برچسب: زایمان

از هفته دهم بارداری به بعد، شما در آستانه ورود به مرحله ناخوشایندی برای لباس پوشیدن در دوران بارداری هستید: در این مرحله شما برای لباس‌های قبلی‌تان بیش از اندازه بزرگ شده‌اید درحالیکه هنوز برای استفاده از لباس بارداری زود است. در طی چند هفته‌ی آینده، با مشکلاتی در زمینه‌ی لباس پوشیدن مواجه خواهید بود. این مسله هنگامی که در منزل هستید و لباس منزل به تن دارید مشکل خاصی را ایجاد نمی‌کند، اما پیدا کردن لباس مناسب برای مناسبات اجتماعی و شغلی، امری مشکل ساز خواهد بود.

نگران نباشید این بحران زیاد ادامه نخواهد داشت. بزودی لباس‌های بارداری برای شما مناسب خواهند بود. اما تا آن زمان این ایده‌ای لباس پوشیدن هوشمندانه و سنتی را به شما پیشنهاد می‌کنیم:

یک لباس بارداری مناسب می‌تواند شامل یک شلوار و یک دامن در سایز بزرگ‌تر از خودتان باشد. اگر سایز شما 10 است ساز 12 بخرید. چون چند ماه آینده را با این لباس‌ها سپری خواهید کرد. بهتر است در انتخاب آن از رنگ‌های طبیعی بهره ببرید. با این کار توجه کمتری را به این موضوع که دائما در حال پوشیدن همان لباس‌ها هستید، جلب خواهید کرد.

از لباس‌های راحت قسمت بالا تنه‌ استفاده کنید. سعی کنید با استفاده از یک شال رنگارنگ و یا زیورآلات چشم نواز توجهات را از شکم‌تان دور کنید.

سعی کنید در لباس پوشیدن‌تان چندین لایه ایجاد کنید. بسیاری از خانم‌ها درطی بارداری احساس گرمای بیشتری می‌نمایند. اگر در لباس لباس‌تان چند لایه باشد در صورت احساس گرما می‌توانید بخشی از آن را کم کنید. به سراغ کمد لباس همسرتان بروید، او ممکن است پیراهن یا بلوزی داشته باشد که برای شرایط شما مناسب باشد.

اگر میخواهید دامن بپوشید، از جوراب‌شلواری‌های مناسب بارداری استفاده کنید. بالای این لباس‌ها به صورت کشی بوده و در طی بارداری اندازه‌تان خواهد بود.

کمربندهایتان را در کمد رها کنید. استفاده از کمربند به شکم‌تان فشار می‌آورد و علاوه‌براین استفاده از کمربند به همراه لباس‌هایی با بالاتنه چسبان، توجهات رابه سمت افزایش سایز شما در ناحیه کمر جلب می‌کند.

می‌توانید با استفاده از یک ژاکت آزاد برای پوشاندن بدن‌تان استفاده کنید. یک جفت کفش مناسب و بدون پاشنه تهیه کنید. دیگر زمانی برای استفاده از کفش‌های پاشنه بلند نیست. در این مرحله خرید تنها یک یا دوجفت کفش کافی است زیرا ممکن است پاهای شما در طی بارداری بزرگ‌تر شوند.

تغییرات سطحی رگ‌ها مثل خطوط باریک قرمز یا بنفش رنگی که ممکن است در طی بارداری در زیر پوست خود مشاهده نمایید (رگ عنکبوتی در بارداری) مساله‌ی جدیی نیستند. بیشتر آنها پس از زایمان از بین خواهند رفت و یا می‌توانید با کمک متخصص پوست به آسانی آنها را برطرف نمایید. اما در این مرحل از بارداری‌تان ممکن است با رگ‌های واریسی مواجه باشید. این رگ‌ها نتیجه‌ی افزایش جریان خون در بدن شما و معمولا در پاها هستند. اگرچه این رگ‌ها بدمنظر و ناراحت کننده هستند، نیاز به درمان دیگری به جز استراحت بیشتر، بالا نگه داشتن پاها و پوشیدن جوراب ساپورت ندارند.

گاها ممکن است تغییرات وریدی باعث ایجاد مشکلاتی در بارداری گردد و آن بروز لخته خون در بارداری است. زنان باردار 6 برابر بیشتر در معرض ایجاد لخته‌های خون در رگ‌های درونی بدن قرار دارند؛ وضعیتی که به آن ترومبوز ورید عمیق (DVT) گفته می‌شود. مهم ترین عارضه‌ی ناشی از DVT درمان نشده، آمبولی ریوی است. این مساله زمانی اتفاق می‌افتد که یک لخته‌ی خون به درون ریه‌ها راه می‌یابد.

خون شما معمولا برای انجام وظایف مهمی لخته می‌شود: یکی از این موراد برای جلوگیری از خونریزی و کمک به بهبودی بدن در هنگام جراحت است. DTV زمانی اتفاق می‌افتد که بدن شما در مکان و زمان اشتباه فرمان انجام فرآیند لخته سازی را صادر می‌کند. اکثرا افراد سالخورده با این لخته‌ها مواجه می‌شوند؛ اما خانم‌های باردار نیز در معرض آن (لخته خون در بارداری) قرار دارند، زیرا فشارهای رحم جریان خون در بدن‌شان را کندتر می‌کند؛ همچنین فاکتورهای منعقد کننده‌ی خون در جریان خون خانم‌های باردار بیشتر از افراد عادی است. علاوه‌براین شما در بارداری تحرک کمتری نسبت به قبل خود دارید و این عدم تحرک خود یکی از فاکتورهای بروز DVT به حساب می‌‌آید. اگر شما سابقه‌ی بروز لخته در فامیل داشته باشید، وزن‌تان بیشتر از افراد معمولی باشد به یا عفونت حاد دچار شوید ریسک بروز DVT در شما بیشتر می‌گردد.

خوشبختانه علائم لخته خون در بادراری (DVT) کاملا واضح و قابل تشخیص است. پا یا ناحیه‌ی کشاله‌تان سرد و رنگ‌پریده می‌شود، اما ناحیه‌ای که لخته در آن شکل گرفته باد می‌کند و قرمز و داغ می‌شود. راه رفتن برایتان دردناک می‌گردد و خم کردن انگشتان پا به سمت زانو برایتان دردناک خواهد بود. اگر این علائم را در خود مشاهده می‌نمایید سریعا با پزشک خود تماس بگیرید تا تشخیص از طریق اولتراسوند انجام گرفته و اقدامات درمانی لازم را دریافت نمایید. اقدامات درمانی معمولا شامل بستری شدن و تجویز هپارین (یک داروی بی‌خطر در بارداری که جریان خون را رقیق می‌نماید) است. احتمالا باید استفاده از این دارو را تا مدتی پس از زایمان ادامه دهید.

اگر با دوستان‌تان که به تازگی مادر شده‌اند صحبت کرده باشید، می‌دانید که در سه‌ماهه‌ی دوم بارداری باید انرژی بسیار زیادی داشته باشید. اما ناگهان به شدت احساس خستگی می‌کنید و نمی‌توانید از عهده‌ی امور‌تان بر برآیید. این‌ها همگی از علائم کم خونی در بارداری است. چه اتفاقی در حال وقوع است؟

علائم کم خونی در بارداری

همانگونه که اشاره شد خستگی یکی از علائم این عارضه است. در ادامه با سایر علائم این بیماری آشنا شوید:

• تب (گاهی اوقات)
• سرگیجه
• رنگ پریدگی لب‌ها، پلک چشم و ناخن‌ها
• تپش قلب
• تنگی نفس
• اختلال در تمرکز حواس
• تمایل شدید به خوردن مواد غیرخوراکی همچون خاک، یخ، گچ و…

در نظر داشته باشید که موارد ذکر شده الزاما به معنی کم خونی در بارداری نیست و هر یک می‌تواند خود نشانه‌ای از بارداری باشد.

بدن خانم‌ها در طی بارداری به میزان آهنی دوبرابر گذشته نیاز دارد؛ یکی از دلایل اصلی خستگی پس از هفته‌ بیستم بارداری، کمبود آهن است که منجر به کم‌خونی در بارداری می‌گردد. کم‌خونی ناشی از فقر آهن، شایعترین نوع کم‌خونی در جهان است. این مشکل می‌تواند در اثر مصرف پایین گوشت قرمز و دیگر مواد غذایی سرشار از آهن و ویتامین B12 بوجود بیاید. اگر احساس کم‌خونی می‌نمایید از پزشک‌تان بخواهید تا برایتان آزمایش خون برای تعیین میزان آهن تجویز نماید. آزمایش‌هایی که در این خصوص تجویز می‌گردد آزمایش هماتوکریت یا آزمایش میزان هموگلوبین است. در آزمایش هماتوکریت درصد میزان گلبول‌های قرمز خون سنجیده می‌شود و بر اساس آن وضعیت کم خونی بررسی می‌شود؛ اما در آزمایش هموگلوبین، وزن هموگلوبین اندازه‌گیری شده و براساس آن وضعیت شما مشخص می‌شود. توجه داشته باشید که با پیشرفت بارداری، احتمال ایجاد کم خونی افزایش می‌یابد. بنابراین در اواخر سه ماهه دوم یا اوایل سه ماهه سوم باید آزمایش تکرار شود.

علت کم خونی در بارداری چیست؟

• تهوع و استفراغ در بارداری
• بارداری‌های متناوب و پشت سر هم
• چندقلو زایی
• تغذیه‌ی نادرست قبل و در حین بارداری
• اختلالات ژنتیکی و ارثی مانند سلول‌های خونی داسی شکل
• خونریزی در بارداری
• داشتن رژیم گیاه خواری طولانی مدت و کم شدن ویتامین B12 در اثر آن
• تالاسمی (افراد مبتلا به تالاسمی باید پیش از بارداری مورد مشاوره ژنتیک قرار گیرند.)
• کم خونی ناشی از بیماری‌های کلیوی و آرتریت روماتوئید

اگر ذخیره‌ی آهن بدن‌تان پایین باشد، گلبول‌های قرمز خون‌تان نمی‌توانند ماهیچه‌ها و فرزندتان را حمایت کنند. بسیاری از مادران این مساله ار در سه ماهه‌ی دوم باداری‌شان تجربه می‌کنند زیرا جنین با رشدی بسیار سریع، مقادیر بالایی از آهن را از بدن مادر جذب می‌کند. فقر آهن در صورتی که مورد درمان قرار نگیرد می‌تواند منجر به وارد آمدن فشار به قلب (به علت پایین بودن میزان هموگلوبین خون و پایین بودن غلظت اکسیژن در خون)، کاهش مقاومت بدن در برابر عفونت‌ها و سطح تحمل پایین‌تر نسبت به خون‌ریزی در صورت نیاز بدن به جراحی سزارین گردد. اگر شما بطور شدید به کم خونی در بارداری دچار باشید، ممکن است به سلامت فرزندتان نیز آسیب وارد شود.

خوشبختانه برطرف کردن این مشکل کار نسبتا ساده‌ای است. احتمالا پزشک‌تان به شما مصرف یک مکمل را توصیه می‌نماید. با افزایش مصرف آهن‌، شما بیشتر در معرض اختلالاتی همچون یبوست، اسهال و تهوع قرار می‌گیرید. برای دور ماند از این عوارض، مصرف مایعات و سبزیجات و فعالیت روزانه‌تان را بیشتر کنید. در نظر داشته باشید که در صورت تجویز قرص آهن، بهترین زمان برای مصرف آن قبل از خواب می‌‌باشد؛ این‌کار باعث کاهش احتمال حالت تهوع در شما می‌شود. در نظر داشته باشید که اگر مدفوع‌تان پس از خوردن قرص آهن سیاه شد جای نگرانی نیست و این تغییر کاملاً طبیعی است.

عوارض کم خونی در بارداری چیست؟

افزیش احتمال وقوع زایمان زودرس یا تولد نوزاد با وزن کم از عوارض کم خونی می‌باشد. همچنین فقر آهن شدید باعث پایین آمدن ذخیره آهن بدن نوزاد به هنگام تولد خواهد شد و او را در دوران کودکی در معرض خطر کم خونی قرار خواهد داد. برای پیشگیری از این عارضه در بارداری به مصرف مرتب مکمل‌های دوران بارداری بپردازید؛ داشتن تغذیه مناسب در دوران بارداری شامل مصرف سبزیجات، میوه، لوبیا، کشمش، خرما، انجیر، زردآلو، سیب زمینی و… می‌تواند در این خصوص کمک کننده باشد.

نکته1: بهتر است از مصرف همزمان مکمل‌های آهن و خوراکی‌های حاوی کلسیم (مثل شیر) به طور همزمان خودادری کنید.

نکته2: از مصرف جگر در دوران بارداری به شدت پرهیز کنید. زیرا میزان ویتامین A تنها در 100 گرم جگر چندين برابر بيشتر از ميزانی است كه در بارداری به آن نياز داريد و این میزان در حدی زیان‌آور است که منجر به ناهنجاری‌های مادرزادی در فرزند شما می‌شود.

فرزند شما اکنون سریع‌تر از همیشه درحال رشد است. بیایید در مورد رشد او در هفته‌ سی ‌ام بارداری بیشتر بدانیم. علاوه‌براین با راه‌هایی برای مقابله با پرخوری احساسی و حفظ شغل‌تان پس از بارداری آشنا شوید.

بدن درحال تغییر شما در هفته سی ام بارداری

پوست بدن شما برای تطابق با رشد جنین کشیده می‌شود. این مساله علاوه بر علائم ظاهری (جای رشد بر روی پوست) تاثیرات دیگری نیز در پی دارد. در حدود 20 درصد از مادران باردار، با احساس خارش در سطح پوست مواجه می‌شوند. احتمالا پزشک برای شما آنتی هیستامین‌ها و پمادها را تجویز می‌کند؛ علاوه براین استفاده از یک لوسیون نیز می‌تواند در کاهش این احساس موثر باشد. جای رشد بر روی پوست‌تان را نیز کاهش می‌دهد. در حدود نیمی از مادران باردار در ماه‌های ششم و هفتم بارداری با این نشانه‌ها بر روی پوست‌شان مواجه می‌شوند. مهم نیست که از چه لوسیون گران قیمت و لوکسی استفاده نمایید، در واقع کار خاصی برای جلوگیری از بوجود آمدن این علائم بر روی بدن‌تان نمی‌توانید انجام دهید. خبر خوب این است که این نشانه‌های پوستی با گذر زمان تا حد زیادی محو می‌گردند، اما کاملا از بین نمی‌روند. برخی کرم‌های مخصوص و روش‌های لیزر درمانی برای از بین بردن این نشانه‌ها وجود دارد؛ اما توصیه می‌شود تا چند ماه پس از زایمان و یا در دوره‌ی شیردهی به فرزندتان، از این داروها استفاده ننمایید.

فرزند درحال رشد شما در هفته سی ام بارداری

از این زمان به بعد، فرزندتان به طور هفتگی وزنی معادل 225 گرم اضافه می‌نماید. این وزن اضافه شده فقط مربوط به تپل‌تر شدن فرزندتان نیست. اکنون که همه‌ی اعضای بدن جنین شکل گرفته و درحال عملکرد هستند، جنین نیاز دارد تا برای محافظت و جدا شدن این اعضا لایه‌‌های محافظی را ایجاد نماید. لایه‌ی چربی ایجاد شده نیز پس از تولد از بدن نوزاد در برابر تغییرات دمایی محافظت کرده انرژی مورد نیازش را نیز تامین می‌کند. از آنجایی که جنین درحال بزرگ‌تر شدن است، ممکن است متوجه کاهش در تکان‌ها و حرکاتش گردید. اکنون قدرت مانورش کاهش یافته است. اما اگر هیچ تکان، یا حرکت و ضربه‌ی از فرزندتان را احساس نمی‌کنید، سریعا به پزشک مراجعه نمایید.

بارداری هفته به هفته

راهنمایی مربوط به هفته‌ سی ‌ام بارداری

خوذتان را برای موارد غیر منتظره آماده کنید. اگرچه برنامه‌تان برای زایمان را نوشته‌اید و یک تصویر کلی از آنچه قرار است اتفاق بیافتد در نظر دارید، اما زایمان‌های کمی به طور بی‌نقص اتفاق می‌افتند. دانستن نشانه‌های زایمان زودرس، می‌تواند در کاهش استرس و نگرانی از بروز آن مفید و موثر باشد.

لیست کارهایی که در هفته‌ سی ا‌م بارداری باید انجام دهید

• صندلی خودروی کودک، روروک و لوازم ضروری مخصوص نوزادی را که نیاز دارید خریداری نمایید.
• لگدهای جنین را بشمارید.
• ساک لوازم بیمارستان خود و همسرتان را آماده مایید.
• نشانه‌های زایمان زودرس را بشناسید.
• تمرین‌های آمادگی برای زایمان را انجام دهید.

بارداری هفته به هفته؛ نگاه از درون به جنین در هفته سی ام بارداری

هفته‌ی سی‌ام (28 هفته پس از لقاح)

سایز جنین: طول، 27.3 فاصله‌ی تاج تا کفل؛ طول کامل، 43 سانتی‌متر. وزن، 1350 گرم.

مرحله‌ی رشد جنین: چشمان کودک درحال باز شدن هستند و وزن نوزاد نیز در حال افزایش است.

آنچه مشاهده می‌کنید: این تصویر نشان می‌دهد که جزئیات چهره‌ی فرزندتان تا چه حد تکمیل شده است. با این لب‌ها و بینی کوچک، فرزندتان در زمان تولد نیز تقریبا به همین شکل است. به دست جنین در جلوی چشم‌ها و پیشانی‌اش توجه کنید.

آنچه در درون اتفاق می‌افتد: فرزند شما در هفته‌ سی‌ ام بارداری

وزن فرزند شما به حدود 1300 گرم رسیده است. اکنون با چنان سرعتی رشد می‌نماید که اگر این سرعت را تا تولد یک سالگی‌اش حفظ کند، وزنی در حدود 90 کیلوگرم خواهد داشت! فرزند شما برای تکمیل آخرین مرحله‌ی رشد خود در سه ماهه‌ی سوم بارداری، مواد غذایی را از بدن شما جذب می‌کند: کلسیم برای استخوان بندی، پروتئین برای رشد ماهیچه‌ها و آهن برای تولید سلول‌های قرمز خون. در نتیجه‌ی این عمل ممکن است شما با احساس خستگی و یا کم خونی در بارداری مواجه گردید.

احتمالا فرزند شما نیز مثل بیشتر نوزادان، در این مرحله چشمانی آبی رنگ دارد. پس از تولد ممکن است رنگ چشمانش در اثر مواجهه با نور خورشید به قهوه‌ای تغییر پیدا کند. حالا که پرزهای محافظ سطح بدن جنین درحال محو شدن هستند، موها بر روی سرش شروع به رشد می‌نمایند.

با ایکه فرزند رشد قدی شما در این مرحله تقریبا به پایان رسیده است، همچنان با اضافه شدن لایه‌های چربی در زیر پوستش به وزن او اضافه خواهد شد. مغز فرزندتان اکنون به اندازه‌ی مورد نیاز تا زمان تولد پیچیده شده ‌است. اما همچنان با رشد و برقراری ارتباط نورون‌های مغز با یکدیگر در حال رشد است و این رشد در آینده به او توانایی‌هایی مثل صحبت کردن و حافظه را خواهد داد.

فرزند درحال رشد شما: هفته‌ سی ام بارداری

سرعت افزایش وزن فرزند شما به زودی افزایش می‌یابد. از الان تا پایان بارداری فرزند شما به طور متوسط 220 گرم وزن اضافه خواهد کرد. این وزن زیاد، حرکت کردن را برای او روز به روز سخت‌تر خواهد کرد. ممکن است متوجه کند شدن حرکات او شوید؛ این مسال امری عادی است. اما اگر هیچ نوع تکان خوردن یا لگد زدن را احساس نمی‌کنید، باید سریعا به پزشک مراجعه نمایید.

به طور کلی اگر مساله‌ی نگران کنده‌ای وجود داشته باشد، پزشک از شما می‌خواهد تا تکان‌های فرزندتان را به دقت زیر نظر بگیرید. شما در یک بازه‌ی 2 ساعته، تکان خوردن‌ها لگد زدن‌ها و جابجا شدن‌های فرزندتان را به دقت ثبت خواهید کرد. به اینکار لگد شمردن گفته می‌شود. فرزند شما در این مدت باید حداقل ده بار جابجا شود. به خاطر داشته باشید که این تکان خوردن‌ه‌ها را باید در زمان بیداری فرزندتان ثبت نمایید. اگر ده تکان را ثبت ننمودید وحشت زده نشوید. این کار را مجددا برای یک بازه‌ی دو ساعته‌ی دیگر تکرار نمایید. اگر در طی این مدت نیز نتوانستید تحرکات فرزندتان را احساس کنید، با پزشک تماس گرفته و نگرانی‌تان را به او اطلاع دهید. ممکن است پزشک‌تان از شما بخواهد تا برای چند روز دیگر به ثبت این تکان خوردن‌ها ادامه دهید یا از شما بخواهد برای بررسی‌های بیشتر به او مراجعه نمایید. این بررسی‌ها ممکن است همراه با عکس برداری اولتراسوند باشد.

حتی اگر نگرانی‌ای از بابت رشد فرزندتان ندارید، شمردن لگد، برای مادران تمرینی لذت بخش و با ارزش به حساب می‌آید. با دنبال کردن حرکات فرزندتان در درون رحم می‌توانید از الگو و برنامه‌ی رفتار او آگاه گردید. به احتمال زیاد فرزند شما پس از تولد نیز این برنامه‌ی رفتاری را دنبال خواهد کرد. پس اگر می‌خواهید تصویری کلی داشته باشید که چه زمانی مشغول شیر دادن به فرزندتان خواهید بود و کی می‌توانید استراحتی کوتاه داشته باشید، شمردن لگد می‌تواند به شما کمک نماید.

علت پرخوری در بارداری
درد شکم در بارداری

همزمان با رشد فرزند شما، ممکن است احساس نمایید که جنین بر روی عصب سیاتیک‌تان قرار گرفته است. عصب سیاتیک بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین عصب بدن شما به حساب می‌آید. این عصب که ضخامتی مشابه انگشت شصت شما دارد، از ناحیه‌ی انتهایی ستون فقرات شروع می‌شود. از آنجا برای رفتن به باسن کشاله‌ی ران‌ها و سپس ساق پا به دو شاخه تقسیم می‌شود. که به هرگونه ناراحتی مربوط به این اعصاب درد سیاتیک گفته می‌شود.

برخی از افراد سیاتیک را دردی نفس گیر توصیف می‌کنند که از باسن آغاز شده و تا پشت پا کشیده می‌شود. افراد دیگر بیشتر این درد را در ناحیه باسن احساس می‌کنند. توصیفات مختلفی از درد سیاتیک وجود دارد؛ این درد ممکن است به طور متناوب باعث ناراحتی فرد شده و یا مداوم باشد. در همه‌ی این موارد درد سیاتیک می‌تواند شما را بسیار آزرده کرده از انجام امور روزمره باز دارد.

احتمال دارد ناراحتی سیاتیک پس از تولد فرزندتان با زمان تسکین یافته یا کاملا برطرف گردد. برای برخی از خانم‌ها همزمان با رشد جنین و جابجا شدنش از روی عصب سیاتیک، این درد فروکش می‌کند. در این مدت برای تسکین درد سیاتیک در بارداری، ناحیه‌ی دردناک را به محض شروع درد با یخ کمپرس نمایید. پس از گذشت چند روز با کیسه‌ی آب گرم درمان ادامه دهید. در برخی موارد حمام اب گرم می‌تواند تسکین دهنده باشد؛ همچنین می‌توانید از استامینوفن برای تسکین درد استفاده کرده و با پزشک‌تان راجع به طب سوزنی مشورت نمایید. تمرینات کششی متمرکز بر روی قسمت پایینی کمر، باسن و عضلات همسترینگ و همچنین شنا یا راه رفتن نیز می‌تواند به کاهش ناراحتی کمک نماید.

راه های پیشگیری از درد سیاتیک در بارداری قبل از اقدام به باردار شدن

خانم هایی که به دیسک کمر مبتلا هستند و قصد بارداری دارند، 6 تا 9 ماه قبل از بارداری به فیزیوتراپ مراجعه کنند و ورزش های مناسب که به تقویت و هماهنگی عضلات کمر، شکم و ستون فقرات کمک می کند، انجام دهند. به این ترتیب صدمه به کمر کمتر خواهد شد و فرد بارداری و زایمان راحت‌تری خواهد داشت. خانم بارداری که دیسک کمر دارد، باید استراحت بیشتری داشته باشد و در طول بارداری فشار زیادی به خود وارد نکند اما این به معنی استراحت مطلق نیست. پیاده‌روی مرتب بسیار موثر است و راه رفتن و کار خانه ورزش محسوب نمی‌شود. پیاده‌روی باید در فضای باز و به منظور ورزش حداقل نیم ساعت و در حدی که کمی عرق روی پیشانی بنشیند، باشد. ماساژها و دستکاری افراد غیر وارد که می‌گویند رگ می‌گیریم یا با ماساژ عصب سیاتیک یا دیسک را جا می‌اندازیم، خطرناک است.

زمان تولد نوزاد به طور طبیعی، هفته سی و هفتم بارداری به بعد می‌باشد. به زایمانی که بین هفته بیستم بارداری تا هفته سی و هفتم بارداری اتفاق افتد اصطلاحا زایمان زودرس (زایمان نارس) گفته می‌شود. آمارها نشان می‌دهد که 71% از نوزدان در بین هفته های سی و چهار تا سی و ششم بارداری متولد می‌شوند. هر چقدر تولد نوزاد زودتر از زمان موعد اتفاق افتد، احتمال وقوع مشکلات جدی برای نوزاد بیشتر می‌شود. نوزادانی که قبل از هفته بیست و چهارم بارداری متولد می‌شوند احتمال زنده ماندنشان بسیار کم می‌باشد و در صورت زنده ماندن مشکلات زیادی در بحث سلامت برای آن‌ها پیش خواهد آمد؛ مشکلاتی همچون یادگیری، مهارت‌های حرکتی، تکلم و…. نوزادانی که یک تا سه هفته زودتر از زمان موعد به دنیا می‌آیند احتمال مرگشان در هفته اول تولد شش برابر و در سال اول تولد سه برابر بیشتر از نوزادانی است که به موقع به دنیا می‌آیند.

علت زایمان زودرس چیست؟ 

• وجود سایقه زودرس قبلی
• بارداری‌های دو یا چندقلویی
• جدا شدن جفت از رحم پیش از موعد
• وجود عفونت واژن یا عفونت رحم در مارد باردار
• فیبروم رحم
• بیماری های مزمن مثل دیابت یا فشار خون بالا
• شکل غیر طبیعی رحم (ناهنجاری رحمی)
• پاره شدن کیسه آب (ساک حاملگی) قبل از شروع فشار زایمان
• بیماری‌های مربوط به لثه (عفونت‌های دهان و دندان سریعا به جنین منتقل شده و باعث زایمان نارس می‌شود. با توجه به اینکه در دوران بارداری امکان استفاده از داروهای بی‌حسی و انجام تصویربرداری از دندان وجود ندارد بهتر است زنان قبل از باردار شدن، توجه بیشتری به بهداشت دهان و دندان خود داشته باشند و هرگونه درمانی را که لازم است انجام دهند.)
• مصرف سیگار، دخانیات و مواد مخدر مانند کوکائین
• وزن بسیار بالا یا کم قبل از بارداری
• عفونت دستگاه ادراری
• بارداری به کمک روش‌های باروری انجام شده باشد.
• تجربه خشونت خانگی در دوران بارداری
• بارداری در محدوده‌ی سنی کمتر از 17 سال یا بالاتر از 35 سال واقع شود.
• شب کاری، استرس شغلی، افسردگی و تماس با داروها به خصوص در پرستاران. خطر زایمان پیش از موعد در افرادی که نگرانی آنها درباره بارداری‌شان زیاد است، تا سه برابر افزایش می‌یابد. 

با این وجود در اغلب موارد علت زایمان زودرس ناشناخته می‌باشد و می‌تواند در ارتباط با مشکلات مربوط به جنین،‌ مادر و یا هر دوی آن‌ها اتفاق افتد. معمولا ترکیبی از چند عامل جداگانه باعث بروز این زایمان نارس می‌شود و از میان هر سه زایمان نارس علت یکی از آن‌ها ناشناخته است. 

علائم زایمان زودرس چیست؟ 

در برخی موارد درمان‌های پزشکی می‌تواند زایمان زودرس را به تاخی بیاندازد و زمان بیتشری را برای رشد در رحم در اختیار جنین بگذارد. این درمان‌ها به طور خاص زمانی موثرند که سریعا اعمال گردند. پس برای دریافت بهترین نتیجه باید نشانه‌های زایمان نارس را در همان ابتدای کار تشخیص داد. حتی اگر فقط یکی از نشانه‌های زیر را در خود مشاهده کردید، سریعا با پزشک‌تان تماس بگیرید: 

• وجود انقباضات منظم رحمی در یک ساعت (مشاهده هشت انقباض در یک ساعت یا بروز 4 انقباض در هر بیست دقیقه). در صورتی که انقباضات شما متوقف شود ممکن است دچار انقباضات براکستون هیکس شده باشید که انقباضات ناخوشایند اما غیر دردناک رحم هستند.
• نشت مایع از واژن که رنگ صورتی یا مایل به قرمز داشته باشد. به این وضعیت پارگی غشا گفته می‌شود.
• وجود دردهایی در شکم همانند دردهای مرتبط با گرفتگی شکم در قاعدگی که ممکن است همراه با اسهال باشد.
• احساس فشار یا درد مبهم در زیر شکم یا لگن خاصره
• احساس ناخوشایندی همانند تب و خستگی مفرط به طوری که قابل توصیف نباشد.
• احساس فشار در ناحیه‌ی لگن مشابه این حس که فرزندتان خودش را به سمت پایین فشار می‌دهد.
• تغییر در ترشحات واژن از سفید خامه‌ای تا رقیق و مخاطی 

اگر هر یک از نشانه‌های بالا را در خود مشاهده کردید و گمان می‌کنید که علائم زایمان زودرس در شما وجود دارد حتما با ماما یا پزشک خود تماس بگیرید. آن‌ها می‌توانند با معاینه و بررسی‌های لازم به پاره شدن کیسه، وجود عفونت یا گشاد شدن دهانه رحم پی ببرند.

پزشکان همچنین با بررسی ضربان قلب جنین و سونوگرافی و انجام آزمایش مایع آمنیوتیک به بررسی میزان رشد جنین پرداخته و تشخیص می‌دهند که آیا جنین به حدی رشد پیدا کرده است که برای تولد آماده باشد یا خیر.

بسته به وضعیت خطر در زمان زایمان زودرس، پزشک در مورد خطرات زایمان زودرس و خطرات ادامه بارداری تصمیم می‌گیرد؛ پزشک ممک است هر یک از تصمیمات زیر را اتخاذ نماید: 

• زایمان را با دارو به تاخیر بیندازد که این روش ممکن است کارآمد یا ناکارآمد باشد.
• پزشک ممکن است برای آماده کردن شش‌های کودک برای تولد داروهای استروئیدی تجویز کند.
• برای جلوگیری از عفونت آنتی‌بیوتیک تجویز کند. در صورتی که کیسه آب شما پیش از موعد پاره شود احتمال بروز عفونت بالا خواهد بود.
• و در نهایت در صورت تشخیص بی‌خطر بودن زایمان برای جنین و مادر زایمان را انجام خواهد داد. 

نوزادی که پیش از موعد به دنیا آید ممکن است د]ار مشکلاتی مانند خونریزی مغزی یا بیماری‌های مزمن ریوی گردد. به هر میزان نوزاد زودتر متولد شود احتمال خطر نیز بیشتر است.
 

 

وضعیت کلی نوزدان در زایمان زودرس 

نوزادانی که در حدود 32 هفتگی (کمی بیشتر از 7 ماه) متولد می‌شوند، احتمالا قادر به تنفس، تغذیه و تنظیم دمای بدنشان نیستند. اما معمولا بعد از این کودکان برای رشد زمان دارند و بیشتر آنها از بیمارستان مرخص می‌شوند.

نوزادانی که پیش از 26 هفتگی (زیر 6 ماه) متولد می‌شوند بیشتر احتمال دارد که دچار مشکلات جدی شوند. اگر نوزاد شما با جثه بسیار کوچک یا بیمار متولد شده است، ممکن است مجبور باشید برای درمان او تصمیمات سختی بگیرید.

نوزادان نارسی که به بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان منتقل می‌شوند، تحت مراقبت‌های شدید برای جلوگیری از عفونت و یا تغییرات تنفسی و ضربان قلب قرار می گیرند و تا زمانی که قادر به حفظ حرارت بدنشان نشده‌اند، در تخت‌های مخصوص گرم نگهداری می‌شوند.

راه‌ های پیشگیری از زایمان زودرس چیست؟ 

اگر سابقه‌ی زایمان پیش از موعد داشته‌اید و به همین دلیل اکنون نیز با خطر زایمان زودرس مواجه‌اید، احتمالا پزشک‌تان به شما توصیه می‌کند به طور هفتگی به تزریق پروژسترون بپردازید. در بررسی‌هایی که اخیرا انجام شده‌ است، تزریق این ماده (شروع بین هفته‌ی 16 تا 20) به خانم‌هایی که سابقه‌ی بارداری زودهنگام را دارند احتمال وقوع این مشکل را تا 33 درصد کاهش می‌دهد. این درمان برای همه‌ی خانم‌ها مناسب نیست و باید با نظر پزشک تجویز گزدد. 

اگرچه پزشکان نمی‌توانند زایمان زودرس را متوقف نمایند اما می‌توانند با استفاده از راهکارهای پزشکی و داروها این فرآیند را دو تا سه روز به تاخیر بیاندازند. اگرچه این زمان ممکن است ناچیز به نظر برسد اما می‌تواند تاثیرگذار باشد: حتی چنذ روز بیشتر ماندن جنین در درون رحم می‌تواند شانس زنده ماندنش به خصوص در زایمان‌های خیلی زودتر از موعد (هفته‌ی 24 تا 26) را بالاتر ببرد. اگر شما در هفته‌ی 23 یا 24 بارداری‌تان باشید احتمالا به شما داروی کورتیکواستروئید داده می‌شود این دارو میزان سارفاکتانت‌ها در ریه‌ی جنین را افزایش می‌دهد. سورفاکتانت‌ها به نوزاد کمک می‌کند تا بهتر بتواند تنفس نماید و پس از تولد زمان کمتری را در درون دستگاه دستگاه تنفس مصنوعی باشد. برای اثربخشی بهتر داروی کورتیکواستروئید لازم است جنین حداقل تا 48 ساعت پس از دریافت دارو توسط شما در رحم باقی بماند. اگر کیسه آب شما پاره شده باشد به شما آنتی بیوتیک داده می‌شود تا از عفونت جلوگیری نماید.
 

مراقبت‌ های پزشکی پس از زایمان

یک نوزاد نارس پس از تولد به واحد مراقبت های ویژه نوزادان (NICU) منتقل می‌شود، جایی که در آن لوازم و تجهیزاتی وجود دارد که به تنفس نوزاد کمک می‌کند، اورا گرم نگه می‌دارد، مواد مغذی لازمش را تامین می‌نماید و موراد مراقبت‌های پزشکی قرار می‌گیرد. در مراکز NICU نوزادان تحت درمان توسط پزشکانی قرار می‌گیرند که در زمینه‌ی مراقبت از نوزادان نارس تخصص دارند. یک نوزاد نارس بنا به شرایطش در زمان تولد و اینکه چقدر زودتر به دنیا آمده است ممکن است زمانی بین چند روز تا چند هفته را در بخش NICU سپری نماید. اگر شما در معرض ریسک بالای زایمان زودرس قرار دارید، تجهیزات بخش NICU بیمارستان مدنظزتان را مورد بررسی قرار دهید. بیمارستان‌ها موظف به اعلام میزان خدماتی که در اختیار نوزادان قرار می‌دهند هستند. یک بیمارستان سطح 1 واحد مراقبت های ویژه نوزادان ندارد؛ بیمارستان‌های سطح 3 جدیدترین لوازم و آموزش دیده‌ترین متخصصان مربوط به خدمات نوزادان را در اختیار دارند. اگر بیمارستان شما سطح 1 است، شاید بهتر باشد آن را تغییر دهید. این مساله را در نظر داشته باشید که نیمی از زایمان‌های پیش از موعد برای مادرانی اتفاق می‌افتد که ریسک بالایی ندارند. اگر خطر بالایی برای شما وجود ندارد و قصد استفاده از یک بیمارستان سطح 1 را دارید، با پزشکتان در مورد اینکه در صورت بروز زایمان زودرس چه خواهید کرد مشورت نمایید. اگر زمان کافی برای انتقال بی‌خطر شما به یک بیمارستان سطح 3 وجود داشته باشد مشکلی وجود ندارد.

در سه ماهه‌ی سوم ممکن است بیشتر احساس تنگی نفس در بارداری را تجربه کنید. چرا؟ همزمان با رشد جنین و اشغال فضای بیشتر در درون شکم شما، اندام‌های داخلی‌تان بیشتر به هم فشرده می‌شوند به همین دلیل ریه‌ها فضای کافی برای اینکه به طور کامل منبسط گردند را در اختیار نخواهند داشت. دیافراگم شما نیز به خاطر اینکه تحت فشار است کمک زیادی به تنفس شما نمی‌کند. (این مساله مشکل دائمی ایجاد نمی‌کند و پس از زایمان اعضای داخلی شما به سر جایشان باز می‌گردند.)

نگران نباشید. چرخه‌ی طبیعت برای این وضعیت چاره‌ای اندیشیده است. همزمان با اینکه احساس می‌کنید هوای کمتری دریافت می‌نمایید، سطح بالای هورمون پروژسترون به شما کمک می‌نماید تا بتوانید نفس‌های عمیق‌تری بکشید و اکسیژن بیشتری را در خون‌تان جابجا نمایید و همچنین به علت آنکه حجم خون بدن شما در بارداری بیشتر می‌شود، اکسیژن بیشتری همزمان با دم و بازدم شما از درون جفت عبور می‌کند.

راه های کاهش علائم تنگی نفس در بارداری

اگر در طی روز با تنگی نفس مواجه شدید، برای چند دقیقه استراحت نمایید. نفس شما بر خواهد گشت. در طول روز سعی نمایید تا به حالت صاف بنشینید و با این حالت به شش‌هایتان فضای بیشتری برای تنفس بدهید. همچنین می‌توانید به طور عمدی طوری نفس بکشید که قفسه‌ی سینه‌تان بالا برود؛ این حرکت را می‌توانید با قرار دادن دست‌تان در جلوی سینه و تلاش برای جلودادن آن در حین دم عمیق هوا انجام دهید. ممکن است در شب احساس نفس نفس زدن به شما دست دهد. می‌توانید با خوابیدن در حالتی که سرتان به سمت بالا قرار بگیرد (با استفاده از چند بالش) این مشکل را تسکین دهید. اگر تنگی نفس شما با درد در ناحیه‌ی سینه همراه بود بلافاصله با پزشک تماس بگیرید.

خوشبختانه مشکل تنگی نفس در بیشتر خانم‌های باردار تا قبل از زایمان برطرف می‌گردد. هنگامی که سر جنین در درون کانال تولد قرار می‌گیرد (دو تا سه هفته قبل از زایمان) فضای بیشتری در اختیار دیافراگم شما قرار می‌گیرد.

ناراحتی‌ها آسمی در بارداری

ممکن است علائم بیماری آسم در خانم‌هایی که دچار این ناراحتی‌های هستند در سه ماهه‌ی سوم بارداری شدیدتر گردد. اگر آسم شما شدیدتر شد به پزشک‌تان اطلاع دهید. مصرف بسیاری از دارو‌های آسم در دوران بارداری بی‌خطر است. بیشتر پزشکان پیشنهاد می‌کندد تا از داروهای تنفسی استفاده نمایید زیرا این داروها تاثیری موضعی داشته و به خوبی نیز عمل می‌کنند. اگر احساس فشار در قفسه‌ی سینه‌تان کردید سریع با پزشک‌تان تماس بگیرید.

مشکلات تنفسی دیگر و تنگی نفس در بارداری

عادی در نظر گرفتن همه‌ی مشکلات تنفسی در دوران بارداری کاری اشتباه است. اگر تنگی نفسی ناگهانی، بسیار شدید یا همراه با درد در قفسه‌ی سینه‌ یا تپش قلب احساس نمودید، سریعا به مراکز درمانی مراجعه نمایید. این عوارض ممکن است در اثر ایجاد لخته خون در بارداری در درون ریه‌ها ایجاد شوند؛ این پدیده با اینکه به ندرت اتفاق می‌افتد اما می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

مراقب باشید زیرا که این عوارض ممکن است در اثر ذات الریه نیز بوجود بیایند. ذات الریه که معمولا با تب، درد در قفسه‌ی سینه و سرفه همراه است، سومین دلیل مرگ و میر در میان خانم‌های باردار است. ذات الریه می‌تواند ناشی از ویروس و یا باکتری باشد و در هر دوحالت ممکن است منجر به مشکلاتی از قبیل نارسایی تنفسی، زایمان زودرس، و آسیب به جنین گردد.