دلیل و علت اصلی پرحرفی کودکان + راه حل

پرحرفی کودکان

اصلی ترین علل پرحرفی کودک خود را بشناسید

بیشتر اوقات پر حرفی کودکان از مسائلی است که پدر و مادرها از آن شکایت دارند.گاه پاسخ به تمام سوالات آنها خارج از تصور والدین است.دلایل متعددی برای پرحرفی کودکان وجود دارد که باعث آشفته گی اطرافیان شده و واکنش منفی آنها را در پی خواهد داشت. پر حرفی کودکان همیشه غیر طبیعی و مشکل نیست.می توان با به کار گیری راهکارهای مناسب از این توانایی کودکان در جهت رشد استعدادهای او استفاده نمود.برای پی بردن به علت پرحرفی کودک خود می توانید از متخصص کودک کمک مشاوره بگیرید.در این بخش از بیا نی نی به شرح علل، ویژگی ها و درمان پر حرفی کودکان پرداخته ایم. 

خصوصیات مثبت کودکان پر حرف 

کودکان پرحرف در آینده به موفقیت های بیشتری دست می یابند و عملکرد بهتری در دوران تحصیلی خود نسبت به دیگران دارند . موفقیت این کودکان می تواند به این دلایل باشد : 

  • از مهارت های کلامی بهتری برخوردارند
  •  درک سریعتر و بهتری از مفاهیم دارند.
  •  زندگی جالبی دارند و در آینده پدر و مادر بهتری خواهند بود.
  •  بسیار کنجکاو بوده و در زندگی پاسخ سوالات خود را پیدا می کنند. 
  • در اجتماع مشارکت و مهارت های بیشتری دارند.
  •  همیشه حرف برای گفتن دارند و دارای انرژی بالایی هستند. 

یکی از مهم ترین خصوصیات بچه های پر حرف، این است که یاد می گیرند احساسات خود را ابراز کرده و نظرات خود را درباره موضوعات مختلف اعلام کنند .این مورد در آینده بسیار به نفع آنها خواهد بود. 

به احتمال زیاد آنها در بزرگسالی دارای اعتماد به نفس زیادی برای صحبت کردن، معاشرت با دیگران و اعلام نظر خود در جمع خواهند بود. 

دلایل پرحرفی بچه ها 

حس کنجکاوی 

روان شناسان حس کنجکاوی را یکی از اصلی ترین دلایل پرحرفی بچه ها تلقی می کنند. گاه حس کنجکاوی کودکانه از سوی والدین گاه مورد بی توجهی قرار میگیرد. 

جلب توجه 

مهمترین علت پرحرفی در کودکان، نیاز به جلب توجه است. شاید تاکنون بارها متوجه این موضوع شده باشید، زمانی که مادران با تلفن به مدت طولانی صحبت می کنند یا در جمعی مشغول صحبت هستند و از کودک خود غافل می شوند، بچه ها با پرسشهای متوالی و یا صحبت کردن سعی در جلب توجه مادران خود می کنند. روان شناسان ریشه این نوع واکنش های رفتاری کودک را جلب توجه والدین می دانند. 

جلب توجه

حرف زدن با خود 

معمولا بچه ها در سنین پایین بلند بلند فکر می کنند و هرچه به ذهنشان می آید را به زبان می آورند، این رفتار بخشی از فرایند رشدی آن هاست. حرف زدن کودک با خودش،به حل مسائل و کنترل نفس او کمک می کند. 

حسادت 

به دنیا آمدن فرزند جدید در خانواده موجب حسادت برخی از کودکان بالای سه سال میشود که می تواند عاملی برای زیاد صحبت کردن کودک و جلب توجه والدین محسوب شود. 

ترس 

چنانچه بیا نی نی اشاره کرده است گاهی ترس کودکان نیز عامل پر حرفی کودکان می شود. این اتفاق به ویژه در سنین پایین و برای کودکانی که شب ها از تنها خوابیدن در اتاق خود می ترسند، اتفاق می افتد. در این مواقع کودکان از والدین خود می خواهند که شب را در کنار آنها مانده و با آنها صحبت کنند.

بیش فعالی 

بعضی از دلایل پرحرفی کودکان دلالت بر بیماری های روحی و روانی دارد. 

بیشتر اوقات پرحرفی کودکان ناشی ازحس اضطراب و هیجان است . مشکل بیش فعالی در کودکان در برخی موارد موجب پرحرفی کودکان می شود. صحبت کردن بیش از حد ، پریدن وسط حرف و قطع کردن صحبت یکی از علائم بیش فعالی است و این نوع پرحرفی با درمان بیش فعالی خود به خود و به مرور رفع می شود. 

الگو گرفتن از والدین 

پرحرفی کودکان در برخی مواقع به خاطر تاثیرپذیری از والدین می باشد.آنها پدر و مادر خود را الگو قرار داده و زیاد صحبت می کنند. بهترین راه مقابله با پرحرفی کودکان در این مورد اصلاح رفتار والدین است که موجب تغییر رفتار کودک می شود. 

هوشیاری 

به اعتقاد روانشناسان پرورش توان حرف زدن در سنین پایین، بر مهارت های رفتاری یا توانایی گفتاری و شنیداری و تقویت حس کنجکاوی کودک تاثیر می گذارد.

روانشناسان تاکید می کنند بهتر است که والدین هنگام حرف زدن کودک، دست بزنند یا به طریق دیگری شادی خود را نسبت به توانایی که در او در حال شکل گیری است، نشان دهند. به بیان دیگر هر چقدر کودکی زودتر شروع به صحبت کند، در پرورش استعداد های شناختی و ارتباطی اش سریع تر رشد خواهد کرد. 

زمانی که کودک خود را تشویق به صحبت کردن می کنید، همزمان او را به استفاده از استعداد طبیعی شنیدن نیز ترغیب می کنید . توانایی کودک در تکلم یکی از نشانه های ارزیابی کودکان باهوش است، چراکه دیر به حرف افتادن کودکان یعنی حرف زدن پس از سه تا 3.5 سالگی، رشد مهارت های ارتباطی و شناختی کودک را با تاخیر مواجه می کند. 

روابط اجتماعی

چند توصیه به والدین کودکان پرحرف

 برای کودک وقت بگذارید

پدر و مادرها و یا پرستاران کودک باید توجه داشته باشند که روزانه به مدت یک ساعت، زمانی را به کودک اختصاص بدهند و در آن زمان، کودک را در انتخاب نوع بازی یا سرگرمی دلخواهش آزاد بگذارند، با هم کتاب بخوانند ، نقاشی کنند ، بازی کنند، کارتون ببینند یا به پارک بروند.

 فراهم کردن فرصتی برای بروز خلاقیت کودکان طی بازی های روزانه 

اختصاص دادن ساعتی از روز به کودک، نه تنها باعث جلب توجه کودک می شود، بلکه نیاز او برای بروز کنجکاوی از طریق بازی، نقاشی و قصه گویی مرتفع می شود. این زمان کمک می کند تا کودک از لحاظ عاطفی به والدین اش نزدیک تر و از نظر شناختی غنی تر شود و در رشد خلاقیت و تکامل اجتماعی او بسیار موثر خواهد بود. 

نتیجه بررسی های روان شناسان و تجربیات شخصی بیشتر والدین نشان داده است که انگیزه برای صحبت کردن زیاد کودکان با هدف جلب توجه آنها به حداقل رسیده است؛ با اختصاص این زمان ، فرصتی فراهم میشود تا به بسیاری از سوالهای کودک، پاسخ های منطبق با سطح درک او داده شود. 

سرگرم کردن کودک پرحرف 

کودک خود را به رفتارهای مبتکرانه تشویق کنید.برای این منظور می توانید او را در کلاس های ورزش های فکری از قبیل شطرنج و بازی های فکری ثبت نام کنید. شرکت در این کلاس ها مهارت های فکری مثل تمرکز، دقت، خلاقیت و موقعیت شناسی برای صحبت کردن در کودکان را تقویت می کند. 

برنامه ریزی درست 

شما می توانید در طول روز زمان های مشخصی را برای گوش کردن به صحبت های کودکتان اختصاص دهید. در این زمان ها فقط به کودک خود گوش داده و مشغول کار دیگری نباشید. ارتباط چشمی شما تاثیر زیادی در ارضای حس درک شدن و توجه طلبی او دارد. به حرفهای او واکنش نشان دهید تا بداند به حرف هایش گوش می دهید. بعد از مدتی مشاهده خواهید کرد که پرحرفی کودکتان کمتر شده و شکل منظم تری دارد. 

البته مشخص کردن تایم های ثابت برای صحبت کردن با کودک به این معنا نیست که در زمان های دیگر با کودکتان حرف نزنید. 

نکاتی که والدین باید به کودک پرحرف خود آموزش دهند : 

به کودک خود آموزش دهید که هرگاه احساس می ‏کند می ‏خواهد بیش از حد معمول سخن بگوید، زبان خود را به مدت 30 ثانیه به دندان ‏های فک پایین فشار دهد 

زمینه مناسب برای فعالیت های توام با تفکر برای او فراهم کنید. ورزش ‏های فکری مانند شطرنج، سرگرمی‏ هایی مانند کیت (مدارهای الکترونیکی ساده) و بازی‏های فکری 

ارزش سکوت از دیدگاه اسلام را برایش توضیح دهید.

امام صادق علیه ‏السلام فرمود:

لقمان به فرزندش گفت:پسرم! اگر گمان کردی سخن گفتن از نقره است ، بدان که سکوت از طلا است. 

فرزند خود را با زیان ‏های پر حرفی آشنا سازید.

امام صادق علیه ‏السلام فرمود:

بنده‏ ی مۆمن تا هنگامی که ساکت باشد، نیکوکار نوشته می‏شود و زمانی که سخن می‏گوید، نیکوکار یا بدکار به شمار می‏ رود. 

در صورت کم شدن رفتار، از تشویق و تحسین اوغفلت نورزید. 

چه کارهایی نباید کرد 

برای مقابله با پر حرفی کودکان از توبیخ، تنبیه بدنی، سرزنش پرهیز کنید. تقویت رفتارهای مثبت مانند سنجیده سخن گفتن ، به موقع حرف زدن، رعایت نوبت هنگام صحبت کردن از روش های مهم برای اصلاح پرحرفی است. 

صحبت با مشاور 

برای داشتن راهکارهای مناسب می توانید با کسی که در زمینه کودک اطلاعات کافی دارد مشورت کنید تا با اجرای روش های پیشنهادی او ، اقدام به برطرف کردن پرحرفی کودکان کنید. بسیاری از والدین به دلیل خستگی و یا اعتماد بیش از حد به روش تربیتی خود از دریافت مشاوره های لازم امتناع می کنند.

در حالی که موضوع تربیت کودک از پر اهمیت ترین مسائل اجتماعی است که با آموزش و مشورت والدین می توان از بروز بسیاری از مشکلات در آینده جلوگیری کرد. 

صحبت با مشاور

چرا کودک حرفش را تکرار می کند؟ 

سیستم عصبی کودک هنوز کامل نشده است،به همین دلیل کودکان از تکرار لذت می برند. مثلاً از قصه های تکراری و یا شعرهایی که یک بیت در آن ها تکرار می شود. زیرا کودک قابلیت پیش بینی آن ها را دارد و از آن ها لذت می برد، بنابراین به جای رفتار پرخاشگرانه،سعی کنیم از تکرار و حرف های تکراری آن ها خسته نشویم. والدین هرگز نباید از جملاتی مانند :خسته شدم، بسته دیگه زیاد حرف زدی، وای حوصلم رو سربردی و… را استفاده کنند.به کار بردن این جملات می تواند به سلامت روان کودک آسیب بزند. 

دلیل و علت اصلی پرحرفی کودکان + راه حل

پرحرفی کودکان

اصلی ترین علل پرحرفی کودک خود را بشناسید

بیشتر اوقات پر حرفی کودکان از مسائلی است که پدر و مادرها از آن شکایت دارند.گاه پاسخ به تمام سوالات آنها خارج از تصور والدین است.دلایل متعددی برای پرحرفی کودکان وجود دارد که باعث آشفته گی اطرافیان شده و واکنش منفی آنها را در پی خواهد داشت. پر حرفی کودکان همیشه غیر طبیعی و مشکل نیست.می توان با به کار گیری راهکارهای مناسب از این توانایی کودکان در جهت رشد استعدادهای او استفاده نمود.برای پی بردن به علت پرحرفی کودک خود می توانید از متخصص کودک کمک مشاوره بگیرید.در این بخش از بیا نی نی به شرح علل، ویژگی ها و درمان پر حرفی کودکان پرداخته ایم. 

خصوصیات مثبت کودکان پر حرف 

کودکان پرحرف در آینده به موفقیت های بیشتری دست می یابند و عملکرد بهتری در دوران تحصیلی خود نسبت به دیگران دارند . موفقیت این کودکان می تواند به این دلایل باشد : 

  • از مهارت های کلامی بهتری برخوردارند
  •  درک سریعتر و بهتری از مفاهیم دارند.
  •  زندگی جالبی دارند و در آینده پدر و مادر بهتری خواهند بود.
  •  بسیار کنجکاو بوده و در زندگی پاسخ سوالات خود را پیدا می کنند. 
  • در اجتماع مشارکت و مهارت های بیشتری دارند.
  •  همیشه حرف برای گفتن دارند و دارای انرژی بالایی هستند. 

یکی از مهم ترین خصوصیات بچه های پر حرف، این است که یاد می گیرند احساسات خود را ابراز کرده و نظرات خود را درباره موضوعات مختلف اعلام کنند .این مورد در آینده بسیار به نفع آنها خواهد بود. 

به احتمال زیاد آنها در بزرگسالی دارای اعتماد به نفس زیادی برای صحبت کردن، معاشرت با دیگران و اعلام نظر خود در جمع خواهند بود. 

دلایل پرحرفی بچه ها 

حس کنجکاوی 

روان شناسان حس کنجکاوی را یکی از اصلی ترین دلایل پرحرفی بچه ها تلقی می کنند. گاه حس کنجکاوی کودکانه از سوی والدین گاه مورد بی توجهی قرار میگیرد. 

جلب توجه 

مهمترین علت پرحرفی در کودکان، نیاز به جلب توجه است. شاید تاکنون بارها متوجه این موضوع شده باشید، زمانی که مادران با تلفن به مدت طولانی صحبت می کنند یا در جمعی مشغول صحبت هستند و از کودک خود غافل می شوند، بچه ها با پرسشهای متوالی و یا صحبت کردن سعی در جلب توجه مادران خود می کنند. روان شناسان ریشه این نوع واکنش های رفتاری کودک را جلب توجه والدین می دانند. 

جلب توجه

حرف زدن با خود 

معمولا بچه ها در سنین پایین بلند بلند فکر می کنند و هرچه به ذهنشان می آید را به زبان می آورند، این رفتار بخشی از فرایند رشدی آن هاست. حرف زدن کودک با خودش،به حل مسائل و کنترل نفس او کمک می کند. 

حسادت 

به دنیا آمدن فرزند جدید در خانواده موجب حسادت برخی از کودکان بالای سه سال میشود که می تواند عاملی برای زیاد صحبت کردن کودک و جلب توجه والدین محسوب شود. 

ترس 

چنانچه بیا نی نی اشاره کرده است گاهی ترس کودکان نیز عامل پر حرفی کودکان می شود. این اتفاق به ویژه در سنین پایین و برای کودکانی که شب ها از تنها خوابیدن در اتاق خود می ترسند، اتفاق می افتد. در این مواقع کودکان از والدین خود می خواهند که شب را در کنار آنها مانده و با آنها صحبت کنند.

بیش فعالی 

بعضی از دلایل پرحرفی کودکان دلالت بر بیماری های روحی و روانی دارد. 

بیشتر اوقات پرحرفی کودکان ناشی ازحس اضطراب و هیجان است . مشکل بیش فعالی در کودکان در برخی موارد موجب پرحرفی کودکان می شود. صحبت کردن بیش از حد ، پریدن وسط حرف و قطع کردن صحبت یکی از علائم بیش فعالی است و این نوع پرحرفی با درمان بیش فعالی خود به خود و به مرور رفع می شود. 

الگو گرفتن از والدین 

پرحرفی کودکان در برخی مواقع به خاطر تاثیرپذیری از والدین می باشد.آنها پدر و مادر خود را الگو قرار داده و زیاد صحبت می کنند. بهترین راه مقابله با پرحرفی کودکان در این مورد اصلاح رفتار والدین است که موجب تغییر رفتار کودک می شود. 

هوشیاری 

به اعتقاد روانشناسان پرورش توان حرف زدن در سنین پایین، بر مهارت های رفتاری یا توانایی گفتاری و شنیداری و تقویت حس کنجکاوی کودک تاثیر می گذارد.

روانشناسان تاکید می کنند بهتر است که والدین هنگام حرف زدن کودک، دست بزنند یا به طریق دیگری شادی خود را نسبت به توانایی که در او در حال شکل گیری است، نشان دهند. به بیان دیگر هر چقدر کودکی زودتر شروع به صحبت کند، در پرورش استعداد های شناختی و ارتباطی اش سریع تر رشد خواهد کرد. 

زمانی که کودک خود را تشویق به صحبت کردن می کنید، همزمان او را به استفاده از استعداد طبیعی شنیدن نیز ترغیب می کنید . توانایی کودک در تکلم یکی از نشانه های ارزیابی کودکان باهوش است، چراکه دیر به حرف افتادن کودکان یعنی حرف زدن پس از سه تا 3.5 سالگی، رشد مهارت های ارتباطی و شناختی کودک را با تاخیر مواجه می کند. 

روابط اجتماعی

چند توصیه به والدین کودکان پرحرف

 برای کودک وقت بگذارید

پدر و مادرها و یا پرستاران کودک باید توجه داشته باشند که روزانه به مدت یک ساعت، زمانی را به کودک اختصاص بدهند و در آن زمان، کودک را در انتخاب نوع بازی یا سرگرمی دلخواهش آزاد بگذارند، با هم کتاب بخوانند ، نقاشی کنند ، بازی کنند، کارتون ببینند یا به پارک بروند.

 فراهم کردن فرصتی برای بروز خلاقیت کودکان طی بازی های روزانه 

اختصاص دادن ساعتی از روز به کودک، نه تنها باعث جلب توجه کودک می شود، بلکه نیاز او برای بروز کنجکاوی از طریق بازی، نقاشی و قصه گویی مرتفع می شود. این زمان کمک می کند تا کودک از لحاظ عاطفی به والدین اش نزدیک تر و از نظر شناختی غنی تر شود و در رشد خلاقیت و تکامل اجتماعی او بسیار موثر خواهد بود. 

نتیجه بررسی های روان شناسان و تجربیات شخصی بیشتر والدین نشان داده است که انگیزه برای صحبت کردن زیاد کودکان با هدف جلب توجه آنها به حداقل رسیده است؛ با اختصاص این زمان ، فرصتی فراهم میشود تا به بسیاری از سوالهای کودک، پاسخ های منطبق با سطح درک او داده شود. 

سرگرم کردن کودک پرحرف 

کودک خود را به رفتارهای مبتکرانه تشویق کنید.برای این منظور می توانید او را در کلاس های ورزش های فکری از قبیل شطرنج و بازی های فکری ثبت نام کنید. شرکت در این کلاس ها مهارت های فکری مثل تمرکز، دقت، خلاقیت و موقعیت شناسی برای صحبت کردن در کودکان را تقویت می کند. 

برنامه ریزی درست 

شما می توانید در طول روز زمان های مشخصی را برای گوش کردن به صحبت های کودکتان اختصاص دهید. در این زمان ها فقط به کودک خود گوش داده و مشغول کار دیگری نباشید. ارتباط چشمی شما تاثیر زیادی در ارضای حس درک شدن و توجه طلبی او دارد. به حرفهای او واکنش نشان دهید تا بداند به حرف هایش گوش می دهید. بعد از مدتی مشاهده خواهید کرد که پرحرفی کودکتان کمتر شده و شکل منظم تری دارد. 

البته مشخص کردن تایم های ثابت برای صحبت کردن با کودک به این معنا نیست که در زمان های دیگر با کودکتان حرف نزنید. 

نکاتی که والدین باید به کودک پرحرف خود آموزش دهند : 

به کودک خود آموزش دهید که هرگاه احساس می ‏کند می ‏خواهد بیش از حد معمول سخن بگوید، زبان خود را به مدت 30 ثانیه به دندان ‏های فک پایین فشار دهد 

زمینه مناسب برای فعالیت های توام با تفکر برای او فراهم کنید. ورزش ‏های فکری مانند شطرنج، سرگرمی‏ هایی مانند کیت (مدارهای الکترونیکی ساده) و بازی‏های فکری 

ارزش سکوت از دیدگاه اسلام را برایش توضیح دهید.

امام صادق علیه ‏السلام فرمود:

لقمان به فرزندش گفت:پسرم! اگر گمان کردی سخن گفتن از نقره است ، بدان که سکوت از طلا است. 

فرزند خود را با زیان ‏های پر حرفی آشنا سازید.

امام صادق علیه ‏السلام فرمود:

بنده‏ ی مۆمن تا هنگامی که ساکت باشد، نیکوکار نوشته می‏شود و زمانی که سخن می‏گوید، نیکوکار یا بدکار به شمار می‏ رود. 

در صورت کم شدن رفتار، از تشویق و تحسین اوغفلت نورزید. 

چه کارهایی نباید کرد 

برای مقابله با پر حرفی کودکان از توبیخ، تنبیه بدنی، سرزنش پرهیز کنید. تقویت رفتارهای مثبت مانند سنجیده سخن گفتن ، به موقع حرف زدن، رعایت نوبت هنگام صحبت کردن از روش های مهم برای اصلاح پرحرفی است. 

صحبت با مشاور 

برای داشتن راهکارهای مناسب می توانید با کسی که در زمینه کودک اطلاعات کافی دارد مشورت کنید تا با اجرای روش های پیشنهادی او ، اقدام به برطرف کردن پرحرفی کودکان کنید. بسیاری از والدین به دلیل خستگی و یا اعتماد بیش از حد به روش تربیتی خود از دریافت مشاوره های لازم امتناع می کنند.

در حالی که موضوع تربیت کودک از پر اهمیت ترین مسائل اجتماعی است که با آموزش و مشورت والدین می توان از بروز بسیاری از مشکلات در آینده جلوگیری کرد. 

صحبت با مشاور

چرا کودک حرفش را تکرار می کند؟ 

سیستم عصبی کودک هنوز کامل نشده است،به همین دلیل کودکان از تکرار لذت می برند. مثلاً از قصه های تکراری و یا شعرهایی که یک بیت در آن ها تکرار می شود. زیرا کودک قابلیت پیش بینی آن ها را دارد و از آن ها لذت می برد، بنابراین به جای رفتار پرخاشگرانه،سعی کنیم از تکرار و حرف های تکراری آن ها خسته نشویم. والدین هرگز نباید از جملاتی مانند :خسته شدم، بسته دیگه زیاد حرف زدی، وای حوصلم رو سربردی و… را استفاده کنند.به کار بردن این جملات می تواند به سلامت روان کودک آسیب بزند. 

سوالی که والدین موفق قبل خواب از فرزندشان می پرسند

سوالات قبل از خواب

20 سوالی که قبل خواب باید از فرزندتان بپرسید

زمان خواب یکی از چالش برانگیزترین قسمت های روز برای کودکان است. وقتی والدین خسته و آماده استراحت هستند، کودکان هنوز انرژی اضافی خود را نسوزانده اند و نمی خواهند بخوابند و شروع به پرسش سوالاتی می کنند.

هر پدر و مادری دوست دارد با فرزند خود ارتباط قلبی برقرار کند و در مورد احساسات، رویاها و ترس ها با او صحبت کند اما در طول روز، بچه ها در سنین کودکی به بازی گوشی مشغولند و برای مادران ایجاد یک رابطه قلبی آسان نیست به همین دلیل است که بسیاری از مادران از زمان خواب به عنوان فرصتی مناسب برای تعامل با بچه های کوچک خود در سطح عمیق تر استفاده می کنند اینجاست که والدین هوشمند و موفق از این فرصت استفاده کرده و از فرزند خود سوالاتی سازنده که در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی آنها را مطرح کرده ایم را می پرسند.

بخش موردعلاقه روزت چی بود؟

پرسیدن این سوال به شما این امکان را می دهد که فرزندتان وقتی به بخش مورد علاقه خود در روز فکر می کند، احساساتی که دارد را حس و بیان کند. این احساس شادی را تقویت می کند و به بچه های شما این فرصت را می دهد تا به لحظه های خوش روز قبل فکر کند.

سوالات قبل خواب

مهربان ترین فردی که می شناسی کیه و چرا؟

تشویق فرزند به اینکه درست قبل از خواب به افراد مهربان زندگی فکر کند باعث می شود که عادت کند به دنبال مهربانی در افراد باشند و عمداً کودکان را در جستجوی مهربانی قرار می دهد تا از توانایی خود برای مهرورزیدن در زندگی آگاه شوند و تشویق بچه ها به این فکر، مهربانی آنها را نیز تقویت خواهد کرد.

بدترین قسمت روزت چی بود؟

مشخص کردن دقیق لحظات روز که باعث احساس بد کودک تان می شود چیزی است که هر پدر و مادری به تمرین آن نیاز دارد. این یک رابطه قابل اعتماد تر بین شما و فرزندتان ایجاد می کند و به آنها اجازه می دهد احساسات خود را بیان کنند، حتی برای چیزهایی که نمی خواهند درباره آنها صحبت کنند.

اشکالی ندارد که در مورد موارد منفی، مانند انتخاب های بد، بی مسئولیتی یا بی احترامی صحبت کنید، زیرا همه اینها چیزهای واقعی زندگی هستند که قطعاً برای آنها اتفاق خواهد افتاد و به شما کمک می کند تا روش های بهتری را برای کنترل شرایط مشابه در آینده به آنها بیاموزید.

سوال قبل خواب کودک

امروز برای اولین بار چی یاد گرفتی ؟

یادگیری بخش مهم زندگی فرزند شماست و اینکه او این اهمیت را در میان صحبت های شما درک کند مهم تر است. وقتی از فرزندتان این سوال را می پرسید فرزند شما برای کنجکاوی و جست و جو و یادگرفتن و خلاق بودن مشتاق تر می شود و همین موجب میشود او در روز های بعدی به دنبال یادگیری چیز های جدیدی باشد. همین موارد پیش زمینه ای خواهد شد تا در طولانی مدت نیز توانایی این را پیدا کند که چه چیزی برای یادگیری لازم است.

چی باعث شد امروز احساس امنیت کنی و چی نه؟

دانستن همه مواردی که باعث احساس امنیت فرزندتان می شود به شما به عنوان والدین این امکان را می دهد تا بدانید چگونه عزت و اعتماد به نفس را در خود ایجاد کنید همچنین، دانستن مواردی که باعث احساس امنیت در آنها نمی شود، کودکتان را ترغیب می کند که به شما مراجعه و در مورد موارد مشابه در آینده صحبت کند.

سوال پرسیدن

در مورد امروز سوالی داری؟

بچه ها به طور طبیعی در سنین پایین سوالات زیادی دارند و تشویق آنها برای به اشتراک گذاشتن هرگونه ناامنی و سوالاتی که ممکن است در مورد یک موضوع خاص از روز داشته باشند، به شما کمک می کند تا با آنها رابطه مطمئن تری ایجاد کنید. تمرین این عادت به شما امکان می دهد با آنها “فضای امن” بسازید و احتمال اینکه با سوالات دیگری سراغ شما بیایند بیشتر است.

چی امروز تو را عصبانی کرده ؟

ممکن است فرزند شما با چیزی روبرو شود که باعث عصبانیتش شود، اما اگر مستقیماً از او نپرسید ممکن است در مورد آن اطلاعات لازم را نداشته باشید. بنابراین پرسش در مورد مواردی که باعث عصبانیت کودک می شود به او کمک می کند تا در سنین پایین یاد بگیرند که چگونه احساسات خود را ابراز کنند.

بهترین کاری که امروز برای شخصی انجام دادی چی بود؟

حتی اگر کودک آن روز کار خوبی برای کسی انجام نداده باشد، با تکرار این سوال قبل از خواب، تشویق می شود که در آینده کار خوبی برای یک نفر انجام دهد تا تجربه خود را با شما به اشتراک بگذارد.

پرسش سوال

سوالات دیگر قبل خواب بین کودکان و والدین

  • دوست داری چه خوابی ببینی؟
  • بهترین خاطره ات در این سال تحصیلی چی بود؟
  • خانواده را چطور توصیف میکنی؟
  • اگر می تونستی در مورد خود چیزی را تغییر دهی، چی بود؟
  • به چی بیشتر از همه افتخار می کنی؟
  • چه صفتی از دوست صمیمی خودرا بیشتر دوست داری؟
  • آخرین باری که فردی احساسات شما را جریحه دار کرد کی بود؟ چه واکنش نشان دادی؟
  • کسی را می شناسی که دوران سختی را پشت سر بگذارد؟ چطور می تونی به آنها کمک کنی؟
  • ترسناک ترین اتفاقی که امسال افتاد چی بود؟
  • به نظرت چه کسی واقعاً موفقه ؟ چرا؟
  • بهترین ویژگی معلم یا دوست جدید امسالت چیه؟

5 نشانه اول مشکلات روانی کودکان و نوجوانان

مشکلات روانی کودکان

5 اولین نشانه مشکلات و اختلال روانی در کودکان

سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد که در سراسر جهان حدود 10 الی 20 درصد از کودکان و نوجوانان دچار اختلالات روانی هستند ، نیمی از بیماری ها در کودکان از سنین 14 سالگی شروع می شوند که اگر درمان نشوند ، می توانند در بدن کودکان گسترش یابند و آنها را از پیشرفت باز می دارد.
اختلال سلامت روانی می تواند یکی از وحشتناک ترین مشکلات در این سنین باشد که به دلیل آن زندگی(در هر سنی) سخت می شود. با این حال ، به این دلیل که کودکان از آگاهی کمتری نسبت به اطرافشان برخوردارند و همچنین بدن آنها توانایی مقابله با این بیماری را شاید نداشته باشد.
مشکلات روانی کودکان

رفتارهایی که زنگ خطری برای بروز مشکلات روانی کودکان هستند

سازمان بهداشت جهانی (The World Health Organization) ، تخمین زده است که 2 تا 10 هزار کودک از یک اختلال روانی رنج می برند که در هر مرکز کنترل بیماری و پیشگیری از آنها (Disease Control and Prevention) ، پنج کودک بیمار (دچار اختلالات روانی) در سنین 3 تا 17 سال هستند که با اطلاعات زیر می توانید به کاملا متوجه شوید.
کمبود توجه / اختلال بیش فعالی :6.8%
اختلال رفتاری یا شخصیتی :3.5 %
اضطراب :3%
افسردگی :2.1 %
اوتیسم و اختلال طیف اوتیسم :1.1 % 
خودکشی می تواند نتیجه این اختلالات روحی و سایر عوامل باشد به همین ترتیب خودکشی دومین علت مرگ در نوجوانان است. در میان جوانانی از این مشکلات رنج می برند ، علائمی وجود دارند که در این مقاله از بیا نی نی ما این علائم را به شما آشنا خواهیم کرد.

نشانه های اولیه مشکل روانی کودکان و نوجوانان

 1- آنها اغلب خشمگین هستند:

همانند بزرگسالان ، کودکان نیز به شدت تحت تاثیر قرار می گیرند. در اغلب موارد ، خشمگینی کودکان می تواند در مدرسه و یا زمان هایی که تحت فشار قرار می گیرند از خود بروز می دهند.
کودکان مبتلا به اختلالات روانی اغلب بهانه هایی برای نرفتن به مدرسه یا درس نخواندن می گیرند . همچنین آنها به دلیل سردرد ، دل درد و یا سایر مشکلات بدن ممکن است خشمگین و عصبی شوند.
کودکانی که از اختلالات روانی رنج می برند ، ممکن است دوستانشان یا هم کلاسی های شان را مورد آزار و اذیت قرار دهند و بنابراین باید مراقب این موضوع باشید و همین موضوع (قلدری) نشان دهنده مشکل اختلال روانی در کودکان می باشد. 
مشکلات روانی کودکان

نشانه های مشکل روانی کودکان و نوجوانان

2- اضطراب آنها به مرور زمان بیشتر می شوند

در این دوران کودکان دچار اختلالات روانی ممکن است نسبتا دوران خوبی را نخواهند داشت و اگر این حالت را در کودکان مشاهده نمودید ، می تواند نگران کننده باشد.
در این قسمت یک داستان مختصر از یک کودک مبتلا به اختلالات روانی را به شما می گوییم.
“Ella یک دختر مضطرب بود. هر روز صبح پس از بیدار شدن نگران این بود که نتواند به موقع به ایستگاه اتوبوس برسد حتی اگر یکبار هم دیر به ایستگاه در طول سال نرسیده باشد.
و هر روز بعد از ظهر ، از دیر رسیدن به سلف و یا دیر رسیدن به کلاس علوم مضطرب می شود و…. 

3- اغلب افسرده هستند

در سازمان بهداشت روانی همچنین بیان شد که از هر 5 کودک مبتلا به اختلالات روانی ، یک کودک افسرده می باشد که حدودا 8 درصد از 100 % کودکان مبتلا به اختلالات روانی ، افسرده نیز هستند.
Dr. Charles Raison ، استاد روانپزشک دانشگاه پزشکی آریزونا، مشاوره ساده و مستقیم خود را ارائه داد و گفت :”من فکر می کنم که تو باید شروع به نگرانی کنی…البته هر زمانیکه به شدت تغییر می کنی “
همچنین Dr. Charles Raison اضافه نمود که اگر اگر افسردگی فرزندتان بیش از دو تا 3 هفته به طول انجامید باید فورا به پزشک متخصص مراجعه کنید تا از این بیماری جلوگیری کنید و گسترش نیابد. همچنین مطابق الگوی خواب می توانید از این مشکل در فرزندتان آگاه شوید.
مشکلات روانی کودکان

اصلی ترین علائم مشکلات روانی کودکان و نوجوانان

4- مواد مخدر بلای جان نوجوانان درگیر مشکلات روانی

تحقیقات ثابت کرده اند که رابطه مستقیمی بین اختلالات روانی و مصرف مواد مخدر وجود دارد. استفاده از مواد مخدر و تلفیق آنها می توانند باعث ایجاد مشکل سلامت روان شوند که استفاده نامطلوب و بیش از حد آنها می توانند حتی منجر به مرگ شوند. 

5- عملکرد موفقی ندارند 

وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده گفت:آمریکایی ها با پیام هایی در مورد موفقیت فرزندشان در مدرسه غرق می شوند و این در حالی است که نمی دانند عملکرد موفق برپایه سلامت روان است.
مطالعه نشان داده است که ممکن است 4 یا 5 نفر در هر کلاس مشکلات جدی روانی داشته باشند و از آن رنج می برند.
اختلالات روحی و روانی همیشه تاثیر منفی بر عملکرد دارد و این نوع عملکرد می تواند در سطح فردی و اجتماعی گشترش یابد و تاثیر منفی روی آنها بگذارد.
به همین دلیل دانشگاه کلمبیا موارد زیر را به عنوان مسائل علمی ناشی از بیماری روانی ذکر کرد که عبارتند از :
  • عقب ماندگی
  • عدم اعتماد به نفس
  • دشواری تمرکز
  • عملکرد ضعیف در خواندن ، نوشتن و دروسی مانند ریاضی
  • عدم انضباط 

حرف آخر درباره مشکلات روانی کودکان :

تشخیص زود هنگام مشکلات روانی و دسترسی به خدمات مناسب دو نکته بسیار مهم برای پیشگیری از این مشکل هستند. مطالعات نشان می دهند که درمان سریع منجر به بهبود این علائم می شوند.

5 نشانه اول مشکلات روانی کودکان و نوجوانان

مشکلات روانی کودکان

5 اولین نشانه مشکلات و اختلال روانی در کودکان

سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد که در سراسر جهان حدود 10 الی 20 درصد از کودکان و نوجوانان دچار اختلالات روانی هستند ، نیمی از بیماری ها در کودکان از سنین 14 سالگی شروع می شوند که اگر درمان نشوند ، می توانند در بدن کودکان گسترش یابند و آنها را از پیشرفت باز می دارد.
اختلال سلامت روانی می تواند یکی از وحشتناک ترین مشکلات در این سنین باشد که به دلیل آن زندگی(در هر سنی) سخت می شود. با این حال ، به این دلیل که کودکان از آگاهی کمتری نسبت به اطرافشان برخوردارند و همچنین بدن آنها توانایی مقابله با این بیماری را شاید نداشته باشد.
مشکلات روانی کودکان

رفتارهایی که زنگ خطری برای بروز مشکلات روانی کودکان هستند

سازمان بهداشت جهانی (The World Health Organization) ، تخمین زده است که 2 تا 10 هزار کودک از یک اختلال روانی رنج می برند که در هر مرکز کنترل بیماری و پیشگیری از آنها (Disease Control and Prevention) ، پنج کودک بیمار (دچار اختلالات روانی) در سنین 3 تا 17 سال هستند که با اطلاعات زیر می توانید به کاملا متوجه شوید.
کمبود توجه / اختلال بیش فعالی :6.8%
اختلال رفتاری یا شخصیتی :3.5 %
اضطراب :3%
افسردگی :2.1 %
اوتیسم و اختلال طیف اوتیسم :1.1 % 
خودکشی می تواند نتیجه این اختلالات روحی و سایر عوامل باشد به همین ترتیب خودکشی دومین علت مرگ در نوجوانان است. در میان جوانانی از این مشکلات رنج می برند ، علائمی وجود دارند که در این مقاله از بیا نی نی ما این علائم را به شما آشنا خواهیم کرد.

نشانه های اولیه مشکل روانی کودکان و نوجوانان

 1- آنها اغلب خشمگین هستند:

همانند بزرگسالان ، کودکان نیز به شدت تحت تاثیر قرار می گیرند. در اغلب موارد ، خشمگینی کودکان می تواند در مدرسه و یا زمان هایی که تحت فشار قرار می گیرند از خود بروز می دهند.
کودکان مبتلا به اختلالات روانی اغلب بهانه هایی برای نرفتن به مدرسه یا درس نخواندن می گیرند . همچنین آنها به دلیل سردرد ، دل درد و یا سایر مشکلات بدن ممکن است خشمگین و عصبی شوند.
کودکانی که از اختلالات روانی رنج می برند ، ممکن است دوستانشان یا هم کلاسی های شان را مورد آزار و اذیت قرار دهند و بنابراین باید مراقب این موضوع باشید و همین موضوع (قلدری) نشان دهنده مشکل اختلال روانی در کودکان می باشد. 
مشکلات روانی کودکان

نشانه های مشکل روانی کودکان و نوجوانان

2- اضطراب آنها به مرور زمان بیشتر می شوند

در این دوران کودکان دچار اختلالات روانی ممکن است نسبتا دوران خوبی را نخواهند داشت و اگر این حالت را در کودکان مشاهده نمودید ، می تواند نگران کننده باشد.
در این قسمت یک داستان مختصر از یک کودک مبتلا به اختلالات روانی را به شما می گوییم.
“Ella یک دختر مضطرب بود. هر روز صبح پس از بیدار شدن نگران این بود که نتواند به موقع به ایستگاه اتوبوس برسد حتی اگر یکبار هم دیر به ایستگاه در طول سال نرسیده باشد.
و هر روز بعد از ظهر ، از دیر رسیدن به سلف و یا دیر رسیدن به کلاس علوم مضطرب می شود و…. 

3- اغلب افسرده هستند

در سازمان بهداشت روانی همچنین بیان شد که از هر 5 کودک مبتلا به اختلالات روانی ، یک کودک افسرده می باشد که حدودا 8 درصد از 100 % کودکان مبتلا به اختلالات روانی ، افسرده نیز هستند.
Dr. Charles Raison ، استاد روانپزشک دانشگاه پزشکی آریزونا، مشاوره ساده و مستقیم خود را ارائه داد و گفت :”من فکر می کنم که تو باید شروع به نگرانی کنی…البته هر زمانیکه به شدت تغییر می کنی “
همچنین Dr. Charles Raison اضافه نمود که اگر اگر افسردگی فرزندتان بیش از دو تا 3 هفته به طول انجامید باید فورا به پزشک متخصص مراجعه کنید تا از این بیماری جلوگیری کنید و گسترش نیابد. همچنین مطابق الگوی خواب می توانید از این مشکل در فرزندتان آگاه شوید.
مشکلات روانی کودکان

اصلی ترین علائم مشکلات روانی کودکان و نوجوانان

4- مواد مخدر بلای جان نوجوانان درگیر مشکلات روانی

تحقیقات ثابت کرده اند که رابطه مستقیمی بین اختلالات روانی و مصرف مواد مخدر وجود دارد. استفاده از مواد مخدر و تلفیق آنها می توانند باعث ایجاد مشکل سلامت روان شوند که استفاده نامطلوب و بیش از حد آنها می توانند حتی منجر به مرگ شوند. 

5- عملکرد موفقی ندارند 

وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده گفت:آمریکایی ها با پیام هایی در مورد موفقیت فرزندشان در مدرسه غرق می شوند و این در حالی است که نمی دانند عملکرد موفق برپایه سلامت روان است.
مطالعه نشان داده است که ممکن است 4 یا 5 نفر در هر کلاس مشکلات جدی روانی داشته باشند و از آن رنج می برند.
اختلالات روحی و روانی همیشه تاثیر منفی بر عملکرد دارد و این نوع عملکرد می تواند در سطح فردی و اجتماعی گشترش یابد و تاثیر منفی روی آنها بگذارد.
به همین دلیل دانشگاه کلمبیا موارد زیر را به عنوان مسائل علمی ناشی از بیماری روانی ذکر کرد که عبارتند از :
  • عقب ماندگی
  • عدم اعتماد به نفس
  • دشواری تمرکز
  • عملکرد ضعیف در خواندن ، نوشتن و دروسی مانند ریاضی
  • عدم انضباط 

حرف آخر درباره مشکلات روانی کودکان :

تشخیص زود هنگام مشکلات روانی و دسترسی به خدمات مناسب دو نکته بسیار مهم برای پیشگیری از این مشکل هستند. مطالعات نشان می دهند که درمان سریع منجر به بهبود این علائم می شوند.

علت دیر راه افتادن کودک و ارتباط آن با تاریخ تولدش

راه افتادن کودک

علت دیر راه افتادن کودک و تاخیر در راه رفتن بچه

کودکی که دیرتر از موعد معمول راه رفتن را شروع می‌کند و به قول معروف دیر راه می افتد، احتمالا دچار مشکل یا کمبودی است که باید به موقع بررسی و درمان شود. در مورد علت دیر راه رفتن کودک عوامل متعددی دخیل هستند که در ادامه این بخش از بیا نی نی به آنها خواهیم پرداخت.

فصل تولد، دلیل جالب دیر راه افتادن کودک

بله درست متوجه شدید، فصل تولد نوزاد به نحوی میتواند در این مسئله دخیل باشد. پژوهشگران در تحقیقات جدید خود متوجه شدند که نوزادانی که در فصل‌های سرد سال مانند پاییز و به ویژه زمستان به دنیا می‌آیند، به طور کلی دیرتر از نوزادانی که در فصل‌های گرم سال متولد می‌شوند، راه می‌روند.

جالب است بدانید لباس‌های ضخیمی که نوزادان در فصل‌های سرد مانند پاییز و زمستان به تن می‌کنند، ممکن است باعث کندی حرکات دست و پای آن‌ها شود و در نتیجه دیرتر راه‌ رفتن را آغاز کنند. از سوی دیگر، نوزادانی که در فصل‌های گرم مانند تابستان به دنیا می‌آیند، به دلیل پوشیدن لباس‌های نازک و سبک‌تر، معمولاً سریع‌تر حرکت می‌کنند و به زودی شروع به راه‌روی می‌کنند.

راه افتادن کودک

کم‌کاری تیروئید

تیروئید کم‌کار وظیفه تأمین هورمون‌هایی که برای تنظیم سطح انرژی و فعالیت بدنی لازم هستند را دارد. به دلیل اینکه هورمون‌های تیروئید در فرایند رشد استخوانی نوزادان نقش دارند، کمبود آن می‌تواند باعث تأخیر در رشد استخوانی و نتیجتاً تاخیر در راه رفتن کودک شود. علاوه بر این، کمبود هورمون‌های تیروئید می‌تواند باعث ضعف عضلانی شود که ممکن است تاخیر در راه رفتن را تسریع کند.

دیر راه رفتن پدر و مادر

اگر یکی از والدین یا هر دو آن‌ها در دوران اولیه کودکی سابقه تاخیر در راه رفتن داشته باشند، احتمال بروز این اختلال در یکی از فرزندانشان افزایش می‌یابد که به عبارتی تاثیرات ژنتیکی و خانوادگی به عنوان فاکتور خطر نباید نادیده گرفته شود.

اختلالات عصبی

حتی سندرم داون (مونگولیسم) و فلج مغزی از برخی اختلالات عصبی هستند که می‌توانند باعث تاخیر در راه‌ رفتن کودک شوند. شناسایی و توجه به علائم و نشانه‌های این اختلالات می‌تواند به شروع زودهنگام درمان و کنترل این مشکلات کمک کند.

کمبود ویتامین D

وجود مقدار کافی ویتامین D در کنار کلسیم، نقش مهمی در رشد استخوانی نوزادان دارد. کمبود این ویتامین می‌تواند عاملی برای تاخیر در راه‌ رفتن کودکان باشد.

دیر راه رفتن بچه

نارس بودن نوزاد

با توجه به نارس بودن نوزاد، احتمال تاخیر تکاملی در کودک وجود دارد که شدت آن به میزان نارس بودن بستگی دارد. بنابراین، مهم است که تا زمانی که کودک شما پیشرفت کلی خوبی داشته باشد و وضعیت بدنی غیر طبیعی از خود نشان ندهد، تاخیر در راه رفتن تا 2 تا 3 ماه بعد از تاریخ پیش بینی شده می‌تواند قابل قبول باشد.

دیستروفی عضلانی

دیستروفی عضلانی و آتروفی عضلانی-نخاعی، دو بیماری عصبی-عضلانی هستند که می‌توانند به تاخیر در راه‌ رفتن کودکان منجر شوند. دیستروفی عضلانی باعث ضعف عضلات می‌شود و باید به صورت فوری تحت نظر پزشکان قرار گیرد. آتروفی عضلانی-نخاعی نیز یک بیماری ژنتیکی است که به اختلال در کنترل بدن منجر می‌شود.

راه افتادن کودک

چه زمانی دیر راه رفتن کودک نگران کننده می شود؟

اگر کودک بعد از 1.5 سالگی هنوز قادر به راه رفتن نباشد یا قبل از آن نشانه‌هایی از مشکلات حرکتی داشته باشد، بهتر است با پزشک مشورت کنید. این مشکلات ممکن است نشانه‌ای از اختلالات عصبی، کم‌کاری تیروئید، کمبود ویتامین‌D و یا بعضی اختلالات ژنتیکی باشند که باید به موقع تشخیص داده و درمان شوند. به همین دلیل، نباید تأخیر در راه رفتن کودک را به‌عنوان یک مسئله کوچک در نظر گرفت و بهتر است در صورت نگرانی، به یک پزشک متخصص مراجعه کنید.

بهترین راه برای تربیت پسری با احساسات قوی و محکم

احساسات پسران

اهمیت آموزش به پسران برای ابراز احساسات خود

در گذشته به خاطر شیوه های تربیتی غلط همیشه احساسات پسران سرکوب می شد؛ یعنی پسر ها و مردانی که احساسات خود را ابراز می‌ کردند، ضعیف و آسیب پذیر به نظر می رسیدند. در صورتی که چنین طرز تفکری کاملاً غلط است و این کار؛ باعث سرکوب احساسات آن ها می شود. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی به شما آموزش خواهیم داد که چرا نباید احساسات پسران را سرکوب کنید و به آنها یاد بدهید که عواطف خود را ابراز کنند.

تقویت رویا پردازی

این که شما مدام مشکلات و ناراحتی هایتان را پنهان کنید و برای گریه کردن، نشان دادن خشم، عصبانیت یا اضطراب به خودتان فرصتی ندهید، به شدت آزارتان می‌ دهد؛ اما اگر یاد بگیرید که عواطفتان را ابراز کنید، قطعاً رویا پردازی قوی تری برای آینده دارید، زیرا ذهن تان خالی است و مشکلات را بیرون ریخته اید.

افزایش شجاعت و اعتماد به نفس

پسرانی که احساسات خود را ابراز نمی کنند و از انجام این کار می ترسند، به کمبود اعتماد به نفس دچار هستند؛ مثلا اگر یک بار در رابطه اجتماعی، کاری یا حتی زناشویی به آن ها خیانت شود، دیگر از برقراری ارتباط با دیگران می ترسند و هیچ گاه نمی توانند مشکل خود را برطرف کنند.

ابراز احساسات

زندگی اجتماعی بهتر

اگر جزء افرادی باشید که همیشه درونگرا هستید و هیچ گاه احساسات خود را چه مثبت و چه منفی ابراز نمی کنید، بدانید که در اجتماع به مشکل بر می خورید. در صورتی که بیان عواطف و احساسات باعث تقویت روابط اجتماعی تان خواهد شد؛ در حقیقت یک رابطه خوب نیاز به افرادی دارد که بتوانند در مورد احساسات خود صحبت کنند؛ اما اگر یک نفر همه چیز را در خود سرکوب کند و هیچ مشکلی را به زبان نیاورد، یعنی توانایی برقراری ارتباط ندارد و در نتیجه نمی تواند در جوامع مختلف روابط خوب و سالمی را هم تجربه کند.

لبخند و خنده های بیشتر

اگر بخواهید همیشه صورت خنثی و بی احساسی از خودتان نشان دهید، قطعاً دیگران از شما حس خوبی نمی گیرند اما پسرانی که یاد گرفته اند احساسات خود را سرکوب نکنند، قطعا بیشتر لبخند می زنند و شادی بیشتری را به خودشان و دیگران منتقل می کنند.

گفت و گوی بهتر و موثرتر

علاوه بر این که با ابراز احساسات می توانید روابط بهتری داشته باشید، در گفت و گو با دیگران هم بهتر عمل می کنید و از چیزی نمی ترسید و مجبور نیستید چیزی را پنهان کنید، در نتیجه استرس کمتری هم دارید.

گفت و گو

سلامت بیشتر

استرس، خودخوری و پنهان کردن احساسات روی قلب تاثیر گذار است و فشار زیادی را به بدن وارد می کند و یک حس ناامیدی را برای همیشه در بدن فرد به جا می گذارد. اگر پسران یاد بگیرند احساسات خود را ابراز کنند، قطعاً سلامت جسمی بیشتری را هم تجربه خواهند کرد.

مثبت نگری

وقتی که احساسات سرکوب شوند، ناخودآگاه منفی ‌نگری اتفاق می‌ افتد و ذهن مدام در تله و دام چیزهای منفی گیر می کند، زیرا نمی تواند احساسات منفی را تخلیه کند. در صورتی که اگر احساسات را ابراز کنید، به یک فرد خوش بین و مثبت نگر تبدیل خواهید شد.

نداشتن حس شرمندگی

اگر پسر شما مدام بخواهد هنگام ناراحتی، اضطراب و ترس، حس خودش را پنهان کند و به گونه ای رفتار کند که دیگران متوجه این موضوع نشوند، آسیب زیادی از درون خواهد دید و اگر به طور ناخودآگاه یکی از این احساسات را ابراز کند، حس شرمندگی و خجالت در او بیداد می‌ کند که به شدت آزار دهنده است.

بخشش راحت ‌تر

این که پسران یاد بگیرند احساسات خود را به زبان بیاورند؛ یعنی بخشی از حس عصبانیت و استرسِ خود را تخلیه کرده اند و در نتیجه راحت‌ تر دیگران را می بخشند و خودشان هم راحت از سمت دیگران بخشیده می شوند، چرا که می‌ توانند برای کارشان توضیح درستی بدهند.

بهترین سن شروع رفتن مهد کودک برای بچه ها

سن مهد کودک

بهترین سن برای فرستادن کودک به کودکستان

سن مناسب برای فرستادن کودک به کودکستان به عوامل مختلفی بستگی دارد و این امر ممکن است باعث گیج شدن والدین در یافتن زمان مناسب برای فرستادن فرزندشان به کودکستان شود.

بسیاری از مدارس، توصیه هایی را در مورد سن مناسب فرستادن کودک به کودکستان ارائه می ‎دهند، اما این توصیه ها در مورد همه کودکان صدق نمی ‎کند و لزوما بهترین زمان آغاز فرایند آموزش برای همه کودکان نخواهد بود.

چه سنی برای فرستادن کودک به کودکستان مناسب است؟

بسیاری از کودکان در سنین 5 و یا 6 سالگی از مهارت های علمی، جسمی و ذهنی لازم برای شروع آموختن دروس مختلف در مهد کودک برخوردار هستند اما کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آمده اند ممکن است دیرتر این آمادگی ها را کسب کنند.

سنی که برای فرستادن کودک به مهد نامناسب است

پیش از سه سالگی توصیه نمی شود که کودک را به مهد بفرستید زیرا بچه های زیر سه سال نیازمند توجه متمرکزتر در خانواده هستند و مربی مهد نمی تواند فقط به او توجه کند بنابراین ممکن است روحیه کودک آسیب ببیند پس تا سه سالگی بهتر است نزد مادر یا مادربزرگ پرستاری شود.

سن شروع مهد کودک

فرستادن کودک به کودکستان را به تعویق نیاندازید

بنا به گفته دکتر کاترین گارفورت:در صورتی که کودک، خارج از محیط کودکستان در حال کسب مهارت های علمی و جسمی و ذهنی مناسب با سن خود باشد، به تعویق انداختن فرستادن کودک به کودکستان و یا صرف نظر از فرستادن او بسیار اشتباه است.

مهارت های لازم برای فرستادن کودک به مهد

قبل از فرستادن فرزندتان به مهد کودک این مهارت ها را به او بیاموزید:

اگر کودکتان مهارت های زیر را کسب کرده، می توانید او را به کودکستان بفرستید. این مهارت ها مربوط به میزان توانایی کودک به خودکفایی در انجام فعالیت های خود است.

توانایی انجام مراقبت از خود

گارفورت می ‎گوید:کودکان زمان ورود به کودکستان باید توانایی های لازم برای انجام مراقبت از خود مانند غذا خوردن، حمام رفتن و پوشیدن لباس را کسب کرده باشند. این گونه مهارت ها باید در سنین کم به کودکان آموخته شود زیرا یک مربی مهد نمی ‎تواند در انجام این گونه کارها به تعداد زیادی کودک کمک کند.

توانایی خوردن کودک

کسب مهارت های اجتماعی

مهارت های حرکتی، تنها مهارت های لازم برای ورود کودک به کودکستان نیست و کودک در زمان ورود به کودکستان باید از مهارت های اجتماعی مختلفی نیز بهره مند باشد.

آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین

کودکان باید از نظر عاطفی، آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین خود برای ساعات مشخصی را داشته باشند.

توانایی لازم برای انجام بازی های گروهی

لازم است که کودک توانایی های لازم برای انجام بازی های مشترک با سایر کودکان را فرا گیرد.

نکته: والدین باید برای آموختن این گونه مهارت ها قبل از فرستادن فرزند خود به مهد کودک تدابیر لازم را بیندیشند و از کودک خود حمایت کنند.

بازی گروهی کودکان

توانایی لازم برای دفاع از خود

والدین باید ببینند که فرزندشان در ارتباط با کودکان دیگر چگونه رفتار می ‎کنند و به او در پیروی از قوانین کمک کنند و همچنین، کودکان برای رفتن به مهد کودک باید توانایی لازم برای دفاع از خود در برابر دیگران و درخواست کمک از افراد دیگر را داشته باشند.

راهکارهایی برای فرستادن بی دغدغه کودک به مهد

ممکن است یک کودک، در روابط اجتماعی با دیگر کودکان به خوبی عمل کند اما توانایی لازم برای جدایی از والدین خود را نداشته باشد، در این گونه موارد لازم است که والدین درصدد کاهش یافتن وابستگی فرزند خود برآیند و تصویر مثبتی نسبت به کودکستان در ذهن کودک خود ایجاد کنند.

اگر کودکتان نسبت به رفتن به کودکستان اضطراب و استرس از خود نشان می ‎دهد بهترین راه این است به یک روانشناس در جهت برطرف کردن این اضطراب و استرس مراجعه کنید.

صرف نظر کردن از فرستادن کودک به مهد کودک نه تنها منفعتی برای کودک شما نخواهد داشت، بلکه صدمات بسیاری نیز برای او در پی خواهد داشت و منجر به عدم ایجاد آمادگی برای رفتن کودک به مدرسه خواهد شد.

فرستادن کودک به مهد

رفتن به مهد کودک بین شما و کودکتان فاصله نمی اندازد

اگر شاغل هستید و هراس دارید که کودک خود را به مهد بفرستید زیرا می پندارید دور شدن کودک از شما موجب می شود فاصله ای بین شما و او بیفتد یا دلبستگی و عاطفه آنها کمتر شود، در اشتباهید چرا که آنچه تعیین کننده این میزان دلبستگی است به هیچ وجه ربطی به مهدکودک رفتن یا نرفتن و اینکه فرزند شما به دلیل شغل تان نزد اقوام یا مادربزرگ است ندارد بلکه این موضوع به آرامش شما بستگی دارد.

بارها در بیا نی نی گفته ایم که کودک در آغوش مادر آرامش عجیبی می گیرد چرا که کودکان بسیار ناتوان اند و می ترسند آسیب ببینند بنابراین دنبال مامن آرام می گردند و به آغوش مادر پناه می برند.

اگر شما عصبی و پرتنش هستید، خستگی کار را به خانه می آورید، با همسرتان درگیری دارید و یا بدون آنکه متوجه باشید دچار افسردگی پس از زایمان و تحریک پذیر شده اید، کودک از شما فاصله می گیرد زیرا این تنش را احساس می کند بنابراین ترجیح می دهد به آغوش پرستار، مادربزرگ یا مربی مهد برود. پس علت بی عاطفه شدن کودک رفتن به کودکستان نیست بلکه رفتار مادر تاثیر فراوانی در این امر دارد.

بهترین سن شروع رفتن مهد کودک برای بچه ها

سن مهد کودک

بهترین سن برای فرستادن کودک به کودکستان

سن مناسب برای فرستادن کودک به کودکستان به عوامل مختلفی بستگی دارد و این امر ممکن است باعث گیج شدن والدین در یافتن زمان مناسب برای فرستادن فرزندشان به کودکستان شود.

بسیاری از مدارس، توصیه هایی را در مورد سن مناسب فرستادن کودک به کودکستان ارائه می ‎دهند، اما این توصیه ها در مورد همه کودکان صدق نمی ‎کند و لزوما بهترین زمان آغاز فرایند آموزش برای همه کودکان نخواهد بود.

چه سنی برای فرستادن کودک به کودکستان مناسب است؟

بسیاری از کودکان در سنین 5 و یا 6 سالگی از مهارت های علمی، جسمی و ذهنی لازم برای شروع آموختن دروس مختلف در مهد کودک برخوردار هستند اما کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آمده اند ممکن است دیرتر این آمادگی ها را کسب کنند.

سنی که برای فرستادن کودک به مهد نامناسب است

پیش از سه سالگی توصیه نمی شود که کودک را به مهد بفرستید زیرا بچه های زیر سه سال نیازمند توجه متمرکزتر در خانواده هستند و مربی مهد نمی تواند فقط به او توجه کند بنابراین ممکن است روحیه کودک آسیب ببیند پس تا سه سالگی بهتر است نزد مادر یا مادربزرگ پرستاری شود.

سن شروع مهد کودک

فرستادن کودک به کودکستان را به تعویق نیاندازید

بنا به گفته دکتر کاترین گارفورت:در صورتی که کودک، خارج از محیط کودکستان در حال کسب مهارت های علمی و جسمی و ذهنی مناسب با سن خود باشد، به تعویق انداختن فرستادن کودک به کودکستان و یا صرف نظر از فرستادن او بسیار اشتباه است.

مهارت های لازم برای فرستادن کودک به مهد

قبل از فرستادن فرزندتان به مهد کودک این مهارت ها را به او بیاموزید:

اگر کودکتان مهارت های زیر را کسب کرده، می توانید او را به کودکستان بفرستید. این مهارت ها مربوط به میزان توانایی کودک به خودکفایی در انجام فعالیت های خود است.

توانایی انجام مراقبت از خود

گارفورت می ‎گوید:کودکان زمان ورود به کودکستان باید توانایی های لازم برای انجام مراقبت از خود مانند غذا خوردن، حمام رفتن و پوشیدن لباس را کسب کرده باشند. این گونه مهارت ها باید در سنین کم به کودکان آموخته شود زیرا یک مربی مهد نمی ‎تواند در انجام این گونه کارها به تعداد زیادی کودک کمک کند.

توانایی خوردن کودک

کسب مهارت های اجتماعی

مهارت های حرکتی، تنها مهارت های لازم برای ورود کودک به کودکستان نیست و کودک در زمان ورود به کودکستان باید از مهارت های اجتماعی مختلفی نیز بهره مند باشد.

آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین

کودکان باید از نظر عاطفی، آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین خود برای ساعات مشخصی را داشته باشند.

توانایی لازم برای انجام بازی های گروهی

لازم است که کودک توانایی های لازم برای انجام بازی های مشترک با سایر کودکان را فرا گیرد.

نکته: والدین باید برای آموختن این گونه مهارت ها قبل از فرستادن فرزند خود به مهد کودک تدابیر لازم را بیندیشند و از کودک خود حمایت کنند.

بازی گروهی کودکان

توانایی لازم برای دفاع از خود

والدین باید ببینند که فرزندشان در ارتباط با کودکان دیگر چگونه رفتار می ‎کنند و به او در پیروی از قوانین کمک کنند و همچنین، کودکان برای رفتن به مهد کودک باید توانایی لازم برای دفاع از خود در برابر دیگران و درخواست کمک از افراد دیگر را داشته باشند.

راهکارهایی برای فرستادن بی دغدغه کودک به مهد

ممکن است یک کودک، در روابط اجتماعی با دیگر کودکان به خوبی عمل کند اما توانایی لازم برای جدایی از والدین خود را نداشته باشد، در این گونه موارد لازم است که والدین درصدد کاهش یافتن وابستگی فرزند خود برآیند و تصویر مثبتی نسبت به کودکستان در ذهن کودک خود ایجاد کنند.

اگر کودکتان نسبت به رفتن به کودکستان اضطراب و استرس از خود نشان می ‎دهد بهترین راه این است به یک روانشناس در جهت برطرف کردن این اضطراب و استرس مراجعه کنید.

صرف نظر کردن از فرستادن کودک به مهد کودک نه تنها منفعتی برای کودک شما نخواهد داشت، بلکه صدمات بسیاری نیز برای او در پی خواهد داشت و منجر به عدم ایجاد آمادگی برای رفتن کودک به مدرسه خواهد شد.

فرستادن کودک به مهد

رفتن به مهد کودک بین شما و کودکتان فاصله نمی اندازد

اگر شاغل هستید و هراس دارید که کودک خود را به مهد بفرستید زیرا می پندارید دور شدن کودک از شما موجب می شود فاصله ای بین شما و او بیفتد یا دلبستگی و عاطفه آنها کمتر شود، در اشتباهید چرا که آنچه تعیین کننده این میزان دلبستگی است به هیچ وجه ربطی به مهدکودک رفتن یا نرفتن و اینکه فرزند شما به دلیل شغل تان نزد اقوام یا مادربزرگ است ندارد بلکه این موضوع به آرامش شما بستگی دارد.

بارها در بیا نی نی گفته ایم که کودک در آغوش مادر آرامش عجیبی می گیرد چرا که کودکان بسیار ناتوان اند و می ترسند آسیب ببینند بنابراین دنبال مامن آرام می گردند و به آغوش مادر پناه می برند.

اگر شما عصبی و پرتنش هستید، خستگی کار را به خانه می آورید، با همسرتان درگیری دارید و یا بدون آنکه متوجه باشید دچار افسردگی پس از زایمان و تحریک پذیر شده اید، کودک از شما فاصله می گیرد زیرا این تنش را احساس می کند بنابراین ترجیح می دهد به آغوش پرستار، مادربزرگ یا مربی مهد برود. پس علت بی عاطفه شدن کودک رفتن به کودکستان نیست بلکه رفتار مادر تاثیر فراوانی در این امر دارد.

چیزهای مهمی که حتما باید به بچه ات یاد بدی

تربیت کودک

موارد بسیاری مهمی که باید حتما به فرزندت بیاموزی

سال های اولیه یک کودک مهم ترین دوران زندگی او محسوب می شوند زیرا کودک هر چه در این سال ها بیاموزد، زمینه ساز رفتار او در آینده خواهد بود.در این دوران پدر و مادر مهم ترین آموزگاران او هستند و حرف ها و احساسی که به فرزند خود می دهند، به صدای درونی و پیامی برای همه عمر فرزندشان تبدیل می شود.

بنابراین والدین باید در دوران کودکی چیزهایی را که در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی خواهید خواند را به کودک بیاموزند که به درد آینده او بخورد.

نحوه برخورد با مشکلات

برخی والدین وقتی کودک اشتباه یا خطایی را انجام می دهد، به او می گویند:( تو همیشه این طوری هستی و هیچ وقت نمی تونی یه کاری رو درست انجام بدی). این حرف به کودک می آموزد او هیچ وقت کارها را خوب انجام نمی دهد پس چه لزومی دارد که تلاش نماید، او همیشه زود نا امید شده و با یک شکست خود را می بازد، به جای این رفتار والدین به کودک خود بایدبگویند:( حالا اتفاقیه که افتاده، چکار کنیم تا درست بشه؟) اینگونه کودک از همان دوران کودکی می آموزد که هر مشکلی چاره ای دارد و نباید از زیر بار مشکلات شانه خالی کرد.

کودکانی که والدینشان به آنها نحوه برخورد با مشکلات را یاد می دهند، در بزرگسالی و مواجهه با اتفاقات ناخوشایند به فکر خودکشی و… نمی افتند.

تربیت کودک

حل مشکلات با صحبت کردن

بزرگترین و ارزشمندترین چیزی که والدین می توانند به فرزند خود یا بدهند این است که با صحبت کردن مشکلات خود را حل کنند. در اطرافتان احتمالا کسانی را دیده اید که وقتی با کسی دچار مشکل می شوند به جای صحبت با طرف مقابل برای حل مشکل سعی می کنند که یا مشکل را در درون خود پنهان کنند یا با فحش و ناسزا و بی احترامی به طرف، عصبانیت خود را خالی کنند.

این افراد همان کودکانی هستند که در دوران کودکی حل مشکلات با صحبت کردن را نیاموخته اند. به کودک خود بیاموزید اگر کسی او را ناراحت کرد، مستقیما به او بگویند که از این رفتار او ناراحت شده اند و اگر با دوست خود مشکلی دارند با او حرف بزنند.

نه گفتن

مهارت نه گفتن از مهم ترین مهارتهای زندگی است. متاسفانه برخی والدین به فرزندان خود می آموزندکه همیشه باید به حرف بزرگ ترها گوش کرد و همیشه حق با بزرگ ترهاست اما کودک باید یاد بگیرد که گاهی هم به خواسته های دیگران «نه» بگوید چون در غیر این صورت کودک خود را تسلیم هر نوع خواسته بیمارگونه و آزاردهنده ای خواهد کرد.

کودک باید یاد بگیرد که حق دارد خواسته هایی که از نظرش درست یا منطقی به نظر نمی رسند را رد کند یا برعکس در برابر هیچ کسی حق ندارد خواست خودش را ترجیح دهد. اگر به کودک تان یاد دهید به موقع و بجا از کلمه نه استفاده کند، آینده اش را بیمه کرده اید.

به کودک بگویید که درباره اینکه چه کسی آنها را لمس می کند، تصمیم بگیرد و اجازه ندهد کسی که دوست ندارد او را بغل کند یا ببوسد. او هم مجبور نیست دیگران را ببوسد یا بغل کند.

پسر بچه

استقلال در حرف زدن

متاسفانه افراد خجالتی بسیاری از موقعیت های خوب زندگی خود را صرفا به دلیل آنکه خجالتی هستند از دست می دهند. در برخی از کودکان، خجالت تجلی مشکلات داخلی است، نه آرامش درونی.

به کودک کمک کنید تا ارتباط های اجتماعی ساده را از طریق بازی یاد بگیرد و کودک تان را تشویق کنید که درباره موضوعاتی که به او مربوط است، حرف بزند و خجالت نکشد. وقتی اسمش یا سنش را می پرسند یا هنگامی که پیش خدمت رستوران درباره غذا از او می پرسد، کودک را تشویق کنید که پاسخ دهد.

دوست داشتن خود

دوست داشتن خود به معنای داشتن اعتماد به نفس، پذیرش خود، احترام به ذات وجودی و به معنای عام کلمه، تبدیل شدن به یک انسان کامل است. فردی که خود را دوست دارد دیگران را هم دوست دارد و این روابط متقابل است و همیشه برای پیشرفت و موفقیت در زندگی تلاش می کند.

دوست داشتن خود به معنای خودشیفتگی و خود خواهی نیست پس به کودکت از همان دوران کودکی افتخار کردن به خودش را یاد بده. به او بگویید برای پاداش به خود می تواند برای خودش هدیه بخرد.

افرادی که همیشه احساس تنفر نسبت به خود داشته و خود را سرزنش می کنند، به مرور زمان با اختلالات روانی و فرسودگی در زندگی مواجه می شوند و سلامت روان آنان کاهش می یابد.

دختر بچه

خوشحالی با چیزهای کوچک

با نگاهی به اطرافمان برخی افراد را می بینیم که با داشتن بهترین امکانات هیچ وقت راضی و خوشحال نیستند و از زندگی خود لذت نمی برند اما برعکس این افراد برخی دیگر با چیزهای کوچک خوشحال و راضی می شوند و قدردان نعمت ها و آنچه خدا به آنها عطا نموده است، هستند.

خوشبختی واقعی لذت بردن از همین شادی ها و اتفاقات کوچک اطرافمان است. چقدر زیباست که قدر داشته هایمان را بدانیم و بابت داشتن آن ها شاد و شکرگزار باشیم پس به کودکت خوشحالی با چیزهای کوچک را یاد بده تا وقتی بزرگ شد در ناامید کننده ترین لحظات امید را پیدا کند.

قدرشناسی و توقع نداشتن

ما نمی توانیم همه چیز را کنترل کنیم و از دیگران توقع داشته باشیم طبق میل و خواسته ما رفتار کنند. برخی افراد در بسیاری از موارد انتظار بی جایی از دیگران دارند که برآورده نشدن آن موجب ناامیدی و دلسردی آنها می شود و روی روابط با دیگران تأثیر منفی می گذارد.

این افراد لطف دیگران را وظیفه آنها قلمداد می کنند و از کسی تشکر و قدر دانی نمی کنند چرا که همیشه از دیگران طلبکار هستند. افرادی که توقعات بی جایی دارند، هرگز در کودکی یاد نگرفته اند که قدر شناس باشند، آنها در کودکی هر چه خواسته اند برایشان فراهم شده است پس از همین امروز به کودکت یاد بده لطف و محبت دیگران را با قدرشناسی پاسخ دهد نه اینکه خوبی ها را وظیفه بداند و زنجیره ی عشق را قطع نکند.

مادر و فرزند

فاصله گرفتن

یکی از مهم ترین مسائل زندگی نحوه ارتباط با دیگران است. برخی افراد به هیچ وجه نمی توانند از فردی که تنها ضرر و زیان وارد زندگی آنان می کند، فاصله بگیرند. افراد سمی که باید از آنها فاصله بگیرید، با منفی گرایی های همیشگی، شکوه ها، بدگویی از دیگران، خودخواهی یا وابستگی بیش از اندازه، زندگی تان را می گیرند و تنها زمانی این را درک می کنید که جوانیشان در گذر باشد.

پس از همان ابتدا به کودک یاد بده از هر چیزی که به او حس بدی می دهد، دور شود و تحمل نکند.