برچسب: طلاق

دلایل دشوار بودن ترک یک رابطه‌ی سمی

۱. امید به بهتر شدن اوضاع

ممکن است فرد همچنان به بهتر شدن اوضاع امیدوار باشد یا شریک زندگی‌اش به او قول تغییر داده باشد. بدرفتاری می‌تواند دوره‌ای باشد و بعد از دوره‌ی خشونت و بدرفتاری،‌ برای مدتی همه چیز عالی و فوق‌العاده باشد. با این حال این روزهای خوشبختی می‌توانند فریبنده باشد و پس از مدتی، دوباره بدرفتاری‌ها شروع شوند.

۲. تجربه‌ی بدرفتاری در گذشته

افرادی که زمان زیادی مجبور به تحمل بدرفتاری، توهین و خشونت بوده‌اند، ممکن است با بی‌حسی و بی‌تفاوتی به شرایط زندگی خود واکنش نشان دهند و نتوانند اتفاقات رابطه‌شان را تحلیل کنند. همین موضوع می‌تواند ترک یک رابطه‌ی سمی را دشوارتر کند.

۳. بازیچه شدن

فردی که آزار می‌بیند، ممکن است احساس سردرگمی کند، خودش را زیر سوال ببرد و فکر کند که مسئول این بدرفتاری‌ها خودش است. او تصور می‌کند که نمی‌تواند زندگی‌اش را به تنهایی پیش ببرد، زیرا شریک زندگی‌اش باعث ایجاد احساس ناتوانی و بی‌ارزش بودن در او شده است. این مسئله باعث می‌شود که آن فرد، اعتماد به نفس لازم برای ترک کردن آن رابطه را نداشته باشد.

۴. احساس تنهایی و انزوا

آزارگران، شریک زندگی خود را از دوستان و خانواده‌شان جدا می‌کنند؛ به همین دلیل آن شخص فکر می‌کند که بعد از تمام کردن رابطه، جایی برای رفتن ندارد.

۵. داشتن بیماری

برخی مواقع شخص به خاطر بیماری‌ها یا آسیب‌‌دیدگی‌هایی که دارد «گاهی به دلیل مورد خشونت قرار گرفتن»، بیرون رفتن از رابطه برایش دشوار می‌شود.

۶. وابستگی مالی

ممکن است فرد درآمد یا پس‌اندازی نداشته و امور مالی زندگی به عهده‌ی همسرش باشد، یا این که با وجود داشتن پول، به حساب‌ها و کارت‌های بانکی خود دسترسی نداشته باشد.

۷. در خطر بودن

یک رابطه‌ی سمی می‌تواند خطرناک نیز باشد. طبق گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها «CDC»، از هر پنج قتل،‌ یکی از آن‌ها توسط شریک عاطفی آن فرد انجام می‌شود.

۸. مورد تهدید قرار گرفتن

گاهی آزارگر، فرد مقابل خود را تهدید می‌کند که در صورت ترک کردن خانه و رابطه، به او آسیب می‌رساند. این تهدیدها ممکن است علاوه بر خود فرد، شامل اعضای خانواده، دوستان و حیوانات خانگی آن‌ها نیز شود.

۹. عدم تشخیص خشونت

گاهی اوقات تشخیص این که افراد در رابطه‌شان مورد بدرفتاری و ظلم قرار می‌گیرند، کار دشواری است، به خصوص اگر سال‌ها قربانی این خشونت شده باشند. اگر آن‌ها تجربه‌ی یک رابطه‌ی سالم و همراه با احترام را نداشته باشند، ممکن است متوجه اقدامات غیر قابل قبول شریک زندگی‌شان نشوند. این موضوع به خصوص در رابطه‌هایی صادق است که فاقد خشونت فیزیکی یا جنسی‌اند و افراد فقط از نظر احساسی مورد سوءاستفاده و بدرفتاری قرار می‌گیرند.

۱۰. فشار جامعه در اجتناب از جدایی

جامعه بدون توجه به اتفاقاتی که برای افراد می‌افتد، آن‌ها را تشویق به ماندن در رابطه می‌کند. طلاق معمولا یک انگ اجتماعی شناخته می‌شود و حتی جدایی‌ها در دسته‌ی شکست‌های زندگی آن شخص محسوب می‌شوند. بنابراین فشار زیادی برای داشتن و حفظ کردن یک رابطه‌ وجود دارد که ترک یک رابطه‌ی سمی را دشوار می‌کند.

۱۱. عدم اعتراف به مورد خشونت قرار گرفتن

افرادی که مورد خشونت و بدرفتاری قرار می‌گیرند،‌ ممکن است از اعتراف این موضوع به دیگران بترسند یا خجالت بکشند. برخی افراد دیگران را به خاطر مورد ظلم قرار گرفتن‌، سرزنش می‌کنند. این کار زمانی سخت‌تر می‌شود که شخص آزارگر، قدرتمند یا دارای محبوبیت اجتماعی زیادی باشد.

۱۲. داشتن فرزند

ترک کردن رابطه برای پدران یا مادران سخت است، زیرا ممکن است فرد نخواهد زندگی فرزندان خود را مختل و خانواده را متلاشی کند و باعث دوری آن‌ها از والدینشان شود. این مسئله زمانی سخت‌تر می‌شود که شریک زندگی آن‌ها، همسری بدرفتار اما والدی خوب باشد. آن‌ها همچنین از از دست دادن فرزندان خود می‌ترسند، به خصوص وقتی که فرد مقابلشان، آن‌ها را تهدید به بردن فرزندان کند.

۱۳. تجربه‌ی مشکلات قانونی

ممکن است فرد درخواست کمک کرده باشد، اما مقامات قضایی آن را به عنوان یک اختلاف خانگی رد کرده باشند. همچنین ممکن است خود آن شخص به نحوی از نظر قانونی در خطر باشد که این موضوع می‌تواند کمک خواستن از مقامات قضایی را سخت کند. برای مثال ممکن است شریک زندگی آن‌ها، شکایتی نادرست علیه آن‌ها تنظیم کرده باشد، یا این که مهاجری باشند که از اخراج شدن از آن کشور می‌ترسند.

نکاتی که باید به آن‌ها توجه کنید

اگر در یک رابطه‌ی ناسالم هستید و به جدایی فکر می‌کنید، موارد زیر عواملی هستند که باید به آن‌ها توجه کنید:

شما مقصر نیستید

ممکن است شریک زندگی‌تان شما را متقاعد کرده باشد که مسئول این وضعیت، خودتان هستید یا این که لایق آن هستید. شاید فکر کنید که اصلاح کردن همه چیز به شما بستگی دارد و اگر بتوانید همراه و شریک بهتری باشید، رابطه‌تان درست خواهد شد؛ اما همیشه به یاد داشته باشید که شما مقصر و مسئول این بدرفتاری‌ها نیستید.

بدرفتاری عشق نیست

ممکن است شریک زندگی‌تان به شما بگوید که این بدرفتاری‌ها، سوءاستفاده‌ها، حسادت‌ها و تلاش برای کنترل کردن شما، روش ابراز علاقه‌ی اوست. فراموش نکنید که یک رابطه‌ی سمی نه سالم است و نه طبیعی. عشق نیاز به مراقبت و احترام متقابل دارد.

بدرفتاری و خشونت معمولا شدیدتر می‌شود

خشونت شریک زندگی شما اغلب شدیدتر و بدتر می‌شود. حتی اگر با بدرفتاری‌ها و سوءاستفاده‌ی عاطفی شروع شود، ممکن است به خشونت فیزیکی کشیده شود.

مسئولیت آزارگرتان به عهده‌ی شما نیست

اگر برای آزارگر خود اهمیت قائلید، شاید سعی در قانع کردن کردن او برای درخواست کمک داشته باشید، یا فکر کنید اگر می‌خواهید که او بهتر شود، باید در کنار او بمانید. گاهی فرد آزاردهنده شریک زندگی خود را با تهدید به آسیب‌ رساندن یا ایجاد این احساس که او به تنهایی نمی‌تواند زندگی کند، فریب می‌دهند. با این حال فراموش نکنید که شما چیزی به آن‌ها مدیون نیستید و باید آسایش و امنیت خودتان را بر امنیت آن‌ها ترجیح دهید.

کلام آخر

اگر شما یا یکی از عزیزانتان در یک رابطه‌ی سمی هستید، ممکن است جدایی آن طور که دیگران فکر می‌کنند، آسان نباشد. بیرون آمدن از آن رابطه می‌تواند فرایندی باشد که ماه‌ها و حتی سال‌ها زمان ببرد. اگر می‌ترسید شریک زندگی‌تان به شما صدمه برساند یا در گذشته شما را تهدید کرده است، داشتن یک برنامه که امنیت شما را تامین کند، بسیار مهم است. برای این موضوع می‌توانید با خانه‌های امن محل زندگی‌ خودتان یا سایر سازمان‌های اجتماعی مرتبط تماس بگیرید.

آموزش گل سر دخترانه زیبا با تور 

حقیقت شماره 1: اغلب مردانی که خیانت می کنند، همچنان عاشق همسرشان هستند.

حقیقت شماره 2: مردها اغلب با کسی دوست می شوند که با او آشناییِ قبلی دارند.

خیانت کننده معمولا دوست خود را در خیابان و یا مهمانی نمی جوید. بلکه این شخص اغلب همکار، دوست خانوادگی و یا کسی است که به نحوی با او آشنایی قبلی دارد.
بسیاری از زنان تصور می کنند همه زنانی که با مردان متاهل دوستی می کنند زنانی بوالهوس و هرزه هستند، در حالیکه اکثر این روابط در ابتدا تنها یک دوستی و معاشرت ساده بوده است و اغلب خیانت ها در محیط کار اتفاق می افتد.
برای پیشگیری از این امر، مطمئن شوید که همسرتان با شما رابطه نزدیک تر و صمیمانه تری نسبت به همکارش دارد. زوجین اغلب به محل کار می روند، به فرزندان خود رسیدگی می کنند و شب ها به طور مجزا به کارهای شخصی خود می پردازند. باید سعی کنید در یک زمان مشترک به تختخواب رفته و دقایقی یکدیگر را در آغوش بگیرید.

حقیقت شماره 3: مردان برای نجات ازدواجشان به خیانت روی می آورند.

مردها عاشق همسر خود هستند، اما نمی دانند چگونه مشکلات رابطه شان را برطرف کنند. بنابراین برای پر کردن هر گونه خلاء به بیرون از ازدواجشان پناه می آورند. آن ها بجای مقابله و حل مشکل اصلی از آن طفره می روند و با خود می اندیشند که با پر کردن کمبودهای عاطفی شان با زنی دیگر، می توانند به خوبی و خوشی به زندگی با همسرشان ادامه دهند.

شاید با خود فکر کنید افراد خیانتکار، مردانی بی اخلاق و بی وجدان هستند، درصورتی که مردها بعد از خیانت به کسی که مدعی دوست داشتنش هستند، از رفتارشان پشیمان شده و احساس بسیار بدی نسبت به خود پیدا می کنند و مردانگی شان زیر سوال می رود.

حقیقت شماره ۵: مردان در هنگام خیانت، رابطه گرم تری با همسرشان دارند.

مردی که خیانت می کند، معمولا به لحاظ جنسی فعالتر شده و در رابطه جنسی همچنان با همسر خود احساس راحت تری دارد. پس اگر تغییر ناگهانی در رفتار جنسی همسرتان حس کردید، آن را یک چراغ خطر در نظر بگیرید.

حقیقت شماره ۶: زنان نیز به اندازه مردان خیانت می کنند و خیانت هایشان بسیار جدی و خطرناکتر است.

تحقیقات نشان می دهد که خیانت در مردها و زنان تقریبا به یک میزان است. برخی از زنان بخاطر پر کردن کمبودهای عاطفی خود به خیانت روی می آورند و شاید این خیانت بدون برقراری هر گونه رابطه جنسی باشد که خود بدترین نوع خیانت است. کسی که به لحاظ عاطفی وابسته به شخصی دیگر می شود، معمولا نسبت به زندگی زناشویی و همسر خود دلسرد می شود. در حالیکه رابطه صرفا جنسی، وابستگی کمتری در پی داشته و آسیب کمتری را ایجاد می کند.

حقیقت شماره ۷: اکثر زنان به خیانت همسرشان پی می برند.

باید بپذیریم که زنان در این مورد حواس بسیاری قوی ای دارند، اما ممکن است بخاطر فرار از شدت آسیب، تحقیر شدن و عواقب پس از آن از پذیرش این واقعیت طفره روند و آن را انکار کنند.

حقیقت شماره 8: اگر همسرتان در میان رابطه است نمی توانید کاری از پیش ببرید.

ممکن است به شما قول دهد که این رابطه را به پایان می رساند. اما موضوع به آن سادگی که فکر می کنید نیست. هیجانات و مسائل یک رابطه جدید چیزی نیست که بتوانید به راحتی به آن خاتمه دهید. به احتمال زیاد این ازدواج به جدایی و یا شکست می انجامد، مگر آنکه همسر شما تصمیم بگیرد به روابطش پایان دهد و یا متوجه شود که هیچکس را به اندازه شما نمی خواهد.
پس بهترین راه حل پیشگیری است. سعی کنید همان همسری شوید که شوهرتان در ابتدا عاشقش شده بود. زنان معمولا پس از ازدواج از دوستی مهربان و عاشق به زنانی غر غرو و بی حوصله تبدیل می شوند و این امر مردها را خسته و دلسرد می کند. بهتر است مثلا بجای آنکه سر همسرتان داد بکشید که چرا حوله خیس را روی زمین می اندازد، از او تعریف کنید و یا با رفتار جنسی غیرمنتظره او را غافلگیر و خشنود کنید.

حقیقت شماره 9: خیانت در بسیاری مواقع ازدواج را محکم تر می کند!

با وجود آنکه یک رابطه جدید هیجان انگیز است، گاهی خیانت موجب می شود که مردها قدر همسرشان را بیشتر بدانند. آن ها متوجه می شوند کسی که می خواهند بقیه عمرشان را با او سپری کنند بدون شک همسرشان است و رابطه ای که در آن قرار دارند آنچنان که فکر می کردند ایده آل نیست.
با این وجود، پیش از آنکه دوباره به همسر خیانتکار خود فرصت بدهید خوب فکر کنید. خیانت ها نشان می دهد که یک شخص تا چه اندازه اراده و کنترل روی خود دارد و این احتمال را بدهید که این داستان دوباره تکرار شود.

حقیقت شماره 10: حتی بعد از برطرف شدن خیانت، همسرتان ممکن است دوباره فیلش یاد هندوستان کند!

شاید او همچنان عاشق همسرش باشد و بخواهد ازدواجش را نجات دهد، اما متاسفانه باید بگوییم او خیانت کردن را از یاد نمی برد. ممکن است گاهی دلتنگ خوش گذرانی و بی مسئولیتی و رابطه جنسی نامشروع شود.

حقیقت شماره 11: یک مرد می داند که با خیانت به همسرش بنیان خانواده را سست می کند و عزت خود را زیر سوال می برد.

مرد احتمالا متوجه تاثیرات منفی رفتار خود بر همسر، خانواده و حتی خودش می شود، اما همچنان به خیانتش ادامه می دهد. علت چیست؟ تمام اینها به ادراک خیانت گر باز می گردد. اگر او احساس مطرود شدن کند، نیاز شخصی او به خواستنی بودن و ارزشمند بودن، او را به خیانت سوق می دهد.
 حقیقت شماره 12: کسی که همسرش به او خیانت می کند را نباید مقصر دانست!

باید بپذیرید اگر همسر شما بی وفا است شما چندان تقصیری ندارید. خیانت یک مرد انتخاب آگاهانه اوست. در آغوش زنی دیگر رفتن به دلیل داشته های آن زن نیست، بلکه بخاطر ضعف و کمبود های مرد است.

 اعتماد به نفس مناسب، سلاح کودک در برابر چالش های دنیاست. کودکانی که احساس خوبی در مورد خود دارند، راحت تر می توانند با مشکلات محیط اطراف مقابله کنند.در ادامه نکاتی را برای تقویت اعتماد به نفس کودکان معرفی خواهیم کرد.

اعتماد به نفس از حس شایستگی حاصل می شود، یک کودک با اعتماد به نفس نیاز به درک مثبت و واقع گرایانه از توانایی هایش دارد و ناشی از دستاوردهای بزرگ و کوچک است.کلمات دلگرم کننده شما می‌تواند به ایجاد اعتماد به نفس کمک کند، به خصوص هنگامی که شما به تلاش یا توانایی های خاص فرزندتان اشاره می کنید.

۱. فرزندتان را دوست داشته باشید

به نظر می رسد واضح است، اما احتمالا مهم ترین چیزی است که می توانید به فرزند خود بدهید. حتی اگر شما آن را ناقص انجام دهید – چه کسی اینکار را نمی کند؟ همیشه عشق زیادی را بروز دهید. فرزند شما نیاز به احساس پذیرش و دوست داشتن دارد، از خانواده شروع کنید و به گروه های دیگر مانند دوستان، همکلاسی ها، تیم های ورزشی و جامعه گسترش دهید. اگر شما فریاد بزنید یا نادیده بگیرید یا اشتباه دیگر والدینی را انجام دادید، کودک خود را بغل کنید و به او بگوئید که متاسف هستید و او را دوست دارید. عشق بدون قید و شرط، پایه ای قوی برای اعتماد به نفس ایجاد می کند.

۲. جایی که لازم است او را ستایش کنید

مهم است که به فرزندتان ستایش و بازخورد مثبت بدهید، زیرا بچه ها – به ویژه جوانان – آنچه را که فکر می کنید را با ارزش و دستاوردهای خود اندازه گیری می کنند ؛ اما در ستایش خود واقع بینانه باشید ؛ اگر کودکی موفق نشود یا هیچ استعدادی را در مهارت خاصی نشان ندهد، تلاش او را ستایش کنید، اما نتایج غیر واقعی را تحسین نکنید.

به او بگویید که مشکلی نیست که نتواند همه کارها را به طور عالی انجام ده .به او بگویید که بعضی چیزها تلاش و تمرین و تکرار زیادی می خواهند و گاهی اوقات بهتر است بعد از اینکه بهترین تلاش خود را انجام دادید، حرکت کنید.

۳. به فرزندتان کمک کنید تا اهداف واقعی را تعیین کند

هنگامی که کودک شما فوتبال را شروع می کند، برای او خوب است که فکر کند می تواند در نهایت به تیم المپیک برود. اما اگر او در تیم اش در دبیرستان موفق نشود و هنوز فکر کند که یک بازیکن المپیک کالیبر است، در این صورت نیاز به تمرکز بیشتر بر اهداف واقع بینانه دارد. فرزندتان را برای تعیین اهداف معقول و برای کمک به جلوگیری از احساس شکستش کمک کنید. برای هدف هایش، با صحبت با او، هدف های کوتاه مدت و کوچکی را نشانش دهید.

۴. عشق به خود و مثبت سخن گفتن درباره خود را مدلی برایش کنید

قبل از اینکه بتوانید به فرزندتان یاد دهید که خودش را دوست داشته باشد، باید خودتان را دوست داشته باشید. شما می توانید این رفتار را با تحسین و تکریم خود در زمانی که کاری را خوب انجام داده اید، به او نشان دهید. چه شما یک دونده ماراتن خوب باشید، یا ارتقایی را در محل کار یا یک مهمانی شام کسب کرده باشید، موفقیت های خود را با فرزندان خود جشن بگیرید. در مورد مهارت ها و استعدادها و تلاش های لازم برای دستیابی به این دستاوردها صحبت کنید. در همان گفتگو، شما می توانید فرزند خود را از مهارت هایش و چگونگی توسعه و استفاده از آنها یادآوری کنید.

۵. انعطاف پذیری را آموزش دهید

هیچ وقت در همه چیز موفق نمی شود ؛ مشکلات و ناکامی ها، انتقاد و درد وجود خواهد داشت. استفاده از این موانع به عنوان تجربیات یادگیری به جای در نظر گرفتن وقایع به عنوان شکست یا ناامیدی است.”سعی کنید، سعی کنید، دوباره امتحان کنید”، شایسته است، به خصوص در تدریس اینکه نباید کوتاه آمد و بیخیال شد اما، این نیز مهم است که اعتقادات احساسات فرزندتان را به جای گفتن “بله، فقط تشویقش کنید” یا “نباید احساس بدی داشته باشی” مهم بدانید.

این کمک می کند تا بچه ها یاد بگیرند که به احساسات خود اعتماد کنند و راحت تر آنها را به اشتراک بگذارند. بچه ها یاد خواهند گرفت که ناکامی ها بخش عادی از زندگی هستند و می توانند مدیریت شوند ؛ اگر فرزند شما در یک آزمون خوب نبود، به او دلداری ندهید یا به او نگویید که هرگز خوب درس نخوانده بود.

در عوض، در مورد چگونگی انجام مراحل بعد، که می تواند اوضاع را بهتر کند صحبت کنید. هنگامی که موفق شود، برای موفقیتش به خودش افتخار خواهد کرد.

۶. استقلال و ماجراجویی را تحریک کنید

بچه هایی که به خودشان اطمینان دارند مایل به انجام کارهای جدید بدون ترس از شکست هستند. در مورد کودکان جوانتر، شما باید از دور نظارت کنید. شرایطی را تنظیم کنید که در آن او بتواند کارهای خود را انجام دهد و مطمئن شود که وضعیت امن است، اما بعد فضا را به او بدهید؛

به عنوان مثال، نشان دهید که چگونه می توان یک ساندویچ را تهیه کرد و سپس اجازه دهید که بدون کمک شما خودش انجام دهد. اکتشاف را تشویق کنید، چه این سفر به پارک جدید و یا غذاهای جدید باشد. گشت های روزانه و تعطیلات، سرگرمی های جدید، و سفر با همکلاسی ها می توانند همه افق های فرزند شما را گسترش داده و اعتماد به نفس او را برای رسیدگی به شرایط جدید افزایش دهند.

۷. ورزش و سایر فعالیت های جسمانی را تشویق کنید

دیگر نه تنها پسران، بلکه ورزش به ایجاد اعتماد به نفس در دختران نیر کمک می کند ؛ آنها یاد می گیرند که می توانند تمرین کنند، پیشرفت کنند و به اهدافشان دست یابند. مزایای دیگر:آنها یاد می گیرند که نقاط قوت خود را تشخیص دهند، ضعف های خود را قبول یا تقویت کنند، شکست را بر عهده بگیرند، دایره دوستان خود را گسترش دهند و کار گروهی را یاد بگیرند.

یکی دیگر از پاداش های تقویت اعتماد به نفس:یاد می گیرند که به بدن خود احترام بگذارند. با شیوع چاقی در میان کودکان، مهم است حتی اگر فرزند شما ورزشی را دنبال نمی کند باز هم به بدن خود احترام بگذارد. سعی کنید فعالیت بدنی خود را پیدا کنید، هنرهای رزمی، دوچرخه سواری یا پیاده روی و …

۸. پیگیری اشتیاق آنها را پشتیبانی کنید

همه شخصی فرق می کند و در چیزی مهارت دارد، و هنگامی که فرزند شما آن چیزی را پیدا کند، عالی است. به عنوان یک والد، احترام و تشویق فرزندان خود را مورد توجه قرار دهید – حتی اگر آنها به شما علاقه نداشته باشند. هنگامی که آنها در انجام وظایف خود موفق شوند، فرزندتان را تحسین کنید. اگر استعداد فرزندان شما در گیتار زدن در یک گروه باشد، از علاقه او حمایت می کند، تا با کارهایی مانند مشق مدرسه مواجه نشود. این به این معنی نیست که شما حاکمیت را برای نوجوان خود آزاد بگذارید تا تمام شب را در گاراژ بماند، بلکه کمک کنید او به نوک قله بعدی برسد.

۹. قوانین سازگاری را تنظیم کنید

بچه ها با اطمینان بیشتر می دانند که چه کسی مسئول است و انتظار چه چیزی را دارد، حتی اگر فرزند شما فکر می کند که قوانین خیلی سخت است، اما زمانی که شما قوانین را تنظیم و پیاده سازی می کنید و می خواهید که انجام شود، او به خودش در مورد آنچه که می تواند و نمی تواند انجام دهد اعتماد دارد. 

هر خانوار قوانین متفاوتی دارد و با توجه به سن فرزند شما در طول زمان تغییر خواهد کرد. هر آنچه که در خانواده تان اتفاق می افتد، مهم است. یادگیری و انجام قوانین به کودک احساس امنیت و اعتماد به نفس می دهد.

برای فرزندان بزرگتر، ممکن است قواعد و مسئولیت های آنها بیشتر شود اما، مهم این است که به یاد داشته باشید که شما پدر و مادر هستید نه بهترین دوست. بعضی روزها هنگامی که فرزند شما احساس فشار می کند، ممکن است قدرت و اعتماد به نفس برای گفتن ابن جمله را پیدا کنند، “نه، من نمی توانم این کار را انجام دهم.”

۱۰ . به کودکانتان گزینه هایی را برای انتخاب بدهید

دادن اختیارات به کودکان – در یک مجموعه معقول از گزینه های انتخاب شده توسط شما باعث می شود آنها احساس قدرت کنند به عنوان مثال، در صبحانه ممکن است کودک شما گزینه تخم مرغ یا پنکیک را بدهد. یادگیری انتخاب های ساده در حالی که جوان است، کمک خواهد کرد که فرزندتان برای انتخاب های سخت تر که با بزرگ شدنش مواجه می شود آماده شود.

۱۱. همیشه به جای او کاری انجام ندهید

صبور باشید و اجازه دهید که خودش کارهایش را انجام دهد. برای مثال، ممکن است سریعتر و آسانتر باشد تا شما لباس کودک پیش دبستانی خود را بپوشانید، اما اجازه دهید که او خودش این کار را برای کمک به مهارت های جدیدش انجام دهد. هرچه بیشتر او را چالش های جدید دعوت کنید، بیشتر صلاحیت و اعتماد به نفس او را احساس می کنید.اجازه دهید او بداند هیچکس کامل نیست و توضیح دهید که هیچکس انتظار ندارد او بهترین باشد. مدلی که در مقابل اشتباهات و ناامیدی های فرزندتان واکنش نشان می دهید، واکنشی است که او انجام خواهد داد.

۱۲. عجله نکنید یا ستایش نادرستی را انجام ندهید

بچه ها در تشخیص ستایش بی قید و یا تعریف بی پایه هستند. اغلب کودکتان را زیاد ستایش کنید، اما در تعریفهایتان چیز مشخصی وجود داشته باشد، وگرنه کلمات شما چیزی را تکان نخواهد داد. به عنوان مثال، به جای واکنش به آخرین طراحی فرزندتان، “وای، این عالی است. تو بهترین هنرمند جهان هستی”، سعی کنید چیزی شبیه این بگویید، “من واقعا دوست دارم که چگونه تمام خانواده را نقاشی کردی. تو حتی جزئیاتی مانند ریش بابا را هم کشیدی.”

۱۳. کارهای خانوادگی مناسب را انجام دهید

مسئولیت هایی را به کودکان بدهید، مانند تنظیم میز، پیاده روی سگ ها و یا بردن لباس ها برای لباسشویی. آنها احساسات شایسته خود را افزایش می دهند و مهارت های حل مسئله را در خود تقویت می کنند. بین فرزندانتان مقایسه نکنید در عوض، فردیت هر فرد و هدایای ویژه هر کدام را درک کنید.

۱۴. از نام های فرزندان برای ایجاد یک مزیت استفاده نکنید

هرگز احساسات کودک خود را محکوم نکنید ، هنگامی که شما عصبانی هستید، کمی استراحت کوتاه انجام دهید، بنابراین چیزی نخواهید گفت که پشیمان شوید و به یاد داشته باشید، شما می توانید اقدامات کودکتان را که دوست ندارید، بدون نشان دادن حستان دوست نداشته باشید ، حتما تفاوت را به فرزندتان نشان دهید.

۱۵. گاهی نیاز است با هر یک از فرزندانتان جدا جدا وقت بگذرانید

این که این وقت با غذا خوردن یا دوچرخه سوار باشد مهم نیست، سعی کنید حداقل یک بار در هفته به تنهایی با کودک خود برنامه ریزی کنید.این یک فرصت عالی برای صحبت در مورد آنچه است که در ذهن او وجود دارد و به پیوند دو نفره شما کمک خواهد کرد.