وزن نوزاد و نکات مربوط به آن

وزن نوزاد - وزن نوزاد تازه متولد شده - نکات مربوط به وزن نوزاد - عکس نوزاد - وزن کشی نوزاد
با توجه به دوران بارداری متفاوت در هر مادر وزن نوزاد پس از تولد نیز متفاوت خواهد بود. معمولا وزن طبیعی و نرمال یک نوزاد بین ۲.۵ تا ۴ کیلوگرم است.

وزن نوزاد - وزن نوزاد تازه متولد شده - نکات مربوط به وزن نوزاد - عکس نوزاد - وزن کشی نوزاد

 

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – همان گونه که ظاهر و چهره هر نوزادی، نسبت به نوزادان دیگر متفاوت است، کیفیت رشد و نمو هر نوزاد نیز با دیگری فرق خواهد داشت. هر یک از زنان، دوران بارداری خود را متفاوت تجربه می‌کنند و به همین دلیل در نهایت نوزادانی با قد و وزن متفاوت، به دنیا می‌آورند. در این مقاله سعی شده تا اطلاعاتی در مورد قد و وزن نوزاد تازه متولد شده به شما بدهیم.

 

وزن طبیعی نوزاد

وزن نرمال نوزادان در بدو تولد بین 2/5 تا 4 کیلو گرم در نظر گرفته می‌شود. اگر وزن نوزاد کمتر از 2 کیلو و پانصد گرم باشد کم وزن تلقی می‌شود و نوزادانی که بیشتر از 4 کیلو گرم وزن داشته باشند، با عنوان بچه های بزرگ در نظر گرفته می‌شوند.وزن نوزاد پسر، به طور معمول کمی بیشتر از نوزاد دختر است. وزن نوزاد به عوامل متعددی، از جمله وزن شما، وزن همسر تان، اضافه وزنی که در هنگام بارداری داشته اید و سلامت عمومی شما بستگی دارد.

نوزادان کم وزن به دو گروه تقسیم می‌شوند: نوزادان نارس و کم وزن؛ یعنی آن‌هایی که زمان حضورشان در رحم کمتر از ۳۷ هفته بوده است و نوزادان رسیده اما کم وزن؛ یعنی آن‌هایی که به دلیل مشکلات داخل رحمی در طول بارداری یا اواخر بارداری، عواملی سبب نرسیدن آن‌ها به وزن دلخواه شده است. یکی از مسائلی که مادران به ویژه در بارداری اول با آن مواجه می‌شوند، نگرانی از وزن نگرفتن نوزاد است. از جمله توصیه‌های مهمی که پزشکان به مادران دارند و تاثیر زیادی در رشد و کاهش مرگ و میر نوزادان دارد، توصیه به تغذیه با شیر مادر است.

وزن نوزاد - عکس نوزاد - وزن نوزاد تازه متولد شده - معاینه نوزاد - رشد نوزاد


اتفاقی که معمولا برای نوزادان طبیعی می‌افتد این است که طی چند روز اول ممکن است حتی تا
۱۰ درصد وزن تولد خود را از دست بدهند که این در پایان هفته اول جبران می‌شود. وزن نوزاد یکی از معیارهایی است که میزان کفایت شیردهی مادر و میزان دریافت شیر و موادمغذی لازم برای نوزاد را تا حدی مشخص می‌کند.

مادر می‌تواند ارزیابی روزانه‌ای از کیفیت تغذیه نوزادش داشته باشد. کار غلطی که گاهی مادران انجام می‌دهند، وزن کردن هر روز نوزاد است. میزان وزن گیری در شرایط خوب، یعنی روزی ۲۵ تا ۳۰ گرم که با وزنه‌های معمولی ممکن است شناسایی نشود.

ممکن است نوزادی یک روز کمتر و یک روز بیشتر وزن بگیرد، به همین دلیل بهتر است هر ۳ تا ۴ روز یک‌بار یا به صورت هفتگی نوزاد را وزن کرد. بهتر است والدین روش صحیح شیر دادن به نوزاد را رعایت کنند، به طوری که سر و تنه در یک خط قرار بگیرد و نوزاد کاملا به سینه مادر چسبیده و دهان او کاملا باز باشد و تنها نوک سینه در دهان نوزاد قرار نگیرد، بلکه نوک و بخش زیادی از هاله پررنگ اطراف نوک پستان در دهان نوزاد قرار بگیرد چون حوضچه‌های شیر دقیقا زیر هاله رنگی پستان قرار دارند و خود نوک حاوی شیر نیست.

اگر نوزاد به این طریق شیر می‌خورد و به خواب می‌رود و در فواصل بیداری خیلی بی‌قراری نمی‌کند، نشانه کفایت شیردهی است.

توصیه می‌شود حداقل ۸ بار در روز و دو بار در شب شیردهی صورت بگیرد. میزان خیس کردن کهنه یکی از معیارهایی است که به مادر کمک می‌کند متوجه شود شیر کفایت می‌کند یا خیر. اما حتی اگر مادر احساس کرد شیرش کفایت نمی‌کند، بدترین کار در قدم اول، روی آوردن به شیرخشک و تغذیه کمکی است.

نمودار رشد وزن نوزاد، نموداری است كه از همه بيشتر استفاده می‌شود و در ايران نيز از آن استفاده می‌كنند. نمودار رشد وزن نوزاد شاخص وزن بر اساس سن کودک را می‌سنجد. اين شاخص تحت تاثير تغييرات اخير در وضعيت تغذيه يا سلامتی می‌باشد. با اين شاخص نمی‌توان كودكان و نوجوانان را به دسته‌های كم وزن و يا بيش وزن طبقه بندی كرد. شاخص وزن نوزاد بر اساس قد نیازی به دانستن سن ندارد و می‌تواند كم وزنی، لاغری و یا بیش وزنی كودكان را مشخص كند.

دلایل و علائم عفونت ادراری در نوزادان چیست؟

دلایل عفونت ادراری در نوزادان چیست؟
دلایل عفونت ادراری در نوزادان شامل نقص تکاملی دستگاه ادراری، تجمع میکروب‌ها در اطراف مجاری ادراری، برگشت ادرار و عوامل ژنتیکی می‌باشد. در زمان مشاهده علائم عفونت‌ ادراری، والدین باید سریعاً کودک خود را نزد پزشک ببرند. در این مقاله روش‌های پیشگیری از عفونت ادراری، علائم آن در نوزادان و کودکان و دلایل آن بیان شده است.

دلایل عفونت ادراری در نوزادان چیست؟

عفونت ادراری در نوزادان یکی از هشدارهای مهم برای والدین است که سریعاً نوزاد خود را نزد پزشک متخصص ببرند تا از مشکلات بعدی کلیوی و مثانه جلوگیری شود. متخصصان اطفال همیشه به والدین هشدار می‌دهند که بروز تب در فرزندانشان را جدی بگیرند و دلیل آن را ریشه‌یابی کنند، چراکه تب‌های غیرقابل توجیه که علت مشخصی برای آن پیدا نمی‌شود، می‌تواند نشانه‌ای از ابتلای کودک به عفونت ادراری باشد.

اصولا عفونت ادراری در کودکان دختر به علت ساختار خاص سیستم ادراری و تناسلی شان بیشتر از پسران است، اما شیوع عفونت ادراری در نوزادان پسر مخصوصاً پسرهای ختنه نشده قبل از یک سالگی بیشتر است. به این دلیل متخصصان بهترین زمان ختنه را تا قبل از یک سالگی و حتی در ماه اول تولد می‌دانند که می‌تواند به جلوگیری از عفونت ادراری در نوزادان کمک کند. 

دلایل عفونت ادراری در نوزادان چیست؟

  • نقص تکاملی دستگاه ادراری 

بیشتر عفونت‌های ادراری در کودکان به دلیل نقص دستگاه ادراری است که بی توجهی نسبت به آن به تکرار عفونت‌های ادراری و از دست رفتن کلیه‌ها منجر می‌شود. نقص تکاملی دستگاه ادراری شامل تنگی لگن یا انسداد راه خروج ادرار از مثانه است که می‌تواند باعث ابتلا به عفونت ادراری در نوزادان شود.

  • تجمع میکروب‌ها در اطراف مجرای ادراری

تجمع میکروب‌ها در اطراف مجرای ادراری در پسرهای ختنه نشده بیشتر اتفاق می‌افتد. میکروب‌های به وجود آورنده عفونت ادراری اکثراً میکروب‌های دستگاه گوارش هستند که در اطراف مجرای ادرار تجمع می‌کنند. 

  • برگشت ادرار یا ریفلاکس

برگشت ادرار به معنای آن است که ادرار از مثانه به سمت بالا برمی‌گردد. این بیماری بسیار مهم است زیرا ممکن است باعث تخریب و از کار افتادن کلیه‌ها شود.  

  • عوامل ژنتیکی

عوامل ژنتیکی نیز می‌تواند از دلایل عفونت ادراری در نوزادان و کودکان باشد. 

  • پوشش بیش از حد نوزاد

برخی مادران برای جلوگیری از سرماخوردگی، به نوزاد خود بیش از حد لباس می‌پوشانند و او را در کنار بخاری و یا فضای بسیار گرم قرار می‌دهند. این کار موجب تعریق زیاد نوزاد و کاهش آب بدن او و در نتیجه غلظت ادرار و ایجاد سنگ‌های ادراری می‌شود.

علائم عفونت ادراری در نوزادان چیست؟

عفونت ادراری همیشه با نشانه همراه نیست و تنها از طریق آزمایش ادرار قابل تشخیص است اما در کودکان زیر دو سال می‌تواند علائمی مانند زیر وجود داشته باشد:

  • تب نوزاد
  •  بوی بد ادرار
  • رنگ تیره ادرار 
  • بی اشتهایی 
  • درد شکم
  • بی حالی و خوب شیر نخوردن 
  • وزن نگرفتن نوزاد 
  • عدم رشد مناسب نوزاد 
  • سرد شدن بدن
بی‌رنگ بودن ادرار نشان از وجود آب کافی در بدن نوزاد است و زرد رنگ و غلیظ بودن آن نشان از کم آبی بدن نوزادان و کودکان است، بنابراین باید در حدی به نوزادان آب داده شود که روزانه شش تا هشت بار دفع ادرار رقیق و بی‌رنگ داشته باشند.

علائم عفونت ادراری در کودکان چیست؟

  • سوزش ادرار
  • تکرر ادرار
  • درد پهلو
  • تهوع و استفراغ 
  • اسهال 
  • تب‌های بدون علت 
  • اختلال در ادرار کردن
  • بی اختیاری در نگه داشتن ادرار 

    عفونت ادراری در کودکان

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت مشاهده کوچک‌ترین نشانه‌های ذکر شده در بالا، باید سریعاً به پزشک مراجعه نمود، زیرا این بیماری می‌تواند با درگیر کردن کلیه باعث نارسایی آن شود که بسیار خطرناک است. به همین دلیل دارای اهمیت بالایی بوده و به محض مشاهده این بیماری به سرعت کودکان را مورد معالجه قرار می‌دهند.

همه والدین باید مراقب باشند و مرتب کودک خود را بررسی کنند تا با مشکلات جبران ناپذیری مواجه نشوند. اگر برای درمان این بیماری به موقع اقدام شود با گذشت چند روز و دریافت آنتی بیوتیک مشکل برطرف خواهد شد.

روش‌های پیشگیری از عفونت ادراری چیست؟

  • مصرف زیاد آب
  • تخلیه مثانه هر دو تا حداکثر هر سه ساعت یک بار
  • تغذیه سالم، مصرف مایعات، میوه‌ها و سبزی‌ها که منجر به کاهش بروز یبوست می‌شود.  
  • شستشوی دستگاه تناسلی از جلو به عقب
  • استفاده از لباس‌های زیر نخی و گشاد و شستشو و تعویض مکرر آن‌ها
  • تعویض مرتب و به موقع پوشک کودکان زیر سه سال 
  • آموزش دادن به بچه‌ها در مورد عادات صحیح دستشویی رفتن و رعایت بهداشت 
  • آموزش به کودکان که ادرارشان را برای مدت طولانی نگه ندارند.  
  • عدم نشستن در وان یا لگن
  • ختنه
  • مصرف تمشک کوهی از جمله میوه‌هایی است که برای پیشگیری از عفونت ادراری توصیه می‌شود.
  • استفاده از پروبیوتیک‌ها که به صورت پودر یا قرص، یا ماست و دوغ حاوی پروبیوتیک و فرآورده‌های لبنی

تغذیه نامناسب و غذا‌های کم فیبر می‌تواند به ایجاد عفونت‌های ادراری کمک کند. در بزرگسالان دیده شده است چنانچه آب کم مصرف شود، ادرار غلیظ شده و احتمال ایجاد سنگ‌های ادراری بالا می‌رود.

چگونه عفونت ادراری درمان می‌شود؟

پس از انجام آزمایشات ادرار و خون، سونوگرافی و عکسبرداری از کلیه و مثانه، برگشت ادراری و اختلالات مثانه نیز مورد بررسی قرار می‌گیرد و در صورتی که عفونت ادراری، مثانه یا کلیه را درگیر کرده باشد، پزشک درمان با آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی به مدت ۷ تا ۱۴ روز را توصیه می‌کند.
 
دلایل عفونت ادراری در نوزادان چیست؟

سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها…

از تب نوزاد و کودک خود غافل نشوید و علت آن را صرفا سرماخوردگی کودک ندانید. در مواردی که تب کودک بی دلیل است حتماً او را به پزشک متخصص ببرید زیرا ممکن است عفونت ادراری و یا سایر عفونت‌ها در کمین کودکتان باشد. 
عفونت ادراری در صورتی که به موقع تشخیص داده شود، با مصرف آنتی بیوتیک‌ها در دوره‌های خاص درمان می‌شود ولی اگر زمان را از دست بدهید ممکن است با مشکلات و بیماری‌های کلیه و مثانه در کودک خود مواجه شوید.

بی‌رنگ بودن ادرار نشان از وجود آب کافی در بدن نوزاد است و زرد رنگ و غلیظ بودن آن نشان از کم آبی بدن نوزادان و کودکان است، بنابراین باید در حدی به نوزادان آب داده شود که روزانه شش تا هشت بار دفع ادرار رقیق و بی‌رنگ داشته باشند.

همه والدین باید مراقب باشند و مرتب کودک خود را بررسی کنند تا با مشکلات جبران ناپذیری مواجه نشوند. اگر برای درمان این بیماری به موقع اقدام شود با گذشت چند روز و دریافت آنتی بیوتیک مشکل برطرف خواهد شد.

روش‌های پیشگیری از عفونت ادراری چیست؟

  • مصرف زیاد آب
  • تخلیه مثانه هر دو تا حداکثر هر سه ساعت یک بار
  • تغذیه سالم، مصرف مایعات، میوه‌ها و سبزی‌ها که منجر به کاهش بروز یبوست می‌شود.  
  • شستشوی دستگاه تناسلی از جلو به عقب
  • استفاده از لباس‌های زیر نخی و گشاد و شستشو و تعویض مکرر آن‌ها
  • تعویض مرتب و به موقع پوشک کودکان زیر سه سال 
  • آموزش دادن به بچه‌ها در مورد عادات صحیح دستشویی رفتن و رعایت بهداشت 
  • آموزش به کودکان که ادرارشان را برای مدت طولانی نگه ندارند.  
  • عدم نشستن در وان یا لگن
  • ختنه
  • مصرف تمشک کوهی از جمله میوه‌هایی است که برای پیشگیری از عفونت ادراری توصیه می‌شود.
  • استفاده از پروبیوتیک‌ها که به صورت پودر یا قرص، یا ماست و دوغ حاوی پروبیوتیک و فرآورده‌های لبنی

تغذیه نامناسب و غذا‌های کم فیبر می‌تواند به ایجاد عفونت‌های ادراری کمک کند. در بزرگسالان دیده شده است چنانچه آب کم مصرف شود، ادرار غلیظ شده و احتمال ایجاد سنگ‌های ادراری بالا می‌رود.

چگونه عفونت ادراری درمان می‌شود؟

پس از انجام آزمایشات ادرار و خون، سونوگرافی و عکسبرداری از کلیه و مثانه، برگشت ادراری و اختلالات مثانه نیز مورد بررسی قرار می‌گیرد و در صورتی که عفونت ادراری، مثانه یا کلیه را درگیر کرده باشد، پزشک درمان با آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی به مدت ۷ تا ۱۴ روز را توصیه می‌کند.
 
دلایل عفونت ادراری در نوزادان چیست؟

سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها…

از تب نوزاد و کودک خود غافل نشوید و علت آن را صرفا سرماخوردگی کودک ندانید. در مواردی که تب کودک بی دلیل است حتماً او را به پزشک متخصص ببرید زیرا ممکن است عفونت ادراری و یا سایر عفونت‌ها در کمین کودکتان باشد. 
عفونت ادراری در صورتی که به موقع تشخیص داده شود، با مصرف آنتی بیوتیک‌ها در دوره‌های خاص درمان می‌شود ولی اگر زمان را از دست بدهید ممکن است با مشکلات و بیماری‌های کلیه و مثانه در کودک خود مواجه شوید.
  • مصرف زیاد آب
  • تخلیه مثانه هر دو تا حداکثر هر سه ساعت یک بار
  • تغذیه سالم، مصرف مایعات، میوه‌ها و سبزی‌ها که منجر به کاهش بروز یبوست می‌شود.  
  • شستشوی دستگاه تناسلی از جلو به عقب
  • استفاده از لباس‌های زیر نخی و گشاد و شستشو و تعویض مکرر آن‌ها
  • تعویض مرتب و به موقع پوشک کودکان زیر سه سال 
  • آموزش دادن به بچه‌ها در مورد عادات صحیح دستشویی رفتن و رعایت بهداشت 
  • آموزش به کودکان که ادرارشان را برای مدت طولانی نگه ندارند.  
  • عدم نشستن در وان یا لگن
  • ختنه
  • مصرف تمشک کوهی از جمله میوه‌هایی است که برای پیشگیری از عفونت ادراری توصیه می‌شود.
  • استفاده از پروبیوتیک‌ها که به صورت پودر یا قرص، یا ماست و دوغ حاوی پروبیوتیک و فرآورده‌های لبنی

تغذیه نامناسب و غذا‌های کم فیبر می‌تواند به ایجاد عفونت‌های ادراری کمک کند. در بزرگسالان دیده شده است چنانچه آب کم مصرف شود، ادرار غلیظ شده و احتمال ایجاد سنگ‌های ادراری بالا می‌رود.

چگونه عفونت ادراری درمان می‌شود؟

پس از انجام آزمایشات ادرار و خون، سونوگرافی و عکسبرداری از کلیه و مثانه، برگشت ادراری و اختلالات مثانه نیز مورد بررسی قرار می‌گیرد و در صورتی که عفونت ادراری، مثانه یا کلیه را درگیر کرده باشد، پزشک درمان با آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی به مدت ۷ تا ۱۴ روز را توصیه می‌کند.
 
دلایل عفونت ادراری در نوزادان چیست؟

سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها…

از تب نوزاد و کودک خود غافل نشوید و علت آن را صرفا سرماخوردگی کودک ندانید. در مواردی که تب کودک بی دلیل است حتماً او را به پزشک متخصص ببرید زیرا ممکن است عفونت ادراری و یا سایر عفونت‌ها در کمین کودکتان باشد. 
عفونت ادراری در صورتی که به موقع تشخیص داده شود، با مصرف آنتی بیوتیک‌ها در دوره‌های خاص درمان می‌شود ولی اگر زمان را از دست بدهید ممکن است با مشکلات و بیماری‌های کلیه و مثانه در کودک خود مواجه شوید.

وابستگی کودک به مادر و راهکارهای مواجهه با آن

وابستگی کودک به مادر از حدود سن شش ماهگی آغاز می‌شود. کودک با شناخت کامل مادر، حاضر به جدایی از او نیست و این وابستگی ممکن است تا سال‌ها ادامه یابد. روانشناسان این پدیده را اضطراب جدایی می‌گویند. می‌توان با پرورش حس استقلال در کودک و ایجاد محیط امن و آرام در خانه کمک موثری به کاهش وابستگی کودک کرد.

وابستگی کودک به مادر
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – وقتی اتاق را ترک می‌کنید، کودکتان طوری گریه می‌کند که گویی برای همیشه او را ترک گفته‌اید. هنگامی که در خانه مشغول فعالیت‌های روزمره‌اید پای شما را می‌گیرد و می‌خواهد او را به آغوش بگیرید، گویی برای همیشه می‌خواهد به شما بچسبد. خسته و نگران شده‌اید، آیا این روز‌ها تمام می‌شود؟ نگران نباشید، کودک شما در حال طی کردن فرایند رشد است و در این مرحله دچار اضطراب جدایی شده است. با کمی صبر، حوصله و همراهی، این دوران نیز می‌گذرد و کودکتان با قدم‌های استوار از شما فاصله می‌گیرد.
 

دلیل وابستگی کودک به مادر چیست؟

کودکان در حدود سن شش تا هجده ماهگی بیش از حد به اعضای خانواده (خصوصا مادر) وابسته می‌شوند. کودک در این سن به رفتن افراد از نزدش، توجه می‌کند. او کم کم آگاهی پیدا می‌کند که چه افرادی در کنارش هستند و چه کسی مسئول مراقبت از اوست. به افراد غریبه که به محل زندگی او وارد می‌شوند، توجه می‌کند و حضور آن‌ها می‌تواند باعث ناراحتی، گریه یا خشم او شود.  
در این دوره وقتی مادر بخواهد اتاق را ترک کند، لباس بیرون بپوشد یا به سمت در برود، با اعتراض، نارضایتی و گریه کودک مواجه می‌شود. او تا هنگامیکه مادر را می‌بیند آرام و خوشنود، مشغول بازی است و هنگامی که مادر از دیدرس او خارج می‌شود، گریه را سر می‌دهد.

 
وابستگی کودک

عمدتا در همه کودکان شش تا هجده ماهه، وابستگی دیده می‌شود. میزان وابستگی کودک در نه ماهگی به اوج خود می‌رسد و پس از آن کاهش می‌یابد. اما مجددا در هجده ماهگی این رفتار در کودک دیده می‌شود. پژوهشگران این وابستگی کودک را اضطراب جدایی می‌نامند. علت این پدیده آن است که کودک به قدری رشد یافته که توانایی یادآوری و مقایسه دارد و این موجب می‌شود نسبت به زمانی که از او دور می‌شوید حساس شود.  
گاهی کودک آنقدر از دور شدن مادر هراس دارد که حتی اجازه رفتن به دستشویی را هم به او نمی‌دهد یا هنگامی که غریبه‌ای در خانه نیست، باز هم جلوی پای مادر را می‌گیرد و به پای او می‌پیچد. تکرار این گونه رفتار‌ها باعث لبریز شدن صبر والدین می‌شود.

 

وابستگی کودک

راه کار‌های مواجهه با وابستگی کودک

  • در وهله اول از سلامت کامل کودک خود مطمئن شوید. وجود هرگونه بیماری (کولیک نوزاد، دندان درآوردن نوزاد و…) باعث بی قراری کودک شده و فشار‌های عصبی و روانی به او وارد می‌کند که موجب تشدید این رفتار می‌شود.
  • بدانید که اضطراب جدایی دوره‌ای گذرا بین شش تا هیجده ماهگی است و پس از طی این دوره خود به خود این مشکل از بین می‌رود.
  • مکان مشخصی را برای کودک تعیین کنید که بداند مال اوست. گهواره، تختخواب و اتاق کودک را بصورت مکان ویژه‌ای که کودک در آن احساس راحتی و آرامش می‌کند دربیاورید.
  • هنگامی که می‌خواهید اتاقی که کودک در آن است را ترک کنید و مثلا به آشپزخانه بروید، با صدای بلند با او صحبت کنید و برای او آواز بخوانید تا او مطمئن شود که شما در نزدیکی او هستید.
  • در این دوره کودکان توجه ویژه‌ای به مادر کرده و تنها در آغوش او آرام می‌گیرند. به همسر خود توضیح دهید که اینگونه رفتار کودک موقتی و گذراست و نشانه‌ای از بی توجهی یا دوست نداشتن پدر از سوی کودک نیست.

 

قایم باشک

  • با بازی “دالی موشه” به کودکتان یاد دهید که اگر چیزی را نمی‌بیند دلیل بر نبودن آن شی نیست. با دستانتان یا ملحفه‌ای صورت خود را بپوشانید، سپس آن را به سرعت بردارید. کودکتان از اینکه می‌بیند شما دوباره ظاهر شده‌اید به وجد می‌آید.
    اگر کودکتان بزرگتر است، می‌توانید یک توپ کوچک را زیر یک لیوان رنگی پنهان کنید و با برداشتن لیوان، توپ را به کودک نشان دهید و این بازی را بار‌ها با کودک انجام دهید.
    همچنین می‌توانید با کودکان بزرگتر “قایم باشک” بازی کنید. بدین ترتیب کودک احساس می‌کند که مادر بازخواهد گشت و بنابراین جدا شدن از شما برایش راحت‌تر خواهد بود چون می‌داند باز می‌گردید.
  • محیط خانه را برای کودک امن کنید تا کودک به راحتی بتواند در محیط خانه به کشف و بازی بپردازد. اینگونه کودک با شجاعت بیشتری در خانه می‌گردد، بازی می‌کند و دوباره به سوی شما باز می‌گردد. به گونه‌ای که کودک متوجه نشود، به او نظارت داشته باشید تا خطری متوجه وی نشود و در هر بازگشت کودک، او را در آغوش بگیرید و ببوسید.
  • کودک شما نیاز دارد تا همراهی با انسان‌ها و کودکان دیگر را بیاموزد. به همین دلیل شما بایستی زمان‌هایی از کودک خود جدا شوید تا او با ارتباط گرفتن با دیگر افراد، مهارت‌های اجتماعی را بیاموزد. از دیدگاه برخی روانشناسان، کودکانی که از بدو تولد در محیط‌های شلوغ بزرگ شده‌اند، استقلال بیشتری داشته و هنگام ترک والدین احساس ترس و ناراحتی کمتری دارند.  

 وابستگی کودک

  • هنگامی که می‌خواهید کودک را ترک کنید با او خداحافظی کنید و دلیل رفتن خود را با زبان ساده برایش بیان کنید. کودک شما شاید قادر به حرف زدن نباشد اما لحن و معنای کلمات را تا حدودی در می‌یابد. اگر هنگامی که کودک سرگرم بازی است، او را ترک کنید به این امید که باعث ناراحتی و گریه او نشوید، بالعکس اضطراب جدایی را در وی افزایش می‌دهید.  
  • اگر از پرستار یا یکی از نزدیکان برای مواقعی که در کنار نوزاد نیستید، کمک می‌گیرید، به کودک فرصت دهید تا در حضور شما با شخص دیگر آشنا شده و انس بگیرد تا در نبود شما با اضطراب کمتری مواجه شود.
  • اگر می‌خواهید کودک را به محیط جدیدی (مثل مهد کودک) بسپارید. یک روز قبل او را به آن محیط برده و آنجا را به او نشان دهید. او را با مربی مهد آشنا کنید و درباره فعالیت‌های کودکان در مهد با او صحبت کنید، به گونه‌ای که اشتیاق در او ایجاد شود.
  • مربی یا پرستاری که قرار است مراقب کودک باشد را از همه چیز کودک اعم از رفتارها، علایق، ساعات خواب و تغذیه و وضعیت جسمانی کودک، آگاه کنید.

بیشتر بدانید: مهد کودک رفتن بچه ها چه فوایدی به دنبال دارد؟


 وابستگی کودک به مادر

 

  • کودک را به محیط‌هایی که همسالانش در آن هستند ببرید تا دوست پیدا کند. آنگونه می‌بینید که چه راحت آغوش شما را رها می‌کند و به سمت کودکان دیگر می‌رود.
  • قبل از ترک کردن کودک، او را در آغوش بگیرید و به او بسیار محبت کنید. نگران از لوس شدن او نباشید. با این کار شما احساس امنیت را به او هدیه می‌دهید.  
  • انجام برخی کار‌ها را به خود کودک بسپارید. اینگونه کودک کم کم یاد می‌گیرد از خودش مراقبت کند و حس استقلال در او تقویت می‌شود. جایی که کودک واقعا نیاز دارد به او کمک کنید و در دیگر موارد کودک را تشویق به انجام کار کنید.
  • برای گریه نکردن کودک قبل از ترک او، جایزه تعیین کنید. به او بگویید، چون دیگر بزرگ شده و یادگرفته با شما خداحافظی کند، استحقاق پاداش دارد.

با بکار بستن این راهکارها، اندک اندک، از وابستگی کودک کاسته شده و کودک تمرین استقلال می‌کند.

منابع: 

چگونه با کودکم رفتار کنم/ دکتر گاربر
مادر کافی/ جو فراست

علت نخوابیدن نوزاد در شب چیست؟

نوزاد
یکی از مشکلات رایج والدین در نخستین سال تولد کودک، نخوابیدن نوزاد در شب ها است. اما برای رهایی ازین وضعیت چه باید کرد؟ باید بدانید که در هر سنی، نوزاد دلایل متفاوتی برای بی خوابی و گریه شبانه دارد. با آگاهی از این دلایل و تلاش در جهت رفع مشکلات، می توانید خواب آرامتری برای خود و نوزادتان به همراه آورید.

نوزاد
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – در یکسال اول زندگی، کودک رشد چشمگیری می‌کند و ظرفیت بالایی برای شکل گیری عادات و الگو‌های صحیح دارد. پایه گذاری عادات صحیح خواب، در این سن، کلید پیشگیری از بسیاری از مشکلات شایع خواب، در دوره کودکی است. 

نخوابیدن نوزاد در طی تولد تا سه ماهگی

طی سه ماهه اول زندگی، کودک ۱۶ تا ۱۷ ساعت در روز می‌خوابد. مدت خواب و بیداری به طور مساوی در ۲۴ ساعت شبانه روز تقسیم می‌شود. معمولا سه ساعت خواب با یک ساعت بیداری همراه است. این الگو با چرخه تغذیه ارتباط مستقیم دارد. وقتی کودک کاملا سیر باشد می‌خوابد و زمانی که گرسنه است بیدار می‌شود و تا مدت کوتاهی پس از تغذیه بیدار می‌ماند. در این سن کودک مقاومتی در مقابل خواب ندارد.

در این سن، علت نخوابیدن نوزاد، می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

  1. آیا پوشکش خیس است؟ باید عوض شود.
  2. آیا کودک گرسنه است؟ از سیر بودن کودک مطمئن شوید.
  3. آیا کودک کولیک یا نفخ دارد؟ بایستی کمکش کنید تا باد گلو یا باد معده‌اش خارج شود. در صورت نیاز از داروی ضد کولیک استفاده کنید.
  4. آیا بدن بچه خیلی سرد یا خیلی گرم است؟ دمای اتاق را مطبوع کنید و لباس مناسب فصل به او بپوشانید. 
  5. آیا محیط خواب او خیلی پرنور است؟ اتاق خواب کودک باید کاملا تاریک باشد.
  6. آیا کودک نیاز به آغوش شما دارد؟ گاهی اوقات تنها با در آغوش گرفتن کودک می‌توانید او را آرام کنید تا به خواب رود.
  7. حالش خوب نیست؟ اگر علایم بیماری در کودک می‌بینید، به پزشک مراجعه کنید.
  8.  بعد از بررسی موارد بالا، کودک را ۵ دقیقه درون تختخوابش تنها بگذارید. شاید در این فاصله خود کودک بخواب رود.

نوزاد

پایه گذاری عادت‌های خوب

مهمترین مساله در این سن، برقرار کردن عادت‌های خوب در کودک است و تنها راه رسیدن به این هدف آن است که از همان ابتدا درست عمل کنید تا عادت‌های مثبت در کودک پایه گذاری و تثبیت شوند.

  •  به کودک کمک کنید تا خودش تنهایی به خواب رود. روزی یک بار، کودک را بدون خوردن شیر مادر یا گرفتن شیشه شیر، یا بدون اینکه کسی او را تکان دهد، بخوابانید. وقتی متوجه می‌شوید که کودک خواب آلود شده است، او را درون تختخواب خود قرار دهید. برای شروع این تمرین، بد نیست که او را تکان دهید، برایش آواز بخوانید و کالسکه‌اش را راه ببرید. شاید کمی طول بکشد تا کودک به این شیوه به خواب رود. اما بدین ترتیب او یاد می‌گیرد که بدون تماس بدنی با شما هم می‌تواند احساس امنیت کند.

نخوابیدن نوزاد در سه تا شش ماهگی

برنامه خواب کودک در این دوره، با روال زندگی اجتماعی افراد خانواده، همخوانی بیشتری دارد. او در شبانه روز حدود ۱۵ ساعت می‌خوابد. ۹ تا ۱۰ ساعت در شب و ۴ تا ۵ ساعت در روز. روز کودک معمولا از ۶ تا ۸ صبح شروع می‌شود و طی روز دو یا سه بار در ساعت‌های نسبتا معین می‌خوابد. زمان خواب شب او معمولا از ساعت ۷ تا ۹ عصر شروع می‌شود. پیشرفت مهم دیگر در این مرحله این است که ۵۰ تا ۷۰ درصد کودکان شب‌ها هفت ساعت به طور پیوسته می‌خوابند.

در این سن، علت نخوابیدن نوزاد، می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

  1. تمام موارد تولد تا سه ماهگی را بررسی کنید.
  2. اگر کودک شیرخشک می‌خورد و هنوز گرسنه است، از دستورالعمل تهیه شیر برای بچه‌های کمی بزرگتر استفاده کنید. این کار را می‌توانید از حدود چهارماهگی شروع کنید.
  3. اگر کودک برای خوردن غذای جامد آمادگی دارد، با دادن غذای جامد پیش از خواب، او را به مدت طولانی‌تری سیر نگه دارید.
  4. اگر هیچ یک از موارد قبلی موثر واقع نشد و کودک همچنان بی قراری می‌کند و نمی‌خوابد، به پزشک مراجعه کنید تا مشخص شود که آیا علت نخوابیدن نوزاد مشکل جسمی است یا خیر. 

    نخوابیدن نوزاد در شب

پایه گذاری عادت های خوب

  • نیم ساعت قبل از خواب را در سکوت و آرامش بگذرانید.
  • یک یا دوبار در روز، وقتی خواب آلود می‌شود، اما هنوز بیدار است، او را درون کالسکه یا تختخوابش قرار دهید. شاید ابتدا گریه کند. در این صورت، به آرامی برایش لالایی بخوانید و نوازشش کنید.
  • اگر کودک نیمه شب بیدار شد، با او شوخی و بازی نکنید!

 خواب نوزاد سه ماهه چقدر است و چگونه تنظیم می‌شود؟


نخوابیدن نوزاد در شش تا دوازده ماهگی

دراین مرحله کودک روزی ۱۴ ساعت می‌خوابد، ۱۲ ساعت خواب شبانه و ۲ ساعت خواب روزانه. شروع روز معمولا از ساعت ۶:۳۰ یا ۷ صبح است و شامل خواب روزانه در ساعت ۱۰ صبح و ۱ بعد از ظهر می‌شود و با خوابیدن در ساعت ۷ شب به پایان می‌رسد.

در این سن، علت نخوابیدن نوزاد، می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

  1. نیاز‌های اولیه کودک را بررسی کنید (کلیه موارد اشاره شده از تولد تا شش ماهگی).
  2. یک جدول تهیه کنید و در آن ساعات خواب، بیداری و چرت‌های روزانه کودک خود را بنویسید تا الگوی خواب کودک را به مرور تنظیم کنید.
  3. شاید کودک شما می‌خواهد دندان دربیاورد. این می‌تواند دلیل خوبی برای نخوابیدن نوزاد باشد. بعضی از بچه‌ها بدون هیچ مشکلی دندان درمی‌آورند. اما خیلی از آن‌ها در این دوره نحس و نق نقو می‌شوند.
    به تورم و سرخی لثه‌های کودک، در جایی که دندان‌ها بیرون می‌آیند، به سرخی لپ‌های کودک، تب و اسهال او توجه کنید! برای بهبود این عوارض، به کودک استامینوفن مخصوص کودکان (با دوز مشخص) دهید که درد را تسکین می‌دهد و تب را پایین می‌آورد. لثه‌های کودک را با انگشت خودتان، یا حلقه‌های لاستیکی دندانگیر ماساژ دهید تا درد او کمتر شود.

    بیشتر بدانید: تب دندان در آوردن نوزاد را چگونه تشخیص دهیم؟


  4. اگر اندام تناسلی کودک به واسطه سوزش ادرار یا مدفوع زخم شده است، برای تسکین سوزش کورک، از پماد‌های سوختگی پای نوزاد استفاده کنید.
  5. نمی توانید او را بخوابانید؟ بعضی از بچه‌ها اگر خواب باشند و در همین حالت آن‌ها را از اتومبیل، کالسکه یا آغوش مادر (بعد از شیر خوردن) به تختخوابشان ببرید، بیدار می‌شوند و دیگر نمی‌خوابند. به این بچه‌ها باید یاد بدهید که در تختخواب خودشان و بدون حضور دیگران نیز به خواب روند. برای این منظور روش گام به گام را امتحان کنید.

نخوابیدن نوزاد در شب

پایه گذاری عادت‌های خوب

  • مقدمات خاصی برای خوابیدن کودک درنظر بگیرید، که می‌تواند شامل: 
    ۱. نوشیدن مایعات (شیر، آب، چای)
    ۲. حمام کردن
    ۳. وقت آرامش و سکوت
    ۴. کتاب خواندن
    ۵. رفتن به رختخواب

باشد. نکته مهم این است که این فرآیند در ساعت معینی (مثلا ۹:۳۰) هرشب تکرار شود. 

  • با روش گام به گام به کودک یاد دهید که به تنهایی بخوابد.
    با این روش، کودک ضمن اینکه احساس می‌کند همچنان از امنیت و محبت شما برخوردار است، یاد می‌گیرد که خودش به تنهایی، نه با هدایت و فشار شما، برای خواب آماده شود و بدون کمک و حضور دیگران نیز به خواب رود. تمرین‌های اولیه مربوط به این شیوه را روز‌ها انجام دهید. آموزش شگرد‌های جدید به کودک، روز‌ها آسان تر از شب‌هاست.

گام نخست

جدول خواب کودک را مرور کنید تا دریابید که کودک در چه زمانی از روز به خواب می‌رود. ده دقیقه پیش از این ساعت کودک را درون تختخوابش بگذارید و کنارش بمانید، آرام آرام برایش لالایی بخوانید و نوازشش کنید تا به خواب رود.

گام دوم

وقتی کودک استقرار در تختخواب را پذیرفت و به آن عادت کرد، بجای نوازش و لالایی خواندن، روی یک صندلی و در جایی نزدیک تخت کودک بنشینید و فقط دستتان را روی سینه و شکمش بگذارید. در همین وضعیت بمانید تا کودک به خواب رود.

گام سوم

بعد از یک هفته، صندلی خود را هر سه روز یک قدم از تخت کودک دور کنید تا اینکه به در اتاق نزدیک شوید.

گام چهارم

وقتی کودک در تختخوابش قرار گرفت و شما نیز همراه صندلیتان نزدیک در اتاق رسیدید، باید از اتاق بیرون بروید و بعد از چند ثانیه به داخل اتاق سرک بکشید. ابتدا حدود پنج ثانیه بیرون بمانید و بعد آرام آرام، زمان بیرون ماندنتان را بیشتر کنید. این فرایند باید حدود دوسه هفته یا کمتر طول بکشد.
 
با اجرای روش گام به گام، مشکل نخوابیدن نوزاد، برطرف شده و پس از ماهها، خواب آرامی را خود و کودکتان تجربه خواهید کرد.

منابع: 
کلید‌های برخورد با مشکلات خواب کودکان/ سوزان گاتلیب‌ 
تر و خشک کردن کودک/ شارلوت پریستون

کوتاه کردن ناخن نوزاد؛ مشکلات و راهکارها

کوتاه کردن ناخن نوزاد یکی از شایع‌ترین مشکلاتی است که والدین با آن روبرو می‌شوند. اما با درنظر گرفتن چند نکته ساده می‌توان با سهولت و آرامش از عهده آن برآمد. بهتر است هنگامی که کودکتان خواب است را برای این کار انتخاب کنید. در این مقاله راه صحیح گرفتن ناخن‌های ظریف نوزادتان را به شما می‌آموزیم.

کوتاه کردن ناخن نوزاد
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – آیا شما هم از گرفتن ناخن‌های کوچک و ظریف نوزادتان هراس دارید؟ اگرچه ناخن‌های نوزاد نرمتر و ظریفتر  از ناخن‌های شماست، اما بسیار تیزتر است. به گونه‌ای که به راحتی پوست خودش و شما را خراش می‌دهد و چون روی حرکات دستانش کنترل چندانی ندارد، حتی ممکن است روی قرنیه چشمانش خراش بیاندازد!
مادران جوان حتی از فکر کوتاه کردن این ناخن‌های کوچک هم می‌ترسند. آنقدر کوچکند که ممکن است در حین کوتاه کردنشان، انگشتان ظریف نوزاد زخم شود و آسیب ببیند. اما با وجود این ترسها، کوتاه کردن ناخن نوزاد بطور مرتب، اهمیت ویژه‌ای دارد. موجب می‌شود تا آلودگی در زیر آن‌ها جمع نشود، پوست خودش و یا شما را با آن خراش ندهد و عفونت ایجاد نشود. 
ناخن‌های دست نوزادان رشد بسیار سریعی دارند، به طوری که ممکن است هفته‌ای یک یا دوبار نیاز به کوتاه شدن داشته باشند، اما ناخن‌های پا رشد آهسته‌تری دارند و یک یا دو بار در ماه نیاز به کوتاه کردن دارند. پس ترس خود را کنار بگذارید و دست بکار شوید.
 

پیش از شروع به کار

نکات مهمی که قبل از اقدام به کوتاه کردن ناخن نوزاد بایستی رعایت کنید:
  1. نور مناسب. در محیطی با نور کافی اقدام به گرفتن ناخن‌های نوزاد کنید.
  2. زمان مناسب. بهترین زمان برای گرفتن ناخنها، هنگامی است که نوزاد خواب است. زمان مناسب دیگر، دقیقا بعد از حمام نوزاد است، زیرا پس از حمام ناخن‌ها نرم شده و کوتاه کردنشان ساده‌تر می‌شود.
  3. ابزار مناسب. حتما از ناخن‌گیر یا قیچی مخصوص نوزاد استفاده کنید. استفاده از ناخن‌گیر مخصوص بزرگسالان باعث آسیب رسیدن به پوست نوزاد می‌شود.

کوتاه کردن ناخن نوزاد

هنگام کوتاه کردن ناخن نوزاد

  • ابتدا نوزاد را به حالت خوابیده قرار دهید یا او را در آغوش خود بگیرید. اگر نوزادتان توانایی نشستن دارد، می‌تواند روی صندلی غذا یا کریر در حالت نشسته روبرویتان قرار گیرد.
  • دست نوزاد را محکم در دستان خود نگاه دارید. به گونه‌ای که مطمئن باشید حتی اگر نوزاد دستانش را حرکت دهد، انگشتش حرکت نکرده و با ناخن گیر آسیب نمی‌بیند.
  • پزشکان توصیه می‌کنند اگر نوزادتان خیلی کوچک است یا تازه به دنیاآمده، از سوهان کاغذی برای کوتاه کردن ناخن نوزاد استفاده کنید. طی هفته‌های اول ناخن‌های نوزاد بسیار نرم هستند و به سادگی با سوهان میتوان آن‌ها را کوتاه کرد. همچنین با سوهان می‌توان لبه‌های تیز ناخن را نیز نرم کرد.
  • هرگز از سوهان فلزی برای نوزادان استفاده نکنید، چرا که به  آسانی پوست نوزاد را خراش می‌دهد. برای اینکار حتما از سوهان کاغذی استفاده کنید.
  • پوست زیر ناخن نوزاد را کمی فشار دهید تا پوست از ناخن جدا شود و هنگام گرفتن ناخن‌ها، پوست نوزاد آسیب نبیند.
  • همواره ناخن‌های دست را بصورت منحنی و ناخن‌های پا را بصورت صاف کوتاه کنید.
  • هرگز برای کوتاه کردن ناخن نوزاد از دندانهایتان استفاده نکنید! زیرا باعث انتقال میکروب‌ها از دهانتان به انگشتان و زخم‌های احتمالی روی دست نوزاد می‌شوید. همچنین بعلت نداشتن دید کافی ممکن است بجای ناخن، دست نوزاد را گاز بگیرید!
  • هرگز ناخن‌های نوزاد را با دست نکشید و پاره نکنید زیرا باعث کنده شدن بیش از حد و آسیب رسیدن به ساختار ناخن می‌شود.

کوتاه کردن ناخن نوزاد

 
چگونه هنگام کوتاه کردن ناخن نوزاد حواس او را پرت کنیم؟

اگر هنگام کوتاه کردن ناخن نوزاد، وی از خواب برخاست یا از ادامه کار اجتناب کرد، در این صورت می‌توانید:

  • از همسرتان (یا شخص دیگری) بخواهید تا او را آرام کند تا به کارتان پایان دهید.
  • با کودکتان به آرامی حرف بزنید یا برای او آواز بخوانید.
  • با یک جغجغه یا اسباب بازی صدا دار حواس او را پرت کنید.
  • نوزاد را با خود طی گرفتن ناخن‌ها همراه کنید و همزمان با انگشتانش بازی کنید. بازی‌هایی مثل لی لی حوضک، موشه رفت آب بخوره یا این میگه بریم دزیدی، در این شرایط راه گشا هستند. 

اگر بازهم از کوتاه کردن ناخن نوزاد خود هراس دارید:

  •  از شخص دیگری که مهارت انجام آن را دارد کمک بگیرید. پدربزرگ و مادربزرگ، عمه یا خاله، پرستار و… که بتواند در کمال آرامش و خونسردی ناخن نوزاد را کوتاه کند.
  • از دستکش نوزادی استفاده کنید. اگر ناخن‌های نوزادتان تیز و بلند شده و شما توانایی کوتاه کردن آن را در حال حاضر ندارید. دستکش دستش کنید. اینگونه از خراشیدن پوستش، خصوصا در هنگام خواب، جلوگیری کرده‌اید.

کوتاه کردن ناخن نوزاد

اگر هنگام کوتاه کردن ناخن نوزاد به پوستش آسیب رسید:

  • سریعا با آب سرد یک صابون ملایم محل زخم را بشویید.
  • سپس با دستمال تمیز به آرامی آن را خشک کنید و محل بریدگی را به آرامی فشار دهید. معمولا خونریزی بعد از چند دقیقه بند می‌آید.
  • به هیچ عنوان از بانداژ روی زخم استفاده نکنید، زیرا ممکن است نوزاد باند را ببلعد و موجب خفگی وی شود. همچنین از پماد روی زخم استفاده نکنید زیرا نوزاد آن را می‌مکد.
  • اگر برشی عمیق در انگشت کودک ایجاد شده، که نگران کننده است، به پزشک مراجعه کنید.

پس از اتمام کار، یک نفس عمیق بکشید، تا هفته بعد که دوباره این مراحل را تکرار کنید.

منابع: Momjunction و Healthywomen

آشنایی با انواع سرلاک برای نوزادان

نوزاد
هنگامی که کودک آماده خوردن غذای جامد می‌شود، بایستی با سرلاک‌ های تک غله‌ای و غنی از آهن تغذیه را آغاز کرد. این نقطه آغازی برای کودک است تا چگونه غذا خوردن را یاد بگیرد. انواع مختلفی از سرلاک برای نوزادان مانند سرلاک برنج یا جو دوسر در بازار موجود است. آنچه در ادامه می‌آید، معرفی انواع سرلاک برای نوزادان است.

نوزاد
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – معمولا سرلاک، اولین غذای جامدی است که نوزادان مصرف می‌کنند. انجمن پزشکان امریکا توصیه کرده است که در یک سال اول زندگی، مادران سرلاک‌های غنی از آهن را با شیر مادر یا شیرخشک مخلوط کرده و بعنوان وعده غذایی به نوزادان بدهند. یک سرلاک رقیق با مخلوط کردن ۱ قاشق پودر غلات با ۴ یا ۵ قاشق شیر مادر، شیرخشک یا آب تهیه می‌شود.
دکتر ویلیام سیرز به والدین توصیه می‌کند که از سرلاک‌هایی که حاوی حداقل ۱ گرم پروتئین و ۶ تا ۱۰ میلی گرم آهن در هر وعده غذایی هستند، استفاده کنند. زیرا ذخیره آهنی که در بدن نوزاد در هفته‌های آخر بارداری ساخته می‌شود، در طی شش ماه اولیه کاملا مصرف می‌شود و بدن نوزاد نیاز به جبران این آهن از دست رفته، از راه تغذیه و مکمل آهن دارد تا از ابتلا به کم خونی (آنمی) جلوگیری شود. از آنجایی که شیرخشک‌های موجود در بازار، اکثرا با آهن غنی شده‌اند، نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌کنند، بیشتر به آهن نیاز دارند. به پدر و مادر‌ها توصیه می‌شود، پیش از شروع استفاده از انواع سرلاک برای نوزاد خود، با پزشک مخصوص او در مورد نوع و چگونگی مصرف آن، مشورت کنند.

انواع سرلاک برای نوزادان

سرلاک برنج

اولین غذای جامدی که به نوزاد داده می‌شود، سرلاک برنجی است. برنج فاقد آلرژیست و بسیار آسان هضم می‌شود. هم چنین می‌توان به سادگی آن را با شیر مادر یا شیر خشک مخلوط کرد و به نوزاد داد. سرلاک‌ برنج قهوه ای، درصد فیبر بالاتری دارد و برای دستگاه گوارش نوزاد بسیار مفید است. در حالی که سرلاک‌ برنج سفید، تقریبا فاقد فیبر است. پزشکان توصیه می‌کنند که سرلاک برنج به مدت چند هفته تا یک ماه بعنوان تنها غذای جامد به نوزاد داده شود تا سیستم گوارشی نوزاد کم کم برای هضم دیگر مواد آماده شود.

انواع سرلاک برای نوزادان

سرلاک جو دوسر

انجمن پزشکان امریکا، سرلاک جو دوسر را به عنوان مناسب‌ترین غذای جامد نوزادان، پیشنهاد کرده است. جو دو سر سرشار از فیبر و آنتی اکسیدان‌های گیاهی است و بیشتر کودکان طعم ملایم آن را دوست دارند. بسیاری از سرلاک‌های جو دوسر حاوی میوه‌های خشک، مثل موز و تمشک است. بهتر است، ابتدا به کودک خود سرلاک جو دوسر ساده بدهید، سپس به سراغ سرلاک غنی شده با میوه بروید. بدین ترتیب درصورت مشاهده آلرژی در کودک، منشا آن را به سادگی تشخیص می‌دهید.

سرلاک گندم

یکی از انواع سرلاک برای نوزادان سرلاک گندم است که بسیار محبوب و در عین حال بین پزشکان بسیار مورد بحث است. انجمن پزشکان امریکا، در سال ۲۰۰۸، اعلام کرد که بنابر نظر پزشکان دپارتمان آلرژی و ایمنی، بهتر است سرلاک گندم به عنوان اولین غذای جامد به کودک داده نشود. بلکه بهتر است کودک ابتدا با میوه‌ها، سبزیجات و دیگر انواع سرلاک‌ آشنا شود و پس از آن سرلاک گندم به کودک داده شود. اگر در خصوص دادن سرلاک گندم و حساسیت کودک به گلوتن نگرانی‌هایی دارید، بهتر است با پزشک کودکتان دراین باره گفتگو کنید.

سرلاک جو

جو معمولا یکی از مواد تشکیل دهنده سرلاک نوزادان است اما پزشکان آن را به عنوان غله کامل نمی‌شناسند. با این حال، سرلاک جو، نسبت به دیگر غلات ریسک آلرژی پایین‌تری دارد و کودکان طعم خوشایند جو را به خصوص در ترکیب با شیر و میوه‌ها دوست دارند. سرلاک جو درصد فیبر بالایی دارد و معمولا با آهن غنی می‌شود.

سرلاک مخلوط غلات و میوه

هنگامی که نوزاد از انواع سرلاک به طور جداگانه تغذیه کرد و نسبت به آن‌ها آلرژی نداشت، می‌توانید از سرلاک‌ مخلوط غلات استفاده کنید. با مخلوط کردن چند غله مختلف، بدن کودک از مزایای همه آن‌ها بهره مند و تنوع طعم بیشتری برای کودک ایجاد می‌شود. هم چنین می‌توان از ترکیب شیر، میوه خشک شده و روغن‌های گیاهی نیز  با آن‌ها استفاده کرد.


پیرامون تغذیه کودک بیشتر بدانیم: بهترین غذای کودک برای کودکان زیر یک سال


انواع سرلاک برای نوزادان

نکات مهم جهت تغذیه کودک با سرلاک

  • با دستور پزشک شروع به تغذیه نوزاد با غذای جامد کنید. برخی پزشکان ۴ ماهگی و برخی دیگر پایان شش ماهگی را زمان آغاز غذای جامد می‌دانند.
  • از زمان آغاز دادن غذای کمکی نوزاد، با فرآیندی سرشار از سعی و خطا روبرو خواهید شد. نه تنها در روش غذا دادن به کودک (آماده کثیف کاری باشید!)، بلکه در واکنش نشان دادن بدن کودک به غذای جدید.
  • ابتدا با سرلاک‌های تک غله‌ای و ساده شروع کنید. سپس به سراغ سرلاک‌های چند غله و حاوی میوه بروید.
  • پس از دادن یک غذای جدید به کودک، سه روز صبر کنید و واکنش‌های بدن او را زیر نظر بگیرید. سپس غذای جدید دیگری به او بدهید.
  • مراقب نشانه‌های آلرژی باشید. التهابات پوستی، جوش‌های ریز، مشکلات گوارشی مانند اسهال و استفراغ و مشکلات تنفسی از نشانه‌های آلرژی به غذاست. با مشاهده این علایم به دکتر مراجعه کنید و در صورت حاد بودن وضعیت نوزاد، سریعا اورژانس را خبر کنید.  
  • پیرامون گلوتن موجود در سرلاک گندم و حساسیت زا بودن آن، در میان پزشکان، اختلاف نظر وجود دارد. برخی تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که اگر نوزاد قبل از شش ماهگی گندم مصرف کند، احتمال آلرژی او نسبت به گلوتن، بسیار کاهش می‌یابد.
  • از استفاده از محصولاتی که دستکاری ژنتیکی شده‌اند برای غذای نوزاد بپرهیزید. مطمئن شوید که مواد تشکیل دهنده سرلاک ۱۰۰% ارگانیک بوده و هیچ ماده دستکاری ژنتیکی شده در آن وجود ندارد.
  • مصرف سرلاک برنج را برای نوزاد محدود کنید. وجود درصد بالای آرسنیک در برنج، می‌تواند موجب مشکلات پوستی در نوزاد شود. بهتر است استفاده از سرلاک برنج به یک تا دو وعده در روز محدود شود.
  •  استفاده از غلات کامل نسبت به غلات تصفیه شده، برتری دارد. غلات کامل دارای فیبر بالاتر و ویتامین‌ها و املاح بیشتری نسبت به غلات تصفیه شده، هستند.

انواع سرلاک برای نوزادان

نحوه تغذیه کودک با سرلاک

  • با روزی ۱-۲ قاشق چایخوری سرلاک دادن به نوزاد را آغاز کنید. درصورت تمایل نوزاد، به ۲-۳ قاشق غذاخوری در روز برسانید.
  •  انواع سرلاک برای نوزادان را با شیر مادر یا شیر خشک مخلوط کرده و به کودک بدهید.
  • بهتر است تغذیه با سرلاک صبح زود باشد که کودک گرسنه است. زمان مناسب دیگر شب هنگام، قبل از خواب کودک است.
  • بخاطر داشته باشید، خوردن غذای جامد برای کودکتان پدیده‌ای جدید است و او زمان می‌خواهد تا غذا خوردن با این روش را یاد بگیرد. پس اگر کودک غذا را از دهان بیرون ریخت و یا از خوردن آن امتناع کرد، دلسرد نشوید.
  • کودک را مجبور به خوردن نکنید. اگر تمایلی به خوردن نداشت، صبر کنید و مدتی بعد، دوباره امتحان کنید.  

با آغاز  تغذیه نوزاد در سنین مختلف با غذای جامد، دنیایی از طعم‌های مختلف به روی نوزاد گشوده می‌شود. با آرامش و صبر در این سفر با او همراه شوید.


منابع:
 livestrong و wikihow

خواب زیاد نوزاد؛ آیا باید از زیاد خوابیدن نوزادمان نگران شویم؟

علت خواب زیاد نوزادان؛ آیا از خواب زیاد نوزاد باید نگران شویم؟
خواب زیاد نوزادان طبیعی است و معمولاً یک نوزاد ۸۰ تا ۸۵ درصد از روز را می‌خوابد. خواب نوزاد برای توسعه ذهنی و جسمی کودک به خصوص مغز و سیستم عصبی ضروری است، ولی اگر متوجه شدید کودک شما برای شیر خوردن و تعویض پوشک هم بیدار نمی‌شود باید او را نزد پزشک ببرید و از روند وزن گیری و سلامتی او آگاه شوید.

علت خواب زیاد نوزادان؛ آیا از خواب زیاد نوزاد باید نگران شویم؟

 
، بیدار می‌شوند. این ساعات ممکن است برای هر کودک متفاوت باشد، زیرا هر فرد دارای نیاز‌های متفاوتی با فرد دیگر است.

یکی از علل خواب زیاد نوزاد این است که بدن نوزاد به سرعت در حال رشد است و خواب برای توسعه ذهنی و جسمی، به خصوص توسعه مغز و سیستم عصبی مرکزی ضروری است. بنابراین می‌توان گفت که به طور معمول نوزادان در حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد از روز را می‌خوابند و تا زمانی که سالم هستند و به خوبی تغذیه می‌شوند، در مورد تعداد و زمان خواب آنان قانون خاصی وجود ندارد. 

آیا خواب زیاد نوزادان در طول روز خوب است؟

از آنجا که خواب زیاد نوزادان در طول روز به والدین فرصتی برای استراحت می‌دهد، می‌تواند خوب باشد، اما از طرف دیگر ممکن است باعث نگرانی پدر و مادر شود که “چرا کودک اینقدر می‌خوابد؟”. حقیقت این است که جواب این سوال بستگی به نیازهای فردی خود نوزاد دارد. ممکن است برخی نوزادان زیاد ولی برخی کمتر بخوابند و سلامتی‌شان نیز هیچ مشکلی نداشته باشد.

یک راه برای اینکه بررسی کنید آیا کودک به اندازه کافی تغذیه می‌شود یا خیر، بررسی پوشک اوست. دقت کنید، ادرار کودک نباید بیش از حد زردرنگ باشد. رنگ تیره ادرار نشانه‌ی این است که نوزاد به اندازه کافی تغذیه نمی‌شود. دفعات مدفوع کردن هم باید متعادل باشد. این که کودک در ادرار و مدفوع خود مشکلی نداشته باشد بدین معناست که به درستی تغذیه می‌شود و پدر و مادر می‌توانند با خیال راحت، در زمان خوابیدن او، استراحت کنند.

 

 

به طور کلی ساعات خوابیدن نوزاد با افزایش سن او کمتر می‌شود. در این صورت فرصت کافی پیدا می‌کند که به تدریج نشستن و خزیدن به این طرف و آن طرف را یاد بگیرد.

چه زمانی شما باید نگران باشید؟

اگر متوجه شدید که کودک در تمام طول روز خواب است و حتی برای غذا خوردن هم بیدار نمی‌شود، باید او را بیدار کنید. همچنین اگر به طور ناگهانی میزان خواب کودک افزایش یافت، باید سلامتی کودک را بررسی کرده و برای این کار او را نزد پزشک اطفال ببرید.

علت خواب زیاد نوزادان؛ آیا از خواب زیاد نوزاد باید نگران شویم؟

این موضوع را همیشه مد نظر داشته باشید که با رشد نوزادان، خواب آن‌ها کمتر می‌شود. در واقع نوزاد بعد از دو ماهگی، مدت زمان بیشتری در روز بیدار است و شب هم ممکن است کمی طول بکشد تا بخوابد. این خوابیدن کمتر، باعث می شود کودک مهارت‌های زیادی مانند خزیدن و نشستن و به دنبال آن مهارت‌های پیچیده‌تر، مانند راه رفتن و حرف زدن را یاد بگیرد. بنابراین اگر کودک شما سه ماهه است و زیاد می‌خوابد و از طرفی به سختی هم بیدار می‌شود، او را نزد یک پزشک متخصص ببرید.

 

 

اگر نوزادمان بیش از حد معمول می‌خوابد، چه کنیم؟

اگر همه شرایط و شواهد نشان می‌دهد که کودک شما بیش از آنچه که باید، می‌خوابد، با یک متخصص اطفال تماس بگیرید و با او مشورت کنید. شما باید سلامتی نوزاد خود را بررسی کنید؛ زیرا زردی نوزاد و برخی از عفونت‌ها می‌تواند باعث خستگی و خواب زیاد نوزاد شود. چیزی که مهم است این است که کودک خود را زمانی که خوابیده است برای شیر خوردن و تغذیه از خواب بیدار کنید.

چه زمانی باید نوزاد را برای شیر خوردن بیدار کنیم؟

نوزادان در ابتدای تولد، وزن خود را از دست می‌دهند، اما دوباره آن را در هفته اول به دست می‌آورند و پس از آن وزن‌شان با سرعت افزایش می‌یابد. اگر یک کودک کمبود وزن داشته باشد نشان دهنده این است که به اندازه کافی تغذیه نمی‌شود. بنابراین ممکن است پزشک به شما بگوید که نوزاد را هر ۳-۴ ساعت یک بار از خواب بیدار کنید و به او شیر بدهید تا کودک به وزن مطلوب برسد.

 

چگونه نوزاد را برای شیر خوردن از خواب بیدار کنیم؟

روش بیدار کردن نوزاد از خواب مهم است. اگر کودک سه ماهه شما بیش از حد می‌خوابد، باید بدانید که چگونه او را از خواب برای شیر خوردن و تغذیه بیدار کنید. در ادامه به برخی از ترفندهای بیدار کردن نوزاد اشاره شده است.

  • کمی سرما

گاهی اوقات با کم کردن دمای بدن کودک (به طور جزئی)، می‌توان او را از خواب بیدار کرد. نوزادان معمولاً زمانی که در آغوش مادر هستند در گرمای آغوش مادر به خواب می‌روند. شما می‌توانید با کم کردن لباس‌های نوزاد و در معرض هوای خنک قرار دادنش، او را از خواب بیدار کنید.

  • تعویض پوشک

 یک اختلال جزئی در روند خواب نوزاد، یا ایجاد کمی نور و روشنایی، برای بیدار کردن او موثر است. بنابراین تعویض پوشک نوزاد و یا تمیز کردن پاهای او می‌تواند به بیدار کردن او کمک کند.

علت خواب زیاد نوزادان؛ آیا از خواب زیاد نوزاد باید نگران شویم؟

 

  • لمس پشت نوزاد

در زمان تغذیه کودک، انگشتان خود را بر پشت کودک قرار دهید و او را نوازش کنید. این کار باعث می‌شود کودک هنگام شیر خوردن به خواب نرود.

  • قرار دادن نوزاد را بر یک سطح محکم تر 

کودک را از تخت نرم خودش بردارید و بر روی یک سطح سفت تر مانند تشک بازی قرار دهید. این کار باعث می‌شود احساس آسیب کند و از خواب بیدار شود.

  • بلند کردن نوزاد

کودک را بلند کنید و به گونه‌ها و پاهای او ضربه آرام بزنید. این کار باعث مزاحمت در خواب زیاد نوزاد می‌شود و او را بیدار می‌کند.

  • فوت کردن به صورت نوزاد

فوت کردن در صورت نوزاد و هوایی که به صورت او برخورد می‌کند، او را بیدار می‌کند.

  • حمام کردن  

حمام کردن هم یک روش قوی و موثر برای بیدار کردن کودک از خواب است. برای این کار می‌توانید یک پارچه یا حوله نرم و مرطوب را بر بدن کودک خواب آلود خود بمالید.

 

سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها …

الگوی خواب نوزاد مانند شخصیت، در کودکان مختلف متفاوت است. خواب زیاد نوزادان تا جایی که زنگ هشداری برای سلامتی او نباشد، امری نگران کننده نیست و شما هم می‌توانید از این فرصت استفاده کرده و قدری استراحت کنید، ولی اگر خواب زیاد نوزادان با کاهش وزن و عدم نیاز به تعویض پوشک همراه بود، نوزاد خود را سریعاً نزد یک پزشک متخصص ببرید. 

در پایان به شما توصیه می‌کنیم مطلب خواب نوزاد سه ماهه چقدر است و چگونه تنظیم می‌شود؟ را نیز مطالعه نمایید.

برگرفته از: parenting.firstcry

از چه زمانی آب دادن به نوزاد مجاز است؟

از چه زمانی آب دادن به نوزاد مجاز است؟
آب دادن به نوزاد باید از سن شش ماهگی شروع شود، زیرا در سنین کمتر، آب مورد نیاز بدن نوزاد از طریق شیر تامین می‌شود. در این مقاله توضیحاتی کامل درباره شروع زمان آب دادن به نوزاد، خطرات و عواقب آن در کمتر از شش ماهگی و نوع آب و شرایط آبی که باید به نوزاد داده شود، بیان شده است.

از چه زمانی آب دادن به نوزاد مجاز است؟
 
می‌شود.
  • در موارد نادر، ممکن است خوراندن آب به شیرخوار زیر ۶ ماه سبب مسمومیت آبی شود که خطر بیهوشی و حتی کما را به همراه دارد. این حالت زمانی رخ می‌دهد که شیرخوار آب زیادی خورده و غلظت سدیم در بدنش پایین آمده باشد.  
  • در این سن هنوز کلیه‌های نوزادان رشد کافی نکرده است و دادن آب به نوزادان موجب آزاد شدن سدیم می‌شود و این واکنش می‌تواند فعالیت مغز کودک را تحت تاثیر قرار دهد.
  • نشانه‌های اولیه مسمومیت آبی تندخویی، خواب آلودگی و تغییرات رفتاری است، هم چنین می‌توان به پایین آمدن دمای بدن و ورم صورت نیز اشاره کرد. 
  • اگر نوزاد دچار زردی است آب دادن زیاد موجب افزایش بیلی روبین خون و در نتیجه افزایش زردی نوزاد می‌شود.
  • از چه زمانی آب دادن به نوزاد مجاز است؟

    آیا رقیق کردن شیر خشک، کودک را در خطر مسمومیت آبی قرار می‌دهد؟

    هرگز سعی نکنید که شیر خشک را با آب بیشتر رقیق کنید. حتماً دستور روی جعبه شیرخشک را مطالعه کرده و فقط به همان اندازه آب مصرف کنید. افزودن مقدار بیشتر آب به شیر خشک نه تنها کودک را در خطر ابتلا به مسمومیت قرار می‌دهد، بلکه باعث کاهش دریافت ریز مغذی‌ها توسط بدن کودک می‌شود.
    بهتر است تهیه شیرخشک، مطابق دستور درج شده روی بسته آن انجام شود. اگر شیرخشک در آب بیشتری حل شود، احتمال جذب مواد مغذی شیر در بدن، کم می‌شود.
     

    در زمانی که آب بدن کودک کم می‌شود، چه کنیم؟

    اگر کودک به التهاب روده و معده مبتلا باشد، ممکن است پزشک برخی از محلول‌های الکترولیت تجویز کند تا از کم آب شدن بدن او جلوگیری شود. گاهی پزشک توصیه می‌کند، زمانی که هوا خیلی گرم است یا نوزاد تب دارد، در روز، چند مرتبه به میزان کم به او آب بدهید تا آب بدنش از بین نرود. در مورد کودکانی که دچار یبوست هستند بهتر است والدین با مشورت پزشک از مقدار کمی آب گرم استفاده کنند.

    از چه زمانی آب دادن به نوزاد مجاز است؟

     
    آبی که می‌خواهیم به نوزاد بدهیم چه شرایطی باید داشته باشد؟

    آب را به مدت یک دقیقه بجوشانید تا میکروب‌های آن از بین برود و آماده‌ی مصرف شود. در این صورت خطری برای سلامت نوزاد نخواهد داشت. آب چشمه و یا آب بطری نیز باید جوشانده شود. آب جوشیده شده به مدت دو تا سه روز در یخچال و به مدت ۲۴ ساعت در هوای محیط قابل نگهداری و استفاده است. توجه داشته باشید که جوشاندن آب تمام مواد شیمیایی و مواد معدنی آن را از بین نمی‌برد.
    برخی از مواد معدنی موجود در آب نقش مهمی دارند. به عنوان مثال کلسیم برای تشکیل و استحکام استخوان‌ها و دندان‌ها، پتاسیم و سدیم برای عضلات، منیزیم برای رساندن مواد معدنی به استخوان‌ها و دندان‌ها و همچنین برای بهبود عملکرد عضلات لازم و ضروری است.

    متخصصان توصیه می‌کنند از دستگاه‌های خانگی تصفیه کننده‌ی آب برای تصفیه آب نوزادان استفاده نکنید، زیرا در این دستگاه‌ها، شیرین کننده‌ها میزان سدیم را افزایش داده و تقطیر کننده‌ها میزان مواد معدنی آب را کاهش می‌دهند.

    نوزاد به چه میزان آب احتیاج دارد؟

    نوزاد شیر خوارتان تا دو ماهگی نیازی به نوشیدن آب ندارد، حتی اگر محیط داخل یا خارج از خانه گرم باشد؛ مگر اینکه پزشک به عللی دادن آب را توصیه کرده باشد. زمانی که کودک شما در سن شش ماهگی شروع به خوردن غذا‌های جامد کرد و هوا گرم بود، می‌توانید در حدود ۳۰ تا ۶۰ میلی لیتر آب به کودک بدهید. برخی توصیه کرده‌اند، هر کودک می‌تواند به ازای هر کیلو گرم وزنش حدود ۱۰۰ میلی لیتر، معادل یک سوم فنجان آب بنوشد.

    سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها … 

    آب دادن به نوزاد باید زیر نظر پزشک نوزاد صورت بگیرد. در حالت عادی پزشکان آب دادن به نوزاد شش ماهه و بزرگتر را مجاز می‌دانند و به پدر و مادرها توصیه می شود، به نوزاد کوچکتر از شش ماهه آب ندهند. اما گاهی پزشکان به دلیل شرایط خاص نوزاد ممکن است زودتر از شش ماهگی نیز، آب دادن به نوزاد را تجویز کنند. 

    آیا استفاده از ضد آفتاب برای نوزادان و کودکان مجاز است؟

    ضد آفتاب برای نوزادان
    پوست نوزادان، در برابر تابش پرتو‌های آفتاب، بسیار حساس است. بایستی پیش از آنکه نوزاد در معرض تابش آفتاب قرار بگیرد، اقدامات محافظتی چون پوشش مناسب، استفاده از کلاه و سایه‌بان و استفاده از ضدآفتاب را به عمل آورید. در این مقاله به تمام نکاتی که باید در مورد استفاده از ضد آفتاب برای نوزادان و کودکان بدانید اشاره شده است.

    ضد آفتاب برای نوزادان
     
    بیا نی نی | دسته مادر و کودک – پیش از آنکه با نوزادتان، از منزل خارج شوید و پوست نازک او را در معرض تابش آفتاب قرار دهید، دستورالعمل زیر را برای حفاظت از پوست او دنبال کنید.
    محافظت از پوست نوزاد، در برابر پرتو‌های خورشید، بسیار مهم است. زیرا پوست حساس نوزادان، خیلی زود، دچار آفتاب سوختگی‌های شدید می‌شود و ریسک ابتلا به “ملانوم” را در آینده بالا می‌برد. ملانوم، نوعی تومور بدخیم پوستی است که یکی از دلایل ابتلا به آن، حضور مداوم زیر آفتاب و وجود ضایعات آفتاب سوختگی روی پوست است!
    بهترین راه محافظت از پوست، اجتناب از قرار گرفتن در معرض آفتاب است. سعی کنید بین ساعات ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر که آفتاب به شدت می‌تابد؛ در سایه یا داخل ساختمان باشید. اگر مجبور هستید در این ساعات بیرون از منزل باشید، اقدامات لازم را انجام دهید، که مهمترین آن استفاده از کرم ضد آفتاب است.
    این مقاله اطلاعاتی پیرامون بهترین زمان استفاده از ضد آفتاب برای نوزادان و چگونگی انتخاب مناسب‌ترین ضد آفتاب برای نوزادان وکودکان، به شما می‌دهد.

    از چه زمانی می توان  از ضد آفتاب برای نوزادان استفاده کرد؟

    نوزادان کوچکتر از ۶ ماه

    بهتر است نوزادان کوچکتر از ۶ ماه، در معرض تابش مستقیم آفتاب قرار نگیرند. تا چند سال پیش، انجمن پزشکان امریکا، استفاده از ضد آفتاب برای نوزادان را ممنوع اعلام کرده بود. اما به تازگی اعلام کرده است، در شرایطی که سایه‌بان و لباس مناسب برای نوزاد فراهم نبود، پدر و مادر می‌توانند، مقدار بسیار کمی ضدآفتاب مخصوص کودکان، با SPF ۱۵ یا بیشتر، برای او استفاده کنند. بدین صورت که تنها مناطق محدودی مانند صورت، پشت دست‌ها و ران‌ها را با ضد آفتاب بپوشانند. 

    نوزادان بزرگتر از ۶ ماه

    پدر و مادر می‌توانند از ضد آفتاب، برای حفاظت کلیه نقاط بدن نوزاد استفاده کنند.

    ضد آفتاب برای نوزادان

    نکات مهم استفاده از ضد آفتاب برای نوزادان و کودکان

    • برای تست حساسیت، مقدار کمی از ضد آفتاب را روی بازوی کودک بمالید. ۴۸ ساعت بعد، بازوی کودک را مشاهده کنید. در صورت وجود سرخی، خارش، جوش و… در محل، از پزشک کودک بخواهید تا ضدآفتابی مناسب پوست‌های بسیار حساس، به شما معرفی کند.
    • هنگام استفاده از ضد آفتاب بر صورت کودک، بسیار احتیاط کنید. اگر کودک نا آرام است، اندکی صبر کنید تا آرام شود یا سرگرم بازی با اسباب بازی شود، سپس کار خود را ادامه دهید. اگر ضد آفتاب وارد چشم کودک شد، با یک دستمال نمدار تمیز، چشم او را پاک کنید.
    • همیشه به خاطر داشته باشید که ضد آفتاب بایستی در طول سال (زمستان و تابستان) استفاده شود. در زمستان، تابش پرتو‌های آفتاب بر روی برف و بازتاب آن‌ها، می‌تواند، باعث سوختگی بر روی پوست شود. هم چنین در روز‌های ابری، استفاده از ضدآفتاب ضروری است، زیرا ابرها مانع تابش پرتو UV نمی‌شوند. بنابراین، هر وقت کودک را از منزل بیرون می‌برید، ضدآفتاب را فراموش نکنید!

    چگونه از ضد آفتاب برای کودک استفاده کنیم؟

    • حدود ۱۵ الی ۳۰ دقیقه، قبل از بیرون رفتن، ضد آفتاب را روی پوست کودک (محل‌هایی که در معرض تابش آفتاب قرار می‌گیرند) پخش کنید.
    • هرچه بیشتر ضدآفتاب روی پوست باشد، بهتر است (البته برای کودکان بزرگتر از ۶ ماه). یک لایه ضخیم از ضدآفتاب روی پوست کودک پخش کنید. خصوصا، روی بینی، گوش‌ها، پشت گردن و شانه‌ها را کامل با ضدآفتاب بپوشانید.
    • از ضدآفتاب مخصوص کودکان استفاده کنید.
    • هر دو ساعت ضدآفتاب را تجدید کنید. به نوشته روی محصولی که مدت زمان تجدید ضدآفتاب را هر ۸ ساعت عنوان کرده، اعتنا نکنید.
    • به یاد داشته باشید، پس از شنا یا عرق کردن، لایه ضدآفتاب از روی پوست شسته می‌شود (حتی ضدآفتاب‌های ضدآب) و نیاز به استفاده مجدد است.

    ضد آفتاب برای نوزادان

    چه ضد آفتابی برای پوست حساس کودکان مناسب است؟

    برای انتخاب بهترین ضد آفتاب برای نوزادان و کودکان، به چند نکته توجه کنید.

    • ضدآفتابی را انتخاب کنید که مخصوص کودکان تهیه شده و ضدآب است. حتی اگر نمی‌خواهید به شنا بروید.
    • برای جلوگیری از حساسیت پوستی، ضدآفتابی را انتخاب کنید که دارای اکسید تیتانیم و اکسید روی در ترکیباتش باشد. این مواد آلرژی زا نیستند و جذب پوست نمی‌شوند.
    • دقت کنید که روی بسته بندی محصول ذکر شده باشد که نسبت به پرتو‌های UVA و UVB مقاوم است.
    • عدد SPF محصول بین ۱۵ تا ۵۰ باشد.
    • از خرید ضدآفتابی که حاوی دور کننده حشرات است، اجتناب کنید. در صورت نیاز به دور کننده حشرات، آن را به صورت مجزا تهیه کنید. پس از پخش کردن ضدآفتاب روی پوست کودک، از دورکننده حشرات استفاده کنید.

     

    ضد آفتاب برای نوزادان

    جهت محافظت کودک در مقابل آفتاب، چه نکاتی را رعایت کنیم؟

    اگر می‌خواهید با کودک خود به مدت طولانی بیرون بروید، برای محافظت او از گرما و آفتاب، نکات زیر را رعایت کنید.

    • حتی الامکان در ساعات شدت تابش آفتاب (۱۰ صبح تا ۴ عصر)، درون ساختمان باشید.
    • هرجا که ممکن است، زیر سایبان قرار بگیرید.
    • لباس گشاد و خنک به تن کودک بپوشانید تا پوست در معرض تابش مستقیم آفتاب قرار نگیرد. بهتر است، از تی شرت آستین بلند و شلوار بلند با رنگ روشن استفاده کنید.
    • از کلاه آفتاب گیر لبه دار، برای کودک استفاده کنید. کلاه بیس بال، مناسب نیست، زیرا بر روی گردن کودک، سایه نمی‌اندازد.
    • از عینک آفتابی برای کودک استفاده کنید. عینک آفتابی حدود ۹۹% پرتو‌های UVA و UVB را فیلتر می‌کند.
    • کودک را خنک نگه دارید و به او مایعات (آب، شیر، شیرخشک) بیش‌تر از حد معمول بدهید تا دچار کم آبی نشود.
    • هرگز، جهت ایجاد سایه، پتو روی کالسکه نیندازید. ممکن است موجب خفگی و یا گرمازدگی کودک شود. به جای آن از سایبان کالسکه استفاده کنید.
    • اگر با ماشین مسافرت می‌کنید و مسیر آفتابی است، کودک را وسط صندلی عقب بنشانید تا از پنجره‌های کناری دور باشد. بهتر است از طلق‌های آفتاب‌گیر، بر روی شیشه‌ها استفاده کنید. این طلق‌ها، پرتو UVA و UVB را فیلتر کرده و مشکلی در دید ایجاد نمی‌کند.

    هنگامی که با کودک در آفتاب تابستان نشسته اید، به نشانه‌های کم آبی (گیجی، قرمزی پوست، گریه زیاد) در کودک توجه کنید. اگر کودک دچار آفتاب سوختگی شد، او را از معرض تابش مستقیم آفتاب دور کنید و کمپرس سرد روی قسمت‌های قرمز شده بگذارید. سپس برای درمان، به پزشک مراجعه کنید.

    برگرفته از: FDA، ٌWhattoexpect، Babycenter و Skincancer

    روش انگیزه دادن به کودک در هر سنی که هست

    انگیزه دادن به کودک

    انگیزه دادن به کودک

    13 پیشنهاد سازنده برای انگیزه دادن به کودکان

    به عنوان والدین یک کودک، شما بزرگترین هوادار و تشویق کننده فرزند خود هستید. آن ها کارهایی را انجام می دهند تا شما را وادار به تشویق کنند. این وظیفه شماست که به فرزند خود در زندگی انگیزه دهید و در صورت نیاز به او کمک کنید. به همین منظور در این قسمت از بیا نی نی روش هایی ذکر شده است تا با بکارگیری آن ها به کودک خود انگیزه دهید:

    بهترین روش های انگیزه دادن به کودکان

    1. مشخص کردن اهداف

    از کودک خود بخواهید تا اهداف کوتاه و بلند مدت خود را بنویسد. از قابل دستیابی بودن آن ها مطمئن شوید و او را به تلاش وادار کنید.

    2. دستاورد ها را جشن بگیرید

    هنگامی که فرزندتان اهدافش را به ثمر رساند به او بگویید که به داشتن چنین فرزندی افتخار می کنید، سعی کنید نقطه عطف موفقیت او را جشن بگیرید. در بعضی موارد که کودک سخت کوشی کرده است به او پاداش دهید.

    3. همه چیز را رقابتی کنید

    کودک را به رقابتی سالم تشویق کنید، با توجه به نکات مثبت و قدرت او رقابتی ایجاد کنید و هرگز نکات منفی و ضعف او را بیان نکنید.

    انگیزه در کودکان

    4. آن ها را تشویق کنید

    به فرزندتان اعتماد کنید، به آن ها بگویید که چقدر عالی هستند و هرگونه شک و تردید را از خود دور کنید.

    5. علاقه مندی ایجاد کنید

    علاقه مندی های فرزند خود را بشناسید و در مورد آن ها با او صحبت کنید یا به آن ها گوش دهید. این امر سبب می شود تا کودک متوجه اهمیت خودش نسبت به شما شود و آزادانه در مورد علایقش با شما صحبت کند.

    او باید ارزش خود را بداند. به او تمرین کردن را بیاموزید زیرا تمرین بخش مهم و ضروری برای دستیابی به آن است. به او توضیح دهید تا مطمئن شود که پس از تمرین به موفقیت دست خواهد یافت.

    6. شور و شوق ایجاد کنید

    فرزندان خود را تشویق کنید تا به آن چه علاقه مند هستند برسند. ممکن است در طی این مسیر تلاش های زیادی لازم باشد، با شور و شوق کودک خود را حمایت کنید تا ذهنیتی رشد در آن ها ایجاد شود.

    تشویق کودکان

    7. مثبت بمانید

    چشم انداز مثبت و خوش بینانه ای را برای فرزند خود حفظ کنید. اگر آن ها ترس یا شکی در چشمان شما مشاهده کنند مطمئنا اعتماد به نفس خود را ازدست می دهند. رویکرد مثبت شما باعث می شود دیدگاه آن ها نسبت به یک وضعیت روشن شود. هنگامی که کودک گرفتار مشکلی شد از او انتقاد نکنید بلکه به آن ها کمک کنید.

    8. فشار همسالان

    گاهی اوقات فشار همسالان و هم کلاسی ها چیز بدی نیست زیرا این امر می تواند کودک را وادار به انجام بهترین کار در مدرسه یا ورزش کند، فرزندتان می خواهد در کنار دوستان خود باشد با این حال باید مراقب باشید تا استرس زیادی به آن ها حاکم نشود.

    9. ایجاد یک برنامه

    برای رسیدن به اهداف کودک نیاز به یک برنامه است. به فرزندان خود کمک کنید تا یک استراتژی برای رسیدن به اهدافشان ایجاد کند.

    10. آن ها را هیجان زده کنید

    در مورد اهداف و آرزوهای فرزند خود هیجان ایجاد کنید. همچنین نشان دهید که شما نیز در قبال آن ها هیجان زده هستید. انرژی مثبت و ترشح آدرنالین باعث می شود تا آن ها به راه سخت خود ادامه دهند و از تلاش های خود احساس رضایت داشته باشند.

    یادگیری بهتر کودکان

    11. برای آن ها انگیزه ایجاد کنید

    روش های سنتی انگیزه دادن را متوقف کنید. انگیزه ذاتی است اگر فردی از یک فعالیت لذت نمی برد هیچ فشار، رشوه یا تهدیدی نمی تواند باعث فراهم شدن لذت او شود. کنترل کودک نمی تواند به طور ذاتی برای او انگیزه ایجاد کند زیرا شما او را تحت فشار قرار می دهید.

    در عوض خود مختاری را به فرزند خود بیاموزید زیرا شرطی اساسی برای ایجاد یک انگیزه ذاتی می باشد. طبق مطالعات داشتن یک حس استقلال می تواند انگیزه ذاتی کودک را تقویت کند.

    12. به آن ها کمک کنید تا تصمیم بگیرند و با نتیجه آن روبرو شوند

    همانطور که قبلاً ذکر شد استقلال در ایجاد انگیزه ذاتی بسیار مهم است. بسیاری از والدین می ترسند تا به کودک خود اجازه تصمیم دهی دهند زیرا ترس از شکست را دارند. اگر تصمیم کودک مربوط به سلامتی و ایمنی خود نباشد اجازه دهید تا با راهنمایی شما تصمیم بگیرند و با نتیجه طبیعی آن روبرو شوند.

    از طرفی نیز توجه کنید کودکان وسیله تحقق آرزوهای برباد رفته ما نیستند بدان معنا که مثلا؛ آن ها را اجبار به نوازندگی پیانو نکنید زیرا شما این فعالیت را دوست دارید . کودکان هم زندگی و رویای خاص خود را دارند.

    13. با یک مرکز مشاوره معتبر ارتباط برقرار کنید

    علم می گوید احساس تعلق و وابستگی خواسته های درونی را تسهیل می کند. وابستگی به پیوند های عاطفی و شخصی فرد بستگی دارد. ارتباط والدین با کودک در انگیزه دادن به او از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

    مطالعات نشان می دهد والدینی که دوره های فرزند پروری را اتخاذ کرده اند به نیاز های فرزند خود پاسخگو بوده، از استاندارد های بالایی برخوردار هستند و برای فرزند خود محدودیتی تعیین می کنند.