برچسب: دندان درآوردن نوزاد

نوزادان از 3 تا 15 ماهگی می‌توانند شروع به دندان درآوردن کنند و حداقل تا 18 ماهگی دندان‌های جدید را فشار می‌دهند.

دندان درآوردن به چه صورت است؟

هنگامی که متخصصان به نشانه‌های دندان درآوردن اشاره می‌کنند، منظور آن‌ها مجموعه‌ای از علائم است که چهار روز قبل از رویش دندان شروع می‌شود و سه روز پس از شکستن سطح دندان به پایان می‌رسد. در حالی که هر نوزادی بسته به تراکم لثه‌ها، خلق و خو و ظرفیتش برای مقابله با درد دندان درآوردن را متفاوت تجربه می‌کند می‌توانید مطمئن باشید که لثه این علائم را نشان می‌دهد:

 آب دهان:

آب دهان از زمانی شروع می‌شود که کودک حدوداً 3 ماهه است و تا 12 تا 15 ماهگی ادامه می‌یابد. ریزش آب دهان یک علامت از فشار تدریجی دندان‌های کودک به سمت سطح لثه است، فرآیندی که می‌تواند ماه‌ها قبل از رویش اولین دندان شروع شود. اما این واقعیت که کودک شما آب دهان می‌ریزد به این معنی نیست که دندان در حال در آمدن است. بزاق برای هضم انسان بسیار مهم بوده و محققان معتقدند که تمام این تولید اولیه بزاق ممکن است در واقع به رشد سیستم گوارشی نوزادان کمک کند.

 بثورات صورت:

نوزادان چه در حال دندان درآوردن باشند و چه نباشند اغلب بر روی گونه‌ها و چانه‌های خود جوش‌های قرمز برآمدگی دارند. لب‌ها و چانه کودک خود را مرتباً پاک کنید تا بثورات را به حداقل برسانید.

تب:

التهاب ناشی از رویش دندان ممکن است با تب خفیف همراه باشد.

اسهال:

اگر تب و استفراغ همراه با اسهال باشد احتمالاً یک ویروس در بدن نوزاد است.

 تحریک‌پذیری:

زمانی که تحریک‌پذیری همراه با تورم لثه‌ها و ترشح آب دهان باشد و کودک شما نیز لثه‌های خود را بمالد یا گاز بگیرد ممکن است دندان درآورد. تحریک‌پذیری می‌تواند در نیمه‌های شب زمانی که حواس پرتی مانند والدین، اسباب بازی‌ها و وعده‌های غذایی وجود ندارد شدیدتر شود. اما از آنجایی که ممکن است نتیجه بیماری نیز باشد مراقب علائم دیگر باشید.

 کشیدن گوش:

دردی که دندان درآوردن در فک ایجاد می‌کند می‌تواند به مجرای گوش منتقل شود و کودک اغلب گوش‌های خود را به‌امید کاهش آن می‌کشد. اما از آنجایی که کشیدن گوش نیز نشانه‌ای از عفونت بوده مهم است که میزان شدت درد را درک کنید. دندان درد در مقایسه با عفونت گوش کسل‌کننده است و باعث می‌شود کودک در حال دندان درآوردن حواس او بسیار بیشتر از کسی که عفونت گوش دارد حواسش را پرت کند.

منبع:

www.mom365.com

شرایط زیر ممکن است باعث تأخیر در رویش دندان در نوزادان شود. برخی از دلایل ناهنجاری‌های پاتولوژیک هستند و ممکن است برای شروع دندان درآوردن نیاز به درمان داشته باشند.

 عوامل ارثی:

اگر شما یا همسرتان در همان سن دچار مشکلات مشابه شده‌اید احتمالاً کودک شما نیز مشکلات مشابهی را تجربه کرده است.

 تغذیه نامناسب:

مطالعات نشان داده‌اند که وزن کم هنگام تولد یا وضعیت تغذیه نامناسب یا نارسایی تغذیه‌ای می‌تواند بر رویش دندان تأثیر بگذارد. وضعیت تغذیه‌ای بدن روی دندان‌ها در مرحله قبل از رویش تأثیر می‌گذارد. هر گونه کمبود کلسیم و ویتأمین‌های D، C، B و A می‌تواند به طور قابل توجهی روی دندان درآوردن کودک شما تأثیر بگذارد.

 اختلالات تیروئید:

نوزادان مبتلا به اختلالات تیروئید به ویژه کم کاری تیروئید ممکن است رویش دندان را به تأخیر بیندازند. اگر دندان‌های موجود داشته باشند ممکن است مشکلات دندانی دیگری مانند هیپوپلازی مینای دندان، اپن بایت یا کراس بایت نیز داشته باشند.

 فیبروز:

فیبروز وضعیتی است که با لثه‌های ضخیم مشخص می‌شود که مانع رویش دندان‌ها می‌شود یا از رویش آن‌ها جلوگیری می‌کند. این می‌تواند باعث تأخیر در رویش دندان در برخی از نوزادان شود.

 مسائل هورمونی:

مشکلات در ترشح هورمون رشد هورمونی که توسط غده هیپوفیز ترشح می‌شود، ممکن است به طور قابل توجهی بر رشد ساختار‌های صورت از جمله رویش دندان‌ها تأثیر بگذارد. کم‌کاری غده هیپوفیز یکی از شرایطی است که می‌تواند باعث ترشح هورمون رشد در غده هیپوفیز شود و در کنار سایر مشکلات منجر به تأخیر در رویش دندان شود.

 صدمات:

هر گونه ضربه به فک می‌تواند جوانه‌های دندان را تحت تأثیر قرار دهد و دندان در آوردن را به تأخیر بیندازد. صدمات همچنین ممکن است منجر به فیبروز شود که همچنین باعث تأخیر در رویش دندان می‌شود.

 دندان‌های نهفته:

دندان‌های شیری نیز ممکن است مانند دندان‌های دائمی نهفته شوند. دندان شیری نهفته ممکن است نتواند رویش کند و در فک یا لثه باقی بماند. نوزادی که دندان‌های نهفته دارد احتمالاً علائم و نشانه‌های دیگری مانند قرمزی لثه، تورم لثه و درد را تجربه می‌کند.

 عدم وجود یا از دست دادن دندان:

در موارد نادر ممکن است کودک دندان از دست داده باشد و با تأخیر در رویش دندان اشتباه گرفته شود.

 اختلالات ژنتیکی:

شرایط ژنتیکی ممکن است روی دندان‌ها و لثه‌های کودک تأثیر بگذارد و خطر تأخیر در رویش دندان را افزایش دهد. همچنین ممکن است نوزادان نارس به دلایل ژنتیکی در معرض خطر تأخیر در رویش دندان قرار گیرند. برخی از اختلالات ژنتیکی می‌توانند بر رشد اسکلتی عضلانی بدن تأثیر بگذارند.

تأخیر در رویش دندان چه عوارضی دارد؟

 بدشکلی استخوان فک و نامتقارن بودن صورت:

تأخیر در رویش دندان نیز باعث تأخیر در رویش دندان‌های دائمی می‌شود. این منجر به ناهماهنگی فک‌ها شده که منجر به مشکلات طولانی مدت مانند نامتقارن شدن صورت می‌شود. این عارضه معمولاً ممکن است در نوزادانی که به دلیل مشکلات شدید مانند اختلالات ژنتیکی دچار تأخیر در رویش دندان می‌شوند ایجاد شود.

 تأخیر در جویدن غذا:

تأخیر در رویش دندان‌های شیری می‌تواند سنی را که در آن غذای جامد را به رژیم غذایی کودک اضافه می‌کنید به تأخیر بیندازد. می‌تواند باعث تأخیر در یادگیری نحوه جویدن غذای جامد شود. ناتوانی در خوردن غذای جامد ممکن است خطر مشکلات دیگری مانند سوء تغذیه را افزایش دهد.

 ایجاد کیست:

دندان‌های نهفته خطر ایجاد کیست در اطراف خود را افزایش می‌دهند. ممکن است باعث درد شدید شود و ممکن است نیاز به مداخله جراحی داشته باشد.

 دندان‌های نا مرتب:

دندان‌های شیری به‌عنوان مکان‌هایی برای دندان‌های دائمی عمل می‌کنند. هر گونه مشکل در دندان‌های شیری نیز می‌تواند روی دندان‌های دائمی تأثیر بگذارد. رویش بی‌موقع دندان‌های شیری ممکن است با رویش دندان‌های دائمی تداخل داشته باشد و بر هم‌ترازی آن‌ها تأثیر بگذارد یا باعث نهفته شدن آن‌ها شود.

نتیجه‌گیری:

معمولاً نیازی به نگرانی نیست و اولین دندان‌ها در ده ماهگی در بیشتر نوزادان بیرون می‌زند. اگر کودک شما حتی پس از اتمام اولین تولدش دندان درآورد برای ارزیابی و درمان با دندانپزشک اطفال مشورت کنید.

منبع: www.momjunction.com

زمان تولد اولین دندان کودک شما می تواند کمی متفاوت باشد. هنگامی که کودک شما کمی گیج می شود غالباً گاز می زند و می خواهد چیزهایی را بجوید، ممکن است کودک کوچک شما دندان درآورد. اما در حالی که این رفتارها می تواند علائم و نشانه های دندان درآوردن باشد اما اغلب در حدود سه تا چهار ماهگی بدون دندان درآوردن رخ می‌دهد. والدین اولین بار نیز ممکن است گول بخورند اگر روی لثه های کودک خود نقاط ریز سفید یا زرد مایل به سفید مشاهده کنند. این غالباً با دندان اول اشتباه گرفته می شود و غالباً کیست های لثه هستند. آنها می توانند در سقف دهان نوزاد جایی که به آنها مرواریدهای اپستین گفته می شود و روی لثه ها جایی که به آنها گره های بوهن گفته می شود رخ دهند. آنها سرانجام بدون درمان از بین می روند.

اولین دندان کودک چگونه است؟

میانگین سنی اولین دندان شیری شش ماه است اما برخی از نوزادان تا 14 یا 15 ماهگی اولین دندان خود را نمی گیرند. دیگران می توانند از سه ماهگی دندان درآوردن و دندان های شیری زودرس تهیه کنند. بعضی از نوزادان حتی می توانند با دندان به دنیا بیایند، به این دندان های ناتال گفته می شود. این دندان ها اغلب باید برداشته شوند زیرا می توانند در تغذیه و ایجاد دندان ها و لثه های سالم تداخل ایجاد کنند. وقتی دندان ها آماده رویش هستند معمولاً دو دندان پایین، میانی (دندان های مرکزی) وارد می شوند و پس از آن دو دندان بالا وسط قرار می گیرند. اما برخی از نوزادان از این نظم یا الگوی معمول پیروی نمی کنند و ممکن است دندان های آنها به طور تصادفی در بیاید.

بعد از دو دندان پایین و بالا میانی، دندان های آسیای دندان جانبی، دندان های نیش، ابتدا و سپس دندان های مولر دوم دنبال می شوند. در نهایت کودک شما تا سن دو تا سه سالگی تمام 20 دندان شیری را (که دندان های اصلی نیز نامیده می شوند) به دست می آورد.

سپس می توانید انتظار داشته باشید که کودک شما از حدود شش سالگی شروع به از دست دادن اولین دندان شیری خود کند. آنها به سرعت شروع به گرفتن اولین دندان از 32 دندان دائمی خود در همان زمان می کنند ، اگرچه آخرین دندان دائمی (دندان عقل) ممکن است تا سال های دبیرستان رویش نداشته باشد.

مراقبت از دندان های کودک چگونه است؟

در حالی که باید لثه های کودک خود را حتی قبل از این که اولین دندان خود را دربیاورند پاک کنید. می توانید مسواک زدن دندان های او را با لکه خمیر دندان حاوی فلوراید شروع کنید. بهداشت مناسب دهان به معنی کاهش خطر پوسیدگی، عفونت یا سایر مشکلات بهداشت دهان است. اینها می توانند چالشهای طبیعی دندان درآوردن را بسیار دردناک تر کنند که برای کودک و شما ناراحت کننده خواهد بود.

منبع: www.verywellfamily.com

کودک شما به احتمال زیاد مدتی بین 4 ماهگی تا اولین تولد اولین دندان خود را می گیرد. اگر کودک 6 ماهه ای دارید که هنوز نشانه ای از دندان درآوردن ندارد هیچ دلیلی برای وحشت وجود ندارد. دندان در آوردن هر نوزادی متفاوت است و نرخ رشد آنها نیز متفاوت است. بعضی از نوزادان تا نه ماهگی دندان در نمی آورند. سایر نوزادان از سه ماهگی دندان درآوردن را شروع می کنند. با این حال، اگر واقعا نگرانی در مورد رشد کودک خود دارید دریغ نکنید و با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید. در موارد بسیار نادر برخی از نوزادان با دندان به دنیا می آیند. معمولاً به آنها دندانهای طبیعی یا دندانهای جنینی گفته می شود. اگر دندان شل باشد، معمولاً تقریباً بلافاصله پس از تولد کشیده می شود. اما اگر پشتیبانی خوبی داشته باشند نیازی به کشیده شدن نیست.

دندان در آوردن روی رشد تاثیری دارد؟

اگر کودک شما در حال دندان درآوردن است، این یک نشانه عالی است که کودک در حال رشد سالم است. همانطور که کودک شما در یک مجموعه کامل از دندان ها رشد می کند شما قادر خواهید بود رژیم غذایی او را گسترش دهید و شامل غذاهای غنی از مواد مغذی باشد که کمی بیشتر به جویدن نیاز دارند.

دندان در آوردن چه علائمی دارد؟

قبل از این که اولین دندان نوزادان شما در بیاید، برخی علائم مبنی بر شروع دندان درآوردن را مشاهده خواهید کرد. کودک شما ممکن است:

بیش از حد معمول آب از دهانش بیاید

کمی تب داشته باشید

لثه های متورم و حساس داشته باشید

بیش از حد گیج یا تحریک پذیر باشید

شروع به جویدن وسایل سخت کنید

از خوردن غذا خودداری کنید

بعد از علائم چه می‌شود؟

دندان درآوردن کودک شما می تواند زمان ناراحت کننده ای برای شما و کودک شما باشد. در اینجا چند کار وجود دارد که باید برای سهولت کار انجام شود:

یک اسباب بازی دندان درآوردن برای کودک خود بخرید و آن را قبل از هر استفاده در- یخچال قرار دهید. وقتی هوا سرد است لثه ها را بی حس کرده و تسکین می دهد. مراقب باشید خیلی سرد نشوید زیرا ممکن است به لثه آسیب برساند.

غذای سرد به کودک بدهید. غذاهای یخچالی مانند موز و ماست می توانند به لثه ها کمک کنند.

برای کاهش درد لثه های کودک خود را با انگشت تمیز ماساژ دهید.

چطور از دندان های تازه دراومده کودک مراقبت کنیم؟

هنگامی که کودک شما سه ساله است می توانید انتظار داشته باشید که بسیاری از اولین دندان های او در آمده باشد. در اینجا چند مورد وجود دارد که شما باید برای مراقبت از دندان های کودک خود انجام دهید:

در 6 ماهگی فلوراید را در رژیم غذایی آنها وارد کنید. فلوراید به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می کند.

 دندان های کودک خود را دو بار در روز با استفاده از یک خمیردندان ملایم حاوی فلوراید و یک مسواک با موی نرم مسواک بزنید.

از دادن نوشیدنی های شیرین به کودک خودداری کنید زیرا این مواد برای دندان های جدید کودک شما مضر است. با این حال، اگر نوشیدنی شیرین به آنها میدهید بلافاصله دندان هایشان را مسواک بزنید.

نتیجه گیری:

یکی از مهمترین لحظات برای والدین، دندان در آوردن کودک است. البته که برای کودک شما دردناک و ناراحت کننده است. سعی کنید با صبور باشید و از مواردی مانند دندان درآوردن اسباب بازی ها استفاده کنید تا ناراحتی آنها کمتر شود.

منبع: www.verywellfamily.com

شما می توانید تصویر زیر را ذخیره و آن را چاپ کنید تا زمان رویش هر کدام از دندان های کودک را در آن ثبت کنید.

دندان درآوردن در همه نوزادان در زمان یکسانی رخ نمی‌دهد. شما احتمالا اولین دندان نوزاد خود را در حدود 6 ماهگی مشاهده خواهید کرد، که معمولا در همین زمان، غذاهای معمولی نیز به رژیم غذایی اوافزوده می‌شوند. در 3سالگی، دندان‌های شیری او تکمیل می‌شوند و او می‌تواند با کمی کمک از جانب شما، خودش دندان‌هایش را بشوید که این کار، یک گام اساسی در مسیر یادگیری “مراقبت از خود” خواهد بود.

اولین دندان چه زمانی بیرون میزند؟

از هر 2000 نوزاد، یک نوزاد در هنگام تولد، یک یا دو دندان دارد! اما در اکثر نوزادان، اولین دندان بین 6 تا 7 ماهگی بیرون می‌زند. اولین دندان‌ها در نوزادی که به سرعت رشد می‌کند ممکن است در 3 ماهگی بیرون بزند، در حالی که نوزادی که کندتر رشد می کند ممکن است اولین دندان‌های خود را در یک سالگی در بیاورد. آخرین دندان‌ها (دندان‌های آسیاب دوم در بالا و پایین عقب دهان)، معمولا در سال دوم در می‌آیند. در 3 سالگی کودک شما باید مجموعه کاملی از 20 دندان شیری داشته باشد.

علائم دندان درآوردن در نوزادان

برای بسیاری از نوزادان و والدین آنها درآمدن اولین دندان، بامزه و جالب نخواهد بود و ممکن است خیلی طول بکشد یا سخت باشد. نشانه‌های اولیه (مانند خروج بیش از حد آب دهان کودک یا کمی درد) معمولا یک تا دوماه زودتر از واقعه اصلی رخ می‌دهند. برای تسکین درد، نوزاد ممکن است گاز گرفتن را آغاز کند؛ اما این گاز گرفتن در اثر عصبانیت یا خصومت نیست. اگر به او چیزی بدهید که گاز بگیرد یا با انگشت لثه‌های او را به آرامی بمالید، ممکن است در تسکین درد او موثر باشد.

همچنین، هنگامی که نوزاد می‌خواهد دندان دربیاورد، ممکن است لثه های او متورم شوند، که در نتیجه لپهایش کمی پرتر و بادکرده به نظر خواهند آمد. هرچند برخی از والدین ادعا می کنند که نوزاد آنها در زمان دندان درآوردن دچار تب یا اسهال شده است، اکثر متخصصان اذعان می کنند که دندان درآوردن موجب بروز هیچگونه بیماری نمیشود. احتمال ابتلای نوزاد به یک سرماخوردگی، آنفلوآنزای مختصر و مشکلات گوارشی وجود دارد، پس او را برای معاینه به نزد پزشک ببرید.

برای برخی والدین خوش شانس، دندان درآوردن نوزاد بدون درد است. در این هفته نوزاد یک لثه خالی دارد و هفته بعد، لبه سفید یک دندان بر روی لثه او ظاهر شده است. درآمدن اولین دندان را جشن بگیرید: عکس بگیرید و تاریخ آن را در دفترچه خاطرات نوزاد خود ثبت کنید.
 

دندان‌ها به چه ترتیبی درمی‌آیند؟

دندان‌های جلو در پایین پیش از بقیه، سپس دندان‌های پیشین بالا و نهایتا دندان‌های عقبی. دندان درآوردن یک امر ارثی است، پس اگر شما خیلی زود دندان درآورده‌اید، ممکن است نوزاد شما هم خیلی زود دندان درآورد! دندان‌های شیری کودک، قبل از آنکه دندان‌های دائمی او آماده روییدن باشند، نمی‌افتد؛ این اتفاق در حدود شش سالگی خواهد افتاد.

نقش والدین در هنگام دندان درآوردن نوزاد

شما نمی‌توانید در بیرون آمدن دندان‌ها نقشی داشته باشید، اما در صورتی که با آغاز این مرحله نوزاد احساس درد کند، شما می توانید به او کمک کنید. اول از هم چیزی به نوزاد خود بدهید که آن را بجود: مثلا یک حلقه مخصوص دندان درآوردن نوزاد که در یخچال گذاشته‌اید. همچنین ممکن است خوردن غذاهای سرد مانند پوره سیب یا ماست نیز برای او مفید باشد. اگر مشکل نوزاد شما ناراحت کننده است، شما میتوانید مقدار مناسبی از استامینوفن کودکان را به او بدهید. برخی از والدین نیز به استفاده از درمان‌های هومیوپاتی اعتقاد دارند. اگر دمای بدن کودک بالا رفت یا درد او ساکت نشد به دکتر مراجعه کنید. ممکن است دچار عفونت گوش شده باشد.
 

دندان‌های نوزاد را مسواک کنید

وقتی اولین دندان نوزاد درآید، تمیز کردن آن بر عهده شما است. در سال اول لازم نیست دندانهای او را مانند یک بزرگسال بشویید، صرفا کافی است که روزی یکبار آنها را تمیز کنید، که این کار را می توانید قبل از خواب انجام دهید. ممکن است نوزاد شما اجازه ندهد دندان‌های او را با مسواک بشویید، در این صورت میتوانید از یک تکه پارچه تمیز برای این کار استفاده کنید. همچنین، هرگز نباید شیشه شیر نوزاد را در رختخواب در دسترس او قرار دهید. شیر خشک یا شیر مادر در هنگام شب ممکن است در دهان نوزاد جمع شده و باقی بمانند و نهایتا منجر به پوسیدگی دندانهای شیری شوند.

در 18 ماهگی، کودک شما ممکن است آمادگی لازم برای یادگیری شستن دندانهایش را داشته باشد. با این حال تا چند سال باید به او کمک کنید و بررسی کنید که آیا دندانهایش را به خوبی می شوید یا خیر؛ اما اینکه آنها را به این کار عادت دهید بسیار خوب است. به او نشان بدهید که چگونه مسواک را دور دندانهایش حرکت دهد. از یک مسواک نرم و کمی خمیر دندان استفاده کنید. نوزاد شما لازم نیست دندانهایش را در یک جهت خاص بشوید، او صرفا باید ذرات غذا را از دهان خارج کرده و سطح دندانها و لثه ها را تمیز کند.

اگر نوزاد شما از مزه خمیردندان خوشش نمیآید، یک مارک دیگر را امتحان کنید یا کلا خمیر دندان را کنار بگذارید. در واقع نوزاد شما به استفاده از خمیر دندان نیازی ندارد، مگر اینکه مقادیر زیادی از شکر و سایر غذاهای قندی در رژیم غذایی او باشد؛ که البته باید از اینگونه رژیم‌های غذایی پرهیز کنید. در صورتی که نوزاد شما در مصرف شیرینی افراط کرد، مثلا در یک جشن تولد، باید فورا پس از خوردن شیرینی دندان‌های خود را بشوید، یا اینکه از او بخواهید تا نهایتا یک غیر شیرین (مثلا یک خوراکی شور مانند یک تکه پنیر) بخورد. توصیه می‌شود که پس از درآمدن اولین دندان، بهتر است نوزاد توسط دندانپزشک معاینه شود تا اطمینان حاصل کنید که وضعیت دندانهای او طبیعی است. شما میتوانید از دندان پزشک خود بپرسید که چه چیزی را برای کودک شما توصیه میکند. همچنین بهتر است در 3 سالگی، هنگامی که همه دندان‌های شیری او درآمدهاند، او را برای معاینه نزد یک دندانپزشک ببرید.

چه وقت باید نگران شد؟

نوزادان نارس ممکن است اولین دندان‌های خود را چند ماه دیرتر دربیاورند. اگر در پایان سال اول تولد نوزاد، هنوز هم هیچ اثری از دندان درآوردن در او نمی‌بینید، در معاینه بعدی این مطلب را با پزشک در میان بگذارید. در صورتی که همه نشانههای دندان درآوردن (خروج بیش از حد آب دهان و تورم لثه ها) در نوزاد شما ظاهر شده است، اما به نظر می‌رسد که درد شدیدی را هم تحمل می‌کند (که گریه بی امان کودک می تواند نشانه درد شدید او باشد)، با پزشک مشورت کنید. دندان درآوردن نباید یک کار سخت و مشقت بار برای کودک باشد.