برچسب: زایمان

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – بررسی‌ها و شواهد بیانگر آن هستند که بین تنبلی تخمدان و بارداری رابطه وجود دارد. به عبارتی تنبلی تخمدان یا سندروم تخمدان پلی کیستیک یکی از مهمترین عواملی است که توانایی باروری در زنان را کاهش داده و موجب به تاخیر افتادن بارداری در آنان می‌شود. در عین حال تنبلی تخمدان مانع بارداری نبوده و افراد مبتلا به آن برای باردار شدن تنها نیاز به توجه و مراقبت پزشکی بیشتری دارند.

آنچه در ادامه خواهید خواند:

• رابطه تنبلی تخمدان و بارداری
• خطرات بارداری با تنبلی تخمدان
• روش‌های درمان برای باروری در افراد مبتلا به تخمدان پلی کیستیک
• عوارض باردار شدن با وجود تنبلی تخمدان

رابطه تنبلی تخمدان و بارداری

رابطه زیادی بین تنبلی تخمدان و بارداری وجود دارد. در رابطه با تنبلی تخمدان و بارداری ابتدا باید بدانید که چگونه این بیماری بر حاملگی تاثیر می‌گذارد.

بزرگترین مانعی که سندرم تخمدان پلی کیستیک یا PCOS برای بارداری ایجاد می‌کند، مختل کردن توانایی شما در تخمک گذاری است. در واقع تنبلی تخمدان منجر به تخمک گذاری‌های نامنظم در فرد شده و گاهی به طور کل تخمک گذاری را متوقف می کند. بنابراین با این شرایط، شانس و احتمال بارداری کاهش می‌یابد. در این افراد دوره‌های قاعدگی اغلب بیشتر از ۳۵ روز طول می‌کشد و حتی ممکن است فرد در سال تنها سه بار پریود شود. با این حال باز هم احتمال تخمک گذاری و بارداری وجود دارد.

خطرات بارداری با تنبلی تخمدان

داشتن تنبلی تخمدان و بارداری دو خطر اصلی به همراه دارد:

۱. خطر سقط جنین در سه ماهه اول بارداری. برای کاهش این خطر توصیه می‌شود در سه ماهه اول بارداری متفورمین مصرف کنید (در این مورد با پزشک خود صحبت کنید).

۲. دومین خطر ابتلا به دیابت در بارداری است. دیابت بارداری در حدود ۴ درصد از همه حاملگی‌ها دیده می‌شود، اما زنان مبتلا به تخمدان پلی کیستیک بیشتر در خطر ابتلا به این عارضه قرار دارند؛ به خصوص اگر بیش از حد اضافه وزن دارید یا بیش از ۳۵ سال سن دارید، باید آزمایش غربالگری دیابت حاملگی که در دوران بارداری انجام می‌شود (معمولا بین ۲۴ تا ۲۸ هفته انجام شود) را در همان سه ماهه اول، بارداری انجام دهید.

با وجود این خطرات، اکثر زنان مبتلا به تخمدان پلی کیستیک می‌توانند بارداری موفقی داشته و نوزادان سالم و نرمالی به دنیا بیاورند.

روش‌های درمانی برای باروری در افراد مبتلا به تخمدان پلی کیستیک

۱. کاهش وزن و داشتن سبک زندگی سالم

چاقی با تنبلی تخمدان در ارتباط است. در واقع داشتن شاخص توده بدن سالم (BMI) موجب تعادل سطح هورمون در بدن و در نتیجه کاهش سطح انسولین شده و به این ترتیب تخمک گذاری بطور طبیعی در بدن اتفاق خواهد افتاد.

زنان مبتلا به PCOS بیشتر از سایر افراد در معرض اختلال در حفظ تعادل قند خون و مقاومت به انسولین قرار دارند. بنابراین یک رژیم غذایی سالم می‌تواند در درمان تنبلی تخمدان و کمک به بارداری موثر باشد. در واقع سبک زندگی سالم که تغذیه سالم، ورزش و کنترل استرس از مولفه‌های اصلی آن به حساب می‌آید، می‌تواند به تعادل هورمونی و باروری سالم کمک کند. تحقیقات نشان می‌دهد که کاهش ۵ تا ۷ درصد از وزن بدن طی ۶ ماه، در ۷۵ درصد موارد به تنظیم قاعدگی و تخمک گذاری کمک خواهد کرد.

با این حال ممکن است شما دارای تناسب اندام بوده و باز مبتلا به تنبلی تخمدان باشید. در این صورت احتمالا سندرم پلی کیستیک شما از نوع مقاوم به انسولین نبوده و کاهش وزن تاثیری در درمان شما نخواهد داشت.  

 

۲. دارو درمانی

محققان معتقدند که مصرف متفورمین دیابتی ممکن است احتمال ابتلا به مشکلات دوران بارداری را کاهش دهد؛ زیرا این دارو هورمون مردانه را کاهش داده و اگر اضافه وزن داشته باشید به کاهش وزن شما کمک می‌کند. البته به تحقیقات بیشتری در این زمینه نیاز است، اما نتایج مطالعاتی که تاکنون انجام شده امیدوار کننده بوده است. با پزشک خود در این مورد صحبت کنید تا مطمئن شوید که مصرف این دارو برای شما مناسب است یا نه.

علاوه بر این پزشکان با تجویز داروهایی مانند کلومیفن سیترات و متفورمین به تحریک تخمک گذاری کمک کرده و در صورت تاثیر نداشتن در بارداری احتمالا درمان با داروی گنادوتروپین توصیه می‌شود. در این روش درمان به علت تحریک زیاد تخمدان احتمال دوقلوزایی بالا می‌رود.

۳. انجام عمل‌های جراحی

روش‌های دیگر برای درمان تنبلی تخمدان و بارداری، انجام عمل جراحی لاپاراسکوپی تخمدان و آی وی اف است.

۴. استفاده از مکمل امگا ۳ و ویتامین دی

طبق جدیدترین تحقیقاتی که نتیجه آن در اکتبر 2018 منتشر شده است، استفاده از مکمل‌های ویتامین دی و روغن ماهی به خصوص برای زنان مبتلا به تنبلی تخمدان به شدت توصیه می‌شود. در واقع انواع مکمل‌های روغن ماهی امگا 3 به کاهش علائم تخمدان پلی کیستیک و همچنین به رشد کودک در رحم کمک می‌کنند. 

یافته‌های مطالعه جدیدی که در سال 2018 انجام شد، نشان داد که استفاده همزمان از مکمل ویتامین D و روغن ماهی نتایج مثبتی برای زنان مبتلا به تنبلی تخمدان دارد. محققان دریافتند افرادی که به جای دارو از ویتامین D و روغن ماهی مصرف کرده بودند نمرات بهتری در سلامت عمومی، اضطراب، افسردگی و مقیاس‌های استرس به دست آوردند.

تعدادی دیگر از مطالعات اخیر نشان داده است که روغن ماهی و ویتامین دی بر روی سلامت روانی زنان باردار و هم زنان مبتلا به PCOS تاثیر مثبت دارد. ویتامین D و روغن ماهی می‌تواند فرآیندهای شناختی و رفتار این بیماران را بهبود بخشد. بر اساس این یافته‌ها مصرف مکمل‌های ویتامین D و مکمل‌های ماهی احتمالا به بیماران مبتلا به PCOS که مستعد ابتلا به اختلالات خلقی هستند،‌ بسیار کمک می‌کند.

یافته‌ها در سال 2017 نیز این نظریه را تأیید می‌کند که مکمل‌های ویتامین D و روغن ماهی می‌توانند نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا به پره اکلامپسی، در دوران بارداری پروتئینوری داشته باشند. با توجه به نتایج مطالعه اخیری که بر روی بیماران مبتلا به دیابت بارداری انجام شد نیز مشخص شده است که، مصرف ویتامین D و روغن ماهی در دوران بارداری نه تنها با سلامت مادر که به سلامت کودک نیز کمک می‌کند. بنابراین به زنان توصیه می‌شود از پزشک خود بخواهند این مکمل‌ها را به رژیم آنان اضافه کنند.

عوارض باردار شدن با وجود تنبلی تخمدان

ابتلا به تنبلی تخمدان یا PCOS مانعی برای بارداری نیست، اما باید بدانید که بارداری با این شرایط احتمال بروز عوارض حاملگی را برای شما بیشتر می‌کند. زنان مبتلا به سندروم پلی کیستیک سه برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت بارداری، التهاب، افسردگی پس از زایمان، بیماری قلبی، فشار خون بالا و پره اکلامپسی هستند. همچنین احتمال زایمان زودرس و اینکه نوزادشان بالاجبار مدتی در  بخش مراقبت‌های ویژه بستری شود،‌ بیشتر است. لذا لازم است تا در طول دوران بارداری تحت نظر پزشک بوده و در مورد کنترل فشار خون و رژیم غذایی خود توجه بیشتری کنند.

سخن آخر

اگر در شرایطی هستید که قصد دارید یا مجبور هستید که تنبلی تخمدان و بارداری را با هم تجربه کنید، با پزشکتان مشورت کنید تا با یک برنامه‌ریزی مناسب بتوانید شرایط مناسب بارداری را به دست آورید. کاهش وزن و رسیدن به BMI مناسب با تغذیه درست و تحرک کافی، اولین قدم برای کاهش خطر ابتلا به عوارض حاملگی در افراد مبتلا به تنبلی تخمدان است. به هر حال با اینکه تنبلی تخمدان و بارداری در ارتباط بوده و PCOS می‌تواند بر باروری و حاملگی تاثیر بگذارد، اما با مراقبت و درمان مناسب، داشتن یک حاملگی سالم کاملا امکان پذیر است. اگر تجربه‌ای در این زمینه دارید آنرا از طریق بخش “ارسال نظر” با ما و سایر مخاطبان بیا نی نی در میان بگذارید. 

برگرفته از: parents ، whattoexpect ، pcosdiva

تجربه مادران از ریزش مو بعد زایمان

علت ریزش مو بعد از زایمان

چه مقدار ریزش مو بعد از زایمان طبیعی است؟

درمان ریزش مو بعد زایمان

۱. از سشوار و اتوی مو استفاده نکنید

۲. از رژیم غذایی سالم پیروی کنید

۳. مکمل‌های ویتامین مصرف کنید

۴. از شامپو‌های حجم دهنده استفاده کنید

و سخن آخر اینکه

روش درمان نگهدارنده با متادون و بارداری

متادون و بارداری

1. درمان با متادون می‌تواند مانع از بروز علائم ترک در بسیاری از مصرف کنندگان مواد مخدر شود.
2. ترک اعتیاد برای زنان باردار خطرناک است، زیرا باعث انقباض رحم شده که ممکن است منجر به سقط جنین یا زایمان زودرس شود.
3. درمان نگهدارنده متادون با کاهش یا حذف علایم ترک می‌تواند زندگی کودک شما را نجات دهد.
4. با درمان نگهدارنده متادون از تزریق‌های پی در پی هرویین رهایی می‌یابید که یکی از راه‌های اصلی گسترش عفونت میان مصرف کنندگان مواد مخدر است.

البته موارد یاد شده به این معنا نیست که درمان نگهدارنده با متادون یک گزینه بدون ریسک برای شما و کودکتان است. متأسفانه، در مواردی که زنان باردار از هروئین  و سایر مواد مخدر استفاده می‌کنند، تضمین چندانی وجود ندارد که مادر و کودک هیچ گونه آسیبی در فرایند ترک اعتیاد نبینند.

خطرات و مزایای درمان با متادون و بارداری

• نوزادانی که در تحت تاثیر متادون بوده‌اند، در معرض خطر مرگ و میر، سندرم مرگ ناگهانی نوزاد، زردی و ترومبوسیتوز هستند.
• میزان باروری در نوزادان پسر با استفاده از متادون کاهش می‌یابد.
• اختلالات در مورفولوژی اسپرم و کاهش سطح سرمی تستوسترون و تحرک اسپرم در نوزادان پسر گزارش شده است.
• مطالعات حیوانی نشان داده‌اند که درمان با متادون در نوزادان پسر باعث بروز تغییراتی در عملکرد جنسی آن‌ها می‌شود.

متادون و شیردهی

• متادون از شیر مادر عبور می‌کند.
• نوزاد ممکن است به متادون معتاد شود و هنگام از شیر گرفتن نوزاد، علائم ترک اعتیاد از خود نشان دهد.
• کودک باید به آرامی از شیر گرفته شود.
• در دوران شیردهی، مادر از هیچ داروی دیگری نباید استفاده کند. زیرا این مواد از شیر عبور کرده و اثرات جبران ناپذیری بر نوزاد می‌گذارند.
• در صورت آغاز مصرف متادون یا تغییر دوز در هنگام شیردهی، بایستی تغییر رفتار نوزاد را به دقت پیگیری کنید.

سخن آخر اینکه

علل ریزش مو پس از زایمان

اگرچه در باور عموم، تغذیه با شیر مادر به عنوان مهم‌ترین علل ریزش مو پس از زایمان شناخته می‌شود، ولی هیچگونه شواهد علمی مبنی بر اینکه تغذیه با شیر مادر باعث افزایش ریزش مو پس از زایمان می‌شود، وجود ندارد. متاسفانه ریزش مو یکی از عوارض جانبی زایمان است که تقریبا تمام مادران آن را تجربه خواهند کرد. این بیماری ممکن است به صورت شدید (به نام آلوپسی پس از زایمان) نیز رخ دهد، اما در بیشتر موارد این ریزش مو طبیعی است و بخشی از تغییرات بدن پس از زایمان است. بیشتر مادران این علامت را در حدود سه ماه پس از زایمان تجربه می‌کنند. علائم ریزش ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد، مدت زمان آن بستگی به دوره رشد مو‌های شما دارد. بیشتر مادران به علت فاصله گرفتن از زمان زایمان، ریزش مو را به آن مرتبط نمی‌دانند، در حالی که این ریزش مو از عوارض زایمان است، حتی اگر یک سال پس از آن اتفاق بیفتد.

1. در طول بارداری موهایتان زیبا، حجیم، ضخیم و درخشان می‌شود. یکی از دلایل زیبایی مو‌های شما در این دوران مصرف مکمل‌های ویتامین بارداری است که به رشد و درخشندگی مو‌های شما کمک شایانی می‌کند. قطع ناگهانی این ویتامین‌ها موجب می‌شود موهایتان به حالت پیش از بارداری بازگردند.
2. در طول بارداری سطح هورمون استروژن در بدن شما افزایش می‌یابد. این باعث می‌شود که مو در مرحله خواب (یا “استراحت”) بماند یا به عبارتی چرخه رشد مو فریز شود. این فاز Telogen نامیده می‌شود. در نتیجه مو‌هایی که به طور معمول بایستی بریزند، باقی می‌ماند و ضخیم‌تر می‌شوند. پس از تولد نوزاد و کاهش سطح استروژن، مو‌هایی که در حال استراحت بوده‌اند شروع به ریزش می‌کنند. در نتیجه تمام مو‌هایی که باید در دوران بارداری از دست می‌دادید، اکنون از دست می‌دهید. ریزش مو و رشد دوباره آن، بیشتر در ناحیه بالای پیشانی رخ می‌دهد. اگر هنگام بارداری مو‌های این ناحیه رشد چشمگیری داشته است، با ریزش مو‌های آن ناحیه احساس کچلی می کنید!

 درمان ریزش مو بعد زایمان با ۴ راهکار موثر

۷ نکته طلایی برای داشتن موهایی حجیم تر

برای داشتن ظاهری زیباتر با موهایتان که حجم شان از قبل کمتر شده است، بهتر است نکات زیر را در نظر بگیرید.

۱. موهایتان را کوتاه کنید. نزد یک آرایشگر حرفه‌ای بروید و مدلی را انتخاب کنید که کم بودن مو‌های جلوی سر را بپوشاند. به نظر اریب (آرایشگر مخصوص جنیفر لوپز) مو‌های کوتاه در جلوی صورت ظاهر زیبایی به افراد می‌دهد. بهتر است مو‌های روی پیشانی کوتاه‌تر و کناره‌ها بلند‌تر باشد و مو به صورت لایه‌ای کوتاه شود تا ظاهر حجیم تری داشته باشد.

۲. موی خود را مرطوب نگه دارید. اریب همچنین می‌گوید که استفاده از محصولات مناسب ظاهر مو را پر‌تر و حجیم‌تر نشان می‌دهد. یک مووس حجم دهنده از داروخانه یا آرایشگاه تهیه کنید. همچنین، پس از شامپو کردن موها، از نرم کننده و مووس مرطوب کننده مو استفاده کنید.

۳. موهایتان را رنگ کنید. اریب می‌گوید رنگ کردن مو‌ها یک راه عالی برای حجم دادن به آن‌ها است. اگر احساس می‌کنید که حجم مویتان کمتر شده و مو‌های تیره رنگی دارید، هایلایت کردن جلوی موها، به آن‌ها حجم می‌دهد و کم پشت بودن آن را پنهان می‌کند. هم چنین استفاده از براق کننده‌های مو را فراموش نکنید.

۴. نحوه آرایش موهایتان را تغییر دهید. اگر معمولا فرق وسط باز می‌کنید، یهتر است آن را فراموش کنید. مدل‌های فرق کج و دادن مو‌ها به یک سمت، می‌تواند کم بودن مو‌های شما در جلوی سر را بپوشاند.

۵. به موهایتان حالت دهید. صاف و لخت کردن مو، مو‌ها را نازک‌تر و کم حجم‌تر نشان می‌دهد. اگر مو‌های فر دارید، نیازی نیست آن‌ها را صاف کنید. مو‌های فر ظاهری حجیم دارند. همچنین اگر موهایتان صاف و لخت است، بهتر است با بیگودی یا اتوی موی فردار کمی به آن‌ها حالت دهید.

۶. از زیور آلات مو استفاده کنید. انواع هد بند، سربند، روسری، تل و گیره‌های مو برای پنهان کردن ریزش دسته‌ای مو‌ها یهترین گزینه اند. استفاده از این زیور آلات برای مادرانی که فرصت رسیدگی به موهایشان را ندارند، بسیار مناسب است.

۷. موهایتان را زیاد شانه نکنید. شانه کردن و برس کشیدن مداوم به مو‌ها باعث وارد آمدن فشار بیشتر به ساقه مو و ریزش دسته‌ای آن‌ها می‌شود. بهتر است شانه کردن مو را به روزی یکبار محدود کنید.

 جدیدترین و زیباترین انواع مدل مو زیر شال و روسری 

سخن آخر

هنگامی که مو‌ها شروع به رشد مجدد می‌کنند، بسیاری از زنان متوجه می‌شوند که رنگ، بافت یا ضخامت مو نسبت به قبل تغییر کرده است. خوب است بدانید که مو در یک دوره هفت ساله رشد می‌کند، بنابراین می‌تواند به آرامی و در طول زمان تغییر کند. بارداری این فرایند را سریع می‌کند، گویی که این تغییرات یک شبه اتفاق افتاده است. اگر مو‌های جدید شما کاملا متفاوت با قبل است، وقت آن رسیده که تغییراتی در مدل موی سابق خود بدهید. تغییرات ایجاد شده همیشه بد نیست و بارداری می‌تواند تغییرات مثبت و ماندگاری به ظاهر شما اضافه کند. بسیاری از زنانی که پیش از بارداری مو‌های ضعیف و شکننده‌ای داشته اند، پس از بارداری بهترین مو‌های زندگی خود را به دست آورده اند.

برگرفته از: parents و verywellfamily و motherandbaby

تعداد نرمال ضربان قلب جنین در سه ماهه اول

• جنین ۲ میلی متری: ۷۵ ضربان در دقیقه
• جنین ۵ میلی متری: ۱۰۰ ضربان در دقیقه
• جنین ۱۰ میلی متری: ۱۲۰ ضربان در دقیقه
• جنین ۱۵ میلی متری: ۱۳۰ ضربان در دقیقه

اگرچه در برخی بارداری‌ها، ضربان قلب جنین کمتر از مقادیر ذکر شده است، اما ضربان قلب پایین جنین در اوایل بارداری احتمال سقط جنین را به همراه دارد. پزشکان توصیه می‌کنند زنانی که ضربان قلب جنین‌شان پایین است، به طور مرتب سونوگرافی کنند تا در صورت از دست رفتن جنین، در اولین فرصت اقدامات لازم انجام گیرد. متأسفانه، برای سقط‌هایی که در اثر ضربان قبل پایین جنین اتفاق می‌افتد، کار خاصی نمی‌توان انجام داد، زیرا در بیشتر موارد جنین از ابتدا اختلالات کروموزومی داشته است. شواهدی نیز وجود ندارد که بتوان از روی میزان ضربان قلب جنین، جنسیت نوزاد را پیش بینی کردد.

 جنسیت جنین خود را بدون سونوگرافی مشخص کنید

روش های کنترل ضربان قلب جنین

در دوران بارداری، یکی از روش‌های اطمینان پزشک از رشد و سلامت جنین کنترل میزان و ریتم ضربان قلب جنین است.
بررسی قلب جنین بخشی از معاینات منظم بارداری است. اگر مادر مبتلا به دیابت، فشار خون بالا یا سایر بیماری‌هایی باشد که جنین را در معرض خطر قرار می‌دهد، بررسی قلب جنین به همراه دیگر آزمایش‌ها به طور منظم تکرار می‌شود. ضربان قلب جنین همچنین به شمارش تعداد انقباضات کمک می‌کند و در صورتی که در معرض زایمان زودرس باشید؛ شما را آگاه می‌کند.

پزشک به دو روش ضربان قلب جنین را بررسی می‌کند. یک روش از راه شنیدن ضربان قلب از روی شکم فرد باردار است. روش دیگر هنگامی است که کیسه آب پاره شده و زایمان نزدیک است. در این موقعیت، پزشک سیم نازکی را از سرویکس (دهانه رحم) وارد رحم کرده و به سر نوزاد متصل می‌کند، آنگاه ضربان قلب او را ثبت می‌نماید.

1. در روش اول، پزشک در دوران بارداری بوسیله دستگاه سونوگرافی داپلر، میزان ضربان قلب جنین را بررسی می‌کند. در شرایط خاص، پزشک آزمایشی بنام “آزمایش بدون استرس NST” از هفته ۲۳ بارداری به بعد انجام می‌دهد. در این آزمایش تعداد دفعاتی که ضربان قلب جنین در طی یک دوره ۲۰ دقیقه‌ای افزایش می‌یابد، شمارش می‌شود.
   برای انجام آزمایش، کمربند‌های حسگر در اطراف شکم بسته می‌شود. یک دستگاه به کمربند متصل است و تعداد دفعاتی که ضربان قلب جنین در بازه زمانی ۲۰ دقیقه‌ای افزایش می‌یابد، را ثبت می‌کند. اگر تعداد دفعات کمتر از ۲ بار باشد، پزشک مدت زمان آزمایش را افزایش می‌دهد و سعی می‌کند جنین را با فرستادن نویز‌هایی از راه شکم بیدار کند.
   همچنین ممکن است پزشک یک مانیتور ضربان قلب جنین به کمربند حسگر متصل کند و بررسی کند که آیا انقباضات بر جنین تأثیر می‌گذارد یا خیر. در صورتی که انقباضات بر جنین استرس وارد کند، بایستی در اولین فرصت زایمان انجام شود.
2. در روش دوم هنگامی که کیسه آب پاره می‌شود و دهانه رحم برای آماده شدن برای زایمان باز شود، پزشک سیمی را به نام الکترود از راه سرویکس وارد رحم می‌کند. یک سر سیم به سر جنین و سر دیگر به یک مانیتور وصل می‌شود. در این روش ضربان قلب جنین بسیار دقیق‌تر از روش سونوگرافی داپلر ثبت می‌شود.

اکو قلب جنین؛ راهی برای تشخیص نقایص قلبی مادرزادی

نتایج آزمایش بررسی ضربان قلب جنین

تعداد نرمال ضربان قلب جنین در حدود ۱۱۰-۱۶۰ بار در دقیقه در رحم مادر است. وقتی جنین در رحم مادر حرکت می‌کند، ضربان قلب جنین بیشتر می‌شود. نشانه‌های مشکلات احتمالی عبارتند از:

• ضربان قلب جنین کمتر از ۱۱۰ ضربه در دقیقه است.
• ضربان قلب جنین بیشتر از ۱۶۰ ضربه در دقیقه است.
• الگوی ضربان قلب غیرطبیعی است.
• ضربان قلب جنین هنگامی که حرکت می‌کند یا در حین انقباض است، تغییر نمی‌کند.

البته کم بودن تعداد ضربان قلب جنین همواره به این معنی نیست که جنین مشکلی دارد. دلیل کاهش ضربان قلب جنین ممکن است دارو‌های مصرفی مادر یا موقعیت قرار گرفتن جنین در رحم باشد. از سویی دیگر کم شدن ضربان قلب جنین می‌تواند نشانه‌ای از این باشد که جنین اکسیژن کافی دریافت نمی‌کند.

اقدامات پزشکی 

اگر تعداد ضربان قلب جنین طبیعی نباشد، پزشک اقدامات زیر را انجام می‌دهد.

• تغییر موقعیت مادر برای حرکت نوزاد
• دادن مایعات از طریق IV
• دادن ماسک اکسیژن به مادر برای تنفس راحت‌تر
• دادن دارو برای کاهش انقباضات و ایجاد آرامش در رحم
• دارو درمانی

اگر با انجام مراحل بالا، ضربان قلب جنین به حالت عادی بازنگشت، ممکن است نیاز به انجام زایمان باشد. اگر دهانه رحم به طور کامل باز شده باشد، پزشک به جای انتظار برای شروع انقباضات، با استفاده از ابزاری به نام فورسپس یا ایجاد یک خلاء مخصوص نوزاد را به دنیا می‌آورد. در غیر این صورت، نوزاد با عمل سزارین به دنیا می‌آید.

جمع بندی

• تعداد نرمال ضربان قلب جنین در حدود ۱۱۰-۱۶۰ بار در دقیقه در رحم مادر است.
• اگر تعداد ضربان قلب جنین بیشتر یا کمتر از این مقدار باشد، پزشک با انجام اقداماتی آن را به میزان طبیعی می‌رساند.
• اگر ضربان قلب جنین به میزان طبیعی بازنگشت، بایستی در اسرع وقت زایمان انجام شود.

حرکات جنین در بارداری (آیا حرکات جنین شما طبیعی است؟)

برگرفته از: verywellfamily و webmd

تاثیر دود سیگار بر جنین

• سقط جنین
• تولد نوزاد وزن کم
• زایمان زودرس
• مشکلات یادگیری و رفتاری در کودک 
• سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS)

به منظور کاهش خطرات مربوط به سیگار، بهتر است از کشیدن سیگار و در معرض دود آن قرار گرفتن، خودداری کنید.

دود سیگار و بارداری

تاثیر دود سیگار بر نوزادان

تاثیر دود سیگار بر کودکان

• آسم
• عفونت گوش
• بیماری‌های مکرر
• ذات الریه

علاوه بر این، کودکانی که پدر و مادرانی سیگاری دارند، احتمال سیگار کشیدن در آن‌ها بیشتر است.

 دود سیگار بر سلامت فرد سیگاری و اطرافیانش چه اثری دارد؟

روش پاک کردن دود سیگار از محیط

• تمام لباس‌های خود را بشویید.
• تمام ملحفه‌ها و پرده‌ها را بشویید.
• تمام سطوح سخت را کاملا تمیز کنید.
• اپن، دیوار‌ها و سقف را پاک کنید.
• فرش‌ها را به قالی شویی بدهید.
• تمام اسباب بازی‌ها را تمیز کنید.
• مبلمان را شستشو دهید.

به عنوان یک قاعده کلی در نظر داشته باشید، اگر هنوز خانه بوی دود سیگار می‌دهد، احتمالا غبار سیگار روی سطوح باقی مانده است و نیاز به تمیز کاری کامل دارد.

جمع بندی

• پژوهش‌ها بر روی تاثیرات دود سیگار بر بدن نسبتا جدید است. این پدیده به خودی خود شاید مساله مهمی نباشد، اما در طول زمان تجمع می‌یابد و خطر ساز می‌شود.
• تا زمانی که پژوهش‌های بیشتری در این زمینه انجام شود، بهتر است از قرار گرفتن در معرض دود سیگار اجتناب کنید.
• اگر در منزل نوزاد دارید، از قرار دادن او در معرض دود سیگار خودداری کنید. دود سیگار یکی از علل مرگ ناگهانی نوزادان است.

برگرفته از: healthline و americanpregnancy

زمان شنیدن صدای قلب جنین

نتایج اولین سونوگرافی بارداری

• وجود شرایط خاص پزشکی
• تجربه سقط جنین
• وجود مشکل در بارداری‌های پیشین 

در اولین سونوگرافی بارداری، پزشک یا تکنسین اولتراسوند موارد زیر را بررسی می‌کند:

• تایید سلامت بارداری و عدم وجود بارداری مولار یا بارداری خارج از رحم.
• بررسی ضربان قلب کودک
• اندازه گیری تاج تا سرین (طول) جنین، که موجب تخمین سن بارداری می‌شود.
• تعیین سن دقیق بارداری

ضربان قلب جنین

در هفته ۶ تا ۷ بارداری ضربان قلب جنین باید بین ۹۰ تا ۱۱۰ ضربه در دقیقه باشد. با شروع هفته نهم، ضربان قلب جنین بایستی به ۱۴۰ تا ۱۷۰ ضربه در دقیقه برسد.

 تعداد نرمال ضربان قلب جنین در دوران بارداری

دلیل نشنیدن ضربان قلب جنین

ممکن است در اولین سونوگرافی قادر به شنیدن ضربان قلب جنین نباشید. جایی برای نگرانی نیست، زیرا سن بارداری کم است و نشنیدن صدای قلب جنین، دلیل بر وجود مشکلی نیست.
پزشک ممکن است به شما توصیه کند که یک سونوگرافی دیگر ۱ تا ۲ هفته بعد انجام دهید.

دلایل دیگری که ممکن است ضربان قلب جنین را نشنوید عبارتند از:

• دیواره نفوذ ناپذبر رحم
• داشتن چربی شکمی
• کمتر بودن سن بارداری، از آن چه فکر می‌کنید

اگر هیچ ضربان قلبی تشخیص داده نشود، پزشک ابعاد جنین را بررسی خواهد کرد. اگر جنین با طول تاج تا سرین بیش از ۵ میلی متر، ضربان نداشته باشد، نگران کننده است.

پس از ۶ هفته از بارداری، اگر ساک حاملگی در سونوگرافی دیده نشود، پزشک نگران خواهد شد. ممکن است برای تأیید حاملگی درخواست آزمایش خون کند یا بخواهد چند روز بعد سونوگرافی دیگری انجام دهید.

یک مطالعه طولی در سال ۱۹۹۹ بر روی ۳۲۵ زن در انگلستان که سابقه سقط جنین را داشتند، انجام شد. نتایج نشان داد که اگر ضربان قلب جنین در هفته ۶ بارداری تشخیص داده شود، احتمال ادامه بارداری ۷۸ ٪ است. در هفته ۸ بارداری، احتمال سلامت بارداری ۹۸ درصد است و بعد از ۱۰ هفته به ۹۹.۴ درصد می‌رسد.

ابزار شنیدن صدای قلب جنین

در اولین سونوگرافی، پزشک یا تکنسین اولتراسوند از سونوگرافی ترانس واژینال یا سونوگرافی شکمی ۲ بعدی یا ۳ بعدی استفاده می‌کند.
سونوگرافی ترانس واژینال در ابتدای دوران بارداری برای دریافت یک تصویر واضح از جنین استفاده می‌شود. سونوگرافی سه بعدی نیز این امکان را می‌دهد تا پزشک بتواند عرض، ارتفاع و عمق جنین و اندام شما را بهتر ببیند.

شنیدن صدای قلب جنین با گوش انسان

تشخیص ضربان قلب جنین برای گوش انسان بسیار دشوار است، اما غیر ممکن نیست.
برخی مادران باردار ادعا می‌کنند که می‌توانند ضربان قلب جنین را از طریق شکم خود بشنوند. این اتفاق ممکن است در یک اتاق آرام در طول سه ماهه دوم یا سوم بارداری رخ دهد. اگر نتوانستید ضربان قلب جنین را در خانه بشنوید، نگران نشوید.
در صورتی که نسبت به ضربان قلب جنین نگران هستید، مطمئن‌ترین گزینه این است که از پزشک خود بخواهید تا یک سونوگرافی برای شما تجویز کند. بدین ترتیب می‌توانید اطمینان حاصل کنید که ضربان قلب کودک شما طبیعی است.

استفاده از اپلیکشن‌ها و گجت‌ها برای شنیدن صدای قلب جنین

در حال حاضر صد‌ها برنامه، اپلکیشن و گجت در تبلیغات خود ادعا می‌کنند که امکان شنیدن صدای قلب جنین در منزل را برای پدر و مادر فراهم می‌کنند. اما پزشکان در مورد استفاده از این دستگاه‌ها و برنامه‌ها در منزل، به پدر و مادر‌ها هشدار می‌دهند.
کیفیت این برنامه‌ها و دستگاه‌ها بسیار متفاوت است. آن‌ها ممکن است ضربان قلب جنین را به درستی گزارش نکنند و موجب نگرانی و استرس بی مورد شوند.
بهتر است با پزشک خود صحبت کنید و از او بخواهید که یک دستگاه خانگی مناسب را به شما توصیه کند. دستگاهی که استفاده از آن در دوران بارداری مشکلی ایجاد نکند.

تغییرات ضربان قلب جنین در دوران بارداری

در دوران بارداری، رشد و تکامل قلب جنین ادامه خواهد یافت. ضربان قلب جنین در طول هفته‌های اول بارداری بین ۹۰ تا ۱۱۰ ضربان در دقیقه است. با افزایش سن بارداری، ضربان قلب جنین نیز افزایش می‌یابد و در هفته‌های ۹ تا ۱۰ بارداری به اوج خود، بین ۱۴۰ تا ۱۷۰ بار در دقیقه، می‌رسد.
پس از آن، ضربان قلب طبیعی جنین در سه ماهه دوم و سوم بارداری، بین ۱۱۰ و ۱۶۰ ضربان در دقیقه در نظر گرفته می‌شود. به یاد داشته باشید، ضربان قلب جنین در طول بارداری و در هر بار ویزیت پزشک، ممکن است متفاوت باشد.

اگر ضربان قلب جنین خیلی آهسته، خیلی سریع یا نامنظم باشد، پزشک آن را بررسی می‌کند. در موارد نادر ممکن است قلب جنین دچار مشکل باشد. به همین دلیل است که پزشک در هر ویزیت دوران بارداری ضربان قلب جنین را کنترل می‌کند.
اگر پزشک در مورد رشد قلب جنین نگرانی داشته باشد، ممکن است یک اکو قلب جنین برای بررسی بیشتر وضعیت قلب جنین تجویز کند.

سخن آخر

• پزشک در دوران بارداری، در هر معاینه، ضربان قلب را کنترل می‌کند.
• زمان شنیدن صدای قلب جنین، ازهفته ششم بارداری  به بعد است.
• اگر در مورد ضربان قلب جنین نگران هستید، با پزشک خود صحبت کنید.

دلیل انجام سونوگرافی غربالگری سندرم داون چیست؟

• تست‌های غربالگری: این تست‌ها به شما پاسخ قطعی نمی‌دهد، اما اگر جنین دارای ریسک بالای ابتلا به سندرم داون باشد، به شما اطلاع می‌دهند. تست‌های غربالگری به مادر و جنین آسیبی نمی‌رسانند.
• تست‌های تشخیصی: این تست‌ها بسیار دقیق هستند و به شما پاسخ قطعی می‌دهند. آزمایشات تشخیصی معمولا برای زنانی که جنین‌شان، بر اساس نتایج آزمایش‌های غربالگری، در معرض خطر بالایی هستند، تجویز می‌شوند. انجام آزمایش تشخیصی خطر سقط جنین را افزایش می‌دهد، بنابراین به طور معمول برای همه زنان توصیه نمی‌شود.

سونوگرافی غربالگری سه ماهه اول 

چه کسانی این تست را انجام می‌دهند؟

غربالگری سه ماهه اول شامل چه مواردی چیست؟

1. آزمایش خون برای بررسی سطوح دو ماده – پلاسما پروتئین A. پلاسمای (PAPP-A) و گونادوتروپین کوریونی انسان را بررسی می‌کند.
2. سونوگرافی غربالگری که بنام سونوگرافی ان تی (NT) نیز شناخته می‌شود. تیغه استخوان بینی و مایع پشت گردن جنین را اندازه گیری می‌کند. حجم بالای مایع می‌تواند نشانه‌ای از وجود بیماری باشد.

ترکیب نتیجه آزمایش خون و سونوگرافی غربالگری میزان احتمال ابتلای جنین به سندرم داون را تعیین می‌کند. با این حال، این آزمایش یک تشخیص قطعی نیست. بسیاری از زنانی که در سونوگرافی غربالگری نتایج غیر طبیعی داشته‌اند، نوزادان سالمی را به دنیا آورده‌اند.

تصمیم به انجام این تست، انتخاب شماست. برخی از زنان می‌خواهند این آزمایش را انجام دهند تا بتوانند خود را برای شرایط احتمالی آماده کنند. برخی دیگر نیر آزمایش را انجام نمی‌دهند، زیرا دانستن نتایج آزمایش، در تصمیم‌گیری‌شان تاثیری نخواهد داشت و یا احساس می‌کنند که آزمایش، استرس‌های غیر ضروری به آن‌ها تحمیل می‌کند. با این حال دانستن خطرات احتمالی امکان افزایش نظارت در حین بارداری و انجام اقدامات مورد نیاز در هنگام زایمان (بیمارستان مخصوص، جراح کودکان و غیره) را فراهم می‌کند.

آزمایش چگونه انجام می‌شود؟

آزمایش غربالگری سه ماهه اول به مادر و جنین آسیبی نمی‌رساند. تکنسین نمونه خون را از دست یا نوک انگشت می‌گیرد. سونوگرافی غربالگری مانند یک سونوگرافی معمولی است. یک تکنسین پروب را بر روی شکم حرکت می‌دهد و تصاویر جنین را ثبت می‌کند. سونوگرافی غربالگری معمولا بین ۲۰ تا ۴۰ دقیقه طول خواهد کشید.

تفسیر نتایج آزمایش چگونه است؟

نتایج آزمایش ظرف چند روز به دست شما می‌رسد. اگر نتایج طبیعی باشد، جنین در محدوده کم خطر قرار دارد. اگر نتایج آزمایش غیرطبیعی باشند، پزشک آزمایش‌های بیشتری را برای تشخیص دقیق‌تر تجویز می‌کند. این آزمایش‌ها شامل سونوگرافی یا روش‌های تهاجمی مانند CVS یا آمنیوسنتز است.
اگر نتایج آزمایش شما غیر طبیعی بود، نگران نباشید! به یاد داشته باشید، این آزمایش نمی‌تواند نقص‌های جنین را به طور قطعی تشخیص دهد. بلکه تنها نشان می‌دهد که کودک شما احتمال بیشتری برای ابتلا به این بیماری را دارد.

گاهی اوقات نتایج آزمایش با غربالگری سه ماهه دوم همراه می‌شود. در این صورت، ممکن است نتایج تست خود را تا سه ماهه دوم دریافت نکنید.

سونوگرافی غربالگری در چه زمانی انجام می‌شود؟

این آزمایش در سه ماهه اول بارداری و بین هفته‌های ۱۱ و ۱۳ انجام می‌شود.

 تشخیص سندروم داون در بارداری به وسیله آزمایش های غربالگری

غربالگری سه ماهه دوم  

غربالگری سه ماهه دوم، که گاهی اوقات با نام غربالگری سرم مادر (MSS) یا «آزمایش سه گانه» شناخته می‌شود، بین هفته‌های ۱۴ تا ۱۸ بارداری انجام می‌شود. انجام این آزمایش معمولا به زنانی پیشنهاد می‌شود که تست غربالگری سه ماهه اول را انجام نداده‌اند.

غربالگری سه ماهه دوم شامل دو مرحله است:

1. آزمایش خون برای یافتن هورمون‌هایی که نشان دهنده وجود سندرم داون یا نقص لوله عصبی در جنین است. اگر جنین در محدوده پر خطر قرار بگیرد، یک تست تشخیصی تجویز می‌شود تا اطمینان حاصل کنید که کودک دارای سندروم داون است یا خیر.
2. اسکن مورفولوژی که در هفته‌های ۱۹ تا ۲۰ بارداری انجام می‌شود، که به آن سونوگرافی آنومالی نیز می‌گویند. در این اسکن رشد جنین و نحوه پیشرفت بارداری بررسی می‌شود. گاهی اوقات علائم سندرم داون در اسکن مشاهده می‌شود.

سخن آخر

مواجهه با این واقعیت که جنین دارای بیماری یا نقص ژنتیکی است، بسیار نگران کننده است. به خصوص اگر مجبور شوید در مورد ادامه بارداری خود در این شرایط تصمیم بگیرید.
ماما یا پزشک شما را به متخصصان و مشاوران ژنتیک معرفی می‌کند تا اطلاعات و پشتیبانی مورد نیاز خود را دریافت کنید و بهترین تصمیم را برای خود و خانواده تان بگیرید.
اگر نتیجه آزمایش تشخیصی سندرم داون مثبت باشد، می‌توانید تصمیم بگیرید که بارداری را متوقف کنید یا جنین را نگه دارید و در مورد نحوه مراقبت از یک کودک مبتلا به سندرم داون و تاثیرگذاری او بر روی خانواده خود فکر کنید.

دلیل مصرف آنتی بیوتیک در بارداری

ایمنی مصرف آنتی بیوتیک در بارداری

رده بندی ایمنی آنتی بیوتیک‌ها در بارداری

• پژوهش‌های انجام شده بر روی حیوانات آزمایشگاهی
• بررسی و مطالعه بر روی زنان بارداری که از آنتی بیوتیک‌ها استفاده کرده‌‌اند و عدم بروز نقص بر روی جنین
• استفاده چندین ساله از آنتی بیوتیک‌ها در بارداری

فهرست آنتی بیوتیک‌های ایمن در حین بارداری

در دوران بارداری، آنتی بیوتیک‌ها تنها بایستی توسط پزشک تجویز شوند و پزشک به شما اطمینان دهد که مصرف آن در دوران بارداری ایمن است.
طبق اعلام ACOG، آنتی بیوتیک‌های ایمن در دوران بارداری شامل موارد زیر می‌شوند:

• پنی سیلین
• آموکسی سیلین
• اکساسیلین
• آمپی سیلین
• کافلکس
• آنسف
• روتسفین
• جنتامایسین
• نومیسین
• نیتروفورانتئین
• کلیندامایسین
• سفالکسین

آنتی بیوتیک‌های ناایمن در دوران بارداری 

با اینکه آنتی بیوتیک‌ها از دارو‌های ضروری برای درمان بیماری‌ها هستند، اما بایستی به عوارض جانبی آن‌ها آگاهی داشته باشید. مصرف برخی آنتی بیوتیک‌ها در سه ماهه اول و سوم بارداری توصیه نمی‌شود و از برخی دیگر در تمام دوران بارداری بایستی اجتناب کرد.
آنتی بیوتیک‌های زیر در رده D طبقه بندی می‌شوند که مصرف آن‌ها در دوران بارداری توصیه نمی‌شود:

• استروتومایسین و کانامایسین موجب آسیب به عصب شنوایی می‌شود که منجر به کاهش شنوایی در نوزادان می‌شود.
• تتراسیکلین، مینوسیکلین، داکسی سایکلین و اکسید تتراسایکلین باعث تغییر رنگ دندان‌های نوزاد می‌شود.
• سولفونامید باعث اختلال در متابولیسم صفراوی و کبد جنین می‌شود و همچنین ممکن است باعث ایجاد زردی در نوزاد شود.
• Macrobid و Macrodantin بر گلبول‌های قرمز جنین تاثیر می‌گذارد.

عفونت‌های رایج در دوران بارداری

شایعترین عفونت‌هایی که در دوران بارداری رخ می‌دهند و نیازمند درمان با آنتی بیوتیک هستند، به شرح زیر است:

• عفونت واژن – مترونیدازول برای درمان عفونت‌های واژن مانند واژینوز باکتریایی و تریکومونایز استفاده می‌شود. پیش از این اعتقاد بر این بود که این دارو  نقایص مادرزادی در جنین ایجاد می‌کند، اما پس از مدتی ایمن اعلام شد. برای دریافت اطلاعات بیشتر در این زمینه مقاله درمان عفونت واژن – علت، علائم و راه‌های پیشگیری از عفونت واژن را مطالعه کنید.
• عفونت مجاری ادراری – این یک بیماری شایع در زنان باردار است. آنتی بیوتیک‌های رایج برای درمان عفونت ادراری در دوران بارداری عبارتند از:
  • نیتروفورانتوئین (همچنین به نام‌های ماکروبید / مکروانتین شناخته می‌شود) – مصرف آن تا پیش از هفته ۳۶ بارداری توصیه می‌شود و پس از آن ممکن است بر روی گلبول‌های قرمز جنین تاثیر منفی بگذارد.
  • Trimethoprim (همچنین به نام Bactrim / Septa شناخته می‌شود) – این دارو اغلب در جذب اسید فولیک تداخل ایجاد می‌کند و ممکن است باعث ایجاد نقص لوله عصبی در جنین شود. توصیه می‌شود که روزانه یک قرص مولتی ویتامین و یک مکمل اسید فولیک، برای جبران تاثیر دارو، مصرف شود.

 علت و علائم عفونت ادراری در بارداری چیست و چگونه درمان می‌شود؟

هشدار‌های مصرف آنتی بیوتیک در بارداری

پزشکان توصیه می‌کنند زنان باردار هنگام مصرف یک آنتی بیوتیک دستورالعمل‌های خاصی را دنبال کنند. اقدامات احتیاطی زیر برای اطمینان از سلامت مادر و کودک در حین مصرف آنتی بیوتیک در بارداری توصیه می‌شود:

• تنها در صورتی از آنتی بیوتیک استفاده کنید، که هیچ گونه داروی جایگزینی وجود ندارد.
• سعی کنید از یک دارو برای درمان استفاده کنید، به جای مصرف چندین داروی همزمان.
• عفونت ویروسی را با آنتی بیوتیک‌ها درمان نکنید.
• در سه ماهه اول بارداری از مصرف آنتی بیوتیک‌ها اجتناب کنید.
• با کمترین دوز موثر دارو، درمان را آغاز کنید.
• تحت نظر پزشک آنتی بیوتیک را مصرف کنید.
• از مصرف دارو‌های بدون نسخه در طول درمان با آنتی بیوتیک اجتناب کنید.
• دارو‌های ایمن‌تر را انتخاب کنید (ترجیحا گروه A)

سخن آخر

در دوران بارداری از خود درمانی اجتناب کنید. در صورت بروز بیماری حتما به پزشک مراجعه کنید و تنها از دارو‌های تجویز شده با دوز مشخص استفاده کنید. بدین ترتیب سلامت شما و جنین تضمین می‌شود.

درمان سرماخوردگی، آنفولانزا و حساسیت در دوران بارداری