دسته: بانوان

بیشتر بزرگسالان به ۶ تا ۸ ساعت خواب در طول شبانه روز نیازمندند. بیدار شدن در اول صبح و قرار گرفتن بدن در معرض نور خورشید باعث انتقال پیامی از مغز به بدن و تحریک متابولیسم آن خواهد شد.

برای مثال اگر باید ساعت 7 صبح از خواب بیدار شوید ، باید ساعت 11 شب به رخت خواب بروید. جالب است بدانید که خواب بودن در طول ساعات 2 تا 4 بامداد ، عمیق ترین و با کیفیت قسمت خواب است.

در صورت عدم دستیابی به خواب در این ساعات احتمالا در ساعات 1 تا 3 بعد ازظهر شدیدا احساس خواب آلودگی خواهید کرد. البته لازم به ذکر است ساعت بیولوژیکی هر فردی با فرد دیگر متفاوت است ، به این معنی که برخی افراد علاقه مند به خوابیدن در اوایل شب و برخی دیگر علاقه دارند که تا پاسی از شب بیدار بمانند و بنابراین ساعت بیولوژیکی بدن، خواب و بیداری و عملکرد های مختلف بدن را تنظیم می‎ کند.

به عبارت دیگر هیچ جنبل و جادویی در این رابطه وجود ندارد و بهترین روش برای داشتن میزان کافی خواب تطبیق دادن خود با ساعت فیزیولوژیکی بدن می ‎باشد.

** ساعت طلایی خواب بین 10 شب تا 2 صبح است، بهتر است افراد این زمان را از دست ندهند. **

به منظور بهبود ساعات خواب خود ، روزها کمی زودتر از خواب بیدار شوید و به این ترتیب در هنگام شب زودتر از سایر مواقع خواب آلود شده و به رخت خوابتان خواهید رفت. فقط کافیست روزانه 20 دقیقه از خواب خود بکاهید تا تغییر چشمگیر آن را در بهبود ساعات خوابتان را مشاهده کنید.

نکته مهم پس از بهبود ساعات خوابتان حفظ آن در روزهای پایانی هفته است . انجام این کار ، برخوردار شدن از ساعت خوابی مشخص و یکنواخت را برای شما فراهم خواهد کرد.

به یاد داشته باشید که بهره مندی از خواب کافی به شما در داشتن روحیه مثبت و انرژی بالا تر در طول روز کمک زیادی خواهد کرد.

 با نزدیک شدن به شب‌های قدر و مراسم احیا یکی از چالش‌های مادران این است که چطور با فرزندشان در مراسم شرکت کنند. برخی از مادرها نیز به دلیل نداشتن مهارت کنترل فرزندشان از رفتن به مراسم منصرف می‌شوند و ترجیح می‌دهند در خانه بمانند. حالا این سوال مطرح می‌شود : آیا ماندن در خانه کار درستی است؟! در رابطه با حضور کودکان در مراسم شب‌های قدر با «اعظم فعال» کارشناس خلاقیت کودکان گفت‌و‌گو کرده‌ایم. آنچه در ادامه می‌خوانید راهکار‌های این کارشناس برای کنترل کودکان در چنین مراسم‌هایی است. 

در مراسم شرکت کنیم یا نه؟!

«قرار گرفتن کودک در هر فضایی، باعث می‌شود کودک از آن فضا الگوبرداری کند. حتی اگر فرزند ما نوزاد باشد این تأثیرپذیری و الگوبرداری اتفاق می‌افتد. مادر‌ها معمولاً در مراسم‌های مولودی‌خوانی به همراه بچه‌هایشان شرکت می‌کنند. چراکه معتقدند بچه همراه بقیه دست می‌زند. خوشحالی می‌کند و روحیه‌ بخش است. حضور کودک در مراسم‌های عزاداری هم همین اثر مثبت را بر فرزندان ما دارد. بعضی از مادرها فکر می‌کنند حضور بچه‌ها در مراسم‌هایی مانند شب قدر باعث اذیت خودشان و فرزندشان می‌شود. به همین خاطر سعی می‌کنند با بچه‌ها معمولاً به این مراسم‌ نروند. در خانه می‌مانند و خودشان و  فرزندشان را از آثار مثبت چنین فضاهایی محروم می‌کنند».

کودک تان را با فضا آشنا کنید 

«از یک روز قبل ،در روشنایی روز فرزندتان را به مسجد، حسینیه و یا محلی ببرید که قرار است برای مراسم شب قدربه آنجا بروید. این کار در آرامش فرزندتان بسیار موثر است و علاقه کودک را برای رفتن به مراسم بیشتر می‌کند. کودک می‌بیند  در چه فضایی می‌خواهد قرار بگیرید. وقتی موقعیت و شرایط را به کودک نشان دادید برایش از برپایی مراسم توضیح دهید. برای مثال به او بگویید:« می‌خواهیم به اینجا بیاییم. افراد زیادی در شب‌قدر  به این مسجد یا حسینیه می‌آیند. قرار است همه باهم از خدا تشکر کنیم و بگوییم که چقدر او را دوست داریم.» از کودک سوال کنید:« دوست دارد که همراه ما بیاید؟!» جواب هایش را تحلیل کنید. باید کمی زودتر بیایید تا محل مناسبی برای نشستن کودکتان داشته باشید».

از قبل با فرزندتان صحبت کنید

«قبل ازینکه به مراسم بروید با فرزندتان صحبت کنید و نسبت به برخی مسائل او را آگاه کنید. مثلا بگویید:«وقتی رفتیم باید بنشینی. بازی های نشسته انجام بدهی. خودم باهات بازی می‌کنم و اگر دوستت هم آمد می‌توانی باهاش بازی کنی، اما بی‌صدا!» اگر همه مادرانی که در مراسم شرکت می‌کنند اینطور فرزندانشان را آگاه کنند. شاید تاثیرگذار ترین و مناسب ترین فضا برای بچه ها همین مراسم ها باشد. وقتی مادر در این شرایط رفتار خوبی با فرزندش  دارد. دیگر این نگاه  غلطی که متاسفانه در بین نوجوان ها وجود دارد که می‌گویند:«چرا برویم در مراسمی که همه‌اش گریه است و فقط روحیه‌مان را از دست می‌دهیم؟» پیش نمی‌آید.کودک می‌بیند که اتفاقا جایی که همه گریه  می‌کنند مادر مهربان‌تر است. پدر خوش‌برخوردتر است. افرادی که آنجا هستند محبت بیشتری دارند . خود به خود تمایلش به دین هم بیشتر می‌شود.»

اسباب‌بازی به همراه داشته باشید  و با کودک بازی کنید!

«برای فرزندتان اسباب‌بازی‌های بی‌صدا ببرید. چینه، لگو حتی وسایل نقاشی می‌توانند سرگرمی‌های خوبی برای بچه‌ها باشد. در زمان مراسم لازم نیست مرتب به کودک بگویید:ساکت باشد ،گوش کند و یا همراهی کند.  همانطور که به مراسم گوش می‌دهید و عزاداری می‌کنید با کودک بازی کنید.  اینجا محبت به کودک القا می‌شود و با خودش فکر می‌کند؛ وقتی عزاداری می کنند و  مراسم شب قدر  را  به جا می‌آورند  می‌توانند با من هم  بازی کنند.

از طرفی فرزند‌ ما ایام  را درک می‌کند و تاثیر می‌پذیرد. حضور بچه ها در این مراسم ارزشمند است  حتی اگر فرزند شما نوزاد باشد.این تاثیر پذیری اتفاق می‌افتد. سعی کنید حتما با فرزندتان در مراسم شرکت کنید حتی اگر قرار است گوشه ای بنشینید و فقط با او بازی کنید.» 

خوراکی را فراموش نکنید!

«حتما آب و خوراکی برای فرزندتان به همراه داشته باشید. خوراکی های کوچک و متنوع برای کودک‌تان ببرید مثلا به جای اینکه چهار تا لقمه نان و پنیر بردارید. یک بیسکوئیت‌کوچک، یک‌سیب، یک‌لقمه و… به همراه داشته باشید. همه خوراکی‌ها را به فرزندتان نشان ندهید. خوراکی‌ها را در قسمت‌های مختلف کیف‌دستی‌تان بگذارید و کم‌کم به کودک بدهید.» 

اگر فرزندم شیطنت کرد چه؟!

«زمانی بچه ها شیطنت می‌کنند، بابقیه بلند بلند حرف می‌زنند و بدو بدو می‌کنند که بیکار باشند؛ تا وقتی کودک سرگرم باشد سر‌و‌صدایی ندارد. زمانی شیطنت کودک شروع می‌شود که احساس کند به او توجه نمی‌شود. بچه ها دلشان نمی‌خواهد بدی کنند. اما اگر احساس کنند به آنها توجه نمی‌شود فعالیت‌های متفاوتی را انجام می‌دهند. شیطنت می‌کنند؛ راه می‌روند؛ وسایل را جابه جا می‌کنند و شاید  جیغ هم بزنند. علت این رفتارها بیکاری کودک است. نباید بگذاریم حوصله فرزندمان سر برود. 
اگر دقت کرده باشید. وقتی مراسم سینه‌زنی است،کودک همراه می‌شود. مراسم قرآن سر گرفتن کودک همراه می‌شود. اگر کلمه‌ای یا جمله‌ای در مداحی تکرار بشود. کودک هم تکرار می‌کند .چون می‌بیند فعالیت  جمعی  اتفاق می‌افتد. زمانی از جمع جدا می‌شود و شیطنت می‌کند که متوجه بی‌توجهی نسبت به خودش بشود!
وقتی بچه شیطنت می‌کند بجای این که بگوییم دیگر تو را به اینجا نمی آورم و او  را سرزنش کنیم. او را در آغوش بگیریم و دوباره با او صحبت کنیم. مثلا به او بگوییم:« مجلس برای حضرت علی(ع) است . ما اینجا آمدیم که احترام بگذاریم احترام ما این است که آرام تر صحبت کنیم پس بیا بی‌صدا با هم بازی کنیم.» در این شرایط با کودک بازی هایی انجام دهید که شاید در خانه برای انجام آنها کمتر وقت دارید. مثلا گل یا پوچ بازی کنید. یا اسباب‌بازی‌هایی همراه داشته باشید که احتیاج به فکر کردن داشته باشد؛ مثل پازل»

رفتار های غلط را کنار بگذارید 

«وقتی کودک شیطنت می‌کند به جای اینکه او را سرزنش کنید و تنبیه کنید. با او حرف بزنید و بازی کنید. مهم این است صدای مراسم در گوش بچه باشد و بداند که دراین مجلس به او بیشتر توجه می‌شود. وقتی بین جمع سر کودک داد می‌کشید. غرورش شکسته می‌شود. اعتماد به نفس‌اش را از دست می‌دهد و دیگر میلی برای حضور در این مراسم ندارد.»

از کودک تشکر کنید 

«پس از تمام مراسم  به خاطر رفتار خوب کودک از او  تشکر کنید و به او هدیه بدهید. البته توجه داشته باشید که بعد از کنترل رفتار و بعد از مراسم به او هدیه بدهید. دادن هدیه قبل از انجام فعالیت، چون حالت رشوه پیدا می‌کند ارزش آن کار را از بین می‌برد. حتی کودک نباید بداند که قرار است هدیه بگیرد. وقتی به کودک گفته می‌شود اگر این کار را انجام بدهی این کادو را برایت می‌خرم! ارزش آن کار به اندازه آن هدیه پایین می‌آید و از حالت وظیفه خارج می‌شود.اجازه بدهید کودک در مراسم شرکت کند. رفتار درست از خودش نشان بدهد. از مراسم لذت ببرد. سپس از او تشکر کنید و به او هدیه بدهید. برای مثال وقتی به  خانه برگشتید. مادر شروع کند به تعریف از کودک و به پدر خانواده بگویید:« رفتار زهرا خیلی خوب بود. با دوستاش آرام بازی کرد.» و پدر برای تشویق بچه به او هدیه بدهد.
کودک انتظار دارد که شب بعدی هم هدیه بگیرد،اما قبل از مراسم نباید به او هدیه بدهید. سعی کنید هدیه اول سبک تر باشد و بعد به مراتب هدیه های بهتری به کودک تان بدهید. یعنی اگر قرار است به او دفتر بدهید. شب اول مداد هدیه بدهید. شب بعدی پاک‌کن و شب آخر دفتر.»

 چطور برای بچه ها درباره شب‌قدربگوییم؟!

«کافی است به بچه ها  اتاق را نشان بدهید. به بچه ها بگویید. وقتی اتاق تاریک است. نمی‌توانیم راه برویم. با دیوار برخورد می‌کنیم. نمی‌دانیم چه چیزهایی خوردنی است چه چیزهایی پوشیدنی؟ کدام وسایل اسباب‌بازی هستند؟! اما وقتی برق ها را روشن می‌شود همه چیز آشکار می‌شود. ما رفتیم داخل یک اتاق کاملا غریبه با وسایلی کاملا جدید و اسباب بازی‌هایی که روش استفاده از  آنها را نمی‌دانیم. حالا  برق را در این اتاق روشن می‌کنیم .یک نفر ما را راهنمایی می‌کند و روش استفاده از این اسباب‌بازی ها را به ما می‌گوید. عالم هستی هم همانطور است زمانی که همه چیز ناآشنا و غریبه بود. خدا به انسان ها آگاهی داد. ما را از تاریکی خارج کرد و کنار آن یک دفترچه راهنما در اختیار ما گذاشت که در آن نوشته شده بود چه چیزهایی خوردنی است چه چیزهایی پوشیدنی است و چه کارهایی باید انجام دهیم. به همراه آن دفتر راهنما کسی را هم فرستاد که روش خواندن آن دفترچه راهنما را می‌دانست. شب قدر شبی است که خدا ما را  از تاریکی‌ها و نادانی‌ها خارج کرد و  آن دفترچه راهنما قرآن است که از طرف خدا برای ما فرستاده شده است».

شما چه چالش هایی را برای رفتن به چنین مراسم‌هایی با فرزندتان تجربه کرده‌اید؟! به عنوان یک مادر چه راهکار هایی برای کنترل کودک در این مراسم به کار گرفته‌اید؟!

جاناتان ام.، یک مرد ۴۱ ساله که به صورت مداوم اسپرم خود را اهدا می‌کند و از این رو، به اتهام اولویت دادن به خواست خود برای تولید مداوم اسپرم و بی توجهی به رفاه جسمی و روانی فرزندانش متهم شده است.

کارشناسان هلندی بیان می‌کنند که یک مرد تنها می‌تواند برای حداکثر ۲۵ فرزند یا ۱۲ خانواده اسپرم خود را اهدا کند با این حال، مادر یکی از فرزندان این مرد و یکی از مراجعین بنیاد Donorkind که یک سازمان برای فرزندان اهدا کننده است، ادعا می‌کنند که این مرد بی‌رحمانه، قوانین را نادیده گرفته و در دهه گذشته صدها فرزند داشته است.

آنها اکنون در حال اتخاذ اقدامات قانونی هستند تا جلوی تولید بیشتر فرزندان توسط این مرد را بگیرند. گفتنی است این مرد جوان به دلیل درآمد زایی از این طریق ترجیح داده به عواقب آن فکر نکرده و سود خوب اهدای اسپرم را بدون رعایت قوانین، همچنان ادامه دهد.

جاناتان ام.، یک مرد ۴۱ ساله که به صورت مداوم اسپرم خود را اهدا می‌کند و از این رو، به اتهام اولویت دادن به خواست خود برای تولید مداوم اسپرم و بی توجهی به رفاه جسمی و روانی فرزندانش متهم شده است.

کارشناسان هلندی بیان می‌کنند که یک مرد تنها می‌تواند برای حداکثر ۲۵ فرزند یا ۱۲ خانواده اسپرم خود را اهدا کند با این حال، مادر یکی از فرزندان این مرد و یکی از مراجعین بنیاد Donorkind که یک سازمان برای فرزندان اهدا کننده است، ادعا می‌کنند که این مرد بی‌رحمانه، قوانین را نادیده گرفته و در دهه گذشته صدها فرزند داشته است.

آنها اکنون در حال اتخاذ اقدامات قانونی هستند تا جلوی تولید بیشتر فرزندان توسط این مرد را بگیرند. گفتنی است این مرد جوان به دلیل درآمد زایی از این طریق ترجیح داده به عواقب آن فکر نکرده و سود خوب اهدای اسپرم را بدون رعایت قوانین، همچنان ادامه دهد.

 قرآن کریم برای تشکیل خانواده اهمیت زیادی قائل است و همگان را به این امر فراخوانده، به آن تشویق نموده است؛ چنان که در سوره نور آمده است: «وَأَنکِحُوا الْأَیَامَى مِنکُمْ وَالصَّالِحِینَ مِنْ عِبَادِکُمْ وَإِمَائِکُمْ إِن یَکُونُوا فُقَرَاءَ یُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ: مردان و زنان بى ‏همسر خود را همسر دهید. همچنین غلامان و کنیزان صالح و درستکارتان را. اگر فقیر و تنگدست باشند، خداوند از فضل خود آنان را بى ‏نیاز مى ‏سازد؛ خداوند گشایش‏ دهنده و آگاه است».همچنین از پیامبر خدا (ص) نقل شده که هر کس آیین فطرى مرا دوست دارد، به سنّت من گرایش پیدا کند و نکاح از سنّت من است.

* غول بزرگ ازدواج، بدون شناخت! 

به جرئت می‌توان گفت که ازدواج یکی از مهم ترین مراحل زندگی انسان است. این مرحله به قدری مهم و سرنوشت ساز است که بعضا افراد از ترس و اضطراب حتی سمتش هم نمی‌روند. از قدیم گفتند؛ ازدواج مانند یک هندوانه در بسته است. همین در بسته و ناآگاهی از آینده باعث می‌شود خیلی از افراد از این امر مقدس اِبا داشته باشند. ترس از اینکه مبادا خدایی نکرده انتخاب اشتباهی کنند و شریک زندگی شان شباهت کافی به آنها نداشته باشد و خلق و خوی شان به هم نخوردد و ازدواج شان محکوم به شکست شود. به هر حال شما قرار است که تا آخر عمر، در خوشی و ناخوشی، در غم و شادی و در پیری و جوانی در کنار هم باشید. پس باید انتخاب عاقلانه ای هم داشته باشید که در هر کدام از این مراحل بتوانید به شریک زندگی تان  تکیه کنید و از پس هر مشکل و مسئله ای بر بیایید.

*گامی برای عمل به سنت پیامبر/ خانواده ها این موانع را دریابند!

خجالت و شرم یکی دیگر از موانعی است که جوانان از خانواده هایشان در انتخاب شریک زندگی شان کمک بگیرند. در گذشته معرف های سنتی نقش زیادی در تشکیل خانواده و ازدواج های دخترها و پسر ها داشت، اما هرچه جلو تر رفتیم نقش معرف ها کمتر شد و روابط اجتماعی همسایه با همسایه و آمد و شد خانواده ها کمتر شد. برخی از جوانان در اثر نبود شناخت کافی دست به انتخاب های اشتباه می‌زنند یا برخی هم به نتیجه نمی‌رسند و به طور کل ازدواج را می‌بوسند که کنار می‌گذارند. برخی ها هم در دوستی ها غیر معقول و بی هدف غرق می‌شوند و امر مقدس ازدواج را به تعویق می‌اندازند. بهتر است خانواده ها این دغدغه های فرزندان شان را دریابند و به آنها در انتخاب یک شریک هم کفو کمک کنند.

 در سال های گذشته در کشورمان هم گام‌های موثری برای ارائه خدمات به آن دسته از جوانانی که قصد ازدواج دارند، برداشته شده است. یکی از این گام‌هایی که در بیشتر موارد موثر واقع شده ، راه اندازی سایت همدم است. پلتفرم همدم در ادامه سایت همسریابی تبیان راه اندازی شده است و در حال حاضر تمامی جوانان می‌توانند از طریق برنامه همدم، تمامی مراحل همسرگزینی را از طریق این پلتفرم انجام دهند.

* زوج همدمی: همدم مچکریم!

  سی‌امین نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم این روزها در مصلی تهران میزبان علاقه‌مندان است. این نمایشگاه تا تاریخ ۲۶ فروردین ماه همه روزه از ساعت ۱۷ تا ۱ بامداد پذیرای علاقه‌مندان خواهد بود. موسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان با سبد محصولات فرهنگی متنوع خود که شامل بخش‌های تبیان آنلاین، مبین آنلاین، همدم، پرسان، کدومو و تکیه است، در نمایشگاه حضور دارد.  یکی از زوج هایی که از طریق سایت همدم با هم تشکیل خانواده دادند هم در این نمایشگاه شرکت کرده اند. این دو زوج احمد آقا و ریحانه خانم دارند که در ادامه برایمان از خوبی های انتخاب شان می‌گویند.

ریحانه خانم که با همسرش در این نمایشگاه حضور دارد از نحوه ازدواج و پیدا کردن شریک زندگی‌اش می‌گوید: «از طریق تبلیغات سایت همدم با این سایت آشنا شدم. ثبت نام کردم و پرسشنامه ها را پر کردم که به نظرم خیلی موثر بود. طی فیلتر هایی که برای انتخاب همسر بود، با احمد آقا همسرم آشنا شدم. ما نود و هشت و نیم درصد شباهت داشتیم و واقعا این شباهت درست بود و در زندگی مان هم می بینیم که چقدر  اخلاق هایمان شبیه هم است و سازگاری بالایی داریم.از همدم خیلی ممنونیم.» 

احمد آقا هم در ادامه می‌گوید: «خجالت و شرم مانع از این بود که به والدینم بگویم من  دختری با این مشخصات می خواهم. در اطراف مان هم دختری با مشخصاتی که می خواستم نبود. تصمیم گرفتم پروفایلم در همدهم را پر کنم. خدارو شکر با ضریب بالایی با همسان گزینی توانستم ریحانه خانم را پیدا کنم.  از ازدواجم خیلی راضی هستم.»

* با همدم شریک زندگی تان را پیدا کنید

شما هم اگر به دنبال شریک زندگی مناسب خودتان یا فرزندان هستید می‌توانید با مراجعه به اپلیکیشن همدم که اولین پلتفرم رسمی همسریابی ایرانی است و دارای تمامی مجوزهای قانونی از سوی نهادهای حکومتی بوده و مراجعه کنید. این اپ در واقع یک سامانه معتبر و قابل اطمینان جهت همسریابی و تحکیم بنیان خانواده است تا جوانان مجرد از طریق آن بتوانند آشنایی و ازدواج آسان را تجربه کرده و همسری مناسب و ایده آل برای خود پیدا کنند.

برای استفاده از سامانه همدم یاب ابتدا باید به صورت رایگان در آن ثبت نام کنید و با وارد کردن مشخصات فردی و اطلاعات کامل از جمله میزان تحصیلات، وضعیت شغلی، شرایط خانواده، مشخصات ظاهری،‌ معیارها و خواسته ها، وضعیت اقتصادی و غیره پروفایل کاربری خود را ایجاد کنید. این اپلیکیشن بر اساس مشخصات و خواسته های شما، مناسب ترین شخصی که با بیشترین هماهنگی را با شرایط و معیارهایتان دارد را به همراه مشخصات ایشان به شما معرفی خواهد کرد. 

در این مطلب چند راهکار کاربردی را به شما می‌گوییم.

با یکدیگر مقایسه نکنید: اگر فرزندان خود را با شعار “برادرت خیلی آرامتر این کار را انجام می دهد” با یکدیگر مقایسه کنید، در اصل به رقابت و اختلاف دامن می زنید.

هیچ طرفی نگیرید: وظیفه شما این نیست که طرفداری کنید. به خصوص اگر همیشه از همان کودک (معمولاً کوچکتر) محافظت می‌کنید، به درستی احساس می کند که با دیگری ناعادلانه رفتار شده است.

حل تعارضات: سعی نکنید مقصر را بازسازی کنید. در عوض، باید به نزاع‌کنندگان نشان دهید که آنها را جدی می‌گیرید. تهدید و مجازات بی فایده است.

درگیر نشوید: بهتر است والدین فقط زمانی مداخله کنند که فرزندان  همه چیز را گفته شده باشند.

جدایی فیزیکی: خواهر و برادرهایی که با هم خوب نیستند نباید در یک اتاق مشترک باشند. اگر فضای کافی وجود نداشته باشد، پارتیشن ها کمک خواهند کرد.

اسباب‌بازی‌ها را جدا نگهداری کنید: اگر در مورد اسباب‌بازی‌های خاصی اختلاف وجود دارد، آن‌ها را جدا نگه دارید تا مشخص شود مثلا این ماشین متعلق به یک نفر است و این بیل مکانیکی متعلق به دیگری.

مراقب نیاز‌های هر کودک باشید: فرزندان شما باید احساس کنند که شما همه آن‌ها را به یک اندازه دوست دارید و برای آن‌ها ارزش قائل هستید. به این ترتیب آن‌ها فکر نمی‌کنند که برای جلب توجه و محبت شما باید با یکدیگر رقابت کنند.

الگوی فرزندتان باشید: زمانی که شما بدون دعوا اختلافات را حل می‌کنید، کودکان متوجه این رفتار شما می‌شوند و الگوبرداری می‌کنند. اگر دوست دارید که کودکانتان با آرامش و احترام، مسائل به وجود آمده را مدیریت کنند، باید این رفتار را در شما هم ببینند. اگر در بعضی مواقع از کلمه “متاسفم” استفاده کنید، آن‌ها نیز عذرخواهی کردن از دیگران را می‌آموزند.

منبع: FAMILIE.DE

البته این حرکت، جدید و ساخته شده به وسیله‌ی شبکه‌های اجتماعی نیست و منشا آن به جنبش پذیرش چربی «Fat Acceptance» در دهه‌ی ۱۹۶۰ برمی‌گردد و در طول سال‌ها، تمام انواع بدن را در برگرفته است.

اما Body Positivity در شکل مدرن خود، می‌تواند به معنای هر چیزی باشد. در دنیایی که به برخی از بدن‌ها و ویژگی‌های ظاهری، امتیاز بیشتری می‌دهند، این جنبش شامل پذیرفتن عیب‌های خود،‌ خوشحال بودن به خاطر بدنتان، مبارزه برای دیده شدن انواع فرم‌های بدن به خصوص سایز‌های بزرگ و… می‌شود.

با این حال اگر هدف شما دوست داشتن خود است، راه رسیدن به آن علاقه نشان دادن روزانه و مداوم به بدنتان نیست. بنا به گفته‌ی مایسکو «Claire Mysko» مدیرعامل انجمن ملی اختلالات خوردن «Eating Disorders» آمریکا، رسیدن به سطح اولیه‌ی پذیرش بدن و قدردانی از آن، می‌تواند بسیار تاثیرگذارتر و انگیزه‌بخش‌تر از تلاش همیشگی برای دوست داشتن بدنتان باشد. انتظار داشتن احساس مثبت به ظاهرتان همیشه و هر دقیقه، واقع‌بینانه نیست.

در حقیقت آخرین چیزی که ما می‌خواهیم، این است که مردم خودشان را با رهبران مثبت‌اندیشی مقایسه کنند و بگویند کاش من هم مثل آن‌ها، همیشه در مورد خودم احساس خوبی داشتم. اما با این اوصاف، چگونه می‌توانیم بدن خود را بپذیریم و برای دوست داشتن خود تمرین کنیم؟ در ادامه ۵ راه کاربردی از زبان متخصصان روانشناسی به شما معرفی خواهیم کرد.

۱. خودتان را با بقیه مقایسه نکنید

حدس زدن درباره‌ی این که مردم به چه چیزی فکر می‌کنند، آن هم تنها با نگاه کردن به آن‌ها و بدون داشتن دلیلی قانع‌کننده‌، بسیار رایج است. هال می‌گوید: «یکی از تحریف‌های شناختی محبوب میان مردم، ذهن‌خوانی است. ما تصور می‌کنیم که می‌دانیم دیگران در مورد ما چه فکری می‌کنند و بیشتر مواقع فرض می‌کنیم نظر آن‌ها نسبت به ما منفی است.»

برای جلوگیری از این موضوع و تمرین دوست داشتن خود، باید افکار خودمان را به چالش بکشیم و آن‌ها را با یک الگوی فکری واقع‌بینانه‌تر جایگزین کنیم. هنگامی که گرفتار ذهن‌خوانی شدید،‌ به خود یادآوری کنید که من نمی‌دانم در ذهن بقیه چه می‌گذرد و آن‌ها واقعا به چه چیزی فکر می‌کنند. تنها چیزی که من می‌دانم و می‌توانم آن را کنترل کنم این است که درباره‌ی خودم و دیگران چگونه فکر می‌کنم.

۲. روی سلامتی خود تمرکز کنید

دوست داشتن خود و پذیرش بدن به معنی اولویت قرار دادن سلامتی نسبت به ظاهرتان است. برای این کار لازم است بین افکار خود درباره‌ی سلامتی و ویژگی‌های ظاهری مثل فرم و شکل بدن، تمایز ایجاد کنید و روی تنظیم مجدد آن‌ها کار کنید. برای مثال به جای این که برای کم کردن وزنتان برای مراسم پیش رو، به باشگاه بروید، به خود بگویید: «این هفته ضربان قلبم را بالا نبرده و ورزش نکرده‌ام؛ به همین دلیل باید به باشگاه بروم.»

۳. از افرادی که شبیه شما هستند الهام بگیرید

بیشتر اوقات، حتی در مطالبی که ممکن است از دوست داشتن خود حرف بزنند، بدن‌هایی را می‌بینید که در حالت ایدئال قرار دارند و شبیه شما و بیشتر آدم‌ها نیستند. مایسکو در این باره می‌گوید: «یکی از قابلیت‌های شبکه‌های اجتماعی این است که به غیر از تبلیغات، شما می‌توانید محتوایی را که می‌بینید، مدیریت کنید. سعی کنید افراد و محتواهایی که دنبال می‌کنید، شامل افرادی با ظاهر، فرم بدن و تجربه‌های مختلف باشند که بتوانید از آن‌ها الهام بگیرید.

۴. از شبکه‌های اجتماعی فاصله بگیرید

وقتی می‌بینید جامعه و به خصوص شبکه‌های اجتماعی به انواع خاصی از زندگی‌ها و افرادی با بدن‌های ایدئال، اعتبار بیشتری می‌دهد و توجه‌اش معطوف به آن‌هاست، داستان ایدئال‌پردازی ظاهری تقویت می‌شود. شبکه‌های اجتماعی خود و تاثیری را که بر روی شما می‌‌گذارند، بررسی کنید. اگر این رسانه‌ها باعث ایجاد احساس بدی در شما می‌شوند، از آن‌ها فاصله بگیرید یا به طور کلی حذفشان کنید.

۵. پذیرش را با قدردانی از بدنتان شروع کنید

از بدن خود نه برای شکل ظاهری آن، بلکه برای کاری که برای شما انجام می‌دهد، قدردانی کنید. برای شروع، قدردانی به خاطر یک پیاده‌روی، کوه‌نوردی یا حتی تحمل یک روز سخت را امتحان کنید. این کار همچنین کمک می‌کند این توهم که بیشتر خریدن لوازم آرایشی و بهداشتی و لباس‌های مختلف باعث ایجاد احساس بهتر نسبت به خودمان می‌شود، از بین برود. مایسکو توصیه می‌کند که از تمرکز کردن بر روی ظاهر و بدن خود فاصله بگیرید. دوست داشتن خود را تمرین کنید و از بدنتان جدا از این که چطور به نظر می‌رسد یا دیگران آن را چطور می‌بینند، قدردانی کنید.

به نقل از رسانه فارسی زبان؛ اعضای خانواده‌های سلطنتی، ستاره‌های مشهور سینما و موسیقی و سیاستمداران از پرستار بچه انتظاراتی فراتر از تروخشک‌‌کردن کودکان دارند. رازداری، آداب‌دانی و شناخت موقعیت‌های امنیتی تنها بخشی از فهرست بلندبالای مهارت‌هایی است که پیش‌شرط گرفتن این شغل است.

پرستار سه فرزند شاهزاده ویلیام از زمانی که شاهزاده جورج هشت ماهه بود، عضوی از خانواده آن‌ها شد. او که اغلب در لباس‌فرم سنتی کنار آن‌ها است، نماینده یکی از مشهورترین موسسات آموزشی پرستاربچه در بریتانیا است.

یک مدرسه مخصوص در بریتانیا دانشجویانی را تربیت می‌کند که هم به‌ اندازه یک پرستاربچه حرفه‌ای باشند و هم در زمان مواجهه با خطر مانند یک محافظ باتجربه عمل کنند.

دانش‌آموزان نخبه با شرایط خاصی می‌توانند به کالج نورلند وارد شوند و با گرفتن مدرک لیسانس در «آموزش‌ و مراقبت» به یکی از پول‌سازترین رشته‌ها و مشاغل جهان وارد شوند.

نورلند یکی از گران‌ترین کالج‌های بریتانیا است و با حدود ۲۱ هزار دلار شهریه سالانه، از دانشگاه آکسفورد و کمبریج هم پرهزینه‌تر است.

 این موسسه آموزشی تا همین اواخر کاملا دخترانه بود اما با شکستن کلیشه‌های جنسیتی در بخش مراقبت از کودکان و پرستاربچه که دیگر شغلی زنانه در نظر گرفته نمی‌شود، اولین پرستاربچه‌های مرد هم در سال ۲۰۱۹ از نورلند فارغ‌التحصیل شدند.

دکتر جنت رز، مدیر ارشد نورلند، درباره درآمد این پرستارها می‌گوید: «درآمد آن‌ها به ۶۶ هزار دلار در سال می‌رسد؛ یعنی یک جوان در اوایل دهه ۲۰ زندگی خود بیشتر از یک حسابدار یا وکیل تازه‌کار درآمد کسب می‌کند.»

این پرستاربچه‌ها با مدرک نورلند معمولا برای مشتریان برجسته‌ای مانند خانواده سلطنتی بریتانیا کار می‌کنند و می‌توانند تا ۱۷۰ هزار دلار در سال درآمد داشته باشند؛ چهار برابر میانگین حقوق پرستاران در بریتانیا.

پایگاه اجتماعی بالای مشتریان پرستاران نورلند به این معنا است که از آن‌ها انتظار می‌رود پاپاراتزی‌ها [خبرنگاران نشریات زرد] و سایر تهدیدها مانند حملات سایبری را مدیریت کنند. کالج نورلند در وب‌سایت خود می‌گوید که افسران اطلاعاتی ارتش سابق به آن‌ها درباره امنیت سایبری و نحوه ارزیابی خطرات احتمالی آنلاین درس‌هایی می‌آموزند.

این پرستاران همچنین برای محافظت از خود و کودکان تحت مراقبتشان در برابر مهاجمان یا آدم‌ربایان بالقوه آموزش می‌بینند.

مهارت دانشجویان در نورلند به این قسمت ختم نمی‌شود. آن‌ها آشپزی، خیاطی و شیرینی‌پزی هم یاد می‌گیرند.

همه پرستاربچه‌های نورلند هم در مدرسه و هم در محل کار از کالسکه قدیمی مشهور این آموزشگاه استفاده می‌کنند.

آن‌ها یاد می‌گیرند که چگونه کودک را در کالسکه امن نگه دارند، چگونه به‌درستی او را با پتو بپوشانند، چه زمانی از سایبان کالسکه استفاده کنند و چگونه کالسکه را تمیز و مرتب نگه‌ دارند.

پرستاران نورلند یک دوره رانندگی در مسیرهای لغزنده را نیز می‌گذرانند و یاد می‌گیرند که چگونه ماشین را حتی در آب‌وهوای بسیار بد کنترل کنند.

کالج نورلند را امیلی وارد در سال ۱۸۹۲ راه انداخت. وارد که در آموزش اولیه دوران کودکی پیشگام بود، می‌خواست «طبقه بهتر و تحصیلکرده‌تری از زنان را تشویق کند تا به مشاغل خدمات خانگی وارد شوند».

اگرچه یونیفرم‌های آنان از سال ۱۸۹۲ تا حدودی تغییر کرد، پرستاران نورلند همچنان لباس‌‌فرم‌های همیشگی خود را می‌پوشند که به‌تازگی کت‌شلوار مردانه هم به آن اضافه‌ شده است.

از پرستاربچه‌ها انتظار می‌رود همیشه ظاهری مرتب داشته باشند و لباس‌فرم خود را در شرایطی بی‌عیب و نقص نگه‌ دارند.