برچسب: والدین

از میان نفرات اعزامی تنها یکی از دختران وزنه بردار تجربه حضور در قهرمانی جهان را دارد و سه نفر دیگر برای اولین مرتبه روی تخته قهرمانی بزرگسالان جهان می‌روند. رویکرد برای تیم زنان کسب مدال نیست چراکه فاصله رکوردی دختران ایران با نفرات برتر جهان هنوز قابل توجه است از این رو طبق آنچه کوروش باقری مدیر تیم های ملی عنوان کرده است رویکرد برای تیم زنان ارتقای رکوردها است.

با توجه به اینکه مسابقات قهرمانی جهان اولین مرحله گزینشی المپیک پاریس نیز است، وزنه برداران زن زیادی شرکت کرده اند و برای اولین بار تعداد زنان از مردان بیشتر است. شلوغی دسته های وزنی باعث شده که وزنه‌برداران براساس رکورد ورودی در گروه های  D، C، B و A تقسیم شوند. دختران وزنه برداران هم در گروه A حضور ندارند و سه نفر در گروه B و یک نفر در گروه C وزنه می زنند. 

۷۶ کشور در بخش زنان شرکت کرده اند و کشورهای آمریکا، مکزیک، ژاپن، اکوادور، کلمبیا، چین و کانادا با ترکیب کامل (۱۰ نفره ) شرکت کرده اند. 

در ادامه نگاهی به وضعیت وزنه‌برداران زن ایران می اندازیم:

*قهرمانی جهان۲۰۲۲، سومین تجربه بین المللی رزاقی
دسته ۷۱ کیلوگرم 

الهه رزاقی تجربه حضور در دو مسابقه بین المللی دارد و در بازی های کشورهای اسلامی و قهرمانی آسیا ۲۰۲۲ بحرین وزنه زد اما او هم برای نخستین بار است که قهرمانی جهان را تجربه می کند. 
رزاقی در بازی های کشورهای اسلامی با رکورد مجموع ۱۹۰ کیلوگرم چهارم شد اما در قهرمانی آسیا ۲۰۲۲ با رکورد مجموع ۲۰۱ کیلوگرم را به ثبت رساند و در رده ششم قرار گرفت.
رکورد ورودی او در قهرمانی جهان ۲۱۵ کیلوگرم است که در گروه C دسته ۷۱ کیلوگرم وزنه می زند. بیشترین رکورد ورودی در این گروه ۲۲۱ کیلوگرم است. 
بیشترین رکورد ورودی در گروه A برای وزنه‌بردار چین با ۲۶۰ کیلوگرم است. 

کلمبیا، اولین تجربه بین المللی نورعلی 

دسته ۷۶ کیلوگرم
پریسا نورعلی برای اولین بار در ترکیب تیم ملی وزنه‌برداری زنان ایران قرار می گیرد و قهرمانی جهان ۲۰۲۲ اولین تجربه بین المللی او محسوب می شود. 

نورعلی در رکورد گیری که چند ماه پیش بنا بر خواست کوروش باقری مدیر تیم های ملی برگزار شد، رکورد ۲۰۳ کیلوگرم را ثبت کرد و پس از آن به اردوی تیم ملی دعوت شد.

رکورد ورودی او در قهرمانی جهان  ۲۱۵ کیلوگرم اعلام شد که بر اساس آن در گروه B وزنه می زند. 

۹ وزنه بردار در گروه B رقابت دارند که بیشترین رکورد ورودی در این گروه ۲۲۸ کیلوگرم است. 

بیشترین رکورد ورودی گروه A دسته ۷۶ کیلوگرم برای سارا احمد از مصر با ۲۶۰ کیلوگرم است.

 *حسینی در سومین تجربه جهانی چه می کند؟

دسته ۸۱ کیلوگرم

الهام حسینی با تجربه ترین وزنه بردار تیم ملی زنان ایران است و برای سومین مرتبه در قهرمانی جهان وزنه می زند. او در قهرمانی جهان ۲۰۱۹ تایلند با رکورد مجموع ۱۹۱ کیلوگرم در دسته ۷۱ کیلوگرم شانزدهم جهان شد. در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۱ ازبکستان رکورد مجموع ۲۲۳ کیلوگرم را در دسته ۸۱ کیلوگرم ثبت کرد و ششم شد.

او در قهرمانی آسیا ۲۰۲۲ بحرین که در مهر برگزار شد، با رکورد مجموع ۲۲۷ کیلوگرم قهرمان شد و تاریخ سازی کرد.

با توجه به اینکه حسینی برای سومین مرتبه به قهرمانی جهان می رود، انتظار می رود نتیجه بهتری نسبت به دوره های قبل بگیرد و روند صعودی داشته باشد.
حسینی نیز در گروه B دسته ۸۱ کیلوگرم وزنه می زند. رکورد ورودی وزنه بردار ایران ۲۳۵ کیلوگرم است و بیشترین رکورد در این گروه ۲۴۷ کیلوگرم برای وزنه بردار مکزیک است. 

بیشترین رکورد ورودی در گروه A  دسته ۸۱ کیلوگرم نیز ۲۷۰ کیلوگرم برای وزنه بردار اوکراین است. 

*اولین حضور شیخ ارباب روی تخته قعهرمانی جهان

دسته ۸۷ کیلوگرم

زینب شیخ ارباب نیزاولین مسابقه بین المللی خود را تجربه می کند. شیخ ارباب مانند نورعلی در رکورد گیری که برگزار شد توانست با رکورد مجموع ۲۰۳ کیلوگرم به اردوی تیم ملی راه پیدا کند. او و نورعلی با توجه به اینکه برای اولین بار در یک رویداد بین المللی وزنه می زنند و کار مهمی را پیش رو دارند تا بتوانند نظر کادرفنی را برای تثبیت جایگاه خود در تیم ملی جلب کنند.

رکورد ورودی شیخ ارباب در قهرمانی جهان ۲۱۶ کیلوگرم است که با این رکورد در گروه B وزنه می زند. بیشترین رکورد ورودی این گروه با ۲۲۰ کیلوگرم برای وزنه بردار اکوادور است. 

بیشتری رکورد ورودی گروه A دسته ۸۷ کیلوگرم برای وزنه بردار استرالیا با ۲۶۵ کیلوگرم است. 

برنامه رقابت نمایندگان زن ایران به شرح زیر است:(ساعت مسابقات به وقت ایران است).

ساعت رسمی ایران ۸  ساعت و ۳۰ دقیقه از کلمبیا جلوتر است.

دوشنبه ۲۱ آذر

گروه C دسته ۷۱ کیلوگرم زنان: الهه رزاقی  از ساعت ۶ صبح

سه‌شنبه ۲۲ آذر

گروه B دسته ۷۶ کیلوگرم زنان: پریسا نورعلی  از ساعت ۲۲ و ۳۰ دقیقه

چهارشنبه ۲۳ آذر

گروه B دسته ۸۷ کیلوگرم زنان:  زینب شیخ ارباب  از ساعت ۱۹ و ۳۰ دقیقه

گروه B دسته ۸۱ کیلوگرم زنان: الهام حسینی  از ساعت ۲۲ و ۳۰ دقیقه

 از دیدگاه حضرت علی (ع) فرزندان انسان تربیت پذیرند و اگر پدر و مادر از شیوه‌ها و اصول تربیتی آگاه باشند، از این ویژگی و تربیت‌پذیر بودن انسان به خوبی بهره می‌برند و فرزندان خویش را در رسیدن به بالاترین درجه‌های علمی و معنوی یاری می‌رسانند. آن حضرت بر اساس اصل «تربیت‌پذیر بودن انسان»، یکی از حقوق فرزندان بر پدر را، تربیت شایسته فرزند می‌داند و می‌فرماید: «حق الولد ان یحسن اسمه و یحسن ادبه و یعلمه القرآن؛ حق فرزند بر پدرش این است که نام نیکو برای او برگزیند و به خوبی ادب و تربیتش کند و به وی قرآن بیاموزد». بنابراین مقوله تربیتی فرزندان از جمله وظایف مهم پدر و مادر است.

*آموزش دادن به فرزندان را از کودکی آغاز کنید

برای پاسخ به این سوال به سراغ دکتر «امان الله قرایی مقدم» استاد جامعه‌شناس دانشگاه خوارزمی تهران و آسیب‌شناس اجتماعی رفتیم. این آسیب‌شناس اجتماعی می‌گوید: «برای داشتن فرزندان مسئولیت‌پذیر باید از کودکی به آن‌ها آموزش‌های لازم را داده شود و والدین در خانواده فرهنگ‌سازی کنند. در دوران کودکی و طفولیت شخصیت بنیادی فرزند شکل می‌گیرد. بنابراین شخصیت فرزند در درجه اول در خانواده شکل می‌گیرد و این مسئولیت خطیر بر عهده والدین است که به فرزندان آموزش دهند. 

*دوست صمیمی فرزندتان باشید

دکتر قرایی مقدم در ادامه می‌گوید: والدین باید با فرزندان‌شان زیاد حرف بزنند و با آن‌ها دوست باشند. آدم‌ها بیشتر از دوستانشان الگو برداری می‌کنند. بنابراین دوست صمیمی فرزندتان باشید.

*به فرزندان در خانه مسئولیت دهید

استاد جامعه‌شناس دانشگاه خوارزمی تهران با اشاره به راهکارهای مسئولیت‌پذیر بار آوردن فرزند، می‌گوید: والدین باید با سپردن وظایف مختلف به فرزندان آن‌ها را وظیفه مدار و مسئولیت‌پذیر بار بیاورند. مثلا از آن‌ها بخواهند نان بخرند یا ظرف‌ها را بشورند یا در کارها و تمیز کاری‌های خانه مشارکت کنند. یا غذای سبکی بپزند. در خانه یکی از مسئولیت‌ها با فرزندان باشد. اتاق‌شان را حتما خودشان مرتب و تمیز کنند. در واقع شما با دادن مسئولیت به فرزندان به آنها هویت و شخصیت می‌دهید و به او کمک می‌کنید که در زندگی مشترکش هم موفق تر باشد.

*بچه را پر توقع و تنبل بار نیاورید

دکتر قرایی مقدم می‌گوید: برخی از والدین چون در کودکی هر چیزی که می‌خواستند، فراهم نشده است و کمبودی احساس می‌کنند، در شیوه تربیتی فرزندشان سعی می‌کنند برای آن‌ها هرچیزی که مطالبه می‌کند را فراهم کنند و به اصطلاح در پرِ قو بزرگشان کنند در حالی که این شیوه غلط است و بچه را پرتوقع و تنبل و غیر مسئول بار می‌آورد و این بچه نمی‌تواند در زندگی مشترکش هم گلیمش را از آب بیرون بکشد. 

*سنت های ایرانی را به فرزندان آموزش دهید

این  آسیب‌شناس اجتماعی می‌گوید: برای مسئولیت‌پذیر بار آوردن فرزندان برای آنچه کتاب‌های آموزشی و برای آمادگی ازدواج هم برای آن‌ها کتاب‌های مربوط به این مقوله خریداری شود و راه و رسم زندگی را به دختران و پسران آموزش داده شود، علاوه بر این باید فرزندان‌مان را ایرانی بار بیاوریم وبه سنت‌های ایرانی را به آن‌ها آموزش دهیم.

کاسون فیوزر ۸ ساله به طور معجزه آسایی از این حمله جان سالم به در برد.

در حالی‌که پوما در حال حمله به گردن این کودک بود که آلیشیا موریسون با انداختن سنگی روی حیوان موفق شد جان کودک را نجات دهد.

این حیوان در مقایسه با پسر آنقدر بزرگ بود که وقتی روی جمجمه‌اش گاز گرفت، تمام سرش تقریباً در دهان حیوان بود و سپس او را تکان داد تا گردنش را بشکند.

اعتقاد بر این است که کاسون تنها به این دلیل زنده مانده بود که آلیشیا ۴۰ ساله، با یک سنگ بزرگ پوما را هدف قرار داد تا پسر را رها و فرار کند.

نقاط زیادی از سر و گردن این کودک بر اثر حمله پوما آسیب دیده است. وی برای درمان زخم‌هایش به ۲۰۰ بخیه در قسمت‌های مختلف بدنش نیاز داشت.

کاسون یکی از شش کودکی بود که همراه یکی از دوستان نزدیک خانواده اش برای تعطیلات آخر در نزدیکی رودخانه بیشاپ کمپ زده بودند.

والدین کاسون هر دو ۳۷ ساله، سوار هواپیما شدند تا به پسرشان برسند که برای عمل جراحی به بیمارستان منتقل شد. با وجود شکستگی فک و جراحات شدید بر روی سر، صورت و گردن، کودک به شکلی معجزه‌آسا از مرگ نجات پیدا کرد.

مادر کاسون عکس‌های هولناکی از جراحات وارده بر پسرش را به اشتراک گذاشته است تا به سایر افراد هشدار دهد که مراقب حیات وحش بزرگ بوده و هوشیار باشند.

کلمات می‌توانند زخم بزنند یا مرهم درد باشند. کلمات گاهی معجزه می‌کنند و با توجه به لحن مناسبی که ادا می‌شوند می‌توانند به ایجاد آرامش و رفع عصبانیت کودکان خردسال کمک کنند. توجه کنید که گفت‌وگو یکی از مهم‌ترین استراتژی‌های والدین برای داشتن یک رابطه خوب با فرزندشان است. پس تا می‌توانید از کلمات نهایت استفاده را ببرید.

«بیا هر دوتامون آروم باشیم، باشه؟»

برای هر پدر و مادری پیش می‌آید که با صحنه عصبانیت فرزندش مواجه شود در حالی که فریاد می‌کشد، لگد پرت می‌کند و با بچه‌های دیگر دعوا می‌کند. این صحنه آشنا والدین را نیز از کوره به در می‌برد و آنها را در خجالت‌زده می‌کند.

در اکثر موارد ماجرا با داد و بیداد شما، بغل کردن کودک و دور کردن او از نگاه دیگران خاتمه می‌یابد. اما در این شرایط کودک به تنها چیزی که نیاز دارد درک شدن است. بنابراین به جای هر کار دیگری نفس عمیق بکشید و بگویید: «دخترم/پسرم! من هم عصبانی هستم اما بیا هر دو تامون سعی کنیم آروم باشیم». در این‌صورت کودک احساس می‌کند درک شده است و شما نشان داده‌اید که می‌خواهید به او کمک کنید.

«من هم عصبانی می‌شوم اما جور دیگه‌ای عصبانیتم را نشان می‌دهم»

کودک در مقابل این جمله، احساس می‌کند که با او همدردی کرده‌اید. او به شدت عصبانی است و باید خود را خالی کند اما متوجه می‌شود باید جور دیگری رفتار کند. در مقابل خشم کودک به او نگویید «بچه» شده است.

به او بگویید کاملا طبیعی است که عصبانی بشود و ما بزرگترها هم عصبانی می‌شویم. اما باید یاد بگیرد که عصبانیتش را به گونه دیگری نشان دهد. به عنوان مثال نفس عمیق بکشد، برای چند لحظه چشمانش را ببندد، نقاشی بکشد یا هر کار دیگری که در آن لحظه به ذهنش می‌رسد.

«بیا با هم یه راه‌حلی برای مشکلت پیدا کنیم»

معمولا کودکان زمانی عصبانی و کج‌خلق می‌شوند که به آنچه می‌خواستند نرسیده‌اند یا به‌درستی از پس انجام کاری برنیامده‌اند. اگر در این لحظه به آنها جملاتی مانند: «خوب تلاش نکردی» یا «به جای گریه کارت را درست انجام بده» بگویید کمکی به کنترل عصبانیت او نخواهید کرد و حتی ممکن است اوضاع بدتر شود. در این مواقع کودک به جملات تشویقی، انگیزشی و اعتماد به نفس نیاز دارد. اگر وارد عمل شوید و به او کمک کنید تا مشکل را حل کند عصبانیت او نیز فروکش خواهد کرد.

«اگر آرام و بدون داد و فریاد صحبت کنی بهتر می‌فهمم چه می‌گویی!»

اگر کودکی عصبانی است و در نتیجه جیغ می‌زند بدون شک اعصاب والدین را نیز به هم می‌ریزید. اما در این مواقع شما به عنوان پدر یا مادر باید بر اعصاب خود مسلط باشید. به او بگویید زمانی که جیغ می‌زند نمی‌فهمید چه می‌گوید. مهم است که در این شرایط فرزندتان را آرام کنید و با او به‌آرامی صحبت کنید.

«عصبانی هستی؟ بغلت کنم خوب بشی؟»

گاهی کودکان نیز همانند بزرگسالان روز بدی پشت سر می‌گذارند و به دلیل هر اتفاقی از کوره در می‌روند. در نتیجه داد و بیداد می‌کنند و گاهی حتی نمی‌دانند چه می‌خواهند. اما در این شرایط آنچه لازم دارند درک شدن و عشق است. در این لحظات می‌توانید به او بگویید یک داروی معجزه‌گر برای درمان عصبانیت او دارید و این دارو چیزی جز یک آغوش محکم و التیام‌بخش نیست. بنابراین او را در آغوش کشیده و آرام کنید.

«چرا اسباب‌بازی‌هایت را پرت میکنی؟ آنها را دوست نداری؟ از دستشان عصبانی هستی؟»

اکثر کودکان زمانی که عصبانی می‌شوند با پرت کردن هر آنچه دم دستشان است و معمولا پرتاپ اسباب‌بازی‌هایشان واکنش نشان می‌دهند. در این مواقع ممکن است شما نیز پا به پای او عصبانی شوید و صدایتان را بالا ببرید. اما باید تمام تلاش‌تان را برای پرهیز از این کار انجام دهید.

کودک عصبانی است و احتمالا حتی دلیل آن‌را هم نمی‌داند. بنابراین نیاز دارد تا کسی به او بگوید چه کاری انجام می‌دهد تا متوجه شود که این کار درست نیست. وقتی از او سوال می‌کنید چرا اسباب‌بازی‌هایت را پرت می‌کنی آیا از دست آنها عصبانی هستی تازه متوجه می‌شود که آنها هیچ گناهی ندارند و مسئول عصبانیت او نیستند. در نتیجه متوجه می‌شود نباید آنها را پرت کند.

 حرف آخر

گفتن این جملات در زمان عصبانیت کودکان می‌تواند کمک‌کننده باشد. خشونت به هیچ کاری نمی‌آید و فقط اوضاع را بدتر می‌کند و هرگز گزینه خوبی برای آرام کردن کودک نیست. برعکس، ابراز محبت، عشق، هم‌دردی و درک و احترام نسبت به کودک برای آرام کردن او موثر است. با کمک شما کودک می‌تواند بر خود مسلط شده و عصبانیتش را کنترل کند.

به نقل از وب‌سایت رسمی “دانشگاه ایالتی واشنگتن”(WSU)، تشخیص تفاوت بین یک پسر و دختر تازه متولدشده فقط براساس ویژگی‌های خلقی مانند تمایل کودک به نشان دادن ترس، لبخند یا خنده، دشوار است اما زمانی که نوزادان به حدود یک سالگی می‌رسند، تغییر کردن را آغاز می‌کنند.

پژوهش جدیدی که در دانشگاه ایالتی واشنگتن انجام شده است، از یادگیری ماشینی برای تجزیه و تحلیل داده‌های مربوط به خلق و خو در ۴۴۳۸ نوزاد استفاده کرد تا نوزادان را براساس جنسیت و سن طبقه‌بندی کند.

هنگامی که نوزادان ۴۸ هفتگی را پشت سر گذاشتند، طبقه‌بندی جنسیتی برای الگوریتم‌های متعدد بهبود یافت. این نشان می‌دهد که تفاوت‌های جنسیتی دوران نوزادی، در این زمان برجسته‌تر می‌شوند.

“ماریا گارتشتاین”(Maria Gartstein)، استاد روان‌شناسی دانشگاه ایالتی واشنگتن و پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: این امر حداقل نشان‌دهنده تصویری است که در آن، خلق و خو براساس جنسیت و به روشی قوی‌تر از یک سالگی شروع به تمایز می‌کند.

پژوهش‌های پیشین، تفاوت‌های خلق و خو براساس جنسیت و سن را در نوزادان بررسی کرده‌اند اما تعداد کمی از پژوهش‌ها این دو متغیر را با هم مورد بررسی قرار داده‌اند.

گارتشتاین گفت که این کار در درجه اول به دلیل دشواری، یک آزمایشگاه مستقل است که داده‌های کافی در مورد رفتار نوزاد را جمع‌آوری می‌کند تا یافته‌ها از نظر آماری، قابل اعتماد و مربوط به بخش وسیعی از جمعیت باشند.

گارتشتاین و همکارانش برای غلبه بر این چالش، با دانشمندان سراسر آمریکا تماس گرفتند تا داده‌های پرسش‌نامه رفتار نوزاد را گردآوری کنند که بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۹ جمع‌آوری شده بودند.

این پرسش‌نامه، یک معیار مبتنی بر گزارش والدین برای سنجش خلق و خو است که از والدین می‌خواهد رفتار متفاوتی را که فرزندشان از سه تا ۱۲ ماهگی نشان می‌دهد، ثبت کنند. سپس، می‌توان از این داده‌ها برای ارزیابی نوزادان در ۱۴ بعد خلقی مختلف مانند لبخند زدن، سطح فعالیت، عصبانیت، ناامیدی و ترس استفاده کرد. گارتشتاین و همکارانش به طور کلی، داده‌هایی را در مورد ۲۲۹۸ پسر و ۲۰۹۳ دختر جمع‌آوری کردند.

“اریش سیمون”(Erich Seamon)، از مؤسسه مدل‌سازی، همکاری و نوآوری “دانشگاه آیداهو”(UIdaho) برای تجزیه و تحلیل این موضوع، از الگوریتم‌های یادگیری ماشینی برای طبقه‌بندی نوزادان به‌عنوان مرد یا زن در ۲۴ تا ۴۸ هفتگی و بالاتر استفاده کرد. میزان دقت با افزایش سن بالا رفت و از ۳۸ درصد برای گروه سنی یک تا ۵۷ درصد برای گروه سنی سه متغیر بود.

گارتشتاین ادامه داد: این یک فرصت جالب برای انجام دادن یک پژوهش با استفاده از روش‌های یادگیری ماشینی بود که به مجموعه داده‌های گسترده‌ای نیاز دارند و چندان رایج نیستند. این پژوهش برای نخستین بار به ما این فرصت را داد که میزان تفاوت‌های جنسیتی را با توجه به سن نوزاد بررسی کنیم.

نتایج تجزیه و تحلیل پژوهشگران نشان داد که ترس، مهم‌ترین ویژگی در تشخیص پسران و دختران در میان گروه‌های سنی جوان است. با بزرگ‌تر شدن نوزادان، واکنش‌پذیری یا توانایی بهبودی سریع در موقعیت‌های استرس‌زا، نشان دادن تمایل بیشتر برای آغاز تعامل و تعامل داشتن با افراد و اشیاء، تأثیرگذارتر شد.

برای نوزادان بزرگ‌تر از ۴۸ هفته، لذت شرکت کردن در فعالیت‌های آرام و آشنا مانند بازی کردن با والدین، تأثیرگذارترین متغیر در تشخیص پسران از دختران بود.

جالب است که برخی از ویژگی‌های خلقی، از دقت الگوریتم‌های یادگیری ماشینی در طبقه‌بندی نوزادان بر اساس جنسیت، به ویژه نوازشگری، واکنش‌پذیری صوتی، لبخند زدن و خنده در جوان‌ترین گروه سنی و لبخند زدن، خنده، حساسیت ادراکی در مسن‌ترین گروه سنی استفاده کرده است.

اگرچه عوامل متعددی ممکن است در الگوی نتایج نقش داشته باشند اما این پژوهش با یافته‌های پیشین که نشان می‌دهند اثرات اجتماعی شدن در حدود یک سالگی آغاز می‌شوند، مطابقت دارد.

گارتشتاین گفت: مادران، روش‌های متفاوتی را برای اجتماعی شدن پسران و دختران خود دارند و چنین تفاوت‌هایی به مرور زمان می‌توانند مسیرهای متفاوتی را از نظر خلق و خو ایجاد کنند. به طور ویژه، والدین ممکن است جهت‌گیری رابطه را برای دختران و شایستگی و استقلال را برای پسران در اولویت قرار دهند.

گارتشتاین افزود که این طرح برای استفاده از روش یادگیری ماشینی که او و همکارانش برای پژوهش کنونی توسعه داده‌اند، به کار گرفته می‌شود تا سایر پرسش‌های دشوار در رابطه با رشد عاطفی اجتماعی نوزادان را بررسی کند.

این پژوهش، در مجله “PLOS ONE” به چاپ رسید.

روش هایی برای جلب رضایت پدر و مادر در ازدواج 

  رابطه بین والدین و فرزندان یکی از مهم‌ترین اهداف زندگی یک فرد است. پیوندهای مثبت والد-فرزند باعث ایجاد استقلال، کنجکاوی، اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های تصمیم‌گیری بهتر می‌شود بنابراین لازم است به‌عنوان والدین تلاش کنید تا با ایجاد یک رابطه محکم و دوستانه رابطه‌تان را با فرزندانتان بهبود ببخشید اما چگونه یک رابطه والد و فرزند خوب ایجاد کنیم؟
 

بخش اول: درگیر شدن
1-با فرزندتان هم‌بازی شوید   
شما می‌توانید رابطه‌تان را با فرزندتان با توجه به سنی که دارد بهبود ببخشید؛ آموزش، کار بر روی پروژه و بازی کردن در سطحی که کودک شما با آن آشنا است، به آن‌ها کمک می‌کند تا با شما ارتباط برقرار کنند.
اگر کودک نوپا دارید با او بازی‌هایی همچون خانه‌سازی انجام دهید و اگر نوجوان دارید، با او بازی‌های ویدئویی انجام دهید.

2-با فرزندتان وقت بگذرانید
درعین‌حال که به فردیت فرزند خود احترام می‌گذارید اما گذراندن زمان با خانواده را هم بخشی منظم و خاص از زندگی روزمره خود قرار دهید؛ با خوردن وعده‌های غذایی، فیلم دیدن، تفریح رفتن و تحلیل رویدادهای ورزشی می‌توانید زمان‌هایی را با فرزندتان بگذرانید.

 3-به هر یک از فرزندان خود زمانی را اختصاص دهید
شما باید به‌عنوان یک والد وقت خود را برای تمرکز بر روی هر فرزند اختصاص دهید. اولویت‌بندی زمان‌بر روی تک‌تک فرزندان به شما کمک می‌کند تا ارتباطتان با فرزندتان تقویت شود؛ علاوه بر این، باعث می‌شود تا بر توانایی‌ها و استعدادهای فردی هر کودک تمرکز کنید؛ بنابراین متناسب با علایق هر یک از فرزندان خود سرگرمی‌هایی را تدارک ببینید و ساعات و یا روزهایی از هفته خود را برای ایجاد ارتباط ویژه با هر کودک آزاد کنید.

4-با مدارس، دوستان و کلاس‌های فوق‌العاده فرزندتان در تماس باشید
والدینی که روابط خوبی با فرزندانشان دارند، خود را درگیر زندگی آن‌ها می‌کنند. اگر شما به گفتن صبح بخیر و شب بخیر اکتفا کنید، نباید انتظار رابطه خوب با فرزندتان را داشته باشید.
اینکه شما به خاطر کار یا مسئولیت‌های دیگر درگیر باشید، قابل‌درک است اما بااین‌حال شما می‌توانید سعی کنید که فرزندتان را بشناسید و بدانید که چه اتفاقی در زندگی آن‌ها می‌افتد. اگر وقت آزاد دارید، به‌طور منظم با معلمان فرزندانتان ملاقات کنید تا در مورد عملکرد تحصیلی آن‌ها باخبر شوید. زمانی که فرزندانتان تکالیف مدرسه‌شان را انجام می‌دهند کنارشان بنشینید و به آن‌ها در انجام تکالیفشان کمک کنید. دوستانشان را دعوت کنید تا بدانید که فرزندتان با چه کسانی در ارتباط است و از چه کسانی الگوبرداری می‌کند.

5-به بچه‌ها اجازه دهید تا با شما شوخی کنند
درست است که شما می‌خواهید بچه‌ها به اقتدار و قدرت شما احترام بگذارند اما همیشه جدی بودن هم خوب نیست. شوخ طبعی و خندیدن با یکدیگر باعث بهبود زندگی و ایجاد خاطرات خوشایند می‌شود.

بخش دوم: حفظ ارتباط مثبت
1-قابل‌ اعتماد باشید
ایجاد یک رابطه صادقانه والد – فرزندی بسیار مهم و ضروری است. فرزند شما باید بداند که می‌تواند روی شما حساب کند. زمانی که شما می‌گویید می‌خواهید کاری انجام دهید، روی حرفتان بمانید. این موضوع بر روی ارتباطات آتی فرزندتان تأثیر می‌گذارد.
اعتماد همچنین به این معناست که شما به حریم خصوصی فرزندتان احترام می‌گذارید و زمانی که شما را در جریان کارهایشان قرار می‌دهند، باعث افزایش اعتمادبه‌نفس آن‌ها می‌شوید.

2-گوش دادن فعال، بدون حواس‌پرتی را تمرین کنید
به فرزندتان اطمینان دهید که با دقت به حرف‌های آن‌ها گوش می‌دهید. زمانی که با دقت و به‌صورت فعال به حرف‌هایشان گوش می‌دهید، پیوندتان با فرزندتان را محکم‌تر می‌کنید و نشان می‌دهید که آن‌ها برای شما مهم هستند بنابراین هنگام گوش دادن به حرف‌های آن‌ها:
-با آن‌ها ارتباط چشمی برقرار کنید و از زبان بدن استفاده کنید.
-تلفن همراه خود را در حالت سکوت بگذارید و یا تلویزیون را خاموش‌کنید.
– زمانی که صحبتشان تمام شد، هر چیزی که شنیده‌اید را به‌طور خلاصه بیان کنید.
– ازآنجایی‌که پاسخ و جواب حرف‌هایشان را می‌دانید به آن‌ها بی‌توجهی نکنید.
 
3-روش‌های والدین مؤثر را دنبال کنید
به‌عنوان یک بزرگ‌تر، برای پاسخ دادن به بدرفتاری‌های فرزندتان باید منعطف باشید. استفاده از این سه روش به شما کمک می‌کند که نظم را برقرار و بسیاری از مواقع رابطه والد- فرزندی را حفظ کنید:
– محکم باشید
همیشه نتایج کارهایی که کودکتان می‌خواهد انجام دهد را مطرح کنید و اجازه دهید که خودشان تصمیم بگیرند.
– منصف باشید
مطمئن باشید که تنبیه بدنی جرم به‌حساب می‌آید. از رفتار خشن و تند یا نتایج افراط گونه جدا خودداری کنید.
– رفیق باشید
جملات خود را محکم و با لحنی مؤدبانه بیان کنید. صدایتان را بالا نبرید و به‌راحتی در مورد کارهای اشتباه فرزندتان صحبت کنید؛ همچنین زمانی که کار درستی انجام می‌دهند از آن‌ها تعریف و تمجید کنید.

بخش سوم- تغییر رابطه در طول زمان
1-با بزرگ‌تر شدن فرزندتان به آن‌ها حق امتیاز دهید
با توجه به سن فرزندتان ضروری است که قوانین را مرور کنید و اگر نیاز است آن‌ها را تغییر دهید. فرزندانتان نیاز دارند ببینند که با بالا رفتن سنشان به آن‌ها اعتماد بیشتری دارید؛ لذا با نشستن در کنار آن‌ها و بحث در مورد قوانین حس همکاری را در آن‌ها تقویت کنید. همچنین می‌توانید با تغییر برخی از قوانین حس اعتماد را در آن‌ها افزایش دهید مثلاً اگر فرزندتان در دوران کودکی حق نداشت که بیشتر از ساعت 6 بعدازظهر بیرون از خانه باشد، در دوران نوجوانی این ساعت را افزایش دهید و به او بگویید که: «با توجه به اینکه بزرگ‌تر شده‌ای فکر کردیم که بهتره اجازه دهیم  اگر خواستی یک ساعت بیشتر بیرون باشی. نظرت چیه؟»

2-آن‌ها را در تصمیم‌گیری دخالت دهید
اجازه اظهار نظر دادن به فرزند و پرسیدن نظر او باعث می شود تا در نوجوانی حس استقلال و اعتماد به نفس کند؛ بنابراین به فرزندتان اجازه دهید:
-خودش در مورد انتخاب لباس‌هایشان، غذا، فعالیت‌ها و یا برنامه‌های تعطیلات تصمیم بگیرد.
-در مورد مسائل خانوادگی نظرش را بپرسید. مثلاً از او بپرسید که دوست دارد آخر هفته چه فیلمی را در سینما ببینیم؟ یا دوست دارد برای تعطیلات به کجا برویم؟

3-فرزندتان را تشویق کنید تا استقلال پیدا کند
یک پشتیبان برای فرزند خود باشید و آن‌ها را برای بهبود کارایی فردی هل دهید. این ممکن است به این معنا باشد که به نوجوانتان این اجازه را بدهید که خودش لباس‌هایش را برای دانشگاهش آماده کند و یا از حق خودش دفاع کند و با معلمش که به او نمره غیرمنصفانه‌ای داده (با احترام) صحبت کند.

4-آن روی انسانی خود را نشان دهید
زمانی که فرزندان شما بالغ می‌شوند، بهتر است که کمی از آن حالت والدی دربیاید؛ درواقع به فرزندتان آن روی انسانی خود را نشان دهید. داستان‌های شخصی و مناسب سن بچگی‌تان، می‌تواند به رشد و یادگیری آن‌ها کمک کند؛ مثلاً اگر در مدرسه قلدر بودید، در این مورد با فرزندتان صحبت کنید و بگویید که چگونه از این مرحله رد شدید. آن‌ها به شما به چشم یک فرد قوی نگاه می‌کنند که توانسته‌اید از پس مشکلات بربیایید و شما می‌توانید الگوی خوبی برای فرزندتان باشید.