مهمترین فواید و مضرات بازی‌ های کامپیوتری برای کودکان

فواید و مضرات بازی¬های کامپیوتری برای کودکان
از فواید بازی های کامپیوتری برای کودکان می‌توان به بهبود مهارت‌های اجتماعی اشاره کرد. از طرف دیگر، اعتیاد ذهنی یکی از مهمترین مضرات بازی های کامپیوتری برای کودکان محسوب می‌شود.

فواید و مضرات بازی¬های کامپیوتری برای کودکان
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – امروزه بازی‌های کامپیوتری و ویدیویی بزرگ‌ترین وسیله اعتیاد آور در میان کودکان هستند. اما این بازی‌ها مهارت‌های تصمیم گیری، مهارت‌های اجتماعی و اعتماد به نفس کودکان در جهان واقعی را بهبود و توسعه می‌بخشند. در واقع امروزه بازی‌های کامپیوتری بخشی از زندگی ما هستند.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست موضوعی زیر به موضوع دلخواه خود برسید.

  • فواید بازی های کامپیوتری
  • مضرات بازی های کامپیوتری

صنعت بازی‌های کامپیوتری یکی از بزرگ‌ترین صنعت‌ها در سطح جهانی است و کماکان به رشد خود نیز ادامه می‌دهد. اما والدین و معلمان نسبت به تأثیرات منفی این بازی‌ها بر کودکان ابراز نگرانی می‌کنند. چون جهان بازی‌ها همواره در حال تغییر است و کودکان را به سوی رفتار‌های خشونت آمیز و اعتیاد آور سوق می‌دهند.

امروزه کامپیوتر‌ها به بخشی اصلی از زندگی ما تبدیل شده اند و محبوب‌ترین برنامه‌های کامپیوتری نزد کودکان، بازی‌های کامپیوتری هستند. پس در اینجا فواید و مضرات بازی‌های کامپیوتری برای کودکان را مورد بحث و بررسی قرار می‌دهیم.

فواید بازی‌ های کامپیوتری

فواید و مضرات بازی‌های کامپیوتری برای کودکان فراوان هستند. در این قسمت به تعدادی از فواید این بازی‌ها اشاره می‌کنیم.

۱. کاهش ناراحتی ذهنی در حین بیماری

بازی‌های کامپیوتری به کودکان بیمار کمک می‌کنند تا ذهن خود را از درد و ناراحتی ناشی از بیماری دور کنند. بسیاری از بیمارستان‌ها کودکان و حتی دیگر افراد بیمار را تشویق می‌کنند تا خود را با بازی‌های کامپیوتری سرگرم نمایند.

۲. بهبود مهارت‌های اجتماعی

بازی‌های کامپیوتری می‌توانند برای کودکانی که از اختلال کمبود توجه رنج می‌برند، مفید واقع شوند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که کودکان می‌توانند مهارت‌های اجتماعی را از طریق بازی‌های کامپیوتری بیاموزند. این بازی‌ها همکاری میان دست و چشم را بهبود بخشیده و به کودک کمک می‌کنند تا مهارت‌های متنوعی را بیاموزد.

فواید و مضرات بازی¬های کامپیوتری برای کودکان

۳. شکلی از فیزیوتراپی

یکی از جالب‌ترین فواید بازی های کامپیوتری استفاده از آن به عنوان شکلی از فیزیوتراپی است. دپارتمان‌های پزشکی از این بازی‌های به عنوان شکلی از فیزیوتراپی استفاده می‌کنند. بازی‌های کامپیوتری به کودکانی که  آسیب‌های فیزیکی را پشت سر گذاشته اند، اجازه می‌دهد تا مهارت‌ها و هماهنگی‌های حرکتی را کسب کنند.

۴. آموزش تصمیم گیری

این بازی‌ها فرد را وادار به درگیر شدن در فرآیند تصمیم گیری می‌کنند. در این بازی‌ها تیم‌های مختلفی ساخته شده و مهارت‌های اجتماعی نیز تقویت می‌شوند. آن‌ها به عنوان ارتقا دهنده خلاقیت و تحریک ذوق گرافیکی، طراحی و تکنولوژی شناخته می‌شوند.

۵. حل بهتر مسئله

در میان فواید بازی‌ های کامپیوتری برای کودکان باید آموزش حل مسئله و انگیزه و شناخت مهارت‌ها را نیز به عنوان یکی از فواید این بازی‌ها مد نظر قرار داد. اغلب بازی ها، با ایجاد چالش‌های مرحله ای، کودک را به مبارزه و دستیابی به مراحل بالاتر تشویق می‌کنند. بسیاری از تیرانداز‌های سریع توانایی کودک را در تطابق دقیق و سریع حرکات مبهم دست‌ها و تصاویر دیده شده بهبود می‌بخشند.

۶. افزایش تمرکز

بسیاری از بازی‌های کامپیوتری آرامش بخش هستند. قدرت تمرکز و حضور ذهن کودک از طریق این بازی‌های رشد می‌کند. انجام دادن بازی‌های کامپیوتری بسیار سرگرم کننده است و استرس و اضطراب را از کودک دور می‌کند.

فواید و مضرات بازی¬های کامپیوتری برای کودکان

۷. افزایش دانش در فرآیند آموزش

از دیگر فواید این بازی‌ها باید به وجود انواع مختلف بازی‌های کامپیوتری آموزشی اشاره کنیم. این بازی‌ها می‌توانند دانش کودک را در بسیاری از حوزه‌های آموزشی افزایش دهند.

۸. تقویت تخیل

محیط‌های بازی‌های کامپیوتری تأثیر فراوانی در تقویت تخیل کودک دارند. این بازی‌ها با نمایش محیط‌های جذاب تخیلی باعث تقویت این حس در میان کودکان می‌شوند. ذهن کودک تبدیل به ذهنی ورزشی شده و تمریناتی برای چگونگی رویارویی با مشکلات آینده زندگی انجام می‌دهد.

۹. تقویت خلاقیت 

در میان فواید بازی‌ های کامپیوتری برای کودکان می‌توانیم از تقویت خلاقیت و انعطاف پذیری به عنوان یک فایده بسیار مثبت یاد کنیم. در ساخت هر یک از این بازی‌ها  خلاقیت بسیاری به خرج داده شده و بازی کردن با آن‌ها تأثیرات مثبتی بر کودک به جای می‌گذارد.
 

مضرات بازی‌ های کامپیوتری

ما در قسمت قبل به فواید بازی‌های کامپیوتری اشاره کردیم. در این بخش قصد داریم تعدادی از مضرات این بازی‌ها را برشماریم. پس به موارد زیر توجه کافی را داشته باشید.

۱. القای خواص ربات گونه به کودک

مضرات بازی‌ های کامپیوتری برای کودکان گوناگون هستند. یکی از ضرر‌های این بازی‌ها القای خواص ربات گونه به کودک است. ربات‌های نرم افزاری بازی‌ها حرکات انسانی را تنها شبیه سازی می‌کنند. احتمال اینکه کودک حرکات ربات گونه را بیاموزد بالاست.

۲. هدر دادن زمان

فواید و مضرات بازی¬های کامپیوتری برای کودکان
کودکان از انجام بازی‌های کامپیوتری لذت می‌برند. اما وقتی که کودک سرگرم انجام آن‌ها می‌شود، متوجه گذر زمان نیست. به همین دلیل زمان زیادی را در حین بازی کردن از دست می‌دهد.

۳. خطر برای سلامت کودک

نشستن در یک مکان و انجام دادن مداوم بازی‌های کامپیوتری، برای چشم و سایر اعضای بدن نیز خوب نیست. اشعه‌های صفحات کامپیوتری به سلامت کودک ضرر می‌زنند. عارضه‌هایی از قبیل: خستگی چشم، کمر درد و سردرد نیز می‌توانید در نتیجه نشستن بلند مدت در یک مکان به سراغ کودک بیایند.

۴. اعتیاد ذهنی

در فرآیند برشمردن مضرات بازی‌ های کامپیوتری برای کودکان باید به احتمال اعتیاد کودک به بازی‌های کامپیوتری اشاره کرد. احتمال اینکه بازی‌های کامپیوتری مانع حضور  کودک در میان همسالان خود و بازی و تعامل با آن‌ها شود، وجود دارد.

فواید و مضرات بازی¬های کامپیوتری برای کودکان

۵. افت تحصیلی کودک

یکی از وظایف اصلی کودکان در دوران ما تحصیل است. اما کودکان معمولاً زمان زیادی به انجام دادن بازی‌های غیر مرتبط اختصاص می‌دهند. همین امر، به خصوص در دوران امتحانات، می‌تواند باعث افت تحصیلی کودک شود.

۶. تغییر رفتار کودک

در میان مضرات بازی‌ های کامپیوتری برای کودکان باید تأثیر گذاری منفی بازی‌ها بر رفتار کودک را یکی از مضرات دانست. کودک رفتار‌های هجومی و خشن را فرا می‌گیرد و نسبت به مرگ بی احساس خواهد شد. امروزه تعداد بازی‌های خشن در بازار بیش از بازی‌های آموزشی است. این بازی‌ها احساس قدرت کاذب و ناخوشایندی را به کودک القا می‌کنند.

سخن آخر

بازی‌های کامپیوتری ضمن فواید قابل توجهی که برای کودکان دارند، ضرر‌های بسیار جدی را نیز در پی دارند. ضرر‌های این بازی‌ها، به ویژه در صورت ابتلای کودک به اعتیاد به بازی‌های کامپیوتری، می‌توانند حتی جبران ناپذیر نیز باشند. پس والدین باید مراقب کودکان خود بوده و زمان و نوع بازی‌های کامپیوتری را برای کودک تعیین کنند. در صورت عدم توجه به این موارد نه فقط فواید این بازی‌ها کاهش می‌یابد، بلکه کودک دچار رفتار‌های رباط گونه و خشن، بی احساسی و بی تفاوتی نسبت به افراد و مسائل پیرامون خود خواهد شد. این در حالی است که بسیاری از بیماری‌ها در کمین افراد با تحرک کم هستند.



به نظر شما بازی‌های کامپیوتری چه فواید و مضراتی به همراه دارد؟ نظرات خود را در انتهای این صفحه در قسمت “ارسال نظر” با ما و سایر مخاطبان بیا نی نی به اشتراک بگذارید.

۱۰ مورد از عواقب تنبیه بدنی در کودکان و ۵ راه حل جایگزین برای آن

10 مورد از عواقب تنبیه بدنی در کودکان و 5 راه حل جایگزین آن
کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس از عواقب تنبیه بدنی در کودکان است. همچنین کودکانی که کتک می‌خورند، تمایل بیشتری به آسیب زدن به دیگران دارند.

10 مورد از عواقب تنبیه بدنی در کودکان و 5 راه حل جایگزین آن

بیا نی نی |
دسته مادر و کودک –
تربیت فرزند یکی از سخت‌ترین کار‌هایی است که بر عهده پدر و مادر‌هاست. همگام با رشد کودکان نیاز به تربیت و کنترل آن‌ها بیشتر شده و صبر و شکیبایی بیشتری می‌طلبد. چالش‌ها با کودک بیشتر و بیشتر می‌شود، تا جایی که برخی از پدر و مادر‌ها از تربیت فرزند خود دلسرد می‌شوند و با استفاده از تنبیه بدنی سعی می‌کنند، کنترل او را در دست بگیرند. آگاهی از عواقب تنبیه بدنی در کودکان موجب می‌شود تا پدر و مادر‌ها قبل از برخورد فیزیکی با کودک، به تاثیرات روحی و روانی آن بیشتر بیندیشند. همیشه راه بهتری برای تربیت کودک وجود دارد.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست موضوعی زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • دلایل تنبیه بدنی کودکان توسط والدین
  • عواقب تنبیه بدنی در کودکان
  • روش‌های جایگزین تنبیه بدنی در کودکان
  • سخن آخر

دلایل تنبیه بدنی کودکان توسط والدین

اما چرا والدین کودکان خود را تنبیه بدنی می‌کنند؟ در بیشتر موارد، پدر و مادر از روی ناچاری مجبور به تنبیه بدنی کودک می‌شوند. آن‌ها ممکن است تمام روش‌های دیگری که آموخته اند را اجرا کنند و ناکام شوند و تنها راه باقیمانده برایشان استفاده از زور و تنبیه بدنی باشد. اما پس از مدتی، تنبیه بدنی (مانند زدن به پشت کودک) به شکل یک اتفاق عادی و هر روزه در می‌آید که عواقب ناگواری در پی دارد. از آنجایی که تنبیه بدنی ساده‌ترین روش در برخورد با اشتباه‌های کودک است، این دور باطل همچنان ادامه می‌یابد. برخی از پدر و مادر‌ها نیز ممکن است از روی خشم و یا ترس به کتک زدن کودکانشان رو بیاورند و این به واکنش طبیعی آن‌ها در مقابل خطا‌های کودک تبدیل شود.

عواقب تنبیه بدنی در کودکان

بگذارید نگاهی عمیق‌تر به عواقب تنبیه بدنی در کودکان بیاندازیم:

۱. الگوی کتک زدن در ذهن کودک ایجاد می‌شود

کودکان از رفتار پدر و مادر خود، چگونه زندگی کردن را می‌آموزند. تنبیه بدنی کودک و روا داشتن رفتار خشونت آمیز نسبت به او، این باور ذهنی را در کودک ایجاد می‌کند که کتک زدن رفتاری قابل پذیرش است و او نیز می‌تواند به دیگران صدمه بزند. به یاد داشته باشید، هنگامی که بر روی کودک خود دست بلند می‌کنید، این مجوز را به او می‌دهید که دیگران را مورد ضرب و شتم قرار دهد.

۲. بر روی شخصیت کودک تاثیر منفی می‌گذارد

عواقب تنبیه بدنی در کودکان بیش از آنکه فیزیکی باشد، عاطفی است. کودک در حال رشد، مشغول ساختن تصویری از شخصیت خویشتن است. هنگامی که شما به دلیل انجام کار اشتباهی کودک خود را کتک می‌زنید، این تصویر فرو می‌پاشد و کودک دیگر برای خود احترامی قائل نخواهد بود. در او این باور شکل می‌گیرد که کودک بدی است و مانند یک زخم دردناک برای مدت طولانی آن را با خود حمل می‌کند.

۳. احترام والدین را کاهش می‌دهد

تنبیه کردن کودک باعث می‌شود که فرزندتان از شما بترسد و با بزرگتر شدن از شما فاصله بیشتری بگیرد و کمتر احترام شما را رعایت کند. از سویی دیگر شما نیز ممکن است برای لحظه‌ای احساس رضایت کنید، اما مطمئنا در بلندمدت احساس بدی خواهید داشت.


بیشتر بدانید: ۱۰ روش برای تقویت رابطه والدین و کودک


۴. برای مدت طولانی در خاطر کودکان می‌ماند

به گفته پژوهشگران در دانشگاه میسوری، تنبیه در دوران کودکی، تاثیر منفی بر خلق و خوی آنان می‌گذارد. این پژوهش تأیید می‌کند کودکانی که بیشتر کتک خورده اند، چالش‌های بیشتری با پدر و مادر خود داشته اند. همچنین مشخص شد که این شیوه تنبیه بر سلامت روان کودک تاثیر می‌گذارد و بروز مشکلات روان شناختی متعدد از عواقب تنبیه بدنی در کودکان خواهد بود.

۵. کتک زدن کارکرد خود را از دست می‌دهد

از کتک زدن کودک، هیچ نتیجه خوبی حاصل نمی‌شود. تنها ممکن است احساس ترس را در آن‌ها نهادینه کند. تنبیه بدنی کودک هیچ گونه فایده‌ای در رشد جسمی و روانی کودک ندارد.

۱۵ روش کاربردی در برخورد با کودک نق نقو

۱۵ روش کاربردی در برخورد با کودک نق نقو
برخورد با کودک نق نقو برای پدر و مادر‌ها چالش برانگیز و خسته کننده است. بیان احساسات کودک و همدلی کردن می‌تواند به کاهش بهانه جویی‌های او کمک کند.

۱۵ روش کاربردی در برخورد با کودک نق نقو
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – “این خیلی داغ است.” “من نمی‌خواهم به خانه مادر بزرگ بروم.” “این نخود‌ها چندش آورند.” و … گوش دادن به شکایات مداوم کودک ممکن است صبر شما را لبریز کند. اما بدانید که شما تنها نیستید، برخورد با کودک نق نقو نیاز به تحمل بالایی دارد!
شکایت و نق زدن مداوم برای کودک هم خوب نیست. اگر او عادت کند که همیشه بر روی نقاط منفی تمرکز کند، در معرض مشکلات روانی مانند افسردگی و اضطراب قرار می‌گیرد.
همچنین احتمال دارد که در جامعه با مشکلات بیشتری مواجه شود. برای نمونه؛ گروه همسالانش نمی‌خواهند با بچه‌ای که دائما شکایت می‌کند و نق می‌زند رفاقت کنند.
اگر فرزندتان درباره همه چیز شکایت می‌کند یا به طور منظم نق می‌زند، به او کمک کنید تا دید مثبتی پیدا کند. اگر دید منفی و عادت‌های ناسالم اجتماعی را در کودکی رفع نکنید، ممکن است در بزرگسالی به فردی تبدیل شود که دائما شکایت می‌کند.


 چنانچه مطالعه قسمتی خاص مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده به موضوع دلخواه خود برسید:

  • برخورد با کودک نق نقو
  • برخورد با کودک نق نقوی نوپا
  • روش‌های پیشگیری از نق نق کردن نوپایان
  • سخن آخر

برخورد با کودک نق نقو

در اینجا چند روش برای برخورد با کودک نق نقو به شما پیشنهاد می‌دهیم:

۱. احساسات کودک را به رسمیت بشناسید

اگر چه ممکن است وسوسه شوید تا مانند پدر و مادر خود به کودک گریان بگویید: گریه نکن! یا الان چیزی بهت میدم تا گریه ات قطع شه! “، اما کوچک شمردن احساسات کودک، مشکل شما را حل نمی‌کند. در عوض، به طور خلاصه ناراحتی کودک را تایید کنید و از آن گذر کنید. برای نمونه بگویید: “من می‌دانم که تو الان خسته و ناراحتی، زیرا ما مدت زمان زیادی در ماشین بوده ایم، اما هنوز یک ساعت دیگر از راه باقی مانده”.
گاهی اوقات کودکان به این دلیل نق می‌زنند که می‌خواهند شما را در جریان احساسات ناخوشایند یا ناراحتی‌های جسمی خود قرار دهند. در این موارد تأیید کردن ناراحتی کودک، می‌تواند نقطه پایانی بر نق زدن‌های او باشد. کمی همدردی نشان دهید و به او بگویید که مواجهه با ناراحتی بخش جدایی ناپذیری از زندگی است.
اگر رفتار فرزند شما نیازمند مداخله بیشتری است، رفتار را تغییر دهید، نه احساسات. چیزی شبیه به این بگویید: ” به نظر می‌رسه که خیلی ناراحتی که اسباب بازی رو پرتاب کردی. من می‌فهمم که الان خسته و ناراحتی، اما دلیل نمیشه که اسباب بازی رو پرت کنی”.
اگر کودک بیشتر اعتراض کرد یا شروع به نق زدن کرد، آن را نادیده بگیرید. برای او روشن کنید که شما به تلاش‌های او جهت جلب توجه منفی، اعتنا نمی‌کنید.

بیشتر بدانید: 


 برخورد با کودک نق نقو

۲. کودک را به حل مسئله تشویق کنید

اگر کودک درباره مساله‌ای به شما شکایت می‌کند، او را تشویق به حل آن مشکل کنید. اگر او هنگامی که در خارج از خانه مشغول بازی است، می‌گوید، “من خیلی گرممه”، بپرسید “فکر می‌کنی که باید چی کار کنی تا حالت بهتر شه؟ “
اگر او نیاز به پیشنهاد‌هایی برای فکر کردن داشت، به او یادآوری کنید که می‌تواند در سایه بنشیند یا درخواست یک نوشیدنی خنک از شما داشته باشد.
آموزش مهارت حل مسئله برای فرزندتان روشن می‌کند که آمدن نزد شما و نق زدن موجب حل مساله نمی‌شود. اما می‌توانید در حل مشکل به او کمک کنید یا او به تنهایی قادر به انجام این کار است.
وقتی کودکان مهارت حل مسئله داشته باشند، میزان نق زدن و شکایت کردن در آن‌ها کاهش می‌یابد. به جای آن، اقداماتی انجام می‌دهند که شرایط را بهبود بخشند.
مراقب باشید، هنگامی که کودک درمانده شده یا شرایط سختی را می‌گذراند، به کمک او بروید. اگر در مواجهه کودک با هر مشکلی شما به کمک او بروید، او نیازی به تقویت مهارت‌های خود نمی‌بیند و با گذر زمان، هنگامی که دیگر دوستان او مشغول حل مشکلاتشان می‌شوند، او منتظر می‌ماند تا کسی به کمکش آید!
 

۳. نیمه پر لیوان را به او نشان دهید

اگر کودک همواره و در هر موقعیتی تنها نکات منفی را می‌بیند، بهتر است شما نیز نکات مثبت را بیان کنید. این روش می‌تواند به کودک شما کمک کند تا یک دیدگاه متعادل‌تر نسبت به جهان بدست آورد.
اگر او می‌گوید: “من متنفرم از اینکه مجبوریم به دلیل بارندگی، پارک را ترک کنیم”. شما می‌توانید بگویید: ” درک می‌کنم که از رفتن از پارک ناراحتی، ولی بجاش ما امروز قبل از آمدن باران در پارک حسابی بازی کردیم. “
 

۴. به او در آگاهی یافتن از گزینه هایش کمک کنید

اجازه ندهید فرزند شما احساس قربانی بودن و گیر افتادن در شرایط سخت کند. اگر او همواره فکر کند که قربانی شرایط بد و آدم‌های بدجنس است، هرگز برای بهبود اوضاع تلاشی نخواهد کرد.
به او کمک کنید تا بر چیز‌هایی که می‌تواند کنترل کند تمرکز کند. اگر او شکایت می‌کند که نمی‌تواند دوچرخه سواری کند، چون هوا بارانی است، سرگرمی‌هایی که در داخل خانه می‌تواند انجام دهد را به او یاد آور شوید.
می‌توانید به او بگویید: ” می‌دانم از اینکه نمی‌توانی دوچرخه سواری کنی ناراحت شدی، ولی کلی بازی هیجان انگیز هم می‌توانی در خانه انجام دهی. “
 
برخورد با کودک نق نقو

۵. به مشاور مراجعه کنید.

گاهی اوقات نگرش بیش از حد منفی کودک می‌تواند ناشی از مشکلی در او باشد. برای نمونه، کودکان مبتلا به افسردگی، نگرشی منفی به همه چیز دارند و کودکان مضطرب اغلب بدترین سناریو‌های ممکن را تصور می‌کنند.
اگر فکر می‌کنید شکایت مداوم فرزندتان ممکن است نشانه‌ای از مساله‌ای جدی‌تر باشد، با پزشک متخصص کودک صحبت کنید.

برخورد با کودک نق نقوی نوپا

هنگامی که صحبت از کودکان نوپا می شود، شرایط کمی متفاوت است. روش‌های زیر در برخورد با کودک نق نقوی نوپا موثر هستند.

۱. صدای او را ضبط کنید

دفعه بعدی که کودک شما بهانه گیری و نق نق می‌کند، صدای او را بر روی گوشی خود ضبط کنید. همچنین زمانی که آرام و طبیعی خواسته اش را با شما در میان می‌گذارد نیز صدایش را ضبط کنید. در فرصت مناسبی هر دو صدا را برای او پخش کنید و تفاوت میان صدای ” نق نق ” و صدای “آرام” را به او نشان دهید. توضیح دهید: “مردم شنیدن صدای” نق نق ” را دوست ندارند، گوششان اذیت می‌شود و فکر می‌کنند که تو هنوز یک بچه کوچولویی. “

۲. آرام بمانید

فریاد نزنید” صداتو ببر! ” و به او برچسب “نق نقو” بودن نزنید. برای یک کودک نو پا، توجه منفی بهتر از بی توجهی است و برچسب زدن به کودک نوعی توجه نشان دادن منفی است و به او احساس خوبی از رفتارش می‌دهد (و شما قطعا این را نمی‌خواهید!)


بیشتر بدانید: ۱۰ مورد از عواقب تنبیه بدنی در کودکان و ۵ راه حل جایگزین برای آن


۳. کوتاه نیایید

به کودک بگویید که تنها به صدای “آرام” او پاسخ خواهید داد. با او تماس چشمی برقرار نکنید و به حرفهایش هیچ واکنشی نشان ندهید (هر قدر که عذاب آور باشد). اگر کودک با صدای “آرام” خواسته اش را بیان کرد، سعی کنید درخواست او را برآورده کنید یا گزینه‌های جایگزین را مطرح کنید (“من نمی‌توانم الان به تو آب نبات بدهم، اما می‌توانی یک موز یا انگور خوشمزه بخوری.) “برخورد با کودک نق نقو

۴. او را در آغوش بگیرید یا حواسش را پرت کنید

هنگامی که دلیل آوردن برای کودک جوابگو نیست (من آن اسباب بازی را نمی‌خرم. چون تو ده تا از آن را در خانه داری)، موضوع را تغییر دهید: (وای سارا، فردا قراره مریم بیاد خونه ما تا با تو بازی کنه! ). یک بغل سریع و مهربانانه نیز می‌تواند خلق و خوی کودک را تغییر دهد.

۵. کمی شوخی و خنده اوضاع را تغییر می‌دهد

برای نمونه، وانمود کنید که شما نمی‌دانید صدای “نق نق” از کجا می‌آید. از کودک بخواهید که به شما کمک کند تا زیر مبل، داخل یخچال و پشت تلویزیون را به دنبال آن بگردد. یا به کودک پیشنهاد دهید برای تعمیر صدای “نق نق” کمی “روغن قلقلک” به آن بزنید. با این حال، برخی از کودکان از کوچکترین شوخی نیز ناراحت می‌شوند. اگر کودک شما اینگونه است، این روش را رها کنید و به دنبال تاکتیک دیگری باشید.


سن مناسب فرستادن کودک به مهد کودک چه زمانی است؟

سن مناسب فرستادن کودک به مهد کودک چه زمانی است؟
از نظر بسیاری از روانشناسان در حوزه تربیت کودک، سن مناسب فرستادن کودک به مهد کودک بالای ۳ سالگیست و دلیل آن کاهش وابستگی‌های دوران نوزادی به والدین و افزایش حس استقلال در کودک است.

سن مناسب فرستادن کودک به مهد کودک چه زمانی است؟
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – شما به فرستادن کودکان خود به مهدکودک در چه سنی موافق هستید؟ مهد کودک محیطی مناسب برای رشد نیاز‌های اجتماعی و تکامل مهارت‌های شخصی و در تربیتی کودکان به نظر می‌رسد. با این حال باید به این نکته نیز توجه شود که چه زمانی برای ثبت نام کودکان در مهد کودک مناسب‌تر است. در این مقاله درباره سن مناسب فرستادن کودک به مهد کودک مطالبی شرح داده شده است.

تعیین سن مناسب برای فرستادن کودک به مهدکودک

سپردن کودکان به مهد کودک یکی از چالش‌های بزرگ برای بسیاری از خانواده‌هاست و این موضوع در خانواده‌های دارای مادر شاغل اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. سوال بزرگی که برای این گونه خانواده‌ها مطرح می‌شود این است که مهد کودک بهتر است یا خانه؟ نظرات مختلفی با توجه به شرایط و میزان وابستگی کودک به پدر و مادر در این خصوص وجود دارد.
اگر چه معضلات فراوانی در رابطه با فرستادن کودک به مهد کودک مانند احتمال بروز اضطراب جدایی در کودکان وجود دارد اما با در نظر گرفتن و پیاده سازی تدابیری مانند همراه شدن والدین با کودک در روز‌های اولیه می‌توان از بروز چنین مشکلاتی پیشگیری به عمل آورد. بنابراین می‌توان گفت که والدین می‌بایست با توجه به شرایط زندگی و نیز نوع رفتار و احساسات کودک خود برای انتخاب سن مناسب ثبت نام کودکشان در مهد کودک تصمیم‌گیری کنند.

محیط مهد کودک برای کودکان زیر ۳ سال

به طور معمول کودکان از سن ۳ سالگی به بعد نیاز به رشد و استقلال بیشتری داشته و مهد کودک محلی مناسب برای تحقق این مهم است. با این حال گاهی برخی از خانواده‌ها به دلیل شاغل بودن مادر مجبور به فرستادن کودک مهدکودک در زیر ۳ سال هستند و این در حالیست که در این سن کودکان نیاز به توجه و تمرکز بیشتری بر روی رشد و نمو و خود دارند؛ بنابراین سنین زیر ۳ سال برای فرستادن کودک به مهد کودک چندان توصیه نمی‌شود. یکی از راه حل‌های مناسب برای مادران شاغل در چنین شرایطی این است که در زمان کاری سرپرستی کودکان را به یکی از نزدیکان ماند مادربزرگ بسپارند.

سن مناسب برای مهدکودک

پیشتر روانشناسان بر این امر اتفاق نظر دارند که بهترین سن برای فرستادن کودکان به مهد کودک سنین بالای ۳ سالگی است. کودک تا قبل از ۳ سالگی نیاز به امنیت و محبت بیشتری از جانب خانواده‌ی خود دارد. اگر کودک در سنی غیر از سن مناسب وارد مهدکودک شود، احساس طرد شدگی از سوی پدر و مادر به او دست خواهد داد و  این احساس منفی در شکل گیری شخصیت کودک تاثیر منفی به جا خواهد گذاشت. بنابراین در صورت امکان بهتر است کودکان تا رسیدن به ۳ سالگی به مهدکودک فرستاده نشوند. با این حال در صورت شاغل بودن مادر بهتر است کودکان تا زمان رسیدن به سن مناسب، نزد یکی از نزدیکان مانند پدر بزرگ و مادر بزرگ یا عمه و خاله نگهداری شوند.

سن مناسب فرستادن کودک به مهد کودک چه زمانی است؟


از نظر شما چه زمانی سن مناسب فرستادن کودک به مهد کودک است؟ لطفاً نظرات و تجربیات خود را در این خصوص با ما و دیگر مخاطبان بیا نی نی در پایین صفحه و در قسمت “ارسال نظر” در میان بگذارید.

بهترین سن گرفتن پستانک از کودک + ۷ گام موثر تا ترک پستانک

بهترین سن گرفتن پستانک از کودک + 7 گام موثر تا ترک پستانک
بهترین سن گرفتن پستانک از کودک پیش از یک سالگی است. اگر کودک دو ساله شما هنوز از پستانک استفاده می‌کند، روش ۷ مرحله‌ای برای ترک آن راه گشاست.

بهترین سن گرفتن پستانک از کودک + 7 گام موثر تا ترک پستانک
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – فکر می‌کنید وقت گرفتن پستانک از کودکتان رسیده است؟ نشانه‌های از تمایل کودک به ترک کردن پستانک نمی‌بینید و به دنبال راهی می‌گردید که بدون گریه و قشقرق به راه انداختن پستانک را از کودکتان بگیرید. البته اشتباه نکنید، پستانک وسیله نجات بخشی برای پدر و مادر‌هایی است که کودکان کولیکی یا نوپایانی غرغرو دارند! اما همانطور که کودک بزرگتر می‌شود، پستانک به‌تدریج از یک وسیله مفید به یک ابزار مزاحم تبدیل می‌شود. اگرچه بیشتر کودکان در سن ۲ تا ۴ سالگی خودشان پستانک را کنار می‌گذارند، اما برخی دیگر نیاز به کمک دارند تا با آن خداحافظی کنند.
اگر نوزاد یا کودک نوپای شما به مکیدن پستانک عادت کرده و نمی‌دانید چه راهکاری را باید در پیش بگیرید، با ما همراه شوید.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • بهترین سن گرفتن پستانک از کودک
  • مزایای استفاده از پستانک
  • خطر‌ات استفاده طولانی مدت از پستانک
  • ۷ گام تا گرفتن پستانک از کودک
  • نکات نجات بخش

بهترین سن گرفتن پستانک از کودک

پس از ۶ ماهگی، پستانک بیشتر از آنکه وسیله‌ای مفید باشد، برای کودک عادت می‌شود. به گفته آکادمی پزشکان آمریکا (AAFP) و AAP، بهترین سن گرفتن پستانک از کودک بین ۶ تا ۱۲ ماهگی است تا احتمال ابتلا به عفونت گوش میانی کاهش یابد. بویژه در کودکانی که مستعد ابتلا به عفونت هستند، بایستی این مساله رعایت شود.
برای جلوگیری از تاخیر در گفتار کودک، بهتر است کودک پس از تولد یک سالگی دیگر از پستانک استفاده نکند؛ زیرا رشد گفتار کودک در این سن بسیار سریع است. برای جلوگیری از تغییر شکل دهان و دندان نیز بایستی پیش از دو سالگی پستانک را از کودک جدا کنید!
البته این‌ها توصیه جامعه پزشکی است و قوانین نوشته شده نیستند، اما هر چه زودتر این عادت را از سر کودک بیندازید، راحت‌تر هستید. قبل از اینکه کودک بتواند چهار دست و پا برود یا بایستد و راه برود و تمام خانه را دنبال پستانکش بگردد.
اگر در سن ۲ سالگی هنوز پستانک را از کودک نگرفته اید، بهتر است از ” پستانک ارتودنسی ” استفاده کنید تا مشکلات دندانی را کاهش دهید.
پستانک ارتودنسی دارای یک نوک نرم است که در پایین صاف و در بالا گرد می‌شود. این پستانک در دهان کودک حالتی شبیه به نوک پستان مادر را تداعی می‌کنند که شبیه به واکنش طبیعی مکیدن است. این پستانک‌ها همچنین فشار روی لثه‌ها و دندان‌ها را کاهش می‌دهند و حالت طبیعی فک و کام را حفظ می‌کنند.
 

پستانک

مزایای استفاده از پستانک

پستانک می‌تواند وسیله مفیدی باشد، زیرا استفاده از آن مزایای زیر را دارد:
  • رضایتمندی نوزاد: زیرا پستانک نیاز غریزی نوزاد به مکیدن را برآورده می‌کند.
  • کاهش خطر مرگ ناگهانی نوزادان (SIDS): به گفته آکادمی پزشکان کودکان امریکا، استفاده از پستانک تا سن یک سالگی خطر مرگ ناگهانی نوزادان را کاهش می‌دهد.
  • آرامش بخشی: به گفته دکتر هاروی کاپ (نویسنده کتاب شادترین کودک محله) مکیدن پستانک با ایجاد”رفلکس آرام سازی” برای نوزاد تسکین دهنده است.

 

خطر‌ات استفاده طولانی مدت از پستانک

اگرچه استفاده از پستانک در روز‌های اول تولد نوزاد، مزایای بسیاری دارد، اما با رشد کودک مضرات استفاده از آن بیشتر می‌شود.
  • پس از ۶ ماهگی، نوزادانی که به طور منظم از پستانک استفاده می‌کنند، احتمال بیشتری برای ابتلا به   دارند. پزشکان معتقدند دلیل این است که مکیدن مداوم باعث تغییر فشار داخلی گوش می‌شود و در نتیجه از تخلیه مایع جلوگیری و موجب ایجاد عفونت می‌شود.
  • استفاده طولانی مدت از پستانک پس از ۲ سالگی منجر به مشکلات دندانی در کودک می‌شود، زیرا به دلیل رشد کودک، فک او در اطراف هر چیزی که به طور مداوم در داخل آن وجود دارد توسعه می‌یابد.
  • به گفته آکادمی پزشکان متخصص کودکان آمریکا (AAP) و انجمن دندانپزشکان آمریکا (ADA)، استفاده بیش از حد استفاده از پستانک منجر به رشد نامناسب دهان، عدم تعادل دندان‌ها و تغییر شکل سقف دهان می شود. اگر فرزند شما بعد از سن ۲ سالگی هنوز از پستانک استفاده می‌کند، برای بررسی وضعیت دندان‌ها و فک‌های او به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • برخی از کارشناسان همچنین معتقدند که استفاده طولانی مدت از پستانک می‌تواند مانع رشد گفتار کودک شود؛ اگر فرزند شما دائما در حال مکیدن پستانک باشد، دیگر فرصتی برای غان و غون کردن و تمرین حرف زدن نخواهد داشت.
  • علاوه بر این، استفاده از پستانک موجب انحراف ماهیچه‌های لب و زبان می‌شود و گفتار کودک را دچار اختلال می کند.

۷ گام تا گرفتن پستانک از کودک

اگر زمان گرفتن پستانک از کودک فرا رسیده است، با پیروی از این هفت مرحله، به او کمک کنید تا با گریه و ناراحتی کمتری این مرحله را پشت سر بگذارد.

۱. زمان بندی اهمیت ویژه‌ای دارد

برای گرفتن پستانک از کودک زمان مناسبی را انتخاب کنید. هنگام وقوع یک رویداد استرس‌زا مانند آغاز مهد کودک، تولد یک برادر یا خواهر جدید، مسافرت طولانی با ماشین، رفتن به تعطیلات خانوادگی یا رفتن به یک خانه جدید زمان مناسبی برای اینکار نیست.
کودک باید بتواند در زمان وقوع این شرایط چالش برانگیز، به گونه‌ای خود را تسکین دهد. پس بهتر است که تا زمانی که این حوادث به پایان نرسیده، پستانک او را نگیرید.

۲. محدود کردن استفاده از پستانک

ساده‌ترین کار محدود کردن استفاده از پستانک در طول روز است. شما می‌توانید استفاده آن را به مدت زمان مشخصی در روز محدود کنید.‌ می‌توانید تنها در زمان چرت بعد از ظهر و خواب شب به کودک پستانک بدهید. ترک پستانک پیش از خواب شب، دشوار‌ترین مرحله است. بنابراین پیشنهاد می‌شود که یک روتین خواب جدید برای کودک اجرا کنید. این برنامه می‌تواند شامل حمام، خواندن کتاب، لالایی و تکان دادن نوزاد در آغوش یا گهواره باشد. روش‌های مختلف را امتحان کنید و ببینید از کدام نتیجه بهتری می‌گیرید.

۳. ارائه شیء انتقالی

شی انتقالی در کاهش اضطراب کودک بسیار موثر است. یک شیء انتقالی، به کاهش استرس کودک کمک می‌کند و او را یاری می‌رساند تا با شرایط جدید خو بگیرد.
شی انتقالی می‌تواند یک اسباب بازی جدید، عروسک پولیشی یا پتوی مورد علاقه کودک باشد. در حالت ایده آل، این شی وسیله‌ای است که کمک می‌کند کودک با خیال راحت بخوابد و خود را با آن تسکین دهد.
 
پستانک

۴. از پستانک به عنوان اولین راه حل استفاده نکنید

اینکه در مواجهه با هر نارضایتی کودک، به او پستانک بدهید کار آسانی است. اما بهتر است راه دیگری را برگزینید. دلایل بسیاری وجود دارد که موجب گریه کودک می‌شود. به دنبال دلیل باشید. پوشک کودک را بررسی کنید، ببینید آیا گرسنه است. کودک را در آغوش بگیرید، برایش آواز بخوانید، قصه بگویید، در آغوشتان تکان دهید، یا از حواس پرتی با اسباب بازی یا فعالیت‌های سرگرم کننده استفاده کنید. سعی کنید کودک خود را مشغول و در حال حرکت نگه دارید، تا فرصت فکر کردن به ناراحتی اش را نداشته باشد.

۵. زمانی که کودک پستانک را انتخاب نمی‌کند او را تشویق کنید

به کودک بگویید که چقدر به او افتخار می‌کنید وقتی از پستانک استفاده نمی‌کند. او را تشویق کنید و بگویید “چقدر بزرگ شدی! ” پاداش‌های کوچک سرگرم کننده، مانند برچسب، تمبر، خمیر بازی یا خوراکی مورد علاقه کودک را به او بدهید.
نکته مهم: هرگز از تنبیه، داد و فریاد یا عبارات منفی در مواجهه با بازگشت کودک به پستانک استفاده نکنید. واکنش منفی؛ ترس، استرس و بی اعتمادی را ایجاد می‌کند که اغلب منجر به پسرفت در این مسیر می‌شود.

۶. از جذابیت پستانک بکاهید

اگر در گرفتن پستانک از کودک دچار مشکل شده اید، از جذابیت آن بکاهید. می‌توانید آن را در سرکه سفید یا آب لیمو فرو برید تا طعم ناخوشایندی داشته باشد.
کودک احتمالا آن را بیرون می‌اندازد و دیگر تمایلی به استفاده از آن نخواهد داشت.
مراقب استفاده از برخی روش‌ها باشید! برخی از مادران سر پستانک را می‌برند یا نوک پستانک را سوراخ می‌کنند تا لذت مکیدن را کاهش دهند، اما این کار احتمال خفگی کودک را افزایش می‌دهد. در این حالت بهتر است به کودک نشان دهید که پستانک خراب شده و آن را دور بیاندازید.

۷. یک مراسم خداحافظی ویژه برای پستانک داشته باشید

هنگامی که کودک آماده است تا با پستانک خداحافظی کند، یک مراسم ختم ویژه برای آن بگیرید. این روش برای کودکان بزرگتر بسیار راه‌گشاست.
کودک خود را به خرید ببرید و اجازه دهید که یک اسباب بازی انتخاب کند. به او بگویید که می‌تواند در ازای دادن پستانک خود اسباب بازی را بخرد.
همچنین می‌توانید مراسم خداحافظی ویژه‌ای برای پستانک بگیرید، همراه با کلاه‌های رنگی، بادکنک و خوراکی‌های خوشمزه.
 
پستانک

یک روش جایگزین: گرفتن یکباره پستانک از کودک

گرفتن پستانک از کودک به یکباره، می‌تواند یک روش موثر برای برخی از کودکان باشد، اما نیاز به صبر و خلاقیت بیشتری دارد.
  • اگر تصمیم استفاده از این روش دارید به فرزند خود را توضیح دهید که پستانک برای نوزادان است و زمان آن است که با آن خداحافظی کند، زیرا بزرگ شده است. گفتگو را با معرفی فعالیت‌های سرگرم کننده کودکان بزرگتر ادامه دهید.
  • در روش گرفتن ناگهانی پستانک، می‌توانید ” کاملا تصادفی” آوردن پستانک کودک را به یک سفر طولانی فراموش کنید و یا یک خداحافظی با شکوه برای پستانک برگزار کنید.
  • در این روش هم چنین می‌توانید همراه با فرزندتان، پستانک و بذر گیاهی را با هم در خاک بکارید تا کودک بتواند همراه با رشد خود، رشد گیاه پستانک را نیز ببینند یا می‌توانید از کودک بخواهید پستانکش را برای “پری پستانک ها” بگذارد تا آن را با یک اسباب بازی جدید و مهیج عوض کند.
  • به خاطر داشته باشید که روش ترک ناگهانی پستانک برای شما و فرزندتان آسان نخواهد بود و فارغ از اینکه کودک چه سنی دارد، آماده گریه، قشقرق به راه انداختن و شب بیداری‌های او باشید.

 

پستانک

نکات نجات بخش

گرفتن پستانک از کودک یک رویداد حماسی و چالش برانگیز است. در حالی که یک روش برای کودکی کاملا پاسخگوست، برای دیگری کار نمی‌کند. به همین دلیل بهتر است برخی نکات نجات‌بخش را در نظر داشته باشید.

  • از دل برود هر آنچه از دیده برفت: این مثل اینجا هم کاربرد دارد. همه پستانک‌ها را از خانه جمع کنید تا در معرض دید و دسترسی کودک نباشد. اینگونه به فراموش شدن آن کمک می‌کنید.
  • با خودتان مهربان باشید. گرفتن پستانک مرحله دشوار و پر استرسی برای هر دوی شماست، اما به یاد داشته باشید که گذر از این مرحله نیاز به عزم جزم و صبوری زیادی دارد. به خودتان سخت نگیرید و آرامشتان را حفظ کنید.
  • شما می‌توانید: به خودتان بگویید که کارتان را بسیار عالی انجام داده اید و پستانک پیش از آنکه بفهمید به خاطرات می‌پیوندد. حتی اگر الان این احساس را نداشته باشد.
  • برای کودکتان کتابی در مورد “خداحافظی با پستانک” بخوانید: کتابی پیدا کنید که به کودک کمک کند تا خود را برای ترک پستانک آماده کند و هر روز آن را بخوانید.

روش گرفتن پستانک از نوزاد

جمع بندی

گرفتن پستانک از کودک ممکن است سخت و چالش برانگیز باشد، اما مصرف طولانی مدت آن موجب بروز عفونت در گوش، مشکلات دندانی و مشکلات گفتاری می‌شود. بهترین سن گرفتن پستانک از کودک پیش از یک سالگی است. با گرفتن به موقع آن، کار را برای خود و کودکتان آسان کنید.
مراحل گام به گام گرفته پستانک از کودک

  • زمان مناسبی را برای گرفتن پستانک از کودک انتخاب کنید
  • به تدریج استفاده از پستانک را محدود کنید.
  • یک شیء انتقالی برای احساس راحتی و امنیت کودک به او ارائه کنید.
  • از روش‌های دیگر برای تسکین دادن کودک، مانند تکان دادن، آواز خواندن و حواس پرتی استفاده کنید.
  • هنگامی که کودک انتخاب می‌کند از پستانک استفاده نکند، او را تشویق کنید.
  • از جذابیت پستانک کم کنید.
  • هنگامی که کودک آماده خداحافظی با پستانک است، یک مراسم ویژه برایش ترتیب دهید.

اگر روش گام به گام موثر نبود، می‌توانید روش «ترک یکباره پستانک» را نیز امتحان کنید.

اگر همچنان در گرفتن پستانک از کودک ناموفق هستید، شاید بهتر باشد با پزشک یا دندانپزشک کودک مشورت کنید.


بیشتر بدانید: معرفی بازی های حسی حرکتی برای کودکان و مزایای آنها


به نظر شما سن گرفتن پستانک از کودک چه زمانی است؟ چه روشی موثرتر است، ترک تدریجی یا ترک یکباره؟ دیدگاه‌های خود را با ما و خوانندگان بیا نی نی در بخش نظرات در میان بگذارید.

برگرفته از: momlovesbest

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق آنها به درس خواندن

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
انتخاب بهترین روش برای درس خواندن کودکان به سبک یادگیری آن‌ها بستگی دارد. همچنین فراهم کردن محیط آرام برای درس خواندن، پاداش دادن، مشارکت با او در درس خواندن و … از روش‌های تشویق کودکان به درس خواندن به شمار می‌آید.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
بیا نی نی |
دسته مادر و کودک –
اینکه کودک شما بازی را به درس خواندن ترجیح می‌دهد تنها مشکل شما نیست و بسیاری از والدین با آن درگیر هستند. همچنین یکی دیگر از مشکلات کودکان در زمان درس خواندن فراموش کردن مطالب بعد از یادگیری و یا عدم یادگیری مطالب است. در صورتیکه با این مشکل روبه رو هستید، احتمالا کودک شما روش اشتباهی برای درس خواندن انتخاب کرده است. کودکان دارای سبک‌های یادگیری متفاوتی هستند و روش درس خواندن را باید بر اساس سبک یادگیریشان انتخاب کنند. در این مطلب به بررسی سبک یادگیری، بهترین روش برای درس خواندن کودکان، روش‌های تشویق کودکان به درس خواندن و نحوه صحیح رفتار با بچه‌های درس نخوان می‌پردازیم.

سبک یادگیری در کودکان

سبک یادگیری هر کودکی ممکن است با سایر دوستانش متفاوت باشد و استفاده از یک روش یکسان برای درس خواندن و یادگیری در کودکان اشتباه است. شناخت سبک یادگیری یک عامل مهم برای انتخاب بهترین روش درس خواندن کودکان است.

۱. یادگیری تصویری

در صورتیکه کودک شما با شنیدن نام چیزی، اول تصویر آن را به خاطر می‌آورد یعنی دارای یادگیری تصویری است. اکثر افراد دارای این سبک یادگیری هستند. بهترین روش برای درس خواندن کودکان دارای این سبک، یادگیری با استفاده از تصاویر، نمودار، نوشتن و ویدئو است.

۲. یادگیری جنبشی

در صورتیکه کودک شما دارای سبک یادگیری جنبشی باشد، بعد از شنیدن نام یک حیوان درنده احتمالا اولین چیزی که به ذهنش می‌رسد جنس پوست آن و دندان‌های تیزش است. این کودکان ترجیح می‌دهند تا به صورت تجربی و عملی مطالب را بیاموزند و خواندن کتاب و متن به یادگیری در این افراد کمک زیادی نمی‌کند. مثلا زمانیکه می‌خواهید عملکرد اتومبیل را به این کودکان آموزش دهید، بهتر است به جای مجبور کردن او به خواندن مطالب اجازه دهید تا او از نزدیک یک اتومبیل را ببیند و نحوه کار آن را برایش توضیح دهید. این کودکان بسیار پرسشگر هستند و تا زمانیکه چیزی به درستی برای آن‌ها مفهوم و اثبات نشود آن را یاد نمی‌گیرند. سعی کنید متناسب با سنشان، پاسخ قانع کننده‌ای برای سوالات آن‌ها بیابید.

۳. یادگیری شنیداری

در صورتیکه کودک شما بعد از شنیدن نام سگ اولین چیزی که به ذهنش می‌رسد صدای آن است یعنی دارای سبک یادگیری شنیداریست. بهترین روش برای آموزش به این کودکان استفاده از شعر، موسیقی و صدای ضبط شده است.

۴. یادگیری شفاهی

یادگیری شفاهی یکی دیگر از سبک‌های یادگیری است. کودکان دارای این سبک یادگیری به راحتی احساسات خود را بیان می‌کنند و می‌توانند آن را بنویسند. این کودکان از گوش دادن به موسیقی و تلفظ لغات دشوار لذت می‌برند. استفاده از دو مهارت تکلم و نوشتن به طور همزمان قدرت یادگیری در این کودکان را افزایش می‌دهد. مرور مطالب با صدای بلند همراه با نوشتن، بهترین روش برای درس خواندن کودکان دارای سبک یادگیری شفاهی است. همچنین استفاده از تکنیک مخفف سازی برای این کودکان مفید است. مثلا برای به خاطر سپردن آثار یک نویسنده کافی است حرف اول هر یک از آثار او را در کنار یکدیگر قرار داده و یک کلمه بسازند.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
بهترین روش برای درس خواندن در کودکان

برخی از کودکان مطالب را بعد از یادگیری سریعا فراموش می‌کنند. انتخاب بهترین روش برای درس خواندن در کودکان علاوه بر کوتاه کردن زمان مطالعه، میزان یادگیری را افزایش می دهد و کمک می‌کند مطالب برای مدت طولانی تری در حافظه آن‌ها ماندگار شوند.

۱. خواندن با صدای بلند

در برخی مواقع استفاده از قدرت شنوایی و بینایی به طور همزمان بهترین روش برای درس خواندن کودکان است. برای اینکار از کودکتان بخواهید در زمان مطالعه برخی از مطالب را با صدای بلند بخواند تا در ذهنش تثبیت شود. همچنین بعد از مطالعه قسمتی از درس از او بخواهید تا فکر کند می‌خواهد آن را به شخص دیگری آموزش دهد. در این شرایط باید مطالب و مفهوم آن را با صدای بلند توضیح دهد تا قدرت شنواییش هم درگیر یادگیری شود.

۲. خواندن همراه با یادداشت برداری

یادداشت برداری از نکات مهم در زمان مطالعه است و به تثبیت مطالب در ذهن کمک می‌کند. کودک می‌تواند در زمان مرور درس مجددا به یادداشت‌ها نگاهی انداخته و سریعا مطالب مهم را به یاد آورد.

۳. استفاده از فلش کارت

نوشتن نکات مهم، فرمول‌ها و کلمات کلیدی بر روی فلش کارت‌ها یکی از بهترین روش‌های یادگیری است. همچنین شما یا کودکتان می‌توانید نکات مهم را روی کاغذ‌های یادداشت چسب دار نوشته و آن را در اطراف اتاق بچسبانید.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
۴. درس خواندن گروهی

درس خواندن گروهی بهترین روش برای درس خواندن کودکانی است که دوست ندارند به تنهایی درس بخوانند. هنگام درس خواندن گروهی، کودک شما هر آنچه را که  بلد است می‌تواند به سایر دوستانش آموزش دهد، اینکار باعث افزایش انگیزه او برای درس خواندن می‌شود، همچنین لازم نیست وقت زیادی برای رفع اشکالات خود بگذارد و به راحتی می‌تواند آن‌ها را از سایر دوستانش که تسلط بیشتری بر روی مطالب دارند بپرسد.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
۵. خط کشیدن زیر نکات مهم

خط کشیدن زیر نکات مهم درس بهترین روش برای درس خواندن کودکان دارای سبک یادگیری بصری است. برای اینکار از کودکتان بخواهید ابتدا مطالب را به طور کامل مطالعه کند و سپس زیر نکات مهم آن خط بکشد. فراموش نکنید که اگر تمام توجه کودک به جای درک مطالب معطوف به پیدا کردن نکات مهم درس باشد، این روش به یادگیری کمک نمی‌کند.

۶. خلاصه نویسی

از کودکتان بخواهید بعد از مطالعه کامل مطالب، هر آنچه که فهمیده است را به صورت خلاصه یادداشت کند. خلاصه‌نویسی نسبت به یادداشت برداری و خط کشیدن زیر نکات مهم درس روش بهتریست.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
۷. آموزش به کمک بازی

بهترین روش برای درس خواندن کودکانی که دارای سبک یادگیری جنبشی هستند، آمیختن بازی و درس با یکدیگر است. از این روش می‌توانید برای یادگیری زبان انگلیسی، ریاضیات و … استفاده کنید. مثلا برای یاد دادن لغات انگلیسی به کودکان، حروف الفبا را روی تعدادی کاغذ نوشته و داخل ظرفی بریزید. سپس یک کاغذ انتخاب کنید و از کودک بخواهید تمام کلماتی که با آن حرف شروع می‌شوند را بگوید. انجام اینکار به صورت گروهی تاثیر زیادی بر روی یادگیری دارد.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
روش‌های تشویق کودکان به درس خواندن

بسیاری از کودکان از اهمیت درس خواندن بی خبرند و بازی‌های کامپیوتری، فوتبال و … را بر درس خواندن ترجیح می‌دهند. در چنین شرایطی والدین می‌توانند آن‌ها را به درس خواندن تشویق کرده و انگیزه‌شان را افزایش دهند. برخی از روش‌های علاقه مند کردن کودک به درس عبارتند از:

۱. درباره آنچه یاد می‌گیرد سوال کنید

بعد از بازگشت کودک از مدرسه زمانی را به او اختصاص دهید و از او بخواهید مطالبی که آن روز در مدرسه آموخته است را به شما آموزش دهد. در مورد اتفاقات مدرسه با او گفتگو کنید و از او بپرسید کدام مطالب برایش جذاب‌تر بوده‌اند. اینکار باعث مرور مطالب درسی شده و یادگیری او را افزایش می‌دهد.

۲. در زمان درس خواندن کنار کودکتان بمانید

در زمانیکه کودکتان مشغول درس خواندن است، کنار او باشید و مشغول انجام دادن کار‌های خانه یا محل کارتان شوید. فراموش نکنید که استفاده از لپ تاپ و گوشی در این زمان کودکتان را به فکر بازی‌های کامپیوتری می‌اندازد.

۳. محیط مناسبی برای درس خواندن کودکتان فراهم کنید

صداهایی مانند موسیقی و تلویزیون، بلند صحبت کردن اعضای خانواده و … از عواملیست که تمرکز کودک شما را به هم می‌زنند. از کودکتان بپرسید دوست دارد در اتاق نشیمن درس بخواند یا در اتاق خودش. سپس یک محیط آرام برای او فراهم کنید. همچنین تیز نگه داشتن مداد، فراهم کردن پاک کن، دفترچه یادداشت و … در زمان درس خواندن برای کودکتان باعث می‌شود تا وقتش را به بهانه تیز کردن مداد یا گشتن دنبال وسایلش تلف نکند.

۴. به او جایزه بدهید

در صورتیکه کودکتان نمرات خوبی گرفت می‌توانید به او پاداش دهید، مثلا برایش بستنی بخرید یا او را به پارک ببرید، اما فراموش نکنید که شما نباید به کودکتان رشوه بدهید. اگر به کودکتان بگویید در صورتی که نمرات خوبی بگیرد به او هدیه می‌دهید، در واقع دارید به او رشوه می‌دهید. اینکار برای مدت کوتاه می‌تواند باعث درس خواندن کودکتان شود، اما در صورتیکه به قول خود عمل نکنید او درس نمی‌خواند، اوقات تلخی می‌کند و همیشه برای درس خواندن به دنبال دریافت هدیه از شماست.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
۵. او رابه کتاب خواندن تشویق کنید

بسیاری از کودکان درس نمی‌خوانند، چرا که کتاب خواندن را دوست ندارند. برای افزایش علاقه آن‌ها به خواندن کتاب می‌توانید کتاب‌هایی با موضوعات مورد علاقه آن‌ها تهیه کنید، مثلا خرید کتاب با موضوع زندگینامه شخصیت مورد علاقه شان ایده خوبی است.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن

۶. هنگام درس خواندن با کودکتان مشارکت کنید

وقتی برای کودکتان مشخص کنید و زمانیکه او در حال درس خواندن است کنار او بمانید و در انجام تکالیف به او کمک کنید.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
۷. با معلمان در ارتباط باشید

ارتباط با معلمان و حضور در جلسه اولیا و مربیان شما را از عملکرد کودکتان در مدرسه با خبر می‌کند و شما با کمک معلم فرزندتان می‌توانید راه‌هایی برای حل مشکلات درسی او پیدا کنید.

نحوه صحیح رفتار با کودک درس نخوان

۱. با کودکتان یک رابطه دوستانه داشته باشید

اینکه کاری کنید که کودکتان نسبت به درس‌هایش احساس مسئولیت داشته باشد بسیار خوب است، اما سرزنش کردن او به خاطر نمراتش کمکی به شما نمی‌کند بلکه کودکتان را از شما دور کرده و او را در مقابل شما قرار می‌دهد. برای ایجاد این حس مسئولیت می‌توانید اهمیت درس خواندن را از طریق داستان‌های آموزنده به او یادآوری کنید و یا در زمان خرید وسایل مورد نیاز مدرسه مانند مداد، میز تحریر و … او را به همراه خود ببرید.

۲. او را تهدید نکنید

اینکه کودکتان را با جملاتی همچون ” اگر درس نخوانی از بازی خبری نیست” تهدید کنید چیزی را درست نمی‌کند. اینکار کودکتان را لجباز می‌کند و باعث می‌شود بدخلقی کند. به جای این عبارت به او بگویید “هر موقع درس هایت را تمام کردی می‌توانی بازی کنی”.

۳. از تنبیه بدنی اجتناب کنید

تنبیه بدنی نه تنها کودک شما را به درس خواندن ترغیب نمی‌کند بلکه باعث بروز رفتار‌های ضداجتماعی در آینده می‌شود. فردی که در زمان کودکی مورد تنبیه والدین قرار می‌گیرد، احتمالا در آینده چنین رفتاری با کودک خود خواهد داشت و این رفتار پرخاشگرانه نسل به نسل منتقل خواهد شد.

بهترین روش برای درس خواندن کودکان و نحوه تشویق کودکان به درس خواندن
نظر شما چیست؟ شما چه روشی برای تشویق کودکان به درس خواندن پیشنهاد می‌کنید؟ فراموش نکنید نظرات و پیشنهادات خود را در بخش “ارسال نظر” با ما و مخاطبان بیا نی نی در میان بگذارید.

بدترین تنبیه برای کودک؛ ۶ تنبیهی که باید از انجام آن اجتناب کرد!

بدترین تنبیه برای کودک + بهترین روش تربیت فرزند بدون تنبیه کردن در ۱۰ گام
بدترین تنبیه برای کودک داغ کردن، تحقیر کردن، فلفل ریختن و ترساندن از پلیس است. این روش‌ها تاثیر مخربی بر روان کودک می‌گذارند و احساس‌هایی، چون عدم اعتماد بنفس، حس نفرت و اختلالات روانی در کودک به جا می‌گذارند.

بدترین تنبیه برای کودک + بهترین روش تربیت فرزند بدون تنبیه کردن در ۱۰ گام
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – بدترین تنبیهی که پدر و مادر شما در کودکی به شما تحمیل کردند چه بوده است؟ برخی از تنبیه‌های کودکان بسیار آزار دهنده و بی رحمانه است. در این مقاله گزارشی از بدترین تنبیه‌های پدر و مادر‌ها ارائه شده است. تنبیه‌هایی که آثار مخربی در شخصیت و روان کودکان گذاشته اند، به گونه‌ای که آسیب‌های آن تا بزرگسالی از بین نرفته است. اما بهترین روش تربیت کودک بدون تنبیه چیست؟

بدترین تنبیه برای کودک

۱. خوابیدن در رختخواب خیس از ادرار

تعداد زیادی از افراد برایمان بازگو کرده اند که به علت مشکل کلیه، ترس یا ناتوانی در کنترل ادرار، شب‌ها جای خود را خیس می‌کرده اند و پدر و مادر برای تنبیه، آن‌ها را مجبور می‌کرده اند در رختخواب خیس خود بخوابند تا دیگر این اشتباه را تکرار نکنند.
احساس تحقیر و سرخوردگی، تشدید مشکل شب ادراری، تخریب اعتماد به نفس و احساس نفرت از خود یا پدر و مادر از نتایج این تنبیه در کودکان بوده است. به خاطر تبعات روحی و روانی اینگونه رفتار، می توان این کار و رفتارهای مشابه را بدترین تنبیه برای کودک دانست.
 
تنبیه

۲. زنگ زدن به پلیس

تعدادی از پدر و مادر‌ها در مواجهه با کار اشتباه کودک تظاهر به زنگ زدن به پلیس و متقاعد کردن آن‌ها برای بردن کودک به زندان می‌کنند! اگر این اتفاق در خیابان بیفتد و از قضا پلیسی آن اطراف باشد، پدر و مادر کودک را نزد پلیس برده و با اشاره به تفنگ و دستبند، کودک را از پلیس می‌ترسانند! متاسفانه گاهی اوقات پلیس‌ها نیز در این داستان با پدر و مادر همدست می‌شوند.
احساس دائمی گناهکار بودن و نهادینه شدن ترس از پلیس و پدر و مادر از تبعات این گونه تنبیه است.

۳. پوشک کردن

گاهی اوقات پدر و مادر در مواجهه با رفتار کودکانه در نوجوانان، آن‌ها را تهدید می‌کنند که مشابه یک نوزاد با تو رفتار می‌کنیم.
مواردی گزارش شده که کودک ۱۰ یا ۱۲ ساله به دلیل گرفتن نمره پایین در مدرسه، توسط پدر و مادر در مقابل خانواده و دوستان پوشک شده است! آسیبی که به عزت نفس این کودکان وارد شده تا سال‌های سال همراه آن‌ها خواهد بود. چنین رفتارهای تحقیرآمیز و خورد کننده ای را نیز می توان بدترین تنبیه برای کودک دانست. 

۴. ریختن فلفل در دهان کودک

حقه قدیمی برخی از مادران در مواجهه با رفتار اشتباه کودک، ریختن فلفل در دهان کودک است. این کار مصداق بارز کودک آزاری است.

۵. حبس کردن در اتاق

شاید رایج‌ترین تنبیه کودکان در دوران‌های مختلف، حبس کردن آن‌ها در اتاق، انباری، زیرزمین، حمام یا دستشویی باشد. انجام این کار به مدت طولانی و در شرایط نامناسب  مانند تاریکی، وجود اجسام یا حیوانات ترسناک برای کودک، موجب بروز اختلالات روانی در او می‌شود.
از نظر روانشناسان کودک و مربیان تربیتی، وقفه یا زمان تنها بودن برای کودکان در قبال انجام کار اشتباه، تنها به مدت یک دقیقه به ازای هر سال از سن کودک و در محیط امن و سالم برای آن‌ها قابل پذیرش است.

۶. داغ کردن

داغ کردن یا سوزاندن کودک با کبریت، سیگار یا قاشق داغ غیر انسانی‌ترین شیوه تنبیه کودکان است. این روش از سوی پدر و مادر‌هایی که دچار مشکلات روانی و اعتیاد هستند نسبت به کودکان روا داشته می‌شود.
* در صورت مشاهده این گونه موارد حتما با اورژانس اجتماعی (شماره ۱۲۳) تماس گرفته و مراتب را گزارش دهید.


حتما بخوانید: ۱۰ مورد از عواقب تنبیه بدنی در کودکان و ۵ راه حل جایگزین برای آن


هیچ کودکی مستحق اینگونه آزار‌ها نیست. ضمیر کودکان خمیر نرمی است که در دستان ما شکل می‌گیرد. کودک به صورت خودآگاه و چه ناخودآگاه، رفتار و منش پدر و مادر را تقلید می‌کند. اگر رفتار نامناسبی در کودک مشاهده می‌کنید، قدری تامل کنید، این رفتار او ناشی از چه نیاز و چه احساسی درون اوست که به آن بی توجهی شده است؟ از سطح عبور کرده و مشکل اصلی را دریابید. با کودک خود همانند یک سفیر کبیر، با احترام برخورد کنید.
 
گفتگو با کودک
 

بهترین روش تربیت فرزند بدون تنبیه کردن

به عنوان پدر و مادر، یکی از مهم‌ترین وظایف شما آموزش رفتار درست به فرزندتان است. این کار نیازمند زمان و صبر و حوصله بسیار است.
در ادامه نکات توصیه شده از آکادمی کودکان آمریکایی (AAP) در مورد بهترین روش تربیت فرزند بدون تنبیه کردن را ذکر می‌کنیم.
AAP توصیه می‌کند که داشتن روش‌های مثبت برای آموزش انضباط به کودکان موجب می‌شود که آن‌ها رفتار خود را به درستی مدیریت کنند و از آسیب در امان بمانند. با اجرای ۱۰ گام می‌توانید این روش را بر روی کودکان اجرا کنید.
  • رفتار اشتباه را به کودک نشان بدهید. کودکان اشتباه بودن یک کار را با کلمات و رفتار آرام شما می‌فهمند. رفتار‌هایی که دوست دارید از کودک خود ببینید را ابتدا خودتان انجام دهید.
  • حد و مرز‌ها را تنظیم کنید. قوانین روشن، واضح و عملی برای کودک وضع کنید. مطمئن شوید که کودک قوانین را به درستی فهمیده است. مفاهیم را در ساده‌ترین شکل به او منتقل کنید.
  • برای او روشن کنید که اگر به قوانین عمل نکند، عواقبی وجود دارد. برای نمونه، به او بگویید که اگر او اسباب بازی خود را پس از بازی سر جایش قرار ندهد، آن را برای باقی روز به دست او نمی‌دهید. آماده انجام عواقبی که تعیین کرده اید باشید. اگر پس از چند دقیقه کودک برای پس گرفتن اسباب بازی نزد شما آمد، آن را به او باز نگردانید و سر حرف خود بمانید. در نظر داشته باشید که این مورد شامل لوازم و چیز‌هایی که مورد نیاز کودک است نمی‌شود، مانند غذا.
  • بشنوید. گوش دادن بسیار مهم است. پیش از دادن راه حل برای مشکل کودک، اجازه دهید که او تمام داستان را بازگو کند. اگر رفتار کودک ناشی از احساستی مانند حسادت است. پیش از صحبت در مورد عواقب آن، با او در مورد احساسش گفتگو کنید.
  • به کودک توجه کنید. قوی‌ترین ابزار برای برقراری نظم و انضباط مؤثر در کودکان، توجه، در جهت تقویت رفتار‌های خوب و بی توجهی به رفتار‌های نامناسب، است. به یاد داشته باشید که همه کودکان نیازمند توجه پدر و مادر خود هستند.
  • رفتار‌های مثبت و منفی را برایشان مشخص کنید. بایستی کودکان بدانند انجام چه کاری بد و انجام چه کاری خوب است. رفتار‌های خوب کودک را با تشویق و توجه، تأیید کنید.
  • بدانید چه زمانی بایستی بی توجهی کنید. هنگامی که کودک مشغول انجام رفتار نامناسبی (نه خطرناک) است، بی توجهی کنید. نادیده گرفتن رفتار بد می‌تواند راهی موثر برای جلوگیری از آن باشد. نادیده گرفتن رفتار بد به نوعی آموزش پیامد‌های طبیعی رفتار به کودک است. برای نمونه، اگر کودک شیرینی خود را روی زمین پرت می‌کند، دیگر شیرینی برای خوردن نخواهد داشت (پیامد‌های طبیعی). اگر کودک اسباب بازی خود را پرتاب کند، اسباب بازی خراب شده و دیگر نمی‌تواند با آن بازی کند. طولی نخواهد کشید که او می‌آموزد شیرینی را نریزد و از اسباب بازی هایش مراقبت کند.
  • برای مواجهه با مشکلات آماده باشید. خود را برای شرایطی که کودک رفتار نامناسبی انجام می‌دهد، آماده کنید و برای آن برنامه داشته باشید.
  • فعالیت یا فضا را تغییر دهید. گاهی اوقات کودکان به دلیل خستگی و بی حوصلگی بد رفتاری می‌کنند. سرگرمی جدیدی پیدا کنید یا محیط کودک را تغییر دهید.
  • از تکنیک وقفه استفاده کنید. زمانی که یک قانون خاص شکسته می‌شود، این روش می‌تواند مفید باشد. آن‌ها را برای مدت زمان مشخصی (۱ دقیقه برای هر سال از سن کودک) در فضای دیگری قرار دهید. می‌توانید بگویید، “زمانی که حالت بهتر شد، بیا پیش من.” این روش به کودک کمک می‌کند تا مهارت‌های خودکنترلی را یاد بگیرد.

تاثیر مهدکودک بر کودکان؛ نقش مهد در تربیت کودک + فواید و معایب

تاثیر مهدکودک بر کودکان
از تاثیرات مهدکودک بر کودکان می‌توان به بهبود روابط اجتماعی، رشد عاطفی، مستقل شدن کودکان، کاهش ترس و اظطراب و … اشاره کرد. با این حال فرستادن کودکان به مهد در کنار فواید آن می‌تواند بر تربیت کودکان تاثیر منفی نیز بگذارد.

 

تاثیر مهدکودک بر کودکان
بیا نی نی |
بخش مادر و کودک –
مهد کودک خانه دوم کودکان محسوب می‌شود و بسیاری از والدین ترجیح می‌دهند برای آموزش و کسب مهارت‌های بیشتر، کودکشان را به مهد کودک بفرستند. فرستادن کودکان زیر سه سال به مهد توصیه نمی‌شود، اما فرستادن کودکان در سن مناسب به مهد نقش موثری در تربیت و شکل گیری شخصیت آن‌ها دارد. والدین درصورتی می‌توانند از مزایای مهدکودک برخوردار شوند که مهدکودک مناسبی برای فرزندشان انتخاب کنند. در این مطلب به بررسی نقش مهدکودک بر تربیت و شخصیت کودکان، آسیب شناسی مهدکودک و فواید و عوارض مهدکودک می‌پردازیم.

در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در ” فهرست موضوعی” زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:
  • نقش مهدکودک در تربیت و شخصیت کودکان
  • تاثیر مهدکودک بر آینده کودکان
  • آسیب شناسی تاثیر مهدکودک بر کودکان
  • فواید مهدکودک برای کودکان
  • معایب مهدکودک برای کودکان

نقش مهدکودک در تربیت و شخصیت کودکان

مهدکودک تاثیر زیادی برشکل گیری شخصیت کودکان و تربیت آن‌ها دارد، برخی از این تاثیرات عبارتند از:

۱. تقویت روابط اجتماعی

مهم‌ترین تاثیر مهدکودک بر کودکان تقویت روابط اجتماعی است. بازی‌های گروهی و افزایش ارتباطات، روابط اجتماعی کودک را بهبود می‌بخشند. یک مربی مهدکودک خوب به کودکان می‌آموزد که چگونه با دیگر همسالان خود رابطه برقرار کرده و دوست‌های جدید پیدا کنند. همچنین وقتی کودکان در بین هم‌سن و سالان خود قرار می‌گیرند در برخی از مواقع با یکدیگر دچار اختلاف خواهند شد. در ابن حالت مربی مهدکودک می‌تواند به کودکان آموزش دهد که چگونه اختلافاتشان با یکدیگر را برطرف کنند.

تاثیر مهدکودک بر کودکان
۲. آموزش نظم و انظباط

کودکان باید هر روز و در زمان مشخصی به مهدکودک بروند و وسایلشان را در مهدکودک تمیز و مرتب نگه دارند. آنها همچنین زمان مشخصی برای تغذیه، بازی و آموزش دارند و طرز صحیح نشستن و صحبت کردن را یاد می‌گیرند. همه این‌ها نظم و انضباط را به کودکان آموزش می‌دهد.

۳. مستقل شدن

بسیاری از کودکان تا زمانیکه در خانه اند برای انجام کارهایشان به پدر و مادر و یا خواهر و برادر بزرگتر از خود وابسته هستند. آن‌ها در مهد یاد می‌گیرند که چگونه کارهایشان را به تنهایی انجام دهند. همچنین دور بودن از محیط خانه باعث می‌شود که وابستگی کودک به مادر کمتر شود و کودک در آینده راحت‌تر بتواند به محیط مدرسه عادت کند.

۴. افزایش اعتماد به نفس و خودباوری کودکان

کودکان در مهدکودک مطالب جدید را یاد می‌گیرند و ارائه‌ این مطالب توسط کودک در جمع‌های دوستانه و خانوادگی، در ایجاد اعتماد به نفس در کودکان موثر است. همچنین مربی مهدکودک نقاط قوت و ضعف کودک را در در زمان بازی و آموزش شناسایی می‌کند و به او کمک می‌کند تا نقاط ضعف خود را برطرف کند.

تاثیر مهدکودک بر کودکان
۵. کاهش اضطراب و ترس در کودکان

وقتی کودکان دور از خانواده و در محیطی جدید قرار می‌گیرند، دچار ترس و اضطراب می‌شوند. این اضطراب قدرت یادگیری آن‌ها را کاهش داده و آن‌ها را در خطر ابتلا به بیماری‌های روانی قرار می‌دهد. محیط مهدکودک یک محیط دوستانه همراه با بازی‌های کودکانه و آموزش است که اضطراب کودکان را کاهش می‌دهد و آن‌ها را برای مدرسه رفتن آماده می‌کند.

۶. رشد عاطفی کودکان

کودکان در مهدکودک یاد می‌گیرند تا احساسات خود را بیان کنند و نگرانی هایشان درمورد دیگران را نشان دهند، بنابراین یک مهدکودک خوب باعث رشد عاطفی کودکان خواهد شد.

تاثیر مهدکودک بر آینده کودکان

مهدکودک تنها مکانی برای نگه داری کودکان نیست، بلکه نهادی نوظهور برای تعلیم و تربیت کودکان است. هر کودکی برای حضور در جامعه به مهارت‌های اولیه نیاز دارد. برقراری ارتباط با دیگران، حل اختلافات با دوستان، بیان احساسات و عدم ترس از حضور در محیط‌های جدید تنها برخی از این مهارت‌ها هستند که مربیان مهدکودک به کودکان می‌آموزند. مربیان به دلیل تخصصی که در این زمینه دارند بهتر از والدین، حتی والدین تحصیلکرده عمل می‌کنند. همچنین مهدکودک کمک می‌کند تا کودکان بر ترس از مدرسه غلبه کنند و برای حضور در مدرسه آماده شوند.

آسیب شناسی تاثیر مهدکودک بر کودکان

برخی از آسیب‌های مهدکودک عبارتند از:

۱. تقلید از رفتار نامناسب دوستان

کودکان به راحتی تحت تاثیر رفتار گروه همسن و سال خود قرار می‌گیرند و رفتار آن‌ها را تقلید می‌کنند. بیش فعالی، پرخاشگری و لجبازی کودکان می‌تواند تاثیر منفی روی سایر بچه‌ها بگذارد. بنابراین در صورتیکه مربی مهدکودک متوجه وجود این اختلالات در کودکی شد، برای پیشگیری از تاثیر رفتارش بر سایر کودکان باید این موضوع را با خانواده‌ی او در میان بگذارد و از آن‌ها بخواهد تا با مراجعه به مشاوره و روانشناس این مشکلات را برطرف کنند.

تاثیر مهدکودک بر کودکان
۲. مربیان نامناسب

کار با کودکان نیاز به تخصص بالایی دارد و همه افراد از عهده آن بر نمی‌آیند اما متاسفانه برخی از مهدکودک‌ها تنها محیطی برای نگهداری کودکان هستند. مربی‌های اینگونه از مهدکودک‌ها تخصصی در زمینه رفتار صحیح با کودکان ندارند و در برخی از مواقع با وجود داشتن تخصص، روحیه‌ی آن‌ها برای انجام اینکار مناسب نیست.

۳. ترس و اضطراب

ترس و اضطراب یکی از اصلی‌ترین مسائلیست که کودکان در محیط‌های غریبه به آن دچار می‌شوند. شب ادرای کودکان، بی خوابی، ترس و لکنت زبان از عوارض حضور کودکان در محیط‌هایی است که در آن احساس امنیت ندارند. والدین نباید کودکانشان را در حالیکه گریه می‌کنند از خودشان جدا کنند و به مربی مهد کودک بسپارند، بلکه بهتر است برای غلبه بر این اضطراب، والدین در روز‌های ابتدایی مهدکودک چند ساعت کنار کودک بمانند تا به محیط جدید عادت کند.

تاثیر مهدکودک بر کودکان
۴. رفتار نامناسب مربیان

در روز‌های ابتدایی مهدکودک، کودکان به فرصت بیشتری برای یادگیری و انجام فعالیت‌ها نیاز دارند. در چنین شرایطی مربی باید به کودکان فرصت بدهد و با تشویق کردن، انگیزه‌شان برای یادگیری را بیشتر کند اما اگر رفتار مربی نامناسب باشد کودکان انگیزه‌ای برای رفتن به مهدکودک ندارند.

۵. یکسان بودن برنامه آموزشی برای همه کودکان

کودکان دارای استعداد‌های متفاوتی هستند. برخی از آن‌ها در یادگیری نقاشی موفق‌تر از دیگران عمل می‌کنند و برخی دیگر در تمرینات ورزشی بهترند اما معمولا مربیان مهدکودک به این تفاوت توجهی نمی‌کنند و همه کودکان را مجاب می‌کنند تا از یک برنامه آموزشی یکسان پیروی کنند.

تاثیر مهدکودک بر کودکان
۶. تعامل ضعیف خانواده‌ها با مهدها

والدین باید بعد از فرستادن کودکشان به مهدکودک با مربی او در ارتباط باشند تا از مشکلات رفتاری و یادگیری کودکشان با خبر شوند، اما متاسفانه والدین به دلیل مشغله کاری که دارند از انجام اینکار صرف نظر می‌کنند.

۷. از بین بردن خلاقیت کودکان

کودکان وقتی کنار همدیگر جمع می‌شوند بازی‌های جدیدی برای انجام دادن در کنار یکدیگر دارند، اما در برخی از مهدکودک‌ها اختیار کودکان سلب می‌شود و آن‌ها فقط بازی‌های آموزش داده شده توسط مربی را انجام می‌دهند. اگرچه ارائه الگو برای بازی به کودکان بد نیست، اما نباید خلاقیت آن‌ها را ازبین برد.

فواید مهدکودک برای کودکان

ثبت نام کودکان در مهدکودک‌هایی که مربیان آموزش دیده دارند فواید زیر را به همراه دارد.

۱. آمادگی برای ورود به مدرسه

همانطور که ذکر شد، رفتن به مهدکودک روابط اجتماعی کودکان را بهبود می‌بخشد، ترس و اضطراب آن‌ها را کاهش می‌دهد و وابستگی کودکان را به والدین کم می‌کند. بنابراین کودکانی که به مهدکودک رفته اند سریعتر به محیط مدرسه عادت می‌کنند و موفق‌تر از سایر دوستان خود که تجربه حضور در مهدکودک را ندارند، عمل می‌کنند.

۲. افزایش علاقه کودکان برای یادگیری مهارت‌های جدید

آموزش‌ها در مهدکودک به صورت گروهی و همراه با بازی صورت می‌گیرد. این شیوه آموزش باعث می‌شود که کودکان شوق فراوانی برای یادگیری داشته باشند.

تاثیر مهدکودک بر کودکان
۳. آموزش مهارت‌های فیزیکی

انجام تمرینات فیزیکی، مهارت‌های حرکتی کودکان را تقویت می‌کند. بازی پازل، بازی با خاک رس، نقاشی و تمرینات ورزشی تنها برخی از فعالیت‌های روزانه در مهدکودک هستند که مهارت حرکتی و تمرکز آن‌ها را بهبود می‌بخشند.

۴. آموزش فکر کردن و مهارت‌های شناختی

کودکان در مهدکودک کاردستی درست می‌کنند، سوال می‌پرسند، مشکلاتشان را می‌گویند و یاد می‌گیرند برای انجام کارهایشان برنامه ریزی کنند. مربی مهدکودک کودکان را به شرکت در بحث و گفتگو تشویق می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد تا ایده هایشان را بیان کنند. انجام این فعالیت‌ها قدرت فکر کردن و مهارت‌های شناختی کودکان را بهبود می‌بخشد.

تاثیر مهدکودک بر کودکان
۵. تخصص مربیان در زمینه آموزش کودکان

در صورتیکه مربی مهد کودک تخصص کافی برای آموزش کودکان داشته باشد، می‌تواند به رشد مهارت‌های آن‌ها کمک کند؛ بنابراین توجه به تخصص مربی مهدکودک در انتخاب مهدکودک بسیار مهم است.

معایب مهدکودک برای کودکان

۱. مناسب نبودن محیط مهدکودک برای کودکان زیر سه سال

سن مناسب فرستادن کودکان به مهدکودک بعد از سه سالگی است. کودکان زیر سه سال بسیار جست و جو گر هستند. آن‌ها می‌خواهند تمام وسایل اطرافشان را بشناسند و آن‌ها را بررسی کنند و برخی اوقات این وسایل را داخل دهانشان می‌کنند. برای نگهداری این کودکان، محیطی امن، تمیز و فاقد وسیله‌های ریز نیاز است تا کودک بتواند به راحتی کنجکاویش را برطرف کند اما محیط مهدکودک این ویژگی را ندارد. همچنین محیط کوچک مهدکودک اجازه تخلیه انرژی به کودکان را نمی‌دهد، آن‌ها را کلافه می‌کند و باعث می‌شود بهانه گیری کنند.

۲. شیوع بیماری ها

سیستم ایمنی بدن کودکان نسبت به بزرگتر‌ها ضعیف‌تر است و در صورتیکه یکی از کودکان به بیماری واگیر داری مانند سرماخوردگی مبتلا باشد، بیماری اش به سرعت به دیگران منتقل می‌شود. والدین باید از فرستادن کودک بیمار خود به مهدکودک اجتناب کنند.

۳. تجاری شدن مهدکودک ها

مهدکودک باید محیطی برای تربیت کودکان باشد. برخی از مهدکودک‌ها انواع خدمات از جمله ژیمناستیک، آموزش زبان، موسیقی و … را در برنامه‌ی آموزشی خود گنجانده‌اند و معمولا هزینه‌ی زیادی برای ثبت نام کودکان دریافت می‌کنند. والدین باید توجه داشته باشند که این برنامه‌ها تا چه حد با استعداد و نیاز کودکشان همخوانی دارد. همچنین نباید فراموش کرد که سنین قبل از مدرسه سن آموزش رسمی نیست و نباید فرصت بازی و تفریح از کودکان گرفته شود.

نظر شما چیست؟ به نظر شما فرستادن کودکان به مهدکودک چه تاثیرات مثبت و منفی بر شکل گیری شخصیت آن‌ها دارد؟ آیا با فرستادن کودکان به مهدکودک موافق هستید؟ فراموش نکنید نظرات و پیشنهادات خود را در بخش “ارسال نظر” با ما و مخاطبان بیا بی‌بی در میان بگذارید.

آموزش الفبا قبل از دبستان خوب است یا بد؟

آموزش الفبا قبل از دبستان خوب است یا بد؟
آموزش الفبا قبل از دبستان باعث می‌شود که کودک در مدرسه از تکراری بودن درس خسته شود و به دلیل تفاوت در شیوه آموزشی دچار سردرگمی شود. در واقع هدف برنامه آموزشی دوره پیش دبستانی باید فقط آموزش مهارت‌های اولیه به کودکان باشد.

 

آموزش الفبا قبل از دبستان خوب است یا بد؟
بیا نی نی |
بخش مادر و کودک –
آموزش الفبا قبل از دبستان و با استفاده از روش‌های مختلف یکی از مسائلی است که شاید اکثر خانواده‌ها را درگیر خود کرده باشد. والدین در مواجه با این موضوع به این فکر فرو می‌روند که اگر کودک آن‌ها نیز قبل از شروع دوران ابتدایی الفبا را فرا بگیرد چقدر عالی می‌شود، ولی آیا این کار درست است؟ در این مطلب به بررسی خوب یا بد بودن آموزش الفبا قبل از دبستان، محتوای برنامه آموزشی دوره پیش از دبستان و نظر آموزش و پرورش در این باره می‌پردازیم.

آموزش الفبا قبل از دبستان خوب است یا بد؟

پاسخی که روانشناسان به این سوال داده اند این است که آموزش الفبا قبل از دبستان به کودک امری صحیح نیست ولی چه دلایلی وجود دارد که روانشناسان خانواده‌ها را از این مسئله نهی می‌کنند؟
  • دوران پیش از دبستان دوران بازی است: دوران قبل از دبستان زمانی است که کودک باید زمانش را صرف بازی‌های کودکانه کند نه یادگیری مباحث درسی.
  • دلزدگی و خستگی کودکان از مطالب تکراری: این آموزش‌ها قبل از دوران ابتدایی موجب می‌شود که با آغاز دوران مدرسه به دلیل جلو بودن کودک از سایر همکلاسی هایش از درس و کلاس زده شود و به علت تکراری بودن مطالب آموزشی، سعی در سرگرم کردن خود با روش‌های دیگری مثل شوخی کردن با دوستانش باشد.
  • تفاوت در شیوه آموزشی و ایجاد سردرگمی: به دلیل متفاوت بودن شیوه‌ی آموزشی قبل از مدرسه با نحوه آموزش‌های زمان مدرسه، کودک دچار سردرگمی‌ می‌شود.
  • کافی بودن آموزش‌های مراکز پیش دبستانی: آموزش‌های مرسوم کودک در مراکز پیش دبستانی برای کودک کافی است؛ بنابراین نیازی به شروع روند آموزش کودک قبل از مدرسه نیست.
  • ایجاد مزاحمت در زمان تدریس معلم: کودکانی که حروف الفبا را پیش از ورود به مدرسه یاد گرفته‌اند در زمان تدریس معلم سعی در حدس کلمات دارند و می‌خواهند اطلاعات خود را به سایر دوستانشان نشان دهند. این موضوع باعث ایجاد اختلال در روند آموزش آموزگار می‌شود.

آموزش الفبا قبل از دبستان خوب است یا بد؟
محتوای برنامه آموزشی دوره پیش از دبستان

قبل از ورود دانش آموز به مدرسه باید دوران پیش دبستانی طی شود که این دوران مطابق با اهداف خاصی پیش می‌رود. مباحثی که در دوران پیش دبستانی مطرح می‌شوند باید منطبق بر اهداف زیر باشند و آموزش‌هایی خارج از این چهارچوب به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.

۱. پرورش مهارت‌های جسمی

اولین هدف از برگزاری دوران پیش دبستانی پرورش مهارت‌های جسمی و حرکتیست. یادگیری این مهارت در قالب بازی‌های کودکانه صورت می‌گیرد؛ به عنوان مثال لی لی یکی از بازی‌های محبوب کودکانه است که به کودکان در آموزش حفظ تعادل کمک می‌کند.

۲. پرورش روحیه و رفتار عاطفی کودک

دومین هدف، پرورش روحیه و رفتار عاطفی کودک است. در بطن این آموزشات به کودک یاد داده می‌شود که چگونه احساسات و هیجان‌های خود را شناسایی کند و چگونه با دوستان خود همکاری داشته باشد. آن‌ها یاد می‌گیرند تا در زمان غم و اندوه احساس خود را به درستی نشان دهند.

۳. پرورش مهارت‌های ذهنی

هدف دیگری که آموزشات پیش دبستانی دارد، پرورش مهارت‌های ذهنیست. این آموزش‌ها موجب می‌شود دقت و تمرکز کودک بالا برود.

آموزش الفبا قبل از دبستان خوب است یا بد؟
۴. پرورش صفات اخلاقی

مهارت چهارمی که کودک در دوران پیش دبستانی می‌آموزد، پرورش صفات و رفتار‌های اجتماعی متناسب با ارزش‌ها و هنجار‌های اجتماعیست. گوش دادن به حرف بزرگتر‌ها و احترام گذاشتن به آن‌ها از نمونه‌های این اهداف هستند.

۵. انس با قرآن

انس با قرآن هدف دیگری است که در این دوران باید مورد توجه قرار گیرد.

۶. پرورش ذوق هنری

در دوران پیش دبستانی می‌بایست کودک با ساختن انواع کاردستی‌ها آَشنا شود و توانایی تشخیص رنگ‌ها از یکدیگر را داشته باشد.

آموزش الفبا قبل از دبستان خوب است یا بد؟
۷. آموزش مفاهیم دینی

آشنایی با خدا و مفهوم معبود، آشنایی با آداب و رسوم محلی و مذهبی از دیگر اهداف برگزاری کلاس‌های دوران پیش دبستانی است.

۸. آموزش زبان فارسی

آموزش زبان فارسی مخصوصا به کودکانی که با گویشی غیر از زبان فارسی صحبت می‌کنند ضروری است.

۹. آموزش رعایت بهداشت

در این دوران کودکان یاد می‌گیرند که به نظافت خود اهمیت دهند و از محیط زیست خود مراقبت کنند.

۱۰. پرورش هویت ملی

کودکان در دوران پیش دبستانی با نماد‌های ملی مانند پرچم و نقشه کشور آشنا می‌شوند و یاد می‌گیرند به نماد‌های ملی و آداب و رسوم ملی احترام بگذارند.

دیدگاه آموزش و پرورش درباره آموزش الفبا قبل از دبستان

از تاریخ ۲۵ شهریور سال ۹۶ بر اساس دستور وزراتی، آموزش اعداد و حروف الفبا در دوره پیش دبستانی ممنوع شد. در این دوران برنامه آموزشی باید بر یادگیری مهارت‌های زندگی مانند نظم، برقراری روابط اجتماعی، شرکت در کا‌رهای گروهی و … تاکید داشته باشد و آموزش الفبا در این دوران باعث دلزدگی کودک در کلاس اول در زمان یادگیری خواهد شد. همچنین مهم‌ترین دلیل ممنوعیت آموزش الفبا قبل از دبستان توسط آموزش و پروش تفاوت در نحوه‌ی آموزش آن است. روش جدید آموزش حروف الفبا به کودکان بر مبنای آموزش کل به جز است. ابتدا دانش آموز شکل کلی کلمه را می‌بیند، آوا‌ها را کشف می‌کند و سپس نوشتن این آوا‌ها به دانش آموزان آموزش داده می‌شوند. برای مثال دانش آموز در هنگام نوشتن کلمه آب، آن را می‌بیند، می‌خواند و در هنگام نوشتن ابتدا این آوا‌ها را بصورت “آ” “ب”، جدا می‌کند اما در هنگام خواندن شکل دیداری آن کلی است.

نظر شما چیست؟ آیا با آموزش حروف الفبا قبل از دبستان موافقید؟ فراموش نکنید نظرات و پیشنهادات خود را در بخش “ارسال نظر” با ما و مخاطبان بیا بی‌بی در میان بگذارید.

راهنمای انتخاب مدرسه خوب؛ ۱۳ ویژگی مدرسه مطلوب از دید کارشناسان

راهنمای انتخاب مدرسه خوب ، 13 ویژگی مدرسه مطلوب از دید کارشناسان
انتخاب مدرسه خوب به عوامل بسیاری همچون محل زندگی، ارزش‌های فردی و تمایلات کودک بستگی دارد. اما ویژگی‌های یک مدرسه مطلوب چیست؟

 

راهنمای انتخاب مدرسه خوب ، 13 ویژگی مدرسه مطلوب از دید کارشناسان
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – فصل تابستان در راه است و تصمیم‌گیری درباره انتخاب مدرسه خوب برای فرزندان، دغدغه بیشتر پدر و مادرهاست. انتخاب مدرسه خوب بستگی به محل زندگی، ارزش‌های شخصی، نیاز‌های فرزند شما، ویژگی‌های خاص برخی مدارس و موارد دیگر دارد.
تصمیم گیری و انتخاب مدرسه خوب برای فرزند شما بسیار شخصی و دشوار است. بیشتر پدر و مادر‌ها در هنگام تصمیم‌گیری دچار استرس و عدم توانایی در تصمیم گیری می‌شوند.
برای برخی از پدر و مادرها، تصمیم‌گیری بسیار ساده است. فرزندانشان را به نزدیک‌ترین مدرسه دولتی می‌فرستند. اما پدر و مادر‌هایی که می‌خواهند در مدارس دولتی دیگر (مدارس خارج از محدوده) یا مدارس غیرانتفاعی ثبت نام کنند، عوامل بسیاری را برای انتخاب مدرسه خوب در نظر می‌گیرند.

راهنمای انتخاب مدرسه خوب

پیش از انتخاب مدرسه، در مورد شخصیت، نقاط قوت، نیاز‌ها و علاقه‌مندی‌های فرزندتان بیاندیشید. همچنین به تطابق فرهنگی و ارزشی میان مدارس با ارزش‌های خانوادگی فکر کنید.

ارزش‌های شخصی

  • مدارس دولتی ترجیح می‌دهید یا خصوصی؟ امکانات هر یک را در نظر بگیرید.
  • آیا می‌خواهید فرزندتان به همان مدرسه‌ای که خواهر یا برادرش هستند برود یا ترجیح می‌دهید تجربه جدیدی داشته باشد؟
  • آیا می‌خواهید فرزندتان تحصیلات دینی و عقیدتی خاصی داشته باشد؟

ملاحظات عملی

  • مسایلی مانند مکان مدرسه، هزینه یا مشکلات رفت و آمد و دسترسی به وسایل حمل و نقل عمومی (مانند اتوبوس و مترو) چه تاثیری بر شما و فرزندتان می‌گذارند؟
  • دوستان فرزندتان به کدام مدرسه می‌روند؟
  • آیا نیاز دارید که پیش یا پس از ساعت مدرسه، فرزندتان برای مدتی در مدرسه بماند؟

ویژگی‌های مدرسه

  • فضای مدرسه کوچک است یا بزرگ؟ چه اندازه‌ای برای فرزندتان مناسب است؟
  • آیا امکانات مورد نیاز برای یادگیری فرزندتان مانند زمین بازی، کتابخانه، برنامه‌های هنری و ورزشی وجود دارد؟
  • آیا مدرسه در سال‌های گذشته نتایج تحصیلی قابل قبولی از دید شما داشته است؟ عملکرد آن در زمینه‌های دیگر مانند هنر، ورزش یا مشارکت اجتماعی چگونه بوده است؟

ارتباط میان خانه و مدرسه

  • چه فرصت‌هایی برای مشارکت خانواده با مدرسه وجود دارد؟ چگونه بین خانه و مدرسه ارتباط برقرار می‌شود؟
  • مدرسه چه ارتباطی با جامعه محلی دارد؟

 

راهنمای انتخاب مدرسه خوب ، 13 ویژگی مدرسه مطلوب از دید کارشناسان

ویژگی‌های یک مدرسه مطلوب از دید کارشناسان

توصیه کارشناسان حوزه آموزش در انتخاب مدرسه به شرح زیر است:
  1. کمال گرا نباشید. هیچ مدرسه‌ای تمام ایده آل‌های ذهنی شما را برآورده نمی‌کند. از سویی دیگر نگاه شما به روش تربیتی مدارس نیز به مرور زمان تغییر خواهد کرد، صلب نباشید.
    همچنین در نظر داشته باشید که کادر مدرسه نیز انسان‌هایی مانند ما و شما هستند و در معرض تغییرات فکری، عقیدتی و روانی قرار دارند.
  2. ساعت تعطیلی مدرسه، نحوه خروج دانش آموزان را مشاهده کنید. بیرون از مدرسه مورد نظرتان، گوشه‌ای بایستید و خروج دانش آموزان را نظاره کنید. چه می‌بینید؟ آیا حس رهایی و آزادی از قفس دارند یا به نظر می‌آید از سفر دلچسبی باز می‌گردند؟
  3. فضای داخلی مدرسه را ببینید. از مسوولان مدرسه اجازه بگیرید تا داخل مدرسه را مشاهده کنید. زمانی را انتخاب کنید که مدرسه برقرار است و دانش آموزان سر کلاس هستند. وضعیت ایمنی ساختمان و شرایط دسته بهداشتی را مشاهده کنید. هنگام زنگ تفریح داخل کلاس‌ها را ببینید. اگر مسوولان مدرسه با دلایل غیرمنطقی اجازه این کار را ندادند، حتما مشکلی وجود دارد!
  4. دانش آموزان اخراج شده از کلاس، نشانه خوبی نیستند. اگر در قدم زدن در راهرو‌های مدرسه، دانش آموزان اخراج شده از کلاس را دیدید که ناراحت و مشوش ایستاده یا روی زمین نشسته اند و کسی به وضعیتشان رسیدگی نمی‌کند، بهتر است این مدرسه را از لیستتان خط بزنید!
  5. کلاس‌های ساکت فاجعه آمیزند. اگر هیچ صدایی از کلاس‌ها نمی‌آید و تنها صدای بلند معلم‌ها در راهرو پیچیده است، یعنی همه چیز دارد دیکته می‌شود و دانش آموزان سربازانی بله قربان‌گو در این مدرسه هستند. اما اگر از کلاس‌ها سر و صدای بچه‌ها، گفتگو و خنده بلند بود و معلم دعوای‌شان نمی‌کرد یعنی کلاس محل انجام فعالیت‌های جذاب برای دانش آموزان است.
  6. زمان تخته و گچ گذشته است. مدرسه‌ای را انتخاب کنید که معلمان بجز گچ و تخته و ماژیک از فیلم، نمایش، نقاشی، کار دستی، کتاب، مجله و موسیقی برای آموزش به دانش آموزان استفاده می‌کنند.
  7. فعالیت‌های گروهی را به فردی ترجیح دهید. به دنبال مدرسه‌ای باشید که در آن “گروه” به “فرد” ترجیح دارد و بیشتر فعالیت‌های دانش آموزان در بستر گروه انجام می‌شود. در این مدارس کودکان رقابت تنگانگ فردی ندارند و به جنگ هم نمی‌روند. این کودکان در آینده می‌دانند چگونه باید با دیگران کار گروهی انجام دهند.
  8. مکان‌های مهم در مدرسه را با دقت بررسی کنید. آزمایشگاه، کتابخانه و کارگاه مدرسه شاهرگ‌های حیاتی آن هستند. فضای این مکان‌ها چگونه است؟ تجهیزات و روزآمدی آن‌ها چگونه است؟ دارند خاک می‌خورند یا فعال هستند؟
  9. به دیوار افتخارات مدرسه نگاه کنید. چه اسم‌ها، عکس‌ها و عناوینی می‌بینید؟
    • اگر بر روی در و دیوار مدرسه تنها عکس و اسم رتبه‌های اول تا سوم بود، فضای مدرسه مقایسه‌ای و رقابتی است.
    • اگر تمرکز بر آزمون‌های انتشارات کمک‌آموزشی (قلم چی، گاج و…) یا فقط قبولی کنکور (آن هم بدون ذکر رتبه و محل دانشگاه‌ها) بود، بدانید که در این مدرسه تنها نمره و رتبه مهم است و دانش آموزان نردبان ترقی مدرسه هستند.
    • اگر افتخارات ورزشی و هنری دانش آموزان را دیدید، احتمالا در این مدرسه به علایق و موفقیت‌های غیر درسی دانش آموزان نیز بها می‌دهند.
  10.  از خانواده‌های دانش آموزان پرس و جو کنید. از آن‌ها بپرسید که تنبیه و تشویق مدرسه چگونه است؟ اگر به دانش آموزان «باج» می‌دهند که صدای پدر و مادر‌ها درنیاید، آن‌ها را فراموش کنید. اما اگر قصد مسوولیت‌پذیر بار آوردن آن‌ها را دارند و حمایتشان می‌کنند، نکته مثبتی در کارنامه آنهاست.
  11. از خانواده‌های دانش آموزان بپرسید که انجمن اولیا و مربیان مدرسه عملکرد خاصی هم دارد یا غیرفعال است؟ اگر فعال است، یعنی حرف دانش آموزان در آنجا شنیده می‌شود.
  12. از مدیر مدرسه بخواهید تا چند مدرسه خوب دیگر در آن اطراف به شما پیشنهاد دهد. اگر با توجه به نظرات شما و مشخصات کودکتان شما را راهنمایی کرد، این مدرسه را از دست ندهید. اما اگر مدرسه دیگری را در حد پیشنهاد دادن ندانست یا به خودش زحمت پاسخ دادن به شما را نداد، مدرسه را ترک کنید.
  13. به پرآوازه بودن نام مدرسه توجه نکنید. دلیل شهرت بیشتر آن‌ها به دلیل تبلیغ زیاد یا سال‌های درخشان گذشته است. با معیار‌های خودتان پیش بروید؛ شاید مدرسه بی ادعای محله خودتان، آن معیار‌ها را داشته باشد.

 انتخاب مدرسه خوب

کلام آخر

هر مدرسه دارای نقاط قوت و ضعفی است که موجب افزایش تجربه فرزندتان می‌شود. پس از انتخاب مدرسه، با عزم راسخ فرزندتان را ثبت نام کنید و مطمئن باشید که بهترین انتخاب را برای او کرده اید. شما چه معیار‌هایی برای انتخاب مدرسه فرزندتان دارید. مدارس دولتی یا غیرانتفاعی را انتخاب می‌کنید؟ اگر کودک شما تمایلی به مدرسه رفتن ندارد و از مدرسه می ترسد، مطالعه مطلب چگونه با ترس از مدرسه کودکمان برخورد کنیم؟ در این زمینه راهگشاست. دیدگاه‌ها و تجربیات خود را با ما و خوانندگان بیا بی‌بی در بخش نظرات در میان بگذارید.