برچسب: ترسهای دوران بارداری

از لحظه‌ای که متوجه بارداری‌‎تان می‌شوید تا ماه‌های بعد که اولین تکان‌های فرزندتان را حس می‌کنید همه چیز تغییر می‌کند. آدم اول انگار در خواب و خیال است اما خیلی زود متوجه می‌شود موجودی که در شکم دارد واقعا زنده است و به محض اینکه به دنیا بیاید، نیازهایی دارد که مادر و پدرش وظیفه‌ برآورده کردنشان را برعهده می‌گیرند. از اینجا به بعد قضیه، ترس‌هایی برای والدین و به خصوص مادران جوان پیش می‌آید که اتفاقا بین خیلی‌ها مشترک است. ببینید شما کدام یک از این ترس‌ها را دارید و چطور می‌توانید از پسشان بربیایید.

ترس اول: نکند ازدواجم خراب شود
از تغییرات فیزیکی بعد از بارداری و زایمان گرفته، تا کم شدن زمان عاشقانه‌های دو نفره، همه چیز برای تهدید یک ازدواج کافی به نظر می‌رسد و همین مسئله وحشت بزرگ بسیاری از زنان است. مسئله‌ اول این است که در این مواقع به هیچ وجه نباید به انکار کردن رو بیاورید؛ مثلا به خودتان نگویید همه چیز مثل سابق است. تمام تغییرات را ببینید و با توجه به آن‌ها عمل کنید، درست مثل یک موج سوار.
بعد از به دنیا آمدن بچه، احتمال اینکه به دلیل کم‌خوابی و مراقبت از او،  شما و همسرتان دیگر همان زوج خوشحال سابق نباشید بالا می‌رود اما این مسئله موقتی است و بعد از گذشت یک سال، متوجه خواهید شد خیلی بیشتر از گذشته قوی شده‌اید و عشقتان هم نیروی بیشتری گرفته است. طی این زمان به همدیگر فرصت بدهید تا زمانی برای تنهایی‌هایتان داشته باشید و حتما هرازگاهی، مثلا هر هفته یک شب، طوری برنامه‌ریزی کنید که تنها بمانید و بتوانید حداقل یک شام عاشقانه کنار هم داشته باشید.

ترس دوم: نکند بچه‌ام را دوست نداشته باشم
خیلی از پدر و مادرها به محض اینکه بچه به دنیا می‌آید عاشقش می‌شوند. بعضی از مادرها بعد از چند بار بغل کردن و شیر دادن نسبت به فرزندشان احساس پیدا می‌کنند اما در این میان مادرانی هم هستند که برای پیوند برقرار کردن با فرزندشان دچار مشکل می‌شوند. این مادران معمولا دوران بارداری سختی را تجربه کرده‎‌اند و یا دچار افسردگی پس از زایمان شده‌اند.
خبر خوب برای آن‌ها این است که تنها نیستند و حدود 70 تا 80 درصد زنان دیگر هم افسردگی بعد از زایمان را تجربه می‌کنند و گمان می‌کنند این حالت در آن‌ها ماندگار است در حالی‌که با کمی مراقبت زودگذر خواهد بود. بعد از زایمان از لحاظ تغذیه به خودتان برسید، سعی کنید از اطرافیان‌تان کمک بگیرید و حتما ساعت‌هایی را خوب بخوابید و در ارتباط‌‌تان را با دنیای واقعی بیرون قطع نکنید. به دوستانتان زنگ بزنید، از آن‌ها بخواهید به شما سر بزنند و خلاصه یک حلقه‌ حمایتی برای خودتان درست کنید تا کم‌کم روحیه‌تان به وضعیت عادی برگردد. اگر متوجه شدید اوضاع درست نشده است، دست دست نکنید و حتما با یک متخصص مشورت کنید.

ترس سوم: اگر نتوانم به او شیر دهم!
بعضی از مادران، به خصوص آن‌هایی که حلقه‌های حمایتی مناسبی ندارند از دیدن نوزادی که به دنیا آمده اما بروشوری ندارد که توضیحات لازم را به آن‌ها بدهد، وحشت می‌کنند. یکی از بزرگترین دغدغه‌های آن‌ها این است که چطور به بچه‌ام شیر بدهم؟ اگر شیر کافی برای سیر کردنش نداشته باشم چه؟ اگر شیر داشته باشم اما او سیر نشود چه کار کنم؟ اگر این‌ فکرها به ذهن شما هم می‌رسد به جای استرس گرفتن فوری دست به کار شوید، با پزشک اطفال حرف بزنید، کتاب بخوانید و از دوستانی که قبلا تجربه‌ شما را از سر گذرانده‌اند، کمک بگیرید.
بدانید که برای بعضی از مادرها، مدتی طول می‌کشد تا شیر به سینه‌هایشان بیاید و بتوانند به فرزندشان غذا بدهند. این مسئله طبیعی است و نباید باعث نگرانی شود. استفاده از پزشک، حلقه‌ حمایتی و مطالعه کمکتان می‌کند بی‌خودی دلشوره نگیرید و به فکر اعصاب محترمتان باشید.

ترس چهارم: اگر نتوانم بغلش کنم
یکی دیگر از ترس‌های رایج بین پدر و مادرها این است که موقع بغل کردن بچه، به او آسیب برسانند. این مسئله هم خیلی طبیعی است به خصوص که بچه‌ها تا چهار ماهگی نمی‌توانند گردنشان را کنترل کنند و ناحیه‌ سر و گردنشان نیاز به مراقبت بیشتری دارد. اگر شما هم از آسیب زدن به سر و گردن فرزندتان وحشت دارید، برای یاد گرفتن نحوه‌ در آغوش گرفتنش از یک پرستار راهنمایی بگیرید و هربار که خواستید او را بغل کنید با دست، حمایت مناسبی از سر و گردن به عمل بیاورید.

ترس پنجم: اگر به او آسیب بزنم
از اینکه بچه از دست‌تان بیفتد می‌ترسید؟ نگرانید به او زیادی دارو داده باشید؟ این‌ها فقط ترس‌های شما نیستند، مادران زیادی این وضعیت را تجربه می‌کنند. در چنین شرایطی نگذارید شک، مثل خوره به جانتان بیفتد. زمانی که از کاری مطمئن نیستید می‌توانید از پزشکتان کمک بگیرید. باور کنید پزشکتان بارها و بارها این ترس‌ها را شنیده و می‌تواند به خوبی راهنمایی‌تان کند. 

وقتی باردارید مردم مدام بهتان می‌گویند تا می‌توانی بخواب. دلیلش این است که نمی‌دانند هیچ‌کس نمی‌تواند در دوران بارداری بخوابد. البته به‌جز سه ماه اول؛ آن دوران تنها کاری که می توانید بکنید خوابیدن است. اما به محض تمام شدن سیزده هفته ابتدایی باید انتظار داشته باشید تا به‌دنیا آمدن بچه‌تان مدام بیدار باشید. عوامل زیادی باعث نخوابیدن می‌شوند. اگر نشانه‌های جسمی بارداری بیدار نگه‌تان ندارد، ذهن‌تان در این دوران این‌قدر درگیری دارد که خوابیدن را محال کند.

عوامل کم‌خوابی زنان باردار

1. دستشویی رفتن

حتی اگر در طول روز هیچ نرمشی نکنید احتمالا با بارها رفت و برگشت به دستشویی سهم نرمش روزانه را جبران می‌کنید. احتمالا در طول شب هم حدود پانزده بار احتیاج به دستشویی رفتن دارید و این برای یک خواب ناراحت دلیل کافی‌ای به نظر می‌رسد.
هر بار که از دستشویی برمی‌گردید مدل دیگری دراز می‌کشید و همین مثانه‌تان را تشویق می‌کند تا احساس چند قطره کوچک ادرار داشته باشید و دوباره بلند شوید و دستشویی بروید.

2. آکروباتیک

همین که احساس کنید بچه‌تان حرکت کرده دیگر نمی‌خوابید. این لگدها وقت خواب بیشتر می‌شوند و اجازه نمی‌دهند به چیز دیگر توجه کنید. البته احساس شیرین بزرگ‌ شدن و حرکت بچه‌تان در وجودتان این بیدار شدن شبانه را زود از یادتان می‌برد.

3. لیست کارهای شخصی‌تان

بارداری برنامه‌های زیادی دارد. احتمالا لیست بلند بالایی از خریدها دارید تا برای فرزندتان انجام دهید. به‌علاوه‌ی کارهای زیادی که باید در خانه انجام بدهید و کارهایی که قبل از شروع مرخصی‌تان باید در محل کارتان سروسامان بدهید.
فقط خواندن لیست کارها خسته‌کننده است چه برسد به تیک‌ زدن تک‌تک‌شان. احتمالا شب‌ها به خودتان می‌آیید و متوجه می‌شوید دارید راجع به لیست کارهایتان فکر می‌کنید. سعی کنید برنامه‌ریزی واقع بینانه‌ای داشته باشید و از سپردن کارها به خانواده و دوست نزدیک‌تان نترسید.

4. تولد بچه

اگر راجع به داستان‌های ترسناکی که دوستا‌نتان راجع به به‌دنیا آوردن بچه‌هایشان تعریف کرده‌اند فکر می‌کنید احتمالا کار سختی برای رهایی از این فکر و خیال‌ها‌ی شبانه داشته باشید.
استرس و اضطراب معمولا خواب افراد را کم می‌کند اما وقتی باردارید باید سعی ‌کنید با وجود تمام این استرس‌ها بخوابید.

5.اگر نتوانم شیر بدهم چه؟

اگر تصمیم دارید از شیر خودتان به بچه بدهید احتمالش هست که شب و نصف شب به این فکر کنید که اگر نتوانستید چه؟ این نگرانی قابل‌درکی است اما واقعیت این است که فقط درصد کمی از زن‌ها از نظر فیزیکی قادر به شیر دادن به بچه‌شان نیستند.
می‌توانید شانس موفقیت‌تان را با مطالعه راجع به شیردهی بیشتر کنید. می‌توانید دنبال کمک بگردید و شیردهی موفقی داشته باشید خصوصا چند هفته‌ اول که سخت‌ترین دوران شیردهی است.

6. اگر برای مادر شدن مناسب نباشم چه؟

با خودتان می‌گویید خودخواهید، عاشق خوابیدنید و یکی دیگر از گیاهان خانه را این هفته نابود کرده‌اید. چطور می‌توانید وظیفه‌ مادری را انجام دهید؟ قضاوت کردن سرسختانه خود کار راحتی است خصوصا سه‌صبح و بدون لحظه‌ای خواب. نگران نباشید، شما مادر فوق‌العاده‌ای می‌شوید. همین که ساعت سه صبح نگران این مسئله هستید خودش گواه خوب بودن شما است.

7. اگر از مادر شدن لذت نبرم چه؟

شما می‌توانید تا ابد بیدار بمانید و به تمام المان‌های عدم جذابیت مادر شدن فکرکنید. هیچ‌کس دلش نمی‌خواهد پوشک کثیف بچه عوض کند یا هر ساعت با صدای فریاد یک بچه صورت‌سرخ که شیر می‌خواهد بیدار شود. اما این همه‌‌ داستان نیست. شما می‌توانید روی مبل لم بدهید و بچه‌تان روی سینه‌تان آرام خوابیده باشد. می‌توانید بچه‌تان را به خنده بیندازید و چیزهای جدید به او یاد بدهید.

8. اگر اتفاق بدی بیفتد چه؟

شما برای بدخلقی در دوران بارداری بخشیده می‌شوید. در هر حال شما دارید یک چیز زیبایِ مهم را حمل می‌کنید. ممکن است به خودتان بیایید و نصف شب به اتفاقات بدی فکر کنید که ممکن است بیفتد. سعی کنید این فکرها را از خودتان دور کنید. مثبت فکر کنید، فکرهای منفی را پس بزنید و استرس کم‌تری به‌خودتان وارد کنید.

9. اگر بچه‌ام دوستم نداشته باشد یا با من جور نشود چه؟

احتمالا این یکی از ترس‌های پنهان اکثر زنان باردار است. اگر بچه‌تان دوست‌تان نداشته باشد چه؟ اگر فکر کند شما مادر افتضاحی هستید و همیشه دنبال مادر دیگری باشد چه؟ اگر فکر کند که شما خسته‌کننده‌ یا سخت‌گیرید چه؟ نکته‌ مهمی که نباید فراموش‌تان بشود این‌ است که فرزند شما هیچ‌وقت مادر دیگری نداشته. اصلا نمی‌داند کاری که شما می‌کنید خوب است یا بد. حتی اگر غرغرو و بی‌حوصله باشد باز شما را دوست دارد.

10. خواب‌های مزخرف

یکی از عجیب‌ترین چیزها در دوران بارداری خواب‌های زنان باردار است. کافی است چند ساعتی بخوابید و عجیب‌ترین تصاویری که ممکن است را در خواب ببینید که اکثرا مربوط می‌شود به جا گذاشتن بچه‌تان جایی. نگران نباشید این‌ها فقط خواب‌های مزخرف دوران بارداری است و فقط چند ساعتی ذهن‌تان را مشغول می‌کند.