دسته: بارداری و تولد

سوال : اختلال مسمومیت بارداری چگونه کنترل و درمان می شود؟

پاسخ : مسمومیت حاملگی یا پره اکلامپسی اختلالی است که به طور کلی بعد از هفته ۲۰ ام بارداری رخ می‌دهد و با بالا رفتن ناگهانی فشارخون و علائمی از آسیب به اندام‌ها از جمله کبد و کلیه ظاهر می‌شود. همچنین ممکن است علائم دیگری مشاهده شود (یا شاید با علائمی همراه نباشد) از جمله وجود پروتئین در ادرار (دفع پروتئین) و ورم شدید دست‌ها و صورت. وقتی که این وضعیت (همچنین تحت عنوان فشارخون بارداری (PIH) یا مسمومیت بارداری شناخته می‌شود) قبل از هفته ۳۲ بارداری تشخیص داده شود، به آن مسمومیت حاملگی یا پره اکلامپسی زودرس میگویند.

برای آگاهی بیشتر از کنترل و درمان اختلال مسمومیت بارداری به سراغ دکتر نازنین علوی، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر نازنین علوی یا دریافت نوبت از دکتر نازنین علوی کلیک کنید.

مسمومیت بارداری چیست؟

مسمومیت بارداری یا همان پره اکلامپسی (Preeclampsia)، که قبلاً توکسمی نامیده می‌شد، نوعی مسمومیت است که در زمان بارداری اتفاق می‌افتد. این اتفاق هنگامی است که زنان باردار دارای فشار خون بالا، پروتئین در ادرار و تورم در پاها و دست ها دارند. ممکن است میزان آن خفیف تا شدید باشد. مسمومیت بارداری معمولاً در اواخر بارداری اتفاق می افتد، گرچه ممکن است زودتر یا درست پس از زایمان رخ دهد.
مسمومیت بارداری یک حالت بیمارگونه است که در اثر قرار گرفتن در معرض یک ماده سمی ایجاد می شود که باعث اختلال عملکردی و یا آسیب ساختاری می شود. اگرچه اکثر مسمومیت ها در دوران بارداری تصادفی است، اما تا یک پنجم آن می‌تواند به عنوان بخشی از یک اقدام خودکشی یا اقدام به عمد باشد.
پره اکلامپسی یک عارضه بارداری است که غالبا با فشار خون بالا اتفاق می‌افتد و علائم مسمومیت بارداری، آسیب به سیستم ارگان‌های بدن، اغلب کبد و کلیه ها مشخص می‌شود. مسمومیت بارداری معمولاً پس از ۲۰ هفته بارداری در زنانی که فشار خون آنها طبیعی بوده شروع می شود. در صورت عدم درمان مسمومیت بارداری می‌تواند عوارض جدی – حتی کشنده – برای شما و کودک شما به همراه داشته باشد. اگر در بارداری خیلی زود مبتلا به پره اکلامپسی شده‌اید تا کودک خود را به دنیا بیاورید، شما و پزشک با یک کار چالش برانگیز روبرو هستید. کودک شما به زمان بیشتری برای بالغ شدن نیاز دارد، اما باید از قرار دادن خود یا کودک در معرض عوارض جدی خودداری کنید. به ندرت مسمومیت بارداری پس از زایمان نوزاد ایجاد می‌شود، وضعیتی که تحت عنوان پره اکلامپسی پس از زایمان شناخته می شود.

علائم مسمومیت بارداری

این نوع مسمومیت گاهی بدون علائم اتفاق می افتد. فشار خون بالا ممکن است به آرامی ایجاد شود، یا ممکن است شروع ناگهانی داشته باشد. نظارت بر فشار خون قسمت مهمی از مراقبت های دوران بارداری است. زیرا اولین علامت پره اکلامپسی معمولاً افزایش فشار خون است. تیم هوم کا می‌تواند در تمام مراحل بارداری همراه شما باشد و فشار خون شما را در منزل یا محل کارتان زیر نظر داشته باشد تا به مسمومیت بارداری دچار نشوید. فشار خون بیش از ۱۴۰/۹۰ میلی متر جیوه (میلی متر جیوه) یا بیشتر – ثبت شده در دو نوبت، حداقل با فاصله چهار ساعت – غیرطبیعی است. 

چه زمانی علائم مسمومیت بارداری ظاهر می شوند؟

مسمومیت بارداری می تواند در اوایل ۲۰ هفته از بارداری اتفاق بیفتد، اما این اتفاقی نادر است. علائم اغلب پس از ۳۴ هفته شروع می‌شود. در چند مورد، علائم پس از تولد ، معمولاً طی ۴۸ ساعت پس از زایمان ایجاد می شود. این علائم تمایل دارند خود به خود از بین بروند اما تا ۱۲ هفته پس از تولد ممکن است ادامه یابند.

در مسمومیت بارداری برای کودک چه اتفاقی می افتد؟

مسمومیت بارداری یا همان پره اکلامپسی بر عروق حامل خون به جفت تأثیر می‌گذارد. اگر جفت خون کافی دریافت نکند، ممکن است کودک شما خون و اکسیژن ناکافی و مواد مغذی کمتری دریافت کند. این می‌تواند منجر به رشد کند جنین شود که به عنوان محدودیت رشدی جنین ، وزن کم هنگام تولد یا تولد زودرس شناخته می شود.

پرکاری تیروئید در بارداری یکی از اختلالاتی است که مادران باردار را درگیر می‌کند. هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید در حاملگی ممکن است تاثیر مخربی روی مادر باردار و جنین بگذارد. خوشبختانه پرکاری تیروئید در بارداری چندان شایع نیست اما اگر کنترل نشود احتمال ایجاد فشار خون بالا در خانم‌های باردار، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و نوزاد با وزن کم را به‌دنبال دارد. مادر مبتلا به تیروئید پرکار در بارداری باید تحت نظر فوق تخصص غدد باشد. در ادامه با ما همراه باشید تا با پرکاری تیروئید در بارداری، علایم و عوارض آن بیشتر آشنا شوید.

پرکاری تیروئید در بارداری چیست؟

پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) در بارداری حالتی است که غده تیروئید با فعالیت بیش از حد، هورمون تیروئید بیشتر از حالت نرمال تولید می‌کند. براساس آمار، از هر 500 نفر یک خانم دچار پرکاری تیروئید در بارداری می‌شود. بیماری خود ایمنی گریوز (Graves) در مادران باردار عامل ایجاد تیروئید پرکار است.

غده تیروئید در بارداری

فعالیت غده تیروئید در بارداری اهمیت زیادی دارد چرا که هورمون‌های این غده روی بیشتر عملکردهای بدن و تنظیم هورمون‌های جنسی تاثیر می‌گذارند. این احتمال وجود دارد که غده تیروئیدی که تا پیش از بارداری دقیق و درست کار می‌کرد بعد از باردار شدن و یا حتی زایمان دستخوش اختلال شود و بیماری‌هایی مثل کم‌کاری یا پرکاری تیروئید ظاهر شوند. علت این اتفاق هم تغییرات هورمونی غده تیروئید در دوره بارداری است.

در بدن فرد مبتلا به هایپرتیروئید، شاهد ترشح بیش از حد هورمون تیروئید T3 و T4 و کاهش TSH هستیم. زمانی که فعالیت تیروئید افزایش پیدا می‌کند، متابولیسم بدن هم بیشتر شده و کل بدن تحت تاثیر قرار می‌گیرد. معمولا در سنین 20 تا 40 سالگی که سن باروری خانم‌هاست بیشتر با این تغییرات مواجه هستیم. گاهی نشانه‌های بیماری پرکاری تیروئید در بارداری شبیه علایم حاملگی هستند و باهم اشتباه گرفته می‌شوند مانند:

• خستگی و اضطراب
• گر گرفتگی یا احساس گرمای شدید

علل ابتلا به هایپرتیروئیدیسم در بارداری

بیماری گریوز، شایع‌ترین علت ابتلا به پرکاری تیروئید در بارداری است که سیستم ایمنی بدن، غده تیروئید را بیگانه درنظر می‌گیرد. درنتیجه غده تیروئید بزرگ‌تر شده و هورمون‌های تیروئیدی بیشتری تولید می‌کند. حالت تهوع و استفراغ شدید یا بارداری دوقلو با افزایش هورمون βhCG در بدن مادر، باعث هایپرتیروئیدی موقت می‌شوند. این نوع پرکاری تیروئید در بارداری نیازی به درمان ندارد و معمولا در هفته 14 تا 18 برطرف می‌شود.

وجود ندول‌ها یا گره‌های تیروئیدی هم می‌تواند از علل پرکاری تیروئید در بارداری باشد که هورمون تیروئیدی زیادی ترشح می‌کنند. گاهی هایپرتیروئید صرفا به بارداری ختم نشده و بعد از زایمان هم ممکن است شاهد بیش فعالی این غده باشیم.

آمار نشان می‌دهند که نزدیک به 70 درصد خانم‌ها بعد از زایمان دچار التهاب تیروئید (تیروئیدیت) می‌شوند که به‌شکل پرکاری تیروئید بروز می‌کند. البته این التهاب در فاصله چند هفته تا چند ماه بعد زایمان برطرف می‌شود.

علایم پرکاری تیروئید در بارداری

در صورت مشاهده نشانه‌های زیر باید به دکتر غدد مراجعه کنید:

• خستگی
• احساس عصبی بودن
• گر گرفتگی
• ضربان قلب نامنظم یا افزایش یافته
• لرزش دست‌ها
• کاهش وزن علیرغم تغذیه مناسب
• حالت تهوع یا استفراغ شدید
• اختلال در خواب
• اضطراب و زود رنجی

تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری

مهمترین نکته در تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری، پیدا کردن علت هایپرتیروئید است چرا که درمان را راحت‌تر می‌کند. معمولا هایپرتیروئید از قبل از بارداری مشخص می‌شود. پزشک برای تشخیص پرکاری تیروئید بعد از معاینه، دستور آزمایش خون می‌دهد تا میزان هورمون‌های تیروئیدی TSH، T4 و T3 اندازه‌گیری شود.

در صورت درمان با ید رادیواکتیو هم بهتر است 6 ماه تا یک سال بعد برای بارداری اقدام شود.

اگر میزان هورمون TSH پایین و T4 که تیروکسین نام دارد بالا باشد، یعنی فرد مبتلا به پرکاری تیروئید است. آزمایش جذب ید رادیواکتیو هم برای تشخیص پرکاری تیروئید تجویز می‌شود. البته این آزمایش برای خانم‌های باردار و در حال شیردهی مجاز نیست.

عوارض پرکاری تیروئید در بارداری

عدم درمان پرکاری تیروئید در بارداری عوارض جدی برای مادر و جنین به‌دنبال دارد:

• زایمان زودرس
• سقط جنین
• پره اکلامپسی
• وزن کم نوزاد حین تولد
• نارسایی احتقانی قلب

درمان پرکاری تیروئید در بارداری

پس از تشخیص هایپرتیروئید در دوران حاملگی، نوبت به درمان می‌رسد چرا که عدم درمان و کنترل این بیماری ممکن است به عوارض غیرقابل جبرانی تبدیل شود. علت ابتلا تاثیر مستقیمی در انتخاب شیوه درمان پرکاری تیروئید در بارداری دارد. پرکاری تیروئید خفیف نیازی به درمان ندارد و بعد از زایمان برطرف می‌شود.

برای درمان مادران مبتلا به بیماری گریوز باید از داروهای آنتی‌تیروئیدی مثل پروپیل‌تیوراسیل (PTU) استفاده شود که مانع از فعالیت زیاد غده تیروئید می‌شوند و باعث شده هورمون‌های تیروئیدی کمتر ترشح شوند. اگر مادر پیش از بارداری تحت درمان هایپرتیروئید باشد، باید متخصص غدد دوز داروها را بعد حاملگی دوباره تنظیم کند.

خانم‌های مبتلا به هایپرتیروئید بهتر است بارداری را تا کنترل کردن بیماری به تعویق بیندازند.

بیش فعالی تیروئیدی ناشی از گریوز با جلوتر رفتن بارداری تشدید می‌شود تا جایی که در 6 ماه اول بعد وضع حمل، شرایط بیمار بدتر می‌شود. احتمالا دوز داروها در دوره بارداری و بعد زایمان متغیر خواهد بود.

متی مازول یکی دیگر از داروهای آنتی تیروئیدی است که مصرف آن در اوایل بارداری احتمال نقص مادرزادی در جنین را به‌دنبال دارد. گاهی هم برای درمان لازم است که بخشی از تیروئید برداشته شود. بهترین زمان برای جراحی برداشتن بخشی از غده تیروئید سه‌ماهه دوم بارداری (4 تا 6 ماهگی) است.

درمان با ید رادیواکتیو برای پرکاری تیروئید در بارداری توصیه نمی‌شود چرا که داروی رادیواکتیو، باعث از بین رفتن غده تیروئید بیمار شده و احتمال آسیب دیدگی تیروئید جنین وجود دارد. این درمان برای خانم‌های شیرده هم مناسب نیست.

رژیم غذایی مناسب برای درمان پرکاری تیروئید در بارداری

برای درمان تیروئید پرکار باید غذاهای با ید کمتر یا بدون ید مصرف کنید چرا که غده تیروئید پرکار برای تولید هورمون‌های تیروئیدی به ید نیاز دارد. بنابراین، رعایت برنامه غذایی زیر به درمان پرکاری تیروئید در بارداری کمک می‌کند:

• استفاده از نمک بدون ید
• مصرف آجیل‌های بدون نمک
• مصرف ویتامین و مکمل‌های بدون ید
• کاهش مصرف سویا
• حذف غذاهای نمک‌سود شده از رژیم غذایی
• حذف نوشیدنی‌های کافئین‌دار
• رژیم غذایی پرکالری
• افزایش مصرف پروتئین نسبت به وزن بدن
• مصرف ویتامین A و C بیشتر
• عدم مصرف سیگار

سوالات متداول

آیا پرکاری تیروئید در بارداری خطرناک است؟

اگر بیش فعالی تیروئید در بارداری درمان نشود برای مادر و جنین خطرناک است و عوارض جبران ناپذیری به‌دنبال دارد.

چطور عوارض پرکاری تیروئید در جنین را کاهش دهیم؟

برای جلوگیری از عوارض پرکاری تیروئید در بارداری، مادر و جنین باید تحت نظر فوق تخصص غدد یا اندوکرینولوژیست باشند و از برنامه درمانی و دارویی مشخصی استفاده کنند. 

برای درمان پرکاری تیروئید در بارداری به چه دکتری مراجعه کنم؟

فوق تخصص غدد و متابولیسم یا متخصص داخلی.

کلام آخر

پرکاری تیروئید از بیماری‌های شایع در خانم‌ها است که در صورت بروز در دوره بارداری باید بیشتر به آن توجه نمود. معمولا علت بیشتر موارد ابتلا به تیروئید پرکار در بارداری، ابتلای مادر به بیماری گریوز است که نوعی بیماری خودایمنی افزایش بیش از حد هورمون‌های تیروئیدی محسوب می‌شود.

هایپرتیروئید در این دوره باعث اختلال در متابولیسم بدن مادر شده و علایمی شبیه علایم معمول بارداری مثل حالت تهوع، استفراغ، گرگرفتگی و خستگی دارد. در صورت مشاهده این علایم بهتر است با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. می‌توانید از متخصص زنان و زایمان، دکتر داخلی، یا متخصص غدد کلینیک بیا نی نی هم مشورت بگیرید.

سوال : کلاس های امادگی برای زایمان چه نوع کلاس هایی هستند؟

پاسخ : مهم‌ترین و بزرگ‌ترین هدف کلاس‌های آمادگی برای زایمان، دادن اطلاعات و آگاهی به مادران باردار است.ترس‌های مادربا کسب آگاهی به مرور از بین می‌رود و تفکرات نادرست او اصلاح می‌شود. این کلاس‌ها به زنان کمک می‌کند تا با مشکلات احتمالی بارداری کنار بیایند یا آنها را حل کنند. اعتماد به نفس مادر باردار در این کلاس‌ها افزوده می‌شود و او یاد می‌گیرد بسیاری از دردهای دوران بارداری را بدون نیاز به دارو برطرف کند.

برای آگاهی بیشتر از کلاس های امادگی برای زایمان به سراغ کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی یا دریافت نوبت از کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی کلیک کنید.

کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی

77712208

77712206

09357979229

موارد آموزشی در کلاس‌های آمادگی برای زایمان

از حدود هفتۀ ۲۰ بارداریمی‌توانید کلاس‌های آمادگی برای زایمان را شروع کنید. این کلاس‌ها درﻣﺮاکز مشاوره و ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻣﺎﻣﺎﯾﯽیا دربیمارستان‌های دوستدار مادر تشکیل می‌شود. هرچند کلاس آمادگی برای زایمان، حداقل در هشت جلسه برگزار می‌شود، اما ممکن است مرکزی که شما انتخاب می‌کنید، ‌تعداد جلسات بیشتری را به شما پیشنهاد دهد. در هر یک از جلسات این کلاس‌ها، معمولاً موارد زیر آموزش داده می‌شود:

جلسۀ اول: در جلسۀ اول، با ماماییآشنا می‌شویدکه قرار است آموزش‌های لازم را به شما بدهد. این شخص مربی کلاس است و به شما در مورد اهداف کلاس و نحوۀ برگزاری آن توضیحاتی می‌دهد. سپس دربارۀ تغییرات آناتومیک و فیزیولوژیکی که در طول بارداری اتفاق می‌افتد، اطلاعاتی را به شما ارائه می‌کند. ماما در این جلسه سعی می‌کند که شما را باتمرینات ورزشی مخصوص بارداری آشنا کند. همچنین به شما نحوۀ صحیح نفس کشیدن و روش‌های ریلکسیشن را آموزش می‌دهد و ممکن است یک تور بیمارستانی برای آشنایی با محیط بیمارستان و کارکنان آن برگزار کند.

جلسۀ دوم: مربی کلاسدر این جلسه، تغذیه در دوران بارداری را به شما آموزش می‌دهد. او به شما در خصوص باید‌ها و نباید‌های باردارینکته‌هایی رامثل دوری از مصرف برخی داروها، پرهیز از پرخوری، استراحت کافی و دریافت مکمل‌ها یادآوری می‌کند. همچنین در این جلسه، ماما به شما می‌گوید که نسبت به بدن خود هشیار باشید و علائم خطر در بارداری را بشناسید. در ادامه نیز مربی به شما تمرین‌های کششی، تنفسی و تن‌آرامی را آموزش می‌دهد.

جلسۀ سوم: جلسۀ سوم با آموزش همسر شما همراه است. در این جلسه، مربی به شما و همسرتان نکاتی را در مورد بهداشت روانی توضیح می‌دهد ومواردی را نیزدربارۀ وضعیت شما بههمسرتان یادآوری می‌کند. همچنین در این جلسه دربارۀ رشد و تکامل جنین در بدن مادر نیز آموزش‌هاییارائه می‌دهندکه می‌تواند با تصویرهای همراه باشد.

جلسۀ چهارم: در این جلسه شما با انواع دردهای زایمان و راه‌های کاهش آنآشنا می‌شوید. مربی طی جلسۀ چهارم در مورد تغذیۀ صحیح در این دوران آموزش‌هایی به شما می‌دهد و طبق هر جلسه، شما حرکات ورزشی انجام خواهید داد.

جلسۀ پنجم: در طول این جلسه، ماما شما را بامراحل مختلف زایمان،از شروع درد تا خروج نوزاد و سپس جفت آشنا می‌کند. در جلسۀ پنجم شما در خصوص انواع مداخلات ضروری هنگام زایمان اطلاعاتی را کسب می‌کنید که هنگام زایمان می‌تواند نگرانی‌های شما را برطرف سازد.

جلسۀ ششم: برخی از خانم‌ها نسبت به زایمان سزارین خوش‌بین‌تر هستند و این روش را انتخاب می‌کنند. در جلسۀ ششم، ماما به اهمیت زایمان طبیعی می‌پردازد و انواع روش‌های کاهش درد رایج در کشور مانند زایمان در آب،بی‌حسی اسپاینالیابی‌حسی اپیدورالرا به شما معرفی می‌کند. همچنین در این جلسه، مربی نقش همراه در بیمارستان را برای شما توضیح می‌دهد و علاوه بر آن به شما یاد می‌دهد که برای زایمانتان برنامه‌ریزی کنید.

جلسۀ هفتم: در طول بارداری ممکن است شما نگرانی‌هایی در خصوص بارداری خود داشته باشید. در جلسۀ هفتم، ماما به شما توضیح می‌دهد کهعلائم خطردر بارداری چه چیزهایی است و شما بایدچه واکنشیدر مواجهه با آنها نشان دهید. همچنین در این جلسه، ماما علائم خطر پس از زایمان و مراقبت‌های لازم پس از زایمان را برایتان شرح می‌دهد. علاوه بر این در جلسۀ هفتم معمولاً با نمایش یک فیلم، نحوۀ صحیحشیردهی به نوزادبه خانم‌های باردار آموزش داده می‌شود.

جلسۀ هشتم: مربی در جلسات پایانی کلاس، نکات گفته‌شده در خصوص برنامه‌ریزی را مرور می‌کند و به شما آموزش می‌دهد تا به مرور، سایر اعضای خانواده را برای ورود عضو جدید آماده کنید. همچنین در این جلسه، نحوۀ مراقبت از نوزاد و مواردی که ممکن است نشانۀ خطر باشد، به شما آموزش داده می‌شود.

سوال : تجهیزات مطب برای انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی چیست؟

پاسخ : ویروس اچ پی وی یا پاپیلومای انسانی که مختصر شده کلمه human papilloma virus است، یکی از عفونت های متداول در بدن انسان می باشد و آزمایش پاپ اسمیر هم یک آزمایش غربالگری برای تشخیص سرطان دهانه رحم می باشد که به زنان بالای 30 سال که رابطه جنسی دارند توصیه می شود به صورت همزمان آزمایش hpv و پاپ اسمیر را انجام دهند. 

برای آگاهی بیشتر از انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی به سراغ کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی یا دریافت نوبت از کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی کلیک کنید.

کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی

آزمایش hpv (اچ پی وی) چیست ؟

ویروس HPV یک عفونت ویروسی است که معمولا باعث رشد زگیل هایی روی پوست یا غشای مخاطی می شود. بیش از 100 نوع ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV وجود دارد. برخی از انواع عفونت HPV باعث ایجاد زگیل می شوند و برخی نیز می توانند باعث ایجاد انواع مختلفی از سرطان شوند. بیشتر عفونتهای HPV منجر به سرطان نمی شوند. اما برخی از انواع HPV های دستگاه تناسلی می توانند باعث سرطان بخش پایینی رحم که به واژن وصل می شود (گردن رحم) شوند. 

آزمایش پاپ اسمیر چیست؟

تست پاپ اسمیر یا آزمایش پاپ اسمیر بهترین روش برای تشخیص سرطان دهانه رحم می باشد که این سرطان چهارمین علت‌ مرگ‌ومیر مرتبط با سرطان در بین بانوان در سرتاسر دنیا است. آزمایش پاپ اسمیر همچنین می‌تواند انواع خاصی از عفونت‌ های ویروسی مانند عفونت HPV (زگیل تناسلی) را تشخیص دهد.

آزمایش پاپ اسمیر یا آزمایش اسمیر جز آزمایش‌ های غربال‌ گری می باشد که برای تشخیص سرطان یا عواملی که منجر به سرطان گردن رحم خواهند شد، با نمونه برداری و آزمایش سلول‌ شناسی گردن رحم دستگاه تولید مثلی زنان انجام می‌ گیرد. توصیه می‌شود این آزمایش به صورت مرتب (اغلب سالانه) برای زنان انجام شود. آزمایش پاپ اسمیر (Pap Smear) که نام دیگر آن آزمایش پاپ (Pap Test) است روشی برای تشخیص سرطان دهانه رحم در زنان می باشد. در این روش سلول ها از دهانه رحم که قسمت باریک و پایینی رحم بوده و در بالای واژن قرار دارد، جمع آوری می شوند. افرادی که سرطان دهانه رحم در آن ها طی مراحل اولیه شناسایی می شود، شانس بالاتری برای درمان دارند. به وسیله این تست می توان از تغییرات سلول های رحمی به احتمال بروز سرطان در آینده پی برد. شناسایی این سلول های غیر عادی توسط پاپ اسمیر اولین مرحله در توقف شیوع احتمالی سرطان دهانه رحم است.

تفاوت این دو آزمایش در چیست؟

آزمایش پاپ اسمیر نوعی بررسی سلولی برای شناسایی تغییرات احتمالی سلول های دهانه ی رحم است و آزمایش hpv تشخیص وجود ویروس پاپیلوما (یا زگیل تناسلی) در این بافت است. 

درواقع آزمایش پاپ اسمیر به منظور تشخیص ویروس HPV انجام می پذیرد نه به دلیل تغییرات یاخته ای یا سلولی. جالب است بدانید این آزمایش بر روی همان نمونه پاپ اسمیر انجام می پذیرد و نیازی به گرفتن نمونه جداگانه وجود ندارد. در نتیجه با توجه به صلاح دید پزشک معالج می توانید همزمان هم آزمایش اچ پی وی و هم آزمایش پاپ اسمیر را با یک بار نمونه گیری انجام دهید. به انجام همزمان تست پاپ اسمیر و تست hpv که به آن co-testing می‌گویند و روشی برتر برای یافتن زود هنگام سرطان دهانه ی رحم و ضایعات پیش بدخیمی در زنان بالای ۳۰ سال است.