برچسب: زایمان

چند نوع عفونت ادراری وجود دارد؟

1. عفونت مجاری ادراری یا عفونت مثانه: در اثر توقف باکتری در مثانه ایجاد و موجب بروز نشانه‌های عفونت ادراری می‌شود. عفونت ادراری در بین زنان ۲۰ تا ۵۰ ساله که از لحاظ جنسی فعالند بیشتر دیده می‌شود.
2. عفونت کلیوی: اگر باکتری از مثانه به سمت رحم و سپس کلیه‌ها رود، موجب بروز عفونت کلیوی می‌شود. عفونت کلیه شایع‌ترین بیماری در دوران بارداری است. عفونت کلیوی قابل انتشار در جریان خون مادر است که می‌تواند برای جنین و مادر بسیار خطرناک باشد.
3. عفونت باکتریایی بدون نشانه: ممکن است عفونت ادراری بدون نشانه باشد. اگر این عفونت در بارداری تشخیص داده و درمان نشود، ممکن است به عفونت کلیوی و زایمان زودرس منجر شود. به همین دلیل است که آزمایش آنالیز ادرار در بارداری به طور منظم انجام می‌شود.

چرا عفونت ادراری در بارداری شایع است؟

بدلیل بروز تغییراتی در مجاری ادراری، در دوران بارداری، عفونت ادراری در میان زنان باردار رایج است. رحم در بالای مثانه قرار دارد. با رشد رحم و افزایش وزن آن، در مجاری ادرار انسداد ایجاد شده که موجب تجمع باکتری‌ها و بروز عفونت می‌شود.
هم چنین افزایش سطح هورمون پروژسترون باعث کاهش قدرت عضلات مابین کلیه و مثانه می‌شود؛ که جریان خروجی ادرار از مثانه را کند‌تر از معمول می‌کند. هم چنین بازگشت ادرار به مثانه نیز بیشتر شده و جریان بازگشتی ادرار به رحم و کلیه نیز می‌رسد و این موجب بروز عفونت می‌شود.
علاوه بر این در دوران بارداری ادرار غلیظ‌تر و کمتر اسیدی می‌شود. نوع خاصی از هورمون‌ها و شکر نیز وارد ادرار می‌شوند. این شرایط محیط را برای رشد و انتشار باکتری‌ها فراهم می‌کند و توانایی بدن برای مبارزه با باکتری‌های بد را کاهش می‌دهد.

علائم عفونت ادراری چیست؟

اگر به عفونت ادراری مبتلا شده باشید، یک یا چند مورد از نشانه‌های زیر را تجربه می‌کنید:

• احساس درد، سوزش و ناراحتی هنگام ادرار کردن
• احساس تکرر ادرار
• احساس ضرورت برای دفع ادرار
• وجود خون یا خلط در ادرار
• احساس درد و انقباض زیر شکم
• تب و لرز، تعرق زیاد و نشت ادرار
• بیدار شدن از خواب شبانه برای ادرار کردن
• تغییر در حجم ادرار، کم یا زیاد شدن ادرار
• کدر شدن ادرار و استشمام بوی بد از ادرار
• احساس درد و فشار در مثانه
• در صورت انتشار باکتری در کلیه‌ها و عفونت کلیوی: احساس کمر درد، تب و لرز، تهوع و استفراغ

بین ۲ تا ۱۰% از زنان باردار، عفونت ادراری را تجربه می‌کنند. ممکن است در دوران بارداری چندین بار عفونت ادراری اتفاق بیفتد. زنانی که پیش از بارداری به عفونت ادراری مبتلا شده‌اند، بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری در دوران بارداری هستند. هم چنین زنانی که چندین فرزند دارند، احتمال بیشتری برای ابتلا به عفونت ادراری در بارداری دارند.

آیا عفونت ادراری در بارداری بر جنین تاثیر می‌گذارد؟

اگر عفونت ادراری درمان نشود، منجر به عفونت کلیوی می‌شود. عفونت کلیوی منجر به زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن پایین می‌شود. در صورت تشخیص و درمان به موقع عفونت ادراری، خطری متوجه مادر و جنین نخواهد شد.

 علت و علائم زایمان زودرس چیست؟

عفونت ادراری در بارداری چگونه تشخیص داده می‌شود؟

با انجام یک آزمایش ادرار ساده و کم هزینه، و آنالیز آن توسط آزمایشگاه، عفونت ادراری قابل تشخیص است.

عفونت ادراری در بارداری چگونه درمان می‌شود؟

عفونت ادراری در بارداری با تجویز آنتی بیوتیک، بدون ایجاد خطری برای مادر و جنین، درمان می‌شود. با مصرف آنتی بیوتیک در یک دوره ۳ تا ۷ روزه عفونت ادراری درمان می‌شود. جهت اطمینان از بهبودی کامل بایستی دوره درمان کامل طی شده و پس از آن آزمایش آنالیز ادرار داده شود تا از رفع کامل عفونت اطمینان حاصل شود.
اگر احساس تب، تب و لرز، درد زیر شکم، تهوع، استفراغ و انقباضات شکمی دارید یا پس از سه روز مصرف دارو، همچنان سوزش ادرار دارید، مساله را با پزشک خود درمیان بگذارید.
در صورت ابتلا به عفونت کلیوی، پزشک در اسرع وقت شما را در بیمارستان بستری می‌کند و درمان را آغاز می‌کند. پس از بهبودی کامل و ترخیص از بیمارستان، بایستی دوز پایینی از آنتی بیوتیک به صورت روزانه مصرف شود تا از بازگشت عفونت و خطر زایمان زودرس پیشگیری شود.

چگونه از ابتلا به عفونت ادراری در بارداری جلوگیری کنیم؟

با انجام کار‌های زیر احتمال ابتلا به عفونت ادراری کاهش می‌یابد:

• نوشیدن روزانه ۶ تا ۸ لیوان آب.
• نوشیدن منظم آبمیوه کرن بری شیرین نشده. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که نوشیدن آبمیوه کرن بری (و خانواده آن) باعث کاهش میزان باکتری‌ها و جلوگیری از استقرار آن‌ها در مجاری ادرار می‌شوند. البته در نظر داشته باشید که نوشیدن آب کرن بری موجب درمان عفونت ادراری نمی‌شود و در صورت ابتلا به عفونت ادراری در بارداری، بایستی در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.
• حذف مواد غذایی فرآوری شده، آبمیوه‌های صنعتی، کافئین، الکل و شکر از برنامه غذایی.
• خوردن مکمل حاوی ویتامین ث (۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم)، بتاکاروتن (۲۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ واحد IU در روز) و روی (۳۰ تا ۵۰ میلی گرم در روز) به مقابله با عفونت‌ها ومیکروب‌ها کمک می‌کند.
• عادت به تخلیه ادرار، هر زمان که احساس نیاز کردید و تخلیه کامل مثانه در هر بار ادرار کردن.
• ادرار کردن قبل و بعد از رابطه جنسی.
• خشک کردن ناحیه تناسلی با دستمال پس از ادرار و تمیز نگه داشتن آن. هنگام دستمال کشیدن جهت حرکت از جلو به سمت عقب باشد.
• عدم استفاده از صابون‌های قوی، دوش‌های واژینال، محلول‌های شوینده واژن، اسپری‌ها و پودر‌های بهداشتی زنانه.
• تعویض روزانه لباس زیر.
• نپوشیدن شلوار‌های جذب و تنگ.
• پوشیدن لباس زیر نخی.
• نماندن در وان حمام بیش از ۳۰ دقیقه یا بیش از دو بار در روز.

با انجام مرتب آزمایش آنالیز ادرار در دوران بارداری، خود را در مقابل خطر ابتلا به عفونت کلیوی و زایمان زودرس بیمه کنید.

برگرفته از: americanpregnancy و babycenter

دلایل ابتلا به دفع پروتئین در بارداری چیست؟

۱. پره اکلامپسی

۲. اکلامپسی

۳. سندروم HELLP

۴. عفونت ادراری یا عفونت کلیوی

• تکرر ادرار 
• سوزش و ناراحتی هنگام تخلیه ادرار
• درمان سریع عفونت ادراری در صورت تشخیص. اگر درمان به موقع صورت نگیرد منجر به عفونت کلیوی می‌شود که نشانه‌های آن درد پهلو و پشت، تهوع، استفراغ و تب و لرز است.
• عفونت در مجاری ادراری می‌تواند جنین را نیز تحت تاثیر قرار دهید و موجب زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن پایین شود.

اگر به عفونت ادراری دچار شده باشید، پزشک برایتان آنتی بیوتیک مناسب برای دوران بارداری تجویز می‌کند.

۵. عوامل دیگر

•  استرس و هیجانات زیاد
• قرار گرفتن در معرض دمای بالا
• تب
• کم آبی بدن
• فعالیت ورزشی شدید
• سرطان خون، لوپوس، بیماری مزمن کلیه، آرتریت و بیماری دیابت نیز ممکن است باعث دفع پروتئین در بارداری شود.

علائم دفع پروتئین بارداری چیست؟

• تورم دست‌ها و پا‌ها
• صورت متورم
• ادرار کف آلود

از اواسط بارداری، باید علائم پره اکلامپسی را بررسی کنید. علائم عبارتند از:

• تار شدن بینایی
• تورم ناگهانی دست‌ها، پا‌ها و صورت
• سردرد دائمی
• احساس عمومی بیماری
• سوزش سر دل
• احساس درد شدید زیر دنده‌ها

اگر علائم بالا را مشاهده کردید، بایستی سریعا به پزشک مراجعه کنید. این علائم به سرعت از هفته بیست و هفتم بارداری تا هفته‌های اولیه پس از زایمان نمایان می‌شوند.

روش تشخیص دفع پروتئین در بارداری چگونه است؟

۱. تست Dipstick

۲. آزمایش ۲۴ ساعته پروتئین در ادرار

درمان دفع پروتئین در بارداری چگونه است؟

عفونت سینوسی (سینوزیت)

علل بروز عفونت سینوس در نوزادان

1. عفونت تنفسی فوقانی باعث التهاب مسیر بینی شده و منجر به انسداد آن‌ها و عفونت می‌شود. عفونت سینوسی ویروسی همراه با سرماخوردگی است.
2. آلرژی (حساسیت کودکان) نیز منجر به عفونت سینوسی می‌شود. آلرژی با افزایش تولید مخاط موجب تورم بافت بینی می‌شود. عفونت سینوسی آلرژیک یا همراه با آلرژی مانند تب یونجه است.
3. شرایط دیگری نیز منجر به انسداد سینوس‌ها می‌شود:
   • ناهنجاری در ساختار بینی
   • شکاف کام
   • غواصی و شنا
   • آدنوئید‌های بزرگ
   • بیماری ریفلاکس معده (GERD)
   • عفونت دندان
   • وارد آمدن ضربه به بینی
   • قرار گرفتن در معرض دود سیگار
   • گیر کردن اشیای خارجی در بینی

سینوزیت باکتریایی

سینوزیت باکتریایی یک عفونت ثانویه است که به علت باکتری‌هایی که در سینوس‌ها به دام افتاده‌اند (طی حساسیت یا سرماخوردگی) ایجاد می‌شود. شایع‌ترین بیماری‌های باکتریایی که باعث ایجاد عفونت سینوسی می‌شود، عبارتند از:

• استرپتوکوک پنومونی
• آنفلوانزای هموفیلوس
• موراکسلا کاتارالیس

گاهی اوقات عفونت سینوسی می‌تواند با سرماخوردگی یا یک عفونت مشابه اشتباه شود. بنابراین علائم بیماری نوزاد خود را به دقت بررسی کنید.

 درمان سینوس (درمان خانگی درد و فشار سینوس)

علائم عفونت سینوس در نوزادان

آکادمی کودکان آمریکا، اعلام کرده است که اگر علائم سرماخوردگی مانند آبریزش بینی و سرفه بیش از ده روز، بدون هیچ گونه بهبود، ادامه یابد، نشان دهنده عفونت سینوس است.

نشانه‌های عفونت سینوس در نوزادان و کودکان:

• گرفتگی بینی یا سرماخوردگی که برای بیش از ۱۰ تا ۱۴ روز طول بکشد.
• ترشح مخاط سبز-زرد بینی به مدت بیش از چهار روز
• سرفه شدید در طول روز که در شب بدتر می‌شود.
• تورم در اطراف بینی و چشم
• حلقه‌های تیره اطراف چشم
• کج خلقی
• ترشحات بدبوی پشت بینی که در سرفه، گلو، استفراغ و تهوع دیده می‌شود.
• تب پایین حداقل چهار روز پی در پی
  توجه داشته باشید: تب با درجه پایین بین ۳۸ تا ۳۹.۴ درجه سانتی گراد است.

در موارد نادر، یک عفونت سینوس باکتریایی می‌تواند به سیستم عصبی مرکزی (CNS) یا چشم گسترش یابد، نشانه‌های گسترش عفونت عبارتند از:

• افزایش تحریک پذیری
• استفراغ مکرر
• تورم و یا قرمزی در اطراف چشم
• حساسیت به نور

عفونت سینوس در نوزادان به راحتی تشخیص داده نمی‌شود و علایم ممکن است به دلیل بیماری دیگری مانند آلرژی یا سرماخوردگی ایجاد شده باشد.

چگونگی تشخیص عفونت سینوس در نوزادان

بسیاری از والدین و در بعضی موارد حتی پزشک ممکن است در تشخیص عفونت سینوسی دچار اشتباه شوند. آبریزش بینی سبز الزاما نشانه‌ای از عفونت سینوس در نوزادان نیست و می‌تواند نشانه‌ی سرماخوردگی باشد، که به درمان خاصی نیاز ندارد.
یک متخصص گوش، حلق و بینی به طور کامل بینی، گلو و گوش نوزاد را بررسی می‌کند و از تاریخچه این حملات برای تشخیص وضعیت بیماری از شما سوالاتی می‌پرسد. آزمایش‌های دیگری نیز برای تشخیص سینوزیت انجام می‌شوند که عبارتند از:

• سی تی اسکن (CT). اسکن کمک می‌کند تا گسترش عفونت سینوس‌ها و انسداد آن‌ها تشخیص داده شود.
• اشعه X. با استفاده از پرتو‌های انرژی الکترومغناطیسی نامرئی تصاویر از بافت‌ها، استخوان‌ها و اندام‌های داخلی به دست می‌آید.
• کشت. نمونه‌هایی از مخاط سینوس‌ها برای کشت در آزمایشگاه جمع آوری و رشد داده می‌شود.

درمان عفونت سینوس در نوزادان و کودکان

هنگامی که پزشک عفونت سینوس را در کودک تایید کرد، ممکن است درمان‌های زیر را پیشنهاد کند.

• اسپری‌های بینی: اسپری نمکی بینی برای تسکین موقت گرفتگی مناسب است. محلول نمکی موجب کم شدن ترشحات و بهبود عملکرد غشای مخاطی بینی می‌شود. قطره‌های نمکی را می‌توانید در خانه نیز تهیه کنید. یک چهارم قاشق چای خوری نمک را به یک فنجان آب گرم اضافه کنید و به خوبی مخلوط کنید. چهار بار در روز، محلول را به هر سوراخ بینی اسپری کنید.
• درمان با آنتی بیوتیک: اگر نوزاد مبتلا به عفونت سینوسی باکتریایی باشد، بایستی به مدت حداقل ۱۰ روز تا حداکثر ۲۱ روز آنتی بیوتیک مصرف کند. برای نوزاد مبتلا به عفونت سینوسی حاد، علائم باید در روز‌های اول درمان بهبود یابد. حتی اگر وضعیت کودک بهبود پیدا کرد، درمان آنتی بیوتیکی را کامل کنید.
  نکته: به نوزادانی که زیر دو سال سن دارند، دارو‌های آنتی هیستامین و دکونژستان ندهید.
• جراحی: اگر عفونت سینوسی، علیرغم درمان پزشکی، بهبود نیافت، ممکن است نوزاد تحت عمل جراحی قرار گیرد.
  جراحی آندوسکوپی سینوسی یک گزینه برای درمان عفونت شدید سینوسی است. جراحی شامل باز کردن مسیر سینوس‌های کودک و گسترده‌تر کردن آن است. باز شدن سینوس‌ها باعث گردش هوا و در نهایت باعث کاهش تعداد عفونت‌های سینوسی می‌شود.

 آشنایی با خواص بخور اکالیپتوس

و در آخر اینکه، عفونت سینوس در میان نوزادان رایج است و موجب بی قراری و گریه بدون وقفه آن‌ها می‌شود. اسپری بینی و درمان‌های طبیعی می‌تواند برای نوزاد مبتلا به سینوزیت مفید باشد.

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – دو ماه از بارداری شما گذشته و وارد اولین هفته از ماه سوم شده‌اید. استخوان‌ها و نخاع فرزندتان در حال شکل گیری است و اندازه رحم برای رشد به دو برابر رسیده است. با تغییرات بدن مادر و رشد جنین در هفته نهم بارداری همراه ما باشید.

تغییرات بدن مادر در هفته نهم بارداری

حجم خونتان همچنان در حال افزایش است، ممکن است شما تاثیرات این افزایش حجم را که شامل احساس سرگیجه، تکرر ادرار یا باد کردگی رگ‌های دستتان و خونریزی بینی هستند احساس کرده باشید. اما خون اضافی برای وضعیت کنونی شما بسیار مفید است و به محافظت از فرزندتان وقتی که شما می‌ایستید یا خم می‌شوید کمک کرده و ذخیره مناسبی برای جایگزینی خونی است که در زمان وضع حمل از دست خواهید داد. خونریزی از ناحیه واژن در سه ‌ماهه‌ی اول بارداری ممکن است رخ دهد و این موضوع به طور قطع نشان‌دهنده مشکل جدی‌ای نیست. اما از آنجا که می‌تواند نشان‌دهنده‌ی بارداری خارج رحمی یا سقط جنین باشد، شما باید بلافاصله پس از تجربه‌ی خونریزی با پزشک‌تان تماس بگیرید.

رشد جنین در هفته نهم

اگرچه همچنان برای دانستن اینکه فرزند دلبندتان پسر خواهد بود یا دختر هشت هفته‌ی دیگر باید منتظر بمانید، در فرزند شما این هفته ملزوماتی را که برای تولید مثل نیاز دارد ایجاد خواهد کرد. بله درست است، اندام‌های تولید مثل همراه با چند عضو کلیدی دیگر مثل پانکراس و کیسه‌ی صفرا در حال شکل‌گیری هستند. در این مرحله فرزند شما به دو برابر سایز قبلی رسیده است و سرش که در حدود نیمی از طول بدنش را دارد رو به پایین و به سمت سینه خمیده شده است. 

احتمالا مهم‌ترین پیشرفت این هفته در قلب فرزند آینده‌تان اتفاق می‌افتد. قلب فرزندتان که از هفته‌ پنجم بارداری شروع به تپیدن کرده‌ است، با گذشت زمان کامل‌تر شده‌است. قلب در این مرحله به چهار حفره تقسیم شده‌است و دریچه‌ها که وظیفه‌ی کنترل جریان خون را بر عهده دارند، در حال شکل‌گیری هستند. اگرچه قلب فرزند شما در حال تپیدن است، پزشکتان هنوز نمی‌تواند این ضربان را در زمان معاینه بالینی تشخیص دهد. برای این مساله باید یک هفته یا کمی بیشتر صبر کنید.

بند ناف به عنوان مسیر حیات بخشی است که مادر و فرزند را درون رحم به هم متصل کرده است. بند ناف که متشکل از سه رگ خونی اسپایرال است (یک سیاهرگ و دو سرخرگ)، وظیفه رساندن خون حاوی اکسیژن برای تنفس جنین را برعهده دارد. در این رگ‌های خونی که از ناحیه‌ی شکم به جنین متصل هستند، یک سیاهرگ وظیفه‌ی رساندن خون به قلب کودک را بر عهده دارد و دو سرخرگ عمل بازگرداندن خون به جفت را انجام می‌دهند. این سیستم پمپ کردن خون به درون بدن جنین، نه تنها نیاز کودک به اکسیژن و مواد مغذی را برطرف می‌کند بلکه وظیفه‌ی دفع مواد زائدی که جنین تولید می‌نماید را نیز بر عهده دارد. همزمان با رشد کودک، بند ناف او نیز متناسب با نیاز‌های جنین رشد کرده و کامل‌تر می‌شود تا بتواند این نیازها را به طور کامل برطرف نماید.

جریان مداوم خون به اندام‌های فرزندتان کمک می‌کند تا رشد کنند و کامل شوند. فرزند آینده‌ی شما هم اکنون قسمت‌های ابتدایی دست‌ها، پاها و انگشتان را دارد؛ در هفته نهم بارداری انگشتان پایش نیز فرم خواهند گرفت. انگشتان کوچکش در حال رشد هستند و نوک آنها اندکی بزرگ‌تر شده‌اند. این همان نقطه‌ای است که اثر انگشتان فرزندتان شکل خواهد‌گرفت.

در درون این اعضا، استخوان‌ها درحال ایجاد شدن هستند. همزمان با رشد استخوان‌ها، مفاصل مثل آرنج‌ها، مچ پا، شانه‌ها و مچ دستان به فرزندتان در حرکت کردن آزادانه کمک می‌کنند. شما هنوز نمی‌توانید این تحرکات را احساس کنید زیرا فرزند آینده‌تان هنوز بسیار کوچک و ظریف است. با این حال تصویربرداری سونوگرافی می‌تواند این حرکت‌ها و تکان‌ها را به خوبی نشان دهد.

آنچه در هفته نهم بارداری در درون شما اتفاق می‌افتد

فرزند شما در هفته‌ی نهم: کودک شما شروع به حرکت‌های کوچک در درون رحم کرده است؛ اما شما در حال آغاز سومین ماه بارداری‌تان هستید و بنابراین هنوز نمی‌توانید این حرکت‌ها را احساس کنید. اعصاب و ماهیچه‌های کودک توانایی انجام کار را پیدا کرده‌اند و اکنون می‌تواند سرش را خم کند. رشد سریع فرزندتان ادامه پیدا خواهد کرد. به زودی فرزندتان از کیسه زرده، که وظیفه‌ی تولید سلول‌ها خونی را بر عهده دارد بی‌نیاز می‌گردد. زیرا که مغز استخوان، کبد و طحالش انجام این وظیفه را بر عهده خواهند‌گرفت. در واقع تقریبا تمام اعضا شروع به کار می‌کنند. کبدش در حال ترشح صفرا خواهد بود و پانکراسش (لوزالمعده) شروع به تولید انسولین می‌نماید.

در این مقطع و در حوالی هفته نهم بارداری ضربان قلب فرزندتان در حدود 160 تا 170 بار در دقیقه خواهد ‌بود. این میزان در واقع سریع‌ترین ضربانی‌است که قلب انسان می‌تواند انجام دهد. اندکی بیش از 2.5 سانتی‌متر طول دارد و تا پایان ماه قدش بیش از دوبرابر خواهد شد.

اگر بتوانید فرزندتان را مشاهده کنید، می‌بینید که دست‌ها و پاهایش بلندتر شده‌ و انگشتان دست و پایش کامل‌تر شده‌اند. همچنین مشاهده می‌کنید که سر فرزندتان نسبت به قبل گردتر شده و بیشتر به سمت بالا متمایل شده است.صفحات جمجمه‌اش در حال شکل‌گیری هستند. چشمانش هنوز در دوطرف سر واقع شده‌اند اما همزمان با رشد جنین به سمت جلو سر جابجا می‌شوند. نوک بینی‌اش شکل گرفته است، گوش‌هایش همچنان در حال شکل گرفتن هستند و اکنون مسیرهایی که گلویش را به ریه‌ها متصل می‌کنند شکل گرفته‌اند.

نکات هفته نهم بارداری

در طی نه ماه آینده تغییرات زیادی در درون بدن و زندگی شما اتفاق خواهد افتاد. در اینجا ما به شما در یافتن مسیر درست در میان احساسات جدید کمک می‌کنیم و مطمئن می‌شویم در کل دوره بارداری نکته مهمی را از قلم نیانداخته باشید. به شرایطی فکر کنید که پزشک‌تان برای شما آزمایش‌های ژنتیک مثل CVS یا Amino را تجویز کرده است. این آزمایش‌ها می‌توانند سوالات زیادی برای‌تان پیش بیاورند.

اول از همه اینکه آیا منفعت انجام آزمایش‌ها به ریسک احتمالی که برای سلامتی دارند می‌صرفد. یافتن پاسخ این سوال ممکن است نیازمند صحبتی طولانی با پزشک‌تان یا متخصص ژنتیک و تفکر دقیق و همه‌جانبه باشد. مسائل دیگری که شما و همسرتان باید راجع به آنها تصمیم بگیرید شامل: اگر متوجه شوید فرزندتان یک مشکل و نقص مادرزادی جدی دارد، آیا به بارداری خود خاتمه می‌دهید؟ اگر چنین نمی‌کنید، آیا دانستن این مساله از قبل و آماده شدن برای مواجهه با آن و نگهداری از یک فرزند با نیازهای خاص به شما کمک می‌کند؟ به احتمال بسیار زیاد شما هرگز نیاز به عمل کردن بر اساس جواب این سوال‌ها نخواهید داشت (90 تا 95 درصد بارداری‌ها منجر به تولد بی مشکل نوزادان سالم می‌شود)، اما باید تصمیم بگیرید که بهتر است از قبل آماده شده باشید یا غافل‌گیر شوید.

اصطلاحاتی که باید در رابطه با هفته نهم بارداری بدانید

سیاهرگ: یک رگ خونی که در بیشتر موارد در جریان خون انسان، خون فاقد اکسیژن را به سمت قلب می‌برد. این خون در ادامه‌ی مسیر اکسیژن رسانی شده و در مسیر سرخرگ‌ها جریان می‌یابد.

سرخرگ: یک رگ خونی که اغلب در مسیر جریان خون انسان، خون غنی از اکسیژن را از قلب خارج می‌کند. سرخرگ‌ها با سیاهرگ‌ها که معمولا دیواره‌ی قوی‌تر و ضخیم‌تری دارند متفاوت است.

مطالب مرتبط با هفته نهم بارداری

بارداری در سن بالا
درمان یبوست بارداری
تغییر حس بویایی در بارداری
علت نفخ شکم در بارداری چیست

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – وارد هفته دهم بارداری شده‌اید، یک یا دو کیلوگرم وزن اضافه کرده و سایز شکمتان نیز تغییر کرده است. تمامی اندام‌های اصلی فرزندتان تشکیل شده ولی عملکرد اندکی دارند. با تغییرات جنین و مادر در هفته دهم بارداری همراه ما باشید.

تغییرات بدن مادر در هفته دهم بارداری

بدن شما از زمان شکل‌گیری نطفه تا زمان تولد فرزندتان دستخوش تغییرات اساسی خواهد شد. از درخشش و کیفیت پوست و صورت خود در بارداری لذت می‌برید؟ این درخشش را مدیون هورمون HCG پروژسترون هستید. (این هورمون‌ها تعداد غده‌های چربی را در پوست شما افزایش داده، چهره‌تان را درخشان‌تر و صاف‌تر نشان می‌دهند) علاوه‌ بر این افزایش حجم خون موجود در بدن‌تان باعث می‌شود تا چهره شما کمی گلگون‌تر و پرتر به نظر برسد.

رشد فرزند در هفته دهم بارداری

تا این مرحله از بارداری فرزند شما یک رویان (Embryo) به حساب می‌آمد ولی از پایان این هفته به بعد بدل به جنین می‌شود و تغییرات زیادی را در پیش رو خواهد داشت. انگشتان دست‌ها و پاهای پارو مانند و پره‌دار شروع به جدا شدن می‌کنند، استخوان‌ها محکم می‌شوند و کلیه‌های کوچک فرزندتان شروع به تولید ادرار می‌کند. در این مرحله مغز فرزندتان با سرعت خیره‌کننده‌ای درحال رشد است؛ در حدود 250,000 نورون در هر دقیقه درحال شکل‌گیری هستند! پایان مرحله‌ی رویان همچنین یک نقطه‌ی عطف در زمینه‌ی خطرهاست زیرا فرزند شما از اینجا به بعد بسیار کمتر در معرض خطر است.

همزمان با رشد بدن جنین، گردن فرزند شما رشد کرده و بلندتر می‌شود. در این مرحله همچنان سر بیشتر از نیمی از بدنش را تشکیل می‌دهد. تغییرات کوچکی در بدنش در حال شکل‌گیری هستند که او را بیشتر و بیشتر به نوزادی که 30 هفته دیگر ملاقات خواهید کرد شبیه می‌کند. در این مرحله جنین با رشد ماهیچه‌ها و استخوان‌ها در دست ها و پاهایش بیشتر و بیشتر آنها را حرکت می‌دهد. (شما همچنان تا چند هفته دیگر نمی‌توانید این حرکت‌ها را احساس کنید) انگشتان دست و پا که در ابتدا با پرده‌هایی در میان‌شان شکل گرفته‌اند، اکنون در حال مجزا شدن هستند. اکنون جنین می‌تواند انگشتانش را براحتی حرکت دهد و ناخن‌های کوچکش در حال ظاهر شدن هستند. مایع آمنیوتیک نه تنها فرزندتان را از بیرون دربر می‌گیرد بلکه ممکن است جنین کمی از آن را ببلعد. اما نگران نشوید، مایع آمنیوتیک برای فرزند شما بی خطر است. در واقع این تبادل مایعات به رشد ریه‌هایش کمک می‌کند.

نکات هفته دهم بارداری

بالاخره در این هفته می‌توانید نگاهی به فرزندتان داشته باشید! ملاقات این هفته‌ی شما با پزشک همراه با اولین سونوگرافی (سونوگرافی سه بعدی) شما خواهد بود. پزشک شما می‌تواند در تشخیص انگشتان دست و پای فرزندتان به شما کمک کند و در ادامه صدای قلب فرزندتان را خواهید شنید. در این زمان شما احتمالا یک آزمایش زجاجی گردن نیاز خواهید داشت تا بتوان ریسک بروز سندرم داون، ناهنجاری‌های کروموزومی دیگر و ناراحتی‌های قلبی مادرزادی را تعیین کرد.

کارهای لازم در هفته دهم

• دست‌هایتان را برای جلوگیری از ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزا به طور مرتب بشویید.
• درمان‌های خانگی برای سوء هاضمه را امتحان کنید.
• شروع به خرید لباس‌های حاملگی کنید.
• از خط مشی محل کار خود درباره‌ی بارداری اطلاع پیدا کنید.
• تصمیم قطعی خود را در مورد نوع زایمان ‌تان (طبیعی یا سزارین) و با مشورت پزشک بگیرید

نگاهی از درون شکم مادر به جنین

سایز و وزن جنین: طول در حدود 3 سانتی‌متر؛ وزن 4 گرم.

مرحله رشد جنین:  فرم ابتدایی همه‌ی اعضا شکل گرفته و غضروف‌ها در سخت شدن و تبدیل به استخوان هستند در پایان این هفته، رویان شما بدل به یک جنین شده است. آنچه شما مشاهده می‌کنید: این تصویر سه‌ بعدی از فرزند درحال رشد شما، نشان می‌دهد که در این سن بسیار کم هم چقدر زنده و واقعی به نظر می‌رسد. دقت کنید که فرزند آینده‌تان در حالیکه سرش به سمت شکم قرار گرفته به فرم C شکل در آمده است و دست‌ها و پاهایش به بیرون متمایل هستند. بند ناف نیز که از شکم جنین به سمت جفت رفته قابل تشخیص است.

آنچه شما مشاهده می‌کنید: جنین (رویان) در پایین تصویر قرار گرفته، سرش در سمت راست است. دست‌ها و پاها از این زاویه قابل رویت نیستند، اما بند ناف را می‌توان دید که از شکم نوزاد خارج شده و به سمت جفت رفته است. تصویر سونوگرافی عدد CRL یا همان فاصله سر تا پایین جنین را مشخص می‌کند و با استفاده از این معیار می‌توانید تاریخ حمل را که پیش از این با استفاده از LMP (یا همان زمان آخرین دوره‌ی ماهیانه) تخمین زده شده بود به طور دقیق‌تر مشخص نمایید. مایع آمنیوتیک (محدوده‌ی تیره) نوزاد درحال رشد را دربر گرفته است.

فرزند شما در این مقطع هنوز آنقدر کوچک است که فضای زیادی برای جابجا شدن و حرکت در درون مایع آمنیوتیک درون شکم شما برایش وجود دارد. در این مرحله قدش به 5 سانتیمتر نزدیک می‌شود. اگر می‌توانستید فرزندتان را ببینید، درمی‌یافتید که بدنش نسبت به قبل متناسب‌تر شده‌است؛ سرش در مقایسه با بقیه بدنش مثل قبل بزرگ به نظر نمی‌رسد. همچنین می‌دیدید که مچ دست‌ها و پاهایش شکل گرفته‌اند و انگشتانش اکنون قابل مشاهده هستند.

در تصویر سونوگرافی که در این مرحله (هفته دهم بارداری) انجام می‌شود، می‌بینید که کیسه زرده مجزا شده و بند ناف نیز که از شکم نوزاد به جفت متصل است قابل رویت می‌باشد. روده‌های فرزند شما همچنان بخشی از بند ناف است، اما کم کم شروع به جابجا شدن به درون شکم جنین کرده و بزودی با پوست پوشیده خواهند ‌شد. همچنین در این مرحله اعضای بیشتری شروع به کار خواهند کرد. غدد تیروئیدش-کلید اصلی کنترل سیستم شیمیایی بدن- اکنون در حال کار است. پانکراسش (لوزالمعده) در حال تولید آنزیم‌های هضم است و کیسه صفرایش در حال تولید صفرا می‌باشد. این عملکردها برای غذا خوردن و هضم آن پس از تولد ضروری هستند. بافت ریه فرزند شما همچنان در حال رشد است و استخوان‌‌‌هایش، حتی در انگشتان دست و پا در حال شکل‌ گرفتن هستند. سلول‌های موجود در مغز استخوان جنین به زودی مشغول تولید گلبول‌های خون خواهند ‌شد؛ عملی که تا این مقطع بر عهده‌ی کبد و طحالش بوده است. صورتش بیشتر شبیه چهره انسانی شده است و به زودی قادر خواهد ‌بود دهانش را باز کرده و زبانش را حرکت دهد.

از چه زمان باردار به نظر می‌رسیم؟

حقیقتا از چه زمانی بارداری شما به نظر دیگران خواهد رسید؟ این مساله به سایز شما و اینکه آیا قبل از این هم سابقه‌‌ی بارداری داشته‌اید یا نه بر می‌گردد. به طور میانگین بیشتر خانم‌ها در حدود هفته‌ بیستم بارداری شروع به نشان دادن بارداری می‌کنند. این زمان می‌تواند برای خانم‌های ظریف‌تر و کوچکتر کمی زودتر و برای خانم‌‌های درشت تر با تاخیر بیشتری اتفاق بیافتد. علاوه براین اگر در گذشته بارداری داشته‌اید، در طی چند هفته آتی شروع به افزایش حجم خواهید کرد. اگرچه هنوز بارداری شما قابل تشخیص نشده است، فرزندتان به طور قطع درحال تغییر است. ممکن است در شلوارهایتان کمی احساس تنگی کرده باشید. ممکن است وزنی اضافه نکرده باشید اما اعضای درون شکم‌تان درحال حرکت به سمت کنار هستند تا بتوانند فضای کافی برای رشد فرزندتان فراهم نمایند.

سایر مطالب مرتبط با هفته دهم بارداری

رابطه جنسی در بارداری
بیماری لیستریوزیس چیست؟
رگ عنکبوتی در بارداری چیست؟
کیست جسم زرد در بارداری چیست؟
انتخاب مناسب لباس بارداری

علائم نوزاد لب شکری

• شکاف در لب و سقف دهان (کام) که بر روی یک یا هر دو طرف صورت دیده می‌شود.
• یک شکاف کوچک در لب و یا گسترش شکاف از لب به لثه بالا تا پایین بینی.
• یک شکاف در سقف دهان که روی صورت نوزاد مشخص نیست.

در موارد نادر، شکاف تنها در عضلات کام نرم (submucous)، که در عقب دهان هستند رخ می‌دهد. این نوع شکاف اغلب در هنگام تولد مورد توجه قرار نمی‌گیرد و ممکن است تا زمانی که علائم مشاهده نشود تشخیص داده نشود. علائم و نشانه‌های شکاف کام نرم submucous ممکن است شامل:

• مشکل تغذیه
• مشکل بلعیدن، همراه بیرون آمدن مواد غذایی و مایعات از بینی
• صدای تو دماغی
• عفونت مزمن گوش

لب شکری و شکاف کام معمولا در هنگام تولد مورد توجه پزشک کودکان در بیمارستان قرار می‌گیرد و فرآیند درمان همان زمان آغاز می‌شود. اما اگر کودک شما دارای علائم و نشانه‌های شکاف کام نرم submucous بود، یک وقت ملاقات با پزشک متخصص تنظیم کنید.

علل بروز لب شکری در نوزادان

در صورتی که بافت صورت و دهان نوزاد به درستی تشکیل نشود، شکاف لب و شکاف کام رخ می‌دهد. به طور معمول، بافت‌هایی که لب و کام را تشکیل می‌دهند، در ماه‌های دوم و سوم بارداری با هم ترکیب می‌شوند و فرم می‌گیرند. اما در نوزادانی که دارای شکاف لب و شکاف کام هستند، این همجوشی هرگز اتفاق نمی‌افتد و یا فقط به صورت جزئی اتفاق می‌افتد و فضایی در این بین باز می‌ماند (شکاف).

محققان بر این باورند که اکثر موارد شکاف لب و شکاف کام به دلیل تعامل عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می‌شود. در بسیاری از نوزادان علت قطعی بروز لب شکری مشخص نشده است. مادر یا پدر می‌تواند ژن‌هایی را که باعث شکاف لب و شکاف کام می‌شوند، به نوزاد انتقال دهد. شکاف کام هم چنین ممکن است به عنوان یکی از نشانه‌های یک سندرم ژنتیکی در نوزاد بروز کند. در بعضی موارد، نوزادان یک ژن را به ارث می‌برند که باعث می‌شود شکاف بزرگتری داشته باشند و یا یک عامل محیطی باعث می‌شود شکاف رخ دهد.

معرفی عوامل خطرساز

چندین عامل ممکن است احتمال ایجاد شکاف لب و شکاف کام را افزایش دهد:

• سابقه خانوادگی: والدین با سابقه خانوادگی شکاف لب و یا شکاف کام بیشتر از دیگران با خطر داشتن یک نوزاد لب شکری رو به رو هستند.
• قرار گرفتن در معرض مواد خاص در دوران بارداری: شکاف لب در نوزاد زنان بارداری که سیگار می‌کشند، الکل مصرف کرده یا دارو‌های خاصی را دریافت می‌کنند، بیشتر دیده شده است. سیگار کشیدن در دوران بارداری احتمال ایجاد شکاف کام را افزایش می‌دهد.
• دیابت: برخی شواهد وجود دارد که نشان می دهد زنان مبتلا به دیابت قبل از بارداری احتمال بیشتری برای داشتن نوزاد با شکاف لب یا شکاف کام را دارند.
• چاق شدن در دوران بارداری: شواهدی وجود دارد که نوزادان متولد شده در زنان چاق بیشتر در معرض ابتلا به عارضه لب شکری هستند.

نکته مهم: بر اساس داده‌های آماری مردان بیشتر به شکاف لب و زنان به شکاف کام بدون شکاف لب مبتلا می‌شوند.

عوارض جانبی لب شکری

کودکان با شکاف لب و شکاف کام، بسته به نوع و شدت شکاف، با چالش‌های متفاوتی روبرو می‌شوند.

• مشکل تغذیه: اولین نگرانی‌ والدین و پزشکان پس از تولد نوزاد لب شکری، تغذیه است. در حالی که اکثر نوزادان مبتلا به شکاف لب می‌توانند از پستان مادر تغذیه کنند، اما برای نوزادان مبتلا به شکاف کام مکیدن دشوار است.
• مشکلات شنوایی: عفونت گوش و کاهش شنوایی از عوارض جانبی نوزادان با شکاف کام است.
• مشکلات دندانپزشکی: اگر شکاف تا لثه بالا گسترش یافته باشد، رشد دندان‌ها تحت تاثیر قرار می‌گیرند.
• مشکلات گفتاری: از آنجا که کام برای تشکیل صدا‌ها استفاده می‌شود، رشد گفتاری کودک مبتلا به شکاف کام با مشکل مواجه شده و صدایش گرفته و تو دماغی می‌شود.
• چالش‌های اجتماعی: کودکان مبتلا به شکاف لب یا شکاف کام، به دلیل تفاوت ظاهری با مشکلات اجتماعی، عاطفی و رفتاری مواجه می‌شوند که استرس شدیدی را به آن‌ها اعمال می‌کند.

پیشگیری از بروز عارضه لب شکری

پس از اینکه یک کودک با شکاف لب یا شکاف کام متولد شد، والدین نسبت به داشتن فرزند دیگری با همان شرایط بسیار نگران می‌شوند. در حالی که بسیاری از موارد شکاف لب و شکاف را نمی‌توان پیشگیری کرد، اما موارد زیر را برای کاهش خطر در نظر بگیرید:

• نزد مشاور ژنتیک بروید: اگر سابقه خانوادگی شکاف لب و شکاف کام دارید، قبل از اینکه باردار شوید، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک شما ممکن است شما را به یک مشاور ژنتیکی راهنمایی کند که می‌تواند به شما کمک کند تا خطر ابتلای فرزندان به شکاف لب و شکاف کام را تعیین کنید.
• ویتامین‌های دوران بارداری را جدی بگیرید: اگر در حال برنامه ریزی برای باردار شدن در آینده نزدیک هستید، از پزشک خود بخواهید ویتامین‌های دوران بارداری را برای شما تجویز کند.
• از تنباکو یا الکل استفاده نکنید: استفاده از الکل یا تنباکو در دوران بارداری، خطر ابتلای نوزاد به این نقص مادرزادی را افزایش می‌دهد.

برگرفته از: mayoclinic

تحمل درد پرینه پس از زایمان طبیعی

• در حالی که نوزاد از مجرای زایمان عبور می‌کند، موجب کشش و ورم بافت اطراف می‌شود.
• اپیزیوتومی یا پارگی‌های پرینه به به صورت طبیعی موجب ناراحتی می‌شود، همان گونه که هر جراحتی در هر یک از اعضای بدنتان موجب ناراحتی خواهد شد.

درد در دو روز اول بعد از زایمان شدید‌تر است. پس از آن به سرعت بهبود می‌یابد و معمولا ظرف مدت یک هفته تقریبا از بین می‌رود.
ممکن است پرینه شما متورم باشد، و در صورتی که اپیزیوتومی انجام داده باشید، بخیه‌هایی بر روی آن دارید. گاهی این بخیه‌ها از بیرون قابل دیدن است و گاهی زیر پوست پنهان شده است و بسیاری از خانم‌ها نگران درمان بخیه زایمان طبیعی یا پارگی‌هایشان هستند.
این بخیه‌ها را بر نمی‌دارند. به تدریج طی یک تا دو هفته جذب می‌شوند. این بخیه‌ها محکم بوده و اکثر فعالیت‌ها را تحمل می‌کنند؛ بنابراین نگران نباشید که با یک عطسه، اجابت مزاج مشکل یا بلند کردن نوزاد ۵ کیلویی‌تان، بخیه‌ها باز و یا پاره شوند.
به منظور جلوگیری از بروز عفونت، تمیز نگه داشتن موضع پرینه حایز اهمیت است. چنین عفونتی یک عارضه نادر است، ولی در صورتی که متوجه ترشحی بد بو، افزایش درد یا التهاب در موضع، خصوصا به همراه تب بالای ۳۸ درجه سانتی گراد شدید، به سرعت با پزشک خود تماس بگیرید.

 ترس از زایمان و راه های مقابله با آن

توصیه هایی جهت درمان بخیه زایمان طبیعی

در اینجا بهترین شیوه‌های مراقبت از پرینه و درمان بخیه‌های ناشی زایمان طبیعی را بیان می‌کنیم.

• موضع پرینه را تمیز نگه دارید. شاید مایل باشید برای کمک به تمیز نگه داشتن موضع که دسترسی به آن مشکل است، از یک بطری آب پاش با آب ولرم استفاده کنید. گاهی پرستارتان در بیمارستان می‌تواند یک بطری به شما بدهد تا با خود به خانه ببرید.
• برخی از خانم‌ها با نشستن در آب کم عمق دردشان تسکین پیدا می‌کند. نشستن در آب کم عمق شامل قرار دادن نشیمنگاه در مقدار کمی آب ولرم است. در بیمارستان پرستار برای شما لگن‌های مخصوصی برای این منظور می‌آورد. در خانه می‌توانید در مقدار کمی از آب ولرم در وان حمام بنشینید. در صورتی که ورم زیادی در موضع پرینه داشته باشید، ریختن مقداری سولفات منیزیوم در آب می‌تواند به شما تسکین بیشتری بدهد و درمان بخیه‌های زایمان طبیعی را تسریع کند.
• می‌توانید انواع مختلفی از اسپری‌ها و پد‌های بی حسی بخرید و برای کمک به تسکین درد در پرینه استفاده کنید. یا می‌توانید گاز‌های استریل را در عصاره ملج فرو برده و آن را در موضع پرینه استفاده کنید. برخی از خانم‌ها عقیده دارند که سرد کردن عصاره ملج باعث افزایش تاثیرگذاری آن می‌شود (می‌توانید گاز‌های آماده‌ای که آغشته به عصاره ملج است نیز خریداری کنید). برخی دیگر از خانم‌ها پماد یا وازلین را نیز آرامش بخش می‌دانند، زیرا پوست را نرم و مرطوب نگه می‌دارد و از چسبیدن پد بهداشتی جلوگیری می‌کند.
• استفاده از کیسه یخ بر روی پرینه در طی ۲۴ ساعت اول بعد از زایمان، به کاهش تورم و تسکین درد کمک می‌کند.
• دارو‌های مسکن بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن یا برخی مسکن‌های تجویزی نیز درد را آرام می‌کند. در صورت شیردهی مصرف این دارو‌ها بلا مانع است.
• از ایستادن به مدت طولانی خودداری کنید، زیرا باعث تشدید درد می‌شود.
• پس از اجابت مزاج، برای تمیز کردن خود با دستمال کاغذی، سعی کنید موضع را آلوده نکنید. موضع دور مقعد را با دستمال کاغذی جداگانه‌ای تمیز کنید و دستمال را از عقب به سمت جلو نکشید. در صورتی که موضع اطراف مقعد یا پرینه ملتهب باشد، فقط سعی کنید موضع را به جای پاک کردن خشک کنید. شاید استفاده از دستمال‌های مرطوب نوزاد موثر باشد، زیرا می‌تواند به راحتی موضع را تمیز کرده، تکه تکه نمی‌شود و در تماس با بخیه‌ها آن‌ها را سایش نمی‌دهد.
• هیچ چیز در مهبل خود قرار ندهید (مانند تامپون) و از دوش‌های مهبلی تا شش هفته پس از زایمان و فرایند درمان بخیه زایمان طبیعی استفاده نکنید.
• هر از گاهی با درآوردن کفش خود و دراز کشیدن به مدتی کوتاه، نیروی جاذبه را از روی پرینه خود بردارید. از آنجا که به شدت مشغول نگه داری از نوزاد جدید هستید، یافتن زمانی برای این کار مشکل است. ولی این کار را در اولویت قرار بدهید و امیدوار باشید که در یک تا دو هفته آینده ناراحتی شما از بین می‌رود.
• در صورتی که دچار پارگی‌های شدید تا نزدیکی مقعد خود شدید، شاید مایل به مصرف ملین، نه مسهل، باشید. بدین ترتیب حرکت مدفوع راحت‌تر می‌شود. مایعات و مواد غذایی فیبردار به مقدار زیاد در رژیم غذایی خود مصرف کنید. هنگامی که انتظار اجابت مزاج دارید، بهتر است پیش از آن یک مسکن مانند استامینوفن یا یک داروی ضد التهاب غیر استروییدی مانند ایبوپروفن مصرف کنید.

 زایمان در آب؛ چگونگی، عوارض و مزایا

در صورتی که به شدت ناراحت هستید و احساس درد می‌کنید، از پزشک خود بخواهید تا داروی مسکن برایتان تجویز کند. اگر متوجه شدید موضع پرینه و محل بخیه‌ها قرمز، بنفش یا ملتهب شده است یا ترشح بد بویی دارد و یا دچار تب شده‌اید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

 عمل زیبایی واژن چیست؟ (پرینورافی، لابیاپلاستی یا واژینوپلاستی)

برگرفته از: بارداری به زبان آدمیزاد / دکتر جوآن استون، دکتر کیت ادلمن، مری دوئن والد

روش‌های غیر علمی تعیین جنسیت جنین

روش‌های تعیین جنسیت جنین

۱. انجام سونوگرافی در هفته ۱۶ تا ۲۰ بارداری

۲. انجام آزمایش آمنیوسنتز.

۳. روش رمزی

۴. نظریه جمجمه

۵. تعیین جنسیت جنین در هفته ۱۲ بارداری با استفاده از نظریه ناب (Nub Theory)

هنگامی که تئوری ناب جنسیت جنین را دختر تشخیص می‌دهد.

هنگامی که تئوری ناب جنسیت جنین را پسر تشخیص می‌دهد.

دقت نظریه ناب در تعیین جنسیت جنین در هفته ۱۲ بارداری

رشد کودک ۱۴ ماهه از لحاظ ذهنی

فعالیت‌هایی در جهت رشد ذهنی

• با کودک مکالمه تلفنی داشته باشید. کودک در این سن با تلفن اسباب‌بازی‌اش درست مانند یک تلفن واقعی رفتار می‌کند. گوشی را برداشته و به سمت گوش خود می‌برد و صدایی شبیه الو از خود در می‌آورد. سپس آن را به زمین می‌گذارد. برای درک بهتر کارکرد تلفن اجازه دهید به صدای کسی از پشت تلفن واقعی گوش کند.
• لمس یک جسم برای کودک نوپا فرصتی فراهم می‌کند تا بداند که دست فقط برای حرکت دادن یک جسم نیست. بلکه می‌توان به چگونگی آن نیز پی برد.

  تمرین

• با تلفن اسباب بازی با کودک بازی کنید. اجازه دهید کودک با تلفن اسباب‌بازی‌اش بازی کند و با او یک مکالمه تلفنی به صورت سوال و جواب داشته باشید. حتی اگر کودک در پاسخ شما صدایی هم از خود در نمی‌آورد، دلسرد نشده و به مکالمه ادامه دهید.
• تابلوی لامسه برای کودک درست کنید. بر روی یک مقوا یا تابلو، اشیایی با جنس‌های مختلف مانند صدف، سنگ، پارچه مخمل، پنبه، کلید و چیز‌های دیگر بچسبانید و اجازه دهید کودک آن‌ها را لمس کند.
  تذکر مهم: مراقب باشید کودک چیزی در دهانش نگذارد!

رشد کودک ۱۴ ماهه از لحاظ جابجایی حرکتی

فعالیت‌هایی در جهت رشد جابجایی حرکتی

• برای اینکه از موفقیتی که به دست آورده است، احساس غرور کند، کاری کنید بداند شما تا چه اندازه از اینکه او می‌تواند بایستد و یک قدم به تنهایی بردارد، خوشحال هستید. با تشویق‌های فراوان همراه با او شادمانی کنید.
• به منظور اینکه او را تشویق کنید به تنهایی بایستد، یک اسباب بازی محکم سرپایی که بتواند به آن تکیه کند برای او فراهم کنید.
• برای کفش پوشاندن به او عجله نکنید. تا زمانی که شروع به راه رفتن در بیرون از منزل نکرده است به کفش نیازی ندارد.

  تمرین

• سرپا ایستادن را به او تمرین دهید. اسباب بازی‌های محکم یا اثاثیه ثابت با لبه‌های گرد برای تکیه دادن جهت قدم برداشتن مستقل ایده آل هستند. از زمانی که کودک شروع به حرکت می‌کند باید دائما مراقب او باشید.

رشد کودک ۱۴ ماهه از لحاظ مهارت‌های دستی

فعالیت‌هایی در جهت رشد مهارت‌های دستی

• برای اجتناب از سرخوردگی ناشی از ریختن غذا، فقط بگذارید، غذا‌های نیمه مایع را به تنهایی بخورد.
• یک مداد یا مداد رنگی کوتاه و کلفت و مقدار زیادی کاغذ ارزان قیمت برای خط خطی کردن در اختیار وی بگذارید. نقاشی‌هایش را در معرض دید او قرار دهید.

  تمرین

• غذا‌هایی بدهید تا با قاشق بخورد. اگر بیشتر اوقات غذا‌های جامدی به کودک بدهید که به قاشق می‌چسبند و به سادگی نمی‌ریزند، او تشویق می‌شود مستقل غذا بخورد.

 غذای کودک یک ساله تا دو ساله چیست؟

رشد کودک ۱۴ ماهه از لحاظ اجتماعی

کودک شما گردهمایی‌های اجتماعی را دوست دارد و گفتگو‌ها را تعقیب و در فواصل گفتگو سر و صدا می‌کند. او می‌تواند یک یا دو کلمه بامعنی به زبان بیاورد، از شما چیزی بخواهد، تشکر خود را نشان دهد و با شنیدن کلمه “نه” از انجام کاری خودداری کند. سعی می‌کند در فعالیت‌ها شرکت کند. او دوست دارد دست شما را برای احساس امنیت و آرامش در دست بگیرد.

فعالیت‌هایی در جهت رشد اجتماعی

• امکان شرکت در وقایع اجتماعی را برای کودک فراهم کنید. صندلی مخصوص او را در کنار میز غذا، روروک او را در مرکز اتاق و محل نشستن او در اتومبیل را در بین دیگران قرار دهید.
• کودک شما ممکن است از غریبه‌ها بترسد یا آن‌ها را دوست نداشته باشد. برای تقویت احساس استقلال وی، او را به ماندن با دیگران عادت دهید.
• آموزش تشکر کردن را آغاز کنید.
• هر وقت نیاز به پشتیبانی دارد، دست او را بگیرید و حمایتش کنید.

  تمرین

• او را در مرکز امور قرار دهید. کودک خود را تا حد ممکن در فعالیت‌ها شرکت دهید و او را در نزدیک‌ترین مکان به جمع بنشانید. مراقب باشید!

وظیفه شما به عنوان پدر و مادر کودک ۱۴ ماهه

• به یاد داشته باشید، همانطور که شغل کودک کشف محیط اطراف او است، وظیفه شما دور کردن وسایل شکننده و خطرناک از دسترس اوست.
• به طور کامل خانه خود برای کودک ایمن کنید، به طوری که نخواهید هر حرکت او را متوقف کنید. اگر او را از انجام هر کاری بازدارید، بیشتر تحریک می‌شود.
• شما می‌توانید بازی‌های ایمن و سرگرم کننده با کودک خود کنید، مانند ایجاد کوهی از پوشک. اجازه دهید او آن‌ها را بریزد و دوباره روی هم بچیند.
• کودک شما عاشق این است که در کار‌های منزل به شما کمک کند. اجازه دهید با پهن کردن لباس‌ها و یا جمع آوری آن‌ها و چیدن در کمد به شما کمک کند.
• گریه کردن همیشه بد نیست. در این سن کودک شما، خشم، غم و ناامیدی را با گریه بیان می‌کند. هنگام گریه او را در آغوش بگیرید و با او همدردی کنید. او هنگامی که احساس کند از سوی شما درک می‌شود، آرام‌تر می‌شود.

بازی‌های مناسب رشد کودک ۱۴ ماهه

• اسباب بازی چیدنی. کودک با این نوع اسباب بازی‌ها اندازه را یاد می‌گیرد و می‌فهمد چگونه آن‌ها را در کنار هم قرار دهد. در عین حال تمرینی برای برداشتن و گذاشتن با دست است. به او نشان دهید چگونه دو تکه را روی هم قرار دهد. سپس او از شما تقلید می‌کند. در آغاز فقط می‌تواند دو قطعه را هم بگذارد. اما پس از مدتی تمرین یاد می‌گیرد بدون هیچ مشکلی سه یا چهار قطعه را روی هم قرار دهد.
• اسباب بازی‌های پایین کشیدنی و بالا کشیدنی. این گونه اسباب‌بازی‌ها علاوه بر هماهنگ کردن چشم و دست به کودک کمک می‌کنند علت و معلول را یاد بگیرد: وقتی من این کار را می‌کنم (آن را پایین می‌کشم)، بعد این اتفاق می‌افتد (مثلا بالا می‌رود).
  این عمل توجه او را جلب می‌کند. چون او در حال یادگیری این موضوع است که هر اتفاقی پس از اتفاق دیگری خواهد افتاد. اما هنوز نمی‌داند هربار همان اتفاق تکرار می‌شود. کار اسباب بازی را به او نشان دهید و سپس بگذارید خود امتحان کند. مثلا بفهمد با کل دست آن را پایین بکشد یا فقط از یک انگشت استفاده کند.
• لمس اجناس متفاوت. مواد مختلفی مثل تخم مرغ، جعبه، لگو، کاغذ‌های براق، پارچه و اسباب بازی‌های نرم در اختیار کودک بگذارید و به او اجازه بدهید به خصوصیات متفاوت آن‌ها پی ببرد. البته بر کار او نظارت کنید. به این ترتیب او به نرمی و قابلییت‌های دیگری مانند مچاله شدن و چسبندگی آن‌ها پی می‌برد.
• کتاب خوانی. کودک را در بغل خود بنشانید. کتاب را جلوی او باز کنید به طوری که بتواند تصاویر آن را به راحتی ببیند و برایش بخوانید. به او وقت کافی بدهید که هر صفحه را به دقت ببیند. به واکنش‌هایش در مقابل عکس‌ها و داستان کتاب پاسخ بدهید. از لذت او لذت ببرید و از تعجب‌های او تعجب کنید.

فضای امنی برای کودک فراهم کنید و اوقات خوشی در روز با او بگذرانید. کودک در پناه این فضای امن عاطفی است که به رشد و یادگیری خود ادامه می‌دهد.

برگرفته از: momjunction، همه کودکان تیزهوشند اگر / دکتر میریام استاپرد، کودک از یک تا دو سالگی / هریت گریفی