برچسب: دانستنی نوزاد

آیا غذا دادن به نوزاد ۴ ماهه صحیح است؟

همچنین توصیه پزشکان بر این است که میوه را دیرتر در برنامه غذایی کودک بگنجانید به همین دلیل توصیه می‌شود، مرکبات را در پایان یک سالگی به کودک بدهید. در غذای کمکی نوزاد هشت ماهه هم می‌توان هر روز یک عدد زرده تخم مرغ به برنامه غذایی کودک اضافه کرد.

غذاهای کمکی نوزاد با چه غذاهایی شروع شود؟

دادن غذای کمکی باید، یک نوبت در روز و با مقدار کم (یک یا دو قاشق) شروع شود و به تدریج مقدار آن زیادتر گردد. برای شروع غذاهای گرم، نرم و رقیق بهتر مورد قبول کودک قرار می‌گیرد. همچنین توصیه می‌شود از قاشقی که برای دهان کودک مناسب است، استفاده شود.

شما می‌توانید فرنی، سرلاک و حریره بادام را روزانه در حجم کم (یعنی دو قاشق مرباخوری) به عنوان غذای تکمیلی به کودک بدهید و به تدریج روزانه یک قاشق بر مقدار آن بیفزایید. در نهایت تعداد دفعات و حجم غذا باید روزانه به دو وعده و هر وعده ۱۵ قاشق مرباخوری برسد. البته غذا‌های کمکی که تهیه می‌کنید، باید غلظت مناسبی داشته باشد. در ابتدا پیشنهاد می‌شود، غذای کمی مقداری غلیظ‌تر از شیر باشد و روزانه بر غلظت آن افزوده شود. بعد از این یک ماه یعنی از ۶ و نیم ماهگی یا هفت ماهگی کودکتان می‌تواند سوپ بخورد. مقدار سوپ را از روزی دو تا سه قاشق مرباخوری شروع کنید و به تدریج بر مقدار آن بیفزایید.

نکاتی درباره غذا دادن به نوزاد ۴ ماهه 

1. زمانی که پزشک تشخیص دهد می‌توانید، غذا دادن به نوزاد ۴ ماهه را شروع کنید، در واقع معده‌ او با رسیدن به این سن بزرگتر شده و از این نظر به توسعه‌ عادات غذایی که بیشتر شبیه بزرگسالان است، رو می‌آورد. علی رغم اینکه غذای کمتری می‌خورد، به وزنش اضافه می‌شود. او ممکن است اقدام به برداشتن غذا از بشقاب دیگران کند.  
2. علاوه بر سن، باید به سایر نشانه‌ها‌ی آماده‌ بودن کودک برای دریافت غذای‌ جامد نیز توجه داشت؛ مانند  نشستن کودک و یا گردن گرفتن و نگه داشتن سرش، در صورتی که این موارد در کودک مشاهده شد و پزشک کودک هم نظر موافق داشت، می‌توان از غذای‌ جامد به عنوان مکمل غذای‌ کودک استفاده کرد.

   

3. در رژیم غذایی کودک و در مقدار مواد مغذی، متعادل عمل کنید؛ به طوری که کودکتان نه دچار فقر مواد مغذی و نه افراط در مصرف هر یک از این مواد شود.
4. اگر می‌خواهید به کودکتان غذای جامد جدیدی بدهید، در ابتدا فقط ۲ تا ۳ قاشق از آن غذا را به او بخورانید. چنانچه بتواند آن ماده‌ی غذایی را بدون بالا آوردن و یا بدون ایجاد هیچ گونه دل دردی هضم کند، آنگاه می‌توانید به دادن آن غذا به کودک ادامه دهید.
5. حتماً کودکتان در حالت نشسته، غذا بخورد. کودک چهار ماهه، را می‌توان در دامان خود یا صندلی کودک بنشانید. حالت نشسته، به او کمک خواهد کرد غذای خود را سریعتر و بهتر هضم کند.
6. برای غذا دادن به کودک از یک قاشق کوچک استفاده کنید و با تقسیمات کوچک او را تغذیه کنید.
7.  جهت جلوگیری از سوختن دهان کودک، از قبل غذا را مزه و امتحان کنید و بعد به کودک خود بدهید. 
8. با تغذیه زودهنگام، نوزاد ممکن ‌است کالری زیادتر یا کمتر از آنچه نیاز دارد دریافت کند اما در مجموع خطر چاقی در کودک افزایش می‌یابد.
9. وقت خوردن غذا، پیش از آنکه کودک شیرش را بخورد و زمانی خیلی خسته یا گرسنه نیست به او ماده‌ غذایی جدیدی را برای مزه کردن بدهید.
10. سعی کنید از غذاهای خانگی برای کودک استفاده کنید و کمتر از غذاهای آماده شده استفاده نمایید؛ با این حال، اگر غذای آماده به کودک خود می‌دهید، تاریخ انقضاء و همچنین مواد تشکیل دهنده‌ آن را چک کنید و از دادن غذاهایی که دارای نمک یا قند افزودنی هستند، خودداری کنید.
11. به طور مستقیم از شیشه به او غذا ندهید. مقدار کمی غذا را در بشقابی تمیز گذاشته و آن را در مقابل کودک قرار دهید. این کار ممکن است کودک را به تمام کردن وعده غذایی‌اش تشویق کند؛ در عین حال سر میز دیگران را می‌بیند که مشغول تمام کردن غذای خود هستند.
12. به تعویق انداختن غذای جامد از جمله غذا‌هایی که به ‌شدت آلرژی‌زا هستند، از بروز آسم، تب‌یونجه یا آلرژی‌های غذایی کودک جلوگیری‌ می‌کند.

قنداق کردن نوزاد به معنی پیچاندن پارچه یا ملحفه و یا پتو به دور نوزاد است که هدف از این کار گرم‌تر نگاه داشتن نوزاد و در عین حال افزایش ایمنی و آرامش نوزاد است. قنداق کردن کودک در به خواب رفتن او کمک می‌کند، زیرا نوزاد مانند زمانی که در رحم مادر بوده است احساس امنیت و آرامش می‌کند. برخی از کودکان قنداق کردن و پیچیدن را دوست ندارند زیرا بدنشان بیش از حد گرم می‌شود، در این حالت می‌توانید بعد از به خواب رفتن نوزاد، پتو و یا ملحفه و یا قنداق او را آزاد و شل کنید. 

روش قنداق کردن نوزاد

1. پتوی کوچک یا ملحفه نخی را زیر پای کودک پهن کنید و کودک را روی لبه تا شده آن قرار دهید. لبه راست پتو و یا ملحفه را تا کنید و دست چپ نوزاد را بپوشانید. نوزاد دوست دارد که وضعیتی که در رحم داشته است را حفظ کند.

   

2. گوشه پایین پتو یا ملحفه را بالاتر از سینه نوزاد ببرید و محکم تا کنید. 

   

3. گوشه چپ پتو یا ملحفه را روی آن تا کنید و لبه آن را زیر بدن نوزاد ببرید. 

   

مزایای قنداق کردن نوزادان چیست؟

• ایجاد احساس امنیت و آرامش در نوزاد

زمانی که نوزاد قنداق می‌شود، احساس می‌کند که در رحم مادر است و حس امنیت و آرامش پیدا می‌کند. 

• جلوگیری از خواب پریدن نوزاد

قنداق کردن کودک از پریدن نوزاد در خواب جلوگیری می‌کند. 

• جلوگیری از پنجه زدن نوزاد به صورت خود

در این حالت، نوزاد نمی‌تواند به چشم‌های خود دست بزند و چشم خود را عفونی کند و یا با ناخن به صورت خود پنجه بزند. 

• کاهش دردهای کولیکی نوزادان

قنداق کردن نوزاد از درهای قولنجی و کولیک نوزادان جلوگیری می‌کند.

• خواب مجدد نوزاد

در قنداق کردن، اگر دست‌های نوزاد روی قفسه سینه و قلب او باشد، زمانی که کودک بیدار می‌شود دوباره به خواب می‌رود. 

• خواب آسوده نوزاد

زمانی که مادر کودک خود را قنداق می‌کند، مانند این است که او را نوزاش می‌کند و کودک به راحتی به خواب می‌رود. 

• خواب بیشتر والدین نوزاد

قنداق کردن، سبب می‌شود پدر و مادر نیز بیشتر و بهتر بخوابند و اینگونه مادر با داشتن خواب کافی، شیر کافی نیز برای نوزاد خود خواهد داشت. 

معایب قنداق کردن نوزادان چیست؟

• احتمال خفگی نوزاد

  بسیاری از نوزادانی که قنداق می شوند، در اثر غفلت والدین به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد، دچار می‌شوند، زیرا در این حالت، سر نوزاد به علت کوچک بودن به داخل پتو رفته و احتمال خفه شدن برای او وجود دارد. 

• گرم شدن بیش از حد نوزاد

• آسیب به دست و پای نوزاد

اگر فردی که قصد قنداق کردن نوزاد را دارد، به تحرک کافی او در قنداق توجه نداشته باشد و طرز برخورد صحیح با حرکت مدام دست و پای نوزاد را نداند، ممکن است به نوزاد آسیب برساند و سبب رگ به رگ شدن و یا کشیدگی عضلات نوزاد شود. بنابراین به مادرانی که به تازگی صاحب نوزاد شده‌اند توصیه می‌شود آموزش کافی را در این خصوص ببینند، زیرا اگر اندکی پارچه را سفت‌تر از حد متعارف دور نوزاد بپیچید ممکن است به مفاصل حساس او آسیب زیادی وارد شود. حتی در برخی موارد مشاهده شده که مادران ناآگاه و کم تجربه پارچه را با شدت زیادی به دور نوزاد پیچانده و آسیب‌هایی به استخوان ران و لگن نوزاد وارد کرده‌اند. 

نوزاد را تا چه سنی قنداق کنیم؟

نکاتی درباره قنداق کردن نوزاد

1. اگر تمام احتمالات دلایل گریه نوزاد را بررسی کردید مثل اینکه گرسنه یا تشنه است، موقعیت پوشک مناسب نیست و… و به نتیجه نرسیدید و کودک هنوز ناراحت و آزرده است، قنداق کردن کودک را امتحان کنید.
2. نوزاد را نباید محکم پیچید؛ زیرا قنداق کردن نوزاد در صورتی که محکم باشد و با پارچه یا ملحفه ضخیم باشد، باعث می‌شود که کودک عرق کند و بدن و موهای سرش خیس شود و این مانع خوابیدن نوزاد می‌شود. 
3. هدف اصلی قنداق ایجاد احساس اطمینان و امنیت در کودک است، تنها زمانی از قنداق استفاده کنید که نوزاد نق می‌زند یا گریه می‌کند، نمی‌تواند به راحتی بخوابد و یا به سرعت دست و پای خود را تکان می‌دهد. 
4. امروزه لباس‌هایی برای قنداق کردن در بازار وجود دارد که براحتی می‌توان آن‌ها را تهیه کرد و یا مادر می‌تواند به سادگی شبیه آن را بدوزد و برای نوزاد خود استفاده کند.

   

5. سعی کنید جنس پارچه قنداق، نخی باشد. پارچه‌های سنگین (مانند پشم) نه تنها سبب گرم شدن بیش از حد نوزاد می‌شود، بلکه درون آن احساس آرامش نمی‌کند.
6. هنگامی که نوزاد قنداق شد، نباید دمای اتاق را بالا ببریم.
7. اگر نوزاد تب دارد و یا عفونتی وارد بدن او شده است، نباید او را قنداق کنیم.
8. توصیه می‌شود مادر قنداق کردن را چندین بار تمرین کند تا آن را بدون نقص انجام دهد.
9. قنداق کردن باید زمانی انجام شود که نوزاد به خوبی شیر خورده، آروغ زده، تعویض پوشک نوزاد انجام شده و چندان هم خسته نباشد.
10. برخی کارشناسان پیشنهاد می‌کنند؛ می‌توان از قنداق کردن به عنوان شیوه‌ای مؤثر جهت آرام ساختن نوزاد به خصوص زمانی که به هر دلیل تحت تأثیر محرک‌های محیطی قرار گرفته و ناآرام شده و نق می‌زند، استفاده کرد.

وای فای می‌تواند اثرات منفی مختلفی بر سلامت مغز بر جای بگذارد که این موضوع در مورد کودکان بیشتر است. از شایع‌ترین عوارض وای فای می‌توان به سردرد، خستگی، اختلالات خواب، مشکلات گوارشی، اختلال در عملکرد مغز و حافظه، استرس و حتی افسردگی اشاره نمود. از عوارض وای فای بر جنین، غافل نشویم که مهمترین آن احتمال سقط جنین است. 

تاثیر وای فای بر جنین چیست؟

تحقیقات دانشمندان حاکی از آن است که قرار گرفتن در معرض اشعه‌ھا در دوران، اثرات بدی روی جنین در حال رشد می‌گذارد و عوارض جبران ناپذیری را برای مادر خواهد داشت. تنها وای فای بر سقط جنین تاثیر گذار نیست بلکه تمامی وسایل زندگی که با امواج مغناطیسی کار می‌کنند نیز داری این امواج هستند و به نوبه خود بر این مسئله تاثیر می‌گذارند. در ادامه به مهم‌ترین موارد عوارض وای فای بر روی جنین اشاره می‌شود:

1. شایع‌ترین عوامل سقط جنین، مربوط به زنانی می‌شود که نزدیک محل عبور برق‌های فشار قوی و در کانون امواج مغناطیسی مانند وای فای زندگی می‌کنند. این زنان ممکن است با مشکلاتی در باروری، زایمان زودرس و مشکلاتی در وزن جنین مواجه شوند.
2.  مشکلات باروری و زایمان نیز از نتایج تاثیر وای فای بر جنین است. زنانی که قبل از بارداری در نزدیکی امواج مغناطیسی قرار دارند ممکن است در اثر آسیب‌هایی که این امواج بر روی رحم و تخمدان آن‌ها می‌گذارد در آینده با مشکل باروری و زایمان رو برو شوند.
3. سقط جنین و زایمان زودرس بر اثر امواج الکترومغناطیسی مهم‌ترین تاثیر وای فای بر جنین می‌باشد.

   

4. بیش فعالی نیز از نتایج تاثیر وای فای بر جنین است. قرار گرفتن مادر در معرض امواج تلفن همراه در دوران بارداری بر تکامل مغز جنین تاثیر می‌گذارد و می‌تواند موجب بروز بیش فعالی شود. بنابراین تلفن‌های همراه می‌تواند در دوران بارداری بر مغز جنین اثر بگذارد.
5. از آنجایی که سلول‌های عصبی در دوران جنینی بیشترین رشد را دارند، بیشترین تاثیر وای فای بر جنین نیز بر این قسمت خواهد بود که مهم‌ترین بخش رشد جنین در دوران بارداری است.  

کدام اشعه ھا برای زنان باردار خطرناک هستند؟

چه دوره ای از بارداری حساس تر است؟

چگونه از اثرات نامطلوب وای فای بر بدن جلوگیری کنیم؟

1. یکی از ساده‌ترین روش‌های کاهش خطرات این است که لپ‌تاپ، موبایل و تبلت‌ها را در نزدیکی بدن‌تان نگه ندارید و بعد از اینکه کارتان با این وسایل تمام شد، از آن‌ها فاصله بگیرید.
2. در زمان‌هایی که از این وسایل استفاده نمی‌کنید، لزومی ندارد که از صبح تا شب در اطراف‌تان روشن باشند. آنها را خاموش کنید تا ضمن استفاده از تکنولوژی، سلامتی‌تان را به خطر نیندازید.
3. استفاده از موبایل برای خانم‌های باردار مشکلی ایجاد نمی‌کند ولی اگر این استفاده از حد مجاز تجاوز کند، خطرناک خواهد بود. وقتی مادر باردار، در اثر استفاده زیاد از موبایل دچار سردرد و ناراحتی‌هایی شد، این یعنی امواج بیش از حد مجاز روی او تاثیر گذاشته و این ممکن است بر جنین نیز تاثیر بگذارد و حتی خطراتی هم برای جنین ایجاد کند.
4. سعی شود از گوشی موبایل زمان‌هایی که بسیار ضروری است و جایگزینی وجود ندارد استفاده کنید، تماس‌های تلفنی خود را تا حد امکان کوتاه کنید تا گوشی بیش از حد با شما در تماس نباشد. 
5. موبایل را در جیب یا نزدیک شکم‌تان قرار ندهید، به جای استفاده از اینترنت خط از وای‌فای موبایل استفاده کنید تا این‌گونه در معرض اشعه کمتری قرار بگیرند.
6. اگر در نزدیکی محل زندگی شما امواج و میدان‌های الکترو مغناطیسی قوی وجود دارد، چون این امواج بر روی سلول‌های در حال شکل‌گیری جنین تاثیر می‌گذارد، بهتر است قبل از مشخص شدن نتیجه بارداری لباس ضد امواج بارداری تهیه کنید و بلافاصله بعد از مثبت بودن نتیجه بارداری از آن استفاده نمایید.

تاثیر وای فای بر رشد نوزادان و کودکان چیست؟

کودکانی که به‌طور مداوم در معرض اشعه‌های وای فای قرار می‌گیرند ممکن است در سیستم رشد آن‌ها اختلال ایجاد شود. به طوری که این اشعه‌ها ساختن پروتئین‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بدین ترتیب در فرآیند رشد کودک مشکلاتی به‌وجود می‌آید. در نتیجه ممکن است کودکان و نوجوان در سنین رشد، پیشرفت قابل توجهی نداشته باشند و نسبت به سایر همسن‌های خود کوتاه‌تر و کوچک‌تر بمانند. 

توصیه کارشناسان و پزشکان به والدین این است که در مورد استفاده فرزندان‌شان از اینترنت وای فای قوانینی مشخص کنند که کودک از صبح تا شب مشغول کار کردن با انواع و اقسام وسایل الکترونیکی مانند موبایل، تبلت و لپ‌تاپ نباشند و بخشی از زمان خود را با فعالیت‌های ورزشی و فیزیکی و در کنار دوستان بودن، سپری کنند.  

راه‌های تعیین جنسیت بدون سونوگرافی

• موقعیت جنین در داخل شکم

  یکی از روش‌های تعیین جنسیت بدون سونوگرافی، موقعیت جنین در شکم است. اگر بچه در قسمت فوقانی شکم حس شود، نشانه دختر بودن است و اگر در ناحیه تحتانی شکم حس شود نشانه پسر بودن است. 

• چشم

چشم می‌تواند عاملی جهت تعیین جنسیت بدون سونوگرافی باشد. پلک پایین چشم را کشیده و به سفیدی چشمان نگاه کنید، اگر رگ‌های خونی به شکل حرف (V) در قسمت پایینی چشم راست باشد، احتمالا جنین پسر خواهد بود، حال اگر رگ خونی شکسته به شکل حرف (V) در چشم چپ باشد بچه دختر خواهد بود.

• پاهای مادر 

  اگر مادر در مراحل اولیه بارداری دچار ورم پاها شد جنسیت جنین او دختر و اگر تا اواخر بارداری پاها متورم نشد، جنین پسر خواهد بود. موی پا نیز به عنوان یک عامل تشخیص جنسیت بدون سونوگرافی محسوب می‌شود؛ اگر رشد موهای پاها سریع باشد جنسیت جنین پسر خواهدبود، ولی اگر رشد آن مانند زمان پیش از بارداری بوده است و تغییری نکرده باشد، نشانه داشتن دختر است. 

• چاق شدن و یا تپل شدن مادر 

 بر طبق باور ایتالیایی‌ها اگر مادر چاق و تپل به نظر برسد، دختر در شکم دارد. ولی اگر چهره زن باردار، ضعیف بوده و با وضعیت قبل از بارداری تغییر نکرده علامت پسر بودن جنین است.

• نوع لگد زدن جنین 

  براساس باورهای عامه، کودک پسر به سمت دنده مادر لگد می‌زند ولی دختران به قسمت تحتانی شکم مادر لگد می‌زنند. همچنین بر اساس باورهای عامه انگلیسی‌ها پسرها بیشتر به سمت راست تمایل دارند و دخترها معمولاً به سمت چپ لگد می‌زنند. 

• نفس کشیدن

  مادر نفس را در سینه حبس کند، اگر مادر باردار با تنگی نفس مواجه شد، نشانه این است که پسری در شکم دارد، اما اگر هیچ مشکلی در این رابطه نداشته باشد فرزندش دختر است. 

• حالت تهوع در صبح

  از دیگر روش های تعیین جنسیت بدون سونوگرافی، میزان حالت تهوع صبحگاهی در بارداری است. اگر در اوایل حاملگی، اول صبح حالت تهوع وجود نداشته باشد، فرزند پسر است ولی اگر تهوع شدید صبح وجود داشته باشد؛ دختر است. اکثر زنان در اوایل بارداری دارای حالت تهوع هستند اما شدت آنها می‌تواند در تعیین جنسیت جنین بدون سونوگرافی به شما کمک کند، مادرانی که حالت تهوع شدید دارند دارای جنین دختر هستند و مادران با حالت تهوع خفیف‌تر پسردار می‌شوند.

  

• ضربان قلب نوزاد

• علاقه به غذاهای خاص

• شکل شکم

  اگر شکم مادر مثل یک توپ بسکتبال است، این‌ نشانه‌ی پسر بودن جنین است. زمانیکه شکم مادر پهن شده و تا سمت لگن کشیده می‌شود و به شکل هندوانه باشد جنسیت جنین شما دختر خواهد بود. اگر شکم مادر نرم باشد جنین دختر است و اگر سخت و سخت شده باشد جنین پسر خواهد بود.

• اخلاق مادر 

   اگر مادر در دوران حاملگی حال نسبتاً حال خوبی ندارد و بداخلاق و ترشرو می‌شود، فرزند دختر است. 

• مدل راه رفتن مادر

  اگر در زمان قدم زدن مادر، اول پای راست را می‌گذارد، صاحب یک پسر می‌شود. اما برعکس اگر هنگام راه رفتن اول پای چپ گذاشته می‌شود، صاحب دختر می‌شود. 

• موقعیت جنین در شکم

  یکی از راه‌های تعیین جنسیت بدون سونوگرافی توجه به نوع قرارگیری جنین در شکم مادر است. اگر بزرگی شکم به سمت بالا یعنی معده باشد، جنین دختر است و اگر شکم به سمت پایین کشیده شود، جنین پسر خواهد بود.

• تغییرات در صورت مادر

   زمانیکه صورت مادر لاغرتر و کشیده می‌شود، نشان دهنده پسر بودن جنین است در حالی که اگر صورت مادر پرتر و گردتر شده باشد، جنین دختر خواهد بود. آکنه و جوش معمولاً نشانه رایج دختر بودن جنین است و اگر پوست مادر صاف و عاری از جوش و لک باشد، جنین پسر خواهد بود. اگر جنین دختر باشد، موی سر مادر نازک تر و کدر تر خواهد شد در حالی که داشتن جنین پسر موی مادر را براق‌تر و پر پشت‌تر خواهد کرد.

  اگر در زمان بارداری تغییراتی در سایز و اندازه بینی مادر احساس شد، جنین پسر است. این تغییرات شامل بزرگ‌تر شدن و پهن‌تر شدن موقتی بینی است که بعد از تولد به حالت اولیه باز خواهد گشت. به طور کلی اگر به نظر بقیه افراد و دوستان، مادر زیباتر از قبل شده باشد، ممکن است جنین پسر باشد و اگر مادر در دوران بارداری زشت شده باشد ممکن است جنین دختر باشد.

• تغییرات در بدن مادر

  1- سینه: سینه زنانی که دارای جنین دختر هستند سریع‌تر رشد کرده و بزرگ‌تر می‌شود نسبت به مادرانی که فرزند آن‌ها پسر خواهد بود. همچنین اگر سینه سمت راست بزرگتر از سمت چپ بود جنسیت جنین پسر  و اگر سینه سمت چپ بزرگتر باشد، جنین دختر می‌باشد.

  2- پشت بدن: اگر از پشت کسی متوجه باردار شدن مادر نشود، جنین پسر و اگر از همه جهات بارداری مادر قابل تشخیص بود جنین دختر است.

  3- ترشحات واژن: اگر در دوران بارداری ترشحات کم سفید رنگ مایع شکل مشاهده شد؛ جنین پسر خواهد بود و اگر لکه‌هایی از خون در بارداری دیده شد، ممکن است جنین دختر باشد. 

  4- سوزش سر دل: قدیمیان معتقد بودند مادرانی که سوزش سر دل شدید دارند دارای یک پسر خواهند شد.

  5- سر درد: مادرانی که بطور مکرر سردرد دارند دارای جنین پسر و مادرانی که گاهی دارای سردرد در بارداری هستند دختر دار خواهند شد.

  6- اشتها: مادرانی که در طول کل بارداری گرسنه هستند دارای جنین پسر هستند و آنها که اشتهایشان کم شده و یا نسبت به گذشته تغییر نکرده دارا ی فرزند دختر می‌شوند.

  7- انرژی: اگر مادر در دوران بارداری کم انرژی و تنبل شده است، جنین دختر است و زمانی که مادر فعال‌تر و شاداب‌تر شده باشد، جنین پسر خواهد بود.

  8- ضربان نبض مادر: زمانی که نبض مچ چپ مادر سریع‌تر بزند، به نظر می آید جنین پسر باشد.

  9- رنگ نوک سینه: در طول بارداری شکل و رنگ نوک سینه تغییر می کند اما اگر رنگ نوک سینه سمت چپ تیره تر از سمت راست باشد، جنین پسر و اگر سمت راست تیره تر باشد جنین دختر است.

سخن آخر در تشخیص جنسیت بدون سونوگرافی 

تعیین جنسیت فرزند قبل از شکل گیری جنین و یا تشخیص جنسیت جنین در دوران بارداری برای برخی از خانواده‌ها دغدغه و برای برخی نوعی سرگرمی به حساب می‌آید. امروزه پدر و مادر برای تشخیص جنسیت فرزند خود از سونوگرافی استفاده می‌کنند اما یکی از راه‌های تعیین جنسیت نوزاد قبل از تولد، بدون سونوگرافی استفاده از باورهای کهن است.

نمونه بارز این باورهای سنتی استفاده از روش تعیین جنسیت جنین چینی است. در حال حاضر برخی از افراد از نمودار یا جدول چینی برای تعیین جنسیت قبل از بارداری یا پیش‌بینی جنسیت نوزداشان قبل از تولد استفاده می‌کنند. به عبارتی زن و شوهر برای اینکه متوجه بشوند در چه زمانی نزدیکی داشته باشند تا فرزند، پسر یا دختر شود، از تقویم چینی استفاده می‌کنند.

آیا استفاده از روش تعیین جنسیت جنین چینی مبنای علمی دارد؟

این روش مبنای علمی ندارد ولی امروزه افراد زیادی در بسیاری از فرهنگ‌ها از آن استفاده می‌کنند. بیا نی نی­ شناسان، سن جنین و سن مادر را با آب، خاک، چوب، آتش و فلز مرتبط می­‌دانستند. تقویم چینی نیز با توجه به سن مادر و زمان لقاح به زن و شوهر می‌گوید که نزدیکی در چه زمانی برای پسردار شدن است و در چه زمانی برای دختردار شدن مناسب است.

 

این تقویم در زمان باستان از یکی از مقبره‌های راهبانان چینی پیدا شده است و بعد از آن در میان اقوام مختلف رواج پیدا کرده است. تاریخچه این تقویم به ۷۰۰ سال قبل برمی‌گردد. در قدیم چینی‌ها برای اینکه متوجه بشوند جنین، پسر هست یا دختر از این جدول چینی استفاده می‌کردند. از این روش می‌توان برای تعیین جنسیت جنین قبل از بارداری و پیش بینی جنسیت جنین بعد از بارداری و قبل از تولد نیز استفاده نمود. 

 

روش استفاده از تقویم تعیین جنسیت جنین چینی چگونه است؟

این تقویم به صورت یک نمودار و یا جدول ترسیم شده است بدین صورت که ستون عمودی اول جدول مربوط به سن مادر در زمان بارداری است و ردیف اول ماه شروع بارداری (یا ماه انجام لقاح و نزدیکی) است.

روش کار بدین صورت است که سن مادر را در ستون عمودی پیدا می‌کنید. سپس ماه شروع بارداری را در ستون افقی بالا پیدا می‌کنید. نقطه تلاقی این دو محور جنسیت جنین را نشان می‌دهد. M (خانه آبی) نشان دهنده‌ی فرزند پسر و F (خانه صورتی) نشان دهنده‌ی فرزند دختر می‌باشد. این جدول برای مادران ۱۸ تا ۴۵ سال مناسب است.   

شاید روش‌های تعیین جنسیت بدون سونوگرافی بیشتر شبیه تفریح و سرگرمی باشد و حتی ممکن است در آینده پیش‌بینی جنسیت جنین با این روش‌ها درست از آب درآید ولی از نظر علمی این روش‌ها ثابت نشده است و هیچ منبع علمی و پزشکی آن را تایید نمی‌کند؛ پس نمی‌توان به نتایج آن مطمئن شد و بر اساس آن تصمیم گیری نمود. 

که از طریق عطسه و سرفه و تماس نزدیک با فرد آلوده منتقل می‌شود.

بسیاری از این ویروس‌ها در یک فرد سالم باعث مننژیت نمی‌شوند ولی نوزادان و کودکان در خطر بیشتری هستند؛ بنابراین حفاظت از آن‌ها ضروری است.

چه باکتری‌هایی باعث مننژیت می‌شوند؟

برخی از باکتری هایی که باعث مننژیت در کودکان می‌شوند شامل موراد زیر هستند:

• استرپتوکوکوس گروه B: اگر مادر آلوده باشد ممکن است این باکتری از مادر در هنگام زایمان به نوزاد منتقل شود.
• اشریشیا کلی نیز از مادر در زمان زایمان منتقل می شود و مادر نیز در دوران بارداری از طریق غذای آلوده، آلوده شده است.
• لیستریا که از طریق غذای آلوده پخش می‌شود. اگر مادر در دوران بارداری غذای آلوده بخورد می‌تواند آن را به جنین منتقل کند.
• استرپتوکوک پنومونیه که از طریق عطسه و سرفه کردن منتقل می‌شود.
• نایسریا که از طریق بزاق گسترش می‌یابد.

عوارض مننژیت در کودکان چیست؟

مننژیت می‌تواند عوارض زیادی داشته باشد که باید مراقب باشید. از جمله:

• نابینایی
• ناشنوایی
• کاهش رشد
• مشکلات ماهیچه‌ای
• نارسایی کلیه‌ها و غدد
• تشنج کودک

چگونه کودکان به مننژیت مبتلا می‌شوند؟

در حالی که هنوز هیچ توضیح قطعی برای اینکه چرا کودکان به مننژیت مبتلا می‌شوند، وجود ندارد؛ ولی برخی کارشناسان علت آن را نارسایی سیستم ایمنی بدن کودک می‌دانند. همچینن برخی دلایل احتمالی زیر هم وجود دارد:

• میکروب‌هایی که باعث بیماری در دهان و گلو می‌شوند، ممکن است سبب مننژیت در کودکان شوند.
• در کودکان با سیستم ایمنی ضعیف این بیماری بیشتر است.
• بیماری‌های سلول‌های بنیادی می‌تواند باعث ظهور این بیماری شود.
• نوزادانی که به آسیب‌های سر دچار شده‌اند مستعد این بیماری هستند.
• مادر باردار در صورتی که به ویروس مننژیت مبتلا شود می‌تواند آن را به نوزاد خود منتقل کند.

علائم مننژیت در کودکان چیست؟

علائم مننژیت در کودکان ممکن است در هر کودک متفاوت باشد. ممکن است علائم مننژیت در ابتدا چندان هشداردهنده به نظر نرسند اما بعد از مدتی جدی می‌شود؛ بنابراین باید از این علائم مطلع باشیم تا سریعاً به پزشک مراجعه کنیم. در این جا برخی از علائم مشترک آورده شده است:

• برآمدگی ملاج: نقطه نرم در بالای سر که ممکن است بدلیل افزایش فشار یا مایع در مغز باشد.
• تب: دمای بالای بدن می‌تواند یک علامت عفونت باشد اما برخی از کودکان زیر سه ماه ممکن است حتی تب هم نداشته باشند.

• گرفتگی گردن و یا سفتی گردن، ممکن است نوزاد گردن خود را سفت و یا به سمت عقب نگه دارد.
• تنفس سریع و پی در پی
• بی اشتهایی
• دست و پاهای سرد و با تنه‌ی گرم
• سردرد شدید
• ناتوانی قرار گرفتن در نور 
• حالت تهوع
• استفراغ
• گیجی
• احساس سنگینی سر
• خواب آلودگی شدید که حتی کودک قادر به بیدار شدن نباشد.
• ناتوانی در خوردن و یا نوشیدن
• بثورات و مشکلات پوستی نوزادان مانند نقاط قرمز و یا تیره رنگ بر سطح بدن
• گریه‌های دائمی

اگر احساس می‌کنید نوزاد و یا کودک شما این علائم را دارد، سریعاً او را به پزشک متخصص ببرید تا هر چه سریع‌تر راه‌های تشخیص و درمان شروع شود.

روش‌های تشخیص مننژیت در کودکان توسط پزشک چیست؟

تشخیص مننژیت تنها توسط پزشک امکان پذیر است. تنها پزشک می‌تواند بفهمد که کودک به مننژیت مبتلا شده است یا خیر. پزشک می‌تواند با اسکن‌هایی از کمر، نمونه‌های آزمایش ادرار و خون به وجود مننژیت در کودکان پی ببرد.

روش‌های درمانی برای مننژیت ویروسی چیست؟

در موراد مننژیت‌های ویروسی سیستم ایمنی کودک باید قوی‌تر باشد تا بتواند به خوبی با ویروس مبارزه کند و به درمان جواب بدهد. مننژیت ویروسی به آنتی بیوتیک پاسخ نمی‌دهد. در زیر به روش‌های درمانی برای مننژیت ناشی از ویروس پرداخته شده است:

• داروهای تجویز شده برای نوزاد یا کودک توسط پزشک به موقع مصرف شوند که برخی از داروها برای کاهش تب تجویز می‌شوند.
• داشتن استراحت و آرامش کافی
• ممکن است در دوره درمان، ناهنجاری‌های سلامتی نیز مشاهده شود که در این موراد پزشک را در جریان قرار دهید تا بررسی شود.

روش‌های درمانی برای مننژیت باکتریایی چیست؟

• آنتی بیوتیک‌های قوی برای پاکسازی خون آلوده کودک، تجویز می‌شود.
• بستری شدن کودک برای درمان سریع‌تر ضروری است.

روش های پیشگیری از مننژیت در کودکان چیست؟

• نوزادان باید طبق برنامه واکسیناسیون، واکسن‌های لازم در ماه‌های مشخص و آن‌هایی که پزشک متخصص توصیه می‌کند را دریافت کنند. اگرچه واکسن‌ها از همه موارد مننژیت جلوگیری نمی‌کنند ولی در برابر مننژیت‌های ویروسی و باکتریایی کمک کننده هستند.

– واکسن HIB: این واکسن در ۴،۲ و ۶ ماهگی و مجدداً در ۱۲ و ۱۵ ماهگی به صورت تکی و یا ترکیبی داده می‌شود.

– واکسن پنوموکوک: این واکسن در ۴،۲ و ۶ ماهگی و دوباره بین ۱۲ و ۱۵ ماهگی داده می‌شود. همچنین کودکان دارای شرایط خاص ممکن است در سن ۲ تا ۵ سالگی نیز دریافت کنند.

– واکسن مننگوکوک: این واکسن مناسب نوزادان نیست و برای کودکان ۱۱ ساله و بیشتر تجویز می‌شود.

– واکسن MMR: این واکسن در برابر اوریون، سرخک و سرخچه محافظت می‌کند. این واکسن در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی و در ۴ تا ۶ سالگی داده می‌شود.

• اطمینان حاصل کنید که خودتان و کودک روش های بهداشتی فردی را به طرز صحیح به کار می‌برید. از جمله:

– مطمئن شوید کودک قبل و بعد از غذا خوردن، بازی کردن و توالت رفتن، دست‌هایش را بشوید.

– در زمان سرفه و یا عطسه کردن، جلوی دهان خود را با دستمال یا پارچه‌ای بپوشانید و از ورود ویروس و یا باکتری به بدن کودک جلوگیری کنید. برخی از وسایل مانند کنترل تلویزیون و اسباب بازی‌ها را ضدعفونی کنید.

– از وسایل شخصی مانند مسواک و یا حتی خوردنی‌ها و … به صورت مشترک با کودک خود استفاده نکنید.

– مطمئن شوید در خانه غذاهای آلوده ندارید و هنگام تمیز کردن خانه از دستکش و مواد ضدعفونی کننده استفاده کنید.

– از گرفتن حشرات و پرندگانی که ممکن است ناقل بیماری باشند، دوری کنید.

روش‌های پیشگیری از مننژیت در نوزادان چیست؟

نوزادان در ابتدای تولد هنوز واکسن‌ها را دریافت نکرده‌اند و از طرفی سیستم ایمنی آن‌ها تکامل نیافته است، بنابراین مستعد بیماری هستند پس توصیه می‌شود از مکان‌ها و افرادی که ممکن است عوامل بیماری را به نوزاد منتقل کنند، دوری کرده و همچنین نکات زیر رعایت شود:

• افرادی که گلو درد دارند، نوزاد را نبوسند.
• نوزاد را از مکان‌های پر جمعیت و شلوغ دور نگه دارید.
• قبل از آماده کردن شیشه شیر نوزاد، دست‌های خود را بشویید.
• از دیگران بخواهید قبل از بغل کردن نوزاد، دست‌هایشان را بشویند.
• زنان باردار باید در فاصله ۳۵ تا ۳۷ هفتگی آزمایش خون برای این بیماری بدهند و در صورت مثبت بودن نتیجه آزمایش آنتی بیوتیک‌های لازم را طبق نظر پزشک برای جلوگیری از انتقال بیماری به نوزاد، دریافت کنند.
• در زمان‌های غروب و سپیده دم، نوزاد را از پشه‌ها دور نگه دارید. اگر به بیرون از خانه رفتید به نوزاد لباس‌های با آستین بلند و پوشش کامل بپوشانید.
• نوزادان را از دود سیگار دور نگه دارید زیرا دود سیگار احتمال ابتلا به بیماری‌های ویروسی و باکتریایی از جمله مننژیت را افزایش می‌دهد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

علائم مننژیت به سرعت می‌تواند به عوامل خطر تبدیل شود به همین دلیل با دیدن کوچک‌ترین نشانه‌ای در نوزاد و یا کودک به پزشک مراجعه شود. در صورت مشاهده بثورات پوستی و یا تب نوزاد و یا خواب آلودگی شدید در کودک خود این علائم را جدی بگیرید. مننژیت در کودکان اگر به موقع تشخیص داده و درمان نشود، خطرناک است بنابراین با دیدن علائم مننژیت سریعاً به یک پزشک متخصص مراجعه کنید.

برگرفته از: momjunction و medicalnewstoday

علل گریه کردن مادران باردار در دوران بارداری

دلایل زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد چرا زنان در دوران بارداری بیشتر گریه می‌کنند. برخی از این دلایل که شامل عوامل فیزیکی و عاطفی هستند، در ادامه ذکر شده است:

• تغییر در هورمون‌ها

• استرس

مهم نیست که آیا برای بارداری برنامه ریزی کرده بودید یا خیر و یا در ادامه چه برنامه‌هایی دارید. مهم این است که از فشار و استرس در این دوره به دور باشید. سلامت جسمی و ذهنی مادر، سلامت جنین، مراجعه به پزشک و نتیجه آزمایش‌ها، موارد شغلی و خانوادگی، کودکان بزرگتر خانواده همه می‌توانند از عوامل استرس در دوران بارداری باشند.

• علائم کشش پوست در بارداری

تقریبا همه زنان باردار در طول بارداری متوجه کشش پوست خود می‌شوند که معمولاً با گذشت زمان از بین می‌رود اما زمانی که برای بار اول زنان باردار آن‌ها را می‌بینند ممکن است شوکه شوند و حتی از دیدن آن گریه کنند.

• داشتن ناراحتی‌های جسمانی

ناراحتی‌های فیزیکی بخشی از یک بارداری است. گاهی حتی با وجود سلامتی قبل از دوران بارداری، زنان باردار در طول بارداری دچار درد و رنج‌هایی خواهند شد. نداشتن یک خواب خوب بدلیل وضعیت خوابیدن خاص، افزایش وزن و بزرگ شدن بیش از حد شکم همه از مواردی است که می تواند اشک یک زن باردار را دربیاورد.

• لباس‌های نامناسب

ممکن است مادر باردار از لباس‌های بیش از حد بزرگ و مشاهده اندام خودش اشکش دربیاید. خرید لباس بارداری برای یک مهمانی خاص و ویژه در دوران بارداری می‌تواند افسرده کننده باشد.

• تماشای چیزهای احساسی

تماشای یک فیلم احساسی و یا یک سریال می‌تواند باعث گریه مادر باردار شود.

• نظرات دیگران در دوران بارداری

ممکن است کسی به مادر باردار بگوید که شکمش بیش از حد بزرگ است و احتمالآً دوقلو باردار است، این می‌تواند باعث گریه مادر باردار شود یا وقتی مردم نظر می‌دهند که با آمدن کودک خیلی چیزها تغییر می‌کند، می‌تواند برای مادر باردار ناراحت کننده باشد و او را در مورد آینده دچار استرس کند.

• مراحل مهم بارداری

برخی از لحظات بارداری هستند که بسیار برای مادر باردار ماندگار هستند مانند شنیدن صدای قلب فرزند یا دیدن فرزند برای اولین بار در تصاویر اولتراسوند و یا لحظه زایمان و دیدن نوزاد، همه این‌ها می‌تواند باعث گریه مادر باردار شود.

• به تاخیر افتادن زایمان

مادر باردار مدت‌ها منتظر بوده است اما زمانی که تاریخ زایمان برسد و نشانه‌ای از زایمان نباشد این می‌تواند باعث ناراحتی و حتی گریه مادر شود.

• درد زایمان

مهم نیست در چه تعداد کلاس‌ بارداری شرکت نموده‌اید و یا چقدر کتاب‌های آمادگی زایمان طبیعی را خوانده‌اید، درد زایمان دردناک است و در زمان فراسیدن زایمان این درد را تجربه خواهید کرد و احتمالا اشکتان درخواهد آمد. 

تاثیر گریه مادر بر جنین چیست؟

تاثیر گریه مادر بر جنین در سه ماهه دوم بارداری کم است ولی به طور کلی تاثیر گریه مادر بر جنین در طول بارداری به این بستگی دارد که شما چه نوع مادری باشید. در ادامه مواردی آمده است که نشان می‌دهد چرا گریه کردن مادر برای جنین بد است. 

۱- اگر شما یک مادر استرسی هستید!

کولیک نوزادان پس از تولد می‌تواند مهم‌ترین تاثیر گریه مادر بر جنین باشد. بارداری آسان نیست و مادر باردار روزهای پر استرس و تنش زایی را پیش رو دارد. استرس گاه به گاه به جنین آسیب نمی‌رساند ولی اگر مادر باردار دائماً در معرض استرس باشد، در بدنش هورمون استرس کورتیزول ترشح می‌شود. این هورمون به جفت منتقل می‌شود و اگر جنین به طور مداوم در معرض این هورمون قرار گیرد، شما در نهایت یک نوزاد مضطرب و کولیکی خواهید داشت.

۲- اگر شما یک مادر افسرده هستید!

بیشتر بدانید: ۷ توصیه کاربردی برای پیشگیری از افسردگی

۳- اگر شما دائماً از بارداری شکایت می‌کنید!

۴- اگر گاهی با روز‌های بد مواجه می‌شوید!

آنچه مادران باردار باید انجام دهند

همانطور که در جهان، دیابت مخصوصاً دیابت کودکان در حال افزایش است این نگرانی نیز وجود دارد که دیابت در کودکان و نوجوانان در اوایل زندگی، فرد را با چالش‌های زیادی روبرو کند. همچنین باید بدانیم که تشخیص علائم و نشانه‌های دیابت در بهبود سریع‌تر و درمان زودتر آن بسیار کمک کننده است. 

برخی از حقایق درباره دیابت کودکان

1. هم دیابت نوع یک و هم دیابت نوع دو در میان مردم در حال افزایش است.
2. مشکلات استفاده از انسولین همچنان وجود دارد.
3. علائم دیابت نوع یک در کودکان فقط پس از چند هفته ظهور می‌کند ولی علائم دیابت نوع دو مدت بیشتری طول می‌کشد تا ظاهر شود. 
4. عوارض دیابت کنترل نشده نوع دو، بیماری‌های کلیوی و چشمی است.

انواع دیابت کودکان

دیابت نوع یک و دو متفاوت است ولی در درمان هر دو باید از انسولین استفاده شود.

دیابت نوع یک چیست؟

دیابت نوع دو چیست؟

چگونه دیابت در کودکان ایجاد می‌شود؟

علل واقعی دیابت در کودکان و بزرگسالان هنوز شناخته نشده است، به طور کلی دیابت از وراثت، رژیم غذایی نامناسب و یا نداشتن ورزش نیز ایجاد می‌شود. هیج یک از اعضای خانواده بسیاری از کودکان دیابتی از نوع یک، دیابت ندارند، بنابراین علت دقیق آن هنوز ناشناخته مانده است. دیابت نوع دو در میان کودکان با سن کم ناشی از رژیم غذایی ناصحیح و یا شیوه زندگی بدون ورزش است.

کودکان دیابتی معمولاً چه علائمی دارند؟

مانند بزرگسالان، تعدادی از علائم دیابت در کودکان وجود دارد که می‌تواند هشداردهنده باشد:

• تشنگی
• خستگی
• کاهش وزن
• تکرر ادرار

در میان کودکان ممکن است علائمی مانند معده درد، سر درد و مشکلات رفتاری نیز مشاهده شود. بنابراین دردهای شکمی تکراری در کودکان و سابقه یک بیماری بدون دلیل باید هنگام درمان به عنوان نشانه‌های احتمالی دیابت در نظر گرفته شود.

چگونه دیابت کودکان درمان می‌شود؟

پس از تشخیص دیابت کودکان، کودک به نزد یک پزشک متخصص فرستاده می‌شود. اکثر کودکان مبتلا به دیابت ابتدا در بیمارستان بستری می‌شوند.

از آنجا که دیابت نوع یک بدین معنی است که سلول‌های پانکراس به خوبی کار نکرده و یا نمی‌توانند انسولین تولید کنند، تنها روش درمان این دیابت؛ انسولین است. در این موارد یک تیم مراقبتی یک رژیم مناسب از انسولین در زمان‌های خاص را برای کودک تجویز می‌کند.

انسولین سریع الاثر برای طول روز و انسولین با تاثیرگذاری طولانی‌تر (متوسط‌الاثر یا طولانی اثر) برای مصرف شبانه تجویز می‌شوند. همچنین در میان کودکان پمپ‌های انسولین نیز رایج هستند.

گاهی اوقات پس از تشخیص دیابت کودکان، دوزهای کمی از انسولین برای کودک تجویز می‌شود ولی با افزایش سن کودک و بزرگ‌تر شدن او، این دوزها افزایش می‌یابد. مدیریت کنترل قند خون یکی از ضروریات در کودکان دیابتی است.

درمان دیابت نوع دو در کودکان به شرایط و میزان پیشرفت دیابت در کودک بستگی دارد. در مراحل اولیه ممکن است با تغییر سبک زندگی و داشتن تمرینات ورزشی، دیابت درمان شود.

پدر و مادر کودک مبتلا به دیابت چه باید بکنند؟

پدر و مادر باید سطح گلوکز خون کودک را چک کنند و از بالا و پایین بودن آن آگاه باشند. والیدن باید در نظر داشته باشند که کودکان مبتلا به دیابت محدودیت‌های غذایی دارند و نباید از فعالیت و تغذیه آن‌ها غافل شوند.

در ابتدای بیماری و در مراحل بعدی ممکن است دیابت یک فشار جدی برای کودک باشد بنابراین والدین باید همیشه و در همه حال، پشتیبان کودک خود باشند.

در ابتدا ممکن است مدیریت و درمان کودک، برای والدین کاری سخت و پیچیده باشد. درک اینکه این بیماری چطور یک کودک را تحت تاثیر خودش قرار می‌دهد برای والدین ضروری است. برخی از مورادی که والدین باید در مورد آن بدانند عبارتند از:

1. ممکن است شما مجبور باشید تزریق انسولین را انجام دهید؛ بنابراین باید از نحوه تزریق انسولین آگاهی داشته باشید. حتی اگر لازم نباشد که شما تزریق را انجام دهید باید روش آن را یاد بگیرید. دو محل اصلی برای تزریق انسولین وجود دارد بالای شکم و در ران‌ها.
2. شما باید با علائم کاهش گلوکز و افزایش آن در سطح خون آشنا باشید. همچنین باید بدانید که در صورتی که در این شرایط قرار گرفتید، چه کنید.
3. سطح قند خون کودک خود را کنترل کنید و از تیم مراقبتی دیابت کودکان بخواهید که این را به شما آموزش دهند که چگونه این کار را انجام دهید.
4. در مورد کودکان بزرگتر از تیم مراقبتی بخواهید که تزریق انسولین را به خودشان آموزش دهند تا یاد بگیرند خودشان انسولین را تزریق کنند.
5. برای اطرافیان آشکار کنید که کودک شما مبتلا به دیابت است و در شرایطی که دیابت کودک پایین آمد، و شما در دسترس نبودید چه کاری کنند.

کودکان مبتلا به دیابت چه غذاهایی بخورند؟

چرا ورزش برای کودکان مبتلا به دیابت توصیه می‌شود؟

برگرفته از: diabetes.co.uk و medicalnewstoday

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – همان گونه که ظاهر و چهره هر نوزادی، نسبت به نوزادان دیگر متفاوت است، کیفیت رشد و نمو هر نوزاد نیز با دیگری فرق خواهد داشت. هر یک از زنان، دوران بارداری خود را متفاوت تجربه می‌کنند و به همین دلیل در نهایت نوزادانی با قد و وزن متفاوت، به دنیا می‌آورند. در این مقاله سعی شده تا اطلاعاتی در مورد قد و وزن نوزاد تازه متولد شده به شما بدهیم.

وزن طبیعی نوزاد

وزن نرمال نوزادان در بدو تولد بین 2/5 تا 4 کیلو گرم در نظر گرفته می‌شود. اگر وزن نوزاد کمتر از 2 کیلو و پانصد گرم باشد کم وزن تلقی می‌شود و نوزادانی که بیشتر از 4 کیلو گرم وزن داشته باشند، با عنوان بچه های بزرگ در نظر گرفته می‌شوند.وزن نوزاد پسر، به طور معمول کمی بیشتر از نوزاد دختر است. وزن نوزاد به عوامل متعددی، از جمله وزن شما، وزن همسر تان، اضافه وزنی که در هنگام بارداری داشته اید و سلامت عمومی شما بستگی دارد.

نوزادان کم وزن به دو گروه تقسیم می‌شوند: نوزادان نارس و کم وزن؛ یعنی آن‌هایی که زمان حضورشان در رحم کمتر از ۳۷ هفته بوده است و نوزادان رسیده اما کم وزن؛ یعنی آن‌هایی که به دلیل مشکلات داخل رحمی در طول بارداری یا اواخر بارداری، عواملی سبب نرسیدن آن‌ها به وزن دلخواه شده است. یکی از مسائلی که مادران به ویژه در بارداری اول با آن مواجه می‌شوند، نگرانی از وزن نگرفتن نوزاد است. از جمله توصیه‌های مهمی که پزشکان به مادران دارند و تاثیر زیادی در رشد و کاهش مرگ و میر نوزادان دارد، توصیه به تغذیه با شیر مادر است.

اتفاقی که معمولا برای نوزادان طبیعی می‌افتد این است که طی چند روز اول ممکن است حتی تا ۱۰ درصد وزن تولد خود را از دست بدهند که این در پایان هفته اول جبران می‌شود. وزن نوزاد یکی از معیارهایی است که میزان کفایت شیردهی مادر و میزان دریافت شیر و موادمغذی لازم برای نوزاد را تا حدی مشخص می‌کند.

مادر می‌تواند ارزیابی روزانه‌ای از کیفیت تغذیه نوزادش داشته باشد. کار غلطی که گاهی مادران انجام می‌دهند، وزن کردن هر روز نوزاد است. میزان وزن گیری در شرایط خوب، یعنی روزی ۲۵ تا ۳۰ گرم که با وزنه‌های معمولی ممکن است شناسایی نشود.

ممکن است نوزادی یک روز کمتر و یک روز بیشتر وزن بگیرد، به همین دلیل بهتر است هر ۳ تا ۴ روز یک‌بار یا به صورت هفتگی نوزاد را وزن کرد. بهتر است والدین روش صحیح شیر دادن به نوزاد را رعایت کنند، به طوری که سر و تنه در یک خط قرار بگیرد و نوزاد کاملا به سینه مادر چسبیده و دهان او کاملا باز باشد و تنها نوک سینه در دهان نوزاد قرار نگیرد، بلکه نوک و بخش زیادی از هاله پررنگ اطراف نوک پستان در دهان نوزاد قرار بگیرد چون حوضچه‌های شیر دقیقا زیر هاله رنگی پستان قرار دارند و خود نوک حاوی شیر نیست.

اگر نوزاد به این طریق شیر می‌خورد و به خواب می‌رود و در فواصل بیداری خیلی بی‌قراری نمی‌کند، نشانه کفایت شیردهی است.

توصیه می‌شود حداقل ۸ بار در روز و دو بار در شب شیردهی صورت بگیرد. میزان خیس کردن کهنه یکی از معیارهایی است که به مادر کمک می‌کند متوجه شود شیر کفایت می‌کند یا خیر. اما حتی اگر مادر احساس کرد شیرش کفایت نمی‌کند، بدترین کار در قدم اول، روی آوردن به شیرخشک و تغذیه کمکی است.

نمودار رشد وزن نوزاد، نموداری است كه از همه بيشتر استفاده می‌شود و در ايران نيز از آن استفاده می‌كنند. نمودار رشد وزن نوزاد شاخص وزن بر اساس سن کودک را می‌سنجد. اين شاخص تحت تاثير تغييرات اخير در وضعيت تغذيه يا سلامتی می‌باشد. با اين شاخص نمی‌توان كودكان و نوجوانان را به دسته‌های كم وزن و يا بيش وزن طبقه بندی كرد. شاخص وزن نوزاد بر اساس قد نیازی به دانستن سن ندارد و می‌تواند كم وزنی، لاغری و یا بیش وزنی كودكان را مشخص كند.