوارض بسیار نادری دارد، بخصوص اگر در انتخاب پزشک و جراح متخصص نهایت دقت را رعایت کرده باشید، هرگونه ریسک و عوارض احتمالی لابیاپلاستی به صفر می‌رسند. از جمله عوارض و خطرات احتمالی لابیاپلاستی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

خونریزی
کبودی
برداشتن بیش از اندازه بافت
عفونت
باز شدن زخم
باقی ماندن اسکار زخم
احساس درد مداوم (حین رابطه جنسی)
از دست دادن حس اندام تناسلی در رابطه جنسی

بعد لابیاپلاستی احساس درد طبیعی است؟

لابیاپلاستی نوعی عمل جراحی زیبایی است که طبیعتا با کمی درد و ورم همراه خواهد بود، اما جای نگرانی نیست چرا که درد بعد لابیاپلاستی با مسکن‌های بدون نسخه مثل استامینوفن کنترل می‌شود. درمان‌های خانگی مثل کمپرس سرد یا کیسه یخ راهکار مناسبی برای رفع درد بعد لابیاپلاستی به‌شمار می‌آیند. در صورتی که درد با مصرف مسکن‌ها و روش‌های خانگی بهتر نشد، حتما پزشک‌تان را در جریان بگذارید.

زمان مشاهده نتیجه بعد عمل لابیاپلاستی

درد و تورم اولیه، و تغییر رنگ موقتی نهایتا شش هفته بعد لابیاپلاستی برطرف می‌شوند. دوره نقاهت عمل جراحی لابیاپلاستی بین 4 تا 6 ماه است تا نتیجه عمل کاملا قابل مشاهده باشد.

آیا شستشوی لابیای جراحی شده خطرناک است؟

برای شستشوی این ناحیه بعد لابیاپلاستی نباید از شوینده‌های صابونی استفاده کنید. صرفا شستشو با آب ولرم کافی است. هرگونه مالش ناحیه جراحی شده ممنوع است، و بعد ادرار هم آن قسمت را به آرامی پاک کرده یا خشک کنید. معمولا پزشک داروها یا رژیم غذایی را تجویز می‌کند که از یبوست جلوگیری کنند چرا که فشار و زور زدن حین دفع ممکن است باعث پاره شدن بخیه‌ها شود.

زمان شروع دوباره فعالیت بدنی و فعالیت جنسی بعد لابیاپلاستی

چند روز بعد لابیاپلاستی می‌توانید فعالیت‌های عادی و سبک روزمره را از سر بگیرید. 4 تا 6 هفته بعد لابیاپلاستی نباید کارهای زیر را انجام دهید:

انجام فعالیت‌های ورزشی سنگین
شنا، دوچرخه سواری و دویدن
رابطه جنسی

لابیاپلاستی، قبل یا بعد از بارداری

هرچند انتخاب زمان انجام عمل زیباسازی واژن به خود بیمار بستگی دارد اما معمولا توصیه پزشکان این است که لابیاپلاستی را تا بعد از بارداری و زایمان به تاخیر بیندازید. چرا که بارداری و زایمان باعث بزرگ و شل شدن لابیاها می‌شوند، در این صورت ممکن است مجبور شوند مجدد عمل لابیاپلاستی را انجام دهند.

افتادگی مثانه چیست؟

یکی دیگر از مشکلات واژینالی که خانم‌ها با آن مواجهند افتادگی مثانه است. اندام توخالی در قسمت لگن که محل نگهداری ادرار در بدن محسوب می‌شود. وقتی مثانه پر می‌شود فرد احساس نیاز به دفع ادرار پیدا می‌کند.

در بدن خانم‌ها، دیوار جلویی واژن نقش محافظ مثانه را ایفا می‌کند. این دیواره محافظ به‌خاطر بارداری، زایمان، افزایش سن، و یا عمل‌های جراحی ناحیه لگن مثل هیسترکتومی به‌تدریج ضعیف می‌شود. زمانی که شدت آسیب دیوار واژن زیاد باشد، افتادگی مثانه روی می‌دهد. در این حالت، دیگر محافظت دیوار واژن کافی نیست و مثانه داخل واژن می‌افتد. افتادگی مثانه بیماری شایعی میان زنان است، و در موارد شدید ممکن است مثانه از دهانه واژن هم بیرون بزند.

انواع افتادگی مثانه

افتادگی مثانه یا پرولاپس مثانه بسته به میزان افتادگی مثانه داخل واژن چهار نوع دارد:

افتادگی مثانه درجه 1 یا خفیف: در یان حالت تنها قسمت کوچکی از مثانه داخل واژن می‌افتد.
افتادگی مثانه درجه 2: میزان افتادگی کمی بیشتر است و تا نزدیک دهانه واژن می‌رسد.
افتادگی مثانه درجه 3 یا شدید: در حالت شدید مثانه کامل از دهانه واژن بیرون می‌زند.
افتادگی مثانه درجه 4 یا کامل: در افتادگی درجه 4 مثانه کامل از واژن بیرون می‌زند و با افتادگی سایر اندام‌های ناحیه لگن مثل افتادگی رحم، انتروسل و رکتوسل همراه است.

علل افتادگی مثانه چیست؟

ضعیف شدن عضلات کف لگن که مثانه، پیشاب، رحم و وکتور در آنجا قرار دارند منجر به افتادگی مثانه می‌شود. علل افتادگی مثانه عبارتند از:

بارداری و زایمان طبیعی
افزایش سن
یائسگی
سابقه جراحی‌های لگن
سایر عواملی که به عضلات لگن فشار می‌آورند

مراجعه به پزشک برای درمان افتادگی مثانه

در صورت مشاهده علایم افتادگی مثانه بلافاصله به پزشک مراجعه کنید چرا که افتادگی مثانه در بیشتر موارد با پایین افتادگی سایر اندام‌های داخل لگن از جمله افتادگی رحم همراه می‌شود. به‌همین دلیل، تشخیص و درمان به‌موقع افتادگی مثانه از مشکلات ناشی از ضعیف شدن بافت و عضلات واژن جلوگیری می‌کند. نکته مهم برای درمان افتادگی مثانه انتخاب پزشک مناسب و متخصص است که تجربه کافی و رضایت بیماران را در پرونده داشته باشد. یادتان بماند که افتادگی مثانه خودبه‌خود درمان نمی‌شود و به‌مرور زمان تشدید هم خواهد شد.

جراحی افتادگی مثانه

اگر افتادگی مثانه شدید باشد دیگر روش‌های دارویی و تمرینات ورزشی برای رفع مشکل کافی نیستند. در این صورت، چاره‌ای به غیر از جراحی افتادگی مثانه باقی نمی‌ماند که معمولا از طریق واژن انجام می‌شود. جراح متخصصی را انتخاب کنید که درباره مزایا، عوارض و ریسک احتمالی جراحی افتادگی مثانه برای شما توضیح دهد.

2023/02/14

ترشحات عفونی می تواند به جنین صدمه بزنند

تمام خانم ها دارای ترشحات واژنی هستند. این ترشحات ناشی از وجود باکتریهایی هستند که بی خطر بوده و به پاک کردن ناحیه تناسلی کمک می کند. این ترشحات شیری رنگ و یا بی رنگ و بو هستند. در زمان بارداری، شیر دادن، تخمک گذاری و مقاربت این ترشحات افزایش می یابند. در حقیقت افزایش ترشحات در زمانهای ذکر شده عادی هستند. اما احتمال دارد در اثر تغییر در نحوه رشد باکتریهای واژن، عفونت شدیدی بوجود آید که واژینیت باکتریایی نامیده می شود. ترشحاتی که باعث تغییر رنگ، بو و التهاب در ناحیه تناسلی شده و با سوزش و خارش در ناحیه تناسلی همراه است غیر طبیعی هستند. این ترشحات غلیظ بوده و به رنگ سفید یا خاکستری دیده می شود و باید هرچه سریعتر به پزشک مراجعه شود.

این نوع ترشحات در اثر تغییر محیط واژن حاصـل می شود. بارداری، قند، آنتی بیوتیک ها، عفونتها و وجود دستگاه آی یو دی در رحم عواملـی هستند که باعث بوجـود آمدن واژینیت باکتریایی هستند. این نوع عفونت ها برای خانم های باردار خطرناک هستند و دلیل آن این است که باکتریها راحت می توانند از دهانه رحم عبور کرده خود را به جنین برسانند.

واژینیت باکتریایی همچنین می تواند باعث بروز مسائل دیگری مثل زایمان زودرس و تولد نوزاد کم وزن شود. بنابراین به خانم های باردار توصیه می شود اگر نشانه ای از این نوع عفـونت دارند و قبلاً نیز بدنیا آوردن یک نوزاد نارس را تجـربه کرده اند هـرچه سریعتر به پزشک مراجعـه کنند.

خانم ها باید برای جلوگیری از بروز این مسئله سعی کنند تا ناحیه تناسلی را پاکیزه نگه داشته و از شلوارهای تنگ استفاده نکنند. پس از هر ادرار ناحیه تناسلی را از جلو به سمت عقب با یک دستمـال توالت خشک کنند. برای شستن آلت تناسلی از صابون های معطر استفاده نشود. به هنگام رفتن به حمــام از دوش به جای وان حمـام استفاده کرده و به خانم ها توصیه می شود تا از اسپریهای خوشبو کننده یا دوش واژنی استفاده نکنند

2023/02/13

زنان بارداراز سرخ کردن غذاهاخودداری کنند

بیا نی نی: یک عضو تیم تخصصی مرکز فوق تخصصی درمان ناباروری و سقط مکرر ابن سینا با اشاره به اهمیت تغذیه در دوران بارداری گفت: هدف از رژیم غذایی در دوران بارداری، تأمین نیاز مادر، جنین و کنترل سطح قند خون در این دوره است.

به گزارش سرویس سلامت بیا نی نی، دکتر لادن گیاهی با اشاره به اینکه پایه و اساس تمام توصیه‌های تغذیه‌ای رعایت تعادل، تنوع و اندازه در استفاده از تمام گروه‌های غذایی برای تأمین انرژی و سلامت مادر و رشد و تکامل جنین است، گفت: در تمام طول بارداری مادر و جنین در هر آنچه می‌خورند، می‌نوشند و تنفس می‌کنند با یکدیگر مشترک هستند و به همین علت دوران بارداری و شیردهی از دوره‌های آسیب پذیر زندگی به شمار می‌آید.

وی با بیان اینکه توجه به دریافت پروتئین کافی در دوران بارداری ضروری است، افزود: در صورت عدم دریافت پروتئین کافی از اندوخته پروتئینی در ماهیچه‌ی بدن مادر جهت رشد جنین استفاده خواهد شد.

دکتر گیاهی با اشاره به وزن گیری مطلوب در دوره بارداری گفت: ویژگی‌های ژنتیکی، وضعیت سلامت مادر، فعالیت فیزیکی او، باورهای فرهنگی و وضعیت اجتماعی – اقتصادی از عواملی هستند که با افزایش وزن بارداری ارتباط مستقیم دارد.

وی با بیان اینکه آگاهی از وضعیت وزن قبل از بارداری اولین گام برای تعیین روند وزن گیری بهینه است، عنوان کرد: زنانی که اولین بارداری را تجربه می‌کنند، زنان کمتر از 25 سال سن و زنان دارای سطح تحصیلات ابتدایی، معمولا بیش از حد طبیعی وزن می‌گیرند.

این متخصص تغذیه با اشاره به عوارض افزایش بیش از حد وزن در زنان باردار گفت: در این زنان احتمال ابتلا به دیابت بارداری و تولد نوزاد با وزن بالای 4 کیلوگرم بیشتر می‌شود همچنین احتمال زایمان طبیعی کاهش یافته و موفقیت در شیردهی کامل در این مادران پائین‌تر است.

وی با اشاره به اینکه خطر زایمان زودرس و تولد نوزاد زیر وزن طبیعی از عوارض زنان بارداری است که وزن آنها به اندازه کافی اضافه نشده است، افزود: احتمال ایجاد اختلالات فیزیکی و شناختی و مرگ و میر در نوزادان این مادران بیشتر از سایرین بوده و همچنین احتمال ابتلا به بیماری‌های مزمن نیز در آینده فرزند آنها در بزرگسالی افزایش می‌یابد.

دکتر گیاهی با اشاره به روند افزایش وزن در سه ماهه اول بارداری گفت: افزایش وزن بین 1 تا 2 و حداکثر تا 3 کیلوگرم در این دوره توصیه می‌شود و همچنین افزایش وزن در سه ماهه دوم و سوم حدود 350 تا 450 گرم در هفته است.

وی در ادامه با اشاره به مهمترین نکات در پرهیز غذایی در دوره بارداری گفت: در این دوره تغییرات هورمونی باعث ضعیف تر شدن عملکرد سیستم ایمنی بدن می‌شوند و این امر مبارزه با میکروب‌ها را که ممکن است از طریق غذا وارد شوند دشوارتر می‌کند، بنابراین محافظت در برابر مسمومیت غذایی در دوره بارداری بسیار مهم است.

این متخصص تغذیه با تأکید بر اینکه می بایست مواد غذایی یخ زده در یخچال یا مایکروویو، یخ زدایی شوند، افزود: در این دوره غذاهای دریایی نیمه خام و نیمه پخته را مصرف نکنند و همچنین از مصرف تخم مرغ و گوشت نیمه پخته و خوراکی‌ها و سس‌هایی که از تخم مرغ خام یا نیمه پخته استفاده می‌کنند پرهیز شود.

دکتر گیاهی همچنین با اشاره به توصیه های کاربردی جهت اصلاح الگوی غذایی در دوران بارداری گفت: زنان باردار بهتر است از سرخ کردن غذاها خودداری کرده و در حد امکان آنها را به شکل آب پز، بخارپز و کبابی مصرف کنند.همچنین می بایست مصرف کیک‌های خامه‌ای و دسرهای چرب به یک یا دو بار در ماه و آن هم حجم کم محدود شود.

وی جهت دریافت مواد قندی و نشاسته‌ای بدن نیز توصیه کرد: به جای مصرف قند و شکر به همراه چای از میوه خشک استفاده شود و مصرف دوغ و آب میوه های طبیعی به جای نوشابه‌های گازدار از دیگر الزامات است.

منبع: بیا نی نی

2023/02/13

تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGD/PGT) چیست؟

گاهی کودکان دچار مشکلات ژنتیکی می‌شوند به همین دلیل هم آزمایش ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGD/PGT) ضروری است. اما تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGD/PGT) چیست؟

در این مقاله می‌خوانید:

تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGD/PGT) چیست؟
چند نوع آزمایش ژنتیک قبل از لانه گزینی (PGT) برای جنین وجود دارد؟
چرا آزمایش ژنتیک قبل از لانه گزینی انجام می‌شود؟
آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی برای «آنیوپلوئیدی» (PGT-A)
آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی برای بیماری تک ژنی (PGT-M)
تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی برای بازآرایی ساختاری کروموزوم (PGT-SR)
ریسک‌های تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی
مسائل اخلاقی آزمایش ژنتیکی پیش از لانه گزینی
خلاصه

تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGD/PGT) چیست؟
تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGD/PGT)، جنین‌ها را در طول لقاح آزمایشگاهی (آی وی اف) و قبل از انتقال احتمالی به رحم زن بررسی می‌کند تا طیف وسیعی از مشکلات ژنتیکی که می‌تواند باعث شکست لانه گزینی، سقط جنین و نقص‌های مادرزادی در کودک شود، مورد ارزیابی قرار بگیرد.

جنین شناسان از PGT برای یافتن نقایص ژنتیکی در جنین‌ها در طول آی وی اف استفاده می‌کنند و اگر جنین‌ها مشکل داشته باشند، به رحم زن منتقل نمی‌شوند.

این نقایص ژنتیکی، شامل وجود یک کروموزوم اضافی در جنین (مثل سندرم داون)، اختلالات تک‌ژنی (مثل کم‌خونی سلول داسی‌شکل)، یا تنظیم مجدد ژن‌ها است که می‌تواند به از دست دادن بارداری و نقایص مادرزادی منجر شود.
از سه نوع خاص از PGT استفاده می‌شود، که شناخته‌شده‌ترین تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی (PGD) و غربالگری ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی (PGS) ژنتیکی جنین است.
جنین شناسان از PGT برای یافتن نقایص ژنتیکی در جنین‌ها در طول آی وی اف استفاده می‌کنند و اگر جنین‌ها مشکل داشته باشند، به رحم زن منتقل نمی‌شوند.

چند نوع آزمایش ژنتیک قبل از لانه گزینی (PGT) برای جنین وجود دارد؟
آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی به سه نوع آزمایشی که ممکن است در طول آی وی اف روی جنین انجام شود، اشاره می‌کند که عبارتند از:

غربالگری ژنتیکی قبل از لانه گزینی برای تعداد غیرطبیعی کروموزوم (PGT-A)
آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی برای بیماری تک‌ژنی (انفرادی) (PGT-M)
بازآرایی ساختاری آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی (PGT-SR) برای بررسی ترتیب نادرست کروموزومی

چرا آزمایش ژنتیک قبل از لانه گزینی انجام می‌شود؟
متخصصان باروری این آزمایش‌ها را به دو دلیل مهم انجام می‌دهند. اول این‌که مشخص شود که آیا جنین‌ها دارای ناهنجاری‌های ژنتیکی هستند یا نه. ناهنجاری‌های ژنتیکی باعث لانه‌گزینی ناموفق و سقط جنین و در نتیجه آی وی اف ناموفق می‌شوند.
دومین دلیل این آزمایش‌ها شناسایی جنین‌هایی با نقص ژنتیکی است که می‌تواند به یک اختلال ژنتیکی در کودک منجر و باعث مرگ یا شرایط ارثی مانند دیستروفی عضلانی شود.
جنین‌هایی که به این مشکلات دچارند، به رحم زن منتقل نمی‌شوند. بر اساس نتایج تحقیقات، خطاهای ژنتیکی در جنین‌ها عامل اصلی بارداری ناموفق و مرده‌زایی است.

آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی برای «آنیوپلوئیدی» (PGT-A)
آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی برای «آنیوپلوئیدی» که به آن (PGT-A) هم می‌گویند، تجزیه و تحلیل سلول‌های جنینی برای بررسی مقدار طبیعی کروموزوم‌ها است. تقسیم نابرابر سلول‌های اسپرم یا تخمک می‌تواند منجر به داشتن کروموزوم‌های بسیار کم یا بیش از حد در جنین شود.
اکثر افراد 46کروموزوم دارند و از هر یک از والدین خود 23کروموزوم به ارث می‌برند. اگر جنین یا سلولی کروموزوم نداشته باشد، یا کروموزوم اضافی داشته باشد، این شرایط «آنیوپلوئیدی»، نامیده می‌شود.
به یک کروموزوم از دست‌رفته «مونوسومی» و به یک کروموزوم اضافی، «تریزومی» می‌گویند.
«آنیوپلوئیدی»، یکی از مهم‌ترین علل لانه گزینی ناموفق برای بارداری و سقط جنین و همچنین یکی از دلایل اصلی نقایص مادرزادی در کودکان است.

افرادی که باید این تست را بدهند، عبارتند از:

خانم‌هایی که حاملگی قبلی با «آنیوپلوئیدی» داشته‌اند.
خانم‌هایی که دو یا چند سقط جنین داشته‌اند.
خانم‌هایی که قبلا لانه‌گزینی جنین ناموفق را تجربه کرده‌اند.
خانم‌هایی که ناباروری آن‌ها غیرقابل توضیح تشخیص داده شده است.
خانم‌هایی که بیشتر از 35 سال دارند.
خانم‌هایی که تحت درمان‌های باروری ناموفق متعدد قرار گرفته‌اند.

آزمایش ژنتیکی قبل از لانه گزینی برای بیماری تک ژنی (PGT-M)
این آزمایش، جهش‌های ژنی خاصی را که یکی از والدین، یا هر دو حامل آن هستند، تجزیه و تحلیل می‌کند. پیشینه خانوادگی اختلالات ژنتیکی در یک یا هر دو والدین می‌تواند احتمال تولد فرزند با جهش ژنتیکی را افزایش دهد.
اختلالی که شامل یک ژن خاص است به دلیل جهش در توالی دی ان ای رخ می‌دهد و به بیماری‌هایی مانند فیبروز سیستیک و کم‌خونی سلول داسی منجر می‌شود. همچنین می‌تواند باعث یک جهش ژنتیکی ارثی شود که خطر ابتلا به سرطان سینه و سرطان تخمدان را در زنان افزایش می‌دهد.
در طول این آزمایش، قبل از اینکه جنین به رحم زن منتقل شود، متخصص باروری آن‌ها را برای اختلالات ژنتیکی خاص، آزمایش می‌کند.
این اختلالات عبارتند از:

بیماری هانتینگتون
کم‌خونی داسی‌شکل
دیستروفی عضلانی
فیبروز سیستیک
سندرم شکننده-X
بیماری تای ساکس

تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی برای بازآرایی ساختاری کروموزوم (PGT-SR)
این آزمایش، جنین‌های بیماری را که دارای یک بازآرایی ساختاری کروموزومی هستند، مانند وارونگی یا جابجایی، تجزیه و تحلیل می‌کند. بیمارانی که دارای یک بازآرایی ساختاری شناخته‌شده هستند بیشتر در معرض خطر تولید جنین‌هایی هستند که مقدار مناسبی از مواد کروموزومی ندارند.
جنین‌های آسیب‌دیده کمتر منجر به تولد زنده می‌شوند. به همین دلیل هم بیماران مبتلا به این مشکلات اغلب سقط های مکرر را تجربه می‌کنند.

خطر دیگر تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی، عدم دقت در یافته‌های آزمایش است، چون آزمایش 100درصد دقیق نیست. به همین دلیل، توصیه می‌شود که بیمار در زمان بارداری تحت آزمایشات معمولی قبل از تولد مانند آمنیوسنتز قرار بگیرد.

ریسک‌های تست ژنتیکی پیش از لانه گزینی
هیچ خطر مستندی برای کودکانی که پس از آزمایش ژنتیکی پیش از لانه گزینی متولد می‌شوند، وجود ندارد. این کودکان همان شرایط سلامت مادر و کودک از طریق آی وی اف را تجربه می‌کنند.
دست زدن به جنین، نمونه‌برداری، انجماد و ذوب آن منجر به اندکی آسیب می‌شود که ممکن است منجر به عدم لانه‌گزینی شود. اما به طور کلی، حدود 5درصد از جنین هایی که در این آزمایش‌های ژنتیکی مورد ارزیابی قرار می‌گیرند، به دلیل چنین آسیب‌هایی از بین می‌روند.
خطر دیگر، عدم دقت در یافته‌های آزمایش است، چون آزمایش 100درصد دقیق نیست. به همین دلیل، توصیه می‌شود که بیمار در زمان بارداری تحت آزمایشات معمولی قبل از تولد مانند آمنیوسنتز قرار بگیرد.

مسائل اخلاقی آزمایش ژنتیکی پیش از لانه گزینی
همانطور که آزمایش ژنتیکی پیش از لانه گزینی تکامل می‌یابد، چشم‌انداز انتخاب صفات برای انتقال به کودک از طریق انتخاب جنین ممکن است به استفاده دیگری از این فناوری تبدیل شود. این آزمایش‌ها در ابتدا فقط برای افزایش زایمان‌های سالم آی وی اف استفاده می‌شد و این موضوع هنوز دلیل اصلی استفاده از این آزمایش‌ها است.
این آزمایش‌ها بدون شک در آینده بیشتر مورد استفاده والدینی قرار خواهد گرفت که به دنبال ویژگی‌های مثبتی در ژنتیک جنینی هستند که می‌خواهند به فرزندان خود منتقل کنند.
این نوع آزمایش ممکن است در آینده در زمینه اخلاقی، اصلاح نژادی را فراهم کند. بحث در مورد اینکه کدام صفات ژنتیکی باید شناسایی شود و همچنین در مورد نیاز به قوانینی که باید برای راهنمایی کلینیک‌ها و بیماران وضع شود، ادامه دارد.

خلاصه
همان‌طور که متوجه شدید، سه نوع آزمایش ژنتیکی پیش از لانه گزینی وجود دارد که برای پیشگیری از بیماری‌های ژنتیکی جنین انجام می‌شود. این آزمایش‌ها از مشکلاتی مانند بیماری «هانتینگتون»، کم‌خونی داسی‌شکل، دیستروفی عضلانی
و فیبروز سیستیک، پیشگیری می‌کنند. اما در آینده این امکان به وجود می‌آید که والدین فقط صفات ژنتیکی مثبت را با استفاده از این آزمایش‌ها به فرزندانشان منتقل کنند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

2023/02/12

نکاتی در مورد زایمان طبیعی و سزارین

سزارین عبارت است از برش افقی شکم به گونه ای که پوست شکم، بافت ها و عضلات زیر آن و دیواره رحم پاره شود. قبل از اینکه برش صورت گیرد، باید موهای زاید روی شکم برداشته و همچنین قسمت مورد نظر از شکم شستشو داده شود. البته در بعضی از سزارین ها بسته به تمایل مادر بیهوشی کامل صورت نمی گیرد بلکه قسمت کمر به پایین بی حس می شود. در نهایت نوزاد را از این شکاف خارج کرده و پس از آن جفت نیز بیرون کشیده می شود.

در بسیاری از کشورها تا جاییکه امکان دارد سزارین انجام نمی شود. در ایران 35 تا 45 درصد از زایمان ها به شکل سزارین انجام می شود این در حالی است که در کشورهای دیگر سزارین 5 تا 15 درصد است. یکی از دلایلی که خانم ها به سزارین تمایل بیشتری نشان می دهند، ترس از درد زایمان طبیعی است. اگر خانم ها در طول دوره بارداری اصولی را که برای زایمان طبیعی باید انجام بدهند را رعایت کنند، زایمانی بدون درد را تجربه می کنند.

البته برخی از خانم‌ها تصور می‌کنند در زایمان سزارین به نوزادشان فشار کمتری وارد می‌آید و او سالم‌تر خواهد بود؛ در حالی که حالت مکشی زایمان طبیعی باعث پاک شدن ریه نوزاد شده و به این ترتیب نوزادانی که از طریق زایمان طبیعی به دنیا می‌آیند، کمتر دچار مشکلات تنفسی می‌شوند.

ورزش های دوران بارداری و پیاده روی صحیح از افتادگی رحم پس از زایمان جلوگیری کرده و شرایط زایمان طبیعی را راحت تر می کند. یکی دیگر از فعالیت هایی که به داشتن زایمانی بهتر و بی درد کمک می کند، شنا کردن در طول دوره بارداری است. ورزشهایی که در آب انجام می شود به شل شدن عضلات رحم کمک کرده و روند زایمان را سریع تر و راحت تر می کند.

به دلیل مزایای زایمان طبیعی زنان در کشورهای صنعتی و پیشرفته تمایل بیشتری به این زایمان دارند ؛ مگر آنکه وضعیت خاصی وجود داشته باشد؛ مثل:

?- بزرگ‌ بودن سر جنین نسبت به لگن مادر: این مورد به هنگام دردهای زایمانی مشخص می‌گردد؛ به این شکل که با وجود انقباضات متوالی پیشرفت زایمان خوب نیست و در معاینه داخلی تنگی زیاد دریچه رحم و کوچکی لگن مادر و البته بزرگ بودن مشخص سر جنین تشخیص داده می‌شود.

1- قرارگیری جنین به طور غیرعادی: در وضعیت طبیعی سر جنین در رحم مادر به سمت پایین است و اگر جنین به صورت عرضی قرار گرفته باشد یا پاهای جنین پایین باشد، امکان زایمان طبیعی وجود ندارد.

2- ایجاد مشکل در جفت جنین و بند ناف: اگر جفت جنین به طور زودرس از جنین جدا شود و یا جفت در قسمت فوقانی رحم قرار گیرد، باید زایمان به طور سزارین انجام شود.

گاهی اوقات ممکن است بند ناف به داخل مجرای زایمانی سر بخورد و جریان خون و اکسیژن به جنین نرسد. در این وضعیت نیز باید به طور اورژانسی عمل سزارین انجام شود.

3- جنین نارس و دیررس: جنین‌های نارس احتمالا تحمل فشار زایمان طبیعی را ندارند و جنین‌های دیررس نیز به علت درشتی و اشکال در خون‌رسانی در زایمان طبیعی دچار مشکل می‌شوند؛ بنابراین در این موارد نیز زایمان به صورت سزارین صورت می‌گیرد.

4- RH خون: جنین‌هایی که مشکلات خونی دارند، بهتر است با روش سزارین متولد شوند؛ زیرا تحمل فشار زایمان طبیعی را ندارند.

5- چندقلویی: بعضی اوقات زایمان طبیعی دوقلوها به صورت سالم صورت می‌گیرد؛ اما در بیشتر مواقع سزارین بهترین راه برای حاملگی‌های بیش از یک جنین است.

6- مشکلات دیگر: عفونت‌های مختلف در ناحیه تناسلی، فشار خون بالا، بیماری قند، ایدز و سابقه مرگ نوزاد، سابقه نازایی و زایمان در سنین بالا؛ به خصوص شکم اول، جزء مواردی هستند که زایمان سزارین توصیه می‌شود.

2023/02/12

مراقبت از مادران باردار تا 60 روز پس از زایمان

بیا نی نی: مدیرکل دفتر سلامت جمعیت، خانواده و مدارس وزارت بهداشت با اشاره به برنامه‌های در دست انجام برای افزایش مراقبت از مادران باردار در کشور گفت: هر مادر باردار یک متولی سلامت در دوران بارداری و تا 60 روز پس از زایمان خواهد داشت و تمام این مراقبت‌ها برعهده ماما خواهد بود.

دکتر محمداسماعیل مطلق با اشاره به اقدامات انجام شده در جهت کاهش مرگ و میر مادران باردار در کشور، گفت: به دنبال انجام این مراقبت‌ها، اخیرا میزان مرگ و میر مادران باردار در کشور به 21 در صد هزار تولد زنده کاهش یافته است و سازمان جهانی بهداشت نیز این مبحث را تایید کرده است.

وی به برنامه‌ریزی‌های انجام شده برای افزایش مراقبت‌ها از مادران باردار و بازدید از مراکز مختلف اشاره کرد و ادامه داد: در این زمینه تاکید ویژه‌ای روی آموزش‌های قبل و پس از ازدواج داریم.

مطلق به طرح مراقبت از مادران باردار و برنامه‌ریزی‌های انجام شده در این زمینه اشاره کرد و گفت: این طرح در دو استان البرز و خوزستان به اجرای آزمایشی گذاشته شده است. بر اساس این طرح تمام اطلاعات مادر مربوطه تحت نظر یک ماما قرار می‌گیرد و مراقبت‌های مربوطه برای وی انجام می‌شود.

مدیر کل دفتر سلامت جمعیت، خانواده و مدارس وزارت بهداشت افزود: در این طرح اگر مادر بارداری در گروه افراد پرخطر باشد، مراقبت‌های لازم برای وی انجام می‌شود و نوع بیمارستان نیز برای زایمان وی مشخص می‌شود. در صورت موفقیت این طرح در دو استان مذکور در سال 92 و با اجرای برنامه پزشک خانواده به سراسر کشور گسترش می‌یابد.

منبع: بیا نی نی