برچسب: اشتغال زنان

گفت وگو با اولین خانمی که توانست وارد یک معدن زغال سنگ زیرزمینی شود و کارش را به عنوان مهندس معدن شروع کند
   من کی‌ام؟
مهناز میرزایی هستم، دانش آموخته مهندسی معدن از دانشگاه کرمان، 40ساله‌ام و از  16سال پیش تاکنون در معدن کار می‌کنم. کارم را به‌عنوان مهندس شروع کردم و حالا سرپرست معدن هستم.
     دقیقا چه کار می‌کنم؟
من در یک معدن زغال‌سنگ زیرزمینی کار می‌کنم که 50 کیلومتر از شهر محل زندگی‌ام یعنی «زرند» فاصله دارد. هر روز ساعت 6:30 صبح از خانه راه می‌افتم به سمت یک معدن بزرگ چند کیلومتری که 50، 60متر زیرزمین است و بیش از 200 کارگر در آن مشغول ‌کارند. معدن، قسمت‌های مختلف دارد؛ در ورودی معدن باید از انتظامات رد شوید.
 بعد به قسمت «نجارخانه» می‌رسید که در آن چوب‌ها برای استخراج زغال‌سنگ آماده می‌شوند. در «میدان زغال»، زغال‌سنگ‌ها ذخیره و از آن‌جا روانه کارخانه زغال‌شویی می‌شوند.
زغال بعد از آن‌که شسته شد، به خانه کک‌سازی می‌رود.

کک هم که می‌دانید چیست؟ برای ذوب آهن و تبدیل سنگ‌آهن به فولاد از حرارت کک استفاده می‌شود. در فضای بیرون از تونل هم تجهیزات و تأسیساتی داریم مثل کارگاه تراشکاری، جوشکاری، کمپرسورخانه، ماشین‌آلات، تعمیرگاه و… . کار من، سرپرستی کارگران و نظارت بر کل کارهایی است که در معدن انجام می‌شود.
   یک مهندس معدن خانم شرایط کاری متفاوتی از مردها دارد؟
سال 84، من اولین خانمی بودم که در معدن زغال‌سنگ زیرزمینی شروع به کار کردم. برای همه عجیب بود. مدام می‌شنیدم که «چطوری می‌خوای بری تو معدن؟»، «نه بابا، نمی‌شه. نمی‌تونی»، «برای خانوما سخته».
به‌هرحال کارم را با همه سختی‌هایش شروع کردم. وقتی هم که رئیس معدن شدم، خیلی‌ها مقابلم جبهه‌گیری کردند اما کم‌کم برای‌شان غیر عادی شد. خانم‌های زیادی به این کار تشویق شدند و الان شرایط کار کردن خانم‌ها در معدن مهیاتر شده‌ است.
    در معدن چه خبر است که سختی این شغل زبانزد شده؟
در معدن از نور خبری نیست. بدن مدام در وضعیت‌های عادی قرار می‌گیرد، یک‌جا باید خودت را با شیب زیاد هماهنگ کنی و جای دیگر خیلی تنگ و کوچک است. دستگاهی که با آن زغال‌سنگ را می‌کَنی، «پیکور»، سروصدای خیلی زیادی دارد. این همان دستگاهی است که آسفالت را با آن از سطح خیابان جدا می‌کنند و حتما موقع کار کردن کارگرهای شهرداری، صدای زیاد و وحشتناک اش به گوش‌تان خورده‌ است. گذشته از این‌ها در معدن هر لحظه ممکن است اتفاق بدی رخ دهد. در معادن زغال‌سنگ، گاز وجود دارد؛ برای همین کارگران حتما باید کپسول اکسیژن همراه داشته ‌باشند. احتمال ریزش و انفجار را هم نباید نادیده گرفت. کارگران روزی شش‌ساعت را در معدن می‌گذرانند. مهندس معدن اگرچه تمام زمان کاری‌اش را داخل تونل نمی‌گذراند اما او هم باید توقع چنین شرایطی را داشته ‌باشد.
   در معدن، زیبایی و شیرینی هم پیدا می‌شود؟
بله، همین شرایط سخت باعث همدلی و نزدیکی افراد به یکدیگر می‌شود. ما یاد می‌گیریم هوای یکدیگر را داشته ‌باشیم و این ویژگی مهربانی و باملاحظگی وارد زندگی شخصی‌مان هم می‌شود. ما آن‌قدر در معرض اتفاقات مختلف هستیم که در زندگی‌مان راحت‌تر با مشکلات کنار می‌آییم. از این‌ها گذشته وقتی معدن بدون کوچک‌ترین مشکلی اداره می‌شود و تولیدش درنهایت به چرخه اقتصادی کشور کمک می‌کند، احساس خوشایندی داریم.
     درآمد این شغل چقدر است؟
یک مهندس معدن تازه‌کار، بین 6 تا 7میلیون‌ تومان حقوق می‌گیرد و وقتی به‌مرور تجربه‌ و سابقه کارش بیشتر می‌شود، درآمدش بالا می‌رود. در معادن خصوصی، درآمد چه برای کارگرها و چه برای مهندس‌ها، براساس میزان تولید است. هرچه بازدهی کار بیشتر باشد، دستمزد هم بیشتر خواهد بود. کار در معدن جزو مشاغل سخت و زیان‌آور به‌شمار می‌رود و بازنشستگی 20ساله دارد.
     چه کسانی در این کار موفق‌ترند؟
آن‌هایی که پشتکار و انگیزه دارند و خستگی‌ناپذیرند. منشأ انگیزه و علاقه افراد با هم متفاوت است. من به این شغل علاقه‌مند بودم چون اساسا کار دشوار را دوست دارم؛ کاری که هرکسی نتواند انجامش بدهد. خب من خیلی سخت بار آمدم و به‌دلیل شرایط خانوادگی از بچگی کار می‌کردم. وقتی هم که کارم را شروع کردم و با «نمی‌تونی» و «نمی‌شه» مواجه شدم، انگیزه بیشتری گرفتم که به همه ثابت کنم از پس کاری که بخواهم، برمی‌آیم.
نویسنده : الهه توانا | روزنامه نگار

خراسان/ چهار سال پیش ازدواج کردم. زندگی خوبی با شوهرم داشتم و الان هم دوستش دارم اما چند وقت پیش همسرم با لحنی که از او انتظار نداشتم، دعوایم کرد. دست بزن ندارد اما سر یک مسئله‌ای، خیلی عصبانی شد و حتی به خانواده‌ام توهین کرد. چند روز بعد هم بابت رفتار اشتباهش عذرخواهی کرد. از این ماجرا مدتی می‌گذرد و رابطه‌مان خوب شده است اما حرف‌هایش در قلبم مانده و آزارم می‌دهد.  این مسئله روی رفتارم با شوهرم تاثیر بدی گذاشته است. چه کنم؟
پاسخ
معمولا کمتر درباره رفتارهای نامناسب پس از دعوا صحبت می‌شود. چگونگی رفتار ما پس از دعوا، تأثیر مهمی در پایداری عاطفی رابطه ما دارد. شما مخاطب‌گرامی باید بدانید پس از دعوا با شوهرتان، باید از چه رفتارهایی پرهیز کنید و چه کارهایی را انجام دهید. در ادامه چند توصیه به شما دارم.
  به شوهرتان بی‌توجه نشوید
پس از بحثی پرسروصدا، سعی کنید ذهن‌تان را باز و پذیرا نگه دارید. پس بعد از این که سروصدا خوابید، کمی دامنه دیدتان را افزایش دهید و از زاویه دید همسرتان به موضوع نگاه کنید. کاملا طبیعی است که پس از دعوا بخواهید فاصله بگیرید؛ اشکالی هم ندارد، به‌شرطی‌که این موضوع را به طرف مقابل اطلاع دهید. یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات آدم‌ها پس از دعوا، دوری‌کردن از طرف مقابل و بی‌توجهی به اوست. اگر شانه بالا بیندازید و همسرتان را ندیده بگیرید، او ممکن است نتیجه بگیرد که دارید مجازاتش می‌کنید؛ بنابراین ممکن است از صحبت درباره احساسش منصرف شود. می‌توانید بگویید: «احساسات من مثل تو سریع فروکش نمی‌کنه. ۲۴ ساعت به من زمان بده تا اوضاع بهتر بشه. اگه بهتر نشد، درباره اش بیشتر حرف می‌زنیم.» بگذارید هرچه در دعوا گفته شده است، همان‌جا دفن شود.
 به او بگویید حرفش برای‌تان آزاردهنده بوده است
یکی دیگر از اشتباهات رایج بعضی از ما این است که حرف دل‌مان را در لحظه نمی‌زنیم و به‌جایش طوماری از دلخوری‌های‌مان خلق می‌کنیم و بعد دچار مشکل می‌شویم. اگر در دعوا طرف‌مقابل حرفی زد که باعث رنجش‌تان شد، به او بگویید که این حرفش چقدر برای‌تان آزاردهنده بوده است. اگر روز بعد، هنوز هم از حرف‌های همسرتان دلخور هستید، پیش از این که به‌سراغ او بروید، کمی به خودتان زمان بدهید. بازگشت پی‌درپی به حرف‌های دعواهای پیشین باعث می‌شود به‌جای این‌که دنبال راه‌حل باشیم، در چرخه‌ای بی‌نتیجه از مکالمات گرفتار شویم.
 مهارت رفع دلخوری‌ها را جدی بگیرید
دعوا معمولا ناشی از بی‌اطلاعی است. اگر عصبانی، ناراحت یا آزرده هستید، همسرتان باید بداند. با او روشن و واضح صحبت کنید و علت ناراحتی خود را به او بگویید و از او بخواهید سوء تفاهم‌ها را با کمک یکدیگر از بین ببرید. اساس زندگی مسالمت آمیز داشتن آرامش و صحبت کردن با یکدیگر درباره مشکلات به وجود آمده در روابط، از جمله رفع دلخوری‌ها پس از دعوای زن و شوهری است. در ضمن، صحبت کردن غیر مستقیم درخصوص ناراحتی‌ها و مشکلات نه تنها نمی‌تواند مشکلی را حل کند بلکه می تواند به چالش‌ها و دلخوری‌های ما در رویارویی با مصائب زندگی دامن زند و باعث شود ما دچار پشیمانی و غم و اندوه و عذاب وجدان‌ شویم؛ و این‌گونه است که به روح و روان خود و به زندگی مان، خسارات جبران‌ناپذیری وارد خواهیم کرد. گذشته ،گذشته است، از اشتباهات درس بگیرید و به دنبال تجربه زندگی مشترک موفق‌تری باشید.
نویسنده : نگین اخوین | دانشجوی دکترای روان شناسی‌تربیتی