برچسب: دانستنی ها

بهترین راهکارها برای رفع مشکل کودکان خجالتی

خجالت در کودکان عیب و نقص نیست ، بلکه یک خصوصیت اخلاقی است که نیازی به تنبیه والدین و شرمندگی آنها ندارد. این ویژگی اخلاقی در کودکان با تشویق و حمایت والدین اصلاح خواهد شد. در برخی از جوامع خجالتی بودن یک امتیاز رفتاری محسوب می شود و مورد پسند و ستایش مردم است و به کودکان از طریق فرهنگ جامعه به ارث می رسد.

خجالتی بودن یک ویژگی شخصیتی است که بسیاری از کودکان و حتی نوجوانان و بزرگسالان نیز درگیر این مسئله هستند. بسیاری از بزرگسالان در کودکی خجالتی بوده اند ، پس نباید این مسئله در کودکان خشونت والدین را در پی داشته باشد و باعث شرمندگی شود، زیرا این خصوصیت در کودکان با صبر ، حوصله ، تشویق و حمایت والدین قابل اصلاح است.

اغلب کودکان خجالتی در احوالپرسی های معمول روزانه با دیگران مشکل دارند ، هنگام احوال پرسی پشت والدینشان پنهان می شوند و بدون هیچ حرفی ساکت می ایستد. تنها کمی حمایت از طرف والدین ، کودکان خجالتی می توانند به مدیریت کم رویی شان بپردازند. پس شما به عنوان والدین کودک خجالتی بهتر است با مطالعه دقیق این بخش مهم از بیا نی نی راه های کمک به کودکتان را بیابید.

کمک به کودکان خجالتی که با همسالان خود ارتباط برقرار می کنند 

استاندارد رفتار شناختی ،درمانی برای اضطراب است که شامل کمک به افراد در مواجهه با شرایط بیمناک می باشد، بنابراین آن ها می توانند با ایجاد اطمینان این شرایط را کنترل کنند.

با این حال، زیر مجموعه فرزندان خجالتی که توسط  روانشناسی گزل شناسایی می شوند ، به وضوح نشان می دهد که نمی توانیم کودکان خجالتی را به موقعیت های اجتماعی وارد کنیم .برای کودکان خجالتی نابالغ و خجالتی پرخاشگر، نگرانی آن ها در رابطه با تعامل با هم سن و سالان به خوبی ایجاد شده است؛ همسالان آن ها واقعا تمایل به واکنش منفی با آن ها دارند!

قرار گرفتن در معرض رد شدن بیشتر به کودکان در جلب اعتماد اجتماعی کمک نخواهد کرد ، خجالتی بودن کودکان به راهنمایی های خاص در نحوه ارتباط با همسالان به روش های مثبت و نیز انجام چنین کارهایی نیاز دارند.

راهکارهایی برای اجتماعی کردن کودک خجالتی 

کار کردن با آنها به جای مقابله 

کودکان خجالتی مجبور نیستند به طور جادویی برون گرا شوند تا بتوان با آن ها جور شده و دوست داشته شوند. قطعا در دنیا جایی برای یک سبک ساکت تر وجود دارد! آن ها نیاز دارند به یافتن راه هایی برای تعامل با این که چه کسی هستند و هم چنین منجر به واکنش های مثبت از سوی دیگران می شوند .

علایق کودک را دنبال کنید 

کودکان با انجام کارهای سرگرم کننده با هم دوست می شوند. فعالیتی که کودک از آن لذت می برد می تواند گامی برای دوستی باشد. اگر کودک بر فعالیت های سرگرم کننده متمرکز است، او کاری برای انجام دادن و صحبت کردن در مورد همسالان خود دارد و کم تر نگران احتمال تنهایی یا رد شدن است. 

دستورالعمل های اجتماعی را آموزش دهید و تمرین کنید

اغلب تعامل اجتماعی مستلزم بذله گویی هوشمندانه نیست ، بسیاری از چیزهایی که ما به افراد دیگر می گوییم روتین است .به کودک کمک کنید تا ارتباط های اجتماعی ساده را از طریق بازی یاد بگیرد. برای مثال، خوش آمدگویی به افراد با ارتباط چشمی، صدای واضح و لبخند دوستانه  باعث دوست یابی و جلب توجه می شود. 

بر روی تعامل تمرکز کنید

 بسیاری از کودکان خجالتی احساس راحتی بیشتری نسبت به یک فرد دارند. استراحت کردن و حضور در بازی می تواند به کودک خجالتی فرصتی برای تمرین مهارت های اجتماعی و تعمیق دوستی بدهد. داشتن حتی یک دوست که آن ها را دوست بدارد به کودکان کمک می کند تا احساس شادی کنند و کم تر مورد تهدید قرار بگیرند. در صورت نیاز به فرزند بگویید تا قبل از رسیدن مهمان چگونه رفتار کنند.

 زمانی که دیگران صمیمی هستند، واکنش دهید 

مطالعه گزل نشان داد بچه های خجالتی که قادر به پاسخگویی به پیشنهادهای دوستانه دیگر کودکان بودند، زمان اجتماعی آسان تری داشتند. به کودک کمک کنید که مراقب رفتارهای محبت آمیز کودکان دیگر باشد. این کار می تواند نشانه دوستی اولیه باشد! به کودک کمک کنید تا به گرمی پاسخ دهد.

بهترین برخورد با کودک کم رو و خجالتی 

چشم انداز دیگران را تصور کنید 

ایجاد این تصور در کودکان ممکن است سالها به طول انجامد تا آنها بدانند که چطور ممکن است افراد در یک وضعیت خاص چه احساسی خواهند داشت. برای پشتیبانی از دیدگاه خود، صحبت کردن با کودک درباره ایده ها و احساسات در زندگی روزمره و یا در کتاب ها، نمایش های تلویزیونی، و یا فیلم بسیار موثر است.

صحبت کردن در مورد احساسات به کودکان کمک می کند که به آن ها برچسب زده و تجربه درونی را درک کنند. ذهنی که خود را جای دیگران قرار می دهد می تواند کودکان را راهنمایی کند که چطور به راه خود ادامه دهند. به بیرون نگاه کنید، با تمرکز بر کمک به دیگران احساس راحتی کنید، این کار می تواند به کودکان خجالتی کمک کند تا خود را رها کنند .

 صبور باشید 

برطرف کردن خجالت در کودکان می تواند مدتی طول بکشد . همسالان ممکن است فورا متوجه نشوند که کودک شما برگ جدیدی پیدا کرده است. به توانایی کودک برای رشد و یادگیری اعتماد کنید. با راهنمایی و تلاش مداوم، کودک می تواند با کودکان دیگر ارتباط برقرار کند.  

کمک به کودک خجالتی 

بسیاری از کودکان خجالتی هستند. اگر درک کنید این عبارت واقعا چه معنایی دارد، ممکن است تصمیم بگیرید که داشتن کودک خجالتی، چنین کیفیت منفی ندارد. خجالت می تواند کمک یا مانع برای کودک باشد و این بستگی به نحوه مدیریت آن دارد. 

زمانی که خجالت به کودک کمک می کند 

خجالت یک ویژگی شخصیتی است نه یک عیب .بعضی از بهترین آدم هایی که تا به حال در دنیا وجود داشته اند خجالتی هستند. این افراد تمایل دارند که شنوندگان دلسوز و افراد خصوصی باشند که حتی بدون گفتن یک کلمه، حضور خوشایند را از خود نشان می دهند.

بسیاری از افراد ، خجالتی بودن را درک نمی کنند و  خجالتی بودن را با مشکل برابر می دانند. آن ها بر این باورند که کودک خجالتی از تصویر ضعیف خود رنج می برد .بیشتر اوقات این برچسب بیش از پیش ناعادلانه است ، بسیاری از کودکان خجالتی مفهوم رفتار خود را درک می کنند. 

وقتی خجالت مانع است

در برخی از کودکان، خجالت تجلی مشکلات داخلی است، نه آرامش درونی ،این کودک بیش از حد خجالتی است و عقب می نشیند از ارتباط چشمی اجتناب می کند و مشکلات رفتاری بسیاری دارد . مردم در حضور او احساس راحتی نمی کنند . وقتی در این فرد کوچک کاوش می کنید متوجه می شوید که او با عصبانیت و ترس به جای صلح و اعتماد عمل می کند. وقتی عمیق تر به کاوش ادامه می دهید، اغلب متوجه می شوید که او خیلی عصبانی است.

کودکان خجالتی چگونه اند؟

پنهان شدن پشت سر کودک خجالتی 

برخی از کودکان پشت برچسب کودک خجالتی پنهان می شوند و بنابراین مجبور نیستند خود را به کسی نشان دهند که دوست ندارند . ایمن تر این است که هیچ چیزی رو نشان ندهیم ،برچسب “خجالتی” بهانه ای برای توسعه ندادن مهارت های اجتماعی و دلیلی برای عدم استفاده از آن ها می شود.

کودک می تواند از “خجالت” به عنوان دفاع در برابر تلاش سخت تر و بهانه ای برای ماندن در همان سطح رشد مهارت استفاده کند .برای این کودکان خجالتی بودن نقص است و عزت نفس ضعیف آن ها را تقویت می کند. برای درمان خجالت باید عزت نفس او را افزایش دهید، این کودک به والدینی نیاز دارد که بتواند به آن ها اعتماد کند. 

مهارت های اجتماعی را به کودک آموزش دهید :

مهارت های اجتماعی زیادی را می توانید به کودک آموزش دهید تا بر خجالت خود غلبه کند. به او یاد بدهید که چگونه:

• با افراد جدید ملاقات کند
• به دیگران خوشامد بگوید
• گفتگوها را آغاز کند
• در بازی شرکت کند
• ارتباط چشمی برقرار کند
• شنونده خوبی باشد

می توانید از عروسک ها، شخصیت های اکشن یا عروسک برای ایفای نقش در وضعیت های مختلف استفاده کنید. به او یاد دهید چطور از عبارت های خاص مانند “سلام، اسم من …” و “آیا من هم می توانم بازی کنم؟ ”  استفاده کند.

مزایای اجتماعی بودن را توضیح دهید:

احتمال زیاد زمانی که کودک خجالتی بودید یا ممکن است هنوز هم در وضعیت های ویژه ای خجالتی باشید، زمینه خجالت، (با این که این ویژگی می تواند مغلوب شود) به ژنتیک مربوط می شود.

چنانچه در بیا نی نی اشاره شده است اگر این مورد درباره شما صدق می کند ،توضیح دهید که چرا این تجربه برای شما خوب بوده است؟ چیزهای خوب را توضیح دهید که از عمل اجتماعی بیشتری نشات می گیرد مانند ایجاد دوستان جدید، داشتن لذت بیشتر و لذت بردن از مدرسه . 

به کودک کمک کنید تا ارتباط اجتماعی و دوست داشته باشد :

سعی کنید کودک را به تدریج در معرض کودکان و تنظیمات جدید قرار دهید. مثلا ممکن است از یک پارک بازدید کنید که در آن کودکان به طور منظم بازی می کنند، مجبورش نکنید که با بچه های ناآشنا ارتباط برقرار کند حتما برای سرگرم کردن او وقت زیادی صرف کنید.

در طول تعاملات اول، به فرزندتان کلماتی را که نیاز دارد با دوستان جدید صحبت کند را آموزش دهید . این کار را می توانید به طرق مختلف انجام دهید، در اینجا چند گزینه وجود دارد:

 کسب تکلیف از او به طور مستقیم، مانند “به او بگویید که دوست دارید به آن ها کمک کنید،” یا “بپرسید چه بازی می کنند”.

برای تشویق مکالمه با هر دو کودک صحبت کنید. مثلا ممکن است بگویید ” الا، می دانم که شما دوست دارید نقاشی کنید. آنا نقاش بزرگی است.”

تقویت مهارت های کودکان خجالتی

اهداف را مشخص کنید و به پیشرفت خود پاداش دهید :

با فرزندتان کار کنید تا اهداف رفتاری را تعیین کرده و پیشرفت او را پی گیری کنید. اقدامات کوچکی را شروع کنید و به تدریج بسازید. زمانی که فرزندتان به هدفتان می رسد، آن را روی نمودار پیشرفت مشخص کنید.

 رفتار اجتماعی را تحسین کنید:

مهارت های اجتماعی جدید را تقویت کنید تا کودک یاد بگیرد. وقتی او را می بینید که سعی دارد بر خجالت غلبه کند، او را با محبت و گرمی تحسین کنید .مراقب باشید که این کار را در عموم انجام ندهی زیرا کودک به احتمال زیاد خجالت زده می شود. به جای آن به او بگویید که در خلوت چه کار کرده است.

 عزت نفس کودک را بسازید:

کودکانی که احساس خوبی نسبت به خود دارند، کم تر خجالتی هستند. نقاط قوت فرزندتان را مشخص کنید و آن ها را بسازید. آیا او خلاق است؟ ورزش کار است؟ ترویج این مهارت ها به کودک امکان می دهد که خود را فردی با استعداد و توانا ببیند. این حس اعتماد می تواند به او کمک کند تا در موقعیت های اجتماعی شجاع تر شود.

 با معلمان ارتباط برقرار کنید:

اگر کودک در پیش دبستانی و یا مهد کودک تحصیل می کند با معلمان همراه شوید. یک برنامه برای کمک به کودک ایجاد کنید تا بر خجالت خود غلبه کند. بارها درباره استراتژی هایی که در خانه از آن ها استفاده می کنید با معلم صحبت کنید ،با یکدیگر کار کنید تا اهداف کودک را تعیین کنید، با رویکرد سازگار هم در خانه و هم در مدرسه، می توانید نتایج تلاش های خود را افزایش دهید. 

سرفه های مزمن در کودکان

سرفه های مزمن یکی از 5 دلیل شایعی هستند که بخاطر آن کودکان را نزد پزشک می برند. سرفه حاد ناشی از سرماخوردگی و یا ویروس تنفسی معمولا طی مدت یک ماه از بین می ‎رود اما اگر این سرفه ها طولانی مدت تر از حالت عادی شوند ، ممکن است نشانه مشکلی جدی در کودک باشند.

سرفه واکنش طبیعی بدن به یک ماده تحریک کننده در مجاری هوایی (مجرای بینی ، حلق ، حنجره ، نای و ریه ها ) است و هنگامی که اعصاب موجود در مجاری هوایی تحریک می ‎شوند ( به وسیله مخاط یک ذره خارجی و یا حتی عطر)، اعصاب پیامی را برای مغز می ‎فرستد تا مجاری تنفسی را پاک کند.

در صورتی که سرفه روزانه بیشتر از چهار هفته به طول بینجامد، مزمن تلقی می ‎شود و بهتر است که کودک توسط پزشک معاینه شود . خوشبختانه متخصصان اطفال می ‎توانند علل شایع سرفه را برطرف کنند و در صورتی که بعد از انجام مراقبت های پزشکی شامل مصرف قرص و دارو ، سرفه کودک ادامه پیدا کند، پزشک متخصص اطفال ممکن است کودک را یک پزشک فوق تخصص ارجاع دهد .

در این قسمت از بیا نی نی به برخی دلایل رایج و نادر وجود سرفه های مزمن در کودکان خواهیم پرداخت.

1. آلرژی و سینوزیت

از آنجا که آلرژی و سینوزیت مزمن دو عامل شایع سرفه در کودکان هستند ، اغلب در درجه اول مورد توجه قرار می‎ گیرند و متخصصان معمولا در مورد علائم سرفه کودک سوالاتی می ‎پرسند تا در تعیین مشکلی که باعث بروز سرفه در کودک شده به آن ها کمک کند.

کودکان مبتلا به آلرژی مرتبا عطسه می ‎کنند، آبریزش بینی دارند و ممکن است دچار خارش چشم نیز بشوند و سینوزیت مزمن نیز دارای علائمی است که بیش از 12 هفته فرد را درگیر می ‎کنند . کودکان ممکن است از درد و فشار موجود بر روی صورتشان اذیت شوند و دچار آبریزش بینی به رنگ زرد و سبز نیز شوند.

آلرژی و سینوزیت هر دو موجب بروز آبریزش بینی می ‎شوند و در شرایطی که کودک موقعیت مکانی خود را تغییر می ‎دهد، مخاط بینی ممکن است از ناحیه گلو او پایین رفته و باعث بروز سرفه شود و به همین دلیل است که معمولا سرفه کودکان در هنگام خوابیدن آن ها تشدید می ‎شود.

همچنین در بسیاری از موارد سرفه های خشک ناشی از آلرژی و آسم است و سرفه های خلطی گاهی اوقات می ‎تواند نشان دهنده مشکلی به غیر از آسم مانند سیاه سرفه، مایکوپلاسما و یا ذات الریه در کودک باشد . 

2. آسم

خس خس سینه و یا نفس کشیدن همراه با ایجاد صدای سوت در سینه ، در اغلب موارد به دلیل وجود بیماری آسم در فرد است . بیماری آسم ممکن است تنها با بروز سرفه های مزمن در کودک شناسایی شود که هنگام انجام آزمایشات تشخیصی برای تشخیص انسداد جریان هوا در ریه های کودک سرفه تنها عامل کمک کننده به تشخیص بیماری آسم می‎ باشد . سرفه ای که پس از بیدار شدن از خواب در کودک ایجاد می ‎شود نیز نشان دهنده آسم است .

در افراد مبتلا به آسم، سطح کورتیزول که یک هورمون اصلی در بدن به حساب می ‎آید در طول شب به طور طبیعی کاهش پیدا می ‎کند و هنگامی که مجاری هوا ملتهب و باریک می ‎شوند ، ممکن است علائم آسم در فرد بروز پیدا کند .

3. سیاه سرفه

سیاه سرفه که به عنوان سرفه شدید شناخته می ‎شود در اثر عفونت باکتریایی ایجاد می‎ شود . سیاه سرفه ممکن است باعث شود فرد به حدی غیر قابل کنترل سرفه کند ، به طوری که مجبور به استنشاق کردن عمیق هوا برای تنفس کردن شود و صدایی مانند صدای استفراغ کردن از خود تولید کند.

سرفه های ناشی از بیماری سیاه سرفه ممکن است ماه ها به طول بینجامد و عوارض جدی از قبیل آپنه (سرفه شدید) ، تنفس دشوار ، ذات الریه ، تشنج و مرگ به دنبال داشته باشد و در برخی موارد نیز ممکن است فرد نیازمند بستری شدن در بخش مراقبت های ویژه باشد.

از آنجا که عوارض این بیماری ممکن است تهدید کننده زندگی کودکان باشد ، توصیه می ‎شود که والدین با انجام واکسیناسیون به موقع از فرزندان خود برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری مراقبت به عمل آورند . ( همچنین والدین باید با انجام کامل واکسیناسیون کودکان از ابتلا به سایر بیماری های جدی دیگر جلوگیری کنند) . 

4. فیبروز کیستیک

در موارد نادر سرفه مداوم ممکن است نشانه بیماری جدی تر مانند فیبروز کیستیک یک بیماری ژنتیکی باشد که باعث عفونت مداوم ریه می‎ شود . بنا به گفته متخصصان سرفه ای که از بین نرود ، می‎ تواند باعث بروز نگرانی شود به خصوص هنگامی که کودک به طرز غیر معمولی غذا بخورد و افزایش وزن نداشته باشد.

علائم دیگر فیبروز کیستیک ممکن است شامل مدفوع شل ، سرفه مداوم ، عفونت های مکرر تنفسی ، علائم طولانی مدت برونشیولیت ( التهاب کوچکترین مجاری هوایی ریه ها ) و رینوزینوزیت مزمن ( تورم و تحریک آسترسینوس ) باشد.

5. آسپیریشن

سرفه ای که در حین غذا خوردن و یا نوشیدن رخ می ‎دهد به خصوص اگر کودک سابقه پنومونی داشته باشد که ممکن است نشان دهنده آسپیریشن باشد . آسپیریشن زمانی اتفاق می ‎افتد که غذای بلعیده شده و یا مایعات خورده شده از زیر سطح تارهای صوتی و داخل ریه ها عبور کنند . ارین میلر، آسیب شناس گفتاری می ‎گوید:” آسپیراسیون ممکن است ناشی از فلج شدن تار های صوتی و یا سایر شرایط عصبی باشد که باعث کاهش عملکرد مجاری هوایی فوقانی می ‎شود.”

اگر پزشک کودکتان علائم بروز سرفه های مزمن در فرزندتان را ناشی از بیماری آسپیراسیون بداند ، ممکن است فرزندتان را به یک متخصص آسیب شناس گفتاری ارجاع دهد و در نهایت پاتولوژیست گفتار درمان آزمایشات لازم برای درمان فرزندتان را به عمل آورد. 

6. رفلاکس اسید

در حالی که رفلاکس اسید به طور معمول با علائم گوارشی مانند معده درد ، سوزش سر دل و استفراغ همراه است بنا به گفته متخصصان و چنانچه در بیا نی نی توضیح داده شده است این وضعیت می ‎تواند در ایجاد سرفه های مزمن نیز نقش داشته باشد . رفلاکس اسید به خودی خود باعث بروز سرفه های مزمن نمی ‎شود اما می ‎تواند سرفه را در بیماران مبتلا به بیماری تنفسی اساسی تشدید کند .

اسید های معده برای کمک به هضم غذا تولید می ‎شوند و این امر به این معنی نیست که از معده به سمت مجاری گلو حرکت می ‎کنند اما در شرایط ذکر شده ممکن است باعث تحریک سرفه در فرد شوند .

سرفه ناشی از رفلاکس به طور معمول سرفه خشک است و بیشتر در طول روز و در حالتی که فرد نشسته و یا ایستاده است اتفاق می ‎افتد و این بیماری معمولا بعد از خوردن غذا و یا ایجاد آوای شدید ( به عنوان مثال خندیدن، آواز خواند و یا صحبت کردن) رخ می ‎دهد.

برخی غذا های خاص مانند کافئین ، مرکبات ، آب میوه، غذا های پرچرب ، گوجه فرنگی، ترشی سبزیجات و نوشیدنی های گازدار می ‎توانند باعث بروز علائم رفلاکس اسید شوند و سرفه را در فرد تشدید کنند . 

7. انسداد مجاری هوایی

در برخی موارد ممکن است سرفه مزمن ناشی از گیر کردن شیء خارجی در مجاری هوایی کودک باشد که بعد از بروز این انسداد، ممکن است سرفه در کودک به مدت 2 هفته به طول بینجامد و همانند عوارض بیماری پنومونی در او ظاهر شود که در چنین شرایطی باید سریعا به پزشک مراجعه شود.

8. سرفه از روی عادت

گاهی اوقات سرفه در پاسخ به یک ماده تحریک کننده در مجاری هوایی ایجاد می ‎شود اما پس از برطرف شدن علت اصلی ادامه می ‎یابد.در این مورد اگر کودک مشغول به انجام کاری باشد، سرفه قطع می ‎شود و همچنین زمانی که کودک به خواب می‎ رود نیز سرفه برطرف خواهد شد.

اگر سایر علل مربوط به بروز سرفه از تشخیص پزشک رد شده باشند و سرفه کودک از روی عادت تشخیص داده شود ، گفتار و رفتار درمان می ‎تواند به برطرف کردن سرفه های کودک کمک کند . همچنین دادن آب به کودک در هنگام بروز سرفه، می ‎تواند به برطرف کردن این سرفه ها کمک کند.

10 مهارت اجتماعی که هر کودک نیاز به دانستن دارد

دوران کودکی پر از لحظات بد است ؟ پاسخ این سوال در شرایطی مثبت است که کودک کمبودی در مهارت های خود داشته باشد ، داشتن این توانایی ها به جوانان کمک می کند تا راه خود را در هر وضعیتی پیدا کنند. قبل از اینکه بدانید، فرزندتان یک کودک نوپا است، باید توجه کنید که کودک شما در آینده به عنوان فردی در اجتماع  می خواهد اولین سال خود را در پیش دبستانی شروع کند، با دوستان جدید ، اجتماع ، معلمان و دیگر بزرگسالان ارتباط دارد. طبیعتا، در مورد روابط کوچک او با همسالان و کسانی که او را ملاقات خواهند کرد 

نگران هستید آیا کودکتان خجالتی است ؟ آیا می تواند دوستان خود را پیدا کند؟

 خجالتی بودن کودکان

داشتن رفتارخوب

داشتن مهارت های ارتباطی

کنترل احساسات 

داشتن صبر

در صورت لزوم معذرت خواهی کنید

نه گفتن 

پذیرفتن نه به عنوان پاسخ 

می تواند از قوانین پیروی کند

اعتماد به نفس دارد

در محیط از درخواست کمک خجالت نکشند

فرزند پروری مثبت و تربیت صحیح او

تربیت درست فرزند رویکردی است که هدف آن اداره کردن رفتار کودک با روشی سازنده و غیر آسیب زننده و ارتقای رشد آن است. فرزند پروری مثبت با توجه به ارتباط خوب و مثبت می تواند به رشد کودک کمک کند.

کودکانی که با روش فرزند پروری مثبت بزرگ می شوند احتمال پرورش مهارت ها و احساس مثبت در آنها بیشتر است ، همچنین احتمال وجود مشکلات رفتاری در انها کمتر است.

یافتن دلیل رفتار نامطلوب کودک

قبل از هر چیزی متوجه دلیل بدرفتاری کودک شوید . دلایل مختلفی برای بدرفتاری کودکان وجود دارد :

1. به خاطر جلب توجه
2. بیماری، خستگی، یا عصبانیت
3. نشان دادن قدرت و به دست گرفتن کنترل امور
4. کودک به دلیل مشکلات و بیماری ها توانایی کنترل رفتار خود را ندارد

کودکان به روشهای مختلفی بدرفتاری می کنند :

• انجام کاری که شما دوست ندارید،
• بی تفاوتی، پرخاشگری و آزار خود و دیگران.
• سستی کردن در امور،

اگر پدر و مادرها واکنش خود را بلافاصله ، پیوسته و قاطع برای رفتار نامطلوب کودکان استفاده کنند، کودکان نیز خویشتن داری را یاد می گیرند.

آنچه برای فرزندپروری مثبت و موفق نیاز است بدانید

قوانین انظباطی قاطعی وضع کنید

چنانچه در مطالب مختلف خانواده پلاس در بیا نی نی گفته ایم داشتن نظم و انظباطی قاطع و پایبند بودن به آن به معنای با ثبات بودن و عمل کردن سریع در زمانهایی است که رفتار نادرست کودک را مشاهده می کنید و شما رفتار درست را به او می آموزید.

زمانی که پدر و مادرها از نظمی قاطعانه استفاده می کنند فرزندان نیز می اموزند که مسئولیت رفتارهای خود را پذیرفته و از نیاز دیگران با خبر شوند و همچنین بر روی رفتار خود کنترل داشته باشند . در صورتی ک رفتار والدین در روزهای متوالی قابل پیشبینی و با ثبات باشد احتمال کمتری برای مشکلات رفتاری کودکان وجود دارد.

والدین می توانند با ارزش قائل شدن به شخصیت کودکان ، انتظار رفتار عاقلانه ای از آنها داشته باشند . زمانی که شاهد رفتار مناسب یا ناراحتی کودک هستید بهترین کار حفظ آرامش است ، نباید فریاد بزنید ، اسم او را بلند خطاب نکنید ، او را تهدید نکرده و یا تنبیه بدنی انجام ندهید.

ایجاد محیط مثبت آموزنده برای فرزند

والدین باید در دسترس کودکان باشند . البته بدان معنی نیست که در تمام لحظات در کنار فرزند باشند بلکه در زمانی که کودک به توجه یا مراقبت شما نیاز دارد به راحتی به والدین دسترسی داشته باشد.

هنگامی که کودک به شما نزدیک می شود بهتر است کار خود را متوقف کرده و زمانی را با او بگذرانید . کودک را برای انجام کارهای شخصی تشویق کنید تا با کمک شما انجام کارها را یاد بگیرد.

توجه و تشویق والدین در کودک علاقه به یادگیری را ایجاد می کند . هنگامی که فرزند کاری که شما خواسته اید را انجام میدهد به او توجه کنید و به او نشان دهید که کار او را دوست دارید تا احتمال تکرار آن کار توسط فرزند بیشتر شود.

داشتن انتظار واقع بینانه از فرزند

انتظارات والدین از فرزندان خود به این بستگی دارد که آن ها چه چیزی را در سنین مختلف عادی می دانند. باید توجه داشت که کودکان افراد منحصر به فردی هستند که با سرعت های مختلفی رشد می کنند.

آنها پیش از فرا گرفتن مهارتهای جدیدی مانند استفاده از توالت ، غذاخوردن به تنهایی و لباس پوشیدن نیاز دارند که از نظر رشدی آمادگی انجام آن کارها را پیدا کنند . اگر از آمادگی برای یادگیری مهارت جدید توسط فرزند خود اطمینان ندارید به یک کارشناس مراجعه کنید.

هنگامی که والدین انتظارت زیادی از فرزند دارند ، به طوری که آنها آمادگی انجام آن را ندارند یا انتظار دارند که فرزندشان کامل باشد ، مشکلات رفتاری کودکان به وجود می آید.

مثلا والدین انتظار دارند که فرزند همیشه مودب ، شاد و حرف گوش کن باشد و یا همیشه منظم و کمک کننده باشد بنابراین خود را در شرایطی قرار می دهند که مایوس شوند و با فرزند خود دچار اختلاف شوند . باید توجه داشته باشید که تمام کودکان اشتباه می کنند و کامل نیستند.

بسیاری از اشتباهات از روی عمد نیستند . والدین باید از خود انتظارات واقع بینانه ای داشته باشند . اینکه تمام تلاش خود را به عنوان پدر و مادر انجام می دهید ، نکته بسیار خوبی است اما تلاش برای کامل بودن تنها باعث ایجاد احساس ناکامی و بی کفایتی می شود . به خود سخت نگیرید زیرا هر شخصی با کسب تجربه بیشتر می آموزد.

هنگام صحبت با کودک ، هم قد او شوید

از بالا با کودک خود صحبت نکنید و سطح خود را تا چشم کودک پائین آورید تا چشم در چشم شوید . خیره شدن در چشمان فرزند ، صمیمیت و احترام را نشان می دهد و یک روشی عالی برای شنیدن دقیق سخنان شما می باشد.

برقراری ارتباط

با کودک خود مانند یک شخص صحبت کنید و از زبان مناسب سن او استفاده کنید . فکر نکنید که کودک شما برای فهمیدن بسیار کوچک است . ارتباط مناسب در طول روز به نشانه احترام گذاشتن به فرزند است . به عنوان یک شخص از اینکه بدانید در طول روز چه چیزی برای شما اتفاق می افتد لذت ی برید.

به همین دلیل برنامه ریزی و پیش بینی می کنید همچنین دوست دارید دلایل اتفاقات را بدانید که به درک شما از جهان کمک می کند . کودکان نیز همین طور هستند بنابراین در طول روز با آنها ارتباط مناسب و موثری داشته باشید.

دادن قدرت و اعتماد به نفس به کودک

کودکان پس از دو سالگی توانایی مرتب کردن اتاق خود را دارند ، حداقل در جابه جایی اسباب بازی ها می توانند ، به هم ریختگی اتاق را مرتب کنند . برای افزایش اعتماد به نفس و دادن قدرت به فرزندان اجازه تصمیم گیری به تنهایی را بدهید.

تصمیم گیری های کوچک به کودکان می آموزد که به تدریج مسئولیت تصمیم های خود را بر عهده بگیرند .مثلا به جای اینکه بگوئید قبل از خواب شیر بخورد ، چند گزینه برای او در نظر بگیرید ؛ اینکه شیر را در لیوان یا فنجان می خورد ، یا با کمی شکلات شیر می خورد . اجازه انتخاب را به فرزندتان بدهید.

حفظ آرامش

اگر احساس استرس دارید کودکان نیز دچار استرس می شوند . اگر واقعا نیاز به استراحت داشته باشید ، نمی توانید کودک خود را نیز آرام کنید . هنگامی که شما کودکی دارید گاهی این استرس ها ایجاد می شود. اما نباید فراموش کنید که کودکان با الگوسازی یاد می گیرند. زمان که الگوی رفتاری مناسب باشید کودکان نیز رفتار صحیح را می آموزند.

مثبت باشید

روش پاسخ و عمل شما بر روی کودکان تاثیر می گذارد . اگر تلاش به مثبت بودن کنید ، طرز فکر ، احساس و پاسخ به موقعیت های مختلف آنها نیز تاثیر می پذیرند اما اگر منفی باشید ، احساسات و خلق و خوی آنها نیز تحت تاثیر قرار می گیرد.

طرز برخورد پدر و مادرها با موارد جدید ، موقعیت ها ، افراد، اتفاقات و تغییرات بر روی رفتار کودکان تاثیر می گذارد . نحوه ی پاسخ و برخورد والدین با این شرایط تتا حدود بسیاری مسیر و نحوه پاسخ دهی فرزند را مشخص می کند . بنابراین مثبت بودن بسیار مهم است .با کودکانی که در حال تجربه چیزهای جدیدی هستند مثبت صحبت کنید.

برای مثال در اولین روز مدرسه ، اگر ترس خود را به کودک نشان دهید ، به طور یقین او در تجربه جدید خود زمان سخت تری را خواهد گذراند.

به قول های خود وفادار باشید

کودکان حافظه خوبی دارند و بسیار باهوش هستند ، آنها به خوبی متوجه می شوند که شما به قول خود وفادار نیستید و به حرف خود عمل نمی کنید بنابراین فرار کردن و عمل نکردن به قول را یاد می گیرند.

مثلا اگر گفتید اگر سر و صدا کنی امروز نباید تلویزیون تماشا کنی ، باید به حرف خود عمل کنید. شاید رعایت این موضوع برای شما سخت و شبیه تنبیه باشد اما بسیار مهم است که فرزند بداند شما به حرفی که زده اید عمل می کنید.

اگر کودک متوجه شود که حرف شما تهدیدی بیش نیست ، دیگر در آینده گوش دادن به صحبت های شما کمی برای او سخت می شود .در مورد قول های خود نیز پایبند باشید . مثلا اگر قول یک جایزه مانند رفتن به پارک را به او می دهید حتما به آن عمل کنید زیرا کودکان چیزی را فراموش نمی کنند.

کنترل احساسات و قضاوت ها

اگر روز سختی داشتید و نیاز دارید زمانی برای خودتان داشته باشید حتما با سرگرم کردن کودک توسط وسیله ای حتی برای چند دقیقه به دور از فرزند خود را آرام کنید.

به خودتان رجوع کنید

به جای نهی کردن کودک از انجام کاری ، او را به انجام دادن درست همان کار تشویق کنید .مثلا به جای اینکه بگوئید اسباب بازی دوستت را پنهانی برندار ، بگوئید که از دوستت مودبانه اجازه بگیر تا خود او اسباب بازی را در اختیارت قرار دهد.

مراقبت از خود

تربیت و پرورش فرزند کار بسیار سختی است . لازم است که والدین به خود و نیازهایشان توجه کنند از سلامت روانی و جسمانی خود مراقبت کنند . متمرکز شدن زندگی بر روی فرزندان نه به نفع کودکان است و نه به نفع والدین .والدین حقوقی دارند مانند حفظ فضای خصوصی ، اختصاص زمانی برای خود ، دوستان و …

نکات مهم برای مراقبت از خود :

1. خود را پذیرفته و دوست داشته باشید . روی نکات مثبت خود تمرکز کرده و به آنها توجه کنید.
2. هر روز فعالیتی خوب یا جالب برای خودتان انجام دهید.
3. از خود انتظاری واقع بینانه داشته باشید. اشتباه برای هرکسی اتفاق می افتد و هیچ انسانی کامل نیست.
4. به خود اطمینان خاطر دهید زیرا اگر خودتان احساس اطمینان خاطر نداشته باشید، انتقال آن به کودک نیز مشکل می شود.
5. با افکار و باورهای نامعقول خود مقابله کنید. از خود گله نکنید، از گفتن واژه های دلسرد کنده و مطلق مثل مجبورم، باید و … خودداری نمائید.
6. آرامش خود را حفظ کنید . هر روز زمانی را برای ارام ساختن خود در نظر بگیرید . 15 دقیقه نفس عمیق بکشید. البته این کار را با فشار انجام ندهید. عضلات خود را از سر تا پا به تدریج و به ترتیب منقبظ و سپس منبسط کنید.

بدترین جملاتی که پدرها به فرزندشون میگن ! 

طبق مطالعات انجام شده، تاثیر پدران روی موفقیت فرزندان بسیار بالا می باشد و در نتیجه پدر می تواند از طریق روش های تاثیرگذاری به موفقیت آن ها کمک کند و از طرفی کلام و رفتار پدر می تواند تاثیر منفی زیادی روی فرزندان نیز داشته باشد. به همین دلیل در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی بدترین جملاتی را به شما معرفی می کنیم که ممکن است یک پدر به فرزندش بگوید و آینده او را تحت تاثیر قرار دهد.

جملاتی که پدران نباید به فرزندانشان بگویند 

من برات همه کار می کنم :

بله. شنیدن این جمله مثبت و تاثیرگذار است اما گاهی اوقات باعث یک خودخواهی مزمن در کودکان می شود. گفتن این جمله به کودکان باعث می شود که آن ها به خودشان تکیه نکنند و همیشه وابسته پدر باشند.

نمره 18 خوب است اما 20 بهتر است :

طبق مطالعات گسترده در این زمینه، تاکید بیش از حد روی نمرات و دستاورد های کودکان باعث استرس در آن ها می شود و عملکرد آن ها را ضعیف می کند. بهتر است که به فرزند خود اعتماد کرده و او را تشویق کنید و بیش از حد به او فشار وارد نکنید.

این مشکل اصلا چیز خاصی نیست:

زمانی که فرزند شما به دلیل موضوعی دچار استرس شده است، شاید آن موقعیت به نظر شما ساده بیاید. متاسفانه این که تظاهر به کوچک بودن مشکل او کنید، اضطراب و احساسات او را دچار آسیب می کنید. با این کار او از احساس خود و ضعیف بودنش شرمنده می شود، پس بهتر است او را درک کنید و احساسات او را بفهمید. 

کوچک جلوه دادن مشکلات او:

زمانی که فرزند شما از آسیب دیدگی جسمی مثل خراش زانو تا شکستگی استخوان رنج می برد، یکی از چیزهایی که حال او را بدتر می کند، این است که مشکل او را کوچک جلوه دهید و تلقین کنید که حالش خوب است. در حالی که او دارد درد می کشد، نباید بگویید که حالت خوب است و چیزی نیست. در چنین مواردی احساس می کند که شما او را درک نمی کنید و احساسات او را نفهمیده و برای آن ارزش قائل نیستید.

تو خیلی تنبلی:

این که تلاش می کنید تا به فرزندتان انگیزه بدهید، بسیار عالی است اما نباید او را متهم به تنبلی کنید. زمانی که فرزندان در مورد موضوع خاصی تنبلی می کنند، حتما دلیلی دارند. شاید آن سرگرمی، آن موضوع و یا ورزش برای او جذاب نیست. این وظیفه شماست که مشکل را ریشه یابی کنید، نه اینکه اتهام تنبل بودن به او بزنید. 

مثل بچه ها رفتار نکن :

در هر شرایطی باید احساسات فرزند خود را درک کنید. به یاد داشته باشید که اگر فرزند شما مانند یک بچه رفتار می کند، چون هنوز بچه است. نمی توان از او انتظار داشت که مانند یک انسان بالغ باشد، زیرا هنوز این پروسه را طی نکرده است. 

تو باید قوانین من را رعایت کنی، چون بچه منی:

تهدید کردن کودک از این راه باعث می شود که او دیگر اعتماد به نفس نداشته باشد و اغلب احساس بی ارزشی و تهی بودن به او دست بدهد. با این جمله آسیب زیادی به کودک و آینده او وارد می شود.

این چه ظاهر مزخرفیه :

زمانی که دختر بچه شما تلاش می کند برای اولین بار لباس پوشیدن، آرایش کردن و رسیدگی به ظاهر خود را امتحان کند، نباید او را مسخره کنید و اشتباهاتش را به روی او بیاورید. باید او را آزاد بگذارید تا بتواند تجربه های مختلف را برای خود رقم بزند و همچنین می توانید او را در کلاس های میکاپ ثبت نام کنید. 

این تیپ اصلا بهت نمیاد :

شاید فرزند شما به دلیل هیجانات نوجوانی، تمایل به پوشیدن لباس هایی داشته باشد که در محافل عمومی مناسب نیست اما نباید او را تحقیر کنید. زمانی که بیش از حد در برابر این رفتار او مقاومت نشان دهید، باعث می شوید که او کار خود را بدتر پیش ببرد و نیاز به توجه بیشتری پیدا کند.

واقعا شبیه مادرتی :

هیچ چیز بدتر از آن نیست که یک ویژگی بد در فرزندتان را به مادرش تشبیه کنید. حتی ممکن است مادران نیز این کار را برای همسرانشان انجام دهند. پس مراقب صحبت های خود باشید و به کودکتان القا نکنید که رفتار بد خود را از کسی به ارث برده است. همچنین نباید شخصیت همسرتان را نزد فرزندتان بی ارزش کنید.

تو کودنی :

هیچ پدر و مادری عالی نیستند. همه آن ها ممکن است که ناخودآگاه به فرزندشان صدمه و آسیب وارد کنند اما باید مراقبت خود را افزایش دهید. از کلمات منفی مثل کودن و احمق هرگز برای فرزند خود استفاده نکنید، زیرا اعتماد به نفس او را نشانه می روید. 

نمی دانم چه کسی شکلاتت را خورد:

دروغ گفتن به فرزند خود را کنار بگذارید و از این کار دست بکشید. استفاده از شوخی های دو پهلو و یا صحبت های طعنه آمیز در سنین کودکی باعث می شود که فرزندتان در آینده هرگز به شما اعتماد نداشته باشد.

مامان گریه نمی کنه، همه چی خوبه:

زمانی که درگیری ها و کشمکش ها بین زوج ها به وجود می آید، کودکان به خوبی شرایط را درک می کنند. اگر به دلیل این جروبحث ها همسرتان گریه کرد، هرگز نباید به کودک خود دروغ بگویید زیرا او به خوبی متوجه احساسات شما و دروغ ها می شود.

این کار تو اصلا خانمانه نبود :

بیان کردن این جمله به عنوان یک پدر کار صد در صد غلطی می باشد. کلام شما نباید قدرت دخترانه فرزندتان را زیر سوال ببرد. این کار شما باعث می شود تا او به عنوان یک زن در اجتماع اعتماد به نفس خوبی نداشته باشد. 

تو پسری ، باید جواب حمله او را بدی:

اگر پسر شما در یک دعوای کودکانه دچار آسیب شده، باید به او یاد بدهید که از خودش دفاع کند. اگر به او یاد دهید که ضربه مقابل باید شدیدتر باشد، فقط عاملی برای خشونت در آینده او خواهد شد. خشونتی که جای آرامش و منطق او را برای حل مشکلات می گیرد.

تو پسری، باید ورزش کردن رو دوست داشته باشی :

باید این موضوع را قبول کنید که همه پسران دنیا به ورزش علاقه ای ندارند. همان طور که همه دختران دنیا از کلاس های رقص لذت نمی برند . پس اجازه دهید که فرزندتان سرگرمی ها را به میل و خواسته خودش انتخاب کند و شما نیز قدردان آن ها باشید. 

بسه، گریه نکن :

بیان کردن این جمله باز هم به معنای بی ارزش شناختن احساسات فرزندتان می باشد. با این جمله به او نشان می دهید که احساسات مهم او را درک نمی کنید. به جای بیان این عبارت، بهتر است که در مورد احساسات او صحبت کنید. هرگز او را سرزنش نکنید و با او همدلی داشته باشید. 

مثل دخترا رفتار نکن : 

این یکی از بدترین جملاتی است که می توانید به یک پسربچه بگویید. با این جمله به او نشان می دهید که جنس مقابل و جنس ضعیف می باشد و باید مانند آن ها رفتار کند. هرگز حق ندارید این جمله را به فرزند خود بگویید. هیچ گاه نباید رفتار منفی و ضعف یک نفر را به رفتار دخترانه تشبیه کنید.

مرد باش :

این جمله نیز یکی دیگر از مثال هایی است که ضعف یک زن را نشان می دهد. پس هرگز در ذهن فرزندتان از خانم ها یک انسان ضعیف نسازید.

تو خیلی عالی هستی :

در حالی که جملات مثبت همیشه عالی هستند اما ممکن است که در گفتن آن ها زیاده روی کنید. پدری که برای هر کار کوچک فرزند خود تعریف و تمجید زیادی می کند، توجه به او را بالا می برد و همچنین ممکن است که باعث غرور و خودبینی و در آینده نیز بشود. پس در گفتن این جمله افراط نکنید.

نمی تونیم به دستش بیاریم :

زمانی که به دلیل مشکلات مالی تحت استرس و فشار هستید، فرزند شما نیز استرس می گیرد. به جای اینکه به او بگویید پول خرید یک اسباب بازی را برای او ندارید، بهتر است که حقیقت را به او بگویید که در حال پس انداز کردن پول برای چیزهای مهم تری هستید. با این کارتان پس انداز کردن را نیز به فرزندتان آموزش می دهید.

دقت کن :

طبق مطالعات انجام شده، گفتن این جمله در حالی که فرزندتان تلاش خوبی دارد، فقط باعث ایجاد استرس در او می شود. بیان کردن این جمله هیچ تاثیری در افزایش دقت فرزند شما نخواهد داشت. اجازه دهید که سرگرمی هایش را انجام دهد و زمانی که ذهن او از حواس پرتی ها دور شد، به انجام کار های مدرسه بپردازد. 

تو بچه بدی هستی :

با گفتن این جمله ذهن کودک خود را تخریب می کنید.

تو باعث شکست تیمت شدی !

اگر کودک شما اشتباهی انجام داده و نتیجه آن اشتباه باعث باخت یک تیم در یک مسابقه شده است، خودش به اندازه کافی احساس گناه می کند. پس هیچ نیازی نیست که شما این اشتباه را به او یادآوری کنید. به جای آن بهتر است با او صحبت کنید و به او یادآوری کنید که همه در زندگی دچار اشتباه می شوند. پس چه بهتر که او نیز برای جبران این خطاها تلاش بیشتری کند و مهارت های خود را ارتقا دهد. 

خیلی سرم شلوغه:

بله. کاملا درست است که درگیر کارهایتان می باشید و وقت کمی دارید. حتی ممکن است این جمله را هنگامی که فرزندتان در مورد تکلیف درسی از شما می پرسد، به زبان بیاورید اما بهتر است از گفتن این عبارت خودداری کنید. با این جمله فرزندتان احساس می کند که به اندازه کافی برای او ارزش قائل نیستید و زمان خود را به او اختصاص نمی دهید و در نتیجه اعتماد کم تری به شما خواهد داشت. پس هر طور که شده زمانی را به فرزندتان اختصاص دهید.

 سلیقت تو موسیقی / فیلم / هنر و ورزش خیلی بده :

به جای این که سلیقه کودک خود را زیر سوال ببرید، سعی کنید که او را با گروه های مورد علاقه چه از لحاظ هنری و چه ورزشی و چه زمینه های دیگر آشنا کنید. شاید این سلیقه شماست که بد است. پس به نظر کودکتان احترام بگذارید.

وقتی همسن تو بودم، فلان کار را می کردم :

موفقیت های خودتان را به روی فرزندتان نیاورید و به او سرکوفت نزنید. توقع نداشته باشید که فرزندتان، رفتار شما در سن کودکی را تقلید کند ولو این که بسیاری از رفتارهای شما در آن زمان غلط بوده است. 

مامانت برای خودش کفش گرون تری خریده :

اگر با همسر خود مشکل دارید، هرگز نباید این موضوع را به فرزندتان انتقال دهید. پس سعی نکنید که وجهه همسر خود را برای کودکان خراب کنید. با این حال، فقط اضطراب و افسردگی را در کودک افزایش می دهید و بین او و خودتان فاصله ایجاد می کنید.

پاسخ هیچی :

زمانی که حال و احوال خوبی ندارید و یا کودکتان در مورد چیزی از شما سوال می پرسد و این پاسخ را از شما می شنود، فقط با این کار احساس بی ارزشی را در او شعله ور می کنید. زمانی که حواستان پرت است، خودتان را از محیط دور کنید. سکوت شما و حرف نزدن با کودک و پاسخ ندادن به سوالات او باعث از بین رفتن احساس خوب فرزند نسبت به خودش و اعتماد او نسبت به شما خواهد شد.