دسته: بانوان

من خانمم را خیلی دوست دارم و واقعا عاشقش هستم. چند ماه بیشتر نیست که ازدواج کرده‌ایم، در این مدت دو سه بار بحث‌ودعوا کردیم که ‌دو بار به او سیلی زدم. خیلی ناراحتم و عذاب وجدان دارم؛ البته او چون مغرور است جواب من را می‌دهد، من هم عصبی می‌شوم و دیگر یادم می‌رود این خانم عشق من است و نباید او را بزنم. نمی‌دانم چه کار کنم، می‌ترسم اگر عصبی شوم دوباره کتک‌کاری کنم. باید راه حلی وجود داشته‌باشد؛ البته الان ۲ ماه است که باردار شده و من مراعاتش را می‌کنم؛ ولی دعوای آخری همین یک ماه پیش بود.

پاسخ مشاور

خشم یک احساس طبیعی است و همه آدم‏ها خشمگین می‏شوند. آنچه مهم است بروز و از آن مهم‏تر نحوه بروز خشم است که به نظر می‏رسد مشکل شما همین مورد آخری است. نخست این که مسئله شما ممکن است دلایل زیادی داشته باشد؛ ولی اگر فعلاً روی پرخاشگری‌تان تمرکز و بقیه را رها کنیم، مشکل شما به اصطلاح خشم‏های انفجاری ناگهانی است. این یک مشکل رفتاری است که در صورتی که خارج از رابطه زناشویی یعنی با افراد دیگر هم تکرار شود، ممکن است بیانگر حالت شدیدتری بوده و نیاز به دارودرمانی در کنار آموزش‏های کنترل خشم و آموزش مهارت‌های ارتباطی داشته باشد. کسی که دچار حمله خشم می‏شود نمی‏‏تواند واکنش منطقی به موقعیتی که در آن قرار دارد، نشان دهد و به طورطبیعی رفتار پرخاشگرانه یا دست کم غیرقابل پیش‏بینی خواهد داشت.

هرچه زودتر موقعیت خشم را ترک کنید

بهترین کار در این مواقع این است که خودتان را هر چه زودتر از موقعیت بیرون بیاورید. شاید بپرسید چگونه؟ ولی بهترین کار توجه به علایم فیزیولوژیک و بدنی است. به‌طورمعمول پیش‌درآمد خشم، حالت برانگیختگی بدن با علایمی همچون افزایش ضربان قلب، گرم شدن صورت و انقباض عضلات صورت و دست‌وپاهاست؛ بنابراین این‌ها علایمی است که هر وقت اتفاق افتاد در اندک زمانی به بروز کلامی یا فیزیکی پرخاشگری منجر می‏شوند؛ پس با پیدا شدن این علایم در بدن خیلی زود از موقعیت خارج شوید، دست کم 20 دقیقه تا نیم‌ساعت به شما کمک خواهدکرد آرام‌تر شوید.

حواستان را پرت کنید

تلاشتان این باشد در این 20 دقیقه کمتر روی مرور ذهنی و درگیری ذهنی با مسئله مانور دهید و بیشتر سعی کنید کاری کنید تا حواستان پرت شود. مثل راه رفتن یا تماشای تلویزیون یا نفس‌کشیدن آرام و عمیق به مدت10 تا 15 دقیقه با تمرکز روی بدن و نه هیچ چیز دیگر و اگر در خانه هستید، ترجیحاً در خانه نمانید.

شاید خشم‌تان مربوط به احوال درونی‌تان باشد

راهکاری که گفتیم یعنی کنترل‌به‌موقع موقعیت‏هایی که احتمال پرخاشگری وجود دارد، یک راه حل موقتی است. بهترین کار مشورت با یک روان‏شناس باتجربه است تا به شما کمک کند دلایل خشم خود را بدانید و از آن مهم‏تر راه‌های کنترل خشم و در عین حال راه‌های بیان سازندۀ خواسته‏های خود از همسرتان را بیاموزید. چون پرخاشگری در یک معنا راهی برای بیان خواسته‏ای است که فرد پرخاشگر احساس می‏کند طرف مقابل عمداً آن را پایمال کرده و او باید به شدیدترین وجه، طرف مقابل را متنبه کند و از خود حداکثر دفاع را به عمل آورد. ممکن است روان‏شناس علاوه بر راهکارهای فکری و عملی برای درک و تغییر مسئله، از یک روان‌پزشک برای تجویز دارو کمک بگیرد که پیشنهاد می‏کنم در صورت صلاحدید پزشک بپذیرید. ممکن است مسئله شما کمی هم مربوط به احوالات درونی و شخصی شما باشد و صرفاً خودش را در رابطه با همسر نشان دهد.

از همسرتان کمک بگیرید

مسئله بعدی کمک گرفتن از همسرتان است، سعی کنید به او نزدیک‏تر شوید، صرف نظر از میزان اختلاف و ناراحتی پیش‌آمده به او توجه و محبت کنید و به حرف‌هایش به‌ویژه بخش‏های منطقی ‏تر خواسته‏ های او بها بدهید.

همۀ مسائل زناشویی حل‌شدنی نیست. باور کنید همه همین‌طور هستند و هیچ زوجی را پیدا نخواهید کرد که توانسته‌باشند همه مسائل‏شان را حل کنند، مسئله اصلی، احترام متقابل به هم و به عقاید یکدیگر در قبال مسائل حل‌نشدنی است. سعی کنید به این مسئله توجه داشته‌باشید و در مقابل از اصرارهای خود برای اصلاح طرف مقابل دست‌بردارید و تمرکز را روی اصلاح خود قراردهید. اصلاح خواسته‏ های غیرمنطقی، اصلاح نیاز افراطی به کنترل همسرتان، اصلاح نداشتن اعتماد و احترام کافی به او و دنیای او. عذاب وجدان کافی نیست در نهایت این که عذاب وجدان برای تغییر کافی نیست، این خود بخشی از خشم‏های انفجاری است که باید به جای سرزنش خود و عذرخواهی کلامی، در عمل و رفتار، صبوری را تحمل کنید. حرف‌های بیشتری هست که از حوصله بحث ما خارج است ولی مشورت با روان‌شناس و روان‌پزشک را از یاد نبرید.

آیا به شناخت کافی از روحیات خود در ازدواج قبلی تان رسیده اید و می دانید چه نقطه ضعف ها و کم و کاستی هایی دارید و از لحاظ روحی آمادگی ازدواج مجدد را دارید و از تجربیات تلخ گذشته تان درس عبرت گرفته اید! دکتر ابراهیمی مقدم» روان شناس می گوید: زنان پس از طلاق دچار شکست های عاطفی زیادی می شوند که عواقب بدی برای آن ها دارد. آن ها بیشتر از مردان پس از طلاق ضربه می خورند و احساس تنهایی آزارشان می دهد.

برخی از آن ها نیز که افکار سنتی دارند، تصور می کنند پس از طلاق بی سرپرست می مانند و باید سایه یک مرد بالای سرشان باشد. وحشت از طلاق و جدایی، خیلی از زنان را وادار به کارهایی می کند که خودشان به انجام آن تمایلی ندارند. یکی از همین کارها ازدواج دوباره است. آن ها تصور می کنند حالا که شوهرشان را از دست داده اند و بی سرپرست شده اند، باید به ازدواج دوباره پناه ببرند و زندگی گذشته خود را این بار ترمیم کنند.

قبل از ازدواج دوباره ضعف هایتان را بشناسید وی ادامه می دهد: به نظر من برای ازدواج دوباره باید پیش از انتخاب طرف مورد نظر برای ازدواج، ضعف های خود را شناخت و برای رفع آن کوشید. باید از خود پرسید سهم من در آن شکست و طلاق چه بوده است. همه ما دوست داریم دیگر مرتکب اشتباهات قبلی نشویم، ولی باوجود قول هایی که به خودمان می دهیم چون بر بخشی از رفتارهایمان اشراف کامل نداریم یا مهارت اصلاح آن رفتار را بلد نیستیم دوباره مرتکب همان خطا می شویم.

از طرفی نگرش منفی افراد جامعه نسبت به فرد طلاق گرفته، می تواند مشوق فرد برای تأهل دوباره باشد. از سوی دیگر نگاه منفی جامعه به فردی که طلاق گرفته، می تواند باعث شود فرد بر خلاف میل باطنی اش به ازدواج دوباره تن دهد تا از نگاه و نگرش افراد جامعه در امان بماند. در واقع ما به ندرت طلاقی را می یابیم که تنها ناشی از اشتباه یکی از طرفین باشد. به همین دلیل قبل از ازدواج دوباره، هر فرد باید در روح خود جست وجو کند تا ببیند به جای اعمال گذشته چطور باید رفتار کند که ازدواج دومش دوام بیاورد.

افرادی که قبل از ازدواج دوباره این کار را انجام نمی دهند، برای ازدواج آمادگی ندارند. کسی که نتواند اشتباهات خود را بشناسد و از آن ها درس بگیرد، دوباره آن ها را تکرار خواهد کرد. برای همین فرد باید پیش از ازدواج دوباره خوب فکر کند و ببیند می خواهد این ازدواج را قبول کند یا نه و اگر خواست باید ضعف های خود را بیابد و پس از آگاهی کامل، شرایط طرف مقابل را هم به طور کامل بسنجد و بعد از آن ازدواج کند.

امروزه والدین دریافته‌اند که پرورش کودکانی با اعتمادبه‌نفس بالا به اندازه پرورش کودکانی سالم از اهمیت برخوردار است. در ادامه راهکارهایی برای افزایش اعتمادبه‌نفس کودکان ذکر شده است: برای فرزندانتان قوانینی وضع کنید: برای داشتن کودکانی شاداب و با اعتمادبه‌نفس اطمینان حاصل کنید که آن‌ها قوانینی را که برایشان وضع کرده‌اید، رعایت می‌کنند. کودکان خواهان و نیازمند قوانین هستند. همه ما خواهان آموزش ارتباط موثر و انضباط برای کودکانمان هستیم بدون آن که دیکتاتوری در خانه برقرار کنیم، وضع قوانین این کار را برای شما ممکن می سازد. کودکان نیز خواهان این قوانین هستند. آن‌ها از والدین انتظار دارند تا از آن‌ها مواظبت کنند، تربیت‌شان کنند و آموزش‌شان دهند. ممکن است باورش برایتان مشکل باشد؛ اما کودکان خواستار راهنمایی‌های شما هستند تا چهارچوبی برای انجام کارهای خود داشته‌باشند. برخی از والدین به اشتباه تلاش می‌کنند تا دوستی برای فرزند خود باشند و از وضع قوانین خودداری می‌کنند. وضع قوانین، امری حیاتی برای تربیت کودکان است. توانایی تصمیم‌گیری فرزندانتان را افزایش دهید: دومین راهکار برای بالا بردن اعتمادبه‌نفس کودکان افزایش قدرت تصمیم‌گیری آن هاست. زمانی که فرزندانمان را از نتایج مثبت و منفی هر راه‌حلی برای مشکلاتشان آگاه می‌کنیم و به آنان اجازه می‌دهیم که خود تصمیم‌گیری کنند باعث بالا رفتن اعتمادبه‌نفس آن‌ها خواهیم شد و همچنین آموزش می‌دهیم که مسئولیت کارهای خود را به عهده بگیرند.

با روی خوش با کودکانتان صحبت کنید:

سومین راه‌حل، صحبت با فرزندتان با روشی خاص توام با احترام و مثبت‌نگری است. شیوه ای که شما با کودکانتان صحبت می‌کنید مهم ترین عامل در شکل‌دادن به شخصیت و اعتمادبه‌نفس فرزندتان است. پایه اعتمادبه‌نفس عزت‌نفس است. عزت نفس به معنای آن است که شخص چقدر خود را دوست دارد و چه میزان به خودش احترام می‌گذارد. زمانی که کودکانمان در حال رشد هستند هیچ‌گونه ایده‌ای درباره شخصیت خود ندارند پس شروع به جمع‌آوری داده درباره خود از محیط اطرافشان می‌کنند و بهترین منبع، رفتار مهم‌ترین افراد زندگی‌شان یعنی پدرومادر است؛ پس برای این که تاثیر شگرفی روی فرزندانمان داشته‌باشیم با حرف‌های خود روحیه آنان را تقویت کنیم. هیچ وقت از آنان انتقاد شدید و شکایت نکنید و تقصیر را به گردن آنان نیندازید. همیشه به آنان بگویید که چه کودکان شگفت‌انگیزی هستند. همیشه مشکلاتشان را درک کنید و به آن ها بگویید که بسیار باهوش و خوب هستند. این ها راهکارهایی ساده با کمترین هزینه هستند؛ اما اهمیت زیادی در بالا بردن اعتمادبه‌نفس کودکان دارند. با صرف وقت کم، می‌توان با استفاده از این روش‌ها اعتمادبه‌نفس فرزندانمان را افزایش دهیم.

مترجم: نازنین تاتاری

رفت وآمد در مسیر های پر تردد وسایل نقلیه علاوه بر این که برای سلامت ریه ها مضر است، به پوست نیز آسیب جدی وارد می کند واز طرفی استفاده از شوینده های شیمیایی نیز چندان مناسب نیست. به همین دلیل در این مطلب چند لایه بردار طبیعی پوست را معرفی می کنیم. قبل از استفاده، صورت را تمیز کنید و بشویید و در حالی که صورت خیس است، از اسکراب استفاده کنید. آن را روی صورت بمالید و با حرکت دورانی ماساژ دهید.با لایه برداری،سلول های مرده از سطح پوست برداشته و موجب درخشندگی پوست می شود. اسکراب کیوی، روغن نارگیل وعسل این ماسک سلول های مرده پوست شما را به سطح پوست می کشاند وباعث روشنی پوست تیره می شود.

روغن برای انواع مختلف پوست

اضافه کردن چند قطره روغن معطر به اسکراب ، نه تنها عطردلنشینی به آن می دهد بلکه آن را مناسب نوع پوست شما می کند . بابونه، گل شمعدانی و صندل برای پوست خشک مناسب است، اما اگر پوست شما چرب است ، از سرو، ترنج و گل شمعدانی استفاده کنید.بهتراست قبل از استفاده از این اسکراب ها روی تمام پوست ، روی بخشی کوچک آن را امتحان کنید .

ماست و گردو ماست طبیعی پایه مناسبی برای هر گونه اسکراب خانگی است و این موضوع به علت خواص ضد باکتریایی و ضد قارچ آن است، همین طور با داشتن درصد بالای اسید لاکتیک موجب صاف و نرم شدن پوست خسته می شود . دو قاشق غذاخوری ماست و دو قاشق غذاخوری گردوی خرد شده را با مخلوط کن ترکیب کنید و بگذارید به مدت 15 دقیقه بماند . از این مخلوط باید بلافاصله استفاده شود، بنابراین اگر کمی از آن باقی ماند ، می توانید آن را روی نواحی سخت و سفت پوست مثل پاشنه پا امتحان کنید.

روغن زیتون و نمک دریایی برای لمس حس تازگی یک بخش نمک و یک بخش روغن زیتون را برای تهیه این اسکراب ،به طور کامل مخلوط کنید . اگر پوست حساسی دارید، می توانید شکر یا شکرقهوه ای را جایگزین نمک کنید.این اسکراب همچنین آثار شگفتی روی کل بدن دارد ، که در تهیه آن می توانید غلظت نمک را بیشتر کنید.

اسکراب جو ، عسل و ماست جو یکی از محبوب ترین لایه بردارهای طبیعی است که به علت ملایم بودن برای پوست های حساس کاربرد دارد. همچنین قابض است. این ویژگی کمک می کند تا چربی و آلودگی ها از سطح پوست بیرون کشیده شود. عسل به دلیل خاصیت مرطوب کنندگی طبیعی اش ، یک ماده مناسب برای اضافه کردن به هرنوع اسکراب است. تقریبا دو قاشق چای خوری از جو را در نصف لیوان ماست بریزید و با یک قاشق غذاخوری عسل مخلوط کنید. از این مخلوط می توان به عنوان یک ماسک افزایش دهنده رطوبت استفاده کرد .

پسری 20 ساله‌ام. حدود 4 سال پیش عاشق یکی از دختران فامیل شدم. موضوع را به خانواده اطلاع دادم ولى چون خانواده‌اش از نظر مالى نسبت به ما وضعیت بهتری داشتند، مادرم براى این که نزد خانواده آن ‌ها تحقیر نشود به خواستگاری نرفت و او یک ماه پیش ازدواج کرد. از آن روز به بعد، حال روحی مناسبی ندارم و حتی چندبار دست به خودکشی زده و دچار افسردگى شدید شده‌ام و آن دختر از ذهنم بیرون نمی رود.

پاسخ مشاور

به احتمال بسیار زیاد در مدت 4 سال گذشته روابط عاطفی گرمی با دختر خانم داشته‌اید یا به‌طور یک‌طرفه و افراطی در تخیلات‌تان وی را همسر خود فرض می‌کردید که ازدواج یک ماه پیش وی به شکست عشقی و روانی شما منجر شده و انرژی حاصل از آن در خودزنی و افسردگی نمود پیدا کرده‌است.

به روان پزشک مراجعه کنید

اولین مسئله هشدار به شما و والدین گرامی‌تان، مراجعه به روان پزشک و درمان دارویی افسردگی جدی شماست تا خطر خودزنی‌های بعدی را کاهش دهد و در نهایت حذف کند. لازم به توضیح است که افسردگی چند علامت جدی دارد که مهم‌ترین آن افکار خودکشی و اقدام عملی به آن است. مرحله بعد روان‌درمانی تحت نظر روان شناس بالینی است تا احساسات و نگرش‌های در خود مانده و مملو از افکار ناامیدکننده شما را به‌مرور ترمیم و میل به زندگی و حتی قابلیت و توانایی عاشق شدن مجدد را جایگزین آن کند که این امر قدری زمان‌بر است؛ بنابراین در حصول بهبودی تعجیل نکنید و توقع منطقی از روند روان‌درمانی داشته‌باشید.

واکاوی عاشق شدن در 16 سالگی

نکته حائز اهمیت دیگر چرایی شکل‌گیری احساس عاشقانه در سن 16 سالگی است که البته چندان نامعمول نیست ولی رخداد آن قدری زود بوده‌است. ریشه‌یابی خود این مسئله موجب راهبردهای درمانی متفاوتی می‌شود؛ برای مثال وجود علل زیستی روانی از قبیل بیش‌فعالی درمان نشده در فرد یا بلوغ زودرس یا حتی وجود پیش‌زمینه انواع اختلال شخصیت یا افسردگی عمده یا علل خانوادگی- عاطفی مانند داشتن پدر کنترل‌گر، سخت‌گیر و سرد بودن یا نبود مادر به علل متفاوت از جمله طلاق یا فوت، همگی می‌تواند مسبب ایجاد انواع روان‌آزردگی و به تبع آن تمایل شدید شما به وابستگی و جذب مهر و محبت به ویژه از سوی جنس مخالف باشد؛ برای مثال در صورت وجود پدر سخت‌گیر، کنترل‌گر و سرد، شما نیاز دارید روان شناس به شیوه خانواده‌درمانی مشکل را حل کند یا در صورت امکان، میزان سازگاری شما را افزایش دهد. در علل زیستی، دارودرمانی اولویت اصلی است و سپس روان‌درمانی است.

حتما به متخصص روان‌درمانی مراجعه کنید

نکته بعدی این که شما هم اکنون به واسطه سن و فشار روانی که به شدت موجب آشفتگی روانی شما شده است، به هیچ وجه نصیحت‌پذیر یا مشاوره‌پذیر نیستید. پس مراقب باشید به متخصص روان‌درمانی (روان شناسی بالینی) مراجعه کنید نه مشاور. تشخیص این امر به راحتی در تابلوی (پروانه تخصصی) همکاران (که در مراکز مشاوره نصب شده) مشخص شده است.

قربانی کردن دام جلوی بچه‌ها می‌تونه روی ذهن اونا اثر منفی بذاره و حتی باعث بروز مشکلاتی مانند شب ادراری یا لکنت زبان بشه.