از علل و خطرات تا درمان حاملگی طول کشیده
اگرچه گفته می شود که حاملگی 9 ماه طول می کشد، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی هفته ها و روزهای حاملگی را پیگیری می کنند. طول زایمان تخمین زده شده، حدود 40 هفته یا 280 روز از اولین روز از آخرین دوره قاعدگی محاسبه می شود.تنها 4 درصد (1 از 20) زنان در تاریخ موعد زایمان می کنند.
مدت زمان طبیعی بارداری 37 تا 42 هفته است که به عنوان “دوره” نامیده می شود. همانطور که در این بخش از بیا نی نی توضیح خواهیم داد حاملگی طول کشیده، همچنین حاملگی طولانی مدت نامیده می شود، و تا حدود 42 هفته یا 294 روز روز از اولین دوره قاعدگی حساب می شود. 10 درصد از حاملگی ها طولانی مدت خواهند شد ؛ زمان دقیق – اطلاع از زمان دقیق برای اطمینان از بارداری طول کشیده لازم است.
ایده آل است که سن حاملگی دقیق در اوایل بارداری تعیین شود ؛در زنانی که دارای پریودهای منظم هستند، تاریخ زایمان اغلب می تواند بر اساس آخرین دوره قاعدگی و معاینه فیزیکی محاسبه شود.
در صورت عدم اطمینان در مورد تاریخ، و یا اندازه رحم زن که بزرگتر یا کوچکتر از حد انتظار بر اساس تاریخ آخرین دوره باشد، سن حاملگی جنین و تاریخ تست حاملگی، می تواند بر اساس یافته هایی در معاینه سونوگرافی جنین اندازه گیری شود.این تخمین دقیق ترین زمان انجام بارداری در اوایل بارداری است و سونوگرافی انجام شده در نیمه دوم بارداری برای تخمین تاریخ کمتر قابل اعتماد است.
حاملگی طول کشیده یا حاملگی طولانی مدت
علل حاملگی طول کشیده
در اغلب موارد، علت بارداری طول کشیده ناشناخته است. عوامل متعددی وجود دارد که یک زن را در معرض خطر افزایش مدت بارداری قرار می دهد. وقوع این اتفاق برای بارداری اول و در زنانی که سابقه بارداری طول کشیده را دارند، بیشتر است ، عوامل ژنتیکی نیز ممکن است نقش داشته باشند.
یک مطالعه نشان دهنده افزایش خطر ابتلا به بارداری طول کشیده در زنانی که خودشان دیر بدنیا آمدند، بیشتر است با این حال، تغییرات زمانی تخمک گذاری می تواند به اشتباهات در محاسبه طول حاملگی منجر شود و منجر به زیاد یا کمتر شدن این زمان می شود. معاینه سونوگرافی در نیمه اول بارداری، روش قابل اعتماد محاسبه تاریخ تشکیل نوزاد است، به خصوص در زنان با دوره های قاعدگی طولانی یا نامنظم.
عوامل ژنتیکی از علل حاملگی طول کشیده
خطرات حاملگی طول کشیده
حاملگی که به مدت 42 هفته ادامه دارد با خطراتی برای جنین و مادر همراه است.
خطرات حاملگی طول کشیده برای جنین
مرگ نوزادان یا مرده به دنیا آمدن نوزاد :
میزان بروز مرگ نوزادان و یا مرده بدنیا آمدن نوزاد در بارداری هایی که بیش از 42 هفته ادامه دارد افزایش می یابد با این حال، خطر نسبتا کمی وجود دارد و تنها 4 تا 7 مرگ در هر 1000 زایمان اتفاق می افتد. در مقایسه با خطر مرگ نوزادان یا مرده بدنیا آمدن در حاملگی در بین 37 تا 42 هفته 2 تا 3 عدد در هر 1000 زایمان است.
اندازه بزرگ بدن :
جنینهایی که دیر بدنیا می آیند شانس بیشتری برای رشد چیزهایی مربوط به اندازه های بزرگتر بدن (به نام ماکروزومیا) دارند که وزنی بیش از 4500 گرم و یا حدود 10 پوند دارند.
عوارضش عبارتند از رنج زیاد، مشکل عبور از کانال تولد و آسیب زایمانی (به عنوان مثال، شکستگی استخوان یا آسیب عصبی) مربوط به مشکل زایمان در شانه (دیستوکسی شانه) است.
اندازه بزرگ بدن از عوارض و خطرات حاملگی طولانی مدت
نارسایی جنین :
همچنین به عنوان “سندرم پس از زایمان” نامیده می شود، این به جنینی اشاره دارد که رشد آن در رحم پس از تاریخ مقرر شده، معمولا به مشکل انتقال خون به جنین از طریق جفت منتقل می شود.
مکونیوم تنفسی :
فراتر از دوره، جنین احتمال بیشتری دارد که جنبش روده ای به نام مکونیم، در مایع آمنیوتیک داشته باشد.اگر جنین استرس داشته باشد، شانس این وجود دارد که کمی از مکونیون به مایع آمنیوتیک نشت پیدا کند و این اتفاق می تواند هنگام تولد نوزاد، مشکلات تنفسی را ایجاد کند.
خطر ابتلا به مادر :
خطرات مادر به اندازه بزرگ بودن جنین بعد از زایمان مربوط می شود و شامل مشکلاتی در هنگام زایمان می شود، و باعث افزایش آسیب به پروینوم (از جمله واژن، لگن و رکتوم) و افزایش میزان انجام سزارین همراه با خطرات مرتبط با خونریزی، عفونت و آسیب به اندام های اطراف، می شود.
ایجاد مشکل در زایمان به دلیل حاملگی طول کشیده
درمان حاملگی طول کشیده
نظارت بر جنین قبل از زایمان :در اغلب موارد، اگر حاملگی فراتر از تاریخ مورد نیاز شود، یک متخصص مراقبت های بهداشتی توصیه می کند آزمایش های جنینی را انجام دهید. این آزمایشات اطلاعاتی در مورد سلامتی جنین و همچنین در مورد خطرات یا مزایای اجازه ادامه بارداری را می دهد.
کالج آمریکایی متخصص زنان و زایمان اعلام کرده است که پس از 42 هفته (294 روز) حاملگی، شروع مراقبت های جنینی پیش از زایمان باید انجام شود، این درحالی است که ارائه دهندگان مراقبتی، مراقبت های جنینی را از هفته 41 ام آغاز می کنند.
بسیاری از کارشناسان توصیه می کنند هر دو هفته یک بار آزمایش انجام دهید، از جمله اندازه گیری حجم مایع آمنیوتیک.آزمایشات ممکن است شامل مشاهده میزان ضربان قلب جنین با استفاده از یک مانیتور جنین (به نام آزمون غیر استرس) یا مشاهده فعالیت کودک با سونوگرافی باشد (به نام مشخصات بیوفیزیکی).
آزمایش بدون استرس :
تست بدون استرس با نظارت بر ضربان قلب نوزاد با یک دستگاه کوچک که بر روی شکم مادر قرار می گیرد، انجام می شود. دستگاه با استفاده از امواج صوتی (سونوگرافی) برای اندازه گیری تغییرات ضربان قلب کودک در طول زمان انجام می شود و معمولا 20 تا 30 دقیقه به طول می انجامد.
به طور معمول، ضربان قلب نوزاد باید بین 110 تا 160 ضربه در دقیقه باشد و باید حداقل 15 ضربه در 15 ثانیه انجام دهد. این تست اطمینان بخش است اگر دو یا تعداد بیشتر ضربان قلب جنین ( “شتاب” نامیده می شود) در 20 دوره های 20 دقیقه ای مشاهده شود اگر این افزایش تا 40 دقیقه مشاهده نشوند، تست های بیشتری لازم است.
تست بدون استرس برای اندازه گیری ضربان قلب نوزاد
مشخصات بیوفیزیک :
نمره بیوفیزیولوژیکی (BPP) برای ارزیابی سلامت جنین محاسبه می شود و این کار شامل پنج جزء است، آزمایش عدم استرس و اندازه گیری سونوگرافی چهار پارامتری جنین:حرکات بدن جنین، حرکات تنفسی، صدای جنین (انحنا و اندازه بازو، پا یا ستون فقرات) و حجم مایع آمنیوتیک.
هر جزء به صورت جداگانه به ثمر می رسد، 2 امتیاز اگر عادی باشد و 0 امتیاز اگر عادی نباشد. حداکثر نمره 10 است. حجم مایع آمنیوتیک یک متغیر مهم در BPP است زیرا حجم کم (به نام اولیگوهیدرامنیوس) ممکن است نشانه ای از تغییرات در گردش خون جنین باشد. سطح مایع آمنیوتیک می تواند در یک دوره کوتاه مدت، حتی چند روز کاهش یابد.
تست انقباض استرس :
یک آزمایش تنش انقباضی (CST) همچنین می تواند برای ارزیابی سلامت جنین انجام شود. این تست شامل دادن داروهای وریدی (اکسیتوسین) به مادر برای ایجاد انقباض رحم است. ضربان قلب جنین در پاسخ به انقباض ها کنترل می شود. یک جنین که ضربان قلبش در طی یک دوره CST کاهش یابد، ممکن است نیاز به زایمان سزارین اضطراری داشته باشد.
تست انقباظ استرس برای ارزیابی سلامت جنین
تحریک زایمان :
زمان بهینه برای زایمان یک کودک در یک زنی که سابقه بارداری طول مدت را دارد، مشکل است. ارائه دهنده خدمات بهداشتی و زنان باید از خطرات و مزایای ادامه بارداری، نتایج آزمایشات قبل از زایمان و وضعیت دهانه رحم (قسمت پایین رحم که به واژن باز می شود) اطلاع داشته باشند و آنها را در نظر بگیرند.
به طور معمول، دهانه رحم شروع به باز شدن (باز کردن) و نازک شدن در انتهای بارداری می کند. تحریک زایمان بیشتر در خانم هایی که رحم باز نشده و یا نازک نشده دارند، بیشتر است، که می تواند باعث زایمان سزارین شود.
بیشتر تأمین کنندگان مراقبت های بهداشتی، اگر در 41 تا 42 هفته بارداری، زایمان نکنند، زایمانشان را تحریک می کنند ؛ برای یک زنی که رحمش مطلوب نیست، ممکن است زایمان را با یک دارو که به طور مستقیم به رحم یا در واژن انجام دهند، که باعث می شود دهانه رحم نرم و ملایم شود. تغییرات گردن رحم ممکن است با استفاده از روش مکانیکی مانند لامپ کاتتر فولی انجام شود.
بیشتر زنان، از جمله کسانی که رحم مطلوبی دارند، همچنین نیاز به یک دارو وریدی (اکسیتوسین) دارند، که باعث تحریک رحم و انقباض بیشتر رحم را تحریک و نازک شدن گردن رحم می شودو اگر تحریک زایمان به طور کامل باعث باز شدن رحم نشود و یا اگر عواقبی ایجاد شود که نیاز به زایمان سریع کودک داشته باشد، زایمان سزارین معمولا انجام می شود.
برخی از بیماران ممکن است برای زایمان سزارین انتخاب شوند، به خصوص اگر جنین ماکروزوم باشد (به معنی وزن جنین چاق یا بیشتر از 4500 گرم (حدود 10 پوند))، یا اگر سابقه سزارین قبلی داشته باشد یا اینکه دلیل انتخاب شخصی داشته باشد. مهم است که خطرات و مزایای زایمان سزارین را بفهمید و در موردش با پزشکتان صحبت کنید.
درمان و پیشگیری از طول کشیدن بارداری
نوزادان دیر به دنیا آمده:
برخی از نوزادان پس از زایمان ظاهر متمایزی دارند ؛ بازوها و پاها ممکن است بلندتر و لاغرتر باشند. پوست ممکن است خشک و خط خطی باشد، با پوست پوشت شدن و گاه مکانیوم (لکه های سبز رنگ در هنگام تولد). پوست ممکن است شل باشد، به خصوص در ران و باسن.
موی سر ممکن است بلندتر یا ضخیم تر باشد، با ناخن هایی بلند.
نوزادان پس از زایمان معمولا بسیار هشدار دهنده هستند، و ممکن است چشم های بازی داشته باشند.
چند مطالعات پیامدهای دراز مدتی را (به عنوان مثال، الگوهای رشد و توسعه، هوش) نوزادانی که دیر به دنیا آمدند را بررسی کرده اند ؛ به طور کلی، نتیجه در هر دو نوزاد و پس از زایمان مشابه است.
