دسته: بانوان

کم نیستند بانوان ورزشکاری که همپای مردان در این مرز و بوم تلاش کردند و بار‌ها پرچم مقدس کشورمان را بالا بردند. افتخارآفرینی‌هایی داشتند که خیلی از آن‌ها برای نخستین بار در تاریخ ورزش زنان کشورمان ثبت شد. در این مسیر پرافتخار هم حرف‌های زیادی شنیدند و موانع زیادی هم وجود داشت، اما کم نیاوردند و برای کسب مدال و قهرمانی و نشان دادن یک زن مسلمان ایرانی به جهانیان به راه خود ادامه دادند.

حضور زنان در مسابقات بین‌المللی همیشه برای همه کشور‌ها در سراسر جهان مهم بوده و این روز‌ها شاهدیم در برخی کشور‌ها مانند چین، حجم زیادی از مدال‌ها در رویداد‌های مهمی مانند المپیک و بازی‌های آسیایی توسط این قشر کسب می‌شود. اهمیت توجه به ورزش زنان در این سال‌ها به قدری زیاد شده که حتی کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) شعار برابری جنسیتی را سر داده و قرار است برای نخستین بار در المپیک ۲۰۲۴ پاریس، تعداد برابری از زنان و مردان را در مسابقات شاهد باشیم.

شاید یکی از سوالاتی که برای خیلی‌ها مطرح شود این است که حجاب بانوان ورزشکار کشورمان در این مسیر قهرمانی آیا مانع و محدودیتی برای آن‌ها بوده یا خیر؟ و اینکه زن بودن چقدر برای طی کردن مسیر موفقیت چالش ایجاد کرده است؟ یا این سوال که ورزشکار بودن در کنار نقش “همسر” و “مادر” بودن امکان‌پذیر است؟

* الگوبرداری زنان مسلمان جهان از ورزشکاران ایرانی

موفقیت‌هایی که بانوان کشورمان در رقابت‌های آسیایی، جهانی و المپیک داشته‌اند بار‌ها چشم جهانیان را به خود خیره کرده و خیلی از آن‌ها سوژه رسانه‌های خارجی بوده‌اند. از طرفی حضور بانوان کشورمان در میادین رقابت با پوشش اسلامی خود باعث شد تا توجه ورزشکاران مسلمان جهان به این حجاب جلب شود و حتی از پوشش بانوان کشورمان الگوبرداری کنند در این مورد خاص می‌توان به لباس فوتبال و کاراته اشاره کرد.

زنانی که سال‌ها از حضور در رقابت‌های بین‌المللی به خاطر اینکه حجاب ممکن است به آن‌ها آسیب بزند شانس رقابت با ورزشکاران خارجی را نداشتند حالا به اندازه‌ای به موفقیت‌های چشمگیر جهانی دست یافته‌اند که مسئولان بین‌المللی را به این باور رسانده‌اند این پوشش اسلامی هیچ مانعی برای کسب موفقیت در ورزش قهرمانی نیست؛ نمونه این پوشش‌ها را می‌توان در کاراته، هندبال، فوتبال و فوتسال زنان، وزنه‌برداری و … دید. حالا این زنان ایران اسلامی هستند که در رشته‌های مختلف مانند تکواندو، دوچرخه‌سواری، تیراندازی و … تاریخ‌ساز می‌شوند و نام خود را بر سر زبان‌ها می‌اندازند تا با همین پوشش خط و نشان برای رقبا بکشند. علاوه بر اینها، پرچمداری بانوان کشورمان در میادین بزرگی همچون المپیک و بازی‌های آسیایی بار‌ها نشان داده آن‌ها با این حجاب چطور توانسته‌اند رقبای خود را از میدان به در کنند و صاحب مدال شوند.

* تاریخ‌سازی به سبک بانوان

ورزش زنان در سال جدید روند خوبی داشته و به موفقیت‌ها و مدال‌هایی هم در سطح قاره کهن و جهان رسیده است؛ موضوعی که نویدبخش روز‌های خوب است به شرطی که حمایت دستگاه‌های ورزش از جمله وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک همچنان ادامه یابد. امسال ورزش زنان موفقیت‌هایی کسب کرده که در برخی از آن‌ها این اتفاق تاریخی و برای نخستین بار رخ داده است.

برای مثال در این خصوص می‌توان به موفقیت ورزش زنان در دوچرخه‌سواری اشاره کرد؛ جایی که اولین مدال تاریخ دوچرخه‌سواری بانوان ایران در بخش پیست به دست آمد. در این ماده لیلا حیدری موفق شد مدال برنز آسیا را کسب تا نامش را در این ورزش جاودانه کند؛ و یا قهرمانی بانوان تکواندوکار در آسیا که کاری تاریخی محسوب می‌شود. تیم زنان تکواندوی کشورمان با عملکردی درخشان و برای نخستین بار به مقام قهرمانی رقابت‌های آسیایی دست یافت تا این تیم هم در سال جدید لقب تاریخ‌سازی را به خود اختصاص دهد. مسابقات تکواندوی قهرمانی آسیا به میزبانی کره جنوبی برگزار شد و تیم بانوان با کسب ۳ طلا، ۲ نقره و یک برنز برای نخستین بار روی سکوی اول آسیا قرار گرفت.

هنرنمایی بانوان ورزشکار کشورمان فقط به این ۲ رشته که اخیرا مسابقات آن برگزار شده خلاصه نمی‌شود بلکه پیش از این تیم تپانچه کشورمان با قهرمانی در مسابقات جهانی برزیل نام خود را به عنوان طلایی‌های سال جدید در تاریخ ورزش کشور ثبت کرد. تیم زنان ایران متشکل از الهام هریجانی، گلنوش سبقت‌اللهی و هانیه رستمیان در تپانچه بادی جام جهانی روی سکوی قهرمانی قرار گرفت. در بخش تفنگ تیمی زنان نیز ایران با ترکیب فاطمه امینی، فاطمه کرم‌زاده و نجمه خدمتی در این مسابقات موفق به کسب مدال برنز شد.

نگاهی کوتاه به عملکرد بانوان ورزشکار کشورمان در این سال‌ها نشان می‌دهد ایرانی‌ها تبدیل به الگو شده‌اند و حفظ پوشش و حجاب شرایطی را به وجود آورده تا هجمه‌های دشمنان ایران اسلامی مبنی بر اینکه حجاب محدودیت است، خنثی شود. بانوان قهرمان کشورمان با مدال‌آوری در میادین بین‌المللی نشان داده‌اند بین ورزشکار قهرمان بااخلاق با حجاب هیچ مانعی نیست.

آسیب دخالت اطرافیان در فرزندپروری

دخالت‌های پدربزرگ و مادربزرگ‌ها یا اقوام نزدیک به کودک مثل خاله، عمه، عمو و… می‌توانند آسیب‌هایی را در دو سطح به وجود بیاورند. به گفته دکتر رحمانی یکی از این آسیب‌ها به والدین وارد می‌شود. شما تصور کنید در جمعی هستید و دیگران مادر یا پدر را به خاطر طرز فرزندپروری‌اش مورد سرزنش قرار می‌دهند، در چنین شرایطی والد دچار احساس بی‌کفایتی وناتوانی در تربیت فرزند می‌شود و اعتمادبه نفسش کاهش می‌یابد.

رحمانی می گوید بخش دیگر آسیب دخالت اطرافیان مربوط به روابط زوجین است؛ به‌طوری‌که با دخالت خانواده هر یک از زوجین، طرف دیگر به دنبال متهمی می‌گردد تا تقصیر دخالت دیگران را گردن او بیندازد و همین مسئله منجر به تنش و بگومگو بین زوجین خواهد شد.

بهترین سبک فرزند پروری

به گفته رحمانی بهترین سبک فرزند پروری سبک مقتدرانه است اما گاهی اطرافیان به‌خصوص پدربزرگ و مادربزرگ‌ها با دلسوزی‌ها و محبت‌های بیش‌ از اندازه هم به بچه و هم به اقتدار والدین آسیب می‌زنند؛ مثلاً، والدین با همدیگر به این جمع‌بندی می‌رسند که برای بچه زیاد اسباب‌بازی نخرند و در صورت اصرار کودک به خریدن چیزی، به خواسته او اهمیت ندهند اما پدربزرگ و مادربزرگ‌ها با برآورده کردن خواسته‌های کودک به‌نوعی این اقتدار و تصمیم والدین را زیر سؤال می‌برند.»

دخالت اطرافیان کودک را دچار تعارض می‌کند

این درمانگر بالینی درباره آسیب دخالت اطرافیان بر روی کودک می‌گوید: «در سبک مقتدرانه، حرف و رفتار والدین ثابت است و هیچ جای بحثی وجود ندارد زیرا والد در کنار اقتداری که دارد به کودک احساس امنیت می‌دهد و کودک خود را مقید می‌داند که به قوانین والدینش عمل کند؛ اما زمانی که پای دخالت اطرافیان به میان می‌آید کودک دچار یک بوم و دوهوا می‌شود، مادربزرگ و پدربزرگ اجازه انجام کارهایی را به کودک می‌دهند که آن کارها در کنار والدین قوانینی دارد. در چینی شرایط کودک با دو فرد طرف است، یک دیو سیاه مخوف و یک فرشته مهربان که هرچه می‌خواهد برایش فراهم می‌کند.»

او ادامه می دهد:« اغلب پدربزرگ و مادربزرگ‌ها از اینکه به خواسته‌های نوه‌شان اهمیت می‌دهند و دل او را به دست می‌آورند، خوشحال می‌شوند غافل از اینکه این کار کودک را به‌شدت دچار تعارض، خشم و اضطراب می‌کند و تعاملات بین کودک و والدین را به خطر می‌اندازد.»

رحمانی تأکید می‌کند: «محبت و دلسوزی‌های خارج از چارچوب قوانین والدین توسط پدربزرگ و مادربزرگ‌ها باعث می‌شود کودک، والدینش را به خاطر قوانین دست و پاگیر به شکل یک دشمن سخت‌گیر ببیند و اینجاست که کودک تصمیم می‌گیرد به مقابله با والدینش بپردازد و از این‌ پس دیگر آن امنیت و آرامشی که باید از والدینش دریافت کند را نمی‌گیرد.»

 بهترین واکنش در برابر دخالت اطرافیان در تربیت فرزند

والدین باید در برابر کسی که از سر دلسوزی یا از سر پرخاشگری در تربیت فرزند دخالت می‌کنند، بایستند: «پدر و مادری که به روش فرزند پروری خود اطمینان داشته باشند، زمانی که دخالتی از اطرافیان مشاهده می‌کنند، می‌دانند که لازم است جرأتمندانه مداخله کرده و مانع دخالت دیگران شوند؛ لذا زمانی که می‌بینید پدربزرگ و مادربزرگ‌ها با قانون‌شکنی‌ها به روش تربیتی شما خلل وارد می‌کنند لازم است در کمال احترام و ادب آن‌ها را از قوانین فرزند پروری خود آگاه کنید و از آن‌ها بخواهید تا کارهایی که تربیت فرزندتان را به خطر می‌اندازد، انجام ندهند.»

رحمانی یکی دیگر از نکات مهم در برابر دخالت دیگران را تعیین حد و مرز والدین در فرزندپروری می‌داند و می‌گوید: «والدین در برخی مسائل می‌توانند به دیگران اجازه دخالت و نصیحت دهند اما از یکجایی به بعد والدین باید با مشخص کردن مرزهای خود این اجازه را به دیگران ندهند که در تربیت فرزندشان مداخله کنند. مشخص کردن این مرزها چیزی نیست که من مشاور بخواهم برای همه یک نسخه واحد بپیچم، این مرزها را خود والدین بر اساس توافقات و طرز تفکراتشان باید مشخص کنند»

 تربیت کودک را مختص خانه‌کنید

این روانشناس کودک می‌گوید: «اگر قرار است فرزندتان را دعوا، نصیحت یا تنبیه کنید یا حتی به او پاداش دهید، بهتر است این کار را در فضای خانه انجام دهید زیرا این کار اقتدار شما در آن کاری که قرار است انجام شود را به‌شدت بالا می‌برد اما وقتی شما در جمعی هستید که به‌واسطه غریبگی یا نزدیکی مخاطبتان نمی‌توانید کنترل کامل محیط را داشته باشید، پس بهتر است در آن زمان هیچ مداخله مربوط به تربیت را نداشته باشید چون احتمالاً اگر بخواهید کودکتان را دعوا کنید چند نفر با پادرمیانی مانع چنین کاری خواهند شد؛ اینجاست که کودک با خود می‌گوید پس می‌توان اقتدار پدر را زیر سؤال برد یا قوانین مادر را شکست! بنابراین بهتر است تذکر، دعوا، تنبیه و… را در خانه با کودکتان مطرح کرده و انتظارات و قوانینتان را به فرزندتان گوشزد کنید.»

کودکان لجبازی که اقتدار والدین را زیر سؤال می‌برند

گاهی کودکان به دلیل لجبازی، قوانین والدینشان را زیر پا می‌گذارند یا از آن‌ها حرف‌شنوی ندارند: «در چنین شرایطی والدین باید با مراجعه به مشاور کودک به تعارضات درونی بین والد و فرزند رسیدگی کنند؛ زمانی که این تعامل به سمت تعامل مثبت پیش می‌رود، اینجاست که فرزند می‌تواند از والدینش حرف‌شنوی داشته باشد.»

این روانشناس کودک توصیه می‌کند: «والد و کودک تا زمایکه تحت درمان قرار دارند از رفت‌وآمدهای طولانی‌مدت که منجر به دخالت اطرافیان می‌شود، خودداری کنند. در کودکان 2 تا 6 ماه زمان لازم است تا یک رفتاری در آن‌ها نهادینه و تبدیل به یک عادت رفتاری شود، بعدازاین زمان شما می‌توانید آزادانه و به‌تدریج ساعات حضورتان را در شرایطی که قبلاً قابل‌کنترل نبوده، ایجاد نمایید.»

توصیه‌ای مهم به والدین

به گفته رحمانی، در هر رابطه‌ای انگشت اتهام باید به سمت خودمان باشد، به همین خاطر نمی‌توانیم از دیگران انتظار داشته باشیم که در تربیت فرزند ما دخالت نکنند بلکه باید به دنبال این بود که من باید چگونه رفتار کنم که فرد مقابل این اجاره را به خودش ندهد؛ در جهانی که ما زندگی می‌کنیم آن‌قدر آدم‌های متفاوتی وجود دارند که ما هرچقدر از آن‌ها بخواهیم دخالت نکنند، شدنی نیست؛ پس ما باید چه‌کار کنیم؟!

او توصیه می‌کند: «قبل از اقدام به بچه‌دار شدن بهتر است بررسی کنید که با توجه به شرایط چطور می‌توانید یک فرزندی تربیت کنید که در کنار شما احساس امنیت کند؛ اینکه سبک فرزند پروری مقتدرانه چگونه است. گاهی والدین اقتدار را با سخت‌گیری یکسان می‌دانند درحالی‌که این‌گونه نیست. لازم است والدین برای اجرای قوانین انعطاف داشته باشند، یکجایی وقتی می‌بینند کاری شدنی است صد درصد روی حرف خودشان بمانند و در کنار آن نیاز به توجه و دیده شدن فرزند را ارضا کنند زیرا اگر این نیاز ناکام بماند می‌تواند زمینه‌ای برای ایجاد اختلالات بعدی در کودک را فراهم کند.»

این درمانگربالینی در پایان تأکید می‌کند: «اگر والدین در شرایطی قرار دارند که نمی‌دانند چطور باید با فرزندشان رفتار کنند، توصیه می‌کنم حتماً از مشاور کودک کمک بگیرند تا بتوانند بهترین واکنش را نسبت به فرزندشان داشته باشند و فرزندی ازلحاظ سلامت روانی را پرورش دهند.»

در این گزارش به شاخص هایی برای استحکام پیوندهای خانوادگی اشاره شده است که نباید به عنوان «باید» در نظر گرفته شوند، یا به عنوان مجموعه ای از قوانین که باید رعایت شود و یا به عنوان یک چک لیست که براساس آن به خانواده خود یا سایر خانواده ها نمره دهید. 

در عوض، این شاخص ها می توانند ابزاری برای کمک به بحث و تعامل خانوادگی و ابزارهایی برای یادگیری بیشتر در مورد خانواده شما باشند.

همه خانواده ها می توانند مستحکم و سالم باشند

در سال ۱۹۵۰، خانواده معمولی متشکل از یک پدر شاغل، یک مادر اهل خانه و حداقل دو فرزند بود. اما شرایط تغییر کرده است و خانواده ها نیز تغییر کرده اند. اکثر آنها هنوز تصویر خانواده «ایده آل» را مانند خانواده ای که در دهه ۵۰ وجود داشت، دارند. خانواده های دهه ۸۰ متفاوت هستند.

امروزه تعداد خانواده های تک والد، هر دو والد شاغل، دارای فرزند ناتنی و بدون فرزند بیشتر شده است. آنچه خانواده را مستحکم می سازد به این بستگی ندارد که چه کسی خانواده را تشکیل می دهد، بلکه به این بستگی دارد که آنها چقدر با یکدیگر برای انجام وظایف ضروری، مانند برآوردن نیازهای هر یک از اعضا، آموزش دادن به فرزندان، حفظ واحد خانواده و ایجاد مجموعه ای مشترک از معانی، ارزش ها و اهداف همکاری می کنند.  خانواده‌های غیرسنتی که شامل بیشتر ما می‌شود، باید راه‌های جدیدی برای انجام این وظایف بیاموزند.

خانواده‌های سالم با یکدیگر وقت می‌گذرانند
خانواده های مستحکم «زمان اصلی» را برای با هم بودن کنار می گذارند. خانواده ها با گذراندن اوقات خوش و مثبت با هم، ذخیره ای از احساسات خوب را ایجاد می کنند. وقتی مشکل پیش می آید باید با خانواده در میان گذاشته و حل شود. اگر مشکلات با لذت های مشترک متعادل نشوند، به مرور زمان، افراد ممکن است زندگی خانوادگی را با چیزهای ناخوشایند مرتبط کنند. بنابراین زمانی که زندگی شما شکننده می شود، ممکن است بخواهید موارد دیگر را از لیست خود حذف کنید و زمان بیشتری را برای با هم صحبت کردن، با هم برنامه ریزی  کردن، همکاری با یکدیگر، با هم بازی کردن و با هم خندیدن صرف کنید.

خانواده های مستحکم با بستگان و دوستان ارتباط برقرار می کنند

خانواده بزرگ – پدربزرگ و مادربزرگ و سایر بستگان – منبع قابل توجهی از حمایت برای اکثر خانواده ها هستند. خانواده های گسترده نه تنها در طول بحران به داد یکدیگر می رسند، بلکه اغلب منبعی از همراهی مداوم نیز هستند. از سوی دیگر ما به عنوان بزرگسال و به ویژه فرزندانمان به فرصت هایی برای تعامل با بزرگسالان و کودکان خارج از دایره خانواده نیز نیاز داریم که بتوانیم با آنها خوش بگذرانیم و از آنها یاد بگیریم.

ایجاد و حفظ روابط حمایتی بین اعضای خانواده و افراد جامعه برای شما و فرزندانتان مهم است.

خانواده های سالم مسئولیت مشترک دارند

مهم این است که همه اعضای خانواده در تصمیم گیری مشارکت داشته باشند. به کودکان باید فرصت هایی برای تصمیم گیری (در محدوده توانایی خود)، مشارکت در تصمیم گیری خانواده و مشاهده روند تصمیم گیری والدین خود و نتایج آن داده شود.

به طور معمول، مشارکت در برنامه ریزی و تصمیم گیری، تعهد به برنامه یا هدف و همکاری در اجرای آن را به همراه دارد.  برای مثال، در صورتی که کودکان در انتخاب این کارها به آنها حق انتخاب داده باشند، احتمال بیشتری دارد که کارهای خانه را انجام دهند.

هر یک از اعضای خانواده باید این اجازه را داشته باشد که نظرات خود را بیان کند، ایده بسازد و پیشنهاد دهد.خانواده هنوز به یک رهبر نیاز دارد، اما هیچ فردی نیازی به رهبری ندارد. تلاش برای «رئیس» بودن به یک کار غیرممکن و خسته کننده تبدیل می شود.

در خانواده های مستحکم، اعضا از یکدیگر قدردانی می کنند

هر خانواده از شخصیت های مختلفی تشکیل شده است که هر کدام نقش مهمی در زندگی خانواده دارند. بنابراین، ضروری است که همه اعضا نسبت به خود و هر یک از اعضای خانواده نگرش مثبت قوی داشته باشند.

احساس ارزشمندی یک عامل مهم در آنچه در «درون» افراد و همچنین در بین مردم اتفاق می افتد است. نظام خانواده نیز از این قاعده مستثنی نیست. پذیرفته شدن توسط دیگران به رشد خودپنداره فرد کمک می کند و احساس مهم بودن، دوست داشتن و قدردانی را ایجاد می کند.

هیچ چیزی مهمتر از قدردانی و پذیرفته شدن در خانواده نیست. هر خانواده باید دستاوردهای فردی هر یک از اعضا را بشناسد. جملات ساده ای مانند «ممنون که به من کمک کردید، کار خوبی کردید!» می تواند از تلاش های هر یک از اعضا قدردانی کند.

این نوع شناخت به ایجاد یک محیط دلپذیر کمک می کند که در آن احترام متقابل رشد کند.  بدون احترام، اعضای خانواده دلیل کمی برای تلاش به منظور بهبود روابط خود با یکدیگر دارند.

خانواده های سالم تشخیص می دهند که ارتباط مؤثر مستلزم گوش دادن مؤثر است

شاید مهمترین مهارت ارتباطی گوش دادن باشد. با این حال، به دلایل مختلف، بسیاری از ما به خوبی گوش نمی دهیم. یا خیلی سرمان شلوغ هست یا اجازه می‌دهیم پیش داوری‌هایمان دریافت ما را مخدوش کند. به یاد داشته باشید، وقتی گوش می دهیم، همیشه آنچه گفته شده را تفسیر می کنیم. از آنجایی که تفسیر ما بر اساس ارزش ها، باورها و تجربیات ما است، ممکن است نادرست باشد. بررسی تفسیر خود با گوینده، «دریافت بازخورد»، قبل از پاسخ دادن یا اقدام، راه خوبی برای کاهش تعبیر نادرست است.

چطور ماکروفر را تمیز کنیم

ایده های ساده ساخت کاردستی تزئینی 

دختر جوانی برای دورکردن مزاحم خود دست به چوب شد و تنبیه عجیبی برای او در نظر گرفت.

85 درصد از افراد به مشکلات پوستی مثل جوش و آکنه دچار هستند اما میلیون ها نفر هم در دنیا زندگی می کنند که هیچ عیب و نقصی روی پوستشان ظاهر نمی شود و اصلاً جوش نمی زنند. به نظر شما راز زندگی این افراد چیست که هیچ جوشی روی پوستشان دیده نمی شود؟

بعضی از افراد هرگز با هیچ مشکلی روی پوست مواجه نمی شوند و مجبور نیستند که شرایط مختلف مثل اکنه و جوش را مدیریت کنند که در این قسمت راز پوست بی عیب و نقص آنها را به شما معرفی می کنیم.

استفاده از پاک کننده های با کیفیت صورت

هرگز نباید استفاده از پاک کننده صورت را نادیده بگیرید و حتما بعد از آرایش باید آن را استفاده کنید. شستن صورت به از بین بردن جوش ها کمک می کند، چربی و آلودگی های اضافه و بقایای آرایشی را از روی پوست پاک می کند؛ بشرطی که از پاک کننده ملایم استفاده کنید.

تمیز کردن گوشی موبایل
صفحه گوشی موبایل کثیف تر از آن چیزی است که فکر می کنید و زمانی که به آن دست می زنید و به صورت تان برخورد می کند، جوش می زنید. پس گوشی موبایل خود را تمیز نگه دارید.

لمس نکردن صورت
لمس کردن زیاد صورت باعث انتقال آلودگی از دست به پوست صورت می شود و التهابات، کثیفی و آلودگی ها را به آن منتقل می کند و باعث جوش خواهد شد.

عوض کردن روبالشی
بالش در طولانی مدت کثیف می شود و چربی و آلودگی پوست ما را به خودش جذب می کند و دوباره آن را به پوستمان انتقال می دهد. پس عوض کردن منظم آن عاملی برای جلوگیری از جوش است.

رژیم غذایی مدیترانه ای
رژیم غذایی مدیترانه ای که سرشار از سبزیجات، روغن زیتون، غلات کامل و پروتئین است، می تواند به داشتن پوست سالم بدون جوش کمک کند.

ور نرفتن با جوش ها
این افراد اگر هم جوش بزنند، اصلا با آن ور نمی روند و آن را نمی ترکانند و بیرون نمی کشند و در نتیجه باکتری به پوستشان انتقال پیدا نمی کند و دیگر جوش نمی زنند.

مراقبت از وزن
اضافه وزن یا چاقی خطر اصلی بیماری ها است و همچنین جوش و مشکلات پوستی را ایجاد می کند. پس این افراد وزن خود را کنترل می کنند.

تعادل میکروبیوم
میکروبیوم مجموعه ای از باکتری های طبیعی، قارچ و ویروس ها است که روی پوست زندگی می کنند. این افراد با رژیم غذایی مناسب، مصرف پروبیوتیک و همچنین محصولات پوستی میکروبیوم را متعادل نگه می دارند.

شستشوی منظم مو ها
چربی هایی که توسط پوست سر تولید می شوند، ممکن است وارد منافذ پوست شده و جوش و آکنه را ایجاد کند. این افراد به شستشوی منظم موها اهمیت زیادی می دهند.

دوری از بعضی از انواع شیر
افرادی که شیر گاو استفاده نمی کنند، کمتر در معرض جوش و آکنه هستند. معمولاً کسانی که شیر کم چرب را به مقدار زیاد استفاده می کنند؛ بیشتر جوش می زنند.

شستن دست ها بعد از ورزش
ورزش به تناسب اندام ما کمک می کند اما ممکن است عامل انتقال آلودگی و باکتری باشد. این افراد بعد از ورزش سریع دست خود را می شویند تا برخورد دست آلوده با صورت شان، عامل ایجاد جوش نباشد.

به اشتراک نگذاشتن لوازم آرایشی
هنگامی که شما لوازم آرایشی خود را به اشتراک می گذارید، باکتری و آلودگی ها را به یک دیگر منتقل می کنید که این افراد هرگز این کار را نمی کنند و در نتیجه جوش نمی زنند.

سیگار نکشیدن
سیگار عاملی برای انتقال آلودگی به پوست و جوش زدن است. این افراد برای جلوگیری از ایجاد جوش روی پوست و سلامتی کلی بدن شان، هرگز سیگار نمی کشند.

صفر تا صد شنیون زیبا و ساده