اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟

اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟
اولین پریود بعد از زایمان در حدود ۷۰ روز پس از زایمان رخ می‌دهد. این دوره ممکن است نسبت به پیش از بارداری طولانی‌تر و شدید‌تر یا سبک‌تر و کوتاه‌تر باشد.

اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – یک باور عمومی وجود دارد که پریود‌های زنان پس از زایمان دچار تغییراتی می‌شود. برخی از زنان دوره‌های طولانی‌تر و دردناک‌تری را تجربه می‌کنند، در حالی که دیگران متوجه می‌شوند که دوره‌هایشان کوتاه‌تر و راحت‌تر شده است.
در اولین ماه‌های پس از تولد نوزاد، ممکن است پریود‌ها نامنظم باشند، اما با گذشت زمان به حالت عادی بازمی‌گردند. هیچ راهی برای پیش بینی اینکه چگونه زایمان بر روی پریود‌های یک فرد تأثیر می‌گذارد، وجود ندارد، اما زنانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند، دیرتر پریود می‌شوند.
 

تغییرات پریود پس از زایمان

به دنیا آوردن یک نوزاد موجب بروز تغییرات جدی در بدن زن می‌شود و بدن برای بهبودی نیاز به زمان دارد. هیچ گونه معیار و استانداردی برای زمان و چگونگی اولین پریود بعد از زایمان وجود ندارد. اما معمولا اولین پریود بعد از زایمان با دوره‌های پیش از بارداری بسیار متفاوت است.

دلایل زیادی باعث بروز این تغییرات می‌شوند، از جمله:

  • رحم نیاز به زمان دارد تا به اندازه طبیعی خود بازگردد.
  • سطح هورمون‌ها در بدن تغییر می‌کند
  • شیردهی مادر بر سطح هورمون تاثیر می‌گذارد

برخی از زنان مشاهده می‌کنند پریود‌های پس از زایمان طولانی‌تر است. دیگران متوجه می‌شوند که خون خارج شده به رنگ متفاوتی است، لخته‌های خون بیشتر از حد معمول است و یا گرفتگی‌های عضلانی شدید‌تر است.

به گفته دکتر دیوید یانگ، رییس کلینیک کلیونلند، بیشتر زنان متوجه می‌شوند که پریود‌های آنان با گذشت زمان به حالت طبیعی خود باز می‌گردند، یعنی مانند پیش از بارداری می‌شود.

 

اولین پریود بعد از زایمان

زنانی که به نوزاد خود شیر نمی‌دهند یا به طور نامنظم شیر می‌دهند، اولین پریودشان زودتر اتفاق می‌افتد.
پژوهشی در سال ۲۰۱۱ بر مبنای شش مطالعه قبلی انجام شد که نشان داد که برای بیشتر زنان اولین پریود بعد از زایمان را بین ۴۵ تا ۹۴ روز پس از زایمان رخ می‌دهد. به طور متوسط ۷۴ روز پس از زایمان اولین پریود اتفاق می‌افتد.

عامل اصلی موثر بر زمان اولین دوره پس از زایمان تخمک گذاری است. زنان که می‌خواهند بررسی کنند که آیا تخمک گذاری شان آغاز شده یا نه، می‌توانند از کیت پیش بینی تخمک گذاری (OPK) استفاده کنند که در داروخانه‌ها در دسترس هستند. اندازه گیری دمای بدن هر روز نیز می‌تواند به تشخیص زمان تخمک گذاری کمک کند.


تعیین زمان تخمک گذاری + علائم تخمک گذاری


اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟
 

پریود‌های نامنظم پس از زایمان

در ماه‌های اول پس از زایمان، معمول است که پریود‌ها نامنظم باشد. زنانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند تا پایان دوره شیردهی، پریود‌های نامنظم دارند. زیرا هورمون‌هایی که موجب تولید شیر مادر تغذیه می‌شوند باعث کم شدن یا تاخیر تخمک گذاری می‌شوند.
حتی در زنانی که نوزادشان از شیرخشک تغذیه می‌کند نیز پریود‌های نامنظم پس از زایمان دیده می‌شود، زیرا بدن پس از بارداری و زایمان به زمانی برای ترمیم نیاز دارد.
با گذشت زمان، پریود به الگوی معمولی خود بازمی گردد. با این حال، برخی از زنان پیش از بارداری نیز دوره‌های نامنظم داشته‌اند، مانند کسانی که مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یا اندومتریوز هستند.

اگر در مورد پریود‌های نامنظم پس از زایمان نگرانی دارید، بهتر است با پزشک خود صحبت کنند تا علت اصلی را بیابد.

 

پریود در دوران شیردهی

زنانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند، معمولا تا چند ماه پس از زایمان پریود نمی‌شوند؛ زیرا تغذیه با شیر مادر اغلب مانع از تخمک گذاری و پریود می‌شود.
برخی از زنان تغذیه با شیر مادر را به عنوان یک روش پیشگیری از بارداری می‌شناسند. اما پژوهشی که در سال ۲۰۱۵ انجام شد، نشان داد که ۱۱.۱ تا ۳۹.۴ درصد از زنان شیرده در طی ۶ ماه اول پس از تولد نوزاد، حداقل یک بار پریود شده‌اند.


شیردهی و باروری: آیا تغذیه با شیر مادر مانع بارداری می‌شود؟


پیشگیری از بارداری

پس از زایمان، می‌توان استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری را آغاز کرد. با این وجود، پزشکان مصرف قرص‌های ترکیبی را به چند هفته پس از زایمان موکول می‌کنند.
زنانی که می‌خواهند از مصرف قرص‌های هورمونی‌های اجتناب کنند می‌توانند از کاندوم، دیافراگم، دستگاه‌های داخل وریدی غیر هورمونی (IUD) یا روش‌های دیگر کنترل باروری استفاده کنند.

استفاده از روش‌های هورمونی به تنظیم پریود پس از زایمان کمک می‌کند. این روش‌ها شامل قرص‌های حاوی استروژن و پروژستین یا پروژستین به تنهایی، و همچنین IUD هورمونی، تزریق یا ایمپلنت است.

برخی از روش‌های کنترل بارداری می‌تواند پریود را متوقف کند یا فاصله دوره‌ها را طولانی‌تر کند. یک پزشک این روش‌ها را برای زنانی که پریود‌های بسیار طولانی یا دردناکی را تجربه می‌کنند، توصیه می‌کند.

زنانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند، پیرامون تاثیر روش‌های پیشگیری از بارداری بر روی کیفیت و میزان تولید شیر مادر نگرانی‌هایی دارند. در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۲ انجام شد، دو نوع مختلف از قرص‌های پیشگیری از بارداری – قرص‌های ترکیبی و قرص‌های پروژستین مقایسه شد و تفاوت قابل توجهی در الگو‌های تغذیه با شیر مادر یا میزان تولید شیر یافت نشد.

اگرچه روش‌های پیشگیری هورمونی در هنگام شیردهی ایمن هستند، اما بازهم پیش از مصرف هر گونه دارو بایستی با پزشک صحبت شود.

 قرص شیردهی پیشگیری از بارداری چیست و چه عوارضی دارد؟


اولین پریود بعد از زایمان، در چه زمانی رخ می‌دهد؟
 

مراجعه به پزشک

در صورت بروز موارد زیر، فرد باید بلافاصله به پزشک مراجعه کند:
  • خونریزی بسیار شدید
  • خونریزی همراه با تب
  • گرفتگی عضلانی شدید
  • خروج لخته خون بزرگتر از یک توپ گلف

هم چنین در صورت بروز خونریزی غیرمعمول، دوره‌های بسیار دردناک و یا ایجاد سوالات در مورد پریود‌های نامنظم فرد بایستی به پزشک معالج خود مراجعه کند.

جمع بندی

  • اولین پریود بعد از زایمان ممکن است طولانی‌تر و دردناک‌تر از پیش از بارداری باشد، یا سبک‌تر و آسان‌تر
  • در زنان شیرده معمولا اولین پریود بعد از زایمان، ماه‌ها بعد اتفاق می‌افتد.
  • در صورت بروز هر گونه اتفاق ناخوشایند در طول پریود (خونریزی شدید، درد شدید، مشاهده لخته‌های خون بزرگ و…) به پزشک مراجعه کنید.
برگرفته از: medicalnewstoday

آیا مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری مجاز است؟

سیپروفلوکساسین در بارداری
سیپروفلوکساسین یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف و موثر است که طیف گسترده‌ای از عفونت‌ها را درمان می‌کند؛ با این حال، استفاده سیپروفلوکساسین در بارداری تقریبا محدود است و ممکن است مخاطراتی را ایجاد کند.

سیپروفلوکساسین در بارداری

 

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین در سال ۱۹۸۷ معرفی شد. این دارو در لیست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد که شامل داروهای موثر و ایمن مورد نیاز در سیستم بهداشتی هستند. این دارو به عنوان یک داروی عمومی و نه چندان گران قیمت در دسترس است. در این مقاله با شرایط مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری و نحوه عملکرد و عوارض این دارو آشنا خواهیم شد.

 

سیپروفلوکساسین چیست؟

سیپروفلوکساسین یک آنتی بیوتیک است که برای درمان عفونت‌های باکتریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از جمله موارد کاربرد آن در برابر عفونت‌های استخوانی و مفصلی، عفونت‌های داخلی، انواع خاص اسهال عفونی، عفونت‌های تنفسی، عفونت‌های پوستی، تب تیفوئید و عفونت‌های دستگاه ادراری است. این آنتی بیوتیک را می‌توان به شکل قرص، قطره‌های چشمی یا تزریق داخل وریدی استفاده کرد. عوارض جانبی رایج مصرف سیپروفلوکساسین نیز عبارتند از تهوع، استفراغ، اسهال و بثورات جلدی. علاوه بر این سیپروفلوکساسین خطر پارگی تاندون را افزایش می‌دهد.

نتایج برخی از مطالعات بر روی حیوانات سبب ایجاد نگرانی‌هایی در مورد استفاده از سیپروفلوکساسین در بارداری می‌شود. با این حال، در کودکان زنانی که در بارداری از این دارو مصرف می‌کردند، مشکلی مشاهده نشده است. همچنین اگرچه که به نظر می‌رسد مصرف آن در دوران شیردهی بی‌خطر باشد اما بهتر است که در دوران شیردهی نیز مصرف نشود.


 آشنایی با موارد مصرف و عوارض قرص سیپروفلوکساسین


سیپروفلوکساسین در بارداری

 

هشدارهایی در مورد مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری

در مورد مصرف آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین در دوران بارداری اما و اگرهایی وجود دارد و معمولا این آنتی بیوتیک در این دوران و به خصوص در سه ماهه اول بارداری تجویز نمی‌شود. در نتیجه اگر پزشکتان برای شما این آنتی بیوتیک را تجویز کرده است و باردار هستید، لازم است که حتما به وی اطلاع دهید.

آزمایشات انجام شده در زمینه مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری

در مطالعاتی که بر روی مدل‌های حیوانی انجام شد، در اثر مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری خرگوش‌ها، مسمومیت دستگاه گوارش مشاهده شد و منجر به کاهش وزن مادر و افزایش شیوع سقط جنین، سقط داخل رحمی و عقب ماندگی جنین شد. ظاهرا این آنتی بیوتیک به مایع آمنیوتیک جذب می‌شود و موجب مسمومیت جنین می‌گردد.

در مطالعات حیوانی دیگر آسیب غضروف و آرتروپاتی در گونه‌های مختلف گزارش شده است که موجب نگرانی‌هایی در مورد تاثیرات احتمالی سمی سیپروفلوکساسین بر روی تشکیل استخوان در جنین انسان می‌شود.

برای جلوگیری از چنین مخاطراتی و از آنجایی که آنتی بیوتیک‌های کم خطرتری وجود دارند، برخی از متخصصان از تجویز آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین در بارداری، مخصوصا در سه ماهه اول اجتناب می‌کنند.

مطالعات انسانی در زمینه مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری‌های انسانی اندک است، اما در اغلب این مطالعات هیچ اثر منفی بر جنین و مادر مشاهده نشده است. مثلا در یک مطالعه کنترل شده، ۲۰۰ زن که از فلوروکینولون‌ها در طی دوران بارداری استفاده می‌کردند، بررسی شدند. در این مطالعه نرخ سقط‌های خودبخودی و وزن کم نوزاد در هنگام تولد، بین گروه‌ها تفاوتی نداشت و همچنین هیچ اختلال اسکلتی عضلانی بالینی در نوزادان (تا سن ۱ سالگی) مشاهده نشد.

در یک مطالعه دیگر نیز بین گروه شاهد و گروهی که سیپروفلوکساسین در بارداری مصرف کرده بودند، اختلافی بین رشد و زمان راه افتادن کودکان و یا اختلالات عضلانی اسکلتی بین نوزادان هر دو گروه مشاهده نشد.

 

سیپروفلوکساسین

 

با این حال و با توجه به مطالعات حیوانی گسترده‌ای که در این زمینه انجام گرفته که نشان دهنده اثرات زیان بار مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری بر جنین است،  توصیه می‌شود که در دوران بارداری از این آنتی بیوتیک استفاده نشود، چرا که احتمال آسیب رسانی به جنین و مادر را بیشتر می‌کند.

در اروپا مصرف سیپروفلوکساسین در بارداری غیر مجاز است.

در دوران شیردهی نیز با توجه به میزان اهمیت مصرف این دارو در مادر، یا باید مصرف دارو قطع شود و یا شیردهی، چرا که این دارو به شیر منتقل می‌شود.

 

نحوه اثر و عملکرد سیپروفلوکساسین

سیپروفلوکساسین یک آنتی بیوتیک است که برای درمان طیف گسترده‌ای از عفونت‌ها استفاده می‌شود. سیپروفلوکساسین دو آنزیم باکتریایی به نام توپوایزومراز IV و DNA گیراز را غیرفعال می‌کند که از تولید و ترمیم DNA باکتری و سایر پروسه‌هایی که به تشکیل DNA  منجر می‌شود، ممانعت کرده و در نتیجه تولید و تکثیر باکتری را مختل می‌کند. آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین بر روی گونه‌های حساسی از باکتری‌های گرم مثبت و گرم منفی مانند استافیلوکوکوس اورئوس، اشرشیا کولای، کلبسیا پنومونیا، پسودوموناس آروجینوزا و … موثر است.

سیپروفلوکساسین متعلق به گروهی از داروهای آنتی بیوتیکی شناخته شده به نام فلوروکینولون‌ها (و همچنین کینولون‌ها) است.

اگرچه می‌توان سیپروفلوکساسین را برای درمان طیف گسترده‌ای از عفونت‌ها مانند عفونت دستگاه ادراری، عفونت پروستات، دستگاه تنفسی، سینوس‌ها، استخوان‌ها و مفاصل، شکم و ناحیه تناسلی استفاده کرد. با این حال، معمولا فقط در درمان عفونت‌های دستگاه ادراری، برونشیت مزمن و سینوزیت استفاده می‌شود، و تنها زمانی تجویز می‌شود که سایر گزینه‌های درمانی شکست خورده یا نمی‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.

علاوه بر عفونت‌های نام برده شده، می‌توان از آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین برای درمان طاعون نیز استفاده کرد.

 

عوارض جانبی مصرف سیپروفلوکساسین

به نظر می‌رسد عوارض جانبی این دارو بالاتر از برخی از گروه‌های آنتی بیوتیکی مانند سفالوسپورین‌ها باشد، اما کمتر از کلیندامایسین است. به طور خلاصه عوارض جانبی مصرف سیپروفلوکساسین عبارتند از: پیلونفریت، آلرژی عضلات اسکلتی و مالیژیا و غیره.

از دیگر عوارض مصرف این دارو می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • اسهال
  • دفع مدفوع همراه با خونریزی یا به رنگ سیاه
  • سوزش، خارش، بی‌حسی، یا احساس سوزن سوزن شدن
  • تغییر رنگ پوست
  • تغییر در رنگ ادرار
  • درد در قفسه سینه
  • احساس تنگی قفسه سینه
  • تب و لرز
  • بی‌قراری
  • گیجی
  • شنیدن صدای زنگ یا وزوز و یا دیگر صداها در گوش
  • سرفه خونی
  • ضربان قلب سریع و نامنظم
  • سردرد و خستگی شدید
  • از دست دادن شنوایی
  • بثورات پوستی
  • گرفتگی مفصلی
  • تورم بزرگ بر روی صورت، پلک‌ها، لب‌ها، زبان، گلو، دست‌ها، پاها و یا اندام‌های جنسی
  • درد یا گرفتگی ماهیچه‌ها
  • تهوع و استفراغ
  • بی حسی دست
  • احساس درد یا ناراحتی در بازوها، فک، کمر و گردن
  • ایجاد توده‌های قرمز زیر پوست، بیشتر بر روی پاها
  • قرمزی صورت، گردن، بازوها و گاهی اوقات بالای سینه
  • تشنج
  • درد شدید شکم یا معده
  • تورم غدد لنفاوی دردناک یا خفیف در گردن، زیر بغل یا کشاله ران
  • ترشحات غلیظ و سفید از واژن بدون بو و یا با بوی کم
  • خواب آلودگی غیر معمول، کسالت، خستگی، ضعف
  • آفت سفید در دهان و  یا زبان
  • زردی چشم یا پوست

 

اگر هر یک از این عوارض جانبی را بعد از مصرف سیپروفلوکساسین را مشاهده کردید، به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین توجه داشته باشید که در دوران بارداری قبل از مصرف هر نوع دارو حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.

ترشحات واژن در بارداری، نشان دهنده عفونت و سقط جنین

ترشحات واژن در بارداری، نشان دهنده عفونت و سقط جنین
ترشحات واژن در بارداری رنگ‌های متفاوتی دارد. برخی از این ترشحات طبیعی‌اند و برخی دیگر نشانه بروز مشکلی در بارداری هستند. ترشحات زرد، سبز و خاکستری رنگ نشانه عفونت واژینال هستند.

ترشحات واژن در بارداری، نشان دهنده عفونت و سقط جنین
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – بارداری باعث تغییر در ترشحات واژن می‌شود که در رنگ، بافت و حجم متفاوتند. افزایش ترشحات واژن یکی از اولین نشانه‌های بارداری است. برخی از تغییرات رنگ ترشحات واژن در بارداری نیز طبیعی هستند، در حالی که برخی دیگر ممکن است عفونت یا مشکل دیگری را نشان دهند.
 

رنگ‌های مختلف ترشحات واژن در بارداری

تغییر رنگ یکی از قابل توجه‌ترین تغییرات ترشحات واژن در بارداری است. ترشحات واژن در بارداری می‌تواند به رنگ‌های زیر باشد:
  • روشن یا سفید شیری
  • سفید و لخته‌ای
  • سبز یا زرد
  • خاکستری
  • قهوه‌ای
  • صورتی
  • سرخ

در این مقاله ترشحات واژن در بارداری و مشخصات آن‌ها (رنگ و بافت) مورد بررسی قرار می‌گیرد.

ترشحات طبیعی واژن

ترشحات واژن در دوران پریود و بارداری طبیعی است. ترشح طبیعی واژن که لوکررهی (leukorrhea) نامیده می‌شود، رقیق و شفاف یا سفید رنگ است و بوی ملایمی دارد.
افزایش حجم ترشحات واژن در بارداری خطر عفونت واژن و رحم را کاهش دهد. ترشحات در هفته‌های آخر بارداری بیشتر می‌شود و ممکن است دارای مخاط صورتی باشد. مخاط معمولا چسبنده و ژله‌ای است و نشان می‌دهد که بدن برای زایمان آماده می‌شود.

انواع ترشحات واژن در بارداری

رنگ‌های مختلف ترشحات واژن در بارداری نشانگر وضعیت بدن و سلامت بارداری است. بدین ترتیب:

ترشحات شفاف یا سفید شیری

این رنگ نشانگر لوکررهی (leukorrhea) است که ترشح طبیعی و سالم واژن است، به خصوص اگر بوی آن ملایم باشد.
با این حال، هر گونه تغییر در مقدار یا بافت آن ممکن است نشان گر شرایط ویژه‌ای باشد. زنانی که باردار هستند، اما هنوز به هفته ۳۷ بارداری نرسیده‌اند، در صورت هرگونه افزایش ترشحات شفاف، نشت مداوم آن و یا ضخیم و ژله‌ای شدن ترشحات، بایستی به پزشک مراجعه کنند. این تغییرات ممکن است نشان دهنده زایمان زودرس باشد.

ترشحات سفید و لخته‌ای

ترشحات واژن اگر لخته ای، سفید یا پنیر مانند باشد، نشانه عفونت مخمری است. عفونت‌های مخمری بسیار شایع هستند و بدن در دوران بارداری مستعد ابتلا به این نوع عفونت است. سایر علائم این عفونت عبارتند از: خارش، سوزش و ادرار و رابطه جنسی دردناک.

ترشحات سبز یا زرد

ترشحات واژن اگر به رنگ سبز یا زرد باشند نشانه عفونت منتقل شده از راه جنسی است (STI)؛ عفونت کلامیدیا و تریکومونیاسی از این دسته‌اند. سایر نشانه‌های احتمالی عبارتند از قرمزی یا سوزش در ناحیه تناسلی. عفونت‌های ناحیه تناسلی گاهی اوقات هیچ علائمی ایجاد نمی‌کند.

با توجه به بیانیه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، عفونت‌های ناحیه تناسلی در دوران بارداری ممکن است عوارضی ایجاد کنند که بر مادر و جنین تأثیر بگذارد. این عوارض گاهی اوقات تا سال‌ها پس از تولد نوزاد مشاهده نمی‌شود، اما بر سیستم عصبی و رشد کودک تاثیر می‌گذارد و موجب ناباروری مادر می‌شود.

گاهی ممکن است زنان با مشاهده ترشح زرد رنگ تصور کنند که دچار عفونت شده‌اند، اما در واقع اندکی ادرار از آن‌ها خارج شده است.

ترشحات خاکستری

ترشح واژینال خاکستری رنگ، نشان گر عفونت واژن به نام واژینوز باکتریایی (BV) است. به ویژه اگر ترشحات بوی ماهی بدهد و بعد از رابطه جنسی شدید‌تر شود.
BV نتیجه عدم تعادل باکتریایی در واژن است. استفاده از دوش‌های واژینال و داشتن شرکای جنسی متعدد، عوامل خطرساز ابتلا به BV است که شایع‌ترین عفونت واژن در دوران بارداری است.

ترشحات قهوه‌ای

ترشحات قهوه‌ ای واژن  به دلیل خروج خون قدیمی از بدن است. هم چنین یکی از اولین نشانه‌های بارداری است. ترشح قهوه‌ای رنگ در دوران بارداری به طور کلی دلیلی برای نگرانی نیست.
با این حال، زنان بارداری که ترشحات قهوه‌ای تیره دارند، بایستی به پزشک خود اطلاع دهند.

ترشحات صورتی

ترشح صورتی رنگ در دوران بارداری ممکن است طبیعی باشد. ترشح صورتی رنگ در ابتدا و انتهای بارداری طبیعی است و نشانه‌ای از آماده شدن بدن است. همچنین قبل از سقط جنین یا در صورت بارداری خارج رحمی نیز اتفاق می‌افتد.
مطالعه‌ای که بر روی ۴۵۱۰ شرکت کننده انجام شد نشان داد که لکه بینی و خونریزی سبک در سه ماهه اول و بخصوص در مواردی که تنها ۱ تا ۲ روز طول می‌کشد، موجب سقط جنین نمی‌شود.
سایر علل لکه بینی دوران بارداری داشتن رابطه جنسی و عفونت واژن است.

ترشحات سرخ رنگ

ترشحات واژن قرمز رنگ در دوران بارداری مستلزم ارجاع فوری به پزشک است، به خصوص اگر خونریزی سنگین باشد، دارای لخته باشد، یا همراه با گرفتگی و درد شکمی باشد.
این علائم نشان دهنده سقط جنین یا حاملگی خارج از رحم است. تقریبا ۱۰ تا ۱۵ درصد این حاملگی‌ها به سقط جنین منجر می‌شود.
علل دیگر ترشحات قرمز رنگ عبارتند از خونریزی لانه گزینی در ابتدای بارداری و عفونت واژن در سه ماهه اول. مطالعات نشان می‌دهد که بین ۷ تا ۲۴ درصد زنان در دوران بارداری خونریزی می‌کنند.
خونریزی در اواخر دوران بارداری نشان گر بروز مشکلات جدی یا زایمان زودرس است که به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد.


 علت ترشحات خونی واژن چیست؟


ترشحات واژن در بارداری، نشان دهنده عفونت و سقط جنین

مواجهه با ترشحات واژن در بارداری

افزایش حجم ترشحات واژن در بارداری طبیعی است، اما رنگ‌ها و بو‌های غیر معمول اغلب نشان گر عفونت است. پزشک برای درمان عفونت واژن آنتی بیوتیک و دیگر دارو‌های مورد نیاز را تجویز می‌کند.

زنان باردار با انجام موارد زیر می‌توانند سلامت واژن خود را در دوران بارداری حفظ کنند:

  • عدم استفاده از تامپون‌ها
  • عدم استفاده از دوش واژینال
  • استفاده از محصولات مراقبت از پوست و لوازم بهداشتی زنانه بدون اسانس، مانند دستمال توالت و صابون بدون اسانس
  • استفاده از پد‌های پارچه‌ای و کتان برای جذب ترشحات اضافی
  • پاک کردن ناحیه تناسلی از جلو به عقب پس از ادرار یا مدفوع
  • خشک کردن ناحیه تناسلی به طور کامل پس از دوش گرفتن یا شنا کردن
  • استفاده از لباس زیر نخی و کتان
  • اجتناب از پوشیدن شلوار جین و جوراب شلواری نایلونی، که خطر ابتلا به عفونت را افزایش می‌دهد.
  • داشتن یک رژیم غذایی سالم و اجتناب از مصرف قند زیاد، که بدن را مستعد ابتلا به عفونت‌های مخمر می‌کند.
  • استفاده از غذا‌های پروبیوتیک و مکمل‌های ویتامین در حین بارداری، که مانع از عدم تعادل باکتریایی در واژن می‌شود.

 

زمان مراجعه به پزشک

بایستی هر نوع ترشح غیرمعمول را با پزشک خود در میان بگذارید، زیرا ممکن است نشان دهنده عفونت یا بروز مشکلی در بارداری باشد. عدم درمان عفونت‌ها مشکلاتی برای مادر و جنین ایجاد می‌کند.

جمع بندی

افزایش ترشحات واژن در بارداری طبیعی است، اما ترشح غیر معمول همراه با بوی ناخوشایند یا احساس ناراحتی در واژن و شکم اغلب نشان دهنده یک مشکل بهداشتی است. بروز ترشحات سبز، زرد یا خاکستری نیز نشانه عفونت در واژن است.
زنان باردار بایستی مراقب سلامت خود باشند و در صورتی که دچار لکه بینی یا خونریزی شدید شدند باید به پزشک مراجعه کنند.

پاسخ به سوالاتی در مورد درد واژن، عفونت واژن و ترشحات واژن


برگرفته از: medicalnews

علائم مسمومیت بارداری و راه‌های درمان

علایم مسمومیت بارداری و راه‌های درمان
علائم مسمومیت بارداری عبارتند از فشار خون بالا، دفع پروتئین در ادرار، تورم دست‌ها و صورت. تنها درمان موجود برای مسمومیت بارداری زایمان و خاتمه بارداری است.

علایم مسمومیت بارداری و راه‌های درمان
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – مسمومیت بارداری یا پره اکلامپسی نوعی از مسمومیت است که زنان باردار به آن مبتلا می‌شوند. رایج‌ترین نشانه آن فشار خون بالا در زنانی است که پیش از آن سابقه فشار خون نداشته‌اند.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

  • مسمومیت بارداری چیست؟
  • علائم مسمومیت بارداری
  • علت ابتلا به مسمومیت بارداری
  • اثر مسمومیت بارداری بر مادر و جنین
  • افراد در معرض خطر
  • درمان

پره اکلامپسی یا مسمومیت بارداری چیست؟

پیش از این به مسمومیت بارداری توکسمیا گفته می‌شد. اکنون این بیماری را پره اکلامپسی  گویند. زنان مبتلا به مسمومیت بارداری فشار خون و سطح پروتئین در ادرارشان بسیار بالاست، هم چنین پاها، دست‌ها و انگشتانشان متورم می‌شود. این بیماری معمولا در اواخر دوران بارداری رخ می‌دهد، اما ممکن است پیش از آن نیز اتفاق بیفتد.

اگر پره اکلامپسی تشخیص داده نشده و درمان نشود ممکن است به اكلامپسی منجر شود. بیماری خطرناکی که جان مادر و جنین را تهدید می کند و در موارد نادر باعث مرگ شود. زنان مبتلا به پره اکلامپسی که دچار تشنج می‌شوند، در معرض ابتلا به اکلامپسی قرار دارند.

هیچ درمانی برای پره اکلامپسی به جز زایمان و خاتمه بارداری وجود ندارد. به همین دلیل این بیماری در نظر مادران بسیار ترسناک جلوه می‌کند. حتی پس از زایمان نیز بهبودی علائم و نشانه‌های پره اکلامپسی به مدت ۱ تا ۶ هفته طول می‌کشد.

با آگاهی از علائم مسمومیت در بارداری و انجام منظم مراقبت‌های دوران بارداری و پیش از زایمان و ملاقات پزشک، به حفظ سلامت مادر و جنین کمک می‌کند. تشخیص زودهنگام پره اکلامپسی ممکن است احتمال ابتلا به عوارض طولانی مدت را برای مادر و نوزاد کاهش دهد.

 
علایم مسمومیت بارداری و راه‌های درمان
 

نشانه ها و علائم مسمومیت بارداری چیست؟

علاوه بر تورم، پروتئین در ادرار و فشار خون بالا، علائم مسمومیت بارداری شامل موارد زیر است:

  • افزایش سریع وزن ناشی از تجمع قابل توجه مایعات در بدن
  • دل درد
  • سردرد شدید
  • تغییر در واکنش‌های طبیعی بدن
  • کاهش یا متوقف شدن ادرار
  • سرگیجه
  • استفراغ بیش از حد و حالت تهوع
  • تغییر در دید

 علت و علائم دفع پروتئین در بارداری چیست؟ + راه‌ های تشخیص و درمان


در صورت بروز نشانه های زیر مراقب باشید:

  • تورم ناگهانی در صورت، دست و چشم ( تورم پا و مچ پا در حین بارداری طبیعی است.)
  • فشار خون بیش از ۸۰/۱۳۰
  • افزایش ناگهانی وزن در طول ۱ یا ۲ روز
  • درد شکمی، به ویژه در سمت راست بالای شکم
  • سردرد شدید
  • کاهش ادرار
  • تاری دید، دیدن نورهای درخشان یا اجسام شناور

همچنین ممکن است بدون بروز علائم مسمومیت بارداری، مبتلا به این عارضه باشید. به همین دلیل بسیار مهم است که برای چک کردن فشار خون و انجام آزمایش ادرار به طور منظم به پزشک مراجعه کنید.

علایم مسمومیت بارداری و راه‌های درمان

 

علت ابتلا به مسمومیت بارداری چیست؟

علل دقیق پره اكلامپسی و اكلامپسی – که نتیجه ی کارکرد نامناسب جفت است – شناخته شده نیست. برخی پژوهشگران معتقدند كه تغذیه نامناسب در دوران بارداری یا تجمع بالای چربی در بدن می‌تواند موجب کاهش خون رسانی به رحم و جفت شود. ژنتیک نیز نقش مهمی ایفا می‌کند.

چگونه مسمومیت بارداری مادر و جنین را تاثیر قرار می‌دهد؟

مسمومیت بارداری موجب می‌شود خون کافی از راه جفت به جنین نرسد. این وضعیت موجب کاهش وزن نوزاد در هنگام تولد می‌شود. همچنین یکی از دلایل اصلی زایمان زودرس و عوارض ناشی از آن (از جمله اختلالات یادگیری، صرع، فلج مغزی، مشکلات شنوایی و بینایی) نیز است.

در موارد نادر ابتلا به مسمومیت بارداری موجب بروز عوارض جدی می‌شود:

  • سکته مغزی
  • تشنج
  • آب در ریه‌ها
  • نارسایی قلبی
  • کوری برگشت پذیر
  • خونریزی از کبد
  • خونریزی پس از زایمان

مسمومیت بارداری ممکن است موجب جداشدن ناگهانی جفت از رحم شود، که انقباض پلاکتی نامیده می‌شود. بروز این وضعیت موجب مرگ نوزاد می‌شود.

 

چه کسانی بیشتر در معرض خطر ابتلا به مسمومیت بارداری هستند؟

پره اکلامپسی بیشتر در بارداری‌های نخستین، نوجوانان باردار و زنان باردار بالای چهل سال دیده می‌شود. سایر عوامل خطرساز عبارتند از:
  • سابقه فشار خون بالا قبل از بارداری
  • سابقه پره اکلامپسی در بارداری‌های پیشین
  • ابتلای مادر یا خواهر به پره اکلامپسی
  • سابقه چاقی
  • بارداری دو یا چند قلویی
  • سابقه دیابت، بیماری کلیوی، لوپوس یا آرتریت روماتوئید

فشار خون بارداری؛ انواع، علائم و درمان


علایم مسمومیت بارداری و راه‌های درمان
درمان مسمومیت بارداری ( پره اکلامپسی و اكلامپسی) چیست؟

تنها درمان مسمومیت بارداری، زایمان است. پزشک درمورد بهترین زمان زایمان با توجه به سن جنین، وضعیت جنین در رحم و شدت مسمومیت بارداری با شما صحبت خواهد کرد.
اگر جنین به اندازه کافی رشد کرده باشد، پس از ۳۷ هفته بارداری، ممکن است پزشک تصمیم به القای زایمان یا سزارین بگیرد. بدین ترتیب از بدتر شدن مسمومیت بارداری جلوگیری می‌کند.

اگر جنین به اندازه کافی رشد نکرده باشد، پزشک درمان مسمومیت بارداری را تا زمانی که بتواند زایمان را انجام دهد، ادامه می‌دهد.

اگر مسمومیت بارداری ملایم داشته باشید – به عنوان پیش اکلامپسی نیز شناخته می‌شود – پزشک ممکن است از شما بخواهد:

  • در خانه یا در بیمارستان استراحت کنید؛ به گونه‌ای که بیشتر به سمت چپ دراز بکشید.
  • مشاهده و بررسی دقیق قلب جنین با مانیتور و سونوگرافی مکرر
  • مصرف دارو برای کاهش فشار خون
  • انجام آزمایش خون و ادرار

همچنین ممکن است پزشک برای کنترل و نظارت بیشتر شما را در بیمارستان بستری کند. در بیمارستان مراقبت‌های زیر انجام می‌شود:

  • دارو درمانی برای جلوگیری از تشنج، کاهش فشار خون و جلوگیری از مشکلات دیگر
  • تزریق استروئیدها برای کمک به رشد سریع‌تر ریه‌های جنین

درمان‌های دیگر عبارتند از:

  • تزریق منیزیم به داخل رگ‌ها تا از تشنج‌های مرتبط با مسمومیت بارداری جلوگیری شود.
  • استفاده از داروی هیدرالازین یا داروی ضد فشار خون دیگری برای کنترل فشار خون شدید
  • نظارت بر میزان مصرف مایعات و ادرار

در موارد مسمومیت بارداری شدید، ممکن است پزشک مجبور به انجام زایمان در اسرع وقت باشد، حتی اگر جنین کاملا رشد نیافته باشد.

برگرفته از: webmd

رنگ مو در ماه آخر بارداری؛ مضر یا بی‌خطر؟!

رنگ مو در ماه آخر بارداری چه خطراتی دارد؟
اگر چه رنگ مو در ماه آخر بارداری نسبت به سه ماهه اول بارداری عوارض کمتری دارد، اما به توصیه پزشکان، برای حفظ سلامت جنین، بهتر است در این ایام نیز حتی المقدور عمل رنگ مو انجام نشود.

رنگ مو در ماه آخر بارداری چه خطراتی دارد؟
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – آیا شما در ماه آخر بارداری خود به سر می‌برید و تمایل به تغییر رنگ در مو‌های خود دارید؟ و آیا به این دلیل نگران سلامتی فرزند خود هستید؟ به توصیه پزشکان رنگ کردن مو در تمامی دوران بارداری ممکن است خطراتی را برای مادر و جنین به دنبال داشته باشد. در این مقاله عوارض به رنگ مو در ماه آخر بارداری و نکاتی پیرامون رنگ کردن مو در این دوران، اشاره شده است.

نگران بودن از تغییرات دوران بارداری و اثراتی که بر چهره ظاهری بانوان به جای می‌گذارد، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های زنان در این دوران است. رنگ کردن مو برای همه خانم‌ها از جمله زنان باردار ممکن است یک حس خوب را به همراه داشته باشد. اما ممکن است این عمل به قیمت به خطر افتادن سلامت جنین شما باشد. اگر تمایل زیادی برای رنگ کردن مو‌های خود دارید بهتر از اطلاعات دقیقی در این مورد داشته باشید تا بتوانید تصمیمی درست و منطقی در این خصوص اتخاذ کنید.

رنگ کردن مو در دوران بارداری 

به طور کلی توصیه پزشکان بر این است که بهتر است خانم‌ها در دوران بارداری خود به ویژه سه ماهه اول از رنگ کردن مو‌ها پرهیز کنند. چرا که فورمولاسیون اکثر رنگ مو‌های موجد در بازار از مواد شیمیایی و خطر آفرینی مانند آمونیاک تشکیل شده است. این در حالی است که تا کنون نشانه دقیقی مبنی بر اینکه رنگ مو در این دوران باعث مشکلات عمده‌ای از جمله سقط جنین و یا نقص‌های مادرزادی به وجود آید مشاهده نشده است. با این حال بهتر است رنگ کردن مو‌ها را در سه ماهه اول به سه ماهه دوم یا سوم به تعویق انداخت؛ تا بدین ترتیب خطر آسیب جنین در اثر مواد شیمیایی به حداقل خود کاهش پیدا کند. ولی در هر صورت در هفته‌های آخر بارداری نیز احتمال خطر ناشی از مواد شیمیایی رنگ مو نیز وجود خواهد داشت.

نکات مهم 

اگر شما به رنگ مو در ماه آخر بارداری تمایل فراوانی دارید، بهتر است برای به حداقل رساند عوارض آن نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
  • سعی کنید رنگ مو را برای مدت زمانی کمتر از حالت معمول بر روی مو‌ها قرار دهید.
  • در هنگام رنگ کردن مو‌های خود از دستکش پلاستیکی استفاده نمایید.
  • رنگ کردن مو را در اتاقی با تهویه مناسب انجام دهید.
  • پس از رنگ کردن مو‌ها را به دقت با آب ولرم بشویید.
  • از ترکیب کردن چند نوع رنگ مو با هم اجتناب کنید.
  • قبل از اقدام به رنگ کردن در مورد عدم حساسیت به آن بررسی لازم را انجام دهید.

رنگ مو در ماه آخر بارداری چه خطراتی دارد؟

 

یک راه حل ساده!

برای کمتر کردن اثرات رنگ مو در ماه آخر بارداری از سایر روش‌های آرایشی استفده کنید. یک اگرچه بسیاری از متخصصان زنان و زایمان رنگ کردن مو‌ها را در ماه آخر بارداری کاملاً ممنوع نکرده اند، اما به دلیل حساسیت‌های ویژه این ایام، راهکاری ساده را به جای رنگ کردن مستقیم مو‌ها به بانوان پیشنهاد می‌نمایند. این پیشنهاد، های‌لایت کردن یا مش کردن مو‌هاست. دلیل این توصیه این است که از آنجاییکه در انجام مش یا هایلایت رنگ مو، با پوست سر در تماس مستقیم نیست، بلکه فقط ساقه مو‌ها از کلاهی بیرون آمده و رنگ می‌شود.


 مش مو؛ آشنایی با روش های مش کردن مو و انواع مش مو


حنا و پوست گردو 

همانگونه که می‌دانید مواد شیمیایی موجود در رنگ مو می‌تواند از طریق پوست سر وارد بدن مادر شده و سپس از طریق گردش خون به بدن جنین نیز وارد شود و ممکن است به او آسیب برساند. بنابراین اگر زنان باردار در صورت لزوم تنها از رنگ مو‌های گیاهی استفاده کنند، ایمنی بیشتری را برای سلامت جنین خود یه وجود خواهند آورد. یکی از این رنگ‌های گیاهی بدون ضرر، پودر حنا و عصاره پوست گردو است. این ترکیب را می‌توان در حمام و به مدت یک ساعت روی موهای سر قرار داد و سپس آبکشی نمود.


 رنگ کردن مو با پوست گردو را امتحان کنید


رنگ مو در ماه آخر بارداری برای چه کسانی منع کامل دارد؟

  • برخی از مادرانی که نسبت به بو و مواد آرایشی و رنگ مو دچار واکنش‌های تنفسی می‌شوند.
  • در شرایطی که مادر سابقه حساسیت و آلرژی‌های پوستی نسبت به این مواد دارد.
  • داشتن سابقه واکنش‌های گوارشی نسبت به مواد آرایشی پر خطر

بنابراین بهتر است که قبل از مصرف هر نوع از رنگ مو در ماه آخر بارداری از نظر ایجاد حساسیت رنگ مو تست شوند.

سخن آخر

درباره استفاده کردن و یا عدم استفاده از رنگ مو در ماه آخر بارداری اتفاق نظر کاملی وجود ندارد، اما باید به عوارض ناشی از مواد شیمیایی رنگ مو توجه زیادی کرد. همانگونه که اشاره گردید یکی از عوارض مهم استفاده از رنگ مو برای زنان باردار، ابتلا به حساسیت و آلرژی است؛ بنابراین در این شرایط که یک خانم باردار نمی‌تواند از هر نوع دارویی استفاده کند بهتر است خود را در معرض ریسک ابتلا به آلرژی‌های جدید قرار ندهد و در صورت لزوم از رنگ‌های گیاهی و غیر سمی برای تغییر رنگ مو‌های خود استفاده کند.

آیا روش ایمنی برای رنگ کردن مو در دوران بارداری می‌شناسید؟ نظرات و تجربیات خود را در انتهای این صفحه در قسمت “ارسال نظر” با ما و سایر مخاطبان بیا نی نی به اشتراک بگذارید.

اپیزیوتومی در زایمان چه نقشی دارد؟

اپیزیوتومی در زایمان چه نقشی دارد؟

اپیزیوتومی در زایمان چه نقشی دارد؟

اپیزیوتومی بریدگی جراحی در ناحیه میان دوراه (ناحیه بین واژن و مقعد) است تا مدخل واژن را بزرگتر کند. این کار زایمان نوزاد را آسان تر میکند. اگرچه اپیزیوتومی یکی از معمول‌ترین روندهای جراحی در زایمان است، ولی درباره ارزش پزشکی این بُرش بحث‌هایی وجود دارد. اینکه آیا اپیزیوتومی به پارگی طبیعی ترجیح داده می‌شود یا خیر، هنوز هم بحث‌برانگیز است.

اپیزیوتومی چیست و چرا انجام می‌شود؟

اپیزیوتومی یک برش جراحی در ناحیه پرینه یا میاندوراه (ناحیه عضلانی بین واژن و مقعد) است و قبل از انجام برش بیحسی موضعی داده می شود. این برش جراحی کوچک در صورتی که نوزاد تحت استرس باشد و نیاز به تولد سریع داشته باشد انجام می شود. اگر ماما تشخیص دهد که نیاز به گشاد کردن واژن به وسیله برش وجود دارد، این کار را انجام می دهد. در غیر این صورت احتمال پارگی شدید واژن وجود خواهد داشت. برخی از متخصصین معتقدند که برش اپیزیوتومی بهتر از پارگی اتفاقی واژن ترمیم میشود. در عین حال این روش در بیشتر زنان باعث مشکلاتی چون درد، بی اختیاری ادرار و مدفوع و بهبودی دیر هنگام شده است. بنابراین اپیزیوتومی فقط باید برای مادرانی که از آن نفع میبرند استفاده شود. پارگی های خود به خود درد کمتری داشته و حداقل در روزهای بعد از زایمان درد ندارند در حالی که پارگی اپیزیوتومی دردناک است. بررسیها نشان داده است زنانی که برش اپیزیوتومی برای آنها داده میشود، زنانی که پارگی خودبخودی پیدا میکنند و همچنین زنانی که هیچ آسیبی نمیبینند، همگی میتوانند با انجام ورزشهای لازم 3 ماه بعداز زایمان از قدرت مناسب عضلات کف لگن برخوردار شوند.

اپیزوتومی در هنگام زایمان

آیا خانم باردار روش اپیزیوتومی را انتخاب می‌کند؟

اگر شما فکر می کنید که روش اپیزیوتومی را نمی‌پسندید، باید موضوع را با ماما یا پزشک خود در یکی از ویزیت های پیش از زایمان در میان بگذارید. در کلاسهای مخصوصی که پیش از زایمان در آن شرکت می کنید و برای دوران بارداری و زایمان آماده می شوید، حفظ آرامش و استفاده از وضعیت های مختلف برای اجتناب از اپیزیوتومی آموزش داده می شوند.

آیا برش اپیزیوتومی دردناک است؟

اکثر زنان اظهار می کنند که برش اپیزیوتومی را هنگام زایمان احساس نکرده اند. چون بافتهای اطراف واژن در هنگام زایمان به شدت کشیده شده و برش به سادگی انجام می شود، اما ممکن است روند بهبود آن دردناک باشد.

برای التیام درد برش چه باید کرد؟

  • کیسه یخ و یا کیسه های ژله ای سرد میتواند محل بخیه را بی‌حس کرده و تورم را کمتر کند. این روش از قدیم برای التیام درد استفاده می‌شده است.  
  •  محل بخیه ها را در معرض هوا قرار دهید. حداقل روزی 10 دقیقه لباسهای زیر را در آورده و روی حوله تمیز استراحت کنید.
  • دوش آب گرم بسیار مفید است. با این حال تحقیقات نشان می‌دهد که افزودن نمک به آب وان حمام هیچ تاثیری در بهبود ترمیم ندارد. بخیه ها را بعد از حمام با حوله نرم و تمیز به آرامی خشک کنید. 
  • به میزان لازم پیاده روی کنید. ورزشهای مخصوص عضلات کف لگن را انجام دهید تا گردش خون تحریک شده و ترمیم زخم تسریع شود.

بخیه بعد از زایمان

چقدر بعد از جراحی میتوان رابطه جنسی داشت؟

بهبود بخیه ها نباید بیش از 1 ماه طول بکشد و بسیاری از پزشکان تا هفته ششم بعد از زایمان برای شما ممنوعیت در نظر می‌گیرند. معمولا بعد از این زمان و در صورت تمایل، ایراد ندارد. اگر شک دارید که بخیه های شما به خوبی بهبود یافته یا خیر، به پزشک خود مراجعه کنید و یا تا موعد ویزیت هفته ششم بعد از زایمان صبر کنید.

وقتی برای اولین بار بعد از زایمان رابطه جنسی دارید امکان دارد در ابتدا تنگی واژن و درد را احساس کنید. در اینصورت حفظ آرامش و استفاده از ژل لوبریکانت را توصیه می‌کنیم. سعی کنید قبل از رفتن به بستر دوش آب گرم بگیرید و زمان زیادی را به ابراز احساسات اختصاص دهید. در موقع انجام عمل جنسی، وضعیت راحتی را برای خود انتخاب کنید.

آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟

آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟
درد واژن در بارداری نشانه آزاد شدن هورمون‌های بارداری و رشد رحم جهت ایجاد فضا برای جنین است. معمولا احساس درد واژن در بارداری طبیعی است، اما در صورت بروز، بهتر است آن را با پزشک در میان بگذارید.

آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – در دوران بارداری، بسیاری از زنان احساس فشار یا درد در اطراف مهبل (واژن) دارند. این درد طبیعی است و می‌تواند در سه ماهه اول، دوم یا سوم اتفاق بیفتد.
رحم زن باردار در دوران بارداری رشد می‌کند، به گونه‌ای که از اندازه یک پرتقال به اندازه هندوانه یا بزرگتر می‌رسد. بدن او نه تنها نیاز به فضا و مواد مغذی برای یک موجود جدید را فراهم می‌کند بلکه باید یک عضو کاملا جدید به نام جفت را نیز تولید کند.
با تغییرات زیادی که در این دوران اتفاق می‌افتد، تعجب آور نیست که بسیاری از زنان تغییرات ناگهانی و غیرعادی را در بدن خود احساس کنند. درد واژن، لگن یا پایین شکم در تمام دوره بارداری طبیعی است.
 

علت در واژن در بارداری

زنان در دوران بارداری تحت تاثیر دردهای واژینال قرار می‌گیرند. بعضی ممکن است احساس درد شدیدی در واژن کنند، در حالی که دیگران در داخل لگن درد نامحسوسی داشته باشند یا احساس کنند که مرکز ثقل بدنشان پایین‌تر آمده است.
در اواخر بارداری، این فشار به دلیل تاثیر وزن جنین در کف لگن است، اما بسیاری از عوامل دیگر نیز می‌توانند باعث ایجاد درد در واژن و لگن در دوران بارداری شوند.
در ادامه، پیرامون علل مختلف درد واژن در هر سه ماهه‌ی بارداری به تفکیک بحث می‌کنیم.

سه ماهه اول بارداری

برای بیشتر زنان، در سه ماهه اول درد واژینال به دلیل افزایش وزن رخ نمی‌دهد. دراین دوره هورمون ریلکسین (relaxin) موجب بروز درد واژن می‌شود. این هورمون کمک می‌کند تا ماهیچه‌ها شل شوند، و نوزاد در زمان تولد به راحتی از ناحیه لگن عبور کند. با این حال، سطح ریلکسین در اوایل بارداری بالاترین میزان خود را دارد. سطح بالای این هورمون به تخمک بارور شده کمک می‌کند تا در رحم قرار گیرد.
در برخی از زنان، افزایش سطح هورمون ریلکسین موجب درد عضلانی و تنش در اطراف واژن می‌شود.
با توجه به پژوهش‌های انجام شده بر روی حیوانات، هورمون ریلکسین موجب می‌شود، رباط‌هایی که از لگن محافظت می‌کنند، ضعیف شوند. بدین ترتیب فشار و درد بر روی واژن احساس می‌شود.
 

سه ماهه دوم و سوم بارداری

در سه ماهه دوم و سوم بارداری، تضعیف کف لگن و افزایش وزن و فشار بر لگن، باعث ایجاد فشار و درد واژن می‌شود.

کف لگن شبیه رشته‌ای از عضلات است. این ناحیه از اندام‌های داخل لگن، مانند رحم، واژن، مجرای ادرار و مثانه محافظت می‌کند. بارداری موجب تضعیف کف لگن می‌شود. زنانی که سابقه زایمان دارند، ممکن است لگن آن‌ها طی زایمان آسیب دیده باشد و موجب آسیب پذیری بیشتر لگن در بارداری بعدی شود.

افزایش وزن در سه ماهه دوم بارداری بیشتر است. همانطور که بارداری پیشرفت می‌کند، رحم فشار بیشتری به نیم تنه پایینی بدن وارد می‌آورد. با تضعیف کف لگن، این فشار باعث احساس پر بودن رحم، درد در واژن یا درد و فشار عمومی در مفصل ران و لگن شود.

درد واژن در اواخر بارداری، ممکن است نشانه زایمان زودرس باشد. اگر انقباضات شکمی با احساس فشار و درد واژن همراه شود، نشانه فرا رسیدن لحظه زایمان است.

ترشحات واژن در بارداری، نشان دهنده عفونت و سقط جنین


آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟

روش های کاهش فشار و درد واژن در بارداری

از آنجایی که درد واژینال اغلب به علت ضعف عضلات و فشار بر لگن است، حرکات کششی ملایم در این زمینه كمک كننده است. کشش پشت و ناحیه کمر به تسکین درد و فشار واژن کمک می‌کند. یوگا بارداری و انجام حرکات کششی ملایم موجب تسکین درد می‌شود.

اگر درد شدید باشد، استفاده از یک حوله گرم به تسکین آن ناحیه کمک کند. در نظر داشته باشید که حوله را زیاد داغ نکنید و بعد از حداکثر ۱۰ دقیقه آن را بردارید.

روش‌های دیگر برای پیشگیری از درد واژن در بارداری به شرح زیر است:

  • انجام تمرینات کگل: عضلات کف لگن را مانند حالتی که می‌خواهید از ادرار جلوگیری کنید، به مدت ده ثانیه منقبض کنید، سپس رها کنید. حداقل دوبار در روز، و هر بار ده مرتبه، این حرکت را تکرار کنید. این حرکت علاوه بر تقویت عضلات، به سهولت زایمان نیز کمک می‌کند.
  • فعال بودن در دوران بارداری: انجام ورزش‌های سبک، مانند پیاده‌روی، می‌تواند به تقویت عضلات و بهبود وضعیت جسمانی کمک کند. این فعالیت‌ها درد و فشار واژن را از بین برده و عضلات لگن را قوی نگه می‌دارد.
  • نوشیدن مقدار زیادی آب: به ویژه پس از تمرین و ورزش در هوای گرم، بدن خود را هیدراته نگاه دارید. نوشیدن آب موجب جلوگیری از یبوست نیز می‌شود.

 

عوارض جانبی درد واژن در بارداری

در بیشتر موارد، فشار و درد واژن فقط یک عارضه جانبی ناخوشایند بارداری است که ناشی از ضعف عضلات لگن و افزایش وزن است.
با این حال، گاهی اوقات علت دیگری موجب درد واژن در بارداری می شود که نیاز به درمان دارد تا به مادر و جنین آسیب نرسد. برای مثال، ممکن است عفونت درمان نشده ای باعث درد واژن شود و تمام بدن را درگیر کند و در نهایت جنین را در معرض خطر قرار دهد، یا باعث زایمان زودرس شود.
هرگونه آسیبی که یک زن در دوران بارداری تجربه می‌کند، زایمان را سخت‌تر خواهد کرد. عوارض ناشی از بارداری، دوره پس از زایمان را دشوارتر، سرعت بهبودی را کمتر و سلامت روان را تهدید می‌کند.

آیا درد واژن در بارداری طبیعی است؟

مراجعه به پزشک

زنان در دوران بارداری بایستی به طور منظم به پزشک یا ماما مراجعه کنند. در این ملاقات‌ها باید تمام نشانه‌ها، هر چند بی اهمیت، با پزشک در میان گذاشته شود.
در اواخر بارداری، زنان بایستی هر چند هفته یکبار نزد پزشک بروند. در صورت وجود فشار یا درد شدید یا علائم دیگری مانند تب، ادرار دردناک، خونریزی یا تغییر در حرکات جنین بایستی بلافاصله به مراقبت‌های پزشکی (اورژانس) مراجعه کنند.

 

جمع بندی

درد واژن در بارداری یکی از نشانه‌هایی است که زنان باردار تجربه می‌کنند. به طور معمول جایی برای نگرانی نیست و نشانه این است که بدن هورمون‌های بارداری را آزاد می‌کند و رحم در حال رشد است.
انجام مراقبت‌های منظم در دوران بارداری به تشخیص مشکلات قبل از تبدیل شدن به شرایط اضطراری کمک می‌کند. در هنگام مراجعه به پزشک، تمامی حالات و نشانه‌های خود را با او در میان بگذارید تا احساس اطمینان و آرامش داشته باشید.

 پاسخ به سوالاتی در مورد درد واژن، عفونت واژن و ترشحات واژن


برگرفته از: medical news

مصرف ژلوفن و باروری

مصرف ژلوفن و باروری
بررسی تحقیقات نشان می‌دهد که اگر ژلوفن به مقدار زیاد و مکرر در زنانی که در دوره باروری هستند مورد استفاده قرار گیرد می‌تواند اثرات نامطلوبی بر قابلیت باروری آنها بگذارد و احتمال باروری آنها را کاهش دهد.

مصرف ژلوفن و باروری

 

بیا نی نی | دسته سلامت – همه ما در خانه‌هایمان داروهای زیادی داریم که بدون نسخه آنها را تهیه می‌کنیم و به میزان زیاد و خودسرانه مورد مصرف قرار می‌دهیم. ژلوفن هم یکی از همان قرص‌های نام آشناست که برای ساکت کردن هر دردی توصیه می‌شود و بدون کسب اجازه از پزشک اقدام به مصرف آن می‌کنیم.

ژلوفن چیست؟

ژلوفن یک قرص مسکن و به شکل کپسول ژله‌ای است. ژلوفن همان فرم ژله‌ای مسکن ایبوپروفن است و به شکل کپسول‌های ۴۰۰ گرمی در بازار وجود دارد. این دارو یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی بوده و به عنوان ضد درد، ضد تب و ضد التهاب مصرف می‌شود.

برخی تصور می‌کنند که مصرف ژلوفن برای کنترل و کاهش دردهای دوران پریودی ممکن است تاثیر منفی بر بارداری داشته باشد اما این تصور صحیح نیست و مصرف ژلوفن اگر تحت نظر پزشک و به میزان کم باشد تاثیری روی باروری ندارد.

 

رابطه ژلوفن و باروری

ژلوفن از سری داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی است. بررسی محققان نشان می‌دهد که اگر این دارو به مقدار زیاد و مکرر در زنانی که در دوره باروری هستند مورد استفاده قرار گیرد می‌تواند اثرات نامطلوبی بر قابلیت باروری آنها بگذارد و احتمال باروری آنها را کاهش دهد. این سری داروهای غیر استروئیدی با مهار آنزیم‌های سیکلواکسیژناز موجب مهار تولید پروستاگلندین می‌شود که از جمله هورمون‌های مهم مورد نیاز برای بدن است که در تنظیم سیکل تخمدان‌ها نقش دارد. در نتیجه مصرف بیش از حد ژلوفن می‌تواند موجب ایجاد سندرومی به نام سندورم فولیکول پاره نشده شود که در نتیجه آن تخمگ گذاری با تاخیر انجام می‌شود و باروی و لانه گذاری رویان نیز در دیواره رحم به خوبی انجام نمی‌گیرد. در نتیجه پزشکان به افرادی که قصد اقدام برای بارداری را دارند توصیه می‌کنند که به جای ژلوفن از استامینوفن به عنوان یک داروی مسکن استفاده کنند.

 

موارد عمده مصرف ژلوفن

کپسول‌های ژلوفن عموما برای رفع درد ناشی از آرتروز، نقرس، درد پریود و دندان درد و یا سرماخوردگی مورد مصرف قرار می‌گیرد.

 

ژلوفن و باروری

 

موارد منع مصرف

  • افراد مبتلا به آسم و اختلالات تنفسی
  • افرادی که فشار خون بالا دارند
  • افرادی که دچار مشکلات انعقاد خون هستند
  • افرادی که دارای مشکلات خونی مانند هموفیلی هستند
  • افرادی که دارای زخم معده هستند
  • بیماران کلیوی
  • افراد دیابتی که دارو مصرف می‌کنند.
  • مصرف ژلوفن در کودکان بالای سه سال مجاز است و می‌تواند مسکن موثری برای تسکین درد آنها باشد.
  • مصرف این دارو در سه ماهه اول و سه ماهه دوم دوران بارداری ضرر خاصی ندارد اما در سه ماهه سوم به دلیل اینکه ممکن است برای جنین ضررهایی به بار آورده و ایجاد اختلال کند بهتر است مصرف نشود.

 

اثرات مثبت مصرف ژلوفن

تنها تفاوت ژلوفن با ایبوپروفن در شکل ظاهری آن است و هردو یک نوع مسکن هستند. مهم‌ترین اثر ژلوفن ضد درد بودن آن است که با کاهش عمل پروستاگلندین‌ها باعث می‌شود که گیرنده‌های درد مهار شده و در نتیجه از احساس درد جلوگیری شود. همچنین ژلوفن باعث می‌شود که عوامل التهاب زا و متعاقبا درد، تب و تورم کاهش یابد.


بیشتر بدانید: تفاوت ژلوفن با ایبوپروفن در چیست؟


ژلوفن و باروری

 

عوارض مصرف ژلوفن

از جمله عوارض ژلوفن که ممکن است در اثر مصرف ژلوفن البته نه در همه افراد، رخ دهد شامل تهوع و نفخ و سوء هاضمه، دل درد، سرگیجه، احتباس مایعات در بدن، افزایش فشار خون، یبوست، بثورات جلدی و احتمال بروز آلرژی و کهیر است. در برخی موارد نادر می‌تواند موجب آسم هم بشود.

مصرف ژلوفن در افرادی که دچار ناراحتی قلبی هستند ممکن است خطر حمله قلبی را افزایش دهد و به همین دلیل باید با احتیاط مصرف شود.


 عوارض مصرف قرص ژلوفن ۴۰۰ چیست؟


تداخلات دارویی

مصرف ژلوفن همزمان با مصرف برخی داروها می‌تواند اثر گذاری آنها را کاهش داده و باعث بروز مشکلاتی شود.

  • از جمله داروهایی که برای فشار خون بالا استفاده می‌شوند می‌توانند در اثر مصرف ژلوفن خنثی شده و اثرگذاری خود را از دست بدهند.
  • مصرف ژلوفن و آسپرین هم می‌تواند احتمال خونریزی معده را افزایش دهد.
  • مصرف ژلوفن و وارفارین که در بیمارانی که مشکل انعقاد خون دارند مصرف می‌شود، می‌تواند موجب کاهش اثر آن شده و سبب لخته شدن خون شود.

مصرف ژلوفن می‌تواند سبب بیماری‌های کبدی شود، که در صورتی که علایمی مانند تغییر رنگ ادرار و یا تهوع، بی اشتهایی، دل درد و زردی چشم و پوست را تجربه کردید باید فورا به پزشک مراجعه کنید.

ژلوفن میزان حساسیت به نور را افزایش می‌دهد و به همین دلیل افرادی که ژلوفن مصرف کرده‌اند نباید برای مدت طولانی در معرض نور آفتاب قرار گیرند چراکه احتمال آفتاب سوختگی در آنها بالا می‌رود و ضروری است در مواردی که مجبور به قرار گرفتن در زیر نور آفتاب هستید حتما از کلاه، عینک و ضد آفتاب استفاده کنید.

 

عوارض ژلوفن و بارداری

محققین دریافته‌اند که استفاده زیاد و طولانی از ژلوفن می‌تواند سبب کاهش قدرت باروری شود اما این مشکلی قابل درمان است و  چنین زنانی می‌توانند مجددا قابلیت باروری را به دست آوردند.

 

نتیجه گیری

مصرف هر داروی شیمیایی اگر بلند مدت و خصوصا خودسرانه و بدون تجویز پزشک باشد، می‌تواند سبب مشکلات و عوارض جدی شود. مصرف ژلوفن اگرچه در اغلب موارد تاثیری روی باروری ندارد اما اگر برای مدت طولانی و در دوزهای بالا مصرف شود می‌تواند احتمال بارداری را کاهش دهد.

سونوگرافی سه بعدی چیست؟ + مزایا و معایب سونوگرافی 3 بعدی

سونوگرافی سه بعدی – سونوگرافی 3 بعدی – سونوگرافی بارداری
سونوگرافی سه بعدی از جمله آزمایشاتی است که در دوران بارداری بین زنان جوان رواج پیدا کرده است با مزایا و معایب سونوگرافی سه بعدی آشنا شوید

سونوگرافی سه بعدی – سونوگرافی 3 بعدی – سونوگرافی بارداری
بیا نی نی | دسته سلامت – سونوگرافی را می توان پروسه ای معرفی کرد که طی ان تصاویری از بافت های مختلف و همچنین ارگان‌ها و اندام های داخلی بدن فرد به وسیله امواج صوتی فراهم می‌آورد. لازم به ذکر است که تصاویر حاصل بعد از فرایند شکل گیری و تکامل به دستگاه مربوطه ارسال شده و در نهایت با پردازشی که بر روی ان از طریق دستگاه انجام می شود ، تصویر مورد نظر قابل مشاهده می‌شود.  
در حال حاضر سونوگرافی معمولی یا دو بعدی كه تصاویر سیاه و سفید را در اختیار پزشك قرار می‌دهد، یك روش بی‌خطر تصویربرداری در دوران بارداری است، البته مادران باردار نباید درخصوص انجام چنین سونوگرافی‌هایی هم اصرار بی‌مورد داشته باشند و باید طبق تشخیص پزشك انجام شود. با وجود این به علت بازاری كه سونوگرافی در دوره بارداری زنان ایجاد كرده است هر روز دستگاه‌های جدیدی با نام‌های مختلف مانند سونوگرافی 3 بعدی، 4 بعدی، داپلر، سونوگرافی واژینال و انواع دیگر وارد بازار می‌شود كه اغلب اطلاع رسانی درستی درباره كاركرد و عوارض آنها وجود ندارد.
 

سونوگرافی سه بعدی چیست؟

در سونوگرافی سه بعدی امواج صوتی با زوایای مختلف به بدن جنین تابانده می‌شود و انعكاس این امواج با كمك نرم افزارهای پیشرفته كامپیوتری تغییر داده می‌شود. اسکن اندام می‌تواند به شکل دستی و از سوی سونوگرافیست یا با دستگاه های جدیدتر، توسط پروپ دستگاه صورت گیرد و تصویر سه بعدی ارائه دهد. 
 

سونوگرافی سه بعدی چگونه انجام می‌شود؟

در ابتدای امر توصیه می‌شود سونوگرافی توسط رادیولوژیست مجرب و آموزش دیده انجام گیرد. روند انجام این سونوگرافی با سونوگرافی معمولی هیچ تفاوتی ندارد. برخلاف سونوگرافی‌های معمولی، نیازی به پرکردن مثانه قبل از انجام سونوگرافی ۳ بعدی وجود ندارد.  نتایج برخی از مطالعات نشان داده که اگر نیم ساعت قبل از انجام سونوگرافی ۳ بعدی یک لیوان آبمیوه طبیعی نوشیده شود، جنین در طول سونوگرافی هوشیارتر خواهد بود. براساس نگرش موجود در مراکز تصویر برداری مدت زمان انجام این سونوگرافی باید کمتر از یک ساعت باشد.
 

مزایای سونوگرافی سه بعدی چسیت؟

استفاده از این تکنولوژی در بررسی ناهنجاریهای جنین اهمیت دارد. 
  • در گذشته ‌در تشخيص ناهنجاری جنينی از روش آمينوسنتز (كشيدن آب اطراف جنين) استفاده می‌شد که امكان سقط جنين وجود داشت، اما امروزه با كمك این نوع سونوگرافی می‌توان بدون بروز هیچ‌گونه خطری برای جنین تا 99 درصد به تشخیص صحیح دست یافت. 
  • با توجه به نتایج این سونوگرافی پزشکان می‌توانند به تصمیم گیری بهتری در خصوص ادامه بارداری یا پایان دادن به آن دست یابند.
  • همچنین بررسی نتایج اعمال جراحی داخل رحمی، از دیگر كاربردهای سونوگرافی سه بعدی است. 
  • برای بررسی بهتر اختلالات آناتومیک جنین (هر گونه تغییر در اندام درونی و اندام بیرونی مشخص است).
  • اسپاینا بیفیدا (نقایص ستون فقرات و نخاع جنین)
  • همچنین در آینده می‌توان از اين روش برای تعیین اختلالات عصبی جنین و احتمال وجود فلج مغزی استفاده کرد.

نکته مهم: این سونوگرافی بایستی در شرایط خاص انجام شود و همه زنان باردار نیاز به انجام این سونوگرافی ندارند.

 
 سونوگرافی سه بعدی – سونوگرافی 3 بعدی – سونوگرافی بارداری –  سونوگرافی

بهترین زمان برای سونوگرافی سه بعدی چه زمانی است؟

سونوگرافی سه‌بعدی معمولا با توجه به حساسیت جنین در ۳ ماهه اول و به دلیل كم شدن مایع آمنیوتیك در ۳ ماهه آخر نباید انجام شود و ۳ ماهه دوم بهترین زمان است. در برخی مراکز برای ایجاد تصاویر بهتر توصیه می شود مراجعه بیماران بین هفته 26 و 28 باشد ولی در بعضی از موارد برای تشخیص ناراحتی های مادرزادی جنین از قبیل لب شکری ، شكاف كام (كام شكری) و… سونوگرافی سه بعدی در بارداری، بین هفته 24 تا 32 حاملگی انجام می‌شود.
 

معایب سونوگرافی سه بعدی

  • مشاهده جنین قبل از ۱۷ هفته می‌تواند سبب اضطراب ناشی از شکل عجیب و احساس غیرواقعی بودن جنین در مادر شود. بزرگترین خطر بالقوه سونوگرافی ۳ بعدی برای مادر باردار احساس کاذب عدم نیاز به سایر مراقبت هاست.  
  • خطر این امواج به مدت زمان تابش امواج، شدت آن‌ها و بسامد امواج بستگی دارد.
  • نقص دستگاه سونوگرافی ۳ بعدی به مایع آمونیاکی دور جنین آسیب می‌زند.
  • برای گرفتن تصویر مناسب حداکثر انرژی را به داخل بدن می‌فرستند و چنانچه prob این دستگاه به میزان کافی روی شکم مادر باردار نگه داشته شود، از نظر تئوری حتی می‌تواند کیسه آب اطراف جنین را به جوش بیاورد.  
  • سونوگرافی ۳ بعدی به دلیل اینکه بر یک نقطه به مدت طولانی انرژی وارد می‌کند گاهی می‌تواند موجب سوختگی‌هایی در بافت نرم جنین شود.
  • در سونوگرافی ۳ بعدی امواج به صورت prod (برانگیخته) وارد دستگاه می‌شود و دستگاه این امواج را به تصویر تبدیل می‌کند. اگر فردی که سونوگرافی ۳ بعدی انجام می‌دهد مهارت کافی نداشته باشد پیرود بر روی یک نقطه از شکم قرار گرفته می‌شود و امواج به صورت صوت در یک نقطه جمع می‌شود و گرمایی که از این امواج صوتی وارد می‌شود می‌تواند خطراتی ایجاد کند.
  • در بیشتر موارد روش سونوگرافی ۳ بعدی غیر ضروری است و ضمن اتلاف وقت، هزینه مالی فراوانی را به بیماران تحمیل می‌کند.

 

هزینه سونوگرافی سه بعدی چقدر است؟

هزینه انجام سونوگرافی سه بعدی در سال ۱۳۹۷ چیزی در حدود ۳۰۰ هزار تومان بوده است.  
 
گردآوری: مجله اینترنتی بیا نی نی

رابطه قاعدگی نامنظم و بارداری چیست؟

قاعدگی نامنظم
گاهی برخی از راهکارهای ساده مانند کاهش اضطراب و استرس و یا کاهش وزن می‌تواند موجب منظم شدن چرخه قاعدگی نامنظم و بارداری شود و در نتیجه به باروری و بارداری کمک کند.

قاعدگی نامنظم

 

بیا نی نی | دسته سلامت – قاعدگی نامنظم موجب می‌شود تا تاریخ دقیق تخمک گذاری را نتوان تعیین کرد و در نتیجه عمل لقاح و احتمال باروری کاهش می‌یابد، اگر شما نیز دچار اختلالاتی در قاعدگی هستید و می‌خواهید اقدام به بارداری کنید، خواندن این مطلب را از دست ندهید تا که رابطه قاعدگی نامنظم و بارداری برایتان روشن شود.

رابطه قاعدگی نامنظم و بارداری

در چند ساعت اول پس از آزاد شدن تخمک بهترین زمان برای لقاح است. در خانم‌هایی که قاعدگی نامنظمی دارند نیز چرخه تخمک گذاری انجام می‌شود اما تعیین روز تخمک گذاری کمی دشوار شده و همین موضوع احتمال باردار شدن را کاهش می‌دهد. در این موارد اگر خانمی قصد باردار شدن دارد توصیه می‌شود که دو الی سه بار در هفته بدون هیچ گونه روش جلوگیری، مقاربت داشته باشد تا نیازی به بررسی و تعیین زمان تخمک گذاری نباشد. اما اگر بنا به دلایلی نزدیکی به این میزان امکان پذیر نیست باید تاریخ دقیق تخمک گذاری تعیین شده و در همان زمان مقاربت انجام شود.

اگر دوره فاصله بین دو قاعدگی بیش از ۳۵ روز باشد یا اگر بیمار لکه بینی داشته باشد و تاریخ قاعدگی روند مشخصی نداشته باشد یعنی قاعدگی او نامنظم است و باید به دنبال رفع این مشکل باشد تا بتواند برای بارداری اقدام کند.

 قاعدگی نامنظم؛ چرا عادت ماهانه برخی از زنان نامنظم است؟


عوامل مسبب تخمک گذاری نامنظم

  • عدم آزادسازی هورمون گونادوتروپین توسط هیپوتالاموس که موجب تحریک تخمک‌ها برای تخمک گذاری می‌شود.
  • کاهش ترشح هورمون لوتئین کننده یا هورمون محرک فولیکول توسط هیپوفیز
  • کاهش آزادسازی استروژن توسط تخمدان‌ها
  • افزایش ترشح پرولاکتین توسط هیپوفیز که موجب پایین آمدن میزان هورمون‌های محرک القای تخمک گذاری می‌شوند.
  • مشکلاتی از قبیل کیست تخمدان، اندومتریت یا عفونت رحم می‌تواند موجب قاعدگی نامنظم شود.
  • فیبروم
  • پولیپ
  • یائسگی زودرس
  • قطع مصرف قرص‌های جلوگیری از بارداری
  • هیپرپرولاکتیمی
  • مصرف داروهای استروژنی، ضد افسردگی
  • کاهش یا افزایش شدید وزن
  • بیماری دیابت
  • استرس و فشارهای روحی

 

رابطه قاعدگی نامنظم و بارداری

در صورتی که قاعدگی نامنظم درمان نشود، می‌تواند موجب ناباروی شود چراکه تخمک گذاری دوره و تناوب مشخصی ندارد. در عین حال با استفاده از برخی از روش‌ها می‌توان روز تخمک گذاری را تعیین کرد و در همان روز اقدام به مقاربت کرد تا درصد احتمال بارداری افزایش یابد.

روش تشخیص روز تخمک گذاری

۱. اندازه گیری روزانه دمای بدن

در روز تخمک گذاری دمای بدن حدود نیم درجه بالاتر خواهد رفت. در نتیجه اگر بیمار هر روز دمای بدن خود را در حالت استراحت و بلافاصله پس از بیدار شدن با استفاده از دماسنج اندازه گیری کند، کاهش دمای بدن به اندازه نیم درجه نشان می‌دهد که به زودی تخمک گذاری انجام خواهد شد و اگر دمای بدن نیم درجه بیشتر باشد علامت این است که تخمک گذاری انجام شده است. البته این روش دقت و قابلیت اطمینان بالایی ندارد.

۲. اولتراسونوگرافی

با اندازه گیری میزان پروژسترون افزایش یافته می‌توان تخمک گذاری را تشخیص داد.

۳. کیت تست تشخیص تخمک گذاری

این کیت‌ها افزایش میزان هورمون لوتئین کننده را یک روز قبل از تخمک گذاری نشان می‌دهند و از روش اندازه گیری دما دقیق‌تر هستند. برخی از کیت‌ها نیز سطح استروژن را اندازه گیری می‌کنند.

۴. آزمایش ادرار و یا آزمایش خون

با آزمایش ادرار و خون می‌توان زمان تخمک گذاری را تعیین کرد.

 

قاعدگی نامنظم و بارداری

 

۵. با توجه به چرخه قاعدگی منظم

منظم بودن چرخه قاعدگی موجب می‌شود تا دقیقا بدانید که تاریخ تخمک گذاری در چه زمانی است و چگونه می‌توان با دانستن این تاریخ و استفاده از روش‌های جلوگیری از بارداری جلوگیری کرد و یا در همان تاریخ مقاربت کرد تا باروری انجام شود و در نتیجه شانس بارداری افزایش می‌یابد.

چرخه قاعدگی چیست و چگونه تعیین می‌شود؟

چرخه قاعدگی معمولا دارای دوره‌های ۲۱ الی ۲۸ روزه است. یعنی هر ۲۱ روز یکبار یا هر ۲۸ روز یکبار قاعدگی اتفاق خواهد افتاد. روز اول پریود روز اول چرخه قاعدگی خواهد بود و قاعدگی به معنای این است که ۱۳ تا ۱۴ روز قبل تخمک گذاری اتفاق افتاده است. البته دامنه ۱۲ تا ۱۶ روز قبل نیز محتمل است. در نتیجه اگر فردی دارای دوره‌های بین قاعدگی ۲۸ روزه است پس تخمک گذاری در وسط ماه اتفاق می‌افتد. اما در افرادی که دوره‌هایشان ۲۱ الی ۲۲ روزه است تخمک گذاری چند روز قبل از قاعدگی انجام می‌شود. اگر در فردی دوره بین قاعدگی بیش از سی روز باشد و این فاصله نامنظم باشد اصطلاحا گفته می‌شود که دچار چرخه قاعدگی نامنظم است.

در اوایل بلوغ و آغاز قاعدگی این اختلال و بی‌نظمی طبیعی است اما به مرور و با تنظیم هورمون‌های بدن چرخه قاعدگی نیز روند منظمی را دنبال خواهد کرد.

چرخه قاعدگی نامنظم و بارداری

تخمک گذاری در افرادی که چرخه قاعدگی نامنظم دارند هم انجام می‌شود اما تاریخ آن مشخص و ثابت نیست و در نتیجه شانس بارداری کاهش می‌یابد. برخی از مشکلات رایج داشتن سندروم تخمدان پلی کیستیک و آندومتریت است. احتمال ناباروری در زنانی که دارای سندرم پلی کیستیک هستند افزایش می‌یابد چرا که تخمدان یا فولیکولی که تخمک در آن رشد می‌کند به شکل کیست تغییر یافته است و تخمک نمی‌تواند در آنجا رشد یابد.

اندومتریت یا عفونت رحم نیز باعث می‌شود که بافت رحم حالت سالم و طبیعی خود را از دست بدهد و در نتیجه احتمال باروری را کاهش می‌دهد.

 

قاعدگی و بارداری

 

درمان عدم تخمک گذاری

اگر دچار اختلال در عدم تخمک گذاری و قاعدگی نامنظم هستید باید به پزشک متخصص مراجعه کنید تا برای شما درمان تعیین کنند. معمولا برای چنین مواردی داروهای محرک هورمون فولیکول و هورمون‌های لوتئینی تجویز می‌شود. این داروها غده هیپوفیز را تحریک می‌کنند تا هورمون‌های لازم برای تولید فولیکول و تخمک گذاری را ترشح کند.

 

درمان چرخه قاعدگی نامنظم

گاهی برخی از راهکارهای ساده مانند کاهش اضطراب و استرس و یا کاهش وزن می‌تواند موجب منظم شدن چرخه قاعدگی شود و در نتیجه به باروری و بارداری بیانجامد. اما گاهی نیاز به درمان‌های دارویی است که باید توسط پزشک تجویز شود. پزشک با انجام سونوگرافی لگن و تصویر برداری‌های سی تی اسکن و ام آر آی علت نامنظم بودن قاعدگی را تشخیص می‌دهد.