برچسب: خانه تکانی

روانشناسان و صاحب‌نظران دینی هم نظرات و راهکار‌های عملی مؤثری برای تشکیل خانواده متعادل ارائه داده‌اند. خانواده‌ای که تعادل داشته باشد، جایگاه عشق و محبت، کانون انس و مودت و بهترین آسایشگاه و پناهگاه است. اعضای خانواده متعادل با شناخت وظایف خود و یکدیگر و تفاوت‌های فردی و طرز برخورد با آن باعث استحکام خانواده می‌شوند. آن‌ها با شناخت موانع تشکیل خانواده متعادل و از بین بردن آنها، سعی دارند که آسایش و آرامش خانواده را فراهم کنند. سازگاری و انعطاف‌پذیری، سختی‌های مسیر زندگی را کاهش می‌دهد. خانواده در پرتو شناخت صحیح و واقع‌بینانه و طرز تفکر صحیح، تبدیل به خانواده‌ای پویا، سالم و باصفا می‌شود و بستری مناسب به منظور تربیت فرزندان صالح فراهم می‌سازد.

ارتباط مؤثر والدین و فرزندان
برقراری ارتباط صحیح و مؤثر والدین با کودکان، مهم‌ترین اصل فرزندپروری است. منشأ اختلالات روانی، تمایلات سرکوب شده دوران کودکی است. دوران کودکی، سلامت روان کودکان و کیفیت رفتار والدین با فرزندان اهمیت زیادی دارد و متخصصین و نظریه‌پردازان، شیوه صحیح و اصولی را برای فرزند‌پروری انتخاب کرده‌اند. بسیاری از والدین امروزی نسبت به امر تربیت، سختگیرتر و نامطمئن‌تر شده‌اند و سطح توقع والدین از خودشان در امر تربیت و پرورش فرزندان بالا رفته است و آنان از خودشان انتظار زیادی دارند که در این زمینه موفق باشند. آگاهی و شناخت کافی و عمیق از مبانی پرورش شخصیت سالم فرزندان در خانواده و روش‌های مناسب و مؤثر برای چگونگی و نحوه ارتباط والدین با فرزندان همه را در این امور یاری می‌رساند. ارتباط مؤثر والدین با فرزندان شامل بخش‌هایی بدین شرح است: توانایی بیان احساسات، پذیرش احساسات دیگران و احترام به حق دیگران برای بیان عواطف، توانایی برقراری ارتباط روشن، ابراز وجود (بیشتر از سمت فرزندان) و مبانی ارتباط مؤثر والدین بر فرزندان. اولین و مهم‌ترین مبنای ارتباط مؤثر والدین با فرزندان در حریم خانواده، نوع نگرش است. نگرش می‌تواند در پرتو یک تحلیل عقلی و روانی باشد و دارای سه مؤلفه شناختی، عاطفی و رفتاری است. هر انسان ابتدا نسبت به موضوعی شناخت پیدا می‌کند و سپس نسبت به آنچه شناخته، جهت‌گیری عاطفی و انگیزشی اتخاذ کرده و در نهایت، براساس آن شناخت و آن انگیزش کیفیت رفتار خود را تعیین می‌کند.

دلبستگی و همدلی
دلبستگی می‌تواند زمینه لازم برای تأثیر مثبت والدین بر فرزندان را فراهم کرده و فرزندان را به سوی تطبیق رفتار خود با والدین تشویق و ترغیب کند و مبنای رفتارشان را می‌توان در میزان و چگونگی دلبستگی آن‌ها مشاهده کرد. دلبستگی پایه ارتباط مطلوب ارتباط والدین با فرزندان در دوره‌های بعد از کودکی است. چون در ابتدا کودک به این علت به سمت والدین متمایل می‌شود که آن‌ها مهم‌ترین، قابل اعتمادترین و پایدارترین تکیه‌گاه او محسوب می‌شوند و زمینه ارتباط مؤثر والدین و فرزندان به طور غریزی و ذاتی ایجاد می‌شود. همدلی عبارت است از کوشش برای هم احساسی با دیگری به جهت درک احساسات؛ همدلی والدین تأثیر مهمی در حفاظت و مراقبت از فرزند دارد. چون هنگامی که والدین از وضعیت و شرایط فرزندشان آگاه باشند و او را درک کنند، به دقت و درجه مراقبت خود نسبت به فرزندشان در هنگام بروز خطر می‌افزایند. هنگامی که فرزند احساس کند والدین او را درک می‌کنند، احتمال بیشتری دارد که از توصیه‌های والدین خود پیروی کند. هرگاه فرزند از رابطه همدلانه والدین با خود راضی باشد، حتی اگر از نتایج ارتباط رضایت نداشته باشد، کمتر علیه والدین حالت دفاعی به خود می‌گیرد.

ابراز عواطف و ارتباط غیرکلامی
ابراز عواطف مثبت در فرزند موجب احساس مطبوع می‌شود و فرزند مایل می‌شود آنچه در ما ایجاد خوشایندی می‌کند، انجام دهد. عواطف مثبت نقش مهمی در پیامد علاقه فرزند به والدین دارد و در واقع به شکل‌گیری نگرش مثبت به سخنان والدین می‌انجامد و زمینه را برای همکاری و پذیرش پیشنهاد‌های آن‌ها فراهم می‌کند. ارتباط مؤثر بیش از آنچه تحت تأثیر ارتباط کلامی باشد، ناشی از ارتباط غیرکلامی است. رفتار غیرکلامی را می‌توان نیرومندتر و حتی مؤثرتر از کلمات دانست. نیاز به درک اثرات ارتباط غیرکلامی، به ویژه در کارکردن با کودکان، از اهمیتی خاص برخوردار است. چون کودکان هنوز پیچیدگی‌های رموز ارتباط کلامی را به خوبی نمی‌دانند.

چگونگی تعامل والدین در ۳ دوره تربیتی
پیامبراکرم (ص) دوران تربیت را به سه دوره تقسیم کرده‌اند: دوران هفت سال اول کودک، دوران سیادت و دوران آقایی اوست. هفت سال دوم او دوران اطاعت است و هفت سال سوم او دوران مشورت و وزارت. اینکه در این روایت هفت سال او را «دوران سیادت» نامیده‌اند، بدین معنا نیست که کودک باید به طور مطلق آزاد باشد و هر کاری که خواست انجام دهد و در برابر او هیچ محدودیتی ایجاد نشود و والدین وظیفه‌ای در برابر اعمال و رفتار او نداشته باشند، بلکه بدین معناست در این دوران کودک وظیفه و تکلیف مسئولیت‌آوری ندارد و اگر از او درخواست کردید که کاری را انجام دهد، نباید از او مؤاخذه و سؤال کرد. به همین سبب دین اسلام، آموزش‌های رسمی را در هفت سال دوم برای او طرح کرده است و در مرحله و دوران اطاعت، از او می‌خواهد به برخی دستور‌ها توجه کند.

در غیر این صورت، والدین باید از او بازخواست کنند. اگر دوران هفت ساله دوم را «دوران اطاعت» نامیده‌اند، بدین معنا نیست که والدین می‌توانند با دیکتاتوری مطلق همه‌چیز را بر او تحمیل کنند یا فرزند مجبور است آنچه والدین می‌گویند با اجبار و اکراه به اجرا درآورد و دستور‌های آن‌ها را جامه عمل بپوشاند و در فضایی سخت و خشن به دور از عاطفه و صمیمیت، فرامین آن‌ها را اطاعت کنند، بلکه در این دوران کودک وارد مرحله برهان‌پذیری می‌شود، استدلال‌های منطقی والدین و مربیان خود را درک می‌کند و آزادی اعمال و رفتارش حد و مرز پیدا کرده و با قوانین و مقررات و اصول اخلاقی و رفتاری آشنا شده است. در واقع فرزندان در دوران اطاعت به تدریج به پذیرش قانون و رعایت مقررات آگاه می‌شوند و استدلال‌طلبی آن‌ها در دوران اول جای خود را به اجتماع‌طلبی در دوران دوم می‌دهد. گذر از مرحله اول به مرحله دوم تحت تأثیر رفتار والدین در فضای عاطفی مثبت خانواده ایجاد می‌شود. کودک می‌تواند قانون‌پذیری و اجتماعی‌شدن را یاد بگیرد و با استدلال‌های منطقی و قانع‌کننده‌ای که والدین به او ارائه می‌کنند زمینه بروز افراط و تفریط‌ها را از بین ببرد. بررسی‌ها نشان می‌دهد کودکانی که در هفت سال دوم عمر خود از آزادی‌های زیاد و بی‌حساب برخوردار بوده‌اند، در آینده دچار تندروی و افراط‌کاری‌های بسیار شده و در دریای مفاسد و انحطاطات اخلاقی سقوط کرده‌اند.

به همین جهت است که اسلام این دوران را دوران اطاعت و عبدبودن فرزند در برابر والدین معرفی کرده است که اگر محدودیت‌هایی برای او ایجاد می‌شود، اولاً موجب پاکی و تذهیب نفس اوست و از خطرات احتمالی آینده جلوگیری می‌کند، ثانیاً وقتی که به همراه استدلال و منطق صحیحی باشد برای فرزند کاملاً پذیرفتنی است و احساس سلب آزادی نخواهد کرد. دوران هفت سال سوم که دوران وزارت نام گرفته است، باید براساس تفاهم هر چه بیشتر بین والدین و فرزندان شکل گیرد و انس و صفا، صمیمیت و خیرخواهی بر روابط بین آن‌ها حکومت کند. چون اوضاع این دوره به گونه‌ای نیست که بتوان بر او سختگیری کرد یا به گونه‌ای رفتار کرد که فرزند احساس محدودیت و استبداد و دیکتاتوری کند که در آن صورت، به طغیان و ایستادگی در برابر والدین یا فرار و گریز از خانواده منجر خواهد شد. باید بیشتر از گذشته با او هم سخن و هم‌شور و همراز شد و او را همچون معاون و همکار به رسمیت شناخت و به او بها و ارزش مناسب داد. با این روش می‌توان از او مراقبت کرده و بر اعمال و رفتارش نظارت کرد. در نهایت هم به طور معقول و صحیح او را کنترل کرد تا به غرور جوانی او لطمه وارد نشود و هم نباید او را کاملاً آزاد و رها گذاشت. باید در تصمیمات و انتخاب‌های مهم زندگی طرف مشورت و راهنمای او ماند.

نقش الگویی والدین در تربیت فرزندان
والدین خوب، حقیقتاً الگوی مثبت و سازنده‌ای برای تربیت فرزندان هستند. آن‌ها بخشی از زندگی فرزندان را تشکیل می‌دهند و همواره به عنوان الگو برای آنان محسوب می‌شوند. تقلید کودکان از والدین امری انتخابی نیست؛ چون ماهیت انسان به گونه‌ای است که به طور طبیعی به این سو قدم برمی‌دارد. پدر و مادر می‌توانند هم اثر مثبت و هم اثر منفی روی فرزندان خود بگذارند. این تأثیر تا حدودی به نوع ارتباط کلامی و گفتاری والدین با فرزندان، بستگی دارد، اما به هر حال، چون ارتباطات تنها به صورت کلامی نیست، پس روابط عاطفی نیز در این عملکرد مؤثر است. تقلید و تعیین هویت کاملاً به طور طبیعی اتفاق می‌افتد بدون اینکه کودک یا والدین طرح و برنامه‌ای را از پیش برای آن تعیین کنند. کودکان و فرزندان ارزش‌ها و شیوه‌های پیچیده نگاه به دنیا را از طریق روابط‌شان با والدین خود می‌آموزند و هرگز نمی‌شود به طور مستقیم این ارزش‌ها را آموزش داد و به فرزند آموخت که کدام ارزش را باور کند و کدام یک را نه. انسان به گونه‌ای آفریده شده که از نقص، خطا و اشتباه مبرا نیست، اما به هر جهت خصوصیاتی ویژه و اساسی در او نهاده شده است که می‌تواند به عنوان سرمشق و الگو در نظر گرفته شود.

صداقت و پذیرش اشتباهات
بی‌عیب و نقص بودن، ایده‌ای است که هرگز عملی نمی‌شود و نابجاست. انسان‌ها همواره باید وجود نقص را در خود و دیگران پذیرا باشند و با میل و رغبت، خطا‌های خود را بپذیرند و در جای مناسب عذرخواهی کنند، مسئولیت اشتباهات خود را به عهده بگیرند و اگر صدمه‌ای به دیگران وارد ساخته‌اند، درصدد اصلاح آن برآیند. همچنین همه باید توانایی بخشش را در خود پرورش دهند و خطای دیگران را ببخشند، خصوصاً اگر کودکان مرتکب این خطا‌ها شده باشند. فرزندان از همان کودکی صداقت و درستی را تشخیص داده و بیشتر آنان قادرند تا ریا و دو رویی را برملا کنند؛ دو رویی عملی است که اعتماد و احترام را از بین می‌برد. اگر می‌خواهیم فرزندان مان با ما صادق باشند، هرگز نباید رفتاری غیرمسئولانه از خود بروز دهیم یا درصدد پنهان کردن آن برآییم. اگر می‌خواهیم فرزندان با ما رو راست باشند و احساسات خود را به روشنی بازگو کنند، ما نیز باید با آن‌ها صادق باشیم. والدین باید همواره خواسته‌های خود را به روشنی برای فرزندان بازگو کنند تا آن‌ها بیشتر متوجه انتظارات پدر و مادر شوند و بتوانند نیاز‌های خود را ابراز کنند. پدر و مادر نباید پشت‌سر کسی، خصوصاً اعضای خانواده صحبتی کنند.

الگو و مسئولیت‌پذیر بودن
والدین باید وظایف خود را در قبال خانواده و اجتماع به درستی انجام دهند، به وعده‌های خود وفا کنند و هرگز قولی ندهند که نمی‌توانند آن را به انجام رسانند، همچنین بیش از توانایی خود، مسئولیتی را پذیرا نباشند. والدین باید از لحاظ جسمی و روحی، نیاز‌های فرزندان را برطرف کنند و با حضور خود، توجه کافی را به آنان معطوف دارند. عملکرد پدر و مادر‌ها و نگرش آنها، نقش الگو و اسوه بودن آن‌ها را مشخص می‌کند. ابراز این جمله که «همچون من عمل نکن» واقعیت ناگواری است که بسیاری از والدین به فرزندان خود توصیه می‌کنند. در واقع آن‌ها انتظار دارند که فرزندان، کاری متفاوت از اعمال والدین انجام دهند، در صورتی که عملاً چنین اتفاقی نخواهد افتاد. به طور مثال فرزندان، پدر یا مادرشان را در مصرف الکل یا موادمخدر، سرمشق خود قرار می‌دهند، اما والدین مرتباً به آن‌ها می‌گویند: «این کار اشتباه است، انجامش نده.» این جمله هیچ کمکی به خودداری فرزندان از انجام آن عمل نخواهد کرد. در واقع پدر و مادر‌ها خود باید در رفع رفتار‌های نادرست قدم بردارند تا فرزندان آنان را الگو و سرمشق قرار ندهند.

با ملاحظه و مهربان بودن
پدر و مادر‌ها باید گوش شنوای خوبی برای فرزندان باشند. حتی اگر آن فرد، کودک پنج ساله باشد. اگر والدین خواستار احترام از سوی فرزندان هستند، خود نیز باید محترمانه با آن‌ها رفتار کنند. هرگز نباید فرزندان را مورد تحقیر قرار دهند، چون این عمل سبب می‌شود او مسئولیت‌پذیری را فرا نگیرد و به جای آن به دیگران انتقاد کند و خطا‌های خود را به عنوان انتقاد به گردن دیگران بیندازد. دادن صفت منفی به دیگران یا صدا‌زدن شخصی با لقب منفی و زشت (حتی به شوخی) قلب کودک را آزرده می‌کند و سال‌ها در ذهنش باقی می‌ماند. خشونت و اجبار در زندگی نیز باعث سرخوردگی و لجاجت فرزندان می‌شود. وقتی با مهربانی و آرامش با فرزندان برخورد شود، محیط صمیمانه و دوستی بین فرزند و والد حکمفرما می‌شود و در این هنگام بهترین سنگ صبور و دوست فرزندان، والدین خواهند بود.

دلایل غبارآلود بودن محیط
حتما برای شما هم پیش آمده که با خودتان بگویید من که خودم آدم مرتب و تمیزی هستم و همه جا را گردگیری می‌کنم، پس چطور همیشه خانه من پر از گرد و غبار ناخواسته است؟ شاید به نظر برسد هیچ وقت نمی‌توان از پس این گرد و غبار مزاحم برآمد، اما باید بدانید که بعضی کار‌ها را اشتباه انجام می‌دهید و می‌توانید با رعایت چند نکته ساده، این مشکل را برطرف کنید. در ادامه دلایل غبارآلود بودن محیط زندگی شما و ترفند‌هایی برای نظافت و خانه تکانی قبل از عید را به شما آموزش می‌دهیم.

فیلتر‌های ارزان و کثیف سیستم تهویه مطبوع
فیلتر‌های بزرگ هوا که روی کولرها، اسپلیت‌ها و در کل سیستم‌های تهویه مطبوع نصب شده‌اند، اولین خطوط دفاعی در برابر گرد و غبار هستند. این فیلتر‌ها در کیفیت‌های مختلفی ساخته می‌شوند و انواع ارزان قیمت آن‌ها دارای سوراخ‌های و منافذ بزرگ‌تری هستند که باعث می‌شود گرد و غبار بیشتری را عبور دهند و وارد خانه شما کنند. فیلتر‌های هوا برای مصارف خانگی به نسبت مصارف صنعتی و تجاری از کیفیت پایین‌تری برخورداند و نمونه‌هایی که دارای منافذ بسیار ریز و کارآمد هستند، عموما در بیمارستان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین باید بدانید که هر چه بیشتر از سیستم تهویه مطبوع خود استفاده کنید، فیلترهای‌شان کثیف شده و رفته رفته مسدود می‌شوند که آن‌ها را در برابر گرد و غبار بی‌اثر می‌کند. شما باید این فیلتر‌های هوا را حداقل هر سه ماه یک بار یا در ابتدای هر فصلی تعویض کنید.

گرد و غبار و کرک فرش‌ها
گرد و غبار موجود در کفش‌ها، پنجه‌های حیوانات خانگی، مو‌های آن‌ها و همچنین ذرات موجود در هوا همگی به الیاف فرش منتقل می‌شوند که می‌تواند یکی از دلایل غبارآلود بودن محیط زندگی شما باشد. همین طور وقتی روی فرش‌ها راه می‌روید، کرک و پرز‌های خود فرش نیز از زمین بلند می‌شود و فضای خانه شما را غبارآلود می‌کند. جارو کشیدن مکرر (روزانه یا یک روز در میان) می‌تواند به از بین بردن این شرایط کمک کند. برای کاهش بیشتر گرد و غبار موجود در فرش، اعضای خانواده را ترغیب کنید که کفش‌های بیرون را خارج از درب ورودی خانه درآورند و یا آن‌ها را درون جاکفشی با درب بسته قرار دهید. اگر حیوان خانگی دارید نیز زود به زود موهای‌شان را کوتاه کنید که با این اقدامات می‌توانید مقدار زیادی از آلودگی‌های محیطی را کم کنید.

درز پنجره‌ها و درب‌های ورودی
درز‌ها و شکاف‌های اطراف پنجره‌ها و چهارچوب درب‌های ورودی، نه تنها دلیل اصلی اتلاف انرژی هستند، بلکه با هر بار وزش باد، گرد و غبار زیادی را به داخل خانه می‌آورند. زندگی در کنار یک جاده یا فضای خاکی یا محیط طبیعی، می‌تواند وضعیت بدتری ایجاد کند. خوشبختانه راه حل ساده‌ای برای رفع این مشکل وجود دارد و شما می‌توانید با استفاده از درزگیر یا چسب آکواریوم، جلوی ورود آلودگی‌ها را بگیرید.

گردگیری نامناسب
مهم نیست که هر چند وقت یک بار نظافت و گردگیری می‌کنید، اگر این کار را به درستی انجام ندهید، ممکن است ناخواسته به جای پاک کردن گرد و غبار، آن‌ها را به اطراف منتقل کنید. همیشه مطمئن شوید که پارچه یا گردگیر مورد استفاده شما از میکروفیبر ساخته شده که در به دام افتادن بیشتر گرد و غبار کمک می‌کند. اگر ترجیح می‌دهید از پارچه استفاده کنید، مطمئن شوید که کمی خیس و مرطوب باشد. همچنین همیشه گرد و غبار را از بالا به پایین (یعنی ابتدا سطوح بالاتر) پاک کنید. به یاد داشته باشید که گرد و غبار می‌توانند به سطوح عمودی نیز بچسبند، بنابراین ماهانه یک بار دیوار‌ها را با یک پارچه مرطوب تمیز کنید.

کانال و دریچه کولر
گرد و غبار می‌توانند از طریق کانال‌ها و دریچه‌های کولر وارد محیط زندگی شما شوند. کانال‌های هوای تعبیه شده در سقف‌ها، دیوارها، زیر شیروانی‌ها و فضای داکت می‌چرخند و اگر سوراخ یا نقاط مهر و موم نشده‌ای در مسیر وجود داشته باشد، گرد و غبار از این طریق به داخل مجاری کشیده شده و سپس به فضای زندگی شما منتقل می‌شوند. اگر بعد از راه اندازی هیتر یا کولر گازی متوجه نشستن گرد و غبار بیشتری روی سطوح شوید، نشان از نشتی در مسیر کانال می‌دهد. در این صورت زمان آن فرا رسیده که با یک تکنسین تاسیسات تماس بگیرید. آن‌ها می‌توانند روی سیستم کانال شما آزمایش فشار انجام دهند تا نشتی را تشخیص دهند و ترمیم کنند.

دستگاه تصفیه هوا به عنوان راه حل نهایی
اگر چه با تمامی راه حل‌های گفته شده، میزان گرد و غبار در خانه شما کاهش می‌یابد؛ اما، اگر این مقدار همچنان نگران کننده بود، می‌توانید از دستگاه تصفیه هوا استفاده کنید. این دستگاه‌ها دارای فیلتر‌های مختلفی از جمله فیلتر‌های کربن و HEPA هستند که برای به دام انداختن گرد و غبار و ذرات معلق در هوا طراحی شده‌اند.

مبل در اتاق نشیمن هر خانه ای به عنوان مکانی برای استراحت، دورهم جمع شدن، و سرگرمی قرار می گیرد. همچنین زباله ها و لکه های ناشی از ریختن مواد غذایی و نوشیدنی، حیوانات خانگی و پاهای کثیف در آن جا جمع می شود. در نتیجه باید مبل تمیز شود.
اما چگونه میتوان مبل هایی که با پارچه روکشی پوشاننده شده است تمیز کرد که نمی تواند پاک کننده های مبتنی بر آب را تحمل کند. می توانید این مراحل را درمورد نحوه تمیز کردن مبل پارچه ای بدون آب دنبال کنید.

هرچند وقت یکبار مبل پارچه ای را بدون اب تمیز کنید
کثیفی و لکه ها باید به سرعت پاک شوند و مبل باید حداقل ماهانه جاروبرقی شود تا گرد و غبار و خاک پاک شود. تمیز کردن کامل دوبار در سال باعث می شود ظاهر پارچه حفظ شود.

چگونه متوجه شوید که پارچه مبل را نمی توان با آب تمیز کرد؟
قبل از اینکه با تمیز کردن مبل با آب و صابون به پارچه اسیب بزنید باید روش صحیح تمیز کردن پارچه را یاد بگیرید.
برای شستن مبل پارچه ای بدترین راه استفاده از آب و صابون است
بهترین راه برای تعیین نحوه تمیز کردن پارچه مبلی این است که به دنبال برچسب مراقبت باشید. از سال 1969، کمسیون تجارت فدرال ایالات متحده ( FTC ) از سازندگان خواسته است که برچسبی را اضافه کنند تا به مالکان کمک کند بهترین و ایمن ترین راه برای تمیز کردن مبلمان یا لوازم را تعیین کنند. برای جست و جوی برچسب زیر کاناپه یا کوسن ها وقت بگذارید.
این برچسب دارای کدی است که تعیین می کند آیا می توانید از پاک کننده های مبتنی بر آب یا بر پایه حلال استفاده کنید یا خیر. اگر هیچ برچسبی وجود ندارد، باید آزمایشاتی را در یک ناحیه نامحسوس انجام دهید تا ببینید پارچه در هنگام درمان با یک حلال یا آب چگونه واکنش نشان می دهد.

کدهای برچسب مراقبت از مبلمان یا لوازم داخلی
کد W : پارچه را میتوان با محصولات پاک کننده مبتنی بر آب تمیز کرد.
کد S: پارچه را فقط می توان با تمیز کردن خشک یا حلال بدون آب برای از بین بردن لکه ها و خاک تمیز کرد.
کد W_S : پارچه را می توان با محصولات مبتنی بر آب یا بر پایه حلال تمیز کرد.
کد X : پارچه را فقط می توان با جاروبرقی یا توسط یک متخصص تمیز کرد، هرنوع محصول تمیز کننده خانه می تواند باعث ایجاد لکه و چروک شود.
آنچه برای تمیز کردن مبل پارچه ای بدون آب نیاز دارید
 برچسب مراقبت بهترین راه برای تشخیص روش شستن مبل پارچه ای است. 
جاروبرقی ، پارچه میکروفیبر، برس نرم، پارچه قطره ای یا برزنت، فن گردشی، مواد، حلال تمیز کننده خشک، جوش شیرین.

1.مبل را جارو برقی بکشید
برای شستن مبل پارچه ای ابتدا مبل را جارو بکشید. جاروبرقی منظم گرد و غبار و کثیفی را که در نهایت در مبل و اثاث داخلی ته نشین می شود، از بین می برد و موثرترین جاروبرقی جارویی است که شلنگ اتصالات اثاث یا لوازم داخلی مانند ابزار شکافی، سربرقی و برس دارد. با این حال حتی یک جارو برقی دستی نیز به حذف گرد و غبار سطحی کمک می کند. 
از بالای مبل شروع کنید و به آرامی جاروبرقی را روی قسمت های داخلی حرکت دهید. از یک برس نرم استفاده کنید تا قبل از جارو برقی خاک را به آرامی پاک کنید. به یاد داشته باشید که زیر بالشتک های جداشدنی، پشت مبل و کناره های پارچه ای متصل به قاب را به خوبی تمیز کنید.
برای کمک به از بین بردن بو و روشن کردن پارچه روی روکش را با جوش شیرین DRT تمیز کنید. از یک برس نرم استفاده کنید تا آن را به آرامی روی پارچه بکشید. اجازه دهید جوش شیرین حداقل یک ساعت یا یک شب کار کند. سپس جوش شیرین و خاکی که جمع شده است را با جاروبرقی پاک کنید.

2 بهبود گردش هوا و از بین بردن خطرات 
قبل از استفاده از حلال خشکشویی، تمام منابع آتش سوزی ( شمع ، شومینه ) باید خاموش شوند یا مبل را قبل از تمیز کردن به مکان دیگری منتقل کنید. 
در حین استفاده از حلال های خشکشویی سیگار نکشید و از سیگار الکترونیکی استفاده نکنید.
دودهای حاصل از حلال های خشک شویی بسیار قوی هستند، بنابراین تهویه اتاق را با بازکردن پنجره ها یا درها یا اضافه کردن یک فن گردشی بهبود دهید.
سطوح چربی رنگ شده و تمام شده ( کف و تزئینات ) را با یک پارچه به صورت قطره ای پاک کنید. حلال می تواند به طور دائم به آنها آسیب برساند.

3. یک نقطه را به صورت آزمایشی با حلال تمیز کننده خشک انجام دهید
 برای شستن مبل پارچه ای می توانید از حلال خشکشویی استفاده کنید
قبل از تمیز کردن لکه ها یا مناطق بسیار کثیف، یک آزمایش با حلال تمیز کننده خشکی که انتخاب کرده اید در یک نقطه نامحسوس انجام دهید. یک پارچه میکروفایبر سفید را با مقداری حلال مرطوب کنید و آن را روی قسمتی مخفی زیر یک بالشتک بمالید. اجازه دهید منطقه خشک شود. به تغییر رنگ یا انتقال رنگ پارچه توجه کنید، اگر هیچ کدام وجود نداشته باشد، استفاده از محصول برای تمیز کردن مناطق بزرگتر بی خطر است.

حلال خشک شویی چیست؟
 برای تسریع در روند خشک شدن مبل از سشوار یا فن استفاده کنید
حلال خشک شویی بر ترکیبات غیر آب و مبتنی بر هیدروکربن اطلاق می شود که برای تمیز کردن پارچه های ظریف یا بدون رنگ استفاده می شوند، که در صورت استفاده از روش های تمیز کردن مبتنی بر آب ممکن است آسیب ببینند. حلال سمی و قابل اشتعال است و باید با احتیاط استفاده و دفع شود. حلال ها را می توان به صورت آنلاین، در فروشگاه های مراقبت از پارچه یا لوازم خانگی خریداری کرد. 

4. لکه ها و مناطق بسیار کثیف را تمیز کنید
برای تمیز کردن لکه ها و مناطق بسیار کثیف مانند زیر دستی، یک پارچه تمیز را با حلال تمیز کنید. برای جلوگیری از پخش شدن لکه، از لبه های بیرونی ناحیه های کثیف شروع کنید. حلال را با پارچه رو محل کثیف بمالید و حین انتقال خاک آن را به قسمت تمیزی از پارچه منتقل کنید.
اگر محل کثیف زیاد است، کل قسمت مبل ( کوسن، تکیه گاه ) باید تمیز شود تا از ایجاد رگه یا تغییر رنگ جلوگیری شود. حلال های خشکشویی روی لکه های روغنی بسیار موثر هستند، اما  ممکن است تمام آثار لکه های مبتنی بر آب را پاک نکند.

5. قسمت های تمیز شده را خشک کنید
زمان خشک شدن را با قرار دادن یک فن در نزدیکی قسمت تازه تمیز شده سرعت دهید. برای تسریع در خشک کردن از سشوار یا بخاری استفاده نکنید. تا زمانی که همه دودها از بین نرود، هیچ شعله ای در نزدیکی آن قسمت ایجاد نکنید.  

نکاتی برای تمیز نگه داشتن وسایل
– وسایل را به طور منظم جاروبرقی بکشید.
– قسمت تازه تمیز شده را با یک اسپری محافظ پارچه درمان کنید.
– از روکش های قابل شستشو استفاده کنید.
– در صورت داشتن هرگونه سوال مراقبتی با سازنده مبلمان تماس بگیرید.