۱۰ مدل بازی با کودک یک ساله تا دو ساله

10 مدل بازی با کودک یک ساله تا دو ساله
بازی با کودک یک ساله تا دو ساله علاوه بر سرگرمی می‌تواند جنبه یادگیری هم برای کودک داشته باشد. در این مقاله ۱۰ مدل بازی با کودک یک ساله تا دو ساله که شامل بازی جنگا، جعبه بزرگ، آب بازی، جمع آوری برگ یا سنگ، ساختن شیکر، ساختن آلت موسیقی، پیاده روی، کتاب خواندن و پخت و پز کردن است، بیان شده است.

بازی با کودکان بهترین روش برای ارتباط با کودک استو می‌توان از وجود کودک در حین بازی هم لذت برد. بازی کردن برای رشد و تکامل جسمی و فکری کودکان ضروری است و یک راه برای تقویت رابطه والدین و کودک است. گاهی برخی از کودکان دوست دارند، نقش پدر و مادران خود را بازی کنند. لبخند و بازی‌های شاد همراه با آواز خواندن در کنار بازی می‌تواند، برای کودکان و پدر و مادر لذتبخش باشد.

یادگیری از طریق بازی کردن امکان پذیر است!

یک روانشناس و پژوهش متخصص در زمینه کودکان، می‌گوید اثرات بازی کردن کودکان زیاد است و بازی‌های متناسب با سن کودکان و آزمایش و خطا و تکرار می‌تواند، باعث توسعه ماهیچه‌ها، هماهنگی دست و چشم‌ها و درک کلی از جهان توسط کودک شود. این محقق می‌گوید بازی‌های سرگرم کننده در پنج سال اول زندگی کودک، می‌تواند به رشد جسمی و عقلی او کمک کند. کودکان در این مرحله مانند اسفنج‌هایی هستند که دوست دارند همه چیز را تماشا کنند و هر آنچه که در اطرافشان می‌بینند، جذب کنند؛ بنابراین والدین نباید کودکان را تحت فشار قرار داده و اجازه دهند کودک در روال عادی زندگی بازی کند و یاد بگیرد.

10 مدل بازی با کودک یک ساله تا دو ساله

انواع بازی 

 دکتر دیوید مدیر مرکز تحقیقات بازی و آموزش کودکان در آمریکا می‌گوید پنج نوع بازی وجود دارد:

  • بازی فیزیکی
  • بازی با اشیا
  • بازی‌های نمادین
  • نقش بازی کردن
  • بازی با قانون
دکتر دیوید می‌گوید در دو سال اول تولد شما بازی‌های فیزیکی را در کودکان می‌بینید مانند غلغلک کردن کودک، ایجاد صدای هواپیما که این بازی‌ها برای هماهنگی و تعادل بهتر کودک مفید است.

در کودکان ۶ ماهه بازی با اشیا، برداشتن و انتخاب اشیا و یا گاهی در دهان گذاشتن آن‌ها دیده می‌شود. بازی‌های نمادین شامل زبان، موسیقی، نقاشی است که از محدوده ۱ تا ۲ سالگی شروع می‌شود و ممکن است حتی قانون‌هایی نیز داشته باشد.

بازی‌های مشترک بین کودکان 

دیده شده کودکان در سنین ۱ تا ۲ ساله تمایل بیشتری دارند که با یکدیگر بازی کنند. در این سن کودک می‌خواهد خودش اسباب بازی‌ها را بگیرد و آن را هدایت کند و به همین دلیل است که اسباب بازی‌ها را به زور از دیگر کودکان می‌گیرد. هم چنین در بازی با کودک یک ساله یا دو ساله تکرار زیاد دیده می‌شود و کودک با وسواس بازی می‌کند. در واقع کودک می‌خواهد با بازی کردن نحوه طبقه بندی کردن اشیا و اصول فیزیکی را یاد بگیرد.

10 مدل بازی با کودک یک ساله تا دو ساله

 

بهترین نوع بازی‌ با کودک یک ساله تا دو ساله چیست؟

۱. ساختن برج با مکعب (جنگا)

یک بازی با کودک یک ساله، ساختن برج با مکعب‌های چوبی است. کودکان در این سن دوست دارند یک برج بسازند. از بلوک‌های بزرگتر استفاده کنید تا ساختن برج برای کودک راحت‌تر باشد. این بازی به کودک کمک می‌کند که هماهنگی خود را بالا ببرد. ولی مهم‌ترین کمک این بازی به کودک، این است که زمانی که برج سقوط می‌کند، کودک دوباره باید آن را بسازد. 

10 مدل بازی با کودک یک ساله تا دو ساله

۲. جعبه بزرگ

بازی کردن در یک تونل بزرگ به عنوان یک مدل بازی با کودک یک ساله و کودکانی که به تازگی چهار دست و پا می‌روند، خیلی لذتبخش است. یک جعبه مقوایی بزرگ با یک سوراخ بزرگ برای درب آن، می‌تواند برای کودک بسیار سرگرم کننده باشد. کودک در داخل آن هر کاری می‌تواند انجام می‌دهد و یا اگر به اندازه کافی بزرگ باشد، می‌تواند براحتی چهار دست و پا هم برود.

10 مدل بازی با کودک یک ساله تا دو ساله

 

۳. سرگرمی با آب

کودکان عاشق آب بازی هستند؛ بنابراین آب بازی با کودک یک ساله تا دو ساله در یک روز گرم بسیار سرگرم کننده و لذت بخش است. برای این کار یک کاسه بزرگ آب به همراه چند بطری پلاستیکی خالی و چند فنجان و یا کاسه پلاستیکی (جهت پر و خالی کردن آب) لازم دارید. اجازه دهید کودک کاسه را از آب پر و خالی کند، فقط جنس آن پلاستیکی باشد.

۴. جمع آوری سنگ‌ها و برگ‌ها

یک سطل بردارید و راه بروید. کودکان در آخر این سن دوست دارند چیزهایی را مانند سنگ یا برگ جمع آوری کنند و در یک کیسه و یا سطل بریزند فقط در این مورد ممکن است نیاز به کمک داشته باشند.

۵. یک شیکر (تکان دهنده) درست کنید

یک مدل دیگر بازی با کودک یک ساله تا دو ساله ساختن یک تکان دهنده است. یک بطری پلاستیکی را با ماکارونی خشک و یا عدس‌های خشک به صورت نیمه پر کنید و درب آن را محکم ببندید و به کودک بدهید تا آن را تکان دهد. اطمینان حاصل کنید که درب آن باز نشود و یا کودک نتواند آن را باز کند زیرا ممکن است محتویات داخل بطری، باعث خفگی کودک شود.

۶. یک آلت موسیقی برای کودک خود بسازید

کودکان سر و صدا و موسیقی را دوست دارند. می‌توانید یک جعبه پلاستیکی و یا کاسه و یا هر چیز پلاستیکی دیگری را به همراه قاشق چوبی به کودک بدهید تا به آن بکوید و نوعی موسیقی بنوازد.

۷. به پیاده روی بروید

زمانی که کودک شروع به راه رفتن می‌کند، بسیار تمایل دارد که پیاده راه برود پس او را پیاده بیرون ببرید حتی اگر مسیر کوتاهی است. بنابراین حتی پیاده‌روی هم می‌تواند برای کودکی که به تازگی راه افتاده است، یک بازی سرگرم کننده باشد. 

۸. خواندن کتاب

هیچ زمانی برای معرفی کتاب به کودک زود نیست. کودک را بر روی زانوهای خود بنشانید و کتاب‌های ویژه کودکان و یا کتاب‌های پلاستیکی را برای او ورق بزنید. کتاب را برای کودک بخوانید و تصاویر را به او نشان دهید.

۹. پخت و پز کردن

زمانی که شما در حال پخت غذا هستید، کودک می‌بیند و یاد می‌گیرد. می‌توانید پختن غذا را با کودکتان بازی کنید. در یک کاسه مقداری برنج، شکر، آرد و کمی آب را مخلوط کنید، سپس در کاسه‌های کوچک بریزید و وانمود کنید که در حال خوردن آن هستید.

۱۰. اعلام پایان بازی 

می‌توانید یک آهنگ و یا یک زنگ هشدار را برای پایان بازی با کودک خود در نظر بگیرید. زمانی که بازی کودک تمام شد، کودک باید با شنیدن صدای زنگ هشدار، اسباب‌بازی‌هایی که با آن‌ها بازی می‌کرد، به جای خود برگرداند.


برگرفته از: webmd.boots

چگونه الگوی خواب نوزادمان را تنظیم کنیم؟

تنظیم خواب نوزاد: چگونه الگوی خواب برای نوزادمان تنظیم کنیم؟
جهت تنظیم خواب نوزاد و داشتن الگوی منظم خواب نوزاد در شبانه روز، والدین باید به برخی نکات دقت کنند تا بتوانند الگوی خواب کودکشان را تغییر دهند و کودک در موقع شب بخوابد و روز بیدار باشد. در این مقاله درباره روش‌های تنظیم خواب کودک و جلوگیری از خوابیدن نوزاد در روز و خوابیدن او در شب، توضیحاتی بیان شده است.

مراقبت از نوزاد، بسیار لذتبخش و هیجان انگیز است، اما به همان اندازه ممکن است با خستگی و بی خوابی والدین نیز همراه باشد. این یک واقعیت است که برخی از نوزادان در شب نمی‌خوابند و حتی ممکن است تمام طول شب بیدار باشند و در عوض در طول روز بخوابند و والدین نیز مجبور می‌شوند که همراه نوزاد در طول شب بیدار بمانند.  

اما خبر خوب این است که در نوزادان ۳ تا ۶ ماهه، الگو‌های خواب تنظیم شده و کودک تا موقع طلوع آفتاب می‌خوابد. در واقع همانطور که مغز کودک رشد می‌کند، شما شاهد پیشرفت و بهبود تنظیم خواب نوزاد نیز هستید. اما ممکن است این الگوی خواب مطابق میل شما نباشد بنابراین شما می‌توانید طبق دستورالعمل‌های زیر الگوی خواب نوزادتان را تنظیم کنید.

تنظیم خواب نوزاد: چگونه الگوی خواب برای نوزادمان تنظیم کنیم؟

روش‌های تنظیم خواب نوزاد:

  • علامت‌هایی که نشان می‌دهد کودک شما خسته است را شناسایی کنید.

نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد کودک خسته است و نیاز به خواب دارد. شما با دانستن این نشانه‌ها می‌توانید زمان خواب کودک خود را دریابید و این به تنظیم و میزان خواب نوزاد کمک می‌کند. از جمله این نشانه‌ها عبارتند از:

  1. مالیدن چشم‌ها
  2. خمیازه کشیدن
  3. نق نق کردن

منتظر نمایند که کودک بیش از حد خسته شود و سپس او را در تختخواب بگذارید زیرا خواباندن کودکی که بیش از حد خسته است، سخت‌تر است. سعی کنید قبل از اینکه او بیش از حد خسته شود، با شناختن نشانه‌ها، او را بخوابانید.

تنظیم خواب نوزاد: چگونه الگوی خواب برای نوزادمان تنظیم کنیم؟

 

  • چرخه خواب شبانه کودک را تنظیم کنید.

از همان ابتدا سعی کنید به کودک یاد بدهید که شب زمانی است که همه باید بخوابند و روز زمانی است که همه باید بیدار باشند و لذت ببرند، این می‌تواند در تنظیم خواب نوزاد بسیار موثر باشد. در طول روز از چیزهای محرک و فعال مانند صدای تلویزیون و … استفاده کنید، با نوزاد بسیار بازی کنید و سعی کنید او را بیدار نگه دارید ولی نگران نباشید اگر او مدتی را چرت زد.

هنگامی که هوا تاریک شد در یک اتاق نیمه تاریک به او غذا بدهید و تمامی محرکات را قطع کنید (مانند نور و سر و صدا). بدین ترتیب به تدریج کودک یاد می‌گیرد که روز برای سرگرمی و بازی است و شب برای خوابیدن.

تنظیم خواب نوزاد: چگونه الگوی خواب برای نوزادمان تنظیم کنیم؟

 

  • غذا خوردن را از خوابیدن جدا کنید.

پس از ماه اول، شما می‌توانید الگوی خواب کودک را کشف کنید و بنابراین می‌توانید اجازه ندهید که زمانی که کودک غذا می‌خورد، بخوابد. ممکن است کودک کمی شیر بخورد و دوباره و چند بار کمی شیر بخورد و به خواب برود. در این حالت زمانی که کودک به خواب رفت شیر دادن به او را قطع کنید و اجازه دهید فقط بخوابد. بنابراین با قطع کردن شیر خوردن کودک در زمان خوابیدن، می‌توانید به تنظیم خواب نوزاد کمک کنید.  

برخی از والدین سعی می‌کنند غذا و یا شیر بیشتری به کودک بدهند تا کودک بخوابد و یا بیشتر بخوابد، ولی این کار درست نیست و مانند زمانی است که شما بیش از حد غذا بخورید که در این حالت نمی‌توانید خواب راحتی داشته باشید.

به این نکته توجه داشته باشید که هیچ گاه شیشه شیر را در دهان کودک در حال خواب باقی نگذارید و آن را از دهان کودک دربیاورید زیرا ممکن است منجر به خفگی کودک و یا عفونت گوش نوزاد شود.

  • بعد از دو ماهگی، نوزاد خود را برای غذا خوردن بیدار نکنید.

اگر کودک شما به خوبی وزن گرفته است و کمبود وزن ندارد، لازم نیست پس از دو ماهگی برای شیر خوردن در طول شب، او را بیدار کنید. نوزادان نیاز دارند خودشان به یک برنامه تنظیم خواب برسند. اگر در طول روز شیر بیشتری بخورد در طول شب نیازی نیست او را بیدار کنید.

در زیر مواردی وجود دارد که باید نوزاد خود را در شب، از خواب بیدار کنید:

  1. او ۰ تا ۲ ماهه است.
  2. نوزاد بیشتر در طول روز می‌خوابد تا در شب و اینگونه غذا خوردن در طول روز را از دست می‌دهد، بنابراین باید او را در طول شب بیدار کنید. اما در این حالت نیز بهتر است عادت نوزاد را تغییر دهید و در زمان تغییر عادت در طول شب، هر ۴ ساعت یک بار او را بیدار کنید و به او شیر بدهید. بهتر است در مورد نوزادانی که کمبود وزن شدید دارند، با یک متخصص اطفال مشورت کنید و راهنمایی‌های تغذیه‌ای لازم را بگیرید.

  • یک والد و پرستار صبور باشید.

به یاد داشته باشید که تنظیم خواب نوزاد، نیاز به صبر دارد. برنامه ریزی برای میزان خواب کودک و تنظیم خواب نوزاد در ماه‌های اول تولد، غیرقابل پیش بینی و نامنظم است. سعی کنید زمانی که نوزاد خوابیده است، شما نیز بخوابید، زیرا ممکن است تنها زمان استراحت شما همان زمان خواب کودک باشد.

توجه کنید اگر الگوی خواب نوزاد شما به طور ناگهانی تغییر کرد، کودک را از لحاظ وجود بیماری بررسی کنید. به هم خوردن الگوی خواب کودک می‌تواند نشان از عفونت گوش کودک و یا یک مرحله از رشد و تکامل جدید از زندگی کودک باشد.

 
پدر و مادرها می‌توانند با شناخت ابعاد فیزیکی و روحی کودک خود و بکارگیری روش‌های بالا، الگوی خواب کودکشان را خودشان تنظیم کنند و این گونه از بیدار ماندن کودک در شب و خوابیدن او در روز جلوگیری کنند و در نتیجه خودشان نیز به استراحت و خواب کافی در شب برسند. 


برگرفته از: webmd

گردن گرفتن نوزاد؛ نکات مهمی که می‌بایست بدانیم!

دانستنی های لازم درباره گردن گرفتن نوزاد
گردن گرفتن نوزاد، یک مکانیسم طبیعی در رشد و تکامل نوزاد است که معمولاً این توانایی در سه ماهگی تا شش ماهگی دیده می‌شود. در این مقاله نکاتی درباره توانایی‌ گردن گرفتن نوزادان، روش‌های بهبود قدرت عضلات گردن نوزاد و نکاتی که باید در زمان در آغوش گرفتن نوزاد بدانید، بیان شده است.

هنگامی که یک نوزاد تازه متولد می‌شود، کنترل گردن و سر برای او غیر ممکن است و نمی‌تواند سر و گردن خود را نگه دارد؛ بنابراین باید در هنگام نگه داشتن او بسیار مراقب بود. گاهی برخی از نوزادان کنجکاو می‌شوند و می‌خواهند هر چیزی در اطرافشان را ببینند که باید به دقت مراقب این نوزادان باشید، ولی برخی دیگر آرام هستند و گردن خود را به هر طرف نمی‌چرخانند.

قبل از هر پیشرفت و بهبودی در حرکات نوزاد، کودک باید گردن بگیرد. این یک مرحله بسیار مهم و آغاز مراحل رشد نوزاد و مراحل تکاملی دیگر مانند نشستن، چهار دست و پا رفتن و راه رفتن است.

چگونه گردن و سر نوزاد را در زمان در آغوش گرفتن، نگه داریم؟

دانستنی های لازم درباره گردن گرفتن نوزاد
 
قبل از اینکه توانایی گردن گرفتن نوزاد بهبود یابد و کودک بتواند خودش گردنش را بگیرد، باید به درستی کودک را در آغوش گرفت و سر او را نگه داشت. بهترین راه برای اینکه سر نوزاد را حمایت کنید تا گردن نوزاد نیفتد این است که با دست سر نوزاد را نگه داشته و یا مطمئن باشید که خود کودک سرش را می‌گیرد. هنگام بلند کردن کودک اطمینان حاصل کنید که یکی از دست‌های خود را پشت سر نوزاد قرار داده‌اید و سپس کودک را بلند کنید.

در زمان بلند کردن نوزاد، از نحوه نگهداری او و در آغوش گرفتن کودک اطمینان حاصل کنید زیرا آسیب در مراحل اولیه رشد کودک منجر به آسیب مغزی، خفگی و یا آسیب شدید گردن و یا ستون فقرات می‌شود.

چه زمانی نوزاد برای گردن گرفتن توانایی پیدا می‌کند؟

گردن گرفتن نوزاد یکی از مهم‌ترین گام‌های تکاملی و رشدی نوزاد است که معمولاً به طور سریع اتفاق می‌افتد. در حدود ۳ ماهگی عضلات گردن نوزادان قوی‌تر می‌شود و می‌توانند گردن خود را به اطراف بچرخانند و محیط اطراف را ببینند و یا مادر را دنبال کنند. گردن گرفتن نوزاد و قوی شدن عضلات گردن تا ۶ ماهگی طول می‌کشد. تا ۶ ماهگی عضلات گردن به طور کامل رشد و توسعه یافته و کودک به راحتی می‌تواند گردن گرفته و سر خود را کنترل کند.

البته این در تمامی کودکان یکسان نیست و ممکن است در برخی کودکان زودتر و یا دیرتر اتفاق بیفتد که در هر صورت اجازه دهید مراحل رشدی نوزاد تمام شود و نگران نباشید.

دانستنی های لازم درباره گردن گرفتن نوزاد

مراحل گردن گرفتن نوزاد و کنترل سر کودک

نشانه‌های مختلفی وجود دارد که نشان می‌دهد کودک گردن می‌گیرد و می‌تواند سر خود را کنترل کند:

  • نوزادان تازه متولد شده ۰ تا ۱ ماهه: در نوزادان تازه متولد شده، عضلات گردن بسیار ضعیف است و نوزاد قادر نیست سر خود را نگه دارد و باید در زمان بلند کردن کودک و یا در آغوش گرفتن او، مراقب گردن و سر او باشید.

  • نوزادان ۱ تا ۲ ماهه: پس از حدود یک ماه متوجه می‌شوید که عضلات گردن نوزاد شما شروع به تقویت و رشد کرده و کودک به شما و محیط اطراف نگاه می‌کند و هنگامی که صدای شما را می‌شنود حتی زمانی که به روی شکم خوابیده باشد، سرش را برمی‌گرداند و صدا را دنبال می‌کند. در دو ماهگی عضلات گردن کودک به اندازه کافی قوی شد‌ اند که زمانی که خوابیده است، سرش را به اطراف بچرخاند. در دو ماهگی کودک سعی می‌کند سرش را بچرخاند و اطراف را ببیند.

    دانستنی های لازم درباره گردن گرفتن نوزاد

  • نوزادان ۳ تا ۴ ماهه: در این سن یک جهش بزرگ در توانایی گردن گرفتن نوزاد و کنترل سر او می‌بینید. در این سن می‌بینید که کودک گردن خود را می‌گیرد و زمانی که بر روی شکم خوابیده است می‌تواند سر خود را برای مدتی بالا بگیرد.
  • نوزادان ۵ تا ۶ ماهه: در شش ماهگی توانایی گردن گرفتن نوزاد به خوبی کامل شده است و کودک به راحتی گردن می‌گیرد و سر خود را کنترل می‌کند و به اطراف می‌چرخاند. در این سن شما متوجه می‌شوید که کودک براحتی سرش را به اطراف می‌چرخاند و بر روی گردن و سرش کنترل دارد.

چگونه می‌توانم به کودکم کمک کنم که سریعتر گردن بگیرد؟

نوزادان به طور طبیعی کنجکاو هستند و نیازی نیست که شما بیش از حد او را تشویق کنید که اطراف را نگاه کند و یا گردن و سرش را کنترل کند. همانطور که قبلاً گفته شد مهم است اجازه دهید که کودک شما به طور طبیعی رشد کند و او را با بقیه نوزادان مقایسه نکنید. چندین مورد وجود دارد که می‌توانید برای کمک به رشد و بهبود کنترل کودک بر گردن و سر نوزاد، انجام دهید:
  • کودک را مدتی به روی شکم بخوابانید.

کودک را برای مدتی با مراقبت کافی از او به روی شکم بخوابانید که این می‌تواند برای بهبود عضلات کودک مفید باشد. با این روش بسیاری از عضلات مانند عضلات پا، گردن، بازو‌ها و پشت کودک تقویت می‌شود. به این نکته توجه داشته باشید زمانی که کودک را به روی شکم می‌خوابانید، مطمئن باشید که مکان کودک امن و راحت است. اسباب بازی‌هایی را برای نگاه کردن در نزدیک او بگذارید و خودتان مراقب او باشید.

دانستنی های لازم درباره گردن گرفتن نوزاد

 

  • با کودک بازی کنید.

زمانی که کودک ۴ تا ۵ ماهه است، کودک را به پشت بخوابانید و به آرامی دست‌هایش را کشیده و با او بازی کنید و یا او را به پایین و بالا بکشید، ولی این کار‌ها را به آرامی انجام دهید. در این سن کودک باید بتواند زمانی که بدنش را پایین و بالا می‌کشید، سر خود را نگه دارد.
  • کودک را تشویق و حمایت کنید.

کودک را حمایت کنید به این معنی که پشت و گردن او را نگه دارید. این کمک‌ها و مراقبت‌ها به بهبود رشد و گردن گرفتن او بیشتر کمک می‌کند.

اگر کودکم گردن نگرفت، چه کنم؟

همه نوزادان با یکدیگر متفاوت هستند، شما اطمینان حاصل کنید که کودک شما هوشیار و کنجکاو است و برای حرکت کردن تلاش می‌کند.


نحوه کوتاه کردن ناخن نوزاد چگونه است؟

نحوه کوتاه کردن ناخن نوزاد چگونه است؟
کوتاه کردن ناخن نوزاد را باید با دقت و آرامش و ترجیحاً زمانی که نوزاد خواب است، انجام دهیم. با یک قیچی و یا سوهان و یا ناخن گیر مخصوص کودکان باید ناخن‌ها را کوتاه کنیم. در این مقاله روش‌هایی برای آسان‌تر شدن کوتاه کردن ناخن‌های کودکان مانند کوتاه کردن ناخن بعد از حمام و … بیان شده است.

به عنوان یک والد شما کودک را از همه چیز از جمله عفونت‌ها محافظت می‌کنید. ناخن گرفتن نیز یکی از وظایف والدین است که باید انجام دهند. آیا فکر می‌کنید گرفتن ناخن نوزاد خطرناک است و یا می‌ترسید که بدون هیچ آسیبی به نوزاد، ناخن‌های او را کوتاه کنید؟

ممکن است فکرهای ناخوشایندی درباره کوتاه کردن ناخن‌های نوزاد، به ذهن شما برسد ولی کوتاه کردن ناخن نوزاد، چندان هم دلهره آور نیست و شما باید ناخن‌های کودکتان را به طور مرتب کوتاه کنید تا از انباشته شدن کثیفی‌ها در زیر ناخن‌ها جلوگیری شود. کوتاه کردن ناخن‌های نوزاد می‌تواند از خراش به پوست نوزاد نیز جلوگیری کند.

نحوه کوتاه کردن ناخن نوزاد چگونه است؟

چرا باید ناخن‌های نوزاد خود را کوتاه کنیم؟

ناخن‌های نوزاد در طول ماه‌های اول زندگی و تا سال اول تولد، به طرز شگفت انگیزی رشد می‌کند. شما ممکن است امروز ناخن‌های نوزادتان را کوتاه کنید و چند روز بعد متوجه رشد دوباره آن شوید. به همین دلیل است که شما باید هر هفته و یا زودتر از آن هم، ناخن‌های نوزادتان را کوتاه کنید.

ممکن است فکر کنید ناخن‌های نوزادان بسیار نرمند، ولی در عین حال، بسیار تیز بوده و می‌توانند صورت نوزاد را زخمی کنند، به همین دلیل باید زود به زود اقدام به کوتاه کردن ناخن‌های نوزادان کنید. چندین نکته ساده وجود دارد که قبل از کوتاه کردن ناخن نوزاد باید به آن توجه کنید.

چگونه اقدام به کوتاه کردن ناخن نوزاد کنیم؟

قبل از هر چیزی لازم است محیطی که می‌خواهید در آن ناخن‌های نوزاد را کوتاه کنید به اندازه کافی روشن باشد و همچنین کودک نباید خسته و یا در حال نق زدن باشد.

  • کوتاه کردن ناخن نوزاد، زمانی که کودک خواب است.
یکی از بهترین زمان‌هایی که می‌توانید ناخن‌های نوزاد را کوتاه کنید، موقعی است که کودک خواب است، زیرا در این زمان کودک آرام است و به اطراف نمی‌چرخد. مهم است حتی زمانی هم که کودک خواب است، اتاقی که در آن ناخن‌های کودک را می‌گیرید به اندازه کافی، روشن باشد.
  • با یک سمباده ناخن‌ها را سوهان بکشید.
در مورد نوزادان تازه متولد شده پزشکان توصیه می‌کنند به جای ناخن گیر از یک سوهان استفاده کنید، زیرا از آنجایی که ناخن‌های نوزادان بسیار نرم است و ممکن است سریع بشکند سوهان، بهترین گزینه است. سوهان امن‌ترین و راحت‌ترین روش برای کوتاه کردن ناخن نوزاد است، ولی ممکن است کمی وقت گیر باشد، در عوض امنیت بیشتری نسبت به ناخن گیر دارد. همچنین با سوهان می‌توان به ناخن‌های نوزاد شکل داد و آن را از تیزی در آورد. بهتر است از سوهان‌های فلزی که ممکن است به پوست کودک آسیب بزنند، استفاده نکنید و هم چنین مراقب باشید که پوست را به همراه ناخن جدا نکنید.

نحوه کوتاه کردن ناخن نوزاد چگونه است؟

 
  • از یک ناخن گیر کودکان استفاده کنید.
‌می‌توانید با ناخن گیر‌های کودکان و یا با قیچی، ناخن‌های نوزاد را کوتاه کنید. قیچی و یا ناخن گیر کودکان از بریدن پوست در اطراف ناخن کودک جلوگیری می‌کند. پوست زیر ناخن را به عقب بکشید تا فضای کافی برای گرفتن ناخن ایجاد شود. برای کوتاه کردن ناخن‌های پا، همانند دست، پای کودک را محکم نگه دارید تا آن را تکان ندهد و سپس ناخن‌ها را کوتاه کنید. در نهایت اگر لبه‌های خشن در ناخن ایجاد شد با سوهان آن را صاف و نرم کنید.

نحوه کوتاه کردن ناخن نوزاد چگونه است؟

 

  • کوتاه کردن ناخن نوزاد زمانی که آرام است.
اگر می‌خواهید زمانی که نوزاد بیدار است، ناخن‌های او را بگیرید باید مطمئن شوید که او آرام است. شما باید حواس او را پرت کنید. در مورد نوزادانی که تازه متولد شده‌اند، تمایل دارند که دست‌های خود را مشت کنند و این کار، کوتاه کردن ناخن‌ها را سخت‌تر می‌کند. به همین دلیل است که تا جایی که ممکن است بهتر است کودک آرام و یا خواب باشد.

شنیدن آهنگ مورد علاقه کودک می‌تواند در آرام شدن او کمک کند. شما هم چنین می‌توانید یک اسباب بازی موزیکال به منظور جلب توجه و پرت کردن حواس کودک، به او بدهید. در ادامه چند روش کمکی دیگر که برای کوتاه کردن ناخن‌های نوزادان وجود دارد را مرور می‌کنیم:

  • کمک از دیگران 
ممکن است زمانی که در حال کوتاه کردن ناخن‌های کودک هستید، کودک از خواب بیدار شود و شروع به سر و صدا کند و در وضعیت آرامی قرار نگیرد. در این وضعیت اطمینان حاصل کنید که به دست‌های او آسیبی وارد نمی‌شود و از کسی بخواهید که او را نگه دارد و یا حواس او را پرت کند. گاهی اوقات عمه‌ها و یا خاله‌های با تجربه علاقه به کوتاه کردن ناخن نوزاد دارند، که در این شرایط دریغ نکنید و این کار را به آن‌ها بسپارید.

نحوه کوتاه کردن ناخن نوزاد چگونه است؟

 

  • کوتاه کردن ناخن ها بعد از حمام کردن نوزاد
بهترین زمان برای کوتاه کردن ناخن‌های کودک، بعد از حمام است، زیرا بعد از حمام، ناخن‌ها نرم می‌شوند و کوتاه کردن ناخن راحت‌تر می‌شود شما همچنین می‌توانید این کار را با یک سوهان نیز انجام دهید.
  • پوشاندن دست‌ها با دستکش
اگر ناخن نوزاد و یا کودک تیز بود و شما در همان لحظه قادر به کوتاه کردن آن و یا صاف کردن آن نبودید می‌توانید، دست‌های کودک را در دستکش قرار دهید. این باعث می‌شود که او به صورت خودش به ویژه زمانی که خواب است، خراش و آسیب نزند. این یک راه حل مقطعی کوتاه مدت برای کوتاه نکردن ناخن‌های نوزاد است.

دیده شده برخی از والدین ناخن‌های کودک خود را گاز می‌زنند که این به هیچ عنوان روش درستی نیست؛ زیرا باعث پخش شدن میکروب‌های ناخن و یا حتی از بین رفتن پوست ناخن کودک می‌شود.

اگر ناخن نوزاد، آسیب دید، چه کنیم؟

اگر اتفاق بدی افتاد و انگشت دست کودک را بریدید، نترسید؛ در این وضعیت، انگشت بریده را با آب سرد بشویید و با گاز استریل روی آن را بپوشانید، سپس کمی به آن فشار بیاورید و مدتی آن را در دست بگیرید. معمولاً خونریزی سریعاً متوقف می‌شود. شما می‌توانید از کرم‌های آنتی بیوتیکی استفاده کنید، ولی از باند استفاده نکنید، زیرا ممکن است سبب خفگی کودک شود. در صورت لزوم می‌توانید به پزشک مراجعه کنید، اما هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.
این راهنمایی‌ها و ترفند‌ها می‌تواند وظیفه سنگین کوتاه کردن ناخن نوزاد را برای شما راحت‌تر کند و دیگر به آن مثل یک مشکل نگاه نکنید. 
 
برگرفته از: parentlane

بهترین روش از پوشک گرفتن کودک چیست؟

بهترین روش از پوشک گرفتن کودک چیست؟
والدین باید برای از پوشک گرفتن کودک، صبر و تحمل داشته باشند و از ۲۸ ماهگی به بعد این کار را انجام دهند. بهترین روش‌های از پوشک گرفتن کودک شامل، استفاده از لگن، شورت آموزشی و جذاب کردن محیط دستشویی است. در این مقاله به طور کامل به روش‌های از پوشک گرفتن کودک پرداخته شده است.

برای آنکه کودک توالت رفتن را بیاموزد ابتدا باید مغز او تکامل یابد و سیستم عصبی بتواند مثانه او را کنترل کند. پیش از تکامل مغز، مثانه یا روده‌ها به محض پرشدن، خالی می‌شوند و به عبارت دیگر کودک بدون اختیار ادرار می‌کند. در اغلب کودکان مغز بعد از ۲۸ ماهگی تکامل پیدا کرده و توانایی کنترل ادرار در کودکان ایجاد می‌شود. این زمانی است که می‌توان توالت رفتن را به کودک آموزش داد.

بهترین زمان برای از پوشک گرفتن کودک چه سنی است؟

گرفتن بچه‌ها از پوشک، یکی از حساس‌ترین مراحل زندگی‌شان است؛ مرحله‌ای که اولین پیش‌نیازش رسیدن به آمادگی جسمانی است. تا زمانی که کودک شما توانایی کنترل مثانه‌اش را به دست نیاورد، نمی‌توانید این آموزش‌ها را شروع کنید. از طرف دیگر، آمادگی روانی فرزندتان هم یک پیش‌شرط مهم است. شما نمی‌توانید به قیمت مضطرب کردن او، فرزندتان را از پوشکش جدا کنید.

بهترین روش از پوشک گرفتن کودک چیست؟

 
اگر کودک دوره‌ای سخت مانند تغییر شرایط و محیط، وجود فرزندی جدید در خانواده و یا به طور کلی شرایط سختی را پشت سر می‌گذارد، بهتر است آموزش توالت رفتن و یا از پوشک گرفتن را به وقت دیگری موکول کنید. برای این‌که مطمئن شوید کودک‌تان به سن مناسب برای گرفتن پوشک رسیده است یا خیر، باید به دنبال علائم زیر در او باشید:
  • کودک باید بتواند به راحتی راه برود، بدود، بنشیند و از پله‌ها بالا و پایین برود.
  • زمان دفع مشخص و منظمی داشته باشد و بتواند حرکات روده‌ای را تا حدودی کنترل کند.
  • بتواند بیش از ۳ یا ۴ ساعت خشک بماند. این امر به شما نشان می‌دهد ماهیچه‌های مثانه به قدری قوی شده‌اند که بتوانند ادرار را برای مدت مشخصی نگه دارند.
  • بتواند چند دقیقه آرام بنشیند و بازی کند، بدون این‌که راه بیفتد و بهانه بگیرد.
  • بتواند شلوارش را به تنهایی بالا و پایین بکشد.
  • نیاز به تعویض پوشک را احساس و ابراز  کند و اگر پوشکش خیس یا کثیف بود، احساس ناراحتی کرده و اعتراض کند.
  • بتواند رفتارهاى دیگران را تقلید کند.
  • وقتی شکمش کار می‌کند از ظاهرش مشخص باشد، مثلا سکوت کند، جای خلوتی برود یا حالت چهره‌اش تغییر کند. این نشان می‌دهد او نسبت به کاری که می‌کند تا حدودی آگاه است.

برای از پوشک گرفتن کودک چه کارهایی انجام دهیم؟

۱- جذاب کردن محیط دستشویی برای کودک

محیط دستشویی را برای کودک جذاب کنید تا روند از پوشک گرفتن کودک راحت‌تر شود. بیشتر کودکان از دستشویی می‌ترسند، ابتدا باید محیط توالت را برایش جذاب کنید و با گذاشتن چند عروسک کوچک یا عکس در دستشویی او را تشویق کنید.

۲- استفاده از یک لگن

لگن خوش رنگی برای کودک انتخاب کنید که هنگامی که روی لگن می‌نشیند، سرگرم شود. بهتر است لگنی را انتخاب کنید که مانند صندلی دسته داشته باشد تا کودک هنگام نشستن و برخاستن احساس راحتی کند و از دسته‌ها کمک بگیرد. این مرحله از حدود سن ۱۸- ۲۱ ماهگی شروع می‌شود.

زمانی مشخص برای استفاده از لگن در نظر بگیرید. ابتدا کودک‌تان را روزی یک بار با پوشک روی لگن بنشانید تا احساس امنیت کرده و به این کار عادت کند. مهم نیست که کودک با لباس روی لگن بشیند بهتر است زمانی که روی لگن می‌نشیند، برایش کتاب بخوانید یا با او بازی کنید. هدف اصلی این است که کودک یاد بگیرد روی لگن بنشیند و با آن احساس راحتی کند.

بهترین روش از پوشک گرفتن کودک چیست؟

هنگامی که کودک به نشستن روی لگن در این زمان‌ها عادت کرد و آن را جزئی از کار‌های روتین روزانه‌اش پذیرفت، اجازه دهید بدون پوشک روی لگن بنشیند و مدتی به این صورت لگن را امتحان و به این احساس جدید هم عادت کند. اگر کودک در لگن ادرار کرد یا روی لگن نشست او را با هیجان تشویق کنید. تشویق او را به استفاده از لگن مشتاق‌تر می‌کند و احساس خوبی به او دست می‌دهد. در این مرحله فقط می‌خواهیم به کودک آموزش بدهیم که لگن با توالت رفتن او ارتباط دارد.

معمولاً بعد از ۲ سالگی کودک قبل از توالت کردن، به سمت لگن می‌رود و در لگن کارش را انجام می‌دهد.

نکته مهم: در تمامی مراحل از پوشک گرفتن کودک، مراقب باشیم که فشار بیش از حد به کودک نیاوریم، زیرا ممکن است نتیجه برعکس داشته باشد.
  

۳- استفاده از شورت آموزشی

پس از استفاده از لگن، می‌توانید برای از پوشک گرفتن کودک از شورت‌های آموزشی استفاده کنید. این کار اعتماد به نفس کودک را بالا می‌برد و پس از مدتی خودش شورت آموزشی را از پایش درآورده و روی لگن می‌نشیند، ولی همچنان پوشک کردن را در برنامه شبانه و خواب کودک قرار دهید.

از مزایای شورت‌های آموزشی این است که اگر کودک دستشویی خود را اعلام نکرد به هیچ عنوان نم پس نمی‌دهد و همچنین قابل شستشو و استفاده مجدد است.  

۴- عادت دادن کودک به اعلام نیازش به توالت رفتن 

از یک لفظ خاص برای دستشویی و توالت رفتن استفاده کنید که آن کلمه را در زمان استفاده، هم شما هم کودک متوجه شوید. با کودک تمرین کنید زمانی که نیاز به توالت دارد، آن کلمه را بیان کند و این گونه خودش سریعاً به سمت لگن می‌رود.

اگر کودک سه ساله، هنوز با در آوردن پوشک مضطرب می‌شود، چه کنیم؟

اگر سن فرزندتان از سه سال گذشته اما هنوز هم به محض جدا شدن از پوشکش مضطرب می‌شود و به‌خاطر این اضطراب از اجابت مزاج طفره می‌‌رود، با یک روانشناس کودک در مورد مشکلش صحبت کنید. شاید اضطرابی که فرزندتان به آن دچار شده، به او اجازه این کار را نمی‌دهد و قبل از هر تلاشی، لازم است با کمک متخصصان این اضطراب را از او بگیرید.


بیشتر بدانید: اضطراب کودکان و روش صحیح برخورد با آن


بهترین روش از پوشک گرفتن کودک چیست؟

نکات مهم برای مادرانی که درصدد از پوشک گرفتن کودکشان هستند:

  1. صبر و تحمل داشته باشید.
  2. بهترین فصل برای از پوشک گرفتن کودک فصل بهار وتابستان است.
  3. او را در مدت از پوشک گرفتن، در خانه حبس نکنید و بهتر است مواقعی که بیرون از خانه هستید بیشتر مراقب باشید و به او یادآوری کنید که در مواقع لازم به شما بگوید.
  4. اگر از کودکتان خواستید روی صندلی توالت یا لگن بنشیند، اما بعد از گذشت چند دقیقه، او کاری نکرد، او را از توالت بیرون ببرید و بعد از چند دقیقه دوباره او را به توالت بازگردانید.
  5. مراقب باشید تا با سرزنش او، کار را خراب نکنید، زیرا ممکن است کودک برای چند روز اختیار مدفوع و ادرارش را به دست بیاورد اما بعد از آن دوباره نتواند خود را کنترل کند. در این صورت او را سرزنش نکنید و فقط مرتباً توالت رفتن را به او یادآور شوید.
  6. کودکان در ۳ سالگی تقریبا کنترل ادرار و مدفوع را می‌آموزند، اما باز هم کنترل این مساله طی شب کار آسانی نیست و بیشتر کودکان یا آنقدر هوشیار نیستند که خود را کنترل کنند یا توانایی برخاستن از خواب را ندارند، بنابراین بهتر است شب‌ها کودکتان را پوشک کنید.

سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را می‌شناسید؟

سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را می شناسید؟
سندرم مرگ ناگهانی نوزاد یک مرگ ناشناخته است که معمولاً در طول خواب و در کودکان زیر یک سال رخ می‌دهد. این سندرم می‌تواند به دلایل نقص مغزی، نارس بودن نوزاد، عفونت‌های تنفسی، خوابیدن نوزاد بر شکم یا پهلو، خواباندن نوزاد روی سطح نرم، خوابیدن کودک در کنار والدین، بیش از حد گرم شدن اتاق، در معرض دود سیگار بودن کودک و … رخ دهد.

سندرم مرگ ناگهانی نوزادان یک مرگ ناشناخته است که معمولاً در طول خواب و در کودکان زیر یک سال رخ می‌دهد. به این بیماری مرگ تختخواب نیز اطلاق می‌شود، زیرا اغلب در تختخواب روی می‌دهد. عامل این بیماری ناشناخته است گرچه دانشمندان توانسته‌اند بفهمند که عارضه ممکن است با نقص در مغز که تنفس در زمان خواب را کنترل می‌کند، در ارتباط باشد.

محققان فاکتور‌های زیادی که ممکن است نوزاد در معرض این خطر قرار گیرد را بررسی کرده‌اند. شاید مهم‌ترین چیزی که محققان به آن دست یافتند مکان خواب نوزاد است که باید از هر جهتی امن باشد.

علل سندروم مرگ ناگهانی نوزاد چیست؟

ترکیبی از عوامل فیزیکی و محیطی در خواب وجود دارد که احتمال سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را افزایش می‌دهد.

فاکتورهای فیزیکی

  • نقص مغزی

برخی از نوزادان زمانی که متولد می‌شوند، با مشکلاتی روبرو هستند که در نهایت منجر به مرگ ناگهانی کودک می‌شود. در بسیاری از نوزادان آن بخش مغز که تنفس را در زمان خواب کنترل می‌کند به اندازه کافی رشد نیافته است.

  • وزن کم نوزاد در زمان تولد

در نوزادان نارس به احتمال زیاد مغز به طور کامل رشد نکرده است و بنابراین کنترل کامل بر تنفس و ضربان قلب نوزاد ندارد.

  • عفونت‌های تنفسی

بسیاری از نوزادانی که بر اثر مرگ ناگهانی، فوت شده‌اند، دارای سرماخوردگی بوده‌اند که منجر به مشکلات تنفسی شده است.

فاکتورهای محیطی در خواب

موقعیت کودک در تختخواب و یا گهواره، می‌تواند خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی را در کودکان افزایش دهد که این فکتورها شامل موارد زیر است:

  • خوابیدن بر روی معده یا پهلو

کودکانی که بر شکم یا پهلو خوابانده می‌شوند (دمر خوابیدن نوزاد)، نسبت به کودکانی که به سمت پشت می‌خوابند، تنفس مشکل‌تری دارند.

سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را می شناسید؟

  • خوابیدن روی یک سطح نرم

خواباندن نوزاد، روی یک سطح بیش از حد نرم و پنبه‌ای، می‌تواند راه تنفسی نوزاد را مسدود کند.

  • در کنار والدین خوابیدن

در صورتی که نوزاد در یک تخت در کنار والدین بخوابد خطر ایجاد این سندروم افزایش می‌یابد.

  • بیش از حد گرم شدن

گرم شدن بیش از حد اتاق می‌تواند خطر این سندرم را افزایش دهد.

عوامل خطرساز مرگ ناگهانی نوزاد چیست؟

اگرچه سندرم مرگ ناگهانی نوزاد، ممکن است برای هر نوزادی اتفاق بیفتد ولی محققان چند عامل را شناسایی کرده‌اند که این سندرم را افزایش می‌دهد:

  • جنس

پسران بیشتر از دختران در معرض سندرم مرگ ناگهانی قرار می‌گیرند.

  • سن

در نوزادان دو تا چهار ماهه این سندرم بیشتر دیده شده است.

  • سابقه خانوادگی 

کودکانی که خواهر و یا برادری داشته‌اند که بر اثر این سندرم فوت شده‌اند، بیشتر در معرض این سندرم قرار می‌گیرند.

  • دود سیگار

نوزادانی که در معرض دود سیگار هستند، بیشتر در معرض سندروم مرگ ناگهانی نوزاد، قرار می‌گیرند.

  • نوزادان نارس

زایمان زودرس و وزن کم نوزاد می‌تواند سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را افزیش دهد.

مادر باید چه نکاتی را رعایت کند؟

در دوران بارداری، مادر هم می‌تواند خطر ابتلا به این سندرم را افزایش دهند، به خصوص در موارد زیر:

  • مادر زیر ۲۰ سال باشد
  • سیگار کشیدن مادر
  • استفاده از مواد مخدر یا الکل
  • نداشتن مراقبت‌های لازم قبل از زایمان

روش‌های پیشگیری از سندرم مرگ ناگهانی نوزاد چیست؟

هیچ راه تضمینی برای جلوگیری از سندرم مرگ ناگهانی وجود ندارد، ولی با رعایت نکات زیر، می‌توان کودک را در امنیت بیشتری قرار داد:

  • بررسی شکل خوابیدن نوزاد

هر زمان که کودک به سمت شکم و یا پهلو غلتیده شد، او را به پشت برگردانید.

  • تختخواب را تا حد ممکن خالی نگه دارید.

از یک تشک خوب و سفت برای تختخواب کودک استفاده کنید و از تشک‌های نرم و پشمالو استفاده نکنید. اسباب بازی‌ها و عروسک‌های خزدار و پشم دار در تخت کودک قرار ندهید زیرا اگر صورت کودک با آن تماس پیدا کند، به کودک اجازه تنفس درست را نمی‌دهد.

سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را می شناسید؟

  • کودک را بیش از حد گرم نکنید.

کودک را گرم نگه دارید ولی از پوشاندن لباس‌های بیش از حد و اضافی به کودک جلوگیری کنید. نیازی نیست که سر کودک را بپوشانید.

  • کودک را در اتاق خودتان بخوابانید.

کودک را در اتاق خود بخوابانید ولی در یک تخت جداگانه، زیرا تخت‌های بزرگسالان برای کودکان امن نیست. ممکن است کودک در فضای بین تشک‌ها و یا بین دیوار و تشک به دام بیفتد و خفه شود و یا ممکن است والدین ناخود آگاه مسیر بینی و تنفس کودک را بگیرند.

  • در صورت امکان کودک را از شیر مادر تغذیه کنید.

تغذیه با شیر مادر، برای حداقل شش ماه، خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را کاهش می‌دهد.

  • عدم استفاده از مانیتورهای کودک یا دستگاه‌های تجاری دیگر

از مانیتورهای کودک یا دستگاه‌های تجاری دیگر که ادعا می‌کنند، خطر مرگ ناگهانی کودک را کاهش می‌دهند، استفاده نکنید زیرا این دستگاه‌ها دارای امنیت لازم نیستند.

  • از پستانک استفاده کنید.

 پستانک نوزاد بدون زنجیر و یا بند به گردن، در زمان خوابیدن کودک، خطر ابتلا به مرگ ناگهانی نوزاد را کاهش می‌دهد. اگر به کودک شیر مادر می‌دهید صبر کنید تا کودک ۳ تا ۴ هفته شود و سپس به آن پستانک بدهید. اگر کودک به پستانک علاقه ندارد، او را مجبور نکنید و روز دیگری آن را امتحان کنید. اگر در زمان خواب، پستانک از دهان کودک بیرون افتاد، مجدداً آن را به دهان کودک بازنگردانید.

  • برنامه واکسیناسیون کودک را فراموش نکنید.

شواهد نشان داده‌اند، که واکسیناسیون خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را کاهش داده است.

اگر کودکی دچار مرگ ناگهانی شد … 

والدینی که کودک خود را بر اثر مرگ ناگهانی از دست داده‌اند، باید خونسردی خود را حفظ کنند و سعی کنند این سندرم را برای دیگر والدین توضیح دهند، تا از مرگ کودک دیگری جلوگیری شود. همچنین در صورت غم و اندوه بسیار، بهتر است پدر و مادر با یک مشاور صحبت کنند. این پدر و مادرها برای بهبود روحی و روانی خود نیاز به زمان دارند.


برگرفته از: mayoclinic 

با بدغذایی کودکمان چه کنیم؟

با بدغذایی کودکمان چطور رفتار کنیم؟
بدغذایی کودکان به دلایل عدم آگاهی والدین از رشد شخصیتی و تکاملی و استقلال کودک است. والدین باید با برخی رفتار‌های مناسب مرتبط با تغذیه کودک از بدغذایی و بی اشتهایی کودک خود جلوگیری کنند. در این مقاله دلایل بدغذایی کودکان و رفتار مناسب پدر و مادر‌ها در مقابل بی اشتهایی کودکان بیان شده است.

تمایل کودکان به خوردن غذا در طی رشد آنان تغییر می‌کند. ممکن است کودکی که در سال اول تولد اشتهای خوبی داشته در دو سالگی بد غذا شده و اشتهای خود را از دست بدهد و این موضوع موجب نگرانی والدین شود. اما تحقیقات متخصصین کودک نشان داده است که مواد مغذی مورد نیاز بدن کودکان از یک رژیم غذایی متعادل هم تامین می‌شود و کاهش اشتهای آنان در سال دوم تنها به علت کند شدن روند رشد کودک است. والدین برای داشتن برخورد مناسب با بدغذایی کودکشان لازم است در مورد مراحل رشد کودک آگاهی بیشتری کسب کنند. در ادامه در مورد علل بدغذایی و راهکارهای رفع آن بیشتر بخوانید.
با بدغذایی کودکمان چطور رفتار کنیم؟

دلایل بدغذایی کودکان چیست؟

  1. بی توجهی والدین به رفتار‌های تکاملی کودکان و محدودیت فرصت والدین به خصوص مادران شاغل، می‌تواند در مشکلات تغذیه و کاهش اشتهای کودک موثر باشد و موجب بدغذایی کودک شود.
  2. کودکان به دلیل رفتار‌های تکاملی از خود استقلال نشان می‌دهند و می‌خواهند که خودشان غذا بخورند و از انگشتان خود برای برداشتن غذا استفاده نمایند. آنان ترجیح می‌دهند از غذا‌هایی استفاده کنند که مستقیماً آن را به دست بگیرند و یا خودشان آن را از بشقابشان بردارند. بنابراین بسیاری از اوقات تمایل به خوردن بعضی از غذا‌ها به دلیل بازیگوشی و حس استقلال طلبی آنان است نه اینکه واقعا به آن غذای خاص علاقه داشته و یا نسبت به بعضی غذا‌های دیگر بی علاقه باشند. بنابراین پدر و مادر باید سعی کنند علت این گونه رفتار‌های کودکان را شناسایی کنند تا با بی اشتهایی و بدغذایی کودک نیز مواجه نشوند.
  3. از غذا به عنوان ابزاری برای تنبیه کودک استفاده می‌کنند. مثلاً مادر او را مجبور می‌کند غذایی را که دوست ندارد بخورد، کودک نیز این عمل را می‌آموزد و لجبازی کودک نمایان می‌شود. کودک لجبازی خود را از طریق غذا نخوردن نشان می‌دهد.
  4. به ساعات غذا خوردن اهمیت داده نمی‌شود. رعایت دقیق ساعت غذا خوردن و داشتن برنامه غذایی، به کودک اهمیت خوردن غذا را نشان می‌دهد.

    با بدغذایی کودکمان چطور رفتار کنیم؟

  5. سخت گیری بیش از حد در آداب غذا خوردن می‌تواند باعث شود در ذهن کودک غذا خوردن امری با اجبار و خسته کننده به نظر برسد. تا حدودی طبیعی است غذا از قاشق کودک بریزد یا تمایل داشته باشد از غذایی بیشتر و از غذایی دیگر کمتر بخورد، بنابراین نباید حتما اصرار داشت هر آنچه و به هرگونه که والدین می‌پسندند کودک نیز به همان طریق عمل کند.  
  6. زمان غذا خوردن همراه با کشمکش والدین با یکدیگر و به دور از آرامش انجام می‌شود. در این هنگام نمی‌توان انتظار داشت کودک به حضور در این موقعیت تمایلی نشان دهد؛ زیرا وقت غذا خوردن، برای او همیشه تداعی کننده مشاجرات والدین خواهد بود.
  7. برخی مادران بیش از حد نگران غذا خوردن کودک هستند و با قاشق و ظرف غذا به دنبال کودک راه می‌افتند؛ در حالی که اصرار بیش از حد به غذا خوردن، اشتیاق کودک را از میان می‌برد و موجب بدغذایی کودک می شود و باعث می‌شود کودک از غذا به عنوان شیوه‌ای برای جلب توجه استفاده کند.

بیشتر بدانید: چگونه توجه طلبی کودک را کنترل کنیم؟


چگونه اشتهای کودکمان را افزایش دهیم؟

  • کودک باید در زمان خوردن غذا در وضعیت راحتی قرار گیرد و غذا نزدیک او باشد تا بتواند به راحتی بدون این که تحت فشار قرار گیرد، غذا بخورد. این کار موجب می‌شود ریخت و پاش کودک کمتر شود.
  • بشقاب و لوازم غذا خوردن باید از جنس نشکن باشد. در صورت شکستن ظرف ممکن است کودک احساس ناامیدی کند و یا والدین عصبانی شوند.
  • قاشق نباید زیاد گود باشد و لیوان نیز باید به اندازه‌ای باشد که کودک به راحتی آن را در دست بگیرد.
  • خوردن سوپ برای کودک سخت است، ولی اگر کمی غلیظ باشد کودک می‌تواند آن را با قاشق بخورد.
  • بهتر است غذای کودک گرم باشد. البته نباید خیلی داغ و یا سرد باشد.

    با بدغذایی کودکمان چطور رفتار کنیم؟

 

  • رنگ مواد غذایی می‌تواند در اشتهای کودک و علاقه‌ی او به غذا تاثیر بگذارد. خوردن غذا‌هایی با رنگ‌های سبز، نارنجی و زرد برای آن‌ها جالب است. برای این کار می‌توان از سبزیجات برگ سبز، هویج و… استفاده کرد.
  • باید بی علاقگی کودک را نسبت به یک ماده‌ی غذایی پذیرفت و یک ماده‌ی خوراکی دیگر را جایگزین کرد.
    غذا خوردن در یک ساعت معین می‌تواند سبب تحریک اشتهای کودک شود.
  • خستگی کودک مهم‌ترین عامل از بین بردن اشتهای اوست. بهتر است بعد از استراحت به کودک غذا داده شود.
  • کودک در یک محیط آرام بهتر غذا می‌خورد. مشاجره، بلند کردن صدای رادیو و تلویزیون، وهمچنین رفت و آمد زیاد حواس کودک را پرت می‌کند و تمایل او به غذا خوردن کم می‌شود.
  • از دادن غذا‌های یکنواخت و تکراری به کودک جلوگیری کنید. حتی تکرار غذای مورد علاقه کودک هم باعث بی اشتهایی و بدغذایی کودک می‌شود.
  • کودک دوست دارد با غذا بازی کرده و ریخت و پاش کند، بنابراین نباید انتظار داشت کودک آداب غذا خوردن را رعایت کند پس والدین در این باره سخت گیری نکنند.

    با بدغذایی کودکمان چطور رفتار کنیم؟

 

  • در صورتی که کودک مایل است با دست غذا بخورد، نباید جلویش را بگیرید. به طور مثال نباید به خیال خود، برای تقویت احساس استقلال، یک قاشق به دست کودک داده و با قاشق دیگر به او غذا بخورانید.
  • اشتهای کودک مانند خلق و خوی او متغیر است. بهتر است روزی که کودک اشتهای کمتری دارد و غذای کمی می‌خورد، اصرار نکنید که حتماً غذای بشقابش را تمام کند.
  • اگر فرزندتان به طور ناگهانی علاقه‌اش را به غذایی از دست می‌دهد و از خوردن آن امتناع می‌کند توجهی به موضوع نشان ندهید. اجازه دهید آنچه را که دوست دارد بخورد و آنچه را نمی‌خواهد میل نکند. بنابراین حساسیت نشان ندهید و چند روز بعد دوباره آن غذا را تهیه کنید. به احتمال زیاد او این بار غذا را می‌خورد، چون می‌داند که عدم علاقه او به غذا توجه کسی را جلب نکرده است. کودکان نوپا در مورد علاقه‌هایشان ثبات ندارند و اگر رفتار شما درست نباشد، رفتار او تثبیت خواهد شد.

مراقبت و نگهداری از نوزاد تازه متولد شده

نوزاد - عکس نوزاد - بچه نوزاد
مراقبت از نوزاد تازه متولد شده امری حساس و نیازمند توجه فراوان اطرافیان است.تغذیه و خواب نوزاد مهم‌ترین مسائل در زمینه نگهداری از نوزاد است.

نگهداری از نوزاد تازه متولد شده اگرچه به ظاهر امری ساده است اما پر از پیچیدگی‌ها و ظرافت‌های خاصی است که ممکن است مادران را دچار استرس و نگرانی کند. این نگرانی زمانی بیشتر می‌شود که این اولین فرزند مادر باشد و سایق بر این تجربه نگهداری از این فرشته‌های کوچک را نداشته باشد. مسئولیت نگهداری از کودکان به خصوص در برابر بیماری‌های عفونی بیشتر از هر فردی متوجه مادر اوست. بنابراین بهتر است مادران با روش‌های نگهداری از زمان تولد نوزاد تا حد ممکن آشنایی داشته باشند. در این مقاله سعی داریم مواردی که در این زمینه حیاتی و بااهمیت هستند را ذکر کنیم. با ما همراه باشید.

نوزاد - عکس نوزاد - بچه نوزاد

آرام کردن نوزاد

گریه کردن مداوم نوزاد یکی از مشکلاتی است که مادر را کلافه می‌کند. بهتر است بدانید زمانی که جنین در رحم مادر است، صداهای نامفهوم مختلفی به گوشش می‌رسد. سعی کنید با روشن کردن وسایلی مانند: ماشین ظرف‌شویی، پنکه، جاروبرقی و رادیو همان محیط را برای او مهیا کنید. صدا باید آرام، یکنواخت و نامفهوم باشد. او را بغل کنید و در کنار گوشش با صدای بلند حرف شششش را تکرار کنید.

این کار به او اطمینان و آرامش خاطر می‌دهد. کودکان زمانی که داخل رحم هستند، به حرکت عادت می‌کنند. به همین دلیل زمانی که او را با کالسکه یا خودرو، بیرون می‌برید به سرعت به خواب می‌رود. اگر برایتان مقدور نیست می‌توانید او را در بغلتان مرتب تکان دهید. همچنین در نظر داشته باشید کودکانی که ماساژ داده می‌شوند از خواب راحت‌تری بهره‌مند می‌شوند.


بیشتر بدانید: این 10 نوع گریه نوزاد چه مفهومی دارد؟


پستانک

نوزادان به شدت میل به مکیدن دارند. به کمک پستانک این نیاز او را ارضا کنید. علاوه بر این، مطالعات نشان می‌دهند که مکیدن پستانک در خواب، از سندروم مرگ ناگهانی نوزادان جلوگیری می‌کند.

بند ناف

اصولا تا ۵ روز بعد از تولد، بند ناف می‌افتد اما ممكن است این كار، گاهی تا یک ماه نیز به‌ طول انجامد. قرمزی و تورم اطراف بند ناف مهم‌ترین علائم عفونت بندناف نوزادان است و اگر تشخیص و درمان آن به موقع انجام نشود، عفونت وارد خون او می‌شود. بنابراین اگر تورم و قرمزی در بند ناف دیده شد، باید فورا به پزشک مراجعه كرد چرا كه این نوع از عفونت در نوزادان بسیار مهم است و در اسرع وقت باید درمان گردد.

تذکر: خشک شدن بند ناف در روز اول و دوم آغاز می‌شود. رنگ بند ناف ابتدا زرد است و بعد قهوه‌ای می‌شود. محل اتصال بند ناف را خشک نگه دارید اما به هیچ وجه از الکل استفاده نکرده و آن را دست‌کاری نکنید.

تذکر مهم: سعی کنید پوشک را پایین‌تر از بند ناف او ببندید تا در این حالت جریان هوا باعث سریع‌تر خشک شدن این قسمت شود.

حمام کردن نوزاد

حمام کردن نوزادان بسیار موضوع بااهمیتی است زیرا ابتدا باید امنیت کودک خود را مهیا کنید و سپس موارد لازم برای پاکیزگی او را در نظر بگیرید. در هفته‌های اول تولد، دو مرتبه حمام کردن کافی است. شما می‌توانید صورت، گردن، دست‌ها و باسن او را هر دو روز یک بار تمیز کرده و از پاکیزه بودن او به این ترتیب مطمئن شوید. زمانیکه نوزاد را حمام می‌کنید از وان بچه یا از کف‌پوش‌های نگهدارنده برای پشتیبانی از او استفاده کنید و تمامی چیزهایی که نیاز دارید را در دسترس خود قرار دهید.

 
اگر شما از صابون استفاده می‌کنید از صابون مخصوص کودکان استفاده کنید، به هیچ وجه نوزاد را از نظر دور نکرده و او را هرگز به حال خود رها نکنید. زمانی که او را بلند می‌کنید، مراقب باشید زیرا ممکن است بدن او کمی لیز باشد. تغییر دما بین حمام و اتاق باعث بیماری نوزادان می‌شود بنابراین مطمئن شوید اتاق کودک به اندازه کافی گرم هست و خدایی نکرده موجب سرماخوردن کودک نمی‌شود. بهتر است پس از حمام بدن او را با لوسیون مخصوص مرطوب نگه دارید.


مطالب خواندنی: آموزش حمام کردن نوزاد به صورت مرحله به مرحله


غذای نوزاد - غذا دادن به نوزاد - تولد نوزاد

غذای نوزاد

غذای اصلی نورسیده شما تا مدت‌ها تنها شیر است. حتی اگر به تدریج، میزان شیر مورد نیاز کودک کم شود، تا دو سالگی همچنان به ۵۰۰ میلی‌لیتر شیر در روز نیاز دارد. پس از ۶ ماهگی می‌توان کم‌کم غذاهای کمکی را نیز برای او شروع کرد. بنابر یک قاعد کلی، نوزادان کنجکاو به شناخت طعم و مزه‌های جدید هستند و به طور داوطلبانه سبزیجات را می‌پسندند. با این حال، اگر بچه‌‌ای تمایلی به سبزیجات نداشته باشد، می‌توانید سبزی و صیفی‌جاتی را که کمی شیرین و مطابق میلش هستند، مثل چغندر و هویج، به او بخورانید. البته این سبزیجات باید به خوبی به شکل پوره مخلوط شده و با قاشق یا شیش شیر به کودک داده شوند. حدود هفت یا هشت ماهگی، نوزاد می‌تواند شروع به مزه کردن گوشت یا ماهی کند. توصیه می‌شود که گوشت مرغ یا ماهی بدون چربی مثل گوشت بره، گاو، گوساله و یا ماهی قزل‌آلا، ماهی حلوا یا مرلان به دلبندتان بدهید. در حدود ده ماهگی هم می‌توانید تخم مرغ پخته شده را به این لیست اضافه کنید. در نهایت، بعد از ۱۸ ماهگی نوبت به حبوبات می‌رسد.

نکاتی در ارتباط با تغذیه کودک

  • به غذای او، زیاد چاشنی نزنید. تا جایی که می‌توانید نمک و شکر را محدود کنید.
  •  قبل از هفت، هشت ماهگی به غذای کودک روغن اضافه نکنید.
  • متنوع کردن تغذی نوزاد را با میوه‌ها شروع نکنید.
  • میوه‌هایی که ایجاد آلرژی می‌کنند، مانند: توت فرنگی، کیوی و یا میوه‌های محرک نیز نباید تا قبل از دو سالگی به کودک داده شوند.
  • سعی کنید پوره‌های سبزیجات را خودتان، بدون نمک درست کنید.
  • سعی کنید همواره غذا را با بخار بپزید، این روش به بهترین شکل ممکن ویتامین‌های مواد غذایی را حفظ می‌کند.

خواب نوزاد - عکس نوزاد - بچه نوزاد

خواب نوزاد

بسیاری از والدین اطلاعات ضعیفی در رابطه با میزان خواب نوزاد در طول شبانه‌روز دارند. با توجه به اینکه نوزادان هنوز ساعت بیولوژیک درونی یا ریتم شبانه‌روزی ندارند الگوی خواب آنها به چرخه روز و شب ارتباط ندارد. در حقیقت نیاز آنها به خواب اصلا قابل پیش‌بینی نیست و در این مورد هم کاری از کسی ساخته نیست. بایستی این دوران با صبر و خونسردی بگذرد. به عبارتی والدین بایستی با ساعت کودک تنظیم شوند چون خواب کودک در این دوران قابل تنظیم نیست. نوزادی تازه متولد شده به 16 تا 17 ساعت خواب و کودک 3 ساله به 12 ساعت خواب نیاز دارد. درواقع هر چه سن کودک بالاتر رود، میزان نیاز او به خواب کمتر خواهد شد. خواباندن کودکان سر یک ساعت مقرر به آن‌ها در ایجاد تدریجی یک خواب خوب و پیشگیری از بروز اختلال در ریتم خواب و خواب سبک داشتن کمک می‌کند. همچنین مدت زمان خواب نیمروزی در کودکان مختلف متفاوت است و به نیازهای کودک بستگی دارد اما در کل می‌توان گفت خواب نیمروزی نباید خیلی طولانی و بیش از نصف روز باشد.

امیدواریم با مطالعه مواردی که در این مقاله ذکر شد به پرورش هر چه بهتر و با کیفیت‌تر نوزادان دلبندتان کمک کنید.

بهترین و کم خطرترین زمان برای دندانپزشکی در بارداری چه موقعی است؟

دندانپزشکی در بارداری برای مادر و جنین مشکلی ندارد؟
کم خطرترین زمان برای انجام خدمات دندانپزشکی در زمان بارداری، سه ماهه دوم بارداری است. در سه ماهه اول بارداری، چون جنین در حال شکل گیری است، مصرف دارو‌ها و احتمال بروز عفونت روی روند رشد و تکامل اثر می‌گذارد و در سه ماهه سوم بارداری نیز، برای زن باردار دراز کشیدن روی صندلی دندانپزشکی و … سخت است. در این مقاله مزیت‌ها و معایب انجام عملیات دندانپزشکی در بارداری به طور کامل بیان شده است.

در دوران بارداری به دلیل مصرف بیشتر مواد قندی توسط خانم باردار و اسیدی شدن بیشتر بزاق به خاطر استفراغ و تهوع بارداری، بیماری‌های دندان و در پی آن نیاز به دندانپزشکی، بیشتر می‌شود و دندان‌ها و لثه‌ها به مراقبت بیشتری نیاز دارند. در این دوران در بدن مادر باردار تغییرات هورمونی رخ می‌دهد که باعث ایجاد مشکلات در لثه‌، درد دندان‌، خونریزی حین مسواک زدن و اشکال در جویدن غذا می‌شود. در مجموع این مشکلات نیاز به رعایت بهداشت دهان و دندان و خدمات دندانپزشکی در بارداری را افزایش می‌دهد. 

 
دندانپزشکی در بارداری برای مادر و جنین مشکلی ندارد؟

برای بهداشت دهان و دندان قبل از بارداری چه کنیم؟

توصیه می‌شود قبل از بارداری آزمایش کامل دندانپزشکی برای خانم‌هایی که تصمیم به حاملگی و بچه‌دار شدن دارند، انجام گیرد. انجام کار‌های دندانپزشکی پیشگیری کننده در زمان بارداری لازم است تا از عفونت­‌های دهانی مانند بیماری لثه جلوگیری کند، زیرا این عفونت‌ها باعث تولد نوزاد نارس می‌شوند.

کم خطرترین زمان برای انجام خدمات دندانپزشکی در بارداری چه زمانی است؟

مطمئن­‌ترین راه این است که کار‌های غیر ضروری مربوط به دندان را در زمان بارداری انجام نداد و بعد از تولد نوزاد نزد دندانپزشک رفت تا جنین در معرض خطر و آسیبی قرار نگیرد، اما گاهی اوقات مجبوریم کار‌های فوری و اورژانسی دندانپزشکی مثل عصب کشی و یا کشیدن دندان را در زمان بارداری انجام دهیم. از طرفی بعضی از خدمات دندانپزشکی در بارداری مانند پر کردن دندان پوسیده و یا روکش دندان، باید انجام شوند تا احتمال عفونت دهان کم شود.

دندانپزشکی در بارداری برای مادر و جنین مشکلی ندارد؟
 

در واقع کم خطرترین زمان برای انجام کار‌های دندانپزشکی در زمان بارداری، سه ماهه دوم بارداری است. در سه ماهه اول بارداری، چون جنین در حال شکل گیری است، مصرف دارو‌ها و احتمال بروز عفونت روی روند رشد و تکامل اثر می‌گذارد؛ لذا به زنان باردار توصیه می‌شود در صورتی که مشکلات دهان و دندانشان اورژانسی نیست ترجیحاً در سه ماهه اول هیچ اقدامی نکنند. در سه ماهه سوم بارداری نیز، برای زن باردار دراز کشیدن روی صندلی دندانپزشکی و … سخت است. همچنین خدمات دندانپزشکی مربوط به زیبایی دندان‌ را باید بعد از زایمان انجام داد.

آیا داروهایی که برای خدمات دندانپزشکی در بارداری استفاده می‌شود، خطر دارند؟

گفته می‌شود بی‌حسی موضعی معمول دندان‌پزشکی برای زنان باردار سالم و جنین هیچ زیان شناخته شده‌ای ندارد. بیشترین دارویی که در دندانپزشکی استفاده می‌شود، لیدوکائین است که گفته می‌شود بعد از استفاده از لیدوکائین روی دندان خانم باردار، این دارو از جفت عبور می­‌کند.
 
معمولاً دندانپزشکان میزان ماده بی حس کننده دندان را برای زنان باردار کم استفاده می‌کنند، ولی نباید دردی هم احساس شود. مصرف آنتی بیوتیک‌هایی مانند پنی سیلین، آموکسی سیلین و اریترومایسین خطری برای خانم باردار ندارد.

بیشترین دارویی که به عنوان ضد درد برای بیماران باردار توسط دندان‌پزشکان توصیه می‌شود استامینوفن است. اما در سه ماهه اول و دوم (و نه سوم) ایبوپروفن هم به عنوان داروی ضد درد و التهاب قابل استفاده است.

آیا عکس انداختن و رادیوگرافی از دندان، در دوران بارداری خطر دارد؟ 

طی سه ماهه اول بارداری که اندام‌های جنین تشکیل می‌شوند، باید جنین را از هر خطری دور نگه داشت. در خانم‌های باردار به دلیل وجود جنین در حال تکامل این حساسیت‌ها به مراتب بیشتر است. اما به این معنی نیست که از زنان باردار مطلقاً نباید رادیوگرافی تهیه شود. در صورتی که نیاز اساسی وجود داشته باشد(مثلا قبل از عصب کشی) تهیه رادیوگرافی در مراحل مختلف بارداری ممکن است. در واقع هر چه از ابتدای دوران بارداری دور‌تر شویم، خطرات اشعه رادیوگرافی برای جنین کمتر می‌شود با این حال در صورتی که والدین مایل به انجام رادیوگرافی نباشند، درمان اورژانسی بدون انجام رادیوگرافی تحت شرایطی هم می‌تواند صورت گیرد.

خدمات دندانپزشکی در بارداری

ترمیم دندان

زنان باردار می‌توانند دندان‌هایشان را ترمیم کنند و نگران جیوه موجود در ماده ترمیم کننده دندان که به آن آمالگام می‌گویند، نباشند.

دندانپزشکی در بارداری برای مادر و جنین مشکلی ندارد؟

عصب کشی دندان و مشکلات ریشه

عصب کشی دندان برای زنان باردار عادی در تمام دوران بارداری قابل انجام است. هرچند، ترجیح داده می‌شود که این درمان‌ها بیشتر در سه ماهه دوم صورت گیرند. زنان بارداری که دچار درد‌هایی با منشا دندانی باشند، احتمالاً به دلیل تاثیرات درد بر فعالیت‌های روزمره‌شان، آسیب‌هایی را حتی متوجه جنین خود می‌کنند. بنابراین بهتر است که خانم‌های باردار به جای تحمل درد شدید دندان به عصب رسیده به درمان آن بپردازند.

نکاتی راجع به خدمات دندانپزشکی در بارداری

  1. قبل از مراجعه به دندان‌پزشک می‌توانید با پزشک معالج خود که در دوران بارداری تحت نظر او هستید (متخصص زنان و زایمان) مشورت کرده و توضیحات مکتوب او را برای آغاز درمان به نزد دندان‌پزشک ببرید.
  2. زمان مراجعه به دندانپزشک، بگویید که باردار هستید.

    دندانپزشکی در بارداری برای مادر و جنین مشکلی ندارد؟

  3. کار‌های غیر ضروری دندانپزشکی خود را در سه ماهه دوم بارداری و یا بعد از زایمان انجام دهید.
  4. موقع نشستن روی صندلی دندانپزشکی، برای حفظ جریان خون سالم، پا‌های خود را روی هم نیندازید.
  5. به زنان باردار توصیه می‌شود با خمیر دندان فلوراید دار حداقل ۲ بار در شبانه روز دندان‌های خود را مسواک کرده و نخ دندان بکشند.
  6. اگر خانم باردار دچار افزایش حجم لثه شد نگران نباشد بعد از زایمان، لثه‌ها معمولاً با رعایت بهداشت و جرم گیری به حالت اولیه بر می‌گردند. این افزایش حجم از ماه دوم و سوم حاملگی شروع و تا ماه هشتم افزایش می‌یابد در ماه نهم مقداری کمتر می‌شود.
  7. اگر بوی خمیر دندان باعث تهوع در زنان باردار می‌شود، بهتر است از خمیر دندان‌های بدون بو استفاده کنند.
  8. برخی معتقدند که تامین کلسیم بدن جنین از دندان‌های مادر، باعث پوسیدگی دندان‌ها می‌شود که این تصور غلط است. افزایش میزان پوسیدگی در دوران بارداری ناشی از نوع رژیم غذایی و رعایت ناقص بهداشت دهان و دندان است.
  9. تغییرات هورمونی دوران بارداری در نیمی از زنان باعث افزایش بزاق و در نیمی دیگر باعث خشکی دهان می‌شود. خشکی دهان محیط دهان را برای رشد میکروب‌ها مساعد می‌کند. بنابراین توصیه می‌شود با افزایش مصرف مایعات و جویدن آدامس‌های بدون قند و استفاده از دهان شویه از خشکی دهان جلوگیری کنند.
  10. بعد از هر بار تهوع در زنان باردار، باید دهانشان را با آب شستشو دهند تا خاصیت اسید معده راه یافته به دهان خنثی شود و این گونه از پوسیدگی شدید دندان‌ها جلوگیری شود.
  11. مصرف مداوم قرص‌های ضد بارداری پس از ۱۸ ماه باعث مشکلات دندانی و بیماری لثه می‌شوند.

بر خلاف تصور موجود در بین برخی از مردم، بارداری به خودی خود باعث آسیب پذیری دندان‌ها نمی‌شود و با رعایت بهداشت دهان و مراقبت‌های قبل و حین بارداری می‌توان از مشکلات دهان و دندان در دوران بارداری جلوگیری کرد. همچنین استفاده از خدمات دندانپزشکی در بارداری با رعایت نکات گفته شده و استاندارهای پزشکی برای مادر و جنین خطرناک نمی‌باشد.

خواب نوزاد سه ماهه چقدر است و چگونه تنظیم می‌شود؟

روش های تنظیم خواب نوزاد سه ماهه چیست؟
نوزاد دو تا سه ماهه، به مدت ۱۵ تا ۱۶ ساعت در شبانه روز می‌خوابد که معمولاً ۷۰ درصد این خواب در طول شب است. در واقع الگوی خواب نوزاد سه ماهه به سمتی می‌رود که کودک، شب‌ها بیشتر می‌خوابد و کمتر برای تغذیه بیدار می‌شود، البته این موضوع در کودکان مختلف، متفاوت است.

احتمالا شما از خواباندن کودک خود لذت می‌برید اما در بعضی از موارد هم برای شما و هم برای کودکان مفید است که خودش به خواب برود. الگوی خواب نوزاد سه ماهه همانند شخصیت او در حال تغییر است. در این سن نوزاد به مدت ۱۵ تا ۱۶ ساعت در شبانه روز می‌خوابد که معمولا  ۷۰ درصد این خواب در طول شب است. با این حال این الگو می‌تواند در نوزادان مختلف، متفاوت باشد. ممکن است کودکی در تمام طول شب بیدار بوده و یا در طی مراحل رشد الگوی خواب او تغییر کند. با چند راهنمایی و ترفند که در این مقاله آمده است می‌توانید هم ساعت خواب نوزاد سه ماهه خود را تنظیم کرده و هم به او یاد بدهید که گاهی خودش به خواب برود.

روش های تنظیم خواب نوزاد سه ماهه چیست؟

وقتی نوزاد شما به سه ماهگی می‌رسد، شما می‌توانید که شب‌ها در فواصل طولانی‌تری بخوابید. چون الگوی خواب نوزاد سه ماهه به سمتی می‌رود که کودک هم شب‌ها بیشتر بخوابد. در این دوران ممکن است حتی کودک بتواند در طول شب، ۶ ساعت را در خواب بگذراند. البته این موضوع در کودکان مختلف، متفاوت است و خواب بعضی از بچه‌ها حتی در این سن هم فرقی با قبل نمی‌کند. اما در ماه‌های چهارم به بعد کم کم میزان خواب نوزاد تنظیم می‌شود و حتی تا حدی از تغذیه شبانه نوزاد هم کم می‌گردد.

همانطور که کودک رشد می‌کند با جهان اطرافش ارتباط برقرار کرده و این در الگوی خواب و میزان خواب کودک موثر است. گاهی شما می‌توانید الگوی خواب کودکتان را به نحوی تنظیم کنید که هم خودتان بخوابید و هم نوزاد در شب بیشتر بخوابد. در ادامه روش‌هایی وجود دارد که می‌توانید با به کار‌گیری آنان بر روی خواب نوزاد سه ماهه خود تاثیر مثبت گذاشته و الگوی خواب او را مطابق با خواب خود تنظیم کنید. 

  • ایجاد آرامش در خواب

حمام کردن، تغذیه نوزاد، لالایی خواندن برای کودک، و رختخواب از عواملی هستند که می‌تواند در ایجاد آرامش نوزاد در زمان خوابیدن، موثر باشد. کودک خیلی زود یاد می‌گیرد که این‌ها را برای آرامش لازم دارد و کم کم به این‌ها خو می‌گیرد.

شما می‌توانید با انجام کارهایی مانند حمام گرم و یا موزیک ملایم آرامش در اتاق خواب کودک ایجاد کنید تا در شب هنگام کودک زودتر به خواب شبانه برود. انجام این کارها یک مدت هر شب برای تنظیم الگوی خواب نوزاد سه ماهه شما موثر است. به یاد داشته باشید اگر بخشی از برنامه خواب نوزادتان این است که نیم ساعت او را تکان دهید، هر ساعتی از شب که نوزاد بیدار شود، از شما انتظار خواهد داشت که برای برگشتن به خواب دوباره او را تکان دهید. بهترین حالت این است که نوزاد را وقتی که هنوز بیدار اما خواب‌آلود است در گهواره‌اش بگذارید. با این روش نوزاد یاد می‌گیرد که خودش بخوابد.

  • جلوگیری از بیش از حد خسته شدن کودک

جلوی چرت زدن نوزاد را بگیرید و از نشانه‌های بیش از حد خسته شدن او آگاه باشید. اطمینان حاصل کنید که نوزاد در طول روز به اندازه کافی می‌خوابد. معمولاً زمانی که کودک بیش از حد خسته شود، زمان زیادی صرف می‌شود تا به خواب برود. بهتر است خواب روزانه در زمان‌های مشخص باشد تا در تنظیم خواب شبانه موفق‌تر باشید. می‌توانید برای خواب در طول روز از روش آزمون و خطا استفاده کنید تا بتوانید بهترین زمان را برای نوزاد خود پیدا کنید.

  • مکان خواب راحت و امن 

سعی کنید کودک را در تختخواب خودش قرار دهید و از چرت زدن او جلوگیری کنید. مهم است مکانی که کودک در آن می‌خوابد برایش راحت و امن باشد و زمانی که کودک را در تختخواب قرار می‌دهید احساس ناراحتی نکند. بالش و پتو باید نرم باشد؛ بهتر است از بالش و پتو‌های نازک که امن‌تر هستند، استفاده کنید. محل خواب کودک را تغییر ندهید تا همواره بداند تختخواب خودش مکان خوابیدن اوست.

روش های تنظیم خواب نوزاد سه ماهه چیست؟

  • دریافت هوای تازه در طول روز 

بیرون رفتن و تنفس هوای تازه بر ایجاد حس خواب و داشتن یک خواب خوب تاثیر گذار است.

  • مطمئن باشید که اتاق کودک گرم است

اطمینان حاصل کنید که اتاق خواب کودک گرم و راحت است. دمای اتاق را بررسی کنید که بیش از حد گرم و یا سرد نباشد. یک فن و یا دستگاه نویز سفید می‌تواند مانع انتقال سایر صداهای موجود در خانه به اتاق کودک شود و همچنین می تواند نور تاریک شب را روشن‌تر کند.

  • کودک را در زمان مشخصی بخوابانید

کودک را در زمان و مکان مشخصی برای خواب قرار دهید؛ بدین صورت کودک کم کم متوجه می‌شود چه زمانی باید بخوابد و چه زمانی باید بیدار بماند و این الگوی خواب در او تنظیم می‌شود. 

  • اجازه دهید مدتی کودک نق نق و گریه کند

دیده شده کودکانی که در هنگام خواب سبک خود سر و صدا و گریه می‌کنند، در یک لحظه به خواب عمیق می‌روند.به کودک خود فرصت بدهید که به خواب برود ولی اگر همچنان به گریه‌اش ادامه داد احتمالاً به تغذیه و یا تعویض پوشک و … نیاز دارد.  

  • با کودک در نیمه شب بازی نکنید

اگر در نیمه شب، نوزاد بیدار شد برای سرگرمی با او بازی نکنید. در زمان بیدار شدن نوزاد در نیمه شب فقط او را تغذیه کنید. این گونه او می‌آموزد که شب‌ها فقط باید بخوابد و این به تنظیم خواب نوزاد سه ماهه شما بسیار کمک می‌کند.

  • انتظار زیادی برای تنظیم خواب از کودک نداشته باشید

نوزادان در سنین ۲ تا ۳ ماهه در طول شب هم برای تغذیه از خواب بیدار می‌شوند و ممکن است مدتی در طول شب بیدار باشند پس انتظار نداشته باشید که تمام طول شب بخوابند. 
 

در آخر … 
در سه ماهگی ممکن است شما الگوی خواب منظمی را در نوزاد ببینید؛ بدین صورت که شب‌ها در مدت طولانی‌تر می‌خوابد و روز‌ها در مدت طولانی‌تر بیدار می‌ماند. تشکیل الگوی خواب نوزاد سه ماهه نشان دهنده جهش و پیشرفت در رشد کودک است و به مرور زمان شکل می‌گیرد اما به طور کلی همه کودکان الگوی خواب مشابهی ندارند. اگر سؤال یا نگرانی به‌خصوصی دارید و یا اگر عادات خواب نوزادتان باعث نگرانی شما شده است، حتماً با پزشک او مشورت کنید. پزشک می‌تواند مشکل اصلی نوزاد را شناسایی و به برطرف کردن آن کمک کند.

برگرفته از: livestrong و bounty