خانم مربی 90 ساله ورزش بدن سازی

خانم مربی 90 ساله ورزش بدن سازی

خراسان/ امید به زندگی در ژاپن در رتبه بالایی قرار دارد و سالمندان در این کشور از فعالیت بدنی بسیار بالایی برخوردار هستند. «تاکیشیما میکا» مشهور به «تاکیمیکا» از جمله این افراد است که در آستانه دهمین سال عمرش دست از فعالیت بدنی برنداشته است و رازهای نشاط و سرزندگی‌اش را برای جوان‌ترها در رسانه‌های مختلف به اشتراک می‌گذارد.

تاکیمیکا در دهمین دهه عمر خود همچنان به مربی‌گری بدن سازی مشغول است و امیدوار است که تا 100 سالگی به این فعالیت ادامه دهد تا به همه ثابت کند عمر فقط یک عدد است. وی در 78 سالگی لقب مسن‌ترین مربی ورزش کشورش را از آن خود کرد. تاکیمیکا سحرخیز است، روزی 4 کیلومتر می‌دود، وزنه می‌زند، ورزش سنگین می‌کند و تغذیه سالمی دارد.

جالب است بدانید او یک مادر خانه‌دار تمام وقت بوده که از 65 سالگی با تشویق همسرش برای کم کردن وزن، ورزش را شروع کرده است. با توجه به بیماری همه‌گیر ویروس کرونا، اکنون برنامه تاکیمیکا به یک کلاس آنلاین 60 دقیقه‌ای با گروه‌های 20نفره مردان و زنان بالای 40 سال محدود شده است. ظاهر فوق‌العاده جوان و سرحال او توصیه‌هایش را قانع‌کننده‌تر می‌کند و افراد زیادی او را الگوی خود در اهمیت دادن  به سلامت خودشان می‌دانند.
منبع: Nippon

به شدت از شوهرم می ترسم!

به شدت از شوهرم می ترسم!

خراسان/ زنی 35 ساله ام. شوهر اولم از دنیا رفته است. حدود سه سال است دوباره ازدواج کرده ام ولی شوهرم، دو کودکم را کتک می زند. اگر از آن ها دفاع کنم، مرا هم کتک می زند و تهدید می کند که مرا می کشد. مرد خیلی بددهانی است. واقعا از او می ترسم. شما بگویید چه کار کنم؟ دوست دارم طلاق بگیرم. روانم به هم ریخته است و فرزندانم امنیت جانی ندارند.

پاسخ
خواهر گرامی، وجود چنین رفتاری در زندگی، واقعا مایه تاسف و نگرانی است و امیدوارم اراده عمومی در کشور ما بر این قرار بگیرد که قوانین، سازمان ها و نهادهای مختلف به نحوی عمل کنند که شاهد چنین وضعیتی در خانواده ها نباشیم زیرا شاید در ظاهر، این مسئله یک چالش خانوادگی به نظر برسد ولی در اصل یک آسیب اجتماعی محسوب می شود. هرچند که درباره سلامت روانی شوهرتان و علت رفتارهایش توضیحی نداده و مشخص نکرده اید که قادر به کنترل خشم خودش نیست یا عمدا مبادرت به این عمل می کند ولی در عین حال، نکاتی را در ادامه خدمت شما عرض می کنم که امیدوارم راه گشا باشد.

رفتارهای کودکان تان را ارزیابی کنید
این که شوهرتان دو کودک شما را کتک می زند، می تواند دلایل مختلفی داشته باشد ولی قبل از این که بخواهیم همه این دلایل را در وجود شوهرتان جست و جو کنیم، باید بررسی کنید که رفتار و عملکرد فرزندان شما چقدر در بروز و تشدید این مسئله نقش دارد. ممکن است شوهرتان به زعم خودش، نگران آینده آن هاست و به این ترتیب می خواهد آن ها را تربیت کند. در چنین شرایطی اگر شما بخواهید تعصب زیادی داشته باشید و همواره از فرزندانتان دفاع نابه جا بکنید، شوهرتان بیشتر عصبانی می شود. بنابراین بهتر است ابتدا انگیزه شوهرتان را بپرسید و چنان چه این طرز رفتار ناشی از سبک تربیتی او بود، سعی کنید با لحنی آرام و در زمان مناسب و بدون حضور بچه ها، برایش توضیح دهید که این شیوه مناسب نیست و نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.

علت یابی کنید
قبل از هر چیز، علت این را که شوهرتان اقدام به کتک کاری می کند، پیدا کنید چون اگر یک انسان از نظر روحی و روانی در شرایط سلامت باشد امکان این که چنین رفتاری داشته باشد، وجود ندارد و شما باید ریشه این اعمال را پیدا کنید تا بتوانید آن را رفع کنید. برای این منظور، بهتر است ببینید چه زمان هایی و در پی چه اتفاقاتی اقدام به خشونت و پرخاشگری می کند و از صحبت هایی که می کند، بفهمید می خواهد با این رفتار، چه چیزی را اثبات کند یا چه چیزی را به دست بیاورد. اگر بتوانید برای این سوالات پاسخ مناسبی پیدا کنید، آن گاه بهتر می توانید برای کاهش این رفتارهای شوهرتان برنامه ریزی کنید.

بهانه ها را از شوهرتان بگیرید
در طول این مدت، احتمالا متوجه شده اید چه چیزهایی باعث عصبانیت و پرخاشگری او می شود. بنابراین تلاش کنید از ایجاد موقعیت های مشابه جلوگیری کنید و بهانه ای برای پرخاشگری و خشونت او فراهم نکنید. البته این مسئله تا زمانی به شما کمک می کند که شوهرتان در سلامت روانی باشد یا این که عمدا دنبال بهانه گیری و ایجاد درگیری نباشد.

از بزرگ ترهای فامیل کمک بگیرید
اگر امکان راضی کردن شوهرتان برای رفتن پیش مشاور وجود دارد، حتما این کار را بکنید چون اگر شوهرتان به دنبال انتقام گیری نباشد و فقط مهارت کنترل خشم را نداشته باشد، روان شناس می تواند به او کمک کند تا بر اعصابش مسلط شود ولی اگر امکان راضی شدن ایشان برای مراجعه به روان شناس وجود ندارد با بزرگ ترهای خانواده تان این موضوع را مطرح کنید و از آن ها بخواهید به شما کمک کنند.

از بهزیستی کمک بگیرید
اگر هیچ کدام از راه حل های مطرح شده به کارتان نیامد، از راه های قانونی و از سازمان های حمایتی مانند بهزیستی و اورژانس اجتماعی کمک بگیرید. شما می توانید به اداره بهزیستی محل سکونت خود مراجعه کنید و موضوع را با مشاوران و مددکاران آن درمیان بگذارید.
نویسنده : حسین محرابی | روان شناس

۸ کاری که زوجین برای ماندگاری ازدواج خود انجام می‌دهند

۸ کاری که زوجین برای ماندگاری ازدواج خود انجام می‌دهند

بیا نی نی/ در گزارش زیر ما ۸ کاری را که زوجین برای داشتن یک زندگی مشترک شاد و آرام انجام می‌دهند، به اشتراک می‌گذاریم.
در کنار هم زندگی کردن تصمیمی است که می‌تواند یک رابطه را ساخته و یا از بین ببرد. تمام زمانی که آن‌ها با هم می‌گذرانند ممکن است به تقویت پیوند آن‌ها کمک کند، اما تعامل ۲۴ ساعته، آن‌ها را در معرض همه چیز قرار می‌دهد (خوب، بد و زشت). زندگی مشترک ممکن است اقدام بزرگی به نظر برسد، اما روش‌های مختلفی وجود دارد که زوجین با هم از پس چالش‌ها بر می‌آیند.

در این مقاله، ما می‌خواهیم به شما و شریک زندگی شما کمک کنیم تا یک رابطه مرتب داشته باشید، بنابراین ما ۸ کاری را که زوجین برای داشتن یک زندگی مشترک شاد و آرام انجام می‌دهند، به اشتراک می‌گذاریم.

 
آن‌ها در مورد دستورالعمل‌ها و برنامه‌ها توافق می‌کنند.

از ایجاد تقویم برای انجام کارها، تا بحث در مورد برنامه خواب و مرز‌های شخصی، زوجین باید سازش کنند و دستورالعمل‌هایی را برای زندگی مشترک تعیین کنند.

طبق یک نظرسنجی، حتی عادات نامناسب حمام نیز می‌توانند باعث از هم گسیختگی شوند؛ بنابراین اگر نمی‌خواهید رابطه‌ی شما از بین برود، توافق در مورد قوانین برای حل مسئله، مهم است. چه کسی اولویت استفاده از حمام را در صبح دارد؟ صندلی توالت باید بالا یا پایین باشد؟ “بحث‌های کوچک” برای یک زندگی مشترک، ضروری است.

آن‌ها در انجام کار‌ها به یکدیگر کمک می‌کنند.

یک مطالعه نشان داد که ۵۶ ٪ از متاهل‌ها معتقدند که تقسیم کار‌ها برای یک ازدواج موفق بسیار مهم است. این امر در مورد زوج‌هایی که با هم زندگی می‌کنند نیز صدق می‌کند.

شرکای زندگی بسته به توانایی‌ها و برنامه هایشان می‌توانند سیستم اختصاصی خود را برای تعیین وظایف ایجاد کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند برخی از کار‌های را به عنوان نوعی گروهی باهم انجام دهند.

آن‌ها در مورد پول صحبت می‌کنند.

مانند کار‌های خانه، هزینه‌های خانه نیز باید به عنوان مسئولیت مشترک در نظر گرفته شود. زوجین بسته به حقوق فردی خود، باید در مورد چگونگی برنامه تقسیم صورتحساب بحث کنند. بحث پول باید شامل بدهی‌های معوق و اهداف مالی آن‌ها نیز باشد.

شرکای زندگی باید همیشه در مورد مسائل پول صادق باشند تا از مسائل بی اعتمادی جلوگیری کنند. انجمن روانشناسی آمریکا نکاتی را در مورد چگونگی اجتناب از مشاجرات مالی، که شامل جلسات منظم برای بررسی هزینه‌ها و برنامه‌های پس انداز است، به اشتراک می‌گذارد.

آن‌ها یاد می‌گیرند که چگونه با عادات آزار دهنده یکدیگر کنار بیایند.

وقتی زوجین زندگی مشترک را شروع می‌کنند، آن وقت است که متوجه هرگونه شوخی و عادت‌های عصبی کننده یکدیگر می‌شوند (مثل جوراب‌های کثیف را روی زمین می‌گذارند، با صدای خیلی بلند می‌جوند)، که سازگاری با آن‌ها بسیار سخت بوده و همینطور نیز به آن‌ها اضافه می‌شود.

یکی از راه‌های اجتناب زوجین از دیوانه کردن یکدیگر، یافتن راه‌هایی برای کنار آمدن با این عادت‌های آزار دهنده است. دکتر روانشناس بالینی مجاز، دافنه مارنه، توصیه می‌کند ارزیابی کنید که آیا می‌توان این اخلاق را به راحتی نادیده گرفت یا اینکه باید در مورد یک قرارداد بحث شود.

آن‌ها آیین خاص و ویژه خود را دارند.

مقاله‌ای از ژورنال انجمن تحقیقات مصرف کنندگان بیان می‌دارد که زوجینی که با هم آیین‌هایی را انجام می‌دهند، “احساسات مثبت بیشتر و رضایت بیشتر از رابطه” را تجربه می‌کنند.

این لحظات مشترک می‌تواند به راحتی تمرین کردن با یکدیگر، نشستن روی کاناپه هنگام تماشای فیلم باشد، یا همانطور که یک خانم در مقاله بهداشت زنان نوشت، استفاده از کرم ضد چروک روی صورت شوهرش و خواندن آهنگ اختصاصی هر روز.

زمانی را برای تنهایی مشخص می‌کنند.

زندگی مشترک به این معنی نیست که شما باید هر لحظه بیداری را با هم سپری کنید. هوا خوردن و داشتن وقت تنهایی برای روابط نیز سالم است. تنهایی به ما اجازه می‌دهد تا در بسیاری از موارد، از جمله خودمان، تأمل کنیم و همچنین می‌تواند به ما کمک کند تا افراد بهتری برای اطرافیان خود باشیم.

آن‌ها برای میهمانان خانه قوانین اساسی تعیین می‌کنند.

زوجین در مورد خانواده و دوستان شریک زندگی خود، دارای سطح راحتی متفاوتی هستند؛ بنابراین تعیین قوانین اساسی برای مهمانان نیز مهم است. آن‌ها باید توافق کنند که چه کسی می‌تواند بیاید، چه زمانی ایده آل است و چه مدت می‌تواند بماند.

بحث در مورد سایر تدارکات میزبانی قبل از ورود مهمان، مانند برنامه‌های غذایی و فعالیت‌های مورد انتظار، می‌تواند به جلوگیری از مشاجره و اضطراب در طول رویداد کمک کند.

آن‌ها برای حل مشکلات خود تلاش می‌کنند (و این همیشه لازم نیست قبل از خواب باشد).

زوجین می‌توانند با ایجاد یک فضای مثبت و حل همه مشکلات، خانه خود را به مکانی امن از نظر عاطفی تبدیل کنند.

طبق گفته دکتر روانشناس اجتماعی، امی ام گوردون، توصیه “هرگز عصبانی به رختخواب نروید” منسوخ شده است. افرادی که استرس و خستگی دارند بیشتر مستعد واکنش منفی هستند. گوردون توصیه می‌کند در صورت نیاز دکمه مکث را بزنید و در آن بخوابید. هنگامی که هر دو در شرایط ذهنی مطلوب و در شرایط بهینه باشند، مشکلات بهتر کنترل می‌شود.