درمان خانگی یبوست کودکان

درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست در کودکان، مصرف فیبرها و پیشگیری از یبوست
تحمل یبوست برای کودکان سخت و دردناک است. بجز این ادامه‌دار شدن این روند باعث بروز عوارض ناخوشایند یبوست می‌شود. در این مقاله به درمان خانگی یبوست کودکان می‌پردازیم تا والدین گرامی بتوانند از حاد شدن این مشکل جلوگیری کنند.

درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست در کودکان، مصرف فیبرها و پیشگیری از یبوست
 
بیا نی نی| بخش مادر و کودک – در طب سنتی بی‌راه نگفته‌اند که یبوست مادر بیماری‌های زیادی است. کودکانی که دچار یبوست مزمن هستند، این جمله را به خوبی درک می‌کنند. دل‌درد‌های مکرر و مشکل در اجابت مزاج، نفخ و امکان خونریزی به هنگام دفع (که اگر بطور مکرر تکرار شود باعث کم خونی و تشدید همورویید و بواسیر می‌شود.) افتادگی رکتوم و افزایش لحظه‌ای و ناگهانی فشار خون در مغز از جمله مشکلاتی هستند که بخاطر یبوست ایجاد می‌شوند. از طرفی بخاطر ماندن مدفوع در روده‌ها تمام آن سمومی که باید از بدن دفع می‌شدند حالا دوباره جذب می‌شوند و باعث بدرنگی پوست کودک، جوش‌های صورت و بدحالی می‌شوند. پس چطور می‌توان از یبوست کودکان پیشگیرس کرد و تا قبل از حاد شدن آن بصورت خانگی قدمی در جهت بهبود آن برداشت؟ 

پیشگیری از یبوست کودک

اگر قرار باشد جمله پیشگیری بهتر از درمان است را برای مرض خاصی بیان کرده باشند آن مرض یبوست است! تا قبل از اینکه بخواهید با مشکل یبوست کودکان و عوارض ناشی از آن دست و پنجه نرم کنید، نگاهی به رژیم غذایی او بیندازید. برای طبقه‌بندی کردن مواد غذایی مصرفی نمی‌شود یک فرمول کلی گفت، ولی نکته‌ای که هست اینست که اکثر مواد غذایی که در طب سنتی طبع خشک دارند (سرد و خشک مثل سنجد، گرم و خشک مثل ماش) باعث ایجاد یبوست می‌شوند.

مصرف مواد غذایی با مصلح آن 

گام اول برای پیشگیری اینست که مصلح هر یک از این مواد غذایی را بشناسید با مصلحش مصرفشان کنید. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که این مساله در تمامی غذا‌های سنتی ما ایرانیان رعایت شده یعنی در خورشت‌ها و آش‌های سنتی ما هم طب سنتی رسوخ کرده و مواد استفاده شده در هر غذا باعث ایجاد اعتدال در بدن می‌شود. متاسفانه رژیم غذایی این روز‌های ما از رژیم غذایی باستانی‌مان فاصله گرفته است. مثلا برنج بعنوان یکی از پرمصرف‌ترین اقلام در خانه یک خانواده ایرانی، در ایجاد یبوست نقش بسیار بسزایی دارد. (طبع برنج سرد و خشک است) و بسیاری از مادران بخاطر افزایش وزن کودک سعی می‌کنند زیاد به او برنج بدهند. پس فراموش نکنید که هر مواد غذایی را با مصلحش مصرف کنید و این نکته را نه تنها برای کودک که در رژیم غذایی کل خانواده اعمال کنید.

درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست کودکان، سنجد و ایجاد ایجاد یبوست

حذف مواد غذایی یبوست آور و استفاده از ملین‌ها

در مرحله بعدی اگر دیدید یبوست کودک ادامه دارد کلا مصرف موادی که موجب یبوست می‌شود را حذف کنید. مثلا فست فود‌ها، میوه‌هایی مانند موز، غلاتی مانند گندم و ذرت باعث یبوست کودک می‌شوند.
گام دوم برای پیشگیری و درمان خانگی یبوست کودکان، مصرف مواد غذایی ملین است. همانطور که گفته شد اکثر مواد غذایی با طبع خشک باعث ایجاد یبوست می‌شوند، اکثر مواد غذایی با طبع‌ تر هم ملین هستند. مثل هلو، انجیر، کیوی و خرما. سوپ جو هم بسیار ملین است. پزشکان اصولا برای بهبود یبوست مصرف فیبر‌ها و میوه‌ها را تجویز می‌کنند. مشخصا مصرف میوه‌ها در بهبود حرکات روده‌ای موثر است، ولی چه بهتر که آن میوه طبع گرم و‌ تر یا سرد و‌ تر هم داشته باشد. 

درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست کودک، پیشگیری از یبوست با مصرف انجیر خشک یا تازه

استفاده از رب ها

یک راه خوب برای پیشگیری از یبوست کودک استفاده از رب میوه‌های مختلف در غذای اوست. رب‌هایی مثل رب انار، رب آلو، رب زردآلو، رب آلوچه و رب آلبالو. درست کردن غذا‌ها با این رب‌های میوه‌ای نه تنها تنوع جالبی به رنگ و طعم غذای کودک می‌دهد بلکه در صورت مصرف مستمر از یبوست او تا حد زیادی پیشگیری می‌کند. شما می‌توانید این رب‌ها را خودتان در خانه تهیه کنید و تا مدت زیادی هم در یخچال یا فریزر نگهداری کنید؛ برای وقتی که فصل آن میوه رفته است و برای تعدیل مزاج کودک به آن نیاز دارید. راه دیگری که برای پیشگیری از یبوست وجود دارد، ولی نباید به استفاده از آن خیلی عادت کنید استفاده از سبوس برنج در غذا‌ها و سوپ‌های کودک است. سبوس برنج بجز ملین بودن خواص بی‌شماری دارد، ولی نباید بطور مکرر مصرف شود، چون مصرف آن روده‌ها را تنبل می‌کند.
 
درمان خانگی یبوست کودکان، پیشگیری از یبوست کودک، تحرک کودک و پیشگیری از یبوست

ورزش و رژیم غذایی 

بطور کل رژیم سرشار از فیبر جای نگرانی برایتان نمی‌گذارد، ولی تاثیر تحرک را هم نادیده نگیرید. متاسفانه زندگی آپارتمانی امروزی کودکان را تا حد زیادی به تنبلی و تحرک نکردن عادت داده است. بجای دادن گوشی و کامپیوتر به کودک برای بازی، او را به تحرک بیشتر ترغیب کنید.
اقدام دیگری که برای پیشگیری می‌توانید بکنید گنجاندن پروبیوتیک‌ها در رژیم غذایی کودک است. آنهم با مصرف چند مواد ساده مانند  پنیر و ماست پروبیوتیک، سیر، پیاز و دوغ کفیر پروبیوتیک‌ها بطور کل باعث تقویت سیستم ایمنی و باکتری‌های روده می‌شوند و عین اینکه درمان خانگی یبوست کودکان به حساب می‌آیند، در درمان اسهال هم مفیدند.
 
از دیگر نسخه‌های خانگی که برای پیشگیری از یبوست کودک کاربرد دارد، می‌توان به مصرف مستمر روغن زیتون، عسل یا آلوئه‌ورا و نوشیدن مخلوط خاکشیر با آب گرم بصورت ناشتا اشاره کرد.

درمان خانگی یبوست کودکان

درمان خانگی یبوست کودکان، ماساژ شکم کودک برای درمان یبوست

حالا که می‌خواهیم از درمان خانگی یبوست کودکان صحبت کنیم، ارزش پیشگیری کردن از آن را متوجه می‌شوید! وقتی کودک دچار یبوست شده یک توده مدفوع سخت در روده‌اش گیر کرده است. توده‌ای که هر چه بیشتر از ماندنش در روده می‌گذرد خشک‌تر می‌شود، چون روده آب بیشتری از آن جذب می‌کند. پس اول باید از تولید مجدد توده‌های اینچنینی با مواردی که در پیشگیری از یبوست گفته شد جلوگیری کرد. اقدام بعدی اینست که روده کودک را به تکاپو در بیاورید. ماساژ دورانی شکم کودک و تحرک او باعث می‌شود، روده‌اش تکانی به خودش بدهد، این توده به جلو حرکت کند و اجابت مزاج انجام شود.
 
درمان خانگی یبوست کودکان، درمان یبوست با تنقیه روغن، سرنگ مخصوص تنقیه
 
اما اگر هنگام دفع به کودک خیلی فشار می‌آید گزینه دیگری به جز تنقیه روغن در مقعد و یا استعمال شیاف‌های مخصوص این کار که در داروخانه‌ها موجود هستند نمی‌ماند. تنقیه روغن با یک سرنگ ۱۰ سی‌سی بدون سر یا سرنگ حبابی مخصوص تنقیه صورت می‌گیرد. شما باید سرنگ را از مخلوط روغن زیتون و آب ولرم به نسبت مساوی پر کرده و عمل تنقیه را انجام دهید. سپس بعد از صبر کردن به مدت یک ربع کودک را تشویق به اجابت مزاج کنید. برای تمیز کردن کامل روده‌ها از ذرات ریز و سخت مدفوع که خودشان دوباره می‌توانند عامل ایجاد یبوست باشند، این کار می‌توانید چندین بار در روز انجام دهید. انجام دادن تنقیه به مدت چند روز پشت سر هم اشکالی ندارد. ولی اگر این وضعیت استمرار پیدا کند، نشانه یک دلیل جدی برای یبوست است و حتما باید در زمینه مشکل کودک با پزشک مشورت کنید.

سخن آخر

کودکان وقتی دچار یبوست می‌شوند بسیار اذیت می‌شوند. ممکن است در مدفوع‌شان رگه‌هایی از خون مشاهده کنید. ممکن است تب کنند. همه علائم کودک را به دقت زیر نظر بگیرید تا اگر احساس خطر کردید به دکتر مراجعه کنید. اما تا جایی که می‌شود با روش‌هایی که گفته شد از ابتلای او به یبوست جلوگیری کنید و در ٰرژیم غذایی‌اش فیبر کافی بگنجانید. فیبر باعث حرکت بهتر مواد در روده می‌شود. 

نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان چیست؟

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان
تشخیص نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان کار بسیار سختی است، چون یک نوزاد تازه متولد شده حتی تا دو سالگی هم رفتارهای اجتماعی خیلی زیادی از خود نشان نمی‌دهد. اما مهمترین نکته در برخورد با اوتیسم تشخیص زودهنگام آنست تا آموزش‌ها هرچه سریعتر شروع شود. در این مقاله با بیا نی نی همراه باشید تا به شناخت بیشتری از اوتیسم برسید.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – اوتیسم یا اختلال درخودماندگی چیست؟ پاسخ به این سوال بسیار مشکل است. چون نمی‌توان یک تعریف مشخص از اوتیسم ارائه داد. نمی‌توان گفت بیماری اوتیسم الزاما به معنی عدم توانایی در برقراری ارتباط نیست، چون علائم اوتیسم مورد به مورد فرق می‌کند. بسیاری از مبتلایان به اوتیسم، هوش کمی دارند و از طرف دیگر عده‌ای از آن‌ها حتی از انسان‌های معمولی هم باهوشترند یا در زمینه خاصی دارای نبوغ هستند. به همین خاطر برای علایم اوتیسم یک طیف در نظر گرفته‌اند. با این حال، بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم با تعاملات اجتماعی مشکل داشت و ممکن است در عین حال دارای ناهماهنگی ‌های عضوی باشند.  آنان اغلب علایق محدود و رفتار‌هایی تکراری دارند.

پژوهشگران هنوز دلیل مشخصی برای اوتیسم نیافته‌اند، اما احتمال می‌دهند، بین بالا رفتن سن والدین و ابتلای فرزند به اوتیسم ارتباط وجود داشته باشد. چون اوتیسم می‌تواند نشات گرفته از یک جهش ژنی باشد و هرچه سن پدر بیشتر باشد احتمال این جهش هم بیشتر می‌شود. البته هنوز اطلاعاتی که به طور قطع ثابت کند جهش ژنتیک در اثر سن پدر منجر به تولد یک کودک اوتیستیک می‌شود، وجود ندارد و نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه است. 

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان - کودک اوتیستیک

نشانه های اوتیسم در نوزادان

از آنجایی که اوتیسم روز به روز شایع‌تر می‌شود، والدین بسیاری درصدد این هستند که هرچه زودتر نوزاد خود را بسنجند و به دنبال نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان خود می‌گردند. اگرچه در کل تشخیص اوتیسم تا قبل از ۳ سالگی بسیار مشکل است، اما معمولا علایم اولیه اوتیسم از ۹ ماهگی شروع می‌شود. تشخیص زودهنگام تا حد زیادی می‌تواند به بهبود زندگی افراد اوتیستیک کمک کند، چون این افراد هر چه سن کمتری داشته باشند آموزش‌پذیر‌تر هستند. در ادامه به علایم معمول اوتیسم در نوزادان می‌پردازیم.
 

بی تفاوتی نوزاد

معمولا اولین لبخند نوزاد در سه ماهگی اتفاق می‌افتد؛ و در هفت ماهگی نوزاد نسبت به محرک‌هایی، چون صدای شادی یا شنیدن اسم خودش عکس‌العمل نشان می‌دهد که این عکس‌العمل می‌تواند خندیدن، دست زدن و ابراز شادی باشد. اما نوزاد مبتلا به اوتیسم نسبت به این محرک‌ها بی‌تفاوت است و زمانی که او را صدا می‌زنید، نسبت به صدای‌تان عکس‌العمل خاصی نشان نمی‌دهد. او حتی ممکن است نسبت به دیدن‌تان هم بی‌تفاوت باشد. یک نوزاد معمولی از سه ماهگی به حرکت افراد یا اشیا در اطرافش واکنش نشان می‌دهد و با چشمش آن‌ها را تعقیب می‌کند. اما اگر نوزاد نسبت به افراد یا اشیا متحرک بی‌تفاوت است و با چشمانش تعقیب‌شان نمی‌کند این یک زنگ خطر و یکی از  نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان محسوب می‌شود.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان - بی تفاوتی نوزاد

ناتوانی در برقراری ارتباط

نوزادان معمولا از ۹ ماهگی سعی در بیان کلمات ساده دارند. آن‌ها تلاش می‌کنند با اطرافیان ارتباط برقرار کنند. اما یک نوزاد مبتلا به اوتیسم هیچ تمایلی به برقراری ارتباط با اطرافیان نشان نمی‌دهد و فقط نگاه می‌کند؛ و زمانیکه نوزادان هم‌سن او موفق به ادای کلماتی شده‌اند او تنها عباراتی نامفهوم به زبان می‌آورد. حدود ۱۵ الی ۲۰ درصد از مبتلایان اوتیسم هیچ‌گاه درطول زندگی‌شان سخن نمی‌گویند. آن‌ها با اینکه مفاهیم را درک می‌کنند، اما نمی‌خواهند صحبت کنند و تنها در برخی زمان‌های استثنایی کلمه یاکلماتی می‌گویند. کودکان در ۲ سالگی شروع به ترکیب کلمات و ساختن جمله می‌کنند، اما کودک مبتلا به اوتیسم در جمله‌سازی و ترکیب کلمات دچار مشکل است.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان - ناتوانی در برقراری ارتباط

تمرکز شدید

کودکان معمولا پس از مدتی از بازی کردن با یک وسیله خسته می‌شوند و به سراغ یک بازی دیگر می‌روند، اما کودک مبتلا به اوتیسم می‌تواند، مدت زیادی را به انجام یک بازی یا فعالیت تکراری بپردازد و فقط بر روی همان تمرکز کند. این کودکان معمولا علایق خاص خودشان را دارند و دوست دارند به تنهایی بازی کنند. آن‌ها نسبت به چیدمان وسایلشان حساسند.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان، تمرکز شدید، چینش خاص اسباب‌بازی‌ها

تحرک غیرمعمول

کودکان مبتلا به اوتیسم معمولا دارای یک سری حرکت‌های تکراری مانند چرخاندن دست‌ها، چرخیدن به دور خود و به طور کلی حرکت‌های غیر طبیعی هستند. از دیگر علائم حرکتی اوتیسم علاوه بر انجام دادن حرکات تکراری، دیر راه افتادن کودک است. کودکان باید حدودا در یک سالگی راه بیفتند. اما اگر کودک دیرتر راه افتاد درمورد مشکل او با پزشک متخصص حتما مشورت کنید، چون دلیل این تاخیر حتی اگر اوتیسم هم نباشد ممکن است مشکلات دیگری باشد که نیاز به توجه دارد.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان، علایم اوتیسم در نوزادان

حساسیت و تحریک پذیری

یک نوزاد مبتلا به اوتیسم اگرچه در برقراری رابطه اجتماعی بی‌تفاوت است، اما می‌تواند نسبت به برخی محرک‌ها مثل صدای بلند یا لمس توسط شخص غریبه عکس‌العمل شدید نشان بدهد. برای این مشکل نمی‌توان الزاما محرک‌های خاصی را نام برد، چون مورد به مورد متفاوت است. کودکان مبتلا به اوتیسم حتی آستانه تحمل متفاوتی در تحمل درد دارند. برخی از آن‌ها ممکن است نسبت به درد‌های بسیار شدید هم واکنشی نشان ندهند.
کودک اوتیستیک به دلیل روحیه حساسی که دارد از صدا، محیط‌های شلوغ و با نورپردازی شدید می‌ترسد. صدای وسایلی مثل جارو برقی می‌تواند سبب ترس شدید کودک و به گریه افتادن او شود، اگر کودک شما درمحیط‌های شلوغ بی‌قراری و گریه می‌کند، ازصدای ماشین، مکالمه بلند، زنگ تلفن یا حتی صدای جاروبرقی و ماشین لباس شویی می‌ترسد، زنگ خطر ابتلای او به اوتیسم وجود دارد.

واکنش‌های احساسی متفاوت

یکی دیگر از نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان واکنش‌های احساسی متفاوت اوست. کودک اوتیسمی مانند سایر کودکان واکنش‌های احساسی نشان نمی‌دهد، به ویژه در زمان ناراحتی، آرام کردن او بسیار دشوار است و امکان دارد برای ساعت‌ها به گریه، گفتن کلمه‌هایی نامفهوم زیر لب، فریاد کشیدن و حتی رفتار‌های خود آزاری ادامه دهد.

نشانه‌های اوتیسم در نوزادان، واکنش‌های احساسی متفاوت نوزاد، ساعت‌ها گریه کردن

سخن آخر 

باید خاطر نشان کرد که تشخیص دقیق اوتیسم توسط متخصص میسر است اما از آنجایی که در جامعه ما هنوز درک درستی از اوتیسم وجود ندارد لازم است همه ما در این زمینه مطالعه داشته باشیم؛ نه فقط بخاطر فرزندمان بلکه برای عکس‌العمل درست در مورد انسان‌های اطرافمان و اصلاح کردن قضاوت‌هایی که درموردشان می‌کنیم. چند بار شده که به کودکی بخاطر تفاوتش با سایرین سرزنش‌بار نگاه کرده‌ایم؟
اوتیسم برخلاف تفکر عامه پایان مسیر نیست. بسیاری از مبتلایان به اوتیسم زندگی بسیار خوبی هم دارند. شروع به موقع آموزش‌ها، همکاری والدین و درک اطرافیان نقش بسزایی در درمان و افزایش کیفیت زندگی مبتلایان به اوتیسم دارد. امیدواریم روز به روز شاهد پیشرفت بیشتر در زمینه آموزش نشانه‌ های اوتیسم در نوزادان و کودکان و برخورد صحیح با اوتیسم در کشورمان باشیم.

سرماخوردگی در شیردهی، پاسخ به ۷ سوال رایج مادران

سرماخوردگی در شیردهی، پاسخ به ۷ سوال رایج مادران
ابتلا به سرماخوردگی در شیردهی، مانع از تغذیه نوزاد با شیر مادر نمی‌شود. بیماری‌های اندکی وجود دارند که موجب قطع شیردهی توسط مادر می‌شوند که سرماخوردگی، آنفولانزا، تب و التهاب پستان، جزء آن‌ها نیستند. اما رعایت برخی نکات هنگام شیردهی در دوران بیماری ضروری است.

سرماخوردگی در شیردهی، پاسخ به ۷ سوال رایج مادران
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – هنگامی که فصل سرما فرا می‌رسد، مادران شیرده معمولا این دو سوال را می‌پرسند: چگونه می‌توانیم محیط خانه را از ویروس‌ها و عوامل سرماخوردگی ایمن نگاه داریم؟ آیا سرماخوردگی در شیردهی مانع از شیردادن به نوزاد می‌شود؟
 

۱. چگونه از ورود ویروس‌ها به محیط خانه جلوگیری کنیم؟

بهترین راه برای جلوگیری از انتشار ویروس‌ها و بیماری‌ها، پاکیزه نگه داشتن محیط زندگی است. شستن مرتب دست‌ها اهمیت زیادی دارد. هم چنین سطوح نیز بایستی به طور پیوسته پاکیزه و جرم زدایی شوند. وسایلی که بیش از همه در محل کار، مدرسه یا خانه استفاده می‌شوند، بایستی ضدعفونی شوند. به خصوص شیشه شیر، پمپ شیر دوشی و دیگر لوازم غذاخوری کودک بایستی به طور مرتب ضدعفونی شود. سطوحی مانند میز تعویض نوزاد، کانتر آشپزخانه (اپن)، دستگیره درها، کنترل تلویزیون و نرده راه پله‌ها نیز محل تجمع انواع باکتری‌ها و ویروس‌ها است.

 ضد عفونی کردن شیشه شیر نوزاد


۲. آیا سرماخوردگی در شیردهی مانع از شیردادن به نوزاد می‌شود؟

در بیشتر اوقات سرماخوردگی مانع از شیر دادن به نوزاد نمی‌شود. حتی بیماری دلیل مضاعفی برای شیردهی بیشتر به نوزاد است. شیردهی باعث افزایش ایمنی بدن نوزاد شده و زمانی برای استراحت برای شما فراهم می‌کند. اگر در اثر بیماری به قدری ضعیف شده‌اید که توانایی شیردهی ندارید، شیر خود را بدوشید تا فرد دیگری شیردهی به نوزاد را بر عهده بگیرد و شما استراحت کنید.

۳. چرا سرماخوردگی در شیردهی مانع از شیردادن به نوزاد نمی‌شود؟

شیر مادر بیشترین ایمنی در مقابل بیماری‌ها را برای نوزاد ایجاد می‌کند. آنتی بادی‌های محافظت کننده موجود در شیر مادر باعث رشد و تقویت سیستم ایمنی بدن نوزاد در مقابل عفونت‌ها و بیماری‌ها می‌شوند. در بیشتر موارد، هنگامی که شما به بیماری‌های مسری مانند سرماخوردگی و آنفولانزا مبتلا می‌شوید، نوزاد شما پیش از بروز علایم بیماری در شما، در معرض آن قرار گرفته است. البته مهم است که بهداشت را رعایت کنید، دستانتان را بشویید و نزدیک صورت نوزاد، عطسه و سرفه نکنید و تا چندین روز از بوسیدن نوزاد اجتناب کنید.

هنگام عطسه و سرفه دهان و بینی خود را ببپوشانید

۴. آیا دارو‌های سرماخوردگی در شیردهی بر میزان تولید شیر تاثیر می‌گذارد؟

بله، برخی دارو‌ها شامل ترکیباتی هستند که بر میزان تولید شیر اثر می‌گذارند. اگر پزشک قصد تجویز دارو و آنتی بیوتیک برای شما دارد، حتما پزشک را در جریان شیردهی خود قرار دهید.

۵. مصرف کدام دارو‌های سرماخوردگی در شیردهی مجاز است؟

استامینوفن

تاثیر استامینوفن بر شیر مادران مورد بررسی قرار گرفته است. مقدار بسیار کمی از دارو وارد شیر مادر شده و به قدری نیست که نوزاد را تحت تاثیر قرار دهد. هم چنین بر روی میزان شیر تولیدی نیز تاثیر نمی‌گذارد. به همین دلیل استامینوفن به عنوان داروی مجاز در شیردهی شناخته شده است و برای کنترل درد مادران پس از زایمان یا سزارین تجویز می‌شود.
اگر استامینوفن مصرف می‌کنید، نسبت به مصرف دیگر دارو‌های سرماخوردگی که حاوی استامینوفن هستند (مانند کلداکس و دیگر انواع آن)، توجه داشته باشید. مصرف بیش از حد استامینوفن باعث بروز مشکلات جدی در بدن، مانند نارسایی کبد می‌شود. توصیه پزشکان این است که از دارو‌های ترکیبی سرماخوردگی (مانند کلداکس) در دوران شیردهی استفاده نکنید.

آنتی هیستامین و دکونژستان

مصرف آنتی هیستامین در دوران شیردهی مجاز است. آنتی هیستامین معمولا برای التهابات و کهیر‌های پس از زایمان نیز تجویز می‌شود. اما هر دارویی که باعث خشک شدن مخاط بینی شما می‌شود، شیر شما را نیز خشک می‌کند. آنتی هیستامین‌ها میزان شیر تولیدی را کاهش می‌دهند. اگر نگران میزان شیر خود هستید، حداکثر به مدت سه روز از اسپری بینی استفاده کنید.
 
برخی داروها باعث کاهش شیر مادر می شوند

شربت سینه

استفاده از شربت سینه در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود. سه ماده فعال در ترکیبات شربت سینه وجود دارد.
  1. سودوافدرین. ماده‌ای بسیار موثر که موجب کاهش میزان تولید شیر می‌شود.
  2. دکسترومتورفان. باعث خشک شدن شیر نمی‌شود، ولی ماده موثری برای درمان سرماخوردگی نیست.
  3. کدیین. تاثیر درمانی ندارد و تنها درد را تسکین می‌دهد و مصرف آن برای نوزاد شیرخوار خطرناک است. کدیین واردشیر می‌شود و به بدن نوزاد آسیب می‌رساند.

آسپرین

بهتر است در دوران شیردهی از مصرف آسپرین خودداری کنید، زیرا در برخی موارد موجب ابتلای نوزادان به سندرم ری (Reye’s Syndrome) شده است. به طور کلی مصرف آسپرین برای کودکان و نوجوانان توصیه نمی‌شود. اگر به دلیل بیماری قلبی نیاز به مصرف آسپرین دارید، پزشک با توجه به شرایط شما، دوز کمتری تجویز می‌کند یا داروی مشابهی پیشنهاد می‌دهد.

ایبوپروفن

ایبوپروفن یک تسکین دهنده غیر استروییدی است و ترکیبات فعال آن آدویل (Advil) و موترین (Motrin) بر روی نوزاد تاثیری نمی‌گذارند. تحقیقات نشان داده‌اند که ایبوپروفن نیز مانند استامینوفن به مقدار بسیار اندکی وارد شیر می‌شود که ضرری متوجه نوزاد نمی‌کند.

ویتامین C

مصرف ویتامین C. در دوران شیردهی به میزان ۲۰۰۰ میلی گرم در روز، مجاز است. بدن شما تنها قادر به جذب همین مقدار ویتامین C. است و مابقی آن همراه با ادرار دفع می‌شود، اما ممکن است باعث ایجاد مشکلات گوارشی و دل درد شود.

درمان‌های خانگی

بهتر است به جای مصرف دارو در دوران شیردهی به درمان‌های خانگی مانند بخور گرم، نوشیدن چای یا آب جوش و لیمو و عسل، روی بیاورید. در نظر داشته باشید که تنفس مقدار زیادی بخار نعناع (منتول) یا دمنوش نعناع نیز موجب کاهش میزان شیر تولیدی می‌شود.


 بایدها و نبایدهای سرماخوردگی در دوران شیردهی


۶. هنگام سرماخوردگی در شیردهی، مقدار شیر کاهش می‌یا‌بد؟

طبیعی است که هنگام بیماری، شیر مادر کاهش یابد، اما به محض بهبودی کامل، جریان شیر مانند قبل برقرار می‌شود. هنگام بیماری، با استفاده از راه‌های افزایش شیر مانند دوشیدن شیر، تغذیه مناسب و نوشیدن آب کافی، میزان شیر تولیدی خود را در حد مطلوب نگاه دارید. بدین ترتیب این مشکل خود به خود حل می‌شود. جهت اطلاع بیشتر در این زمینه به مقاله روش‌های افزایش شیر مادر + تشخیص کمبود شیر مادر رجوع کنید.

۷. هنگام بستری در بیمارستان چه راه‌حلی برای شیردهی وجود دارد؟ 

برخی بیمارستان‌ها به مادرانی که نوزاد شیرخوار دارند، اجازه می‌دهند نوزاد خود را به همراه بیاورند. اما اگر این امکان وجود نداشت، شیر خود را بدوشید تا طبق برنامه غذایی نوزاد، به او شیر بدهند.

آب جوش + لیمو + عسل بهترین درمان سرماخوردگی

شیر مادر سرشار از مواد مغذی و آنتی‌بادی‌های ضروری برای رشد و تقویت سیستم ایمنی بدن نوزاد است. این ماده حیات بخش را از کودک دلبندتان دریغ نکنید.

برگرفته از: medela و today’s parent

علت، علائم و راه های درمان عفونت سینه در مادران شیرده

آیا عفونت سینه در مادران شیرده مانع از شیردهی می‌شود؟
عفونت سینه در مادران شیرده، در شش ماهه اول شیردهی بسیار رایج است و حدود ۱۰ درصد از مادران را مبتلا می‌کند. عفونت سینه با مصرف آنتی بیوتیک به راحتی درمان می‌شود و منعی برای شیردهی ایجاد نمی‌کند.

آیا عفونت سینه در مادران شیرده مانع از شیردهی می‌شود؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – ورم یا  التهاب پستان به دلیل عفونت می‌تواند برای هر زنی اتفاق بیافتد، اما عفونت سینه در مادران شیرده در ۶ ماهه اول شیردهی بسیار شایع است. این مشکل می‌تواند موجب خستگی و درماندگی مادر شیرده شود. مشکلات شیردهی به همراه مراقبت بیست و چهار ساعته از نوزاد می‌تواند آنقدر مادر را خسته کند که قید شیردهی را بزند.
 

عفونت سینه در مادران شیرده (ماستیت) چیست؟

۱۰ درصد از مادرانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند به عفونت سینه مبتلا می‌شوند که این پیشامد ممکن است به قطع شیردهی منجر شود. خطر ابتلا به عفونت سینه را می‌توان با تخلیه مکرر و کامل شیر از پستان مادر کاهش داد. ترک خوردن نوک پستان‌ها موجب گسترش عفونت سینه می‌شود. علت ترک خوردن و شقاق نوک پستان می‌تواند به دهان گرفتن نادرست پستان توسط نوزاد یا اختلالات دهان نوزاد مانند شکاف کام یا عفونت باکتریایی یا مخمری باشد. تشخیص عفونت سینه در مادران شیرده معمولا بالینی است و بیماران با حساسیت موضعی در یک پستان همراه با تب و بی حالی به پزشک مراجعه می‌کنند. پزشک با صحبت کردن در مورد علائم و معاینه سینه‌ها می‌تواند عفونت سینه را تشخیص دهد و به انجام آزمایش خاصی نیاز نیست.
درمان شامل تغییر شیوه تغذیه نوزاد با شیر مادر، اغلب با کمک یک مشاور شیردهی و مصرف آنتی بیوتیک است. ادامه شیردهی با وجود ماستیت پستان، خطری برای نوزاد ندارد. آبسه پستان شایع‌ترین عارضه ماستیت است. با درمان زودهنگام ماستیت و ادامه تغذیه با شیر مادر می‌توان از آن جلوگیری کرد.
اگرچه عفونت سینه در مادران شیرده بسیار دردناک و ناراحت کننده است، اما معمولا به راحتی با دارو درمان می‌شود.
 

چه عاملی موجب عفونت سینه در مادران شیرده می‌شود؟

این بیماری اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها از راه نوک پستان (به دلیل نوک پستان ترک خورده و یا زخم شده) وارد پستان شوند. وجود فواصل طولانی در بین زمان‌های شیردهی و ناتوانی در خالی کردن پستان به طور کامل نیز می‌تواند منجر به عفونت سینه شود. با استفاده از روش‌های مختلف تغذیه با شیر مادر، مطمئن شوید که نوزاد شما، پستان را به طور کامل به دهان می‌گیرد و تا تخلیه پستان به او شیر دهید.

 ۱۵ مورد از مشکلات شیردهی و راه حل آن‌ها


علائم عفونت سینه در مادران شیرده چیست؟

عفونت سینه در مادران شیرده از احساس یک نقطه دردناک در یک پستان شروع می‌شود. ممکن است آن نقطه قرمز رنگ و ملتهب شود و در برخی موارد با تب، لرز و درد‌های بدنی همراه باشد.
در صورت گسترش عفونت سینه در مادران شیرده، نشانه‌هایی مانند گره‌های لنفاوی متورم و دردناک در زیر بغل، در کنار پستان آلوده، ضربان قلب سریع و علائم شدید آنفولانزا دیده می‌شود. عفونت سینه در مادران شیرده گاه می‌تواند به آبسه سینه (یک توده سخت و دردناک در پستان) منجر شود.

درد پستان یکی از نشانه های عفونت سینه

چه چیزی خطر ابتلا به عفونت سینه در مادران شیرده را افزایش می‌دهد؟

عوامل خطرساز به شرح زیر است:
  • سابقه‌ی قبلی ابتلا به عفونت سینه
  • به تاخیر انداختن تغذیه نوزاد خود با شیر مادر یا پمپاژ شیر. هنگامی که پستان را به طور مرتب یا کامل خالی نکنید، سینه‌ها بیش از حد پر می‌شوند، که می‌تواند به عفونت سینه منجر شود.
  • ترک در نوک پستان. نوک پستان‌هایتان ترک خورده یا زخم شده است که می‌تواند ناشی از وضعیت نادرست شیردهی یا به دهان گرفتن پستان به شکل بد توسط نوزاد باشد.
  • ابتلا به کم خونی. کم خونی باعث کاهش ایمنی بدن شده و مقاومت بدن نسبت به عفونت‌هایی مانند ماستیت کاهش می‌یابد.

مادران شیرده در ۲ ماهه اول شیردهی، بیشتر به عفونت سینه مبتلا می‌شوند. پس از ۲ ماهگی، الگو‌ شیردهی نوزاد مرتب می‌شود که این موضوع به جلوگیری از ابتلا به عفونت منجر می‌شود.

 

راه های درمان عفونت سینه در مادران شیرده

عفونت سینه معمولا با مصرف آنتی بیوتیک‌ قابل درمان است. اگر پزشک برای شما آنتی بیوتیک‌ تجویز کرد، آن‌ها را به طور منظم مصرف کنید و حتی اگر احساس بهبودی کردید، مصرف آنتی بیوتیک را قطع نکرده و دوره درمان را کامل کنید. مصرف آنتی بیوتیک‌ به نوزاد شیرخوار شما آسیب نمی‌رساند. اگر درمان موفقیت آمیز نبود، پزشک ممکن است نمونه‌ای از شیر مادر را برای شناسایی نوع باکتری که باعث عفونت می‌شود،  به آزمایشگاه ارسال کند.

 سرماخوردگی در شیردهی، پاسخ به ۷ سوال رایج مادران


درمان‌ های خانگی برای عفونت سینه در مادران شیرده

  • استراحت بیشتر، نوشیدن مایعات بیشتر و استفاده از کمپرس‌های گرم و یا سرد بر روی پستان دردناک می‌تواند موجب کاهش درد شود.
  • قبل از تغذیه نوزاد، حدود ۱۵ دقیقه پستان آسیب دیده را با آب گرم و صابون بشویید و یک دستمال گرم و مرطوب روی آن قرار دهید. حداقل ۳ بار در روز این کار را انجام دهید. این کار باعث افزایش جریان شیر در پستان می‌شود. هم چنین ماساژ پستان آسیب دیده به افزایش جریان شیر کمک می‌کند.
  • استفاده از استامینوفن (مانند تایلنول) برای کاهش درد و یا تب مجاز است. همچنین می‌توانید ایبوپروفن (مانند Advil) را همراه با استامینوفن برای کاهش التهاب پستان مصرف کنید. دستورالعمل روی بسته بندی دارو‌ها را به دقت بخوانید و مطابق آن عمل کنید.
  • تغذیه با شیر مادر از پستان مبتلا به عفونت برای نوزاد بی خطر است. اگر شروع شیردهی با پستان مبتلا بیش از حد دردناک است، سعی کنید تغذیه نوزاد را با پستان سالم آغاز کنید. سپس با به جریان افتادن شیر، پستان دیگر را به نوزاد عرضه کنید. اگر نوک پستان شما بیش از حد ترک خورده و دردناک است، با فشردن دست و یا استفاده از یک پمپ، پستان را خالی کنید.
  • در این زمان شما به کمک گرفتن از یک مشاور شیردهی نیاز دارید. مشاور روش درست شیردهی و پستان به دهان گرفتن نوزاد را به شما می‌آموزد تا با درد کمتری هنگام شیردهی مواجه شوید.

مراقب باشید که درمان عفونت پستان را به تاخیر نیاندازید، زیرا این موضوع می‌تواند به آبسه پستان منجر شود که درمان آن سخت‌تر است.

برگرفته از: uofmhealth

قطره متوکلوپرامید برای نوزادان؛ نحوه مصرف و عوارض جانبی

قطره متوکلوپرامید برای نوزادان، نحوه مصرف و عوارض جانبی
قطره متوکلوپرامید برای نوزادان جهت کاهش ریفلاکس معده تجویز می‌شود. در صورت نشان دادن هر گونه واکنش آلرژیک نوزاد به این دارو، بایستی مصرف آن را قطع کنید و به پزشک نوزاد اطلاع دهید. به تازگی انجمن غذا و داروی امریکا مصرف طولانی مدت (بیش از ۳ ماه) این دارو را منع کرده است.

قطره متوکلوپرامید برای نوزادان، نحوه مصرف و عوارض جانبی
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – اگر پزشک برای کودک شما قطره متوکلوپرامید تجویز کرده است، این مقاله اطلاعاتی به شما می‌دهد، پیرامون اینکه متوکلوپرامید چیست، مصرف آن چگونه است و چه عوارض جانبی یا مشکلاتی ممکن است با مصرف این دارو برای کودک شما ایجاد شود.
 

متوکلوپرامید برای نوزادان

متوکلوپرامید دارویی است که حرکات معده و روده را افزایش می‌دهد. این دارو برای درمان یا پیشگیری از ریفلاکس معده تجویز می‌شود و برای از بین بردن علائمی مانند تهوع، استفراغ و احساس سنگینی پس از خوردن غذا و از دست دادن اشتها، کاربرد دارد. همچنین ممکن است مشکلات تغذیه‌ای و پس دادن غذا (تف کردن) را بهبود بخشد. متوکلوپرامید به همراه دارو‌هایی دیگر برای جلوگیری از تهوع و استفراغ نیز تجویز می‌شود.
اشکال دارویی: متوکلوپرامید به شکل قرص، قطره، شربت و محلول تزریقی در بازار وجود دارد.
 

پیش از دادن قطره متوکلوپرامید برای نوزادان 

در صورت داشتن هر گونه واکنش غیرمعمول یا آلرژیک به متوکلوپرامید یا یکی از ترکیبات موجود در دارو از مصرف آن خودداری کنید.
اگر فرزند شما یکی از شرایط زیر را دارد، پیش از مصرف دارو با پزشک یا داروساز صحبت کنید.
  • تشنج
  • فئوکروموسیتوم (تومور در غده فوق کلیوی)
  • خونریزی گوارشی
  • سوراخ یا انسداد در دستگاه گوارش

نحوه مصرف قطره متوکلوپرامید برای نوزادان

  • دارو را دقیقا طبق دستور پزشک به کودک خود بدهید.
  • روزی یکبار به کودک دارو بدهید مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
  • مقدار مصرف قطره متوکلوپرامید را با دقت اندازه گیری کنید. استفاده از یک سرنگ، قاشق دارو یا قطره چکان موجود در بسته بندی دارو، بهترین گزینه است.

در صورت فراموشی یک دوز متوکلوپرامید 

  • دوز از یاد رفته را به محض اینکه به یاد آوردید به کودک بدهید.
  • اگر تقریبا زمان برای دوز بعدی است، نیازی به دادن دوز از یاد رفته نیست.
  • دوز بعدی را در همان زمانبندی منظم به کودک بدهید.
  • برای جبران دوز از یاد رفته، دو دوز را باهم یک مرتبه به نوزاد ندهید.

عوارض جانبی احتمالی قطره متوکلوپرامید برای نوزادان

کودک شما ممکن است برخی از عوارض جانبی مصرف متوکلوپرامید را تجربه کند. اگر این نشانه‌ها ادامه پیدا کرد و به مرور زمان از بین نرفت، مساله را با پزشک او درمیان بگذارید.

  • سرگیجه
  • خواب آلودگی
  • بی قراری
  • خستگی
  • خواب بیش از حد معمول؛ نوزادان ممکن است برای تغذیه بیدار نشوند.
  • حرکات روده آبکی (اسهال)
  • مشکل اجابت مزاج (یبوست)

اگر فرزند شما هر کدام از این عوارض جانبی را داشت، در اولین فرصت با پزشک درمیان بگذارید:

  • ناتوانی در خواب
  • خشکی غیرمعمول در دهان
  • تحریک پذیری غیرمعمول
  • دوره‌های ماهانه خونریزی (در دختران بزرگتر) که عادی نیستند؛ مانند دوره‌های کوتاه‌تر از معمول یا در زمان‌های مختلف ماه
  • درد یا تورم سینه (در پسران یا دختران)

اکثر عوارض جانبی زیر معمولا رایج نیستند، اما ممکن است نشانه‌ای از یک مشکل جدی باشد. در صورت بروز نشانه‌های زیر سریعا به اورژانس مراجعه کنید:

  • اسپاسم عضلانی (به خصوص سر، صورت و گردن)
  • لرزش و تکان دادن دست
  • حرکات تشنجی از بازوها، پاها، و یا چشم
  • تغییرات در خلق و خوی یا رفتار
  • جوش‌های پوستی، کهیر، خارش
  • تنگی نفس
  • تورم دستها، پا‌ها یا صورت

قطره متوکلوپرامید برای نوزادان، نحوه مصرف و عوارض جانبی

تداخل دارویی قطره متوکلوپرامید برای نوزادان

این دارو ممکن است باعث سرگیجه، خواب آلودگی و هشیاری کمتر کودک نسبت به حالت طبیعی شود. مراقب باشید زمانی که فرزند شما کاری را انجام می‌دهد که نیاز به هشیاری دارد، مانند بالا رفتن از پله‌ها، تحت تاثیر دارو نباشد.

قبل از اینکه به کودک خود دارو‌های دیگر، حتی دارو‌هایی بدون نسخه بدهید، با دکتر یا داروساز فرزند خود چک کنید.
برخی از دارو‌ها نباید همراه با متوکلوپرامید مصرف شود و یا در برخی موارد دوز متوکلوپرامید یا داروی دیگر ممکن است نیاز به تنظیم داشته باشد. اگر کودک شما هر داروی دیگری (داروی تجویز شده یا گیاهان دارویی) را مصرف می‌کند، بایستی به پزشک و داروساز اطلاع دهید. از جمله:

  • دارو‌های مخدر (دارو‌های ضد درد)
  • فنوباربیتال
  • آرام بخش (دارو‌هایی که موجب خواب آلودگی و کاهش فعالیت‌های کودک شما می‌شوند)
  • پروکین آمید
  • antipsychotics (دارو‌های مورد استفاده برای درمان اختلالات روحی)

نکات مهم دیگر در مورد متوکلوپرامید

  • همیشه متوکلوپرامید به اندازه کافی برای آخر هفته و تعطیلات در منزل داشته باشید.
  • حداقل دو روز پیش از اینکه داروی فرزندتان تمام شود، آن را مجدد تهیه کنید.
  • متوکلوپرامید (بصورت قطره و یا قرص) را در دمای اتاق در محلی خشک و خنک و دور از نور خورشید نگه‌داری کنید.
  • دارو را در حمام یا آشپزخانه نگه‌داری نکنید.
  • دارو‌های فرزندتان را با دیگران به اشتراک نگذارید و دارو‌های دیگران را به فرزندتان ندهید.
  • هرگز دارویی را که تاریخ مصرف آن گذشته است، نگیرید.
  • با داروساز خود در مورد بهترین راه برای دور انداختن دارو‌های تاریخ گذشته و یا اضافه‌ای که در خانه دارید، مشورت کنید.
  • یک لیست از تمام دارو‌های کودک خود را در همراه داشته باشید و به پزشک یا داروساز کودک خود نشان دهید.

در صورت مصرف بیش از اندازه

متوکلوپرامید را خارج از دید و دسترسی فرزند خود و در یک مکان امن قفل شده نگه دارید. اگر فرزند شما بیش از حد متوکلوپرامید مصرف کرد، به سرعت با مرکز اورژانس تماس بگیرید.

هشدار FDA نسبت به مصرف متوکلوپرامید

در فوریه ۲۰۰۹، سازمان غذا و داروی امریکا FDA اعلام کرد که تولید کنندگان متوکلوپرامید باید یک هشدار بر روی بسته بندی دارو اضافه کنند. مضمون هشدار این است که در صورت مصرف بلند مدت با دوز بالا خطر ابتلا به بیماری دیسکینزی تاخیری (TD) وجود دارد. متوکلوپرامید نرخ تخلیه معده را افزایش می‌دهد و به عنوان درمان کوتاه مدت (کمتر از ۳ ماه) برای ریفلاکس معده و گاستروپارزی در بیمارانی که به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهند، استفاده می‌شود.
مدیر مرکز تحقیق و ارزیابی دارو FDA اظهار کرد که FDA می‌خواهد بیماران، قادر به تصمیم گیری آگاهانه در مورد مصرف این دارو باشند. بهتر است از مصرف طولانی مدت متوکلوپرامید اجتناب شود، مگر در موارد خاص که فواید آن بیش از عوارض جانبی باشد.
بیماری TD با حرکات ناخواسته و تکراری اندام‌ها مشخص می‌شود. نشانه‌هایی مانند: لبخند زدن، برآمدگی زبان، حرکات چشم و چشمک زدن، لرزیدن لب‌ها و اختلال در حرکت دست‌ها. برای این بیماری درمانی وجود ندارد و نشانه‌ها به ندرت برگشت پذیر هستند، اگرچه ممکن است پس از قطع دارو نشانه‌ها کاهش یابند یا کاملا از بین بروند. رشد بیماری TD به طول مدت درمان و تعداد دوز‌های مصرف شده مربوط است. زنان مسن‌تر و بیمارانی که این دارو را برای بیش از ۳ ماه دریافت کرده‌اند، بالاترین خطر ابتلا به این بیماری را دارند.

برگرفته از: aboutkidshealth و jwatch

اگزما در نوزادان؛ علت، علائم و راه‌ های درمان

اگزما در نوزادان؛ علل، نشانه‌ها و راه‌های درمان
اگزما در نوزادان نتیجه اختلال سیستم ایمنی بدن است که بر روی سد محافظتی پوست اثر می‌گذارد و توانایی پوست در حفظ رطوبت کاهش می‌یابد. اگزما به شکل بثورات پوستی قرمز رنگ بر روی بدن نوزاد بروز می‌کند و درمان قطعی ندارد. تنها با انجام راهکار‌هایی می‌توان شدت آن را کاهش داد.

اگزما در نوزادان؛ علل، نشانه‌ها و راه‌های درمان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – اگزما در نوزادان معمولا به شکل قرمزی، التهاب و بثورات بر روی صورت و پوست سر شروع می‌شود، اما با گذشت زمان ظاهر آن تغییر می‌کند. اگرچه اگزما در بزرگسالان نیز بروز می‌کند، اما در میان کودکان شایع‌تر است.
با توجه به گزارش منتشر شده در مجله درماتیت (شماره مه – ژوئن ۲۰۱۴)، حدود ۱۳ درصد از کودکان کمتر از ۱۸ سال در ایالات متحده به اگزما یا درماتیت آتوپیک (شایع‌ترین نوع اگزما) مبتلا می‌شوند.
طبق نظر آکادمی پوست و زیبایی آمریکا، ۹۰ درصد از افراد مبتلا به این بیماری، پیش از ۵ سالگی به آن مبتلا می‌شوند و تقریبا ۶۰ درصد از مردم برای اولین بار پیش از رسیدن به سن ۱ سالگی به آن دچار می‌شوند. اگزما در نوزادان و کودکان معمولا در تمام دوران کودکی و نوجوانی و در بعضی موارد حتی تا سن بلوغ ادامه می‌یابد.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست موضوعی زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

۱. علت اگزما در نوزادان
۲. علائم
۳. عوامل تحریک کننده اگزما در نوزادان
۴. راه های درمان


علت اگزما در نوزادان چیست؟

مشخص نیست که علت اگزما در نوزادان چیست، اما به احتمال زیاد به دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی این اتفاق می‌افتد. اگزما مسری نیست. اما در نوزادانی که اعضای خانواده آن‌ها سابقه اگزما، تب یونجه یا آسم داشته باشند، بیشتر دیده می‌شود. با اینکه اگزما منجر به تب یونجه یا آسم نمی‌شود و یا بالعکس، اما نوزادان مبتلا به تب یونجه یا آسم در معرض اگزما قرار دارند.
اگزما در نوزادان نتیجه اختلال سیستم ایمنی بدن است که بر روی سد محافظتی پوست اثر می‌گذارد و توانایی پوست در حفظ رطوبت کاهش می‌یابد.
اگزما یک اصطلاح عمومی برای توصیف تعدادی از بیماری‌های التهابی پوست است. به غیر از درماتیت آتوپیک، انواع دیگر اگزما که معمولا کودکان را تحت تاثیر قرار می‌دهند، شامل درماتیت تماسی، اگزمای دگزیدروستیک (اگزمای پا و دست) و درماتیت سبورئیک (شناخته شده به عنوان “پوسته سر” در نوزادان) هستند.
 

علائم اگزما در نوزادان چیست؟

اگزما در نوزادان موجب بروز بثورات پوستی قرمز رنگ می‌شود که باعث خشک شدن پوست، احساس خارش و پوسته پوسته شدن می‌شود. این بثورات ممکن است به صورت جوش‌های کوچک، متورم و آبدار باشند. سایر نشانه‌ها عبارتند از:
  • کلفت شدن پوست
  • قرمزی و تورم پوست
  • تیره شدن پوست پلک‌ها و اطراف چشم
  • تغییرات در پوست اطراف دهان، چشم‌ها یا گوش‌ها
  • پوسته پوسته شدن سر نیز معمولا در انواع اگزما در نوزادان دیده می‌شود.

پوسته پوسته شدن سر، بصورت ایجاد پوسته‌های زرد رنگ و چرب بر روی پوست سر و یا بصورت یک لایه ضخیم که کل پوست سر را پوشش دهد، بروز می‌کند. با گذشت زمان، پوسته پوسته‌ها کنده شده و با شستن و شانه زدن از بین می‌روند. عارضه پوسته پوسته شدن سر معمولا موجب ناراحتی نوزادان نمی‌شود، تنها گاهی احساس خارش در سر ایجاد می‌کند.


 درمان ریزش پوست سر نوزاد؛ به روزترین نکات و روشهای درمانی


اگر نوزاد مبتلا به درماتیت آتوپیک باشد، خطر ابتلا به سایر بیماری‌های آلرژیک، مانند آسم، تب یونجه و آلرژی غذایی، که هر کدام دارای نشانه‌های خاص خود را دارند، افزایش می‌یابد.

پیشرفت اگزما در نوزادان و کودکان چگونه است؟

ظاهر، محل و رفتار اگزما همگام با رشد نوزاد تغییر می‌کند.
اگزما در نوزادان در ماه‌های اول تولد، بر روی گونه‌ها، پیشانی و پوسته سر بیشتر دیده می‌شود و باعث می‌شود که پوست این نواحی قرمز‌تر و چروک‌تر از بقیه نقاط بدن باشد. اگزما می‌تواند در سایر نقاط بدن نیز ظاهر شود، اما معمولا در نواحی پوشک رخ نمی‌دهد، زیرا این منطقه در بیشتر اوقات مرطوب است.
هنگامی که نوزاد شروع به خزیدن می‌کند – بین ۶ تا ۱۲ ماه – اگزما به آرنج و زانو‌ها تاثیر می‌گذارد، زیرا پوست این مناطق بر روی زمین کشیده می‌شود. بثورات اگزما ممکن است آلوده شوند و بصورت پوسته‌ی زرد و خشک شده از روی پوست کنده شوند.
هنگامی که کودک به سن ۲ سالگی می‌رسد، اگزما به سمت داخل آرنج و پشت زانو و مچ دست‌ها و پاها تاثیر می‌گذارد. همچنین ممکن است در اطراف دهان و پلک‌ها ظاهر شود.


 معرفی همه مشکلات پوستی نوزادان (راهنمای تصویری)


اگزما در نوزادان؛ علل، نشانه‌ها و راه‌های درمان

عوامل تحریک کننده اگزما در نوزادان چیست؟

اگزما معمولا یک وضعیت مستمر نیست، بلکه یک دوره طولانی بدون علائم دارد که پس از آن زخم‌ها ظاهر می‌شوند. عوامل مختلف محیطی ممکن است باعث شود سیستم ایمنی بدن نسبت به یک ماده مضر واکنش نشان دهد که بصورت التهاب و ظهور علائم اگزما بروز می‌کند.
این عوامل ممکن است انواع مختلفی از آلرژن‌ها، تحریک کننده‌ها و سایر مواد را شامل شود:

  • حیوان خانگی پرنده، گرده، قارچ و گرد و غبار
  • غذا‌های آلرژی زا (مانند بادام زمینی، سویا و تخم مرغ)
  • لباس‌هایی از جنس پشم یا الیاف مصنوعی
  • دود سیگار
  • محصولات معطر مانند مواد شوینده، عطر و خوشبو کننده هوا، به ویژه آن‌هایی که حاوی الکل هستند
  • گرمای بیش از حد یا خشکی
  • هوای خشک زمستان با رطوبت کم
  • عفونت‌های پوستی
  • عرق کردن
  • استرس عاطفی
  • علاوه بر این، سرازیر شدن بزاق نوزاد بر روی گونه‌ها، چانه و گردن نیز اگزما را تحریک می‌کند.

 حساسیت کودکان؛ معرفی انواع حساسیت‌ در کودکان و راهکارها


راه های درمان اگزما در نوزادان

هیچ درمانی برای اگزمای نوزادان وجود ندارد، اما با گذشت زمان از شدت علایم کاسته می‌شود. درمان با تمرکز بر مدیریت خشکی پوست نوزاد برای کاهش التهاب آن است.
پزشکان راهکار‌های زیر را به پدر و مادری که کودکشان اگزما دارد توصیه می‌کنند:

  • اجتناب از حمام گرم و طولانی نوزاد (استفاده از آب سرد یا ولرم به جای آب داغ) و یا کیسه کشیدن بیش از حد به پوست نوزاد یا خشک کردن خشن پوست نوزاد با حوله
  • مرطوب کردن پوست کودک به طور مرتب با پماد، کرم و لوسیون فاقد عطر، بویژه بعد از حمام
  • استفاده از لباس نوزاد پنبه‌ای
  • عدم استفاده از محصولات معطر
  • کوتاه نگه داشتن ناخن‌های نوزاد برای جلوگیری از خاراندن، که می‌تواند به پوست آسیب رسانده و منجر به التهاب و عفونت بیشتر شود.
  • حذف مواد محرک و آلرژن شناخته شده از خانه
  • خنک نگه داشتن نوزاد و جلوگیری از تعریق بیش از حد، با استفاده از کمپرس سرد بر روی مناطق تحریک شده

پزشک شما همچنین ممکن است سایر روش‌های درمانی اگزما در نوزادان را بکار گیرد، مانند استفاده از داروهای:

  • کورتیکواستروئید‌های موضعی
  • آنتی هیستامین‌ها
  • آنتی بیوتیک، ضد ویروس و یا دارو‌های ضد قارچ برای عفونت‌های پوستی
  • دارو‌های خوراکی برای بهبود سیستم ایمنی
  • مهار کننده‌های موضعی کالسینورین (دارو‌های غیر استروئیدی که التهاب را کنترل می‌کنند)

سخن آخر اینکه، از هنگام تولد نوزاد، با استفاده روزانه از نرم کننده‌های پوست، خطر ابتلا به اگزما در نوزاد خود را به میزان ۶۷ درصد کاهش دهید.

برگرفته از: everydayhealth

درمان گرفتگی صدا در کودکان با ۱۲ راهکار خانگی

درمان گرفتگی صدا در کودکان با ۱۲ راهکار خانگی
سرماخوردگی یا جیغ زدن‌های پیاپی کودک شما، می‌تواند باعث التهاب حنجره و گرفتگی صدای او شود. برای درمان گرفتگی صدا در کودکان، راهکار‌های متفاوتی مانند استفاده از دمنوش‌ها، غرغره کردن سرکه و آب نمک و استفاده از بخور‌های گیاهی وجود دارد.

درمان گرفتگی صدا در کودکان با ۱۲ راهکار خانگی
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – آیا کودک شما صبح با صدای گرفته و خس خس گلو از خواب برمی‌خیزد؟ احتمالا، دچار التهاب حنجره (لارنژیت) شده است. زمانی که از تار‌های صوتی استفاده بیش از حد شود؛ یا در اثر احساس سوزش یا عفونت ملتهب شود، گرفتگی صدا ایجاد می‌شود.
کافیست تنها یک شب به استادیوم برود یا هنگام مشاهده بازی‌های فوتبال جام جهانی در تلویزیون از فرط هیجان، جیغ بزند. همچنین یک سرماخوردگی یا آنفولانزا نیز می‌تواند موجب التهاب حنجره شود.
اصلی‌ترین نشانه التهاب حنجره گرفتگی صدا است. اگر کودک شما علائم دیگری که نشان دهنده یک بیماری جدی باشد را ندارد، نیازی به مراجعه سریع به پزشک وجود ندارد. درمان‌های خانگی متنوعی برای درمان گرفتگی صدا در کودکان وجود دارد.
 

درمان گرفتگی صدا در کودکان

۱. به حنجره کودک استراحت دهید

هنگامی که کودک لارنژیت دارد، تار‌های صوتی او متورم و تحریک پذیر می‌شوند. آن‌ها برای بهبودی نیاز به زمان دارند. سعی کنید شرایطی ایجاد کنید که کودک نیاز به صحبت کردن یا فریاد زیاد ندارد. او را برای مدتی به کلاس آواز و هم خوانی نفرستید. انجام بازی‌های پر سروصدا را برای چند روز ترک کنید. از او بخواهید با آرام‌ترین صدایی که می‌تواند صحبت کند و لازم نیست جیغ بزند یا فریاد بکشد. 
 

۲. غرغره آب نمک گرم

آب نمک گرم موجب تسکین گلو درد و گرفتگی صدا می‌شود. نصف قاشق چای خوری نمک را به یک لیوان آب گرم اضافه کنید. از کودک بخواهید تا یک جرعه از آن را در دهان بچرخاند، غرغره کند و سپس آن را تف کند. از آنجایی که آب در دهان خنک خواهد شد، بنابراین از او بخواهید تا اتمام لیوان این کار را تکرار کند.
 

۳. با یک دستگاه بخور، هوا را مرطوب کنید

هوای تنفسی خشک می‌تواند گلوی کودک را تحریک کند و موجب التهاب تار‌های صوتی شود. به خصوص در زمستان، زمانی که دستگاه‌های گرمایشی هوای خانه‌ها را گرم و خشک می‌کنند، دستگاه بخور سرد با افزایش رطوبت محیط، موجب بهبود تنفس و رقیق شدن خلط کودک می‌شود.
اگر دستگاه بخور سرد در منزل ندارید، دوش آب گرم و یا نشستن در وان آب گرم نیز همان تاثیر را دارد.

 فواید و طریقه استفاده از دستگاه بخور سرد برای نوزادان


۴. مصرف قرص‌های مکیدنی گلو

قرص‌های مکیدنی گلو موجب اضافه کردن رطوبت به گلو، تسکین درد و کاهش سرفه می‌شوند. سعی کنید یک قرص مکیدنی گلوی طبیعی که حاوی عسل، چای سبز یا گیاهان دارویی است تهیه کنید و به کودک خود بدهید.

۵. سرکه سیب طبیعی

سرکه سیب طبیعی دارای خواص ضد میکروبی است که می‌تواند به بدن برای مقابله با عفونت کمک کند.
۱ تا ۲ قاشق غذاخوری سرکه سیب طبیعی را به یک لیوان آب اضافه کنید. یک قاشق چای خوری عسل اضافه کنید تا این دارو را قوی‌تر (و خوشمزه‌تر) کند. این شربت را یک یا دو بار در روز به کودک خود بدهید تا علائم، بهبود یابد.

درمان گرفتگی صدا در کودکان با استفاده از بخور

۶. چای بابونه همراه با عسل

هیچ چیزی برای گلوی تحریک شده بهتر از یک فنجان چای داغ نیست. چای نه تنها تسکین دهنده گلو است بلکه می‌تواند مزایای دیگری نیز داشته باشد. چای گیاهی مانند چای بابونه حاوی آنتی اکسیدان‌هایی است که می‌تواند سیستم ایمنی بدن کودک را تقویت کند. پژوهش‌ها نشان داده است که بابونه خواص ضد التهابی نیز دارد.
چای را با قدرت شفا بخشی عسل تبدیل به دارویی معجزه آسا کنید. مطالعات نشان داده‌اند که عسل تولید خلط را کاهش می‌دهد و سرفه را بسیار بهتر از دارو‌های بدون نسخه درمان می‌کند.

۷. چای همراه با لیمو

اضافه کردن لیمو به چای برای افزایش ایمنی بدن فوق العاده است. بررسی‌ها نشان داده است که ویتامین C یک آنتی اکسیدان قوی است که توان دفاعی بدن در مقابل بیماری‌ها را افزایش می‌دهد.

۸. ریشه زنجبیل

ریشه زنجبیل دارای مزایای سلامتی زیادی است. این ماده هزاران سال در طب سنتی استفاده شده است. زنجبیل برای درمان سرفه خشک و تحریک کننده که اغلب همراه با لارنژیت است، استفاده می‌شود. همچنین می‌تواند عفونت‌های گلو را درمان کند.
زنجبیل یک ریشه همه کاره است که می‌تواند به روش‌های مختلفی مورد استفاده قرار گیرد. شما می‌توانید ریشه زنجبیل تازه (پوست کنده) را به انواع اسموتی و آب میوه اضافه کنید. روش دیگر استفاده از زنجبیل تازه، خرد کردن و تفت دادن آن است. شما همچنین می‌توانید ریشه زنجبیل تازه را به یک قوری حاوی آب جوش اضافه کرده و آن را دم کنید و ازین دمنوش گیاهی لذت ببرید.
 

۹. استفاده از روغن‌های معطر

اسانس‌های طبیعی که حاوی عصاره گیاهان روغنی است در درمان گرفتگی صدا در کودکان موثر است. عصاره این گیاهان در دارو‌های گیاهی مانند قرص‌های مکیدنی و ویکس یافت می‌شود.
روغن اکالیپتوس موجب نرم و لطیف شدن حنجره و تسکین سوزش می‌شود. چهار یا پنج قطره از آن را در بخور اتاق کودک بریزید تا در فضای اتاق پخش شود. همچنین می‌توانید چند قطره ار آن را شب روی بالش کودک بریزید.

۱۰. سیر تازه

در طول تاریخ، در مناطق و فرهنگ‌های مختلف از سیر برای درمان و پیشگیری از بیماری استفاده می‌کردند. پژوهش‌های اخیر تایید می‌کند که سیر دارای خواص ضد باکتریایی است. خواص آنتی باکتریال سیر در درمان بیماری‌های عفونی کودک مانند سینوزیت و برونشیت بسیار موثر است.
موارد مصرف سیر تازه بسیار متنوع است. می‌توان آن‌ها را خام خورد یا در سس پاستا و سالاد به صورت خام یا تفت داده شده استفاده کرد.
 

۱۱. غرغره سرکه رقیق

سرکه برای هزاران سال برای مبارزه با عفونت استفاده شده است. مطالعات علمی نشان داده است که سرکه دارای خواص ضد میکروبی است. غرغره کردن با سرکه رقیق گزینه دیگری را برای درمان گرفتگی صدا در کودکان است. ۱-۲ قاشق غذاخوری سرکه سیب یا سرکه سفید را در یک لیوان آب حل کرده، و سپس غرغره و تف کنید.
 

۱۲. مقدار زیادی مایعات بنوشید

هنگامی که بیمار هستید، نوشیدن مقدار زیادی مایعات به درمان بیماری کمک می‌کند. اگر کودکتان دچار تحریک گلو و گرفتگی صدا شده است، نوشیدن مایعات به بهبود او کمک می‌کند. آب، آب میوه، سوپ رقیق و چای موجب هیدراته ماندن بدن کودک و رقیق شدن خلط و مخاط او می‌شود. مایعات گرم مانند چای و سوپ، با افزایش جریان مخاط باعث کاهش گرفتگی بینی و گلو می‌شوند. با این حال، باید از مصرف هر گونه مایعاتی که حاوی کافئین هستند جلوگیری کنید، زیرا باعث کم آبی بدن می‌شود.

 درمان‌های خانگی برای رفع گرفتگی صدا


مراجعه به پزشک در صورت ابتلا به لارنژیت حاد

زمان مراجعه به پزشک

التهاب حنجره حاد معمولا حدود یک هفته بهبود می‌یابد. اکثر موارد التهاب حنجره و گرفتگی صدا ناشی از عفونت ویروسی (مانند سرماخوردگی) یا استفاده بیش از حد از صدا است و در این شرایط مصرف آنتی بیوتیک‌ها کمکی نمی‌کند.
اگر گرفتگی صدا بیش از چند هفته طول کشید، کودک شما ممکن است به لارنژیت مزمن (طولانی مدت) مبتلا شده باشد. لارنژیت مزمن باید توسط یک دکتر معاینه و بررسی شود تا علت اصلی آن مانند ریفلاکس اسید یا عفونت باکتریایی تشخیص داده شود.

 عفونت سینوس در نوزادان؛ علایم، نحوه تشخیص و درمان


برگرفته از: healthline

قولنج نوزاد (کولیک)؛ نشانه ها، علت‌ ها و راه‌ های درمان

قولنج نوزاد (کولیک)؛ نشانه ها، علت‌ها و راه‌های درمان
قولنج نوزاد یا همان کولیک، دردی شدید و ناگهانی در شکم است. ۲۴ درصد نوزادان در ماه‌های اول تولد به کولیک مبتلا می‌شوند. معمولا تا شش ماهگی نوزاد، کولیک خود به خود رفع می‌شود، اما در صورت ادامه باید به دنبال علت پزشکی آن باشید.

قولنج نوزاد (کولیک)؛ نشانه ها، علت‌ها و راه‌های درمان
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – اگر نوزاد شما سه ساعت در روز، سه روز در هفته، سه هفته پیاپی گریه می‌کند، علت آن قولنج نوزاد (کولیک) است. پزشکان علت دقیق آن را نمی‌دانند، ولی معتقدند ممکن است با ناراحتی روده مرتبط باشد. قولنج نوزاد اغلب در حدود ۴ تا ۶ هفتگی شروع می‌شود و در حدود ۱۲ هفتگی پایان می‌یابد.
حداقل ۲۴% از نوزادان در ماه‌های اول تولد دچار کولیک می‌شوند. تقریبا نیمی از این نوزادان آنقدر ناآرام هستند که آن‌ها را “کولیکی” می‌نامند.
قولنج نوزاد یک بیماری نیست، بلکه مجموعه‌ای از بیماری‌هاست که علایم و نشانه‌های زیادی دارد و کودک را به شدت ناراحت می‌سازد و در نتیجه تمامی افراد خانواده را دچار تشنج و نگرانی می‌کند.
 

اولین نشانه قولنج نوزاد

صدای ناله اولین علامت شروع درد و ناراحتی نوزاد کولیکی است. با شروع درد، نوزاد مشت خود را گره کرده، صورت را درهم کشیده، پاهایش را به داخل شکم جمع می‌کند و با خشم و ناراحتی فریاد می‌زند.
به خود پیچیدن و گریه‌های ناگهانی و گوشخراش نوزاد موجب تشویش و نگرانی پدر و مادر‌ها می‌شود. هر حمله کولیک از چند دقیقه تا یکی دو ساعت طول می‌کشد و چندین بار درد قطع و مجدد شروع می‌شود.
پزشکان علایم زیر را نشانه قولنج نوزاد می‌دانند:
  • گریه تسکین ناپذیر ناگهانی بدون هیچ گونه علامت فیزیکی از درد.
  • شروع درد و ناراحتی از سه هفته اول تولد.
  • دردها، سه ساعت در روز، سه روز در هفته و سه هفته پیاپی به طول بیانجامد.
  • نوزادان سالم و کامل هم به این بیماری مبتلا می‌شوند.

نشانه‌های یاد شده در نوزادان کولیکی دیده می‌شود. البته ممکن است در بیماران مختلف، نشانه‌ها متفاوت باشد یا با شدت متفاوتی رخ دهد.


 بند آوردن گریه نوزاد با ۱۰ روش ساده


علت قولنج نوزاد

دلایل متفاوتی موجب بروز قولنج نوزاد می‌شوند. نوزادان به دلیل عدم توانایی در ایجاد هماهنگی با دنیای خارج از رحم مادر دچار ناراحتی کولیک می‌شوند. اما دلایل پزشکی دیگری نیز برای کولیک مطرح شده است.

  • حساسیت غذایی: پژوهش‌ها نشان داده است که هیچ گونه رابطه‌ای بین نوع شیر و قولنج نوزاد وجود ندارد. بررسی‌هایی که در مورد نوزادان کولیکی انجام شده نشان می‌دهد بین نوزادانی که با شیر مادر تغذیه شده‌اند و نوزادانی که از شیر خشک استفاده می‌کنند، هیچ گونه تفاوتی در شدت و ضعف درد‌ها دیده نشده است.
    مطالعات اخیر نشان می‌دهد که شیر خشک گاوی و شیر گاو دارای ترکیباتی است که خود موجب کولیک می‌شود. به همین دلیل ممکن است پزشک استفاده از شیرسویا برای نوزاد را به شما پیشنهاد دهد. ولی حتی شیر‌های سویا نیز ممکن است موجب قولنج در نوزاد شوند. تقریبا ۳۵% از نوزادانی که به شیر گاوی حساسیت دارند، به شیر سویا نیز واکنش نشان می‌دهند. پژوهش‌ها نشان داده است که حساسیت به شیرگاو، می‌تواند از شیر مادر نیز به نوزاد منتقل شود و موجب بروز ناراحتی روده‌ای و قولنج در نوزاد شود؛ بنابراین بهتر است مادران شیرده در دوران شیردهی به نوزاد کولیکی، از لبنیات استفاده نکنند.
  • عفونت گوش: عفونت گوش در نوزادان ممکن است موجب بروز قولنج شود. در این صورت نوزاد در حالت خوابیده دچار درد می‌شود و در حالت نشسته و ایستاده دردی احساس نمی‌کند. با معاینه کامل گوش‌های نوزاد، می‌توان عفونت او را تشخیص داد.
  • استفراغ غذای هضم نشده: به این مشکل “ناراحتی روده” می‌گویند و یکی از دلایل بروز قولنج نوزاد است. هنگامی که غذا از راه مری وارد معده نوزاد شد، با انقباض ماهیچه‌های معده، به طور طبیعی غذا راهی روده‌ها می‌شود. در برخی نوزادان، اتصال مری به معده به درستی عمل نمی‌کند و بخشی از غذا بجای ورود به روده‌ها، وارد مری می‌شود و حتی به دهان باز می‌گردد. غذای بازگردانده شده، چون با اسید معده مخلوط شده، هنگام بازگشت سوزشی در مری و دهان ایجاد می‌کند که در اصطلاح عامیانه به آن ترش کردن می‌گویند.
    عوارض برگشت غذا در نوزاد کولیکی بصورت تف کردن غذا، شروع درد کولیک، بیدار شدن از خواب و ادامه درد‌های شدید است.
  • عفونت‌های مجاری ادراری: یکی از دلایل قولنج نوزاد، عفونت مجاری ادراری است. این عفونت‌ها از نوع مزمن هستند و هفته‌ها به صورت نهفته وجود دارند و سپس به حالت شدید بروز می‌کنند. اگر عفونت مجاری ادراری به طور کامل درمان نشود، موجب عفونت کلیوی می‌شود. بهتر است نوزادان (خصوصا نوزادان دختر) در سال اول تولد، حداقل سه بار مورد آزمایش عفونت ادراری قرار بگیرند.
  • اگزمای نوزادان: اگزمای آلرژیک که به صورت جوش و قرمزی پوست ظاهر می‌شود، می‌تواند موجب قولنج نوزاد شود. فریاد‌های ناگهانی و گریه‌های گوشخراش نوزاد ممکن است به دلیل سوزش در ناحیه مجاری ادرار و مدفوع باشد. جوش و سوختگی در این مناطق برای نوزادان بسیار آزار دهنده و دردناک است.
  • یبوست: یکی دیگر از عوامل قولنج نوزاد یبوست است. در ماه‌های اول تولد، مدفوع نوزادان (خصوصا نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند) بایستی شل و صاف باشد و حداقل دو تا سه بار در روز دفع انجام شود. در ماه‌های سوم و چهارم برخی نوزادان تنها روزی یک یا دو بار مدفوع می‌کنند.
    اگر در مدفوع نوزاد یک یا دو قطره خون دیده شود و نفخ شکم آن‌ها نیز زیاد باشد، جهت درمان یبوست بایستی به پزشک مراجعه کرد.

علت‌های غیر پزشکی کولیک، سه تا شش ماه پس از تولد از بین خواهند رفت.

ماساژ نوزاد جهت درمان قولنج

راه‌ های آرام کردن نوزاد کولیکی

در آغوش گرفتن نوزاد، بهترین راه آرامش بخشیدن به نوزاد است. روش‌های دیگری نیز برای آرام ساختن نوزاد کولیکی کاربرد دارد که به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

  • روش حرکت کولیکی: نوزاد را در آغوش و در میان بازوان خود بگیرید و با ریتم خاصی در آغوش تکان دهید. حرکات ریتمیک برای نوزاد یادآور ضربان نبض و جریان خون در رحم مادر است.
  • روش سینه گرم پدر: در این روش پدر، بالا تنه خود را برهنه کرده و نوزاد را روی سینه‌اش می‌خواباند، به طوری که گوش نوزاد روی قلب پدر باشد. صدای منظم قلب و حرکت آرام نفس کشیدن پدر به همراه ضربه‌های آرامی که به پشت او می‌زنید، آرامش زیادی برای نوزاد ایجاد می‌کند.
  • روش ماساژ آرام بخش: یک کیسه آب گرم را در حوله بپیچید و روی زمین یا تخت قرار دهید و شکم نوزاد را روی آن بگذارید.
    یا اینکه کف دست را روی ناف نوزاد قرار دهید و با انگشتان به حالت دورانی به شکم فشار بیاورید.

قولنج نوزاد (کولیک)؛ نشانه ها، علت‌ها و راه‌های درمان


 درمان دل درد نوزادان با ۹ روش موثر


اگر هیچ یک از این روش‌ها موثر نبود، هراسان نشوید. خبر خوب این است کولیک تقریبا همیشه به خودی خود از بین می‌رود. در صورت عدم رفع آن با متخصص کودکان مشورت کنید.

برگرفته از: کلید‌های آرام کردن کودک نا آرام / ویلیام سیزر

درمان سرفه نوزاد، انواع سرفه و علت آن

درمان سرفه نوزاد، انواع سرفه و علت آن
برای درمان سرفه نوزاد در ابتدا بایستی علت و نوع سرفه نوزاد را مشخص کرد. راه‌های درمان سرفه نوزاد شامل استفاده از دستگاه بخور، حمام آب گرم، مصرف مایعات و سوپ‌های داغ، استفاده از دارو‌های ضد سرفه و انجام واکسیناسیون است.

درمان سرفه نوزاد، انواع سرفه و علت آن
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – تماشای بیماری و درد و رنج نوزاد برای پدر و مادر‌ها بسیار سخت و رنج آور است. سرفه کردن نوزاد ممکن است باعث نگرانی بسیاری از مادران شود. بهتر است با انواع سرفه نوزادان آشنا شوید تا بتوانید بهترین راه درمان سرفه نوزاد را انتخاب کنید.
نوزادان زمانی سرفه می‌کنند که پوشش داخلی نای تحریک شود. این اتفاق زمانی می‌افتد که نوزاد بیمار است یا بدن نوزاد به علت مبارزه با بیماری مقدار زیادی مخاط یا خلط تولید کرده است. معمولا سرفه نشانه‌ای از یک عفونت تنفسی است، اما ممکن است دلیل آن سایر بیماری‌های تنفسی (مانند آسم) نیز باشد. سرفه یک واکنش حیاتی در بدن است، زیرا مخاط اضافی را برطرف می‌کند تا هوا به آسانی جریان پیدا کند و تنفس نوزاد راحت‌تر شود.
سرفه نوزاد معمولا در هنگام خواب شدید‌تر می‌شود، زیرا مخاط پشت گلو جمع می‌شود و تنفس را مشکل می‌کند. کودکان تمایل دارند که مخاط را ببلعند، به جای آن که آن را بیرون بدهند (همانطور که اکثر بزرگسالان انجام می‌دهند)؛ به همین دلیل می‌تواند موجب ناراحتی معده و یا استفراغ نوزاد شود. گاهی اوقات مخاط در مدفوع نوزاد نیز دیده می‌شود.
نوزادانی که سرفه می‌کنند، اغلب علائم دیگری مانند تب، آبریزش بینی یا مشکل تنفسی دارند. علائم دیگر فرزندتان را به دقت تحت نظر داشته باشید تا بتوانید علت بیماری نوزاد را دریابید.
 

انواع سرفه

چهار نوع سرفه وجود دارد: سرفه خشک، سرفه مرطوب، سرفه خروسکی (کروپ)، و سیاه سرفه. برای درمان سرفه نوزاد بایستی در ابتدا نوع سرفه نوزاد را بشناسید.

۱. سرفه خشک

سرفه خشک، به دلیل عفونت دستگاه تنفسی فوقانی (بینی و گلو)، در یک دوره بیماری مانند سرماخوردگی یا آنفلوانزا ایجاد می‌شود. این نوع سرفه معمولا در اتاق گرم یا پس از اینکه کودک به رختخواب رفته، بدتر می‌شود. همچنین سرفه خشک ممکن است نشانه اولیه عفونت دستگاه تنفسی پایین (مانند برونشیت) باشد که نوعی التهاب در نایژه‌ها و راه‌های هوایی در ریه‌ها و یا پنومونی (التهاب بافتی ریه) است. از علل دیگر ایجاد سرفه خشک بیماری آسم است که ابتدا به صورت سرفه خشک در شب و در معرض دود سیگار یا سایر تحریکات مشابه ظاهر می‌شود.

۲. خروسک (کروپ)

خروسک بیماری‌ای است که همراه سرفه سخت، خشک و مانند پارس سگ است. خروسک در نوزادان منجر به تورم نای بالا توسط یک عفونت ویروسی می‌شود. تورم در زیر تار‌های صوتی، باعث می‌شود سرفه صدایی مانند پارس کردن پیدا کند. کودک مبتلا به کروپ ممکن است هنگام تنفس صدای بسیار بلندی داشته باشد.

 درمان گرفتگی صدا در کودکان با ۱۲ راهکار خانگی


۳. سرفه مرطوب

سرفه مرطوب ناشی از ترشحات خلط و مخاط در دستگاه تنفسی پایین است که موجب تهوع و استفراغ می‌شود. از علل شایع سرفه مرطوب عفونت و آسم است. سرفه مرطوب باعث خارج شدن خلط و مخاط از دستگاه تنفسی پایین می‌شود.

۴. سیاه سرفه

سیاه سرفه به نام سرفه مزمن نیز شناخته می‌شود. نوزاد مبتلا به سیاه سرفه در ابتدا علائمی مانند یک سرماخوردگی ساده دارد، اما به تدریج سرفه او شدید‌تر می‌شود. به خصوص در شب‌ها نوزاد سرفه‌های عمیق، شدید و پشت سر هم (بین ۵ تا ۱۵ سرفه پی در پی) می‌کند. پس از سرفه، کودک به سختی نفس می‌کشد و گاهی اوقات صدای خس خس سینه دارد. سیاه سرفه می‌تواند منجر به مشکلات تنفسی شود و نوزاد با کمبود اکسیژن مواجه شود.
 

عوارض سرفه نوزاد

یک دلیل مهم و خطرناک سرفه در نوزادان گیر کردن چیزی در گلوی آنهاست. اگر کودک شما به طور ناگهانی شروع به سرفه کردن کند و تنفس برایش سخت و دشوار شود، احتمالا چیزی (یک شی گوچک یا یک تکه غذای سفت) در گلوی او گیر کرده است. در صورت وجود هر یک از موارد زیر به سرعت با اورژانس تماس بگیرید.
  • اگر نوزاد کمتر از ۱ ماه سن دارد.
  • اختلال تنفسی نوزاد به دلیل گرفتگی مسیر بینی نیست.
  • پس از سرفه‌های پی در پی نوزاد از حال می‌رود.
  • اطراف لب‌ها، دهان و ناخن‌های نوزاد آبی رنگ شده است.
  • در سرفه‌های نوزاد خون دیده می‌شود.
  • فعالیت نوزاد بیش از حد معمول است.
  • نوزاد تشنج دارد.

اگر نوزاد علائم خفگی یا کمبود اکسیژن ندارد، ولی نشانه‌های زیر را دارد، در اولین فرصت از پزشک نوزاد وقت ملاقات بگیرید تا برای درمان سرفه نوزاد چاره‌ای بیاندیشد.

  • استفراغ یا درد قفسه سینه
  • آسم یا یک واکنش آلرژیک
  • عفونت سینوسی
  • تب بالای ۳۸ درجه سانتی گراد بیش از ۷۲ ساعت
  • بیش از ۷۲ ساعت سرفه در نوزادان بین ۱ تا ۳ ماه
  • سرفه آزار دهنده و مزمن که بیش از سه هفته طول کشیده

 ۲۰ روش درمان خانگی سرفه کودکان و سرماخوردگی آنان


درمان سرفه نوزاد، انواع سرفه و علت آن

درمان سرفه نوزاد

اگر نوزاد شما سرفه می‌کند، برای درمان سرفه نوزاد، روش‌های زیر را امتحان کنید:

  1. به کودک خود را مقدار زیادی آب، شیر و مایعات بدهید. نوشیدن مایعات از ضخیم شدن مخاط جلوگیری می‌کند. مایعات و سوپ‌های داغ سبب کاهش سوزش سینه می‌شوند و مخاط را نیز از بین می‌برند.
  2. هوای تنفسی نوزاد را مرطوب کنید. بخار آب می‌تواند باعث کاهش و درمان سرفه نوزاد شود. با استفاده از راه‌های گوناگون می‌توان این کار را انجام داد:
    • استفاده از یکدستگاه بخور سرد  در اتاق خواب نوزاد
    • دوش آب گرم در حمام با درب بسته. وقتی از حمام با بخار پر شده است، به مدت ۱۰ دقیقه با کودک در حمام بمانید. برای آرام ماندن کودک در حمام برایش قصه و آواز بخوانید.
    • یک حوله مرطوب در اتاق خواب کودک آویزان کنید.
  3. اگر نوزاد شما سرفه خشک و خروسکی (کروپ) دارد، به او اجازه دهید هوای سرد استنشاق کند. تنفس در هوای سرد تورم دستگاه تنفسی را کاهش می‌دهد و سرفه را از بین می‌برد. شما می‌توانید این کار را به روش‌های مختلف انجام دهید:
    • پنجره را باز کنید تا کودک شما بتواند هوای سرد و مرطوب را تنفس کند.
    • کودک را برای رانندگی به بیرون ببرید و پنجره‌های ماشین را باز کنید.
    • اجازه بدهید کودک بخار یخچال و فریزر باز شده را تنفس کند.
    • کودک مبتلا به سرفه خشک نباید فعالیت ورزشی داشته باشد. کودکان بزرگتر اغلب متوجه می‌شوند که سرفه آنان در طول فعالیت بدنی شدیدتر می‌شود.
  4. دارو‌ها و شربت‌های ضد سرفه مصرف کنید (اگر چه ممکن است آن‌ها موثر نباشند). دو نوع داروی سرفه وجود دارد:
    • دارو‌های خلط آور که کمک به نرم و لطیف شدن خلط برای سرفه مرطوب می‌کنند.
    • دارو‌های مهار کننده‌های سرفه که مانع از واکنش سرفه برای سرفه‌های خشک در خواب می‌شوند. این دارو‌ها نباید برای سرفه مرطوب استفاده شوند، زیرا در سرفه مرطوب نیاز است که مخاط دفع شود. این دارو‌ها نباید به نوزادان زیر ۱۲ ماهه داده شود.
  5. می‌توان با واکسن DTAP برای کودکان و واکسن TDdap برای بزرگسالانی که در تماس با کودکان هستند، از بروز سیاه سرفه جلوگیری کرد. هرچند با واکسیناسیون هم ممکن است کودکان نوع ملایمی از بیماری را بگیرند. افراد غیر واکسینه می‌توانند به راحتی عفونت را به دیگران گسترش دهند.

درمان سرفه نوزاد، انواع سرفه و علت آن


 تنفس نامنظم نوزاد؛ چه زمانی زنگ خطر به صدا در می‌آید؟


برگرفته از: parents

سرماخوردگی نوزاد چهل روزه، نشانه‌ها و راه‌های درمان

سرماخوردگی نوزاد چهل روزه، نشانه‌ها و راه‌های درمان
سرماخوردگی نوزاد چهل روزه خطرناک نیست، اما در صورت عدم درمان ممکن است به ذات الریه، آنفولانزا یا خروسک تبدیل شود. اگر نوزاد چهل روزه یا کمتر به هر نوع بیماری مبتلا شد، حتما به پزشک مراجعه کنید، به خصوص در مواردی که نوزاد تب می‌کند.

سرماخوردگی نوزاد چهل روزه، نشانه‌ها و راه‌های درمان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – بدن نوزادان در بدو تولد، نسبت به برخی بیماری‌ها مصونیت دارد. با این حال، هنوز سیستم ایمنی بدنشان تکامل نیافته است. به همین دلیل نسبت به برخی عفونت‌های ویروسی مانند سرماخوردگی حساس هستند. بیش از ۲۰۰ نوع ویروس وجود دارد که موجب سرماخوردگی می‌شود. خوشبختانه، سرماخوردگی نوزاد باعث افزایش ایمنی بدن او خواهد شد. با این حال، اولین سرماخوردگی نوزاد در نظر پدر و مادر بسیار خطرناک جلوه می‌کند.
یک کودک می‌تواند در هر سنی یا هر زمانی از سال سرما بخورد. بیشترین میزان ابتلا به سرماخوردگی در نوزادان پیش از اولین تولدشان است. اگر بچه‌های بزرگتر در اطراف نوزاد شما هستند، احتمال ابتلای او به سرماخوردگی بیشتر است.
 

نشانه‌های سرماخوردگی نوزاد چهل روزه

آبریزش یا گرفتگی بینی  اولین نشانه سرماخوردگی نوزاد چهل روزه است. ترشحات بینی ابتدا رقیق و شفاف هستند و در ادامه غلیظ شده و به رنگ زرد و سبز در می‌آیند. این تغییر رنگ طبیعی است و نشانه بدتر شدن سرماخوردگی نوزاد نیست.

دیگر نشانه‌های سرماخوردگی نوزاد چهل روزه:
  • بهانه گیری کردن و نق زدن
  • تب
  • سرفه، به خصوص در شب
  • عطسه کردن
  • کاهش اشتها
  • دشواری در شیرخوردن (از پستان یا شیشه) به دلیل گرفتگی بینی
  • بی خوابی یا بدخوابی

سرماخوردگی نوزاد چهل روزه نشانه‌هایی شبیه بیماری‌های دیگر، مانند آنفولانزا، خروسک، و ذات الریه دارد. به همین دلیل پدر و مادر را بیشتر نگران می‌کند.

آنفولانزا
اگر نوزاد شما مبتلا به آنفلوآنزا باشد، افزون بر نشانه‌های سرماخوردگی، ممکن است لرز، استفراغ و اسهال نیز داشته باشد. همچنین ممکن است نشانه‌هایی مانند سردرد، درد عضلات یا بدن و گلودرد نیز داشته باشد که شما از آن آگاه نباشید.

ذات الریه
در صورت پیشرفت سرماخوردگی ممکن است به ذات الریه تبدیل شود. نشانه‌های این بیماری به شرح زیر است:

  • احساس سرما
  • لرز
  • برافروخته شدن پوست
  • عرق کردن زیاد
  • تب شدید
  • درد یا حساسیت شکمی
  • سرفه‌های شدید
  • تنفس سریع یا دشواری در تنفس
  • همچنین ممکن است اطراف لب و زیر ناخن‌های انگشتان کودک به رنگ بنفش در بیاید. این بدان معنی است که کودک شما اکسیژن کافی دریافت نمی‌کند و باید بلافاصله به بیمارستان منتقل شود.

خروسک
اگر سرماخوردگی نوزاد چهل روزه شدت پیدا کند و تبدیل به خروسک شود، نشانه‌های آن اشکال در تنفس، گرفتگی صدا و سرفه پارس مانند است. هم چینن نوزاد در هنگام تنفس صدایی شبیه خس خس تولید می‌کند.

علل سرماخوردگی نوزاد چهل روزه

نام دیگر سرماخوردگی، عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی است. از آنجا که باکتری‌ها دلیل این عفونت نیستند، مصرف آنتی بیوتیک موجب بهبودی بیماری نمی‌شود.
متخصص کودکان برای تشخیص نوع عفونت (ویروسی یا باکتریایی) ممکن است درخواست انجام آزمایش خون، آزمایش ادرار یا یک نمونه برداری از چشم یا پوست نوزاد را داشته باشد. عفونت‌های باکتریایی گاهی به عنوان عوارض عفونت‌های ویروسی ایجاد می‌شوند. آن‌ها همچنین می‌توانند موجب بیماری‌هایی زیر شوند.

  • ذات الریه
  • گلو درد
  • عفونت گوش نوزادان 

سرماخوردگی درمیان نوزادان رایج است. ویروس‌های عامل سرماخوردگی در هوا و بر روی سطوح سخت برای مدت کوتاهی زنده می‌مانند. بدین ترتیب انتقال بیماری بدون تماس مستقیم با بیمار نیز رخ می‌دهد.
نوزادانی که در اطرافشان بچه‌های بزرگتر هستند بیشتر احتمال دارد که به سرماخوردگی مبتلا شوند. اما حتی رفتن به مطب پزشک برای ویزیت ماهانه، در آغوش کشیده شدن توسط یکی از اقوام نزدیک و یا قدم زدن در یک فروشگاه می‌تواند نوزاد را در معرض میکروب‌ها قرار دهد.

نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، از ایمنی بیشتری نسبت به نوزادانی که از شیر خشک تغذیه می‌کنند، برخوردارند. به این دلیل است که شیر مادر آنتی بادی‌ها، گلبول‌های سفید و آنزیم‌ها را به نوزاد شما انتقال می‌دهد. این عوامل او را از عفونت‌ها محافظت می‌کند. نوزادانی که با شیر مادر تغذیه شده اند همه، یا بخشی، ایمنی مادر به بیماری‌ها را کسب می‌کنند. با این حال، این بدان معنی نیست که نوزادانی که از شیرمادر تغذیه می‌کنند به طور کامل از سرماخوردگی مصون هستند.


 ۱۱ مزیت تغذیه با شیر مادر برای نوزاد و مادر


سرماخوردگی نوزاد چهل روزه، نشانه‌ها و راه‌های درمان

زمان مراجعه به پزشک

در صورت سرما خوردگی نوزاد ۴۰ روزه حتما باید به پزشک مراجعه کنید. بدین ترنیب نوزاد سریع‌تر بهبود پیدا می‌کند و خیال شما آسوده می‌شود.
تب یکی از راه‌های مبارزه با سرماخوردگی در بدن است. با این حال، تب بالای ۳۸ درجه سانتیگراد در نوزادان خطرناک است و بایستی به پزشک مراجعه شود.
مراقب علائم کودک خود باشید. آگر هر یک از علایم زیر را دیدید، به پزشک مراجعه کنید:

  • التهابات پوستی
  • استفراغ
  • اسهال
  • سرفه مداوم یا صدا دار
  • صدای گریه عجیب و متفاوت
  • مشکل تنفسی
  • ترشحات یا خلط غلیظ سبز از بینی یا دهان
  • تب بیش از ۵ تا ۷ روز
  • مالیدن گوش ها، و یا هر نشانه دیگری از ناراحتی فیزیکی و یا درد در هر نقطه از بدن
  • نشانه‌های کم آبی بدن، مانند خیس کردن تعداد کمتری پوشک نسبت به قبل
  • امتناع از شیر خوردن
  • آبی رنگ شدن زیر ناخن‌ها و اطراف لب

 

درمان خانگی سرماخوردگی نوزاد چهل روزه

باید‌ها

  • سر کودک خود را بالاتر از بدنش قرار دهید. با قرار دادن یک بالش در زیر تشک تخت کودک و تنظیم موقعیت تشک و ملحفه روی آن، یک سطح شیبدار برای او مهیا کنید.
  • مقدار زیادی مایعات، از جمله شیر مادر، شیرخشک، و آب (در صورت تجویز پزشک) به نوزاد بدهید.
  • مخاط بینی را با استفاده از قطره های نمکین و پوآر بینی خارج کنید.
  • با یک دستگاه بخور هوای تنفسی نوزاد را مرطوب کنید. از پزشک بپرسید که بخور سرد یا گرم برای نوزاد استفاده کنید.

 تفاوت دستگاه بخور گرم و سرد چیست؟


نباید‌ها

  • آنتی بیوتیک‌ها بر روی ویروس‌ها موثر نیستند و نباید به عنوان درمان برای سرماخوردگی استفاده شوند.
  • دارو‌های کاهنده تب، مانند Tylenol، برای نوزادان زیر ۳ ماه توصیه نمی‌شود مگر اینکه توسط پزشک کودک شما تجویز شود. قبل از دادن هر گونه دارو بدون
  • نسخه به کودک زیر یک سال، با متخصص کودکان مشورت کنید. این دارو‌ها برای کودکی که استفراغ می‌کند، توصیه نمی‌شود.
    آسپرین نباید به کودک داده شود.
  • دارو‌های سرفه و سرماخوردگی برای کودکان زیر ۲ سال توصیه نمی‌شود.
  • اجازه ندهید که نوزاد بر روی شکم بخوابد.

 

سرماخوردگی نوزاد چهل روزه، نشانه‌ها و راه‌های درمان

درمان‌های دیگر برای سرماخوردگی نوزاد چهل روزه

سرماخوردگی نوزاد هیچ درمانی به جز گذشت زمان ندارد. بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که اطمینان حاصل کنید که شما یا فرد دیگری به طور پیوسته مراقب نوزاد است و به او احساس آرامش و راحتی می‌دهد.

جمع بندی

سرماخوردگی به وسیله ویروس‌ها ایجاد می‌شود و در میان نوزادان شایع است. اگرچه سرماخوردگی بیماری سختی نیست، اما می‌تواند به امراض جدی تبدیل شود. پس بهتر است در صورت بروز نشانه‌ها به پزشک مراجعه کنید. درمان سرماخوردگی نوزاد چهل روزه بین ۹ تا ۱۰ روز طول می‌کشد و عموما نیاز به داروی خاصی ندارد.

برگرفته از: Healthline