برچسب: دانستنی ها

راهنمای خرید میز تحریر استاندارد و مناسب برای شما

با شروع سال تحصیلی والدین باید زمان و مکان مناسب و ثابتی را برای درس خواندن بچه ها در نظر بگیرند. برخی از کودکان تکالیف روزانه خود را به حالت دراز کش و یا روی میز ناهار خوری انجام می دهند. انجام تکالیف در این وضعیت و نداشتن یک مکان ثابت برای درس خواندن باعث حواس پرتی کودکان شده و آسیب های جبران ناپذیر به ستون فقرات می رساند.

بنابراین بهتر است کودکان تکالیف خود را در اتاقشان و بر روی میز تحریر استاندارد انجام دهند تا مشکلی برای وضعیت جسمیشان به وجود نیاید. اگر قصد خرید میز تحریر را دارید این بخش از بیا نی نی را که درباره راهنمای خرید میز تحریر استاندارد است و نکات بسیاری را در بر گرفته است را مطالعه کنید.

هنگام خرید میز و صندلی تحریر به نکات زیر توجه کنید:

صندلی باید دو قوس مقعر و محدب داشته باشد:

صندلی میز تحریر باید ارگونومیک و دو قوس مقعر و محدب داشته باشد، قوس محدب گودی کمر را بپوشاند و قوس مقعر تحدب پشت را در بر گیرد. اگر پشتی صندلی صاف باشد، می توانید از بالشتک های مخصوص پشت صندلی برای پر کردن قوس کمر استفاده نمایید.

عرض صندلی بستگی به اندام فرد دارد:

نشیمنگاه صندلی باید 90 درصد طول ران را بگیرد. اگر نشیمنگاه صندلی کمتر از 90 درصد باشد سبب مشکلات عظلانی و اگر بیش از این مقدار باشد به زانو فشار می آید. عرض نشیمنگاه صندلی معمولا باید 47، 48 سانتی متر باشد اما عرض بستگی به این دارد که فرد چقدر چاق یا لاغر است.

طول صندلی بستگی به قد فرد و استخوان ران فرد دارد:

طول صندلی به قد فرد و استخوان ران فرد بستگی دارد. اما معمولا طول صندلی 40 سانتی متر است اما ممکن است برای افراد بلند قد بیشتر و برای کسی افراد کوتاه قد، کمتر باشد. ارتفاع صندلی هرقدر باشد، زانو باید در زاویه 90 درجه قرار بگیرد.

رویه صندلی نباید سفت و یا خیلی نرم باشد:

رویه صندلی شما نباید بیش از حد نرم و یا سفت باشد. جنس رویه صندلی باید قابلیت ارتجاعی داشته باشد و زمانی که با انگشت فشار ملایمی به صندلی وارد می کنید، انگشت شما باید یک یا دو سانتی متر فرو برود و بعد هم به حالت اولیه اش بازگردد.

ارتفاع پشتی صندلی باید کتف ها را بپوشاند:

ارتفاع پشت صندلی باید کتف ها را پوشانده و تا مهره 7 گردن باشد. هنگام مطالعه فرد باید فاصله چشم تا روی کتاب به حدی باشد که گردن بیش از 20 درجه خم نشود. اگر می خواهید گردن را بیشتر خم نکنید، باید سطح میز مطالعه را بالا بیاورید یا از رحل (نگه دارنده کتاب) یا یک سطح چوبی استفاده کنید.

سطح رویه میز باید بزرگ باشد:

اگر می خواهید از یک میز برای مطالعه و کامپیوتر استفاده کنید و نمی توانید جدا گانه میز کامپیوتر یا لپ تاپ بخرید باید سطح رویه میز بزرگ تر باشد.

پشتی صندلی بهتر است قابلیت تنظیم داشته باشد:

هنگام نشستن فرد روی صندلی باید زاویه ساق پا و زانو 90 درجه و زاویه ران و بدن بین 90 تا 110 درجه به سمت عقب باشد و کف پا کامل روی زمین قرار بگیرد . بنابراین اگر پشتی صندلی قابلیت تنظیم دارد، بهتر است در فواصل زاویه بین 90 تا 110 درجه قرار بگیرد، اگر زاویه 90 درجه باشد فرد دچار اسپاسم عضلانی پشت و کمر می شود.

صندلی باید محکم باشد:

صندلی باید محکم و از جنس فلز، چوب یا. . . باشد. صندلی نباید گوشه تیز داشته باشد و بهتر است دارای دسته باشد و اسکلت اصلی آن منحنی باشد. صندلی فرفورژه را اصلا استفاده نکنید.

چه جنس برای میز تحریر مناسب است؟

بهترین انتخاب برای میزهای کار میز های چوبی یا با روکش چوب هستند، زیرا در این میزها امکان سر خوردن کتاب ها کمتر است.

میز تحریر لمینت یا ام دی اف مقرون به صرفه، با دوام است و مقاومت آن بیش از چوب می باشد . یک لمینت با کیفیت در مقابل فشار بالا تحمل و استقامت زیادی دارد با اینکه ممکن است ضخامت کمتری داشته باشد.

هنگام خرید میز به رنگ و مدل آن توجه کنید:

هنگام خرید میز تحریر حواس تان به رنگ و مدل آن باشد زیرا شما نمی توانید هر روز میز تحریر خود را عوض کنید.

میز تحریر کشو دار را انتخاب کنید:

میز تحریری را انتخاب کنید که ساده باشد و تعدادی کشو داشته باشد زیرا برای نگهداری لوازم التحریر، کاغذ، کتاب و. . . کشو مورد نیازتان می شود.

میز تحریر را از فروشگاه های معتبر بخرید:

میزهای تحریر قیمت های متفاوتی دارند. قیمت میزهای تحریر به جنس آنها بستگی دارد. هرچه جنس میز بهتر و از برند معروف تری باشد، گران تر است. شما می توانید بر حسب سلیقه خود و فرزندتان سفارش ساخت میز را به نجار دهید. سعی کنید میز تحریر را از فروشگاه های معتبر که محصولات با کیفیت بالا ارائه میدهند خریداری کنید.

صندلی ثابت برای کودکان ایمن تر هستند:

صندلی چرخ دار برای افرادی که می خواهند به قسمت های دیگر میز دسترسی بیابند، بهتر است و این صندلی ها سرعت را بالاتر می برند اما صندلی ثابت برای کودکان امنیت بهتری دارند زیرا ممکن است کودکان در حرکت های مختلف با صندلی چرخ دار آسیب ببینند.

ارتفاع میز تحریر باید مناسب باشد:

میزی را تهیه نمایید که وقتی کودکتان پشت آن می نشیند، به شانه و دست هایش فشاری وارد نشود و بدون اینکه به بدنش فشار اضافی وارد شود، دست هایش روی میز قرار بگیرند و مچ و آرنج در امتداد هم بوده و آرنج و بازو یک زاویه حدود 110 درجه ایجاد کند.

اگر ارتفاع میز تحریر کوتاه تر باشد، دست ها به سمت پایین آویزان و سر و گردن کودک اذیت می شودو اگر ارتفاع میز بلندتر باشد باعث شده شانه بالاتر قرار بگیرد و درد کتف و شانه بیشتر شود.

میز تحریر را با توجه به متراژ اتاقتان تهیه کنید:

میز تحریر را با توجه به متراژ اتاقتان انتخاب نمایید، اگر اتاق شما بزرگ باشد، می توانید نمونه های بزرگ تری انتخاب کنید. در اتاق کوچک میز تحریرتان را در گوشه ها و بخش های غیر قابل استفاده اتاق قرار دهید.

روش های تربیت کودک برای شمایی که فرزند حساس دارید.

مسیر پرپیچ و تاب تربیت کودک نیاز به آگاهی دارد آن هم آگاهی در حد عالی چرا که این عضو جدید و متفاوت خانواده سرشار از خصوصیات متفاوت است که هر لحظه می تواند با رفتارش شما را غافلگیر کند و خود را در کنترل او ناتوان میبینید بخصوص اگر ناتوانی شما در کنترل احساسات موثر او در رفتارش باشد ؛ همه ما می دانیم که الگوی تربیتی صحیح در پرورش یک فرزند سالم بسیار مهم است اما چگونه می توان یک کودک حساس را به خوبی تربیت کرد ؟

تربیت کودک حساس چگونه است ؟

حساس بودن کودک یک اختلال نیست در حقیقت یک کودک حساس می تواند یکی از مهربان ترین و دلسوز ترین بچه هایی باشد که با او ملاقات خواهید کرد اما ممکن است دردسر ها و مشکلاتی را برای والدینش به همراه داشته باشد.

کودک حساس به راحتی احساساتی می شود و ممکن است گریه کند. این کودکان به اطمینان خاطر زیادی نیاز دارند زیرا معمولا نگران پیش آمدن یک مشکل هستند.

برخی کودکان تنها از نظر عاطفی حساس نیستند بلکه به هر جسمی که توجه آن ها را جلب کند حساسیت نشان می دهند. چراغ های روشن ، صداهای بلند و یا بعضی اجسام سبب حساسیت کودک می شوند.

در حالی که برخی افراد تصور می کنند کودکان حساس خجالتی هستند اما در واقع این مشکل به همین موضوع ختم نمی شود. آن ها هر احساسی را به راحتی بروز می دهند بدان معنا که می توانند به سادگی مضطرب، هیجانی و یا عصبی شوند.

کودک حساس ممکن است در تعامل با هم سالانش دچار مشکل شود و بچه های دیگر به او برچسب هایی از قبیل :کودکی که زیاد گریه می کند و کودکی که به راحتی عصبی می شود را بچسبانند.

اگر کودک حساسی دارید در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی‌نی همراه ما باشید تا با یکسری از راهکارهای تربیتی او آشنا شوید.

استراتژی های موثر در تربیت کودک حساس

1. فرزند حساس خود را بپذیرید : چنانچه فرزند حساسی دارید سعی نکنید تا خلق و خوی او را تغییر دهید بلکه او را همانطور که هست بپذیرید و بر نقاط قوت او متمرکز شوید. درک کنید که گاهی بعضی چیزها که برای کودکان دیگر آسان است برای کودک شما دشوار به نظر برسد. بنابراین بجای آنکه او را از مقابله با تجربیات جدید محروم کنید به او راه مقابله با این احساسات را بر اساس یک شیوه مورد قبول اجماعی آموزش دهید.

2. مکانی را برای آرامش کودک در نظر بگیرید : اکثر کودکان حساس از شلوغی جمعیت، چراغ های روشن و مکان های پر سر و صدا هراس دارند بنابراین مکانی آرام را برای او در نظر بگیرید و او را تشویق به انجام فعالیت های آرام بخش از قبیل گوش دادن به موسیقی، خواندن کتاب و رنگ آمیزی کنید. این روش به کودک می آموزد تا هر وقت دچار هراس و اضطراب شد خود را با این روش ها آرام کند.

3. محدودیت هایی را در نظر بگیرید : ممکن است گاهی از رعایت قوانینی در منزل بخاطر کودک حساس خود منصرف شوید اما توجه داشته باشید که این امر به نفع کودک نخواهد بود. به این دقت کنید که رفتار شما باعث مسئولیت پذیر شدن کودک در آینده خواهد شد پس روش تربیتی سهل انگارانه نداشته باشید.

4. تلاش های کودک خود را تشویق کنید : کودکان حساس نیاز به تشویق دارند زیرا این امر اعتماد به نفس آنان را تقویت می کند. ممکن است کودک از تشویق کردن شما بابت انجام کارهایی که کودکان دیگر نیز قادر به انجام آن هستند احساس متضادی داشته باشد پس سعی کنید تلاش های او را ستایش کنید. به عنوان مثال :کودکان حساس تمایل دارند برای رهایی از دردسر به راحتی دروغ بگویند ، کودک خود را جوری تربیت کنید که حقیقت را بگوید و در این شرایط به دلیل صادق بودنش او را تشویق کنید تا مجددا این کار را تکرار کند.

5. برای کودک خود جایزه ای در نظر بگیرید : کودک حساس هنگامی که احساس کند به درد سر افتاده است پریشان می شود به همین دلیل با نوع رفتار مودبانه و با احترام ، خود او را آرام کنید. به عنوان مثال :به جای آنکه بگویید تا شام نخوری از دسر خبری نیست بگویید اگر شام بخوری می توانی از خوردن دسر هم لذت ببری . با تشویق کردن و درنظر گرفتن پاداش به کودک خود انرژی خواهید داد.

6. به کودک خود نحوه بیان احساساتش را بیاموزید : بسیار مهم است که کودک نحوه بیان احساساتش را بیاموزد زیرا کودک حساس معمولا با رفتار خود احساساتش را به والدینش نشان می دهد . به همین دلیل به او بیاموزید احساسی را که دارد در یک کلمه یا جمله بیان کند.

7. مهارت های حل مسئله را بیاموزید : آموزش مهارت حل مسئله می تواند تغییر بزرگی در تربیت و زندگی روزمره کودک حساس ایجاد کند. دستورالعمل های مرحله ای را برای حل مشکلات به او بیاموزید تا بدین روش اعتماد به نفس او تقویت شود.

8. کودک را از پیامد کارهای بدش آگاه کنید : کودک حساس نیز برای عمل بدش نیاز به تنبیه دارد. پس دلیل نمی شود به خاطر حساس بودن از تنبیه فرار کند ! در حین تنبیه کودک منطقی عمل کنید و بجای فکر کردن به مجازات بر تربیت او متمرکز شوید. تنبیه منطقی درس بزرگی به کودک خواهد داد.

9. به او فشاری را تحمیل نکنید : هیچ گاه به کودک حساس خود امر نکنید تا کاری را به اجبار انجام دهد. به عنوان مثال رفتن به کلاس های ورزشی و یا بودن در اماکن شلوغ را به او تحمیل نکنید و بجای این کار به علایق او گوش دهید و بگذارید کارهای مورد علاقه اش را انجام دهد.

10. رفتارهای خود را بهبود بخشید : یک کودک حساس نسبت به رفتار والدینش حساسیت بیشتری دارد و از بی ثباتی در منزل تحت تاثیر قرار می گیرد. آن ها به شدت از رفتار والدین و یا اضطرابی که در منزل حاکم می شود هراس دارند.

11. کودک خود را با دوستان و اطرافیان مورد اعتماد و خوب تنها بگذارید : گاهی برای والدین مشکلاتی رخ می دهد که مجبور می شوند کودک خود را برای مدتی تنها بگذارند. در این شرایط او را پیش مراقبانی مورد اعتماد بگذارید زیرا اضطراب جدایی از والدین می تواند خطراتی را حتی در بزرگسالی برای او بوجود آورد.

هر آن چه که کودک حساس احتیاج دارد بشنود :

1. تمام احساسات تو مورد قبول است : به کودک خود اجازه دهید تا احساسات بزرگسالی مانند گریه کردن، عصبانیت و اضطراب را بطور کامل و بدون آنکه بگوییم آن ها بد هستند تجربه کند زیرا برای او سودمند خواهد بود.

2. احساسات سالمی در برابر بی عدالتی داشته باشد : کودکان حساس معمولا با تجربه بی عدالتی و ناراحتی و درد دیگران آزرده خاطر می شوند این احساس آن ها نوعی دلسوزی کردن است، نه اینکه واکنشی بیش از حد باشد ! دراین شرایط به او انجام اقدامات معنادار را بیاموزید.

3. اجازه دهید دیگران بدانند که به تنهایی نیاز دارید : علاوه بر کودک حساس، بزرگسالان درون گرا نیز احتیاج به تنهایی دارند زیرا پس از شرکت در یک مهمانی شلوغ ، فعالیت و معاشرت پر سروصدا و یا یک روز عادی در مدرسه به هم می ریزند.

4. به احساس بدن توجه کنید : کودکان حساس بطور طبیعی می توانند ظرافت را درک کنند. به عنوان مثال به آن ها بیاموزید بدن آنها هنگام خوردن غذای مورد علاقه چه احساسی خواهد داشت. این مهارت یک قدرت زمینی می باشد.

5. مهارت نه گفتن را به او بیاموزید : معمولا کودکان با شنیدن ( نه ) اشناییت دارند اما بلد نیستند و یا اجازه ندارند از آن استفاده کنند. به او بیاموزید هنگامی که علاقه رفتن به جایی و یا انجام کاری را ندارد صریحا و اما با ادب و احترام ، از کلمه ( نه ) استفاده کند.

6. به او زمان تجزیه و تحلیل دهید : یک بزرگسال حساس مانند یک کودک حساس هنگامی که اطلاعاتی دریافت می کند عمیقاً به آن فکر می کند و آن را از جنبه های مختلف تجزیه و تحلیل خواهد کرد. صبور باشید و به او اجازه این کار را دهید.

7. جهان به افرادی مانند شما نیاز دارد : در دنیای امروزه همدلی کردن ، گوش سپردن و درک جز مسائل بسیار مهم هستند. یک کودک حساس می تواند در این مورد خلاقانه عمل کند. حساسیت او هدیه ای است که می تواند توسط آن به افراد بیشماری کمک کند.

سایر نکات درباره تربیت کودک حساس:

نحوه تربیتی کودک حساس می تواند بسیار چالش برانگیز باشد.

در حقیقت برخی از والدین ممکن است در تلاش باشند تا رفتارهای کودک حساس خود را بهبود بخشند اما توجه کنید که نحوه تربیت شما به او در بزرگسالی هم کمک خواهد کرد بنابراین نباید به هیچ عنوان سهل انگاری کرد.

راهکارهایی که ذکر شد ، شما را در این امر یاری خواهند کرد.

مشکلی به نام دخالت مادرشوهر در تربیت فرزند

چگونه می توان با مادر شوهر خود برای تربیت کودک خود رفتار کنیم؟ آیا می خواهید بدانید که چگونه می توانید با مادر شوهرتان در هنگام پرورش کودکتان رفتار کنید؟ ما اغلب می شنویم که تغییرات روابط بین شوهر و همسر هنگامی که کودک وارد میشود، تغییر می کند.

تازه وارد جدید بخش بزرگی از وقت والدین، تلاش و انرژی آنها را می گیرد و در نتیجه موجب تغییر روابط آنها با همه افراد اطرافشان می شود. مهم نیست که رابطه شما با مادرشوهرتان (و یا برعکس) در چه حد است و چقدر از هم دور هستید، اما با ورود کودکتان تغییر می کند و ممکن است بدتر شود.

از زمان های بسیار قدیم، پرورش کودکان موضوعی است که در نسل های مختلف تفاوت دارد ؛ با مادران تحصیل کرده و تحقیقات جدیدتر در این زمینه، مادران مدرن رویکرد رشد کودکشان را جوری دنبال می کنند که اکثریت همجنس های بزرگترشان با آنها مخالف هستند.

یکی از ناراحتی های رایج بین جوانان و زنان مسن و پیر زمانی رخ می دهد که مسئله غذای نوزادان پیش می آید، چیزی که هیچ وقت به این اندازه تنش زا نبوده . به عنوان مثال،از نظر یک عضو بزرگ خانواده یا مادرشوهر ممکن است خیلی زیبا و خوب باشد که کودکان خانواده صورت خود را با یک کیک بیسکویت یا کیک شکلاتی کثیف کنند و حتی ممکن است حتی تعداد کمی از آنها نیز اجازه دهند تا کودکان با ابن خوراکی ها جشن بگیرند با این حال، مادرها ممکن است نگران مقدار قند آن خوراکی ها باشند که کوچولویشان آن را می خورد.

چنین تفاوت نظرهایی معمولا باعث درگیری های زیادی میان نسل ها می شود، به خصوص بین مادر جدید و مادرشوهرها. اما نگران نباشید، با نکاتی که در این بخش از بیا نی‌نی خواهیم گفت حتی این وضعیت ظاهرا غیرممکن را می توان با کمی درک و کمک حل کرد.

1. درک کنید که آنها نیت خوبی دارند:

مشکلات زمانی بوجود می آیند که هر فرد معتقد باشد که حق با اوست. واقعیت این است که سلامت و ایمنی نوزادان در ذهن هر فردی متفاوت است و هیچ کس نمی خواهد کاری انجام دهد که به کودک آسیب برساند.

بنابراین اولین گام در برخورد با اقوام مسن تر این است که آنها را خوب درک کنیم و کاملا منطق این را باور داشته باشیم که رفتار آنها منظور خوبی دارد و واقعا در مورد کودکمان نگران هستند. آنها فقط تلاش می کنند که به شما بر اساس تجربیات و عقاید خودشان کمک کنند.

2. همراه با آنها به متخصصان اطفال رجوع کنید:

مادر شوهر یا سایر بستگانتان را همراه با همسر خود برای ویزیت متخصص اطفال کودک ببرید.باهم بحث کردن در مورد مسائل کودکتان به شما کمک می کند و شک و تردید شما را روشن می کند و یک رویکرد ساده تر برای خانواده در مراقبت از نوزاد می دهد.هیچ کس نمی خواهد در برابر توصیه های پزشکان بایستد و در سلامت بچه ها ریسک کند!

3. به جنگ سرد بگویید نه:

مهم است که هر زمان که بین شما و بزرگان شما اختلاف نظر پیش آمد، صحبت کنید.مهم نیست که جنگ سرد و یا “راه حل سکوت” چگونه به نظر می رسد و کار می کند، این کار تنها وضعیت را بدتر خواهد کرد و فضای ناسالمی را در خانه ایجاد خواهد کرد.

بحث و گفتگو آزاد با خویشاوندان خود را بدون متهم کردن یا بد حرف زدن انجام دهید و دلایل خود را ارائه دهید، مخصوصا اگر آنها پشت هنجارهای سنتی ایستاده اند.

4. همراه داشتن یک بسته یخ :

مهم است که خون سردیتان را برای حفظ روابط بهتر و ذهن آرام تر، که برای سلامت روانی کلی شما ضروری است، حفظ کنید. داشتن یک نوزاد جدید از آنجایی که پر از استرس است، آخرین چیزی که شما نیاز دارید، یک تحریک است تا مانند آتش فشان فوران کنید بنابراین دفعه بعدی که احساس انفجار کردید، از بسته یخ استفاده کنید و با آن خنک شوید – به خاطر خودتان و نوزادانتان!

5. این همیشه کودک ماست:

نگرانی شما در مورد سلامتی فرزندتان قابل درک است اما در عین حال، مهم است بدانید که دیگران در خانواده شما نیز کودک شما را دوست دارند و می خواهند کمک کنند. اجازه دهید آنها در کارهایی مانند ماساژ، حمام بردن، خواباندن کودک و غیره مشارکت کنند.

این به آنها کمک می کند که ارزشمند و مفید باشند و از شما بیشتر احساس قدردانی می کنند، تا اینکه به آنها همیشه “نه” بگویید. با توجه به اینکه آنها در مراقبت از فرزندان شما دخالت می کنند، ارتباط آنها با کوچولو افزایش می یابد و همانطور که همه ما موافق هستیم، نوزادان نمی توانند از عشق بیش از حد لذت ببرند!

هنگامی که شما کمبود خواب دارید و یک چرخه مداوم چرت زدن و غذا دادن را دارید، آسان خواهد بود که احساس خوبی نداشته باشید و هر گونه مشاوره و یا پیشنهاد برای کمک می تواند به نظرتان دخالت کردن برسد اما همه چیزهایی که باید انجام دهید این است که روش خود را کمی تغییر دهید و پیشنهادات کمک را بپذیرید، ما می دانیم که چقدر به آنها نیاز دارید!

کمک سالمندان می تواند یک مزیت بزرگ برای مادر و نوزاد جدید باشد و ارتباط بسیار خوبی بین این سه نفر می تواند یک محیط شاد و دوست داشتنی را برای همه افراد در خانه فراهم کند.