حساسیت کودکان؛ معرفی انواع حساسیت‌ در کودکان و راهکارها

معرفی انواع حساسیت‌های کودکان و راهکارها
آلرژی یا حساسیت کودکان می‌تواند برای کودکان و نوزادان بسیار آزاردهنده باشد، چون نمی‌توانند از مشکلات خود و جزییاتش صحبت کنند. حساسیت‌های غذایی، حساسیت‌های فصلی و حساسیت‌های پوستی از جمله آلرژی‌های شایع در کودکان است که هریک علل و راهکار درمانی خود را دارد.

معرفی انواع حساسیت‌های کودکان و راهکارها


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – 
امروزه در جهانی که مشکلات پزشکی متعددی وجود دارد، آلرژی‌ها بسیار رایج هستند و ما از آن‌ها تحت عنوان حساسیت یاد می‌کنیم. نه فقط بزرگسالان، بلکه نوزادان نیز مبتلا به حساسیت می‌شوند. حساسیت غذایی شایع‌ترین نوع حساسیت کودکان است. حساسیت‌ها در کودکان بصورت تصادفی ظاهر می‌شود و شما باید از شایع‌ترین علل آن‌ها و نحوه مدیریت کردنشان مطلع شوید.


در صورتی که قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر به موضوع دلخواه خود برسید:

  • آلرژی یا حساسیت چیست؟
  • حساسیت در نوزادان چقدر شایع است؟
  • چه کسانی بیشتر درمعرض ابتلا به حساسیت هستند؟
  • حساسیت در مقابل سرماخوردگی
  • علت حساسیت کودکان چیست؟
  • تشخیص آلرژی در کودکان
  • چرا ابتلا به حساسیت در کودکان رو به افزایش است؟
  • واکنش‌های آلرژیک چگونه ایجاد می‌شوند؟
  • حساسیت‌های شایع در کودکان
  • سخن آخر

آلرژی یا حساسیت چیست؟

“آلرژی” اصطلاح رایج برای نشان دادن واکنش غیر طبیعی بدن به برخی از مواد است. موادی که می‌توانند بسیار مورد استفاده باشند و استفاده از آن‌ها کاملا عادی باشد. بدن به برخی از مواد حساس است. واکنش آلرژیک نتیجه واکنش بدن به یک یا چند ماده خاص است.
نوزادان نیز ممکن است به برخی غذا‌ها مانند شیر، تخم مرغ، آجیل، گندم و ماهی آلرژی داشته باشند. ممکن است به علت واکنش آلرژیک خارش، مشکل در تنفس و عطسه‌ی مداوم ایجاد شود.

حساسیت در نوزادان چقدر شایع است؟

سیستم ایمنی بدن نوزادان بسیار آسیب پذیر و ضعیف است. همین امر نوزادان را مستعد ابتلا به حساسیت می‌کند. کودکان ممکن است به مواد غذایی و سایر مواد خارجی حساس باشند.

چه کسانی بیشتر درمعرض ابتلا به حساسیت هستند؟

به سختی می‌توان حساسیت را به یک عامل خاص وابسته دانست. پس نمی‌توان به سادگی مشخص کرد کودک شما در معرض ابتلا به حساسیت هست یا خیر. با این حال ژنتیک می‌تواند در حساسیت کودکان به یک ماده خاص تاحدودی دخیل باشد. اگر در خانواده‌ای نسبت به ماده خاصی حساسیت وجود داشته باشد، شانس کودک شما برای حساسیت داشتن به همان ماده دوچندان می‌شود. بعضی اوقات هم کودک ما دقیقا به همان ماده حساس نیست و عامل حساسیتش می‌تواند کاملا جدید باشد. همانطور که قبلا گفتیم نوزادان بخاطر ضعف سیستم ایمنی بدن بسیار مستعد ابتلا به حساسیت هستند.

حساسیت در مقابل سرماخوردگی

حساسیت کودکان ، حساسیت در مقابل سرماخوردگی ، مقایسه سرماخوردگی با حساسیت

اشتباه گرفتن سرماخوردگی با حساسیت بسیار رایج است، چون این دو علائم مشترک زیادی با هم دارند. حتی بسیاری از افراد تفاوت سرماخوردگی و حساسیت را نمی‌دانند.
دلیل سرما خوردن ما یک ویروس مسری است. وقتی سرما می‌خورید سیستم ایمنی بدنتان در واکنش به این ویروس شما را دچار تب، سرفه و درد می‌کند. رها شدن از شر ویروس سرماخوردگی ممکن است چندین روز طول بکشد. اما حساسیت به دلیل نحوه کار سیستم ایمنی بدن ایجاد می‌شود. چون چیز‌های بی‌ضرر را به عنوان عامل خارجی شناسایی کرده و به آن‌ها حمله می‌کند و واکنش‌های آلرژیک بدن مانند بثورات پوستی یا عطسه ایجاد می‌شوند.
بعضی از آلرژی‌های شناخته شده عبارتند از: حساسیت به شیر، سویا، ماهی، گرد و غبار، گرده، آجیل و گندم. بر خلاف سرماخوردگی، آلرژی‌ها به سرعت از بین نمی‌روند، آن‌ها به صورت ادامه دار تکرار می‌شوند و البته مسری هم نیستند.

تشخیص حساسیت در کودکان از سرماخوردگی

اگر بدن کودکتان تحریک شده و مدتی‌ست دچار گرفتگی دماغ می‌باشد، احتمالا او به چیزی حساس است. بدن به عامل حساسیت خیلی سریع واکنش نشان می‌دهد، برخلاف سرماخوردگی که علائم با سرعت کمتری ظاهر می‌شوند. اگر متوجه شدید دماغ کودک گرفته و وی نمی‌تواند راحت بخوابد یا برروی بدنش بثورات پوستی ظاهر شده‌اند این به احتمال قوی حساسیت است نه سرماخوردگی.

علت حساسیت کودکان چیست؟

بیشتر حساسیت‌ها در خانواده نسل در نسل از طریق ژن‌ها منتقل می‌شوند، مانند حساسیت‌های غذایی. کودک همچنین می‌تواند به حیوانات خانگی، علف‌های هرز و گرده گل حساس باشد. حساسیت وی ممکن است در هر لحظه یا نقطه‌ای از زندگی خودش را نشان دهد.

تشخیص آلرژی در کودکان

تشخیص آلرژی در کودکان ، حساسیت کودکان

واکنش‌های بدن به حساسیت بلافاصله پس از قرار گرفتن در معرض عامل حساسیت دیده می‌شود. اولین علائم عبارتند از: عطسه‌، چشمان خیس و گرفتگی بینی. این واکنش‌ها هر بار که کودک در معرض آن آلرژن‌ها قرار می‌گیرد، دوباره تجدید می‌شوند.
برای تشخیص آلرژی‌های مختلف روش‌های تست مختلفی هم وجود دارد. اما بهترین راه اینست که اول خود عامل حساسیت کودکان را شناسایی کنید.
 

چرا ابتلا به حساسیت در کودکان رو به افزایش است؟

استدلال خاصی مبنی بر اینکه چرا آلرژی در نوزادان و کودکان افزایش یافته وجود ندارد. سطوح آلودگی رو به افزایش است و ما در خارج از منزل در معرض آلودگی‌های مختلفی قرار می‌گیریم. به طور کلی، اعتقاد بر این است که تمیزکاری زیاد منزل و قرار گرفتن در معرض میزان کمتری از میکروب‌های بی ضرر ممکن است سبب افزایش حساسیت شود، زیرا بدن نوزاد توانایی ایجاد مکانیسم دفاعی در محیط آلوده را از دست می‌دهد. خوب است گاهی اجازه دهید بچه‌ها کثیف شوند. مراقبت بیش از حد می‌تواند آسیب بیشتری نسبت به خسارت‌های کثیف بازی ایجاد کند.

واکنش‌های آلرژیک چگونه ایجاد می‌شوند؟

هنگامی که بدن ما با عامل حساسیت روبرو می‌شود، آنتی بادی‌هایی را برای مبارزه با این آلرژن‌ها آزاد می‌کند و این آنتی بادی‌ها، هیستامین نامیده می‌شوند. هیستامین‌ها باعث می‌شوند عروق خونی متورم شوند و این باعث بروز خارش، انسداد بینی، عطسه و خارش چشم می‌شود و نفس کشیدن دشوار می‌گردد. بدیهی است که یک نوع هیستامین فقط مسبب ایجاد یک نوع حساسیت است. مثلا شما ممکن است به تخم مرغ حساسیت داشته باشید، اما به بادام زمینی حساسیت نداشته باشید.

حساسیت‌های شایع در کودکان

تعدادی از حساسیت‌های شایع در کودکان عبارتند از:
  • حساسیت غذایی
  • حساسیت پوستی
  • حساسیت به شیر
  • حساسیت به حیوانات خانگی
  • حساسیت به گرد و غبار و مایت‌ها
  • حساسیت به گرده گل
  • حساسیت به قارچ‌ها

حساسیت‌ های غذایی کودکان

حساسیت‌های غذایی در کودکان ، حساسیت کودکان

شایع‌ترین نوع حساسیت در نوزادان و کودکان حساسیت غذایی است. تحقیقات نشان می‌دهد که حدود ۴٪ نوزادان و کودکان از حساسیت غذایی رنج می‌برند. مواد غذایی مانند آجیل، تخم مرغ، گندم، شکلات و ماهی باعث ایجاد حساسیت غذایی در نوزادان می‌شوند.

علائم: علائم رایج این نوع حساسیت عبارتند از:

  • گرفتگی بینی
  • ورم کردن
  • خارش یا ورم کردن چشم
  • دل درد
  • اسهال

کولیک نوزادان: نشانه‌ها، علل و نکاتی برای والدین


مشکلات:‌ دشوارترین بخش روبرو شدن با حساسیت نوزادان اینست که آن‌ها نمی‌توانند مشکلات خود را بیان کنند. اگرچه علائمی که گفته شد بی خطر به نظر می‌رسند. اما در بعضی موارد زبان به دلیل تورم عروق خونی ضخیم می‌شود. این تورم می‌تواند تنفس را مشکل کند و کودک قادر به نفس کشیدن نباشد (شوک آنافیلاکتیک یا آنافیلاکسی).

 

راهکار‌ها: بهترین راهکار در مقابل حساسیت‌ کودکان دوری کردن از عواملش است. این راهکار ممکن است خیلی عملی نباشد. چنین مواقعی دکتر‌ها آنتی‌هیستامین تجویز می‌کنند. مشاهد شده که برخی از این حساسیت‌ها با رشد کودک از بین می‌روند.

 

پیشگیری: همانطور که گفتیم باید تا می‌توان از عامل حساسیت دوری کرد. اگر شما علائم حساسیت را در کودکتان مشاهده کردید بهتر است در آینده از روبرو کردن او با عامل حساسیتش جلوگیری کنید.

حساسیت به شیر مادر: بعضی از نوزادان شیرخوار به شیر مادر حساسیت دارند که دلیل این حساسیت می‌تواند بخاطر وجود شیر گاو در رژیم غذایی مادر باشد. این نوزادان وقتی از فرمول‌های غذایی جایگزین شیر مادر استفاده می‌کنند بسیار بهتر می‌شوند. علائم حساسیت به شیر مادر در شیرخوارن عبارتند از: استفراغ، اسهال، دل درد، گرفتگی بینی و وزن نگرفتن. آلرژی به شیر گاهی تنها در سال‌های اولیه زندگی کودک، والدین را درگیر می‌کند.
حساسیت به تخم مرغ: برخی کودکان نوپا به تخم مرغ حساسیت دارند. این حساسیت در پسر‌ها بیشتر از دختر‌ها دیده شده است. در اینصورت باید برای چند سال استفاده از تخم مرغ در غذای کودکتان را ممنوع کنید و بعد از چند سال می‌توانید مجددا تست کنید که آیا حساسیت آن‌ها از بین رفته است یا خیر.

حساسیت‌های پوستی کودکان

حساسیت‌های پوستی کودکان

به طور متوسط ۱۰٪ از کودکان، مبتلا به حساسیت‌های پوستی هستند، شایع‌ترین آن اگزما است که به عنوان درماتیت آتوپیک نیز شناخته می‌شود. سایر آلرژی‌های پوستی عبارتند از: سبوره، درماتیت، عرق سوز.
اگزما یک نوع از بیماری پوستی است که در آن تکه‌هایی از پوست خشک و قرمز می‌شود و با احساس سوزش همراه است.

حساسیت پوستی چیست و چگونه درمان می‌شود؟


علائم: لکه‌های قرمزی که بیشتر برروی گردن، مچ دست و مچ پا ظاهر می‌شوند.

 

مشکلات: اگر اگزما درمان نشود، می‌تواند بسیار دردناک باشد و در طول عمر فرد مداوما باعث رنج وی شود.

 

راهکار‌ها: اگزما با کرم‌های موضعی استروئیدی (هیدروکورتیزون) درمان می‌شود.

 

پیشگیری: با راهکار‌های زیر اگزما به راحتی قابل کنترل است:

  • اجتناب از عوامل حساسیت زا و محرک‌های پوستی
  • تنظیم کردن یک برنامه روتین برای مراقبت از پوست
  •  جلوگیری از خارش بثورات پوستی توسط کودک
  • دوری از استرس

چگونه استرس کودکان را کاهش دهیم؟


حساسیت‌های تنفسی

حساسیت کودکان، حساسیت‌های تنفسی کودکان

حساسیت‌های مربوط به بینی یا دستگاه تنفسی معمولا شدید هستند و اقدامات فوری می‌طلبند. علائم این آلرژی بسیار شبیه به سرماخوردگی است با این تفاوت که سرماخوردگی بخش فوقانی دستگاه تنفسی را درگیر می‌کند، ولی آلرژی برروی بخش تحتانی دستگاه تنفسی اثر می‌گذارد.

علائم: آلرژی‌های تنفسی برروی مسیر عبور هوا از بینی تاثیر می‌گذارد و باعث سرفه و خس خس سینه می‌شود. از دیگر علائم آن دشواری تنفس و تنگی نفس است.

 

مشکلات: خس خس سینه یا آسم یک وضعیت ناخوشایند و جدی است زیرا کودک در نفس کشیدن دچار مشکل می‌شود، بنابراین مهم است که فورا کودک را نزد پزشک ببرید. آلرژی تنفسی می‌تواند زمینه ساز مشکلات ریه در آینده باشد.

 

راهکار‌ها: دارو‌های ضد التهابی یا استروئید‌های استنشاقی برای درمان این حساسیت کودکان استفاده می‌شود که در بهبود التهاب و تورم بینی موثر است.

 

پیشگیری: بهترین راه برای جلوگیری از آلرژی‌های تنفسی این است که از عوامل محرک دوری کنید. در اینجا به برخی از روش‌های رایج برای جلوگیری از آلرژی تنفسی اشاره کرده‌ایم:

  • استفاده از تشک و بالشت‌های مقاوم در برابر گرد و غبار
  • اجتناب از مصرف سیگار در منزل
  • فرش نکردن اتاق کودک
  • نیاوردن حیوانات خانگی در داخل خانه

حساسیت‌ های فصلی

حساسیت‌های فصلی “Hayfever” نیز نامیده می‌شود. عواملی مثل گرده گل و قارچ ها، به عنوان جسم خارجی در بدن، سیستم ایمنی بدن را تحریک می‌کنند و بدن با انتشار هیستامین‌ها علیه شان مبارزه می‌کند.

علائم: برخی علائم عبارتند از:

  • خاراندن چشم توسط نوزاد
  • گرفتگی بینی
  • آبریزش بینی
  • خارش گوش
  • احساس خارش در گلو
مشکلات: اگرچه حساسیت فصلی خطرناک نیست، زندگی با وجود آن‌ها دشوار است. اگر درمان نشود، ممکن است در دراز مدت باعث بروز مشکلاتی مانند آسم، سینوزیت و عفونت گوش بشود. در این آلرژی چشمان نوزادان ممکن است بسیار اذیت شده و بی قرارشان کند.

 

راهکار‌ها: حساسیت فصلی به جز اجتناب از عوامل حساسیت زا نیاز به مصرف دارو هم دارد. مثل برخی از دارو‌های رایج آلرژی برای نوزادان که شامل آنتی هیستامین‌ها و ضد گرفتگی بینی هستند.

 

پیشگیری: برخی اقدامات پیشگیرانه عبارتند از:

  • ایمونوتراپی
  • شستشوی مجاری تنفسی با محلول آب نمک
  • دوری کردن از مکان‌های پر از گردو غبار و قارچ
  • استفاده کردن از ماسک و تصفیه کننده هوا

حساسیت به حیوانات

حساسیت به حیوانات ، حساسیت کودکان

حساسیت به حیوانات در اثر تنفس شوره و پوست‌های خشک شده ریز، بزاق دهان، مدفوع و ادرار حیوانات ایجاد می‌شود. خز و پوست حیوانات چندان حساسیت زا نیست، اما گرد و غبار زیادی جذب می‌کند.

تمایل روز افزون مردم به نگهداری و سرپرستی از حیوانات خانگی


علائم: علائم شایان ذکر عبارتند از:

  • چشمان اشک آلود
  • آبریزش بینی
  • عطسه کردن
  • خستگی

مشکلات: هیچ مشکل جدی در این نوع حساسیت وجود ندارد، اما برای کودک می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد.

 

پیشگیری: بهترین راه جلوگیری از آوردن حیوانات به درون خانه است. دیگر راه‌های پیشگیری عبارتند از:

  • بغل نکردن حیوانات و نبوسیدنشان
  • جارو کردن خانه بطور منظم
  • استفاده از تصفیه کننده‌های هوا
  • حمام کردن حیوانات خانگی بطور منظم

حساسیت‌های داخل سالن

حساسیت‌های داخلی به خاطر آلرژی به گرد و غبار، حیوانات خانگی و قارچ‌ها ایجاد می‌شود.


علا‏یم: 
سرفه و مشکلات تنفسی از علائم کلیدی هستند.

مشکلات: 
گرچه هیچ عوارضی جدی وجود ندارد، سرفه بیش از حد و مشکلات تنفسی می‌تواند موجب ناراحتی شود.

راهکارها: 
استفاده از اسپری بینی و ایمونوتراپی.

پیشگیری: 
توصیه می‌شود خانه را تا حد امکان تمیز نگه داشته و از نگهداری حیوانات خانگی اجتناب کنید.

 

سخن آخر

اکثر حساسیت‌ها تنها در صورت شناسایی عامل حساسیت کودکان قابل درمان هستند. بهترین درمان واکنش‌های آلرژیک کودک این است که این عوامل را از بین ببرید یا از آن‌ها دوری کنید. اگر چه بیشتر آلرژی‌ها خطرناک نیستند، اما برای نوزادان بسیار ناراحت کننده‌اند؛ بهتر است که در اسرع وقت برای آسودگی فرزندتان اقدامی کنید.


برگرفته از:
parenting.firstcry.com

سردرد کودکان، نشانه‌ ها و راه‌ های پیشگیری

سردرد کودکان، نشانه‌ها و راه‌های درمان
سردرد کودکان معمولا موقتی و گذراست و نیاز به درمان خاصی ندارد. اما در صورت بروز سردرد‌های مزمن و روزانه بایستی حتما به پزشک مراجعه کرد. جهت پیشگیری از سردرد کودکان بایستی شیوه زندگی سالم (شامل فعالیت فیزیکی متناسب و تغذیه سالم و مغذی) را در پیش گرفت.

سردرد کودکان، نشانه‌ها و راه‌های درمان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – سردرد در میان کودکان شایع است و معمولا مساله مهمی نیست. همانند بزرگسالان، سردرد در کودکان نیز انواع متفاوتی دارد، مانند میگرن یا سردرد‌های تنشی. سردرد کودکان ممکن است به صورت روزانه و مزمن نیز باشد.
گاهی اوقات بیماری، عفونت، استرس و اضطراب شدید یا ضربه کوچکی به سر نیز می‌تواند دلیل سر درد باشد. بایستی به نشانه‌های سردرد کودکان توجه کرد و در صورت تشدید یا تکرار آن به پزشک مراجعه کرد. سردرد را می‌توان با استفاده از دارو‌های مسکن رایج یا تغییر در شیوه زندگی درمان کرد.

نشانه‌های سردرد کودکان

نشانه‌های سردرد کودکان کمی متفاوت با سردرد بزرگسالان است. برای نمونه، سردرد میگرنی در کودکان کمتر از ۴ ساعت طول می‌کشد و در بزرگسالان حداقل ۴ ساعت ادامه دارد.
تفاوت در نشانه‌ها موجب می‌شود، تشخیص نوع سردرد کودکان سخت شود. خصوصا در کودکان کوچکتر که نمی‌توانند نشانه‌های سردرد خود را به درستی بیان کنند، تشخیص پیچیده‌تر می‌شود.
نشانه‌های اصلی هر یک از انواع سردرد در کودکان در ادامه آمده است.

میگرن

میگرن در کودکان موجب حالات زیر می‌شود.
  • سردرد ضربان دار
  • تشدید درد با فعالیت جسمانی
  • احساس تهوع
  • استفراغ
  • درد‌های شکمی
  • حساسیت شدید به نور و صدا

حتی نوزادان نیز ممکن است مبتلا به سردرد شوند. کودکی که هنوز نمی‌تواند صحبت کند، از شدت درد گریه می‌کند و سرش را در دستانش می‌گیرد.

سردرد تنشی

سردرد تنشی موجب حالات زیر می‌شود.

  • احساس فشار و سفتی در عضلات سر و گردن
  • درد غیر ضربان دار، با شدت ملایم تا متوسط در هر دو طرف سر
  • دردی که با فعالیت فیزیکی تشدید نمی‌شود.
  • این نوع سردرد موجب حالت تهوع و استفراغ نمی‌شود.

در کودکان نوپا موجب می‌شود که از بازی دست بکشند و تمایل به بیشتر خوابیدن پیدا کنند. سردرد تنشی معمولا از ۳۰ دقیقه تا چند روز طول می‌کشد.

سردرد مزمن روزانه (CDH)

در صورتی که میگرن یا سردرد تنشی، بیش از ۱۵ روز در ماه طول بکشد، پزشکان آن را سردرد مزمن روزانه می‌نامند. دلیل آن ممکن است، عفونت، ضربه به سر یا استفاده زیاد از داروی مسکن باشد.

واکنش کودک نوپا هنگام سردرد گریه است

زمان مراجعه به پزشک

بیشتر سردرد‌ها جدی نیستند، اما اگر نشانه‌های زیر را در کودکتان دیدید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

  • کودک به خاطر سردرد از خواب می‌پرد.
  • سردرد‌های کودک تشدید یا تکرار می‌شود.
  • شخصیت و رفتار‌های کودک تغییر کرده است.
  • ضربه محکمی به سرش خورده است.
  • عوارضی مانند استفراغ یا اختلال در دید پیدا کرده است.
  • سردرد با تب و درد یا خشکی گردن همراه شده است.

دلیل ابتلا به سردرد

عوامل زیادی در ابتلا و تشدید سردرد کودکان موثرند. این عوامل عبارتند از:

  • بیماری و عفونت. بیماری‌های رایج مانند: سرماخوردگی، آنفولانزا، عفونت گوش و سینوزیت مهم‌ترین دلیل سردرد کودکان هستند. بیماری‌های جدی تری مانند مننژیت و آنسفالیت (التهاب مغز) هم موجب سردرد می‌شوند، اما معمولا با نشانه‌های دیگری مانند تب و خشکی گردن همراه می‌شوند.
  • ضربه به سر. ضربه به سر و ایجاد برآمدگی نیز ممکن است باعث سردرد شود. اگر سردرد کودک پس از ضربه به سر، تشدید شد، بایستی به پزشک مراجعه کنید. معمولا ضربات به سر کوچک و ناچیز هستند، اما در صورت افتادن کودک از ارتفاع یا وارد آمدن ضربه سنگین به سر کودک، بایستی سریعا به پزشک مراجعه کرد.
  • عوامل احساسی. استرس و اضطراب می‌توانند باعث سردرد در کودکان شوند (معمولا این استرس از سوی گروه همسالان، خانواده یا معلمان به کودک وارد می‌شود). کودکان مبتلا به افسردگی نیز از سردرد رنج می‌برند، به خصوص اگر در شناخت و درک احساسات خود (تنهایی و ناراحتی) مشکل داشته باشند.
  • سابقه ژنتیکی. سردرد، به ویژه میگرن، در خانواده‌هایی که سابقه ابتلا وجود داشته است، بیشتر دیده می‌شود.
  • برخی مواد غذایی و نوشیدنی‌ها. نیترات موجود در گوشت‌های فرآوری شده (مانند سوسیس، کالباس)، ماده افزودنی MSG در مواد غذایی، کافیین زیاد (در نوشابه، شکلات، قهوه و چای) موجب سردرد می‌شوند.
  • مشکلات مغزی. تومور‌های مغزی، آبسه و یا خونریزی مغزی باعث ایجاد فشار در مناطقی از مغز می‌شود که منجر به سردرد مزمن و تشدید شونده می‌شود. در این موارد نشانه‌های دیگری مانند اختلال بینایی، سرگیجه و عدم هماهنگی میان اعضای بدن نیز دیده می‌شود.

تکالیف زیاد مدرسه موجب استرس و سردرد می شود

عوامل موثر در ابتلا به سردرد

تمامی کودکان ممکن است سردرد را تجربه کنند، اما در موارد زیر بیشتر دیده می‌شود.

  • دختران پس از سن بلوغ
  • کودکانی با سابقه خانوادگی سردرد
  • نوجوان‌ها در سنین بالاتر

پیشگیری از سردرد کودکان

روش‌های زیر می‌تواند موجب پیشگیری از سردرد کودکان شود.

  • تمرین رفتار‌های سالم. رفتار‌هایی که موجب سلامتی بدن می‌شوند، می‌توانند از ابتلا به سردرد کودکان جلوگیری کنند. رفتار‌هایی مانند خواب کافی، فعالیت بدنی، خوردن غذا‌ها و میان وعدههای سالم، نوشیدن ۴ تا ۸ لیوان آب در روز و اجتناب از مصرف کافیین.
  • کاهش استرس. استرس و برنامه کاری شلوغ باعث می‌شود، تعداد دفعات سردرد افزایش یابد. نسبت به عواملی که موجب استرس کودکان می‌شود، آگاه باشید، عواملی مانند تکالیف سخت درسی و روابط پر تنش با همکلاسی‌ها. اگر سردرد کودک به دلیل افسردگی یا اضطراب اوست، بهتر است از یک مشاور کمک بگیرید.
  • زمان بندی سردرد‌ها را یادداشت کنید. زمان شروع و طول مدت سردرد را بطور روزانه بنویسید. اشاره کنید که چه عاملی موجب توقف سردرد شد. نحوه تاثیر دارو‌ها بر تسکین سردرد کودک را یادداشت کنید. با داشتن این اطلاعات به مرور زمان می‌توانید نشانه‌ها و درمان‌های موثر سردرد کودک خود را بشناسید.
  • از محرک‌های سردرد اجتناب کنید. هر نوع غذا و نوشیدنی، مانند نوشیدنی‌های کافیین دار محرک سردرد هستند. یادداشت سردرد‌ها به شما کمک می‌کند که عوامل محرک را بشناسید و از آن‌ها اجتناب کنید.
  • از برنامه پزشک پیروی کنید. اگر سردرد‌ها شدید و مزمن باشند و فعالیت روزانه کودک را مختل کنند، ممکن است پزشک دارو‌های پیشگیرانه تجویز کند. بایستی این دارو‌ها سر وقت و با دوز مشخص استفاده شوند یا شدت و تکرار سردرد کودک را کاهش دهند.

اگر خودتان نیز گاه به گاه دچار سردرد می‌شوید خواندن مقاله درمان سردرد با روش‌های خانگی و گیاهان دارویی را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

برگرفته از: mayoclinic

حساسیت فصلی در کودکان؛ دلایل و راه های درمان

حساسیت فصلی در کودکان، دلایل و راه های درمان
حساسیت فصلی در کودکان، عارضه‌ای است که در آن دستگاه ایمنی بدن به طرز نامناسبی نسبت به یک ماده آلرژن واکنش نشان می‌دهد. نتیجه این عارضه، یک واکنش حساسیتی است که ممکن است گستره وسیعی از نشانه‌ها را پدید آورد. معمولا با افزایش سن کودکان، نشانه‌های این حساسیت نیز از بین می‌رود.

حساسیت فصلی در کودکان، دلایل و راه های درمان`

بیا نی نی |
بخش مادر و کودک –
 ها…ها…هاچی! سه عطسه پشت سرهم صبحگاهی کودکتان و یک مشت دستمال کاغذی مچاله شده در دستش، شما را نگران می‌کند که شاید کودکتان سرما خورده است. نشانه‌های دیگر مانند آب ریزش بینی و گرفتگی صدا نیز ممکن است دیده شود. اگر هر سال هنگام تغییر فصل‌ها، کودک شما این نشانه‌ها را بروز می‌دهد، مبتلا به حساسیت فصلی است.

حساسیت فصلی در زمان‌های مشخصی از سال، خصوصا در فصل بهار که زمان گرده افشانی است و گرده‌ها و هاگ‌های گل‌ها و گیاهان در فضا پخش می‌شود، بروز می‌کند. سیستم ایمنی بدن در مواجهه با این گرده‌ها (که به آن‌ها مواد آلرژن گویند) مواد شیمیایی مانند هیستامین را در بدن آزاد می‌کند که وارد جریان خون می‌شوند تا با مواد آلرژن مبارزه کنند. آزاد شدن این مواد در بدن موجب بروز نشانه‌های آلرژی می‌شود.

افراد ممکن است به یک یا چند چیز متفاوت حساسیت داشته باشند. کودکانی که تا پیش از این آلرژی نداشته‌اند، ممکن است به یکباره به حساسیت فصلی مبتلا شوند. سن ابتلا معمولا حدود ۱۰ سالگی است و در حدود ۲۰ سالگی به اوج خود می‌رسد. در بیشتر موارد، با افزایش سن در بزرگسالی نشانه‌های آلرژی از بین می‌رود. در کودکانی که والدین آن‌ها مبتلا به حساسیت فصلی بوده‌اند، این نشانه‌ها بیشتر دیده می‌شود. اگر یکی از والدین به حساسیت مبتلا باشد، احتمال ابتلا کودک ۳۰% و اگر هم پدر و هم مادر به حساسیت مبتلا باشند، احتمال ابتلای کودک ۵۰% است.

نشانه‌های حساسیت فصلی در کودکان

هنگامی که کودک در معرض آلرژن‌ها قرار دارد، این نشانه‌ها را از خود بروز می‌دهد:
  • عطسه
  • خارش گلو و بینی
  • گرفتگی بینی
  • آبریزش بینی
  • سرفه
  • قرمزی، خارش، خشکی چشم و آمدن آب از چشم

اگر این نشانه‌ها با خس خس سینه و مشکل در تنفس همراه شود، احتمال ابتلا کودک به آسم وجود دارد.

مبتلایان به آسم از حساسیت فصلی رنج می برند

تفاوت آسم و حساسیت فصلی در کودکان

اگرچه آسم و آلرژی معمولا با هم همراه می‌شوند، اما متفاوت از یکدیگرند:

  • آسم. بیماری مزمن تنفسی است که از ریه‌ها آغاز می‌شود.
  • حساسیت فصلی. واکنشی است که توسط سیستم ایمنی بدن آغاز می‌شود.

تمام مبتلایان به حساسیت فصلی آسم ندارند، اما مبتلایان به آسم همگی از گونه‌ای آلرژی رنج می‌برند.


 همه چیز درباره آلرژی آسم


مواد آلرژن در محیط زندگی

وجود برخی مواد در محیط زندگی موجب تحریک بیشتر آلرژی در کودکان می‌شود. برخی از این مواد آلرژن عبارتند از:

  • گرد و غبار
  • گرده‌ها و هاگ‌های گیاهان
  • پشم، خز و پر حیوانات
  • لباس‌ها و اسباب بازی‌های ساخته شده از پوست و خز حیوانات
  • لاتکس
  • آنزیم‌های آنتی باکتریال موجود در مواد شوینده
  • برخی غذا‌ها

مبتلایان به آسم از حساسیت فصلی رنج می برند

تشخیص حساسیت فصلی در کودکان

حساسیت فصلی در کودکان به راحتی تشخیص داده می‌شود، زیرا نشانه‌ها در زمان مشخصی از سال و با در معرض قرار گرفتن آلرژن‌ها تکرار می‌شود.
اگر به ابتلای کودک به حساسیت فصلی مشکوک هستید، با پزشک او صحبت کنید. پزشک در مورد نشانه‌ها و زمان بروز آن‌ها از شما پرسش‌هایی می‌کند و براساس پاسخ‌های شما و معاینه جسمی کودک، حساسیت فصلی را در کودک تشخیص می‌دهد. در غیر این صورت آزمایش خون یا آزمایش پوستی آلرژی انجام می‌شود.
معمولا پزشکان برای تشخیص دلیل حساسیت فصلی در کودکان، آزمایش پوستی را به یکی از دو روش زیر انجام می‌دهند:

  1. خراشی سطحی روی پوست ایجاد کرده و یک یا چند قطره از ماده آلرژن را روی آن خراش می‌ریزند. اگر کودک به ماده آلرژن حساسیت داشته باشد، آن نقطه متورم می‌شود.
  2. مقدار اندکی از ماده آلرژن به زیر پوست تزریق می‌شود (نترسید، زیاد دردناک نیست!). پس از ۱۵ دقیقه اگر اطراف محل تزریق قرمز و متورم شد (مانند محل نیش حشرات) نشانگر حساسیت کودک به ماده آلرژن است.

در صورت مثبت بودن آزمایش آلرژی، کودک باید نشانه‌های حساسیت به ماده آلرژن را نیز داشته باشد تا وجود حساسیت در کودک تایید شود. برای نمونه کودکی که در آزمایش حساسیت، نسبت به گرده چمن آلرژی نشان داده است، اگر هنگام بازی بر روی چمن عطسه و آبریزش بینی داشته باشد، وجود حساسیت نسبت به گرده چمن در او تایید می‌شود.

درمان حساسیت فصلی در کودکان

حساسیت فصلی در کودکان به دلایل ژنتیکی و محیطی بروز می‌کند. از آنجایی که نمی‌توان دلیل ژنتیکی ابتلا به حساسیت را از بین برد، بایستی دلایل محیطی آن را کنترل کرد.

  • راه‌های زیادی برای درمان حساسیت فصلی در کودکان وجود دارد که بسته به شدت بروز نشانه‌ها، مناسب‌ترین آن‌ها انتخاب می‌شود. مهم‌ترین بخش درمان حساسیت فصلی در کودکان، شناخت ماده آلرژنی است که موجب بروز حساسیت شده است. برخی از کودکان با حذف یا کاهش آن ماده در زندگی روزمره خود، بهبود می‌یابند.
  • در فصل گرده افشانی گیاهان، پنجره‌های خانه را ببندید و از سیستم تهویه مطبوع استفاده کنید. در مکان‌های بازی که گل و گیاه و گرده زیاد است، درون فضای بسته بمانید.
  • پس از بازی کودک در فضای باز، او را حمام کرده و لباس‌هایش را عوض کنید. در صورتی که امکان حمام کردن وجود ندارد، حداقل دست‌های او را بشویید.
  • ملحفه و رختخواب کودک را هر ۲ یا ۳ هفته یکبار بشویید. بالش‌ها را در ۲ تا ۳ سال یکبار عوض کنید.
  • وسایل خانه، خصوصا مبلمان و پرده را به طور مرتب تمیز کنید و در صورت نیاز بشویید.
  • در صورتی که نمی‌توانید از مواد آلرژن در محیط زندگی خود اجتناب کنید، دارو‌هایی برای کاهش نشانه‌های حساسیت مصرف کنید. دکونژستان‌ها، آنتی هیستامین‌ها و اسپری‌های استروییدی بینی در این زمینه راه گشا هستند.
  • اگر نشانه‌های حساسیت با دارو قابل کنترل نیستند، پزشک شما را به متخصص آلرژی ارجاع می‌دهد تا در مقابل حساسیت فصلی واکسینه شوید.

فصل بهار زمان بروز حساسیت فصلی است


 معرفی برخی از انواع قرص ضد حساسیت


به خاطر داشته باشید، حساسیت فصلی در کودکان اگر درمان نشود، ممکن است محرک ابتلا به آسم در آن‌ها شود.

برگرفته از: kidshealth و healthychildren

مقدار و نحوه مصرف رانیتیدین برای نوزادان

مصرف رانیتیدین برای نوزادان
رانیتیدین دارویی‌ست که بطور معمول برای نوزادان و کودکان تجویز می‌شود. در این مقاله با بیا نی نی همراه باشید تا بدانید دلیل تجویز رانیتیدین برای نوزادان چیست و چه عوارضی برروی کودک شما دارد؟ چه مواقعی باید از رانیتیدین استفاده کرد؟

مصرف رانیتیدین برای نوزادان


بیا نی نی |
دسته مادر و کودک –
بسیاری از مادران از روز اولی که نوزاد خود را نزد دکتر می‌برند با رانیتیدین آشنا می‌شوند. اما دلیل تجویز و لزوم دادن آن به کودک خود را نمی‌دانند. به هرحال شما باید در مصرف این دارو خصوصا اگر کودکتان دچار ویروس خاصی است دقت کنید و نکاتی را در نظر بگیرید.

علت تجویز رانیتیدین برای نوزادان

در زمانی که فرزندتان علائم رفلاکس اسید معده به مری را نشان دهد رانیتیدین برای نوزاد تجویز می‌شود؛ علائم مشخصی مانند سکسکه، استفراغ، تف کردن، نفخ معده، تحریک‌پذیری، گریه ناگهانی و امتناع از غذا خوردن. تا وقتی نوزاد سالم است و به خوبی رشد می‌کند رفلاکس معده امری نگران کننده نیست. در واقع با بزرگ شدن نوزاد و فعال‌تر شدن او، این مشکل اهمیت خود را از دست می‌دهد. پس نگران نباشید. علت رفلاکس معده کودک شما عدم تکامل اوست که تا یک سالگی نهایتا ۲ سالگی‌اش برطرف می‌شود. حدودا نیمی از نوزادان در طی سه ماهه اول تولد خود دچار رفلاکس معده می‌شوند. بسیاری از نوزادان هستند که ممکن است بعد از شیر خوردن مقداری از آن را پس بدهند یا همراه با آروغ زدن شیر را بالا بیاورند. برای جلوگیری از این امر باید سعی کنید علاوه بر مصرف رانیتیدین برای نوزادان این نکات را هم رعایت کنید:
  • معده کودک را خیلی سنگین نکنید و پس از شیر دادن به نوزاد او را سریع نخوابانید. بلکه نوزاد را در آغوش گرفته و با زدن ضربات ملایمی به پشتش سعی کنید آروغ او را بگیرید. ماساژ ملایم کمر نوزاد از پایین به بالا برای گرفتن آروغش تا حدودی می‌تواند موثر باشد.
  • زیر سر نوزاد را بلند کنید یا زاویه تخت را سی درجه بالاتر بیاورید. هنگامی که قسمت بالاتنه نوزاد بالاتر است، جاذبه کار خود را انجام می‌دهد و مانع از برگشت محتویات معده به مری می‌شود.
  • برای این کودکان باید از پوشاندن لباس تنگ خودداری کنید و وقتی که غذاخور شدند غذا‌ها را خیلی رقیق نکنید. دادن غذای سفت و جامد نتیجه بهتری می‌دهد.

مصرف رانیتیدین برای نوزادان ، چرا رانیتیدین برای نوزادم تجویز شده؟ دلایل تجویز رانیتیدن ، رفلاکس معده نوزادان

رانیتیدین یک داروی ضد استفراغ نیست!

همانطور که گفته شد، رانیتیدین در صورت وجود رفلاکس معده تجویز می‌شود. اسید معده گلوی نوزاد را می‌سوزاند. از طرفی ممکن است این اسید به مری آسیب برساند. کاری که رانیتیدین می‌کند اینست که میزان اسید موجود در معده را کاهش داده و از این طریق علایم رفلاکس را بهبود می‌بخشد. اما زمانی که کودک در اثر دلایل دیگری بالا می‌آورد، مثلا مسمومیت یا ابتلا به ویروس، رانیتیدین نمی‌تواند چندان موثر باشد.

طریقه مصرف رانیتیدین برای نوزادان و کودکان

این دارو به سه شکل قرص، قرص تجزیه شدنی و شربت وجود دارد. قرص‌های رانیتیدین به شکل قرص‌های ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی‌گرمی موجود هستند. این قرص را کودک نباید بجود بلکه باید آن را درسته قورت بدهد. قرص‌های تجزیه شدنی به شکل قرص‌های ۱۵۰ و ۳۰۰ میلی‌گرمی هستند و باید در مقداری (۱۰میلی لیتر) آب یا آب میوه حل شوند. برای نوزادان شربت یا قطره رانیتیدین را تجویز می‌کنند که ۱۵ میلی‌گرمی است. البته نوع دیگری از شربت آن وجود دارد که برای مصرف کودکان بالای ۱۲ سال است پس بهتر است حتما با نسخه پزشک آن را خریداری کنید تا داروی اشتباهی نخرید.
 
مصرف رانیتیدین برای نوزادان ، مصرف رانیتیدین ، شربت رانیتیدین ، دوز مصرف و میزان مصرف رانیتیدین
 
در صورتی که نوزاد شما کمتر از ۶ ماه سن دارد می‌توان به ازای هر کیلوگرم وزن نوزاد یک میلی‌گرم از این دارو را به تعداد دفعاتی که دکتر گفته است (۲ یا ۳ بار در روز) به نوزاد داد. اگر این دوز برای نوزاد کافی نباشد پزشک با تشخیص خودش دوز را افزایش می‌دهد و اگر نوزاد مشکلات کلیوی داشته باشد تا ۵۰٪ دوز را کاهش می‌دهد. بهترین زمان مصرف این قطره برای نوزادان رفلاکسی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از شیر خوردن است. در صورتی که نوزاد پس از مصرف یک دوز از دارو، بعد از ۲۰ دقیقه همچنان ناخوش بود (سوزش گلو و اذیت شدن مری بخاطر اسید معده)، می‌توانید مجددا به او دارو بدهید (البته در این زمینه کاملا به توصیه پزشک نوزادتان عمل کنید و از کار خودسرانه بپرهیزید.) اگر از ۳۰ دقیقه گذشت و همچنان ناخوش بود دیگر مجاز نیستید دارو بدهید و باید تا نوبت بعد دارو (۶ساعت بعد یا ۱۲ ساعت بعد) صبر کنید. در صورتیکه مشاهده کردید این دارو اثرگذاری لازم را برروی نوزادتان ندارد و او همچنان ناخوش است از پزشک بخواهید داروی دیگری برای نوزادتان تجویز کند.
 
مصرف رانیتیدین برای نوزادان ، عوارض جانبی رانیتیدین برای نوزادان
 

عوارض جانبی رانیتیدین برای نوزادان

نوزادان معمولا به خوبی رانیتیدین را تحمل می‌کنند و عوارض جانبی رانیتیدین چندان شایع نیست. این عوارض معمولا عبارتند از: اسهال، درد شکم و یبوست. البته عوارض جانبی نادرتری هم وجود دارند. عوارضی شامل مشکلات التهاب کبد و کاهش سلول‌های خونی. به هرحال درصورتیکه عوارض جانبی این دارو بروز کند به راحتی می‌توان دارو‌های دیگری را جایگزینش کرد. رانیتیدین بطور کل داروی بی‌خطری است و در صورت مصرف دوز بیشتر خطر بزرگی نوزاد شما را تهدید نمی‌کند،‌ با این حال بهتر است با پزشک تماس بگیرید.

نگهداری از رانیتیدین

خوشبختانه شربت رانیتیدین از آن دسته شربت‌هایی نیست که باید حتما در یخچال نگهداریشان کرد. فقط باید مواظب باشید آن را به دور از گرما و تابش نور خورشید قرار دهید. بهترین کار اینست که آن را درون جعبه خودش بگذارید تا از نور دور باشد؛ و همانند همه دارو‌های دیگر این شربت هم باید از دسترس کودکان دور بماند.
 
مصرف رانیتیدین برای نوزادان ، نگهداری از رانیتیدین
 
شما در مورد مصرف این دارو چه نظری دارید؟ آیا از شربت رانیتیدین برای نوزادان و کودکان‌تان استفاده کرده‌اید و از اثرگذاری آن راضی هستید؟ نظراتتان را با ما در میان بگذارید تا علاوه بر ما، سایر مادران هم از تجربیات شما بهره ببرند.

مسمومیت غذایی در کودکان؛ هر آنچه باید بدانید

مسمومیت غذایی در کودکان
مسمومیت غذایی در کودکان از شایع‌ترین دلایل ایجاد اسهال و استفراغ و سپس کم‌آبی بدن است. سیستم ایمنی بدن کودکان ضعیف‌تر است و به نسبت بزرگسالان آب بیشتری از دست می‌دهند. در این مقاله با چگونگی مقابله با مسمومیت غذایی، علایم آن و چگونگی مدیریت کردن آن آشنا خواهید شد.

مسمومیت غذایی در کودکان


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – 
هنگامی که با پوشک کثیف، استفراغ در ماشین و انواع مشکلات گوارشی و دل درد در مدرسه یا مهدکودک فرزندتان روبرو می‌شوید، خجالت زده نشوید. بله ممکن است کودک شما دچار مسمومیت غذایی شده باشد. مشکلی که ممکن است چندین روز طول بکشد. طبیعتا طول دوره مسمومیت کودکان با مسمومیت بزرگسالان متفاوت است. پس بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید اینست که آرامشتان را حفظ کنید.
معمولا خوردن غذا یا آشامیدن آبی که باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌ها و سموم در آن لانه کرده‌اند باعث ایجاد مسمومیت می‌شود. معمولا کودکان زیر ۵ سال بیشتر در معرض مسمویت هستند، زیرا سیستم ایمنی بدنشان هنوز در مبارزه با میکروب‌ها کم می‌آورد. علاوه بر این اسید معده‌شان هنوز مقداری ضعیف است. چه در هضم غذا چه در از بین بردن میکروب‌ها!
اسهال و استفراغ ناشی از مسمومیت، برای بدن کودکان خطرات و عوارض بیشتری دارد. پس به مواردی که در ادامه گفته می‌شود توجه کنید.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

  • علائم مسمومیت غذایی در کودکان 
  • درمان مناسب برای کودک شما
  • چگونه مراقبت کردن از کودک مسموم
  • زمان مراجعه به پزشک
  • رفتن به هدکودک و مدرسه

علائم مسمومیت غذایی در کودکان

بطور معمول علائم مسمومیت غذایی ۳۰ دقیقه تا ۲ روز پس از خوردن غذای آلوده خود را نشان می‌دهد. براساس علت دقیق مسمومیت کودک، ممکن است علائم متفاوتی وجود داشته باشند. اما بطور معمول یک یا چند علامت زیر به شما در تشخیص مسمومیت غذایی در کودکان کمک می‌کند:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • اسهال
  • تب
  • احساس ناراحتی در معده
  • درد در ناحیه شکم
  • احساس ضعف
  • سر درد

مسمومیت غذایی در کودکان، علایم مسمومیت غذایی در کودکان ، تب و مسمومیت غذایی

درمان مناسب برای کودک شما

در اغلب موارد، فرزند شما بدون درمان بهبود خواهد یافت. اما توصیه می‌شود در صورت مشاهده علائم مسمومیت غذایی در کودکان با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید تا خیالتان راحت شود.
اگر معده کودک شما به هیچ عنوان مایعات را تحمل نمی‌کند و کودک استفراغ می‌کند ممکن است بدنش دچار کم‌آبی شود. پس اگر در او نشانه‌های کم‌آبی بدن را مشاهده کردید زودتر به بیمارستان بروید تا با استفاده از تزریق وریدی و سرم، آب از دست رفته بدن احیا شود و تعادل الکترولیت‌های بدن بهم نخورد. الکترولیت‌ها مواد معدنی مانند سدیم و پتاسیم هستند که تقریبا در تمام فعالیت‌های حیاتی بدن نقش دارند. از کنترل ضربان قلب شما تا تنظیم مقدار آب موجود در بدن.
برای مسمومیت‌های شدید ناشی از بعضی از باکتری‌ها، مانند لیستریا، کودک شما ممکن است آنتی بیوتیک دریافت کند. اما برای اکثر باکتری‌ها، فرزند شما هیچ دارویی دریافت نخواهد کرد، مگر اینکه سیستم ایمنی بسیار ضعیفی داشته باشد. فرزند شما همچنین ممکن است برای مسمومیت غذایی ناشی از انگل دارو دریافت کند، اما برای ویروس‌ها، هیچ دارویی وجود ندارد.
 
مسمومیت غذایی در کودکان ، درمان مسمومیت غذایی در کودکان ، مسمومیت غذایی و حالت تهوع ، مسمومیت غذایی و استفراغ

چگونه از کودکم مراقبت کنم؟

بدن کودکان در مقایسه با بزرگسالان زودتر دچار کمبود آب می‌شود. کار اصلی شما اینست که به او مایعات بیشتری بدهید. البته از دادن شیر و نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند قهوه خودداری کنید. به جای این نوشیدنی‌ها موارد زیر را رعایت کنید:
  • برای نوزادان، از هرچیزی که تغذیه می‌کند بهره ببرید. شیر مادر یا شیرخشک. همچنین می‌توانید از نوشیدنی‌های حاوی الکترولیت استفاده کنید. (مانند پودر او آر اس حل شده در آب)
  • برای کودکان می‌توانید از آب، آب میوه و نوشیدنی‌های طعم دار که در ترکیب خود آب فراوان دارند استفاده کنید. نوشیدنی را می‌توانید مملو از تکه‌های یخ کنید و از آن‌ها بخواهید جرعه جرعه آن را بنوشند.

هنگام مسمومیت غذایی در کودکان رعایت نکات زیر نیز می‌تواند مفید باشد:

  • از دادن غذا به کودک تا چند ساعت بعد از استفراغ خودداری کنید تا معده‌اش آرام بگیرد.
  • اجازه بدهید هر موقع خودشان احساس آمادگی کردند شروع به خوردن غذا کنند. با مقادیر بسیار کم و غذا‌های بسیار سبک مانند نان، برنج، نان تست، غلات خشک و کراکر‌ها شروع کنید.
  • از کودک بخواهید استراحت کند.
  • همچنین، برای بند آوردن اسهال کودکتان به او چیزی ندهید. این بخشی از فعالیت سیستم ایمنی بدن او برای رهایی از میکروب‌هاست. دارو‌های ضد اسهال ممکن است مدت علایم را طولانی‌تر کند یا عوارض جدی برای بدن کودک بوجود بیاورد.

مسمومیت غذایی در کودکان ، مراقبت از کودکان در مقابله با مسمویت غذایی ، کم‌آبی بدن در مسمومیت غذایی ، نوشیدن آب

چه زمانی باید با دکتر تماس بگیرم؟

اگر این نشانه‌ها که از کم‌آبی بدن کودکتان خبر می‌دهد دیدید با دکترتان تماس بگیرید:
  • گیجی
  • خشکی دهان
  • تشنگی شدید
  • چشمان گود رفته
  • گریه بدون اشک یا با اشک کم
  • انرژی کافی نداشتن
  • نداشتن ادرار یا دفع ادرار به میزان بسیار کم
  • ضربان قلب سریع
  • احساس وجود فرورفتگی ملاج کودک
  • ضعف، سرگیجه، احساس خستگی

مسمومیت غذایی در کودکان ، تماس با دکتر ، علایم اورژانسی بودن مسمومیت غذایی

شما در خانه مراقبت بهتری می‌توانید از کودکتان داشته باشید، اما بهتر است در موارد زیر کودک تحت نظر پزشک باشد:

  • مسمومیت غذایی در کودکان زیر ۵ سال
  • مسمومیت کودکانی که به بیماری‌های مزمن و مداوم مبتلا هستند مثلا مشکلات کلیوی دارند.

در صورتیکه بعد از ۲۴ ساعت هیچ بهبودی در حال کودکتان حاصل نشد یا هر یک از علایم زیر را داشت با دکتر تماس بگیرید:

  • استفراغ یا اسهال خونی
  • تاری دید اسهال و تب بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد
  • دل پیچه‌ای که پس از دفع اسهال از بین نمی‌رود
  • ضعف عضلانی
  • مشکلات تنفسی
  • استفراغ بیش از ۱۲ ساعت
  • لرزش دست‌ها

رفتن به مهدکودک و مدرسه

مسمومیت غذایی در کودکان ، رفتن کودکان به مهدکودک و مدرسه با مسمومیت غذایی ، واگیردار بودن بیماری اسهال

اکثر بچه‌ها در عرض ۱ تا ۵ روز به طور کامل به حالت طبیعی باز می‌گردند، اما قبل از فرستادن فرزندتان به مدرسه یا مهد کودک، با پزشک مشورت کنید. اگر هنوز اسهال داشته باشد، بیماریش می‌تواند مسری باشد.
برای نوزادان، اطمینان حاصل کنید که اسهالشان با پوشک قابل کنترل است. بچه‌های بزرگتر ممکن است نیاز داشته باشند سریعا به سمت حمام یا دستشویی بدوند (برای اسهال یا استفراغ) لذا بهتر است در خانه بوده و همچنین مراقبت باشید مسیر دویدن آنها ایمن باشد. 


روش‌های جلوگیری از مسمویت غذایی


برگرفته از: webmd

میکروسفالی چیست؟ + علت، علائم و عوارض

میکروسفالی چیست؟
میکروسفالی (Microcephaly) چیست و چه علایمی دارد؟ چگونه می‌توان از ایجاد شدن چنین عارضه‌ای در نوزاد جلوگیری کرد و اگر نوزاد به میکروسفالی دچار شد چه کاری برایش می‌توان انجام داد؟ در این مقاله به این پرسش‌ها و سایر ابهاماتی که در این زمینه وجود دارد پاسخ داده می‌شود.

میکروسفالی چیست؟


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک –
در این مقاله به بررسی بیماری میکروسفالی می‌پردازیم. مطالب ارائه شده در این نوشتار عبارتند از عناوین زیر که شما می‌توانید با کلیک کردن بر روی هر یک، بخش مورد نظرتان را مطالعه کنید:

  • میکروسفالی چیست؟
  • علایم میکروسفالی نوزاد
  • تشخیص میکروسفالی
  • درمان میکروسفالی
  • عوارض میکروسفالی
  • پیشگیری از میکروسفالی
  • سخن آخر

میکروسفالی چیست؟

میکروسفالی (Microcephaly) را یک نوع اختلال رشدی عصبی می‌دانند که در آن سر (مغز) بیمار کوچک است. نوزادان مبتلا به این اختلال مغزشان رشد کافی نمی‌کند و همین منجر به بروز معلولیت گسترده و ناتوانی‌های فراوان می‌شود. در واقع در این اختلال بافت مغز به طور غیرعادی کوچک می‌شود. این بیماری نادر است و در هر ۶۲۰۰ تا ۸۵۰۰ تولد ۱ مورد اتفاق می‌افتد.
 
میکروسفالی چیست؟

علائم میکروسفالی نوزاد

مهمترین علامت میکروسفالی کوچک بودن سر نوزاد است که از طریق اندازه‌گیری دور سر و مقایسه اندازه دور سر نوزاد با اندازه دور سر مربوط به نمودار رشدش مشخص می‌شود. اگرچه بعضی از نوزادان با سر کوچک متولد می‌شوند، اما اندازه‌ی سر کودکان مبتلا به این بیماری بسیار کوچک‌تر از حد متوسط است و حتی ممکن است کوچکتر از اولین صدک یک گروه سنی باشد. علائم شایع دیگری که در مبتلایان به این بیماری دیده شده عبارتند از:
  • پیشانی با شیب وارونه که نشان دهنده نوع شدید آن است.
  • گریه با صدای بلند، تغذیه ضعیف، تشنج، افزایش حرکت دست‌ها وپا‌ها (اسپاستیسیتی)، فعالیت بیش از حد، تاخیر تکاملی و عقب ماندگی ذهنی.
  • کودکان مبتلا به میکروسفالی با افزایش سن صورتشان رشد می‌کند، ولی جمجمه‌شان رشد نمی‌کند. همین این بیماری باعث می‌شود صورت بزرگ و نامتناسب و پیشانی عقب رفته‌ای داشته باشند.
  • به همین ترتیب ممکن است سایر قسمت‌های بدن نیز کوچکتر از حد معمول باشند.

آیا فرم سر نوزاد شما طبیعی است؟


میکروسفالی چیست؟ ، علایم میکروسفالی ، کوچک بودن سر و جمجمه در میکروسفالی

تشخیص میکروسفالی

این بیماری در شکم مادر هم قابل تشخیص است به شرط اینکه تفاوت سر جنین با اندازه‌ای که باید داشته باشد زیاد باشد. البته اکثر مواقع این مشکل زودتر از سونوگرافی سه ماهه سوم مشخص نمی‌شود.
در اکثر موارد بیماری را بعد از تولد تشخیص می‌دهند. گاهی بیماری حتی پس از گذشتن مدتی پس از تولد نوزاد خودش را نشان می‌دهد.
روند تشخیص میکروسفالی به این صورت است که پس از آزمایش فیزیکی و ارزیابی محیط دور سر، سابقه پزشکی خانوادگی و اندازه سر والدین را می‌سنجند و نمودار رشد سر در طول زمان را تهیه می‌کنند.
پزشکان نیز می‌توانند برای ارزیابی وجود یا دلیل تاخیر در رشد از سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری)، MRI (تصویر برداری با رزونانس مغناطیسی) یا آزمایش خون استفاده نمایند. سی تی اسکن و MRI نیز اطلاعاتی در خصوص وجود عفونت در رحم که ممکن است باعث تغییرات ساختاری مغز شده باشد، در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد.
 
میکروسفالی چیست؟ تشخیص میکروسفالی ، روند تشخیص پزشکی میکروسفالی

درمان میکروسفالی

متاسفانه در حال حاضر درمان یا دارویی برای این بیماری وجود ندارد و پزشکان بیشتر در تلاش هستند از تاثیرات کوچک بودن جمجمه و رشد نکردن مغز بر زندگی کودک بکاهند و بیماری یا عوارض توام با آن مثل تشنج را کنترل کنند.
اگر نوزاد، مبتلا به میکروسفالی خفیف باشد، معمولا به آزمایش‌های معمولی نیاز دارد. اما مواردی که به نوع وخیم‌تر این بیماری دچار هستند، نیازمند کمک پزشکی بیشتری هستند تا توانایی‌های جسمی و فکری شان مانند گفتار تقویت شود و فیزیوتراپی و کار درمانی در بالا‌ترین سطح انجام شود.
عارضه‌ای به نام کرانیوسینوستوز هم وجود دارد که می‌تواند باعث میکروسفالی شود. در این بیماری، مفاصل بین استخوان‌های جمجمه کودک پیش از موعد مقرر به هم جوش می‌خورد و از رشد مناسب مغز جلوگیری می‌کند، اما این عارضه معمولا با عمل جراحی قابل تغییر است و به شکل گیری مجدد جمجمه کمک می‌کند.
 
میکروسفالی چیست؟ درمان میکروسفالی ، میکروسفالی درمان ندارد

عوارض میکروسفالی

میکروسفالی اکثر اوقات با درجاتی از عقب ماندگی ذهنی همراه است البته در ۱۵ درصد موارد کودک هوش طبیعی دارد. در حقیقت این کودکان با احتمال بیشتری، تأخیر رشد و اختلالات یادگیری را تجربه می‌کنند. آمار‌ها نشان می‌دهند حدود ۴۰ درصد کودکان مبتلا به این اختلال دچار بیماری صرع، ۲۰ درصد آن‌ها دچار فلج مغزی، ۵۰ درصد دچار افت ذهنی و ۲۰ تا ۵۰ درصد دچار مشکلات بینایی و شنوایی هستند. به جز این‌ها از دیگر عوارض این بیماری می‌توان تشنج، بیش فعالی، نابهنجاری در چهره، اختلالات تعادلی و حرکتی، کوتاهی قد و مشکلات تغذیه‌ای را نام برد.

عوامل موثر در ایجاد میکروسفالی و پیشگیری

  • این بیماری در بسیاری از موارد ژنتیکی است. این مساله خصوصا در ازدواج‌های فامیلی در خانواده‌هایی که بیمار مبتلا به میکروسفالی داشته‌اند نمود پیدا می‌کند. پس اولین اقدام پیشگیرانه در مورد ازدواج‌های فامیلی مشاوره ژنتیکی است. البته در صورت بارداری پس از ۳۵ سالگی و سابقه سقط جنین هم بهتر است مشاوره صورت بگیرد. این اقدام خصوصا در صورتی که والدین قبلا صاحب یک فرزند مبتلا به میکروسفالی شده‌اند حیاتی است و چنین والدینی حتما باید پیگیری دقیق انجام دهند.
 
میکروسفالی چیست؟
  • در موارد غیر ژنتیکی، زمانی که نوزاد هنوز در شکم مادر است، عواملی، چون عفونت‌های ویروسی ناشی از سرخجه، آبله مرغان و یا ویروس زیکا (ویروسی که از طریق پشه خاصی منتقل می‌شود) و عفونت‌های انگلی مانند سیتومگالو یا توکسوپلاسموز را در بروز میکروسفالی موثر دانسته‌اند. پس بهتر است مادر در دوران بارداری از خودش به خوبی مراقبت کرده و بهداشت را رعایت کند تا به این ویروس‌ها و عفونت‌ها دچار نشود.
  • وجود موادی مانند سرب، الکل و دارو‌های خاص در رژیم غذایی مادر نیز به ایجاد این عارضه دامن می‌زند. حتی عدم دریافت مواد غذایی کافی در شکم مادر خطرناک است و می‌تواند زمینه ساز میکروسفالی باشد. پس مادر باید در رژیم غذایی خود دقت کند و در مصرف دارو‌ها هم بدون مشورت پزشک عمل نکند.
  • حتی پس از تولد نوزاد سکته نوزاد، خونریزی مغزی نوزاد، بروز اختلالات مغزی و نخاعی و هر آسیب به مغز نوزاد پس از تولد، احتمال ابتلا کودک به این بیماری را بالا می‌برد. پس باید از نوزاد بسیار دقیق مراقبت کرد.
  • از دیگر عوامل موثر در ایجاد میکروسفالی که کمتر قابل کنترل هستند کم اکسیژنی مغزی (کاهش انتقال اکسیژن به مغز جنین) و فنیل کتونوری کنترل نشده‌ی مادر (PKU) است که به موجب این نقص مادرزادی، بدن نوزاد نمی‌تواند آمینواسید خاصی را تفکیک کند.

سخن آخر

همیشه پیشگیری عواقب و عوارض کمتری دارد تا درمان! والدینی که در خانواده‌شان سابقه چنین عارضه‌ای هست بهتر است بدون مشورت با متخصص دست به اقدام خودسرانه نزنند. والدینی که زمینه ژنتیکی ندارند و ازین بابت خیالشان راحت است باید تلاش کنند بیشترین مراقبت را در زمان بارداری اعمال کنند و مادر از تمامی عوامل موثر دور نگه داشته شود. خیلی از خانواده‌ها ابتلا مادران باردار به عفونت‌های ویروسی را ساده می‌گیرند و آن را یک مریضی ساده می‌نامند در حالیکه حتی اگر بدن مادر بتواند به خوبی از پس مریضی بر بیاید این نوزاد ظریف و کوچک باید عواقب بی‌دقتی و ساده انگاری دیگران را تا آخر عمر پس بدهد.

مصرف روغن مورچه برای نوزادان

مصرف روغن مورچه برای نوزادان
استفاده از روغن مورچه برای نوزادان یکی از توصیه‌های منسوب به نسخه حکیمان طب سنتی برای رفع مو‌های زاید بدن است. در این نسخه‌ها گفته شده اگر روغن مورچه را در روز‌های اول تولد کودک به بدن کودک بزنید او در آینده مو‌های زاید درنمی‌آورد. در این مقاله درمورد روغن مورچه اطلاعات مفیدی گفته شده و صحت مطالب گفته شده در مورد استفاده از روغن مورچه برای نوزاد بررسی می‌شود.

مصرف روغن مورچه برای نوزادان


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – 
امروزه برطرف کردن مو‌های زاید برای بانوان (بهتر است بگوییم بانوان خاورمیانه!) بقدری مهم شده که توجه بسیاری از کاسبان و سودجویان را به خود جلب کرده است. می‌توان گفت برطرف کردن مو‌های زاید تبدیل به یک تجارت شده که بدن و سلامت بانوان به عنوان بازیچه‌های اصلی تاجران و متخصصان زیبایی در این تجارت نقش دارد. در این میان استعمال روغن مورچه برروی بدن از نسخه‌های عجیبی است که حتی برای نوزادان دختر هم تجویز می‌کنند و برای اینکه نوزاد پس از رسیدن به دوران بلوغ رشد مو‌های زاید بدنش کم باشد یا اصلا مو در نیاورد می‌گویند باید در روز‌های اول تولد بدنش با این روغن ماساژ داده شود. بیایید ببینیم این سخن تا چه حد می‌تواند درست باشد.

روغن مورچه در طب سنتی

مصرف روغن مورچه برای نوزادان ، روغن مورچه در طب سنتی ، خواص روغن مورچه

روغن مورچه در طب سنتی هم وجود دارد. اما در هیچ یک از منابع طب سنتی هیچ سخنی از کاربرد این روغن در از بین بردن مو‌های زاید بدن نیست! در این منابع که برخی از آن‌ها مانند تحفه حکیم مومن تبریزی و مخزن الادویه خراسانی قدمت ۲۰۰ ساله دارند، برای روغن مورچه خواص درمانی کم نظیر دیگری شناخته‌اند.
در طب سنتی ایرانی روغن مورچه به ۲ شکل گرفته می‌شود. یکی به شکل روغن گیری در روغن گیاه زنبق و دیگری روغن گیری از مورچه در روغن زیتون. یکی از خواص جالب روغن مورچه‌ای که با استفاده از جوشاندن مورچه در روغن زیتون به دست می‌آید، درمان و بهبود وز وز گوش و افزایش شنوایی در افرادی‌ست که دچار کاهش شنوایی شده‌اند. درمانگران طب سنتی توصیه می‌کنند فرد مقدار مشخصی از این روغن را در گوشش بریزد. البته در مورد اینکه این کار چقدر از نظر پزشکی موثر و درست است تحقیقی صورت نگرفته، اما هر چه هست، اشاره‌ای به خواص روغن مورچه برای نوزاد و رفع مو‌های زاید بدن و کاربرد آن برای نوزادان نشده است.

روغن مورچه چیست؟ + خواص روغن مورچه


روغن مورچه برای نوزاد

مصرف روغن مورچه برای نوزادان ، روغن مورچه و پوست نوزاد ، حساسیت پوست نوزاد و  واکنش پوست نوزاد در مقابل روغن مورچه و سوختگی با فرمیک اسید

صحت داشتن خواص روغن مورچه در از بین بردن مو‌های زاید یک طرف، حساسیت پوست نوزاد و اهمیت سلامت او حتی با وجود دلایل کافی برای اثبات خواص روغن مورچه در طرف دیگر می‌تواند به شما در تصمیم گیری بهتر کمک کند! طبق بررسی‌های صورت گرفته روغن مورچه (اگر واقعا روغن مورچه باشد) پر از اسید فرمیک است (اصلا همین اسید است که باید در روغن چنان خواصی ایجاد کند) که می‌تواند موجب سوختن پوست نوزاد و تیره کردن رنگ پوست نوزاد برای همیشه بشود. البته در بیشتر مواقع روغن مورچه موجود در بازار، روغن مورچه نیست! چون واقعا چقدر مورچه باید استفاده کرد تا بتوان چنین روغنی تهیه کرد؟ پس چه بسا حساسیت‌های شدیدتری ممکن است برای پوست نوزادتان پیش بیاید. در حالی که نتیجه‌ای هم در ارتباط با از بین بردن مو‌های زاید بدن نوزادتان نخواهید گرفت.

روغن مورچه خارجی

مصرف روغن مورچه برای نوزادان ، روغن مورچه خارجی ، نقش روغن مورچه خارجی در از بین بردن موهای زاید ، مصرف روغن مورچه خارجی برای نوزاد

در کنار روغن مورچه‌های ایرانی که از خود مورچه بدست می‌آید روغن مورچه خارجی هم وارد بازار رقابت شده است. این روغن را از تخم مورچه تهیه می‌کنند و قیمت بالایی هم دارد. حالا اینکه این همه تخم مورچه از کجا پیدا می‌کنند که اینقدر روغن بدهد بماند. اما انگار اثرگذاری این روغن بیشتر است. مصرف کنندگان روغن مورچه خارجی در نظرسنجی‌های مختلف از تاثیر ماندگار روغن مورچه صحبت می‌کنند و در این باره می‌گویند: بعد از ۴ تا ۵ بار استفاده از روغن مورچه به مرور شاهد کاهش میزان رویش مو‌های زائد بودیم و نتیجه خوبی به دست آوردیم. روی کاتالوگ این محصول هم نوشته شده که این روغن مورچه از تخم مورچه استخراج می‌شود.
شیوه استخراج این روغن اینگونه است که تخم مورچه را ابتدا خشک می‌کنند. سپس آن را آسیاب کرده و روغن آن را که مایعی قهوه‌ای و قرمز رنگ است طی فرآیندی که در دمای ۵۰ درجه سانتیگراد اتفاق می‌افتد، استخراج می‌کنند. روغن به دست آمده با اسانس‌های معطر خوشبو می‌شود و مورد استفاده مردم قرار می‌گیرد. البته باز هم در عدم مصرف روغن مورچه برای نوزاد هیچ جای تردیدی وجود ندارد! 

مصرف روغن مورچه برای نوزادان ، شیوه بدست آوردن روغن مورچه خارجی ، استفاده از روغن مورچه خارجی برای نوزادان

سخن آخر

واکنش بدن یک نوزاد در برابر آسیب‌های متفاوت و حساسیت‌های ایجاد شده ناشی از مواد شیمیایی با بدن یک فرد بزرگسال متفاوت است و می‌تواند بسیار شدیدتر باشد. در بسیاری موارد این واکنش و حساسیت برای نوزاد حتی کشنده است در حالیکه در یک شخص بزرگسال تنها علایم حساسیت ظاهر شده و پس از مدتی محو می‌شوند. همانطور که عکسی طی این چند سال اخیر در فضای مجازی منتشر شد و صورت برافروخته نوزادی را نشان می‌داد که مادرش موهایش را با رنگ مو، صورتی رنگ کرده بود! نوزادی که کارش به بیمارستان کشید. بیایید بسنجیم سلامت نوزادمان را فدای چه چیزی می‌کنیم؟ موجودی که ما تکیه گاهش هستیم و باید در این دنیای بزرگ و پر از خطر برایش پناهگاه امنی باشیم نه اینکه خودمان با دست خودمان تیشه به ریشه‌اش بزنیم. آن هم نه به خاطر دلایل نشات گرفته از عقل و منطق بلکه گاهی بخاطر باور عموم و حرف مردم، گاهی بخاطر خودخواهی خودمان، گاهی بخاطر بر سر زبان انداختن خودمان… نه روغن مورچه نه هیچ فراورده دیگری را بدون مطالعه و تحقیق برای نوزادمان استفاده نکنیم.
سلامت نوزاد ما بازیچه دست ما نیست. ما بیش از اینکه در برابر زیبایی او مسئول باشیم در برابر سلامتی‌اش مسئولیم.

ماستیت یا التهاب پستان چیست؟ + علت، علائم و راه های درمان

ماستیت چیست؟
یکی از مشکلات مادران شیرده در دوران شیردهی تورم غدد شیردهی و احساس درد و ناراحتی در این ناحیه است که معمولا با عنوان ماستیت سینه از آن یاد می‌شود. در این مقاله با جزییات این مشکل و راه های درمان و پیشگیری آن آشنا خواهیم شد.

ماستیت چیست؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – در این مطلب سعی شده تمام نکات مهم در مورد ماستیت سینه پوشش داده شود. اما خواننده محترم در نظر داشته باشد که با توجه به شرایط خاصش (شیردهی به نوزاد و امکان انتقال دارو به نوزاد از طریق شیر) مجاز به خوددرمانی و تصمیم خودسرانه در این باره نیست.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

  • ماستیت چیست؟
  • علائم ماستیت
  • علل ایجاد ماستیت
  • درمان ماستیت
  • پیشگیری از ماستیت
  • سخن آخر بیا نی نی به مادرهای عزیز

ماستیت چیست؟

ماستیت چیست؟ آناتومی سینه، ساختار سینه و غدد شیردهی

ماستیت به عنوان التهاب پستان تعریف می‌شود. التهابی که در غدد سینه و بیشتر در دوران شیردهی اتفاق می‌افتد و معمولا یک سینه را درگیر می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد، حدود ۱۰ تا ۳۳٪ مادران شیرده این التهاب دردناک را که معمولا در طول ۳ ماه اول پس از زایمان بروز می‌کند، تجربه می‌کنند. این عفونت در میان زنان غیر شیرده شایع نیست، ولی شاید رخ دهد.

علائم ماستیت

  • وجود یک ناحیه قرمز و متورم در سینه که هنگام لمس باعث ایجاد حس درد و ناراحتی می‌شود یا داغ است.
  • احساس سوزش که می‌تواند مداوم باشد یا تنها هنگام شیردهی بروز پیدا کند.
  • علائمی شبیه آنفولانزا مانند تب و لرز، خستگی، احساس ناخوشی.

ماستیت چیست؟ علایم ماستیت ،  تجمع شیر در مجاری شیردهی و ایجاد احساس درد و ورم در سینه

علل ایجاد ماستیت

دلیل بیشتر عفونت‌های پستان، باکتری استافیلوکوکوس اورئوس است. دومین دلیل شایع عفونت، باکتری استرپتوکوکوس آگالاکتیه می‌باشد.
اگر یکی از مجرا‌های شیر در سینه مادر شیرده مسدود شود شیر برگشت پیدا می‌کند و همین می‌تواند دلیلی برای آغاز فرایند عفونت شود. انسداد مجرا باعث بروز حالت ایستایی در شیر می‎شود، که در آن شیر تولید شده در سینه در طول تغذیه بچه از آن خارج نمی‎شود و در همان جا باقی می‎ماند. باکتری‎ها به طور معمول در شیر تازه انسان رشد نمی‎کنند. با این حال، اگر مجرا‌های شیر دچار انسداد شده و شیر راکد شود، احتمال بروز عفونت افزایش پیدا می‎کند. این وضعیت در صورتی اتفاق می‌افتد که:
  • بچه به طور کامل به سینه مادر نچسبد.
  • بچه در مکیدن شیر دچار مشکل باشد.
  • شیردهی مداوم نباشد.
  • سینه‌ها بخاطر لباس تنگ و چسبان تحت فشار باشند.
  • اگر همواره برای گرفتن سینه، قرار دادنش در دهان نوزاد و نگه داشتنش بر یک نقطه از سینه فشار وارد شود. این نقطه بعد‌ها به یک مجرای مسدود تبدیل می‎شود.
  • اگرهر چیزی از جاری شدن شیر از نوک سینه جلوگیری کند. این امر معمولاً باعث ایستایی یا راکد شدن شیر می‎شود، و این وضعیت اغلب به انسداد مجرای شیر منجر می‎گردد.

ماستیت چیست؟ علل ایجاد ماستیت، علل تجمع شیر در سینه ، مسدود شدن مجرای شیر، نحوه صحیح شیردهی به نوزاد

به علاوه تغذیه با شیر مادر می‌تواند سبب ایجاد شقاق نوک پستان و دهانه مجرای شیر گردد و باکتری‌های دهان نوزاد بر روی نوک سینه ایجاد عفونت کنند. این باکتری‌ها به صورت طبیعی بر روی پوست وجود دارند، ولی در حالت عادی ایجاد عفونت نمی‌کنند، اما نفوذ آن‌ها به بافت پستان آسیب دیده می‌تواند به سرعت ایجاد درد و علائم عفونت نمایند.
ماستیت غیر شیردهی در زنان با ضعف سیستم ایمنی، به ویژه زنانی که جراحی پستان یا پرتودرمانی کرده‌اند و زنان مبتلا به دیابت رخ می‌دهد و در بعضی از موارد نادر، نشانه‌ای از سرطان التهابی پستان است.


۱۵ مورد از مشکلات شیردهی و راه حل آن‌ها


درمان ماستیت

درمان ماستیت با بهبود روش شیردهی آغاز می‌شود. مادر به هیچ عنوان نباید شیردهی را متوقف کند، چون همین کار باعث ایجاد آبسه و ورم می‌شود. مادران نباید نگران انتقال عفونت باکتریایی به نوزادشان باشند. مطالعات نشان داده که شیر موجود در سینه مبتلا به ماستیت سطح بالاتری از برخی اجزای ضدالتهابی را دارد که برای نوزاد مانند یک محافظ عمل می‌کند. همچنین مادر باید مقادیر زیادی مایعات بنوشد و به اندازه کافی استراحت کند.
 
ماستیت چیست؟ درمان ماستیت، ادامه دادن به شیردهی
درصورت وخیم بودن اوضاع می‌توان حتی از یک دستگاه شیردوش کمک گرفت. بهرحال شیر درون سینه مرتبا باید تخلیه شود و با نوشیدن مایعات و تغذیه کافی زمینه تولید شیر تازه ایجاد شود (برای همین بهتر است مادر خودش به نوزادش شیر بدهد). همین امر باعث می‌شود مجرا‌ها مجددا باز شوند، به کار بیفتند و ضدعفونی شوند. در صورتیکه مادر تب داشته باشد باید متناسب با شرایطش دارویی مصرف کند که در شیردهی منع نداشته باشد. مثلا استامینوفن برای مادران شیرده منع دارویی ندارد. در صورت التهاب شدید ممکن است پزشک آنتی‌بیوتیک (سفالکسین، آموکسی سیلین و دیکلوگزاسیلین از آنتی‌بیوتیک‌های رایج برای ماستیت هستند.) و مسکن ضد درد تجویز کند. البته برای تسکین درد می‌توان از کمپرس آب گرم هم استفاده کرد. کمپرس آب گرم علاوه بر تسکین درد باعث بهتر جاری شدن شیر از سینه می‌شود. فراموش نکنید که مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها خود باعث کم آب شدن بدن و کمتر تولید شدن شیر می‌شود پس در صورت مصرف آنتی‌بیوتیک باید میزان بیشتری مایعات مصرف کنید.
 
ماستیت چیست؟ درمان ماستیت، قرار دادن کمپرس گرم بر روی سینه ها، کمک به باز شدن مجاری شیر

پیشگیری از ماستیت

باید شیردهی مادر مداوم باشد مخصوصا وقتی سینه‌ها پر از شیر هستند. سینه‌ای که یک بار به ماستیت دچار شده همچنان مستعد ابتلا دوباره است پس باید مداوما تخلیه شود و اگر نوزاد سیر است از شیردوش استفاده شود تا جلوی تجمع شیر در سینه گرفته شود.
مادر باید از افراد با تجربه مانند پزشک و پرستار یا مادران با تجربه کمک بگیرد و ببیند نحوه شیردهی او به نوزادش صحیح است و آیا نوزاد سینه را به شکل صحیح می‌گیرد و بدن مادر در پوزیشن درستی قرار دارد؟ این امر می‌تواند در جلوگیری از آسیب به نوک سینه و شقاق سینه بسیار موثر باشد. چرا که در شیردهی به نوزاد، اگر نوزاد فقط نوک سینه را مک بزند به آن آسیب می‌زند. اما اگر نوک سینه با هاله اطرافش وارد دهان نوزاد شود این امر هم از آسیب جلوگیری می‌کند هم با تحریک غدد شیردهی اطراف سینه تولید شیر در مادر بیشتر می‌شود.
در طول تغذیه نباید بچه را از سینه جدا کرد، چون نوزاد با پافشاری بر مکیدن به سینه فشار می‌آورد. باید صبر کرد تا نوزاد خودش سینه را جدا کند.
از پوشیدن سینه بند تنگ و سفت در دوران شیردهی خودداری شود.
 
ماستیت چیست؟ ماساژ سینه ها برای جلوگیری از انسداد مجاری شیردهی و جلوگیری از ایجاد توده عفونی
هر دفعه که مادر شیرده استحمام می‌کند بهتر است سینه‌ها را زیر آب گرم ماساژ دهد. همچنین بررسی کند ببینید توده سفت یا متورمی در سینه وجود دارد یا خیر. گرم کردن سینه با کمپرس قبل از شیردهی تاثیر بسزایی در راحت جاری شدن شیر دارد. همچنین نوزاد می‌تواند با صرف انرژی کمتر شیر بیشتری بنوشد و دیرتر خسته شود.

سخن آخر بیا نی نی به مادرهای عزیز

تحمل درد ناشی از ماستیت سینه و نگهداری از یک نوزاد کوچک همزمان با هم کار سختی است، اما شما پس از گذراندن این سختی‌ها لحظات شیرینی با نوزادتان تجربه خواهید کرد. فکر کردن به این لحظات تحمل سختی را آسان می‌کند. پس حین درمان در شیر دادن به نوزادتان کوتاهی نکنید و به تجربه‌ای که کسب کردید ببالید. این تجربه قطعا به شما کمک خواهد کرد تا در آینده بدانید چطور با بدنتان رفتار کنید.

پنومونی در کودکان و نوزادان؛‌ علائم و مراقبت‌های پزشکی

پنومونی در کودکان و نوزادان
پنومونی که در ایران تحت عنوان ذات‌الریه شناخته می‌شود یکی از بیماری‌های سخت دوران کودکی است که بخاطر علائم ظریفی که در کودکان دارد می‌تواند باعث عوارض شدید و حتی مرگ شود. این مقاله به شما در شناخت علائم پنومونی در کودکان و نوزادانتان کمک می‌کند.

پنومونی در کودکان و نوزادان


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – 
به گفته سازمان جهانی بهداشت (WHO) هر ۲۰ ثانیه یک کودک جان خود را بر اثر پنومونی از دست می‌دهد و دلیل مرگ ۱۶٪ از کودکان زیر ۵ سال پنومونی است. ۹۹٪ مرگ و میر ناشی از پنومونی در کشور‌های کم درآمد یا با درآمد متوسط اتفاق می‌افتد و همین امر نشان‌دهنده اهمیت تشخیص به موقع علائم پنومونی در کودکان است.

ذات‌الریه یا پنومونی در کودکان 

برخلاف بزرگسالان کودکان مبتلا به پنومونی ممکن است علائمی مانند تب و سرفه را نشان ندهند و علائم عفونت درشان به سختی قابل تشخیص باشد. همچنین خطر ابتلا به عفونت در آن‌ها بسیار بیشتر است، چون سیستم ایمنی بدنشان هنوز کامل توسعه نیافته است.
طبق گفته سازمان جهانی بهداشت (WHO) سیستم ایمنی بدن کودکان سالم ممکن است بتواند به خوبی از عهده عفونت‌ها بربیاید. متقابلا ریسک بالایی برای کودکانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند در مقابله با این عفونت وجود دارد. کودکانی که بخاطر سوتغذیه یا نرسیدن مواد غذایی ضروری به بدنشان (این مورد مخصوصا در نوزادانی که از شیر مادر تغذیه نمی‌شوند دیده می‌شود.) دچار این ضعف در سیستم ایمنی‌شان هستند.

پنومونی در کودکان و نوزادان

بطور کل پنومونی در کودکان در هر سن علایم خاص خودش را دارد. اما برخی علائم هستند که به شما کمک می‌کنند تا اگر بیماری کودکتان چیزی بیش از یک سرماخوردگی است توجه بیشتری به سلامت او نشان دهید.
به گفته دکتر ماریه بوده (Marie Budev) متخصص ریه و جراحی‌های پیوند ریه در کلینیک کلولند (Cleveland) واقع در اوهایو، تفاوت سن باعث ایجاد تفاوت بزرگی در وضعیت سیستم ایمنی افراد شده و همین مساله باعث بروز علایم متفاوتی در بدن افراد می‌شود و ممکن است پنومونی گاهی با سرماخوردگی یا آنفولانزا اشتباه گرفته شود.
میشل بارون استادیار دانشگاه کلرادو نیز در تایید این گفته اعلام کرده است: جوان بودن یا سالم بودن به این معنی نیست که بتوانید به خوبی از عهده پنومونی بربیایید. اما عکس این قضیه یعنی ارتباط پیشرفت پنومونی با کهنسالی و بیماری کاملا صدق می‌کند.
وقتی که فردی صاحب یک سیستم ایمنی قوی با عکس العمل‌های شدید در مقابل عوامل بیماری زاست، همین واکنش سیستم ایمنی بدن می‌تواند باعث التهاب و ورم شدید شود و این واکنش به ارگان‌های حیاتی بدن صدمه بزند. به گفته دکتر بارون (Barron) سیستم ایمنی بدن شما اغلب اوقات می‌تواند این واکنش‌ها را کنترل کند. اما اگر نتواند کنترل کند بدن شما آسیب بسیاری متحمل خواهد شد.

پنومونی خفیف در کودکان

پنومونی در کودکان و نوزادان ، پنومونی خفیف در کودکان، واگیردار بودن پنومونی در مدرسه

نوعی از پنومونی در کودکان، ناشی از باکتری‌های خاصی از جمله Mycoplasma pneumoniae و Chlamydophila pneumoniae است، که حتی در کودکان ۲ تا۳ سال علائم خفیفی از خود نشان می‌دهد. این پنومونی بیشتر در سنین مدرسه رایج است. کودکان مبتلا به پنومونی خفیف ممکن است بدنشان آنقدر علائم حاد نشان ندهد که بخواهند در خانه بمانند و استراحت کنند، علایم این بیماری عبارتند از:
  • سرفه خشک
  • تب با درجه کم
  • سردرد
  • خستگی
باکتری مایکوپلاسما (Mycoplasma pneumonia) ایجاد کننده بین ۲ تا ۲۰٪ از پنومونی در بزرگسالان است که این رقم در میان کودکان ۶-۷ ساله بیشتر است. تخمین زده شده حدود ۲ میلیون عفونت با باکتری مایکوپلاسما هر ساله در ایالات متحده رخ می‌دهد و این شایع‌ترین علت پنومونی در این کودکان است.
دلیل اینکه بیشتر کودکان در سنین مدرسه به این عفونت باکتریایی دچار می‌شوند، اینست که این باکتری در اواخر تابستان و اوایل پاییز بهتر رشد می‌کند و از افراد بهم منتقل می‌شود. شیوع این باکتری خصوصا در تجمع‌های کودکان مانند مدرسه یا اردوگاه بیشتر است و کودکانی که به این بیماری مبتلا می‌شوند حتی ممکن است آن را به اعضای خانواده‌شان هم انتقال بدهند.
باکتری مایکوپلاسما می‌تواند باعث ایجاد علائمی مانند تب، خستگی، سردرد، گلودرد، بثورات پوستی، سرفه و عفونت گوش شود. خوشبختانه، عفونت‌های مایکوپلاسما پنومونیه به درمان آنتی بیوتیک پاسخ می‌دهند و به ندرت جدی هستند؛ و یک بار ابتلا به این عفونت سیستم ایمنی بدن را در برخورد بعدی با باکتری قوی‌تر می‌کند؛ هرچند ممکن است مجددا فرد مبتلا شود.

پنومونی متوسط در کودکان

پنومونی در کودکان و نوزادان، پنومونی متوسط در کودکان، پنومونی با منشا ویروسی، بررسی ریه‌ها توسط پزشک با گوشی پزشکی

اغلب پنومونی‌هایی که کودکان پیش دبستانی ۴ تا ۵.۵ ساله مبتلا می‌شوند منشا ویروسی دارند. علائم ابتلا به این پنومونی‌ در کودکان معمولا با علائم ابتلا به سایر ویروس‌ها یکسان است. علائمی مانند:
  • گلو درد
  • سرفه کردن
  • تب با درجه پایین
  • گرفتگی بینی
  • اسهال
  • از دست دادن اشتها
  • خستگی یا کمبود انرژی

پنومونی شدید در کودکان

پنومونی در کودکان و نوزادان، پنومونی شدید در کودکان، تب در پنومونی

ابتلا به پنومونی باکتریایی در میان کودکان و نوجوانانی که به مدرسه می‌روند بیشتر است. این نوع پنومونی‌ها بطور ناگهانی بخاطر سرما و ویروس سرماخوردگی ایجاد می‌شوند و علائم ظاهری زیر را دارند:
  • تب شدید
  • عرق کردن یا لرزیدن
  • قرمز شدن پوست
  • کبودی ناخن
  • خستگی
  • تنگی نفس یا تنفس دشوار

پنومونی در نوزادان

پنومونی در کودکان و نوزادان ، پنومونی در نوزادان، علائم نهان پنومونی در نوزادان

نوزادان ممکن است علائم مشخص پنومونی را نشان ندهند. همچنین دانستن اینکه یک نوزاد بیمار است کار سختی‌ست، چون نوزادان نمی‌توانند درمورد اوضاع خود مانند کودکان بزرگتر صحبت کنند. بهرحال علائم زیر می‌تواند از پنومونی نوزاد شما خبر دهد:
  • پژمرده و بی‌حال به نظر رسیدن نوزاد
  • گریه و زاری بیش از حد معمول
  • بی‌اشتهایی و تغذیه ضعیف
  • ناآرامی و تحریک‌پذیری
  • استفراغ

مراقبت‌های پزشکی برای کودکان مبتلا به پنومونی

پنومونی در کودکان و نوزادان ، مراقبت‌های پزشکی برای کودکان مبتلا به پنومونی، عکس‌برداری از ریه با اشعه ایکس برای بررسی احتمال تجمع مایعات در ریه

این کودکان در معرض ریسک بیشتری قرار دارند:
  • کودکانی که به تازگی در بیمارستان بستری شده اند.
  • کودکانی که آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنند.
  • کودکانی که آسم یا بیماری‌های مزمن دیگر دارند.
  • کودکانی که بخوبی واکسینه نشده‌اند.
  • کودکان مبتلا به سرخک، آبله مرغان، سیاه سرفه، هپاتیت ب. یا حساسیت فصلی در کودکان.
  • کودکانی که با واکسن Prevnar۱۳ یا (PCV۱۳) واکسینه نشده‌اند.
تنها راه اطمینان از اینکه کودک مبتلا به پنومونی است یا خیر، معاینه پزشک است. پزشک متخصص اطفال با گوشی طبی یا با استفاده از اشعه ایکس احتمال تجمع مایعات را در ریه کودک بررسی می‌کند.
 
پنومونی در کودکان و نوزادان ، مراقبت‌های پزشکی از کودکان مبتلا به پنومونی، معاینه کودک با گوشی پزشکی
با مورد توجه قرار دادن علائم اولیه پنومونی، والدین می‌توانند از رفتن کودکشان به بیمارستان پیشگیری کنند. با این حال پنومونی می‌تواند در کودکان، نوزادان و کسانیکه در معرض ریسک بیشتری هستند پیشرفتی سریع داشته باشد. ۲ نشانه کلیدی که نیاز کودک به مراقبت‌های پزشکی فوری را نشان می‌دهد، عبارتند از:
  • گرفتگی شدید بینی که در تنفس مشکل جدی ایجاد کند.
  • کمک گرفتن از ماهیچه‌های شکم برای تنفس
کودکان مبتلا به پنومونی به سرعت نفس می‌کشند و دکتر به شما نشان می‌دهد چگونه ماهیچه‌های شکمشان را برای نفس گرفتن به کار می‌گیرند. اگر فرزندتان سریع نفس می‌کشد یا به عبارتی نفس نفس می‌زند، بهترین اقدام بردن او به اورژانس است.
 
برگرفته از everydayhealth

تنبلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟
تنبلی چشم یکی از شایع‌ترین علت‌های ضعیفی چشم در کودکان است که ممکن است به دلایل انحراف چشم، اختلالات بینایی و وجود عوامل مسدود کننده در بینایی، ایجاد شود. در صورتی که قبل از ۷ تا ۹ سالگی تشخیص داده شود، درمان می‌شود و کودک می‌تواند دوباره سلامت بینایی خود را به دست بیاورد.

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟


بیا نی نی |
دسته مادر و کودک – 
احتمالاً در مورد تنبلی چشم در کودکان زیاد شنیده‌اید. این اتفاق زمانی می‌افتد که دید یکی از چشم‌های کودک، آنطور که باید، تکامل نیافته است. اگر درمان نشود، مغز کودک یاد می‌گیرد که تصاویری که از آن چشم به سمت مغز می‌آید را نادیده بگیرد و این می‌تواند به طور چشمگیری به بینایی چشم کودک آسیب برساند.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

  • علت تنبلی چشم
  • تشخیص تنبلی چشم
  • درمان تنبلی چشم

چه چیزی باعث تنبلی چشم می‌شود؟

این عارضه معمولاً زمانی شروع می‌شود که یک چشم تمرکز بیشتری نسبت به دیگری داشته باشد. گاهی اوقات یکی از چشم‌ها، دوربین یا آستیگماتیسم بوده و دیگری نرمال است. هنگامی که مغز کودک تصویر را از هر دو چشم دریافت می‌کند، ولی یکی تار و یکی واضح است، یاد می‌گیرد که تصویر تار را نادیده بگیرد. اگر این حالت یک ماه یا چند سال در یک کودک ادامه داشته باشد، بینایی چشم تار به بدترین حالت خود خواهد رسید.

گاهی اوقات چشمان کودک بر روی یک خط نیستند و انحراف دارند. انحراف چشم کودکان نیز می‌تواند به تنبلی چشم منجر شود. كودكانی كه نمی‌توانند چشم خود را بر روی یک تصویر متمركز كنند، اغلب آنها را دوتایی می‌بینند. اگر فرزند شما این حالت را داشته باشد، مغز او تصاویر را از چشم غیرقابل هماهنگ، دریافت نمی‌کند و این ناهماهنگی به تنبلی چشم منجر می‌شود.

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

گاهی یک چشم کودک به دلیل حضور یک مانع، نمی‌تواند به خوبی ببیند. این موانع می‌تواند به دلیل آب مروارید یا مقدار کمی خون یا مواد دیگر در پشت چشم باشد.

تنبلی چشم در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

همه کودکان باید قبل از سن مدرسه تست شوند. پزشک، کودک را با توجه به موارد زیر مورد بررسی قرار می‌دهد:

  • نور که به سمت چشم می‌آید، وارد چشم می‌شود و توسط مانعی مسدود نمی‌شود.
  • هر دو چشم‌ سالم هستند.
  • هر دو چشم مانند هم و در یک جهت حرکت می‌کند.

اگر مشکلی وجود داشته باشد، پرستار یا پزشک مدرسه ممکن است شما را برای بردن کودکتان نزد یک متخصص چشم راهنمایی کند. اگر خودتان نیز در مورد بینایی فرزندتان شک دارید، به یک پزشک متخصص چشم مراجعه کنید.

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

بعضی از متخصصان مراقبت از چشم می‌گویند چشمان بچه‌ها باید ۶ ماهگی، ۳ سالگی و سپس هر ساله در مدرسه معاینه شوند.

اگر تنبلی چشم در خانواده شما ارثی است، به احتمال زیاد کودک شما هم زمینه ابتلا به آن را دارد. به یاد داشته باشید، فقط می‌توانید با نگاه کردن به کودک متوجه این عارضه در او شوید و یا در صورت متوجه نشدن او را نزد چشم پزشک ببرید تا تشخیص دهد و درمان اولیه را انجام دهد.

تنبلی چشم چگونه درمان می شود؟

شایعترین روش درمان این است که مغز، مجبور به استفاده از چشم ضعیف شود. در ابتدا، دکتر هرگونه مشکل اساسی در چشم را، مانند نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم شناسایی می‌کند. اکثر کودکان مبتلا به تنبلی چشم برای کمک به تمرکز چشم به عینک نیاز دارند. اگر آب مروارید مانع رسیدن نور به چشم شود، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند.

پزشک بعد از تشخیص، روی چشم قوی‌تر را می‌پوشاند تا کودک فقط با چشم ضعیف تصاویر را ببیند. با این روش بینایی کودک بهتر خواهد شد، هرچند ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد. در طول دوران درمان کودک، به دقت دستورالعمل‌های پزشک را دنبال کنید و کودک را مرتباً برای ادامه برنامه معاینه چشم و درمان نزد پزشک ببرید.

پس از اینکه پزشک تشخیص داد، بینایی چشم ضعیف به حالت عادی بازگشته، دیگر روی چشم را نمی‌پوشاند. در طول این مدت ممکن است گاهی در بینایی کودک مشکل ایجاد شده و به خوبی نبیند که اگر چنین اتفاقی بیفتد، ممکن است پزشک مجبور شود دوباره چشم قوی را برای مدتی بپوشاند تا به نتیجه مطلوب برسد.

تنلی چشم در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

در برخی از موارد، پزشک ممکن است، قطره چشم آتروپین را تجویز کند. این قطره بینایی چشم قوی را تار می‌کند تا دیگر نیازی به پوشاندن چشم کودک نباشد.

اگر انحراف چشم در کودک مشاهده شود، پزشک ممکن است عمل جراحی عضلات چشم را پیشنهاد دهد، شما می‌توانید در مورد بهترین درمان برای فرزندتان با متخصص چشم صحبت کنید.

سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها …

با تشخیص زودهنگام و درمان سریع، اکثر کودکان سلامت بینایی خود را به دست می‌آورند. پس از حدود ۷-۹ سالگی، درمان تنبلی چشم بسیار سخت‌تر می‌شود، بنابراین اطمینان حاصل کنید که کودک شما قبل از آن معاینات چشم را انجام و ادامه دهد.

 در مورد درمان، اگر احساس می‌کنید چشم‌پزشک، روش سختی را پیشنهاد داده است، با پزشکان دیگر نیز مشورت کنید. اکثر بچه‌ها دوست ندارند روی یک چشمشان را بپوشاند. در این مورد می‌توانید درباره قطره چشم آتروپین از چشم‌پزشک سوال کنید.

برگرفته از: webmd